← Chapters

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး ဖော်စပ်ခြင်း

Vol. 21 Ch. 327

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး ဖော်စပ်ခြင်း

Vol. 21 Ch. 327

လီချန်သည် မြေကွဲကြောင်းကို ဆက်လက်ရှာဖွေရန် အစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

သူသည် ရေခူ၏အသိုက်ထဲသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး အစီအရင်တစ်ခု စတင်တည်ဆောက်လိုက်သည်။

လဝက်ကျော် အချိန်ယူပြီးနောက် လီချန်သည် ရေခူ၏အသိုက်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော အစီအရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။

ဒါတင်မကသေးဘူး။ သူသည် အသိုက်နက်ရှိုင်းရာရှိ ကျောက်နံရံတွင် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖောက်လုပ်ခဲ့ပြီး အတွင်းတွင် ဂူတစ်ခုတူးဖော်ကာ အစီအရင်များ ထပ်မံခင်းကျင်းလိုက်သည်။

အတွင်းအကျဆုံးဂူတွင် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကို တည်ဆောက်ထားမည်ဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့် မည်သည့်သက်ရှိမဆို အစီအရင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာလျှင်ပင် ကျောက်နံရံအတွင်းရှိ လမ်းကြောင်းနှင့် ဂူကို ရှာတွေ့ရန် ခက်ခဲမည်ဖြစ်သည်။

အဆင့်မြင့် အစီအရင်ပညာရှင်မဟုတ်လျှင် သဲလွန်စ ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤသို့ဖြင့် လအနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင် တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်သည်။

လီချန်သည် သူ့ရှေ့ရှိ ကြေးနီတံခါးကိုကြည့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတစ်ခု ကြေးနီတံခါးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

ဖျော့တော့သော အလင်းရောင်များထွက်ပေါ်လာပြီး ထူးဆန်းသော အလင်းတံခါးပေါက်တစ်ခု ပုံဖော်လာသည်။

လီချန် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ဤနေရာတွင်လည်း ကြေးနီတံခါးတစ်ချပ်ရှိသည်။

လီချန် နောက်တစ်ကြိမ် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြေးနီတံခါးပေါ်ရှိ အလင်းရောင်များ မှိန်ဖျော့သွားပြီး လည်ပတ်မှုရပ်တန့်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် အစိတ်အပိုင်းပေါင်းများစွာအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး အောက်ခြေခုံတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

လီချန် ပြုံးလိုက်သည်။

နည်းနည်းတော့ ရှုပ်ထွေးပေမယ့် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင် မသုံးသည့်အချိန်တွင် ကြေးနီတံခါးကိုဖြုတ်ထားလိုက်လျှင် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်တစ်ခုလုံး အသုံးပြု၍မရတော့ပေ။

နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်တစ်ခု အလုပ်လုပ်ရန် အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းနှစ်ခု လိုအပ်သည်။ တစ်ခုမှာ အစီအရင်ကိုယ်တိုင်ကို ကိုယ်စားပြုသော အောက်ခြေခုံဖြစ်ပြီး...

ကြေးနီတံခါးသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းကိရိယာဖြစ်သည်။

ကြေးနီတံခါးမရှိလျှင် တစ်ဖက်က နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင် အဆင်သင့်ဖြစ်နေလျှင်ပင် ဝင်ရောက်၍မရနိုင်ပေ။

ထို့နောက် လီချန်သည် ကြေးနီတံခါးကို ပြန်လည်တပ်ဆင်လိုက်ပြီး အောက်ခြေခုံနှင့် ချိတ်ဆက်ကာ စမ်းသပ်စစ်ဆေးပြီးနောက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကို ပြန်လည်လည်ပတ်စေလိုက်သည်။

မကြာမီ သူသည် ကြေးနီတံခါးမှတစ်ဆင့် မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေသည်။

သူသည် ဤဘက်ရှိ ကြေးနီတံခါးကိုလည်း အလားတူနည်းလမ်းဖြင့် ဖြုတ်သိမ်းလိုက်ပြီး သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်သွားသည့်အခါမှသာ ကြေးနီတံခါးကို ပြန်လည်တပ်ဆင်မည်ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် နောက်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း လီချန်သည် မည်သည့်နေရာသို့မျှ မသွားတော့ဘဲ အချိန်တစ်ဝက်ကို ဂူထဲတွင် နတ်ဘုရားချီစုပ်ယူခြင်းဖြင့် ကုန်ဆုံးစေပြီး ကျန်အချိန်များတွင် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ကာ ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

လုံလောက်သော နတ်ဘုရားချီဖြင့် ကျင့်ကြံနေသဖြင့် လီချန်၏တိုးတက်မှုသည် အလွန်မြန်ဆန်သည်။

ဝူရွှမ်း၏ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းသည်လည်း မနှေးကွေးလှပေ။

ထို့ပြင် လီချန်သည် သူမအား ကျင့်ကြံရန် နတ်ဘုရားချီ ထောက်ပံ့ပေးနေခဲ့သည်။

လီချန် နတ်ဘုရားချီ ဘယ်ကရသည်ကို ဝူရွှမ်း သံသယဖြစ်မိသော်လည်း သူ မပြောသဖြင့် ဆက်မမေးတော့ပေ။

.......

တစ်နေ့တွင်။

အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ။

ဝူရွှမ်းသည် သိုလှောင်ပစ္စည်းတစ်ခုကို လီချန်အား ပေးလိုက်သည်၊ "ပစ္စည်းတွေ စုံပြီ။ ပြဿနာရှိလား ကြည့်လိုက်ပါဦး။"

လီချန် သိုလှောင်ပစ္စည်းကိုယူပြီး စစ်ဆေးကြည့်ရာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "ပြဿနာ မရှိပါဘူး။"

ရုတ်တရက် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး ဆေးပုလင်းတစ်လုံးကို ဝူရွှမ်းအား ပေးလိုက်သည်၊ "ဒါ ခင်ဗျားအတွက်။"

"ဒါ ဘာလဲ။"

ဝူရွှမ်း ဆေးပုလင်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ဆေးလုံးတစ်လုံး ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဆိုင်းငံ့ထျန်းနတ်ဘုရားဆေးလုံး။"

လီချန် ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "အဆိပ်မျိုးစုံ၊ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်အဆိပ်တွေကို ဖြေရှင်းနိုင်တယ်။ အရေးပေါ်လိုအပ်ရင် သုံးလို့ရအောင် ဆောင်ထားလိုက်။"

ဆိုင်းငံ့ထျန်းနတ်ဘုရားဆေးလုံး၏ ဆေးနည်းကို မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာရှိ အရိုးစုတစ်ခု၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ တွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုဆေးနည်းကိုအသုံးပြုပြီး ဆိုင်းငံ့ထျန်းနတ်ဘုရားဆေးလုံးကို အောင်မြင်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဆိုင်းငံ့ထျန်းနတ်ဘုရားဆေးလုံး ဖော်စပ်ပြီးနောက် သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာအဆင့်သည်လည်း တရှိန်ထိုး တိုးတက်လာခဲ့သည်။

"ဒီဆေးလုံးအကြောင်း ကျွန်မ ကြားဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားဆေးပင်တစ်မျိုး လိုအပ်တယ်လို့ ပြောကြတယ်။ လီချန်၊ ရှင် ဘယ်ကရလာတာလဲ။"

ဝူရွှမ်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

နတ်ဘုရားဆေးပင်နှင့် ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးသည် တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်အောင် ရှားပါးလှသည်။

"ကျွန်တော့်မှာ နည်းလမ်းရှိပါတယ်။ မမေးပါနဲ့တော့။"

"ကောင်းပြီလေ။"

လီချန် အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်တတ်မှန်း ဝူရွှမ်းသိသဖြင့် သူ မပြောလိုလျှင် ဆက်မမေးတော့ပေ။ ဆေးပုလင်းကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်မှတစ်ဆင့် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံမှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

လီချန် အခြားတစ်ဖက်သို့ ပြန်သွားပြီး သိုလှောင်ပစ္စည်းထဲမှ ပစ္စည်းများကို ထုတ်ယူကာ ဆေးမီးဖိုဖြင့် တစ်ခုချင်း စတင်စီမံလေသည်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးဖော်စပ်ရန် ပြင်ဆင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ပစ္စည်းများ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီးနောက် လီချန် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးအတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများထဲမှ တစ်မျိုးသာ လိုတော့သည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသစ်သီးဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားဆေးပင်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးတွင် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းမှလွဲ၍ အဖိုးတန်ဆုံး ပစ္စည်းနှစ်မျိုးထဲမှ တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤပစ္စည်းကို မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာထဲတွင်သာ ရှာတွေ့နိုင်သည်။

မူလက ဝိညာဉ်ဆက်နွယ်နတ်ဘုရားဂျင်ဆင်းတစ်ပင်လည်း လိုအပ်သည်။

သို့သော် ထိုအရိုးစု၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် တစ်ပင်ပါလာခဲ့သည်။ ဆေးအာနိသင် ဆုံးရှုံးမှု များပြားနေသော်လည်း အသုံးပြု၍ ရနေဆဲဖြစ်သည်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သောပမာဏ မများလှပေ။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသစ်သီး ရှာတွေ့သည်နှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး စတင်ဖော်စပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် လီချန် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူပြီး နောက်ဆုံးအချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

အိမ်ရှင် - လီချန်။

ဝိညာဉ် (နတ်ဘုရားသဘာဝ)။

ရွှေအမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ် (၆၅/၁၀၀)။

အချိန်ခေါင်းလောင်း (နတ်ဘုရားကိရိယာ ၁၈၂၄၅/၁၀၀၀၀၀၀၀)။

ကောင်းကင်ဘုံသတ္တမဓား (ကြီးမားသောပြီးမြောက်မှု ၉၂/၁၀၀)။

မျက်လုံးခြောက်လုံးပိုင်ဆိုင်သော ပရမ်းပတာ လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရား သက်ဆင်းခြင်းပညာ(ကြီးမားသော သက်ဆင်းခြင်း ၉၉/၁၀၀)။

လင့်တုန်းလောကသစ်ပင် (အဆင့် ၁ ၅၀/၁၀၀)။

ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်း (ဆယ့်ခုနစ်အခြေခံ ၈၉/၁၀၀)။

ဝိညာဉ်ဆေးပင်စိုက်ပျိုးသူ (အဆင့် ၇ ၄၃/၁၀၀)။

လက်နက်သန့်စင်သူ (အဆင့် ၇ ၁၄/၁၀၀)။

အဂ္ဂိရတ်ဆရာ (အဆင့် ၇ ၅၆/၁၀၀)။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ရွှေအမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ် ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် လင့်တုန်းလောကသစ်ပင် တိုးတက်မှုမှာ အလွန်နှေးကွေးသည်။ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း နှစ်မှတ်သာ တိုးတက်ခဲ့သည်။

နှေးလွန်းသည်။

အခြားအထောက်အကူပြုပညာရပ်များ တိုးတက်မှု ကောင်းမွန်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံသတ္တမဓားတိုးတက်မှုသည်လည်း ကြီးမားသောပြီးမြောက်မှု ၉၂ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိတော့မည်။

စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် လီချန်သည် ကြေးနီတံခါးကို ပြန်လည်တပ်ဆင်လိုက်ပြီး နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကို ဖွင့်ကာ မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာထဲသို့ ပြန်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ထို့နောက် ကြေးနီတံခါးကို ပြန်လည်ဖြုတ်သိမ်းပြီး သိုလှောင်ပစ္စည်းထဲသို့ ထည့်လိုက်ကာ ဂူထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသစ်သီးရှာဖွေရန် အပြင်ထွက်တော့မည်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသစ်သီးကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားဆေးပင်သည် ဆိုင်းငံ့ထျန်းနတ်ဘုရားမြက်ကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့်နတ်ဘုရားဆေးပင်ဖြစ်ပြီး ပေါက်ရောက်မှုကျယ်ပြန့်သည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး၏ ပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုအနေဖြင့် နတ်ဘုရားကမ္ဘာ မပျက်စီးမီက အလွန်ရှားပါးသောပစ္စည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

တိကျသော ပေါက်ရောက်ရာနေရာကို မသိသဖြင့် လီချန်သည် ကံစမ်းပြီး ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။

မြေကွဲကြောင်းထဲသို့ ဆက်လက်ဝင်ရောက်ရန် အစီအစဉ် မရှိတော့ပေ။

ဆိုင်းငံ့ကမ္ဘာသည် အန္တရာယ်များလွန်းသည်။

အတွင်းထဲတွင် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သက်ရှိများ ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ပိုမိုလုံခြုံမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသစ်သီးကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားဆေးပင်သည် ဆိုင်းငံ့ကောင်းကင်ဂူထဲတွင် ပေါက်ရောက်နိုင်ချေ နည်းပါးသည်။

ဆိုင်းငံ့ကောင်းကင်ဂူ မြေကွဲကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း ပြန်ထွက်လာရန် လွယ်ကူသည်။ အနည်းဆုံး လီချန်အတွက်တော့ လွယ်ကူသည်။

အပြင်ဘက်ရှိ သစ်ပင်များကို ပြန်မြင်လိုက်ရသောအခါ လီချန် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ အောက်ဘက်ရှိ အနီရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော မြေကွဲကြောင်းကို ပြန်ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ကြားလိုက်ရပြီး လီချန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။ ဦးနှောက်ထဲမှ အချိန်ခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့လျှင် သူ မူးမေ့သွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။

"ဟိုငှက်ဆိုးကြီးပဲ..."

လီချန် အသံကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာထဲ စရောက်တုန်းက တစ်ခါ ကြားဖူးသည်။

မြေကွဲကြောင်းထဲမှ အခုလေးတင် ထွက်လာခါစမှာ ထပ်ကြားရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။

အသံအနေအထားအရ သူ့နေရာနဲ့ အတော်နီးကပ်နေပုံရတယ်။

ရုတ်တရက် လူရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး မြေကွဲကြောင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

"ဟေ့ကောင်လေး... မြန်မြန်ဝင်ပုန်းလေ... သေချင်နေတာလား။"

ထိုလူက အသံပေးပို့ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လက်သည်းကြီးတစ်ခု ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဆင်းသက်လာသည်။

ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လက်သည်းကြီးက ဆုတ်ဖြဲပစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

လီချန် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားပြီး အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ပုန်းရှောင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် မြေကွဲကြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်တော့မည့် လူရိပ်သည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် လှံရှည်တစ်ချောင်း ပေါ်လာသည်။

တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင်တောက်နေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှလည်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေဖြင့်ထုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ကျဆင်းလာသော လက်သည်းကြီးကို လှံဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှံသွားနှင့် လက်သည်းကြီး ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံသွားသည်။

လီချန်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြိုကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး စွမ်းအင်လှိုင်းများ ဟင်းလင်းပြင်ကို စုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။ သူသည် မုန်တိုင်းထန်သော ပင်လယ်ပြင်ထဲမှ လှေငယ်လေးတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အချိန်မရွေး နစ်မြုပ်သွားတော့မည့်အလား ခံစားရသည်။

"မြန်မြန်ဝင်လေ... ငါ အကြာကြီး တောင့်မခံနိုင်ဘူး။"

ထိုလူက လီချန်ကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လီချန် သတိဝင်လာပြီး မြေကွဲကြောင်းထဲသို့ အမြန်ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။

ထိုလူသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး လှံရှည်ကို တုန်ခါစေကာ နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် မြေကြီးထဲသို့ ရိုက်သွင်းခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ကြီးမားသော လက်သည်းကြီးသည် မြေကြီးကို စုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။

ကြီးမားသော ငှက်ဆိုးကြီးတစ်ကောင် ဟူးခနဲ ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

မြေကွဲကြောင်းအတွင်းတွင် ကျောက်တုံးကြီးများ ပြိုကျလာသည်။

လီချန်သည် အစွမ်းကုန် အားထုတ်ပြီး မြေကွဲကြောင်းထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားမှသာ ထိုစွမ်းအား၏ ရိုက်ခတ်မှုအရှိန်အဝါကို သီသီလေး ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သည်။

လူရိပ်တစ်ခု လီချန်ဘေးတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

"ဟေ့ကောင်လေး... ကျွတ်... ကျွတ်.. တကယ် မထင်မှတ်ထားဘူး။ မင်းက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံနေပြီး နိယာမလောကသစ်ပင်တောင် စိုက်ပျိုးထားနိုင်ပြီပဲ။"

ဆံပင်ဖြူနှင့် လူအိုတစ်ဦးဖြစ်ကာ အဝတ်အစားများ စုတ်ပြတ်သတ်နေသည်။

သူ့အရေပြားပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသော်လည်း အက်ကွဲကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ရုပ်ခန္ဓာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရထားကြောင်း ထင်ရှားသည်။

လီချန် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဆံပင်ဖြူလူအိုကြီးကို ကြည့်ကာ အလျင်အမြန် အရိုအသေပြုလိုက်သည်၊ "အသက်ကယ်ပေးခဲ့လို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ။"

အရေးကြီးလျှင် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲသို့ ဝင်ရောက်ပုန်းရှောင်နိုင်ပေမယ့်လည်းပေါ့...

ဤလူအိုကြီးက အရေးကြီးသောအချိန်တွင် ငှက်ဆိုးကြီး၏တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးပေးခဲ့သဖြင့် သူ မြေကွဲကြောင်းထဲသို့ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်ချက်မပေါက်ကြားစေရန် ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းက တော်တော် ရိုးသားတာပဲ။ အဲဒီ ဖန်းငှက်ကို ငါ သွားစမိလို့ မင်းပါ ရောပြီး ဒုက္ခရောက်ရတာ။"

ဆံပင်ဖြူလူအိုကြီးက ပြုံးစစဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာက မပျက်သုဉ်းနိုင်သော ရွှေနတ်ဘုရားလား။"

လီချန် မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့... မဟုတ်ရင် အဲဒီ ခွန်ဖန်းငှက်ဆိုးလက်ကနေ ဘယ်လိုလွတ်နိုင်မလဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းဆိုတဲ့ကောင်လေးကလည်း သတ္တိတော်တော်ကောင်းတာပဲ။ ဒီမြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာထဲမှာ လျှောက်သွားရဲတယ်။

မင်း စောစောပြန်ထွက်သွားတာ ကောင်းမယ်။ ဒီမြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာက မင်းနဲ့ မကိုက်ညီဘူး။"

"ဂျူနီယာလည်း ဒီနေရာအန္တရာယ်များမှန်း သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုရှာဖို့အတွက် စွန့်စားရတာပါ။"

လီချန် ပြောလိုက်သည်။

"ဟေ့ကောင်လေး... ငါ အကြံပေးပါရစေ။ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါ။ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကမှ လမ်းမှန်ပဲ။"

ဆံပင်ဖြူလူအိုကြီးက ပြောလိုက်သည်။

"ဘာကြောင့်များလဲ စီနီယာ။"

လီချန် အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီ စကြဝဠာလောကကြီးထဲမှာ ရိုးရာရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့လူ မရှိဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား။ မင်းထက် အများကြီး ခရီးရောက်တဲ့သူတွေ ရှိတယ်။ တာအိုနှင့်ပေါင်းစပ်ခြင်းအထိ ရောက်တဲ့သူတွေတောင် ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံး အတိဒုက္ခကျော်ဖြတ်ခြင်းမှာ အားလုံး သေဆုံးကုန်ကြတယ်။ တစ်ယောက်မှ မလွတ်ဘူး..."

ဆံပင်ဖြူလူအိုကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာ... ဒီဂျူနီယာတော့ စမ်းကြည့်ချင်ပါသေးတယ်။"

လီချန် ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကဲပါ... ငါ ဆက်မတားတော့ပါဘူး။ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ဆိုတာ ကောင်းကင်ကို အာခံရတာပဲ။ မပျက်သုဉ်းနိုင်သော ရွှေနတ်ဘုရားဖြစ်လာရင်တောင် တစ်ယွမ်အတိဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ခက်ခဲပါတယ်။"

ဆံပင်ဖြူလူအိုကြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"စီနီယာ၊ ဒီမြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာထဲမှာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသစ်သီး ဘယ်မှာရှိလဲ သိလား။"

လီချန် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ဤမပျက်သုဉ်းနိုင်သောရွှေနတ်ဘုရားသည် မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာအကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိလိမ့်မည်ဟု ယူဆရသည်။

"ကောင်းကင်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသစ်သီး ဟုတ်လား။ ဒီဟာက မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာထဲမှာ အတော်လေး ပေါပါတယ်။ နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်မှာရှိတယ်။ ဆိုင်းငံ့ကောင်းကင်ဂူရဲ့ အရှေ့တောင်ဘက် မိုင်ရှစ်ထောင်လောက်မှာ။ နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေထဲတော့ မဝင်နဲ့နော်။ မဟုတ်ရင် စိတ်လွတ်သွားပြီး အသက်ရှိလူသေကောင် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

ဆံပင်ဖြူလူအိုကြီးက ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ။"

လီချန် အလျင်အမြန် အရိုအသေပြုလိုက်သည်၊ "စီနီယာရဲ့ နာမည်လေး သိခွင့်ရမလား။"

"ထားလိုက်ပါတော့၊ မင်း နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေကို တကယ်သွားမယ်ဆိုရင် သေဖို့လမ်း များပါတယ်။ ငါ့ဆီမှာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသစ်သီး နည်းနည်းရှိတယ်။ ဘာမှသုံးမရတော့ မင်းကို ပေးလိုက်မယ်။"

ဆံပင်ဖြူလူအိုကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာတစ်လုံး ပစ်ပေးလိုက်သည်၊ "မင်း မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာကနေ စောစောပြန်ထွက်သွားတာ ကောင်းမယ်။ ဒီမှာ အသက်မသေစေနဲ့။"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ကိုယ်ကိုလှုပ်ရှားကာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

လီချန်သည် သူ့ရှေ့မှ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကိုကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤလူအိုကြီးက သူ့အား ကောင်းကင်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသစ်သီး တိုက်ရိုက်ပေးလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

မပျက်သုဉ်းနိုင်သော ရွှေနတ်ဘုရားပီပီ ရက်ရောလိုက်တာ။

သေတ္တာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသစ်သီး သုံးလုံး ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လတ်ဆတ်ပုံ ပေါက်နေသည်။

"လူကောင်းပဲ။"

လီချန် စိတ်ထဲတွင် ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။

ဤကောင်းကင်ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားသစ်သီး သုံးလုံးရှိပြီဆိုလျှင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး ဖော်စပ်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အခြားတစ်ဖက်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး လျှို့ဝှက်အခြေစိုက်စခန်းသို့ ပြန်သွားကာ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်မှတစ်ဆင့် အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ယခု တိုက်ရိုက်ပြန်သွားနိုင်သော်လည်း...

လျှို့ဝှက်အခြေစိုက်စခန်းမှ ပြန်သွားခြင်းက ပိုမိုလုံခြုံသည်။

........

လျှို့ဝှက်အခြေစိုက်စခန်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် လီချန်သည် လုံခြုံကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှ ကြေးနီတံခါးကို ပြန်လည်တပ်ဆင်ကာ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီအရင်ကိုဖွင့်ပြီး အချိန်ခေါင်းလောင်းလှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်ရောက်သွားလေသည်။

လီချန်သည် အဂ္ဂိရတ်ဆေးမီးဖို ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ မီးတောက်များ တောက်လောင်နေပြီး ပြုပြင်ပြီးသား ဆေးရည်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထည့်သွင်းနေသည်။

သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံသည် အဂ္ဂိရတ်ဆေးမီးဖိုအတွင်း အခြေအနေကို အမြဲတမ်း အာရုံခံနေသည်။

ရံဖန်ရံခါ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ရိုက်သွင်းပြီး ဆေးရည်ရောစပ်မှုနှင့် အပူချိန်ကို ညှိနှိုင်းပေးနေသည်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်သည် သုံးရက်သုံးညကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

လီချန်၏ စိတ်အာရုံစူးစိုက်မှု မြင့်မားနေပြီး စွမ်းအားကုန်ခန်းမှု များပြားနေသည်။

သို့သော် သူ့တွင် အချိန်ခေါင်းလောင်း အကူအညီရှိပြီး နတ်ဘုရားချီ အဆက်မပြတ်ဖြည့်တင်းပေးနေသဖြင့် တောင့်ခံထားနိုင်သည်။

"အဆင့် ၇ ဆေးဖော်စပ်မှုအဆင့်က နည်းနည်းနိမ့်နေသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့... ငါ့မှာ အချိန်ခေါင်းလောင်းရှိနေတော့ ဆေးဖော်စပ်မှုစွမ်းရည် ကွာဟချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တယ်။"

လီချန် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် အဂ္ဂိရတ်ဆေးမီးဖို အနည်းငယ်တုန်ခါသွားပြီး ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အရေးကြီးသော အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း လီချန် သိလိုက်သည်။

သူ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဂ္ဂိရတ်ဆေးမီးဖိုအဖုံး ပွင့်သွားပြီး ဆေးအငွေ့အသက်များ တိမ်တိုက်သဖွယ် ထွက်ပေါ်လာကာ အလွန်လှပနေသည်။

ချက်ချင်းပင် သူသည် ခုနစ်စဉ်ကြယ်ဝိညာဉ်မှိုကိုယူကာ အဂ္ဂိရတ်ဆေးမီးဖိုထဲသို့ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိ ထည့်လိုက်သည်။

ခုနစ်စဉ်ကြယ်ဝိညာဉ်မှိုသည် စူးရှစွာအော်ဟစ်လိုက်ပြီး အပေါက်ခုနစ်ပေါက်မှ အငွေ့များ မှုတ်ထုတ်ကာ ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်ယောင်များထွက်ပေါ်လာပြီး အဂ္ဂိရတ်ဆေးမီးဖို၏ထိန်းချုပ်မှုမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် လီချန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စွမ်းအားကြီးမားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် ခုနစ်စဉ်ကြယ်ဝိညာဉ်မှိုကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး အဂ္ဂိရတ်ဆေးမီးဖိုအဖုံးကို ပြန်ပိတ်ကာ လုံးဝ ပိတ်လှောင်လိုက်သည်။

လီချန် မျက်လုံးများမှိတ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းများဖြင့် အထူးဆေးဖော်စပ်နည်းစနစ်များကို ပြုလုပ်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အဂ္ဂိရတ်ဆေးမီးဖိုထဲသို့ ပို့လွှတ်ပြီး ခုနစ်စဉ်ကြယ်ဝိညာဉ်မှိုကို သန့်စင်လိုက်သည်။

အဂ္ဂိရတ်ဆေးမီးဖိုတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် တုန်ခါမှု တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။

အချိန်မည်မျှကြာသွားသည်မသိ၊ ကြည်လင်ပြတ်သားသော ခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီချန်သည် ခေါင်းလောင်းသံအောက်တွင် စိတ်ကိုသန့်စင်နေသည်။

သူ၏နတ်ဘုရားအာရုံသည် ခုနစ်စဉ်ကြယ်ဝိညာဉ်မှို လုံးဝ သန့်စင်သွားပြီး ဆေးပစ္စည်းအားလုံး ပေါင်းစပ်သွားကာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးအဖြစ် စုစည်းလာသည့် အရေးကြီးသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။

ဤအဆင့်သည် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်။

အမှားအယွင်းမရှိစေရ။ မဟုတ်လျှင် အရာအားလုံး သဲထဲရေသွန် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

သို့သော် အချိန်ခေါင်းလောင်း၏အကူအညီဖြင့် လီချန်သည် အဂ္ဂိရတ်ဆေးမီးဖိုအတွင်း ပြောင်းလဲမှုများကို တိကျစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် အဂ္ဂိရတ်ဆေးမီးဖိုမှ အလင်းရောင်များ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မည်သည့်အရှိန်အဝါမျှ မထွက်ပေါ်တော့ပေ။

ပြင်းထန်သော ဆေးရနံ့များလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လီချန်၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အောင်မြင်ပြီ။

သူ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လုံးဝန်းသော အမြုတေများ အဂ္ဂိရတ်ဆေးမီးဖို၏ လေပေါက်များမှ ပျံထွက်လာပြီး လီချန်ရှေ့တွင် ဝဲပျံနေကြသည်။

စုစုပေါင်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး ခုနစ်လုံး ရရှိသည်။

***

All Chapters