ချင်းချိုမြေခွေးနတ်ဆိုးကို တိုက်ခိုက်ခြင်း

"..."

နတ်ဆိုးဘုရင်နဂါးဖြူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဆန့်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏မျက်ဝန်းများတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

နောက်ထပ် အဆင့်မြင့် ဟွမ်ယွမ်အရှင်သခင် တစ်ပါးပါလား။

ဒီမြေခွေးကောက်ကျစ်ကတော့ အမြဲတမ်း သတိကြီးတာပဲ။

ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက အဆင့်မြင့် ဟွမ်ယွမ်အရှင်သခင် ဖြစ်နေလည်း ဘာမှ ထူးမလာဘူး ဆိုတာပဲ။

သူ့ရှေ့မှောက်မှာတော့ အဲဒီလူကလည်း အရေးမပါတဲ့ အကောင်သေးသေးလေး တစ်ကောင်ပါပဲ။

ဒီလူတွေ ဘယ်လိုပူးပေါင်းကြံစည်မှုတွေပဲ လုပ်နေပါစေ၊ တကယ့် အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားရှေ့မှာတော့ အဲဒါတွေအားလုံးက အလကားပါပဲ။

နဂါးဖြူ၏မျက်လုံးများတွင် အကြမ်းဖက်လိုစိတ်များ တောက်လောင်လာပြီး လူငယ်လေးဘက်သို့ အကြည့်လွှဲလိုက်၏။

ဒီကောင်လေးကို အရင်ဖမ်းမယ်၊ ပြီးမှ မြေခွေးနဲ့ စာရင်းရှင်းမယ်။

ချက်ချင်းအတွင်း သူတို့သုံးဦးသည် ဝိုင်းရံလိုက်ကြပြီး ရှန်းယီကို အလယ်တွင် ပိတ်မိသွားစေတော့သည်။

"ငါ သတိမပေးဘူးလို့ အပြစ်မတင်နဲ့၊ မင်းမှာ လှည့်ကွက်တွေ ရှိရင် အခု ထုတ်သုံးလိုက်တော့" နဂါးဖြူက ပြောလိုက်၏။

ဒီလောက် ရဲရဲတင်းတင်းထွက်လာရဲပြီး ဝူသိုင်းဘုံကျောင်းက အထူးတလည် တန်ဖိုးထားခံရတဲ့သူဆိုတော့ သေချာပေါက် အပေါ်ယံ ဟန်ပြသက်သက် မဖြစ်နိုင်ဘူး။

သိုင်းဝိဇ္ဇာဟူ သည် တာအိုကျင့်ကြံသူချန်ချင်း ဆီသို့ အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်တစ်ချက် ပို့လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဦးစွာ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုကြဘဲ ဘေးကနေ အခြေအနေ စောင့်ကြည့်သည့် အနေအထားကို ယူလိုက်ကြသည်။

သူတို့ ဘယ်သူနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရသလဲ ဆိုတာကိုတော့...

နှစ်ယောက်လုံးက နဂါးဖြူကို တိတ်တဆိတ် ခိုးကြည့်လိုက်ကြ၏။

အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ရှန်းယီသည် တာအိုကျင့်ကြံသူချန်ချင်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ရွှမ်ကွမ်းဂူမှ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ စိတ်ပျက်သွားသည့်ပုံ ပေါက်နေခြင်းပင်။

သို့သော် သူဘာမှ ဆက်မပြောပေ။

ရှန်းယီသည် ခေါင်းအနည်းငယ် ငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်၏။

"နောက်ထပ် လူရှိသေးလား"

ထိုစကားကြောင့် တိုက်ခိုက်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေသော နဂါးဖြူသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး အသံတိတ် ရယ်မောလိုက်လေသည်။

သူ ငွေလမင်း ရေခဲအိုင် ကနေ မထွက်ခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ။ ဒီခေတ် လူသားကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးက ဒီလောက်တောင် မာန်တက်နေကြတာလား။

"..."

တာအိုကျင့်ကြံသူချန်ချင်းသည် မြေခွေးနတ်ဆိုးကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့ခေါ်လာသည်မှာ မဟာချန်မင်းဆက်က လျှို့ဝှက်ထားသော ရှန်းယီ အစစ်အမှန် ဟုတ်မဟုတ် အတည်ပြုလိုက်၏။

လူမှားတာတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော်။

"မင်း ရူးသွားပြီလား" သိုင်းဝိဇ္ဇာဟူ၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ခါသွားသည်။ ယခုလို အခြေအနေမျိုးမှာပင် သူက နဂါးဖြူနှင့်အသက်လု မတိုက်ခိုက်ဘဲ ဤမေးခွန်းမျိုး မေးဖို့အချိန်ရနေသေးသည်လော။

သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"မင်း အခု မတိုက်ခိုက်ရင် နောက်ထပ် အခွင့်အရေး ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူ့အသံ မဆုံးသေးခင်မှာပင်

တိုးအက်သော ကွဲအက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သိုင်းဝိဇ္ဇာဟူ၏ ခေါင်းသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားသော်လည်း သွေးများ၊ အရိုးစများ လွင့်စဉ်ထွက်လာခြင်း မရှိပေ။

ထိုတောက်ပသော ရွှေရောင်လက်သီးအောက်တွင် အသားနှင့် အညစ်အကြေးအားလုံးသည် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရှန်းယီသည် လျှောက်သွားပြီး ၎င်း၏အလောင်းကို သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ချင်းချိုမြေခွေးများ၏နည်းလမ်းက ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲကြောင်း သူ ကြုံဖူးသည်။

ထို့ကြောင့် မြေခွေးနတ်ဆိုးကို အရင်သတ်လိုက်ခြင်းက ပြဿနာမရှိနိုင်ပေ။

"ဟမ်... ဟင်..."

တာအိုကျင့်ကြံသူချန်ချင်းသည် ခုနစ်ပေ ရွှေခန္ဓာကိုယ် ပေါ်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ကြောင်အမ်းကာ ရပ်နေမိသည်။

ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကြီး ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လာပြီး သူ့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်မှသာ သူ တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း အဆင့် မဟာချန်မင်းဆက်မှာ ဟွမ်ယွမ်အရှင်သခင် နောက်ထပ်တစ်ပါး ရှိလာရုံတင် မကဘူး၊ သာလွန်ထူးကဲတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ပါးပါ တိတ်တဆိတ် ရှိနေခဲ့တာလား။

ပြီးတော့ သူတို့က ဒီလို ကြီးမြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကို ရှန်းယီကို ကာကွယ်ဖို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တာဝန်ပေးလိုက်တာလား။

"ခင်ဗျား ဟိုကောင်ကို အရင်သတ်လိုက်၊ လွတ်မသွားစေနဲ့"

ရှန်းယီသည် သူ၏လက်မောင်းကျယ်ကြီးများကို ပြုပြင်ရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ရသည်ကို အသားမကျသေးပေ။

အသုံးမကျသော သိုင်းသမားတစ်ယောက်နှင့် ယှဉ်လျှင် နတ်ဆိုးက ပိုအရေးကြီးသည်မှာ သေချာသည်။

နဂါးဖြူ၏ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော အကြည့်အောက်တွင် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် ပညာရှင်ကြီးသည် ထိုလူငယ်လေးကို လေးလေးစားစား ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေ၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ပြန်ပေါ်လာသောအခါ နဂါးဖြူသည် သူ၏ အစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးကိုယ်ခန္ဓာကြီး လေပေါ်မှ ရိုက်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူ အလွန်ဂုဏ်ယူခဲ့ရသော သန်မာသည့် ဦးချိုနှစ်ချောင်းမှာ တူတစ်စုံကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ချိုးဖျက်ခံလိုက်ရလေသည်။

"ဝုန်း"

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြားတွင် ၎င်းသည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားရင်း ကိုယ်ကို အသည်းအသန် လှိမ့်လိုက်သည်။

သို့သော် ကျောက်ဆူးကဲ့သို့ ကွေးကောက်နေသော နဂါးလက်သည်းကို ရွှေခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်က ဖမ်းဆုပ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲလိုက်ရုံဖြင့် စုတ်ပြဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဓားနှင့် ပုဆိန်တို့ မတိုးနိုင်သော နတ်ဆိုးကိုယ်ခန္ဓာသည် ချက်ချင်းပင် စုတ်ပြဲသွားပြီး ကြီးမားသော အသားစိုင်ကြီးတစ်ခုသည် လက်သည်းနှင့်အတူ ပြတ်ထွက်သွားတော့သည်။

စူးရှသော နဂါးဟိန်းသံကြောင့် တောင်ကြားတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားလေသည်။

"အခု မပြေးရင် ဘယ်တော့ ပြေးမလဲ"

ချန်ချင်း၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားပြီး အခြားတစ်ဖက်သို့ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင်

ရှန်းယီသည် သူ့ရှေ့တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာပြီး အနီရောင် တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် ရပ်လျက် သူ၏ အစိမ်းရင့်ရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကြီးသည် လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေသည်။

"ဖယ်စမ်း"

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် စီနီယာကြီးအား ကြောက်ရွံ့နေသော ချန်ချင်းသည် ဤလူငယ်ကိုမူ အရေးမစိုက်လှပေ။

သူက အဆင့်မြင့် ဟွမ်ယွမ်အရှင်သခင် ဖြစ်သည်။

သာမန် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန စစ်ဆေးရေးမှူးလောက်က သူ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ရဲသည်လော။

"မဟာချန်မှာ ဟွမ်ယွမ်အရှင်သခင် ရှိတယ်ဆိုတာ ငါ ပြန်မပြောတော့ဘူး။ ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ထားလိုက်ကြစို့"

ချန်ချင်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အတင်းတိုးထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုလူငယ်လေး ပြုံးလိုက်သည်ကို သူ မြင်လိုက်ရ၏။ သူ၏ ချောမွတ်သော ဝတ်ရုံရှည်ကြီး အနည်းငယ် လှုပ်ခါသွားပြီး ဖြူဝင်းသော အသားအရေပေါ်တွင် အနီရောင် အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှံထွက်လာရာ သူ၏ချောမောသော မျက်နှာတွင် ကြမ်းကြုတ်သော အော်ရာတစ်ခု ထပ်ပေါင်းလိုက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

"ဂလု..."

ချန်ချင်း တံတွေးမြိုချလိုက်မိပြီး မသိစိတ်ဖြင့် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာအရောင်မှာ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေ၏။

ဒါဆို သူ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူးပေါ့။

ယင်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ နာမည်ကြီးတဲ့ ဝူသိုင်းဘုံကျောင်းက တန်ဖိုးအထားရဆုံးဖြစ်တဲ့သူက... တကယ်တော့ ဟွမ်ယွမ်အရှင်သခင် ဖြစ်နေတာလား။

ဤအခြေအနေတွင် ချန်ချင်းသည် တုန်လှုပ်မှုကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ထိတ်လန့်မနေဘဲ တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။

အကယ်၍ ရှန်းယီက သူ၏ ဟွမ်ယွမ်ကျင့်ကြံခြင်းကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီဆိုလျှင် သူ့ကို အရှင်ထွက်သွားခိုင်းရန် လုံးဝ ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြောင်း ဆိုလိုသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် တိုက်ခိုက်ပြီး အသက်လုရုံသာ ရှိတော့သည်။

သူ တည်ငြိမ်သွားသောအခါ ရှန်းယီ၏ အော်ရာ အဆင့်အတန်းကို အာရုံခံမိလိုက်သည်...

အစွမ်းထက်သော်လည်း ၎င်းသည် အမြုတေဖြစ်တည်ခြင်းနည်းစနစ်၏ ကျွမ်းကျင်မှုအပေါ်တွင်သာ မှီခိုနေခြင်းဖြစ်နိုင်ပြီး တကယ်တမ်းတွင် သူသည် အစောပိုင်းအဆင့် ဟွမ်ယွမ် သာ ဖြစ်သည်။

သူ့အောက် နှစ်ဆင့်နိမ့်သေးတယ်။အဆုံးသတ်လိုက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။

ချန်ချင်းသည် တုန်ခါပြိုကျနေသော ဝေးကွာသည့် တောင်တန်းများကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ဒဏ်ရာဗရပွနှင့် ကျိုးပဲ့နေသော နဂါးဖြူသည် ခုန်တက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ရွှေခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် ပြန်လည် ဖိချခံလိုက်ရသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူ့ပြိုင်ဘက်သည် အထွတ်အထိပ်အဆင့် အရှင်သခင်နှင့် တန်းတူရှိသော နတ်ဆိုးကြီးပင်။

ခုနစ်ပေ ရွှေခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်၏ရှေ့မှာတော့ သူဟာ ကစားစရာအရုပ်လေးကဲ့သို့ ဖြစ်နေရရှာ၏။

ဒါက အဆင့်အတန်း ကွာခြားမှုရဲ့ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အမှန်တရားပဲ။

သူလည်း အလားတူပဲ ရှန်းယီကို အနိုင်ယူနိုင်မှာပါ...

ယုံကြည်မှုအသစ် ပြန်ရလာသဖြင့် ချန်ချင်း လှည့်လိုက်သော်လည်း ရှင်းပြမရသော ဒူးခေါင်းတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။

"မင်းအမေ"

ပြိုင်ဘက်က လက်ကို အောက်ချထားပြီး ရပ်နေရုံသာ ရှိသေးတယ်၊ သာမန် လက်သီးချင်းယှဉ်ထိုးမယ့် ဟန်ပန်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ပြီးတော့ သူက ခေါင်းပဲ လှည့်လိုက်ရသေးတာ...

ဖြောင်း

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒူးတိုက်ချက်အောက်တွင် ချန်ချင်းသည် သူ၏တာအိုကလေးငယ်ကို ဆင့်ခေါ်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ နှာခေါင်းရိုးကျိုးကျသွားကာ ပါးရိုးများနှင့်အတူ ကြေမွသွားတော့သည်။

ဒါက အစောပိုင်းအဆင့် ဟွမ်ယွမ် ရဲ့ ခွန်အားတဲ့လား။

သူ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး သူ၏တာအိုကလေးငယ်ကို အလျင်အမြန် ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ သွေးများဖုံးလွှမ်းနေသော သူ၏ ဦးခေါင်းခွံအောက်တွင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

ချန်ချင်းသည် ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် မြေကြီးကို ထိလိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော မြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွား၏။

သူ့ကိုယ်သူ အပြည့်အဝ တည်ငြိမ်အောင် မထိန်းနိုင်ခင်မှာပင်။

ရှန်းယီသည် သူ့အား ဆေဘာဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ မင်ရောင်ကဲ့သို့ နက်မှောင်သော ဆေဘာဓားသွားသည် သူ၏ လည်ပင်းကို အလွယ်တကူ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ခေါင်းဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ဆေဘာဓားသွားသည် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများကို ဖြတ်သန်းသွား၏။

ရှန်းယီသည် လက်များ ထုံကျဉ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ချန်ချင်းသည် ကုန်းကုန်းကြီး ဖြစ်နေပြီး ပခုံးပေါ်တွင် မိုးကြိုးများ တဖျပ်ဖျပ် လက်နေသော ခေါင်းတစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုမိုးကြိုးများက ဒဏ်ရာကို မီးကျွမ်းအောင် လောင်ကျွမ်းစေလျက် ရှိ၏။

ဤအရာက သူ၏တာအိုကလေးဆိုတာ ထင်ရှားနေ၏။

ရှန်းယီ၏ တာအိုကလေးငယ်မှာမူ သာမန်လူတစ်ယောက်၏ အရွယ်အစားအထိ ချဲ့လိုက်လျှင် အနည်းငယ် ဝိုးတဝါး ဖြစ်နေတတ်သည်။

သို့သော် ချန်ချင်း၏ တာအိုဝိညာဉ်မှာမူ ဤအရွယ်အစားတွင်ပင် လက်ဆုပ်လက်ကိုင် ပြနိုင်သကဲ့သို့ သိပ်သည်းနေလေ၏။

"ငါ့အလှည့် ရောက်ပြီ မဟုတ်လား"

နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသများ တောက်လောင်နေသဖြင့် ချန်ချင်းသည် မတ်မတ်ရပ်လိုက်ပြီး ရှန်းယီကို မဲ့ရွဲ့ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် အနီရောင် မိုးကြိုးများ စီးဆင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ငြိမ်သက်သွားရန် အချိန်ယူရဦးမည့် သူ၏သွယ်လျသော လက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

"လာစမ်း"

သူ အော်လိုက်သည်နှင့် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဖြောင့်တန်းသည့် လှံရှည်တစ်ချောင်းသည် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး သစ်တောတစ်ခုလုံးကို အဖြူရောင် တိတ်ဆိတ်ခြင်းဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားစေသည်။

ထို့နောက် သူသည် မိုးကြိုးလှံတံကို အဆုံးမရှိသော အားအင်ဖြင့် ရှန်းယီထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။