အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချန်ချင်းနှင့် တိုက်ပွဲ

လှံသွားသည် ကောင်းကင်ကို ထိုးခွဲလိုက်ပြီး ထူထဲသော မိုးကြိုးပလာစမာများ တဖျစ်ဖျစ် မြည်ဟီးနေ၏။

၎င်းသည် သာမန်လူတို့ တည့်တည့်ပင် မကြည့်ရဲလောက်အောင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ခြိမ်းခြောက်မှု အပြည့်ရှိသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမျက်ဒေါသကဲ့သို့ပင်။

ရှန်းယီသည် မျက်ဝန်းထဲတွင် စူးရှသော အလင်းများ လက်ခနဲဖြစ်သွားကာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ရွှေရောင်လင်းတစွမ်းရည်၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် လှံတံတစ်ခုလုံး၏ အရှိန်အဟုန်သည် အဆပေါင်းများစွာ နှေးကွေးသွားသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားစေခဲ့သည်။

ဤအရာက သူ တောင့်တနေခဲ့သော ဟွမ်ယွမ်သိုင်းကျင့်စဉ် များလော။

သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းသည် ယခင်က သူမြင်ဖူးသမျှသော နည်းစနစ်များအားလုံးထက် သာလွန်နေသည်။

သဏ္ဍာန်နှစ်ခုမူလရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်စေ၊ အခြားအရာများ ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့သည် ချီစွမ်းအင်ကို ရိုးရှင်းစွာ အသုံးပြုပြီး ပုံဖော်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့ရှေ့တွင်ဖြစ်ပျက်နေသည်မှာ လူသားခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို အမှန်တကယ် ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီမိုးကြိုးတွေ ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ၊ ပြီးတော့ ချီစွမ်းအင်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ပုံစံမျိုး ဖြစ်လာနိုင်တာလဲ။

အပြာရောင်ဝတ်ရုံများတလွင့်လွင့် ဖြစ်နေပြီး အောက်ဘက်တွင် နဂါးနှင့် ကျားပုံစံ အနီရောင်အကွက်များ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်လာလေသည်။

ရှန်းယီသည် သူ၏ နက်နဲသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သူ့အပေါ်ကျရောက်လာသော မိုးကြိုးလျှပ်စီးများကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။ လှံသွားသည် ၃ လက်မအကွာသို့ ရောက်လာသောအခါ သူသည် လေဟုန်စီးနင်းခြင်းနည်းစနစ်ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်လေ၏။

ပြီးပြည့်စုံသော နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းပညာရပ်က သူ့အား အသက်တစ်ရှိုက်စာအတွင်း ကျန်းပေါင်း တစ်ရာကျော် ခရီးနှင်နိုင်စေသည်။

သို့သော် ထိုလှံချက်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်ပုံပေါက်နေ၏။

ရှန်းယီသည် အရေးကြီးသော နေရာများကို ထိမှန်ခြင်း မရှိစေရန် သီသီလေး ရှောင်တိမ်းလိုက်၏။

သူ၏ ဆံနွယ်မည်းများ လေထဲတွင် ဝဲပျံသွားပြီး မျက်ဝန်းထဲ၌ ကြမ်းတမ်းသော အလင်းရောင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

သူသည် ဆက်လက် ရှောင်တိမ်းနေမည့် အကြံကို ရုတ်တရက် စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ နတ်ဆိုးဘုရင် ၃ ပါး၏ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားအကုန်လုံးကို သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။

"ဘယ်လို အရိုင်းအစိုင်းကောင်လဲကွ"

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချန်ချင်း၏ စောင့်ကြည့်နေမှုအောက်တွင် ရှန်းယီသည် တည်ငြိမ်စွာပင် သူ၏လက်သီးဖြင့် မိုးကြိုးလှံတံကို အားကုန်လွှဲ၍ ထိုးချလိုက်လေသည်။

ရှဲ

အသားနှင့် သွေးများကို ချက်ချင်း မီးကျွမ်းသွားစေနိုင်သော မိုးကြိုးပလာစမာများသည် သူ၏ လက်သီးအစွန်းတွင် ပြန့်ကျဲသွားပြီး အရေပြားမှ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

၎င်းမှာ တာအိုကလေးငယ်က ရဲရင့်စွာ ခုခံနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် တာအိုကလေးငယ်အပြင် သူ၏အသားနှင့် အရေပြားကိုယ်တိုင်ကလည်း နားလည်ရခက်လောက်အောင် ကြံ့ခိုင်နေလေ၏။

တစ်ကျန်းကျော်ရှည်သော လှံကြီးသည် သူ၏လက်သီးအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်ကျသွား၏။

နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် မိုးကြိုးလျှပ်စီးကြောင်းများအဖြစ် လုံးဝ ကွဲပြားသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ရှန်းယီသည် လက်သီးထိုးချက်၏ အရှိန်ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ အသက်ကို အနည်းငယ် မြန်မြန် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ရှေ့ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ ညာဘက်လက်ဝါးသည် သွေးများဖြင့် မီးကျွမ်းကာမည်းနက်နေပြီး ဒေါင်း၏အနီရောင်အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံထားသော တာအိုကလေးငယ်၏ ပုံရိပ်ယောင်လက်က ပျက်စီးသွားသော နေရာများကိုဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည် ကုစားပေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"..."

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချန်ချင်းသည် ဤခဏတာ အခွင့်ကောင်းကို အရယူရန်ပျက်ကွက်ခဲ့ပြီး ထိုလူငယ်ကို သားရဲကောင်တစ်ကောင်အား ကြည့်သကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဟွမ်ယွမ်ကနဦးအဆင့် တစ်ယောက်အတွက် ထိုကဲ့သို့သော သေစေနိုင်သည့် တိုက်ကွက်မျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။

နက်နဲသော နည်းစနစ်တစ်ခုခု ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း မရှိပါက ၎င်းကို သီသီလေး ခုခံနိုင်ရန် မျှော်လင့်ရုံသာ ရှိသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော တဲ့တိုးလက်သီးထိုးချက်မျိုးက သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေလေ၏။

"ဟူး"

ရှန်းယီသည် သူ၏ အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ ချိန်ညှိလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်တွင် ထူးဆန်းမှု အရိပ်အယောင်အချို့ ပါဝင်နေသည်။

ဤအသက်လုပွဲတွင် အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြသော သူ၏ချီစွမ်းအင်နှင့် အဆင့်အတန်းသည် သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။

သို့သော် ပြိုင်ဘက်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် သူ့အတွက် နားမလည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေ၏။

ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်မှာ တစ်နှစ်အောက်သာ ရှိသေးသော သူ့ကိုယ်သူ နားမလည်နိုင်သည်ထက် ပို၍ နားမလည်နိုင်စရာ ကောင်းနေသည်။

နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ ထိုနေရာတွင် ကြောင်အမ်းအမ်း ရပ်နေလေသည်။

မကြာမီ သူ၏ခြေလက်များဆီသို့ တက်ကြွမှုများ ပြန်လည် စီးဝင်လာပြီး ရှန်းယီ၏ ပုံရိပ်သည် နေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ဤအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချန်ချင်းသည် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ဝါးအထက်တွင် မိုးကြိုးဓားနှစ်လက် ပေါ်လာလေသည်။

သူသည် မရွေ့လျားတော့ဘဲ ထိုနေရာတွင် ရပ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အသည်းအသန် လိုက်လံ ကြည့်ရှုနေလိုက်သည်။

ရွှမ်း

ရှန်းယီသည် အနောက်ဘက်မှ ထိုးဆင်းလာပြီး သူ၏ချန်းယွမ်ဆေဘာဓားဖြင့် ကျောရိုးအနောက်ဘက်မှ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ အရေပြားနှင့် အသားများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။

ကျွမ်းကျင်သော လှုပ်ရှားမှုသည် ဝက်တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး သူ၏ တာအိုကလေးငယ်ကို အရေပြားခွာကာ ဆွဲထုတ်လိုက်သလို ဖြစ်သွား၏။

သာမန်သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးသာ ဆိုပါက ယခုအချိန်တွင် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားလောက်ပြီ။

"အား"

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချန်ချင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏တာအိုကလေးငယ်သည် အရေပြားထဲမှ ခုန်ထွက်လာကာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မိုးကြိုးပလာစမာများ လှိုင်းထသွားပြီး ရှန်းယီ၏ မျက်နှာကို တစ်ချက်လင်း တစ်ချက်မှောင် ဖြစ်သွားစေသည်။

ဓားနှစ်လက်ကို ကိုင်စွဲထားသော သူ၏လက်များသည် ပုံစံတကျ မရှိတော့ဘဲ ရူးသွပ်စွာ ခုတ်ပိုင်းချနေလေသည်။

ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ ရောထွေးနေသည်။

မိုးကြိုးပလာစမာများသည် ပြင်းထန်စွာ စီးထွက်လာပြီး အနီးနားရှိ တောင်များကို မီးလောင်တိုက် သွင်းလိုက်လေသည်။

ရှန်းယီသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချန်ချင်းသည် သူ့မျက်လုံးထဲ၌ သိုင်းပညာရှင် အကြီးစားတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘဲ ဒဏ်ရာရထားသော၊ ဒေါသထွက်နေသော၊ စိတ်ခံစားချက်များကို ဖောက်ခွဲထုတ်ပစ်ရန်မှလွဲ၍ ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ ဗီဇအတိုင်း ပြုမူနေသော သားရဲတစ်ကောင်သာ ဖြစ်တော့သည်။

အမှန်စင်စစ်၊ ခုတ်ချက်ပေါင်းများစွာက အနည်းငယ်မျှ အရာမထင် ဖြစ်ပြီးနောက်...

ထိတ်လန့်မှုနှင့် ဒေါသတို့ ရောထွေးနေသော အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချန်ချင်းသည် သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ကုန်ခမ်းသွားမည်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ၏ပုံရိပ်တစ်ခုလုံးသည် ကြမ်းတမ်းသော မိုးကြိုးနဂါးကြီးအသွင် ပြောင်းလဲသွားကာ အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူဆီသို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

တောင်များ ပြိုပျက်ကုန်ပြီး သစ်ပင်ကြီးထောင်ပေါင်းများစွာ လဲပြိုကုန်ကြ၏။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ကွဲပြားခြားနားသော ဟွမ်ယွမ်သိုင်းပညာများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤသည်မှာ ရွှမ်ကွမ်းဂူ၏အရင်းအမြစ် မည်မျှ နက်ရှိုင်းကြောင်း ပြသရန် လုံလောက်လေသည်။

ထိရောက်သည်ဖြစ်စေ၊ မထိရောက်သည်ဖြစ်စေ သူသည် တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းတွင် အစွမ်းကုန် အားထုတ်ခဲ့လေ၏။

ရှန်းယီသည် ဓားလက်ကိုင်ရိုးကို လက်ချောင်းငါးချောင်းဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ပြိုင်ဘက်၏ ထက်မြက်သော အစွမ်းများကို အာရုံစိုက်ကာ ရှောင်တိမ်းနေခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ပိုမို အေးစက်လာပြီး တစ်ဖက်လူ အင်အားကုန်ခမ်းသွားမည့် အချိန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။

တူညီသောလှုပ်ရှားမှုများကို အကြိမ်များစွာ အသုံးပြုခြင်းက ပြိုင်ဘက်ကို ဟာကွက်များ မြင်သွားစေနိုင်သည်။

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချန်ချင်းသည် မိုးကြိုးနဂါးအဖြစ် မရေမတွက်နိုင်အောင် ပြောင်းလဲပြီးနောက်တွင် ရှန်းယီသည် ရှောင်တိမ်းရုံ သက်သက် မလုပ်တော့ပေ။

သူသည် ညာဘက်သို့ ၃ ကျန်း ခန့် မများလွန်း မနည်းလွန်းစွာ ရွေ့လျားလိုက်ပြီး မိုးကြိုးလျှပ်စီးများအရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပြန့်ကျဲသွားသည်ကို ကြည့်လိုက်၏။

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချန်ချင်း၏ ပုံသဏ္ဌာန် ထင်ရှားလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်...

ရှန်းယီသည် သူ့အနောက်တွင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး လက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှနတ်ဆိုးစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ပန်းပွင့်ဖတ်တစ်ခု ရှိနေသော တစ်ဖက်လူ၏ နှလုံးသား နေရာသို့ ရက်စက်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်လေ၏။

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချန်ချင်းသည် အလိုအလျောက်ပင် သူ၏ခါးကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

သူ့လက်က ဘာကိုမှ မထိမိသောအခါမှသာ မြေပြင်ပေါ်တွင် နှစ်ပိုင်းပြတ်နေသော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်လိုက်မိသည်။

ထိုအချိန်တွင် အခိုးအငွေ့များ၊ အနီရောင်အလင်းများနှင့်အတူ နတ်ဆိုးဘုရင် ၃ ပါး၏ စွမ်းအားပါ ပေါင်းစပ်ထားသော ဆေဘာဓားရှည်သည် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး အပေါ်ရှိ ပန်းပွင့်ဖြူကို ထိမှန်သွားလေသည်။

ခွပ်

ပန်းပွင့်ဖြူသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မာကျောသော်လည်း ဓားသွားအောက်တွင် ကွဲအက်သွားခဲ့ရသည်။

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချန်ချင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်းအသံထွက်မလာတော့ပေ။

လူသားတို့ပိုင်ဆိုင်သော စိတ်ခံစားချက်များသည် မိုးကြိုးပလာစမာဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မျက်လုံးများထဲတွင် ပေါ်လာလေ၏။

ကြောက်ရွံ့မှု

ဗီဇအရ သူသည်မိုးကြိုးနဂါးအဖြစ် နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ထိုးတက်သွားသော်လည်း သူ၏ တောက်ပသော အဖြူရောင်ခန္ဓာကိုယ်မှာ မှေးမှိန်လာသည်ကို သတိမထားမိပေ။

ရှန်းယီသည် သူ ထွက်ပြေးသွားရာ လမ်းကြောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ချန်းယွမ် ဆေဘာဓားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်သိမ်းလိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှပ်စီးကြောင်း တစ်ခုသည် ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးတစ်ခု၏ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး လျှပ်စီးတာအိုကလေးငယ်သည် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားကာ ကြက်ပေါက်လေးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားသကဲ့သို့ ၇ ပေ ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကြီး၏ လက်ဝါးထဲတွင် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

အာဟတ်ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ရှန်းယီ၏ ရှေ့သို့ ဆင်းသက်လာ၏။

သူနှင့်အတူ တစ်စစီ ဖြစ်နေသော နဂါးအလောင်း အပိုင်းအစများ၊ ခြေသည်းလက်သည်းများ၊ အရေပြားများ ပါလာပြီး အသားများမှာမူ အတုံးလိုက် အတစ်လိုက် စုတ်ပြဲနေလေသည်။

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချန်ချင်းသည် ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေ၏။

သို့သော် ထိုရွှေရောင်လက်ဝါးအောက်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လျှပ်စီးများ မည်မျှပင် ပေါက်ကွဲထွက်နေပါစေ လုံးဝ အရာမထင်ပေ။

"ငါ့ကို လွှတ်ပေးစမ်း စီနီယာတစ်ယောက်ကို မင်းအစား တိုက်ခိုက်ခိုင်းတာ ဘယ်လိုလုပ် စွမ်းရည်လို့ ခေါ်မလဲကွ"

သူသည် ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကြီး၏ လက်ချောင်းများကို ထုနှက်ရင်း ရှန်းယီကို ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်နေလေသည်။

ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကြီးက သူ့ကို လျစ်လျူရှုစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ဖျစ်ညှစ်လိုက်ရာ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချန်ချင်း၏ တာအိုကလေးငယ်မှာ ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွား၏။

ငါ့သခင်က မင်းရဲ့နှလုံးကို ခွဲလိုက်ပြီးပြီလေ၊ ဒါတောင် မင်းက ဒီမှာ စကားကြီးစကားကျယ် ပြောရဲသေးတယ်။

ချင်းဟွာသခင်မက တာအိုကလေးငယ်ကို လေးစားစွာဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်၏။

"သခင်ကြီး... သူ့ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲ ဆုံးဖြတ်ပေးပါ"

သူ့နားဘေးမှ နူးညံ့သော အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ...

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချန်ချင်း၏ ရုန်းကန်နေမှုများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့ရှေ့မှ လူငယ်ကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။

သခင်ကြီး ဟုတ်လား

ဒါက သူ့ရဲ့ စီနီယာ မဟုတ်ဘူးလား၊ သူ့ရဲ့ အစောင့်အရှောက် အစေခံလား။

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အစေခံတစ်ယောက်ကို ခိုင်းစေနိုင်တယ် ဆိုတော့... ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ နောက်ခံမျိုး ရှိနေတာလဲ။

မသေမျိုးဂိုဏ်းတွေရဲ့ ပြင်ပက လူတစ်ယောက်များ ဖြစ်နေမလား။

"ချန်ချင်းက သခင်ကြီးကို အလုပ်အကျွေး ပြုလိုပါတယ်၊ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ နှိမ့်ချတဲ့ အစေခံ ချန်ချင်းက သခင်ကြီးရဲ့ အစောင့်အရှောက် ဖြစ်လိုပါတယ်"

သေးငယ်သော တာအိုကလေးငယ်သည် ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကြီး၏လက်ဝါးပြင်ပေါ်တွင် နဖူးဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ဦးတိုက်နေလေသည်။

သူ ရှန်းယီကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ နားလည်ရခက်သော ဒေါင်လိုက်မျက်ဝန်းအိမ် တစ်စုံနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရ၏။

ဝံပုလွေဟိန်းသံတစ်ခု သူ့နားဘေးတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချန်ချင်းသည် သူ၏နတ်ဘုရားဝိညာဉ်မှာ မမြင်ရသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲဆုတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး လျင်မြန်စွာပင် သတိလစ်သွားလေတော့သည်။