တစ်ဝက် ပြည့်ခြင်း

ရှန်းယီသည် သူ၏လက်ကို အနည်းငယ် ဖြန့်လိုက်ရာ ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ပုတီးစေ့တစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့လက်ဝါးထဲသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

သူ၏ ယင်ဝိညာဉ် သည်လည်း ချီပင်လယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွား၏။

ချင်းဟွာသခင်မ၏ ဝိညာဉ်သာ ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် နီရဲနေပြီး သူမ၏နှုတ်ခမ်းနီများကို ညင်သာစွာ ကိုက်ထားသည်။ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာပင် တွေဝေငေးငိုင်နေပြီး အခြေခံအကျဆုံး အသိတရားကိုသာ မနည်း ထိန်းသိမ်းထားရပုံရသည်။

"..."

ရှန်းယီသည် နက်နဲသော နားလည်မှုဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်၏။ စိတ်နှလုံးထဲသို့ အာရုံပျံ့လွင့်စေသော အတွေးများ ဝင်ရောက်လာခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်စေကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိလေသည်။

သူ၏ ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမို သန်မာစေရန်အတွက် ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကို မျှဝေထမ်းဆောင်နိုင်မည့် နောက်ထပ် နတ်ဆိုးဝိညာဉ် တစ်ခု လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းစွာပင် သူသည် နတ်ဆိုးဘုရင် ၂ ပါး၏ လက်ကျန် အစိတ်အပိုင်းများကို ထပ်မံ ရရှိခဲ့လေသည်။

၎င်းတို့အနက် မြေခွေးသည် သိုင်းပညာများကို တွက်ချက်ရာတွင် ပိုမို သင့်လျော်မည် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ လက်ရှိ အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော အခြေအနေသည် အနည်းငယ် အသုံးမဝင် ဖြစ်နေပုံရသည်။

နဂါးဖြူက ပိုသန်မာပုံရသောကြောင့် ၎င်းကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်မည်။

ရှန်းယီသည် ရွှေရောင်ပုတီးစေ့ကို ချီပင်လယ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။

ပြိုကျနေသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုအောက်တွင် တုန်ရီနေပြီး အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုထဲ၌ ပုန်းအောင်းနေသော မြေခွေးနတ်ဆိုးငယ်တစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် ၎င်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ချက် လှုပ်ယမ်းရုံဖြင့် ၎င်း၏ခေါင်းကို ရိုက်ခွဲလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် သူ၏ အကျိုးအမြတ်များကို စစ်ဆေးရန် ဘောင်ကွက်ကို ဖွင့်လိုက်၏။

[ဟွမ်ယွမ်အဆင့် မြေခွေးနတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ စုစုပေါင်း သက်တမ်း ၁၆၀၀၀ နှစ်၊ လက်ကျန် သက်တမ်း ၈၂၀၀ နှစ်၊ စုပ်ယူခြင်းပြီးဆုံး]

[ဟွမ်ယွမ်အဆင့် နဂါးဖြူကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ စုစုပေါင်း သက်တမ်း ၁၉၀၀၀ နှစ်၊ လက်ကျန် သက်တမ်း ၂၈၀၀ နှစ်၊ စုပ်ယူခြင်းပြီးဆုံး]

[အမြုတေစုစည်းခြင်းအဆင့် မြေခွေးနတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ စုစုပေါင်း သက်တမ်း ၈၂၀၀ နှစ်၊ လက်ကျန် သက်တမ်း ၅၅၀၀ နှစ်၊ စုပ်ယူခြင်းပြီးဆုံး]

...

နတ်ဆိုးသက်တမ်း ၁၆၀၀၀ ကျော် ရရှိခဲ့လေသည်။

စုန့်ပြည်နယ်သို့ ခရီးစဉ်သည် အလွန် အကျိုးဖြစ်ထွန်းခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊

ရှန်းယီသည် ဤပမာဏကို အနည်းငယ် နည်းပါးသည်ဟုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် နတ်ဆိုးသက်တမ်း ပမာဏ များပြားစွာ ရရှိရန်အတွက် ကြိုတင်လိုအပ်ချက်မှာ နတ်ဆိုးများအတွက် လုံလောက်သော ဆွဲဆောင်မှု ရှိသောအရာ ဥပမာ လူ့အသက်များကို ပေးဆပ်ခြင်းကဲ့သို့ ရှိရန် လိုအပ်သည်။

ရှန်းယီသည် ထိုသို့ ဖြစ်မည့်အစား ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ပိုလှမ်းလိုက်ခြင်းကိုသာ နှစ်သက်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် တိမ်တိုက်နီကို စီးနင်းခြင်းက ပင်ပန်းသည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် နတ်ဆိုးအလောင်း ၃ လောင်းကို စုပုံလိုက်၏။

ရှန်းယီသည် ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ အားလုံးသည် နတ်ဆိုးသွေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

မြေခွေးနတ်ဆိုးငယ်သည် တစ်စက်သာ ပံ့ပိုးပေးနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ သိုင်းဦးလေးကတော့ ၅၆ စက်ဖြင့် အနည်းငယ် ပိုကောင်းခဲ့သည်။

နဂါးဖြူ၏အသားနှင့် သွေးများသည် လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး နတ်ဆိုးသွေး ၁၆၂ စက် ဖြစ်လာလေ၏။

ရှန်းယီ အနည်းငယ် အံ့သြသွား၏။

တော်တော် သန်မာတာပဲ။

မဟာနတ်ဆိုးကိုးပါးအသွင်ပြောင်းခြင်းနည်းစနစ်တွင် အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးများအနက် အသန်မာဆုံးမှာ တောသခင် ဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးသွေး အစက် ၁၀၀ ကျော် စားသုံးခဲ့ရသည်။

ဤအချက်က နဂါးဖြူသည် တောသခင်၏ တစ်ဝက်လောက်သာ သန်မာသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးသည် နတ်ဆိုးသွေးများဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ပြီး နဂါးဖြူထံမှ ပြောင်းလဲသွားသော နတ်ဆိုးသွေးများသည်... ၎င်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ၎င်းတွင် နတ်ဆိုးအမြုတေ ကျင့်ကြံခြင်းလည်း ရှိသေးသည်ကို မမေ့သင့်ပေ။

သူသည် နတ်ဆိုးအမြုတေကို သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

နောက်ထပ် သိုလှောင်ရတနာ ၃ ခု ရှန်းယီ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာလေသည်။

စစ်ပွဲမှ ရရှိသော ပစ္စည်းများကို ရေတွက်ခြင်းထက်...

ကျောက်စိမ်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော တာအိုကလေးငယ်ကို သူ ပို၍ စိတ်ဝင်စားနေမိသည်။

လက်ဝါးအရွယ်အစားရှိသော ကျောက်စိမ်းအရုပ်ကလေးသည် အတွင်းကလီစာ ၅ မျိုးစလုံး ပြည့်စုံစွာ ပါရှိပြီး သက်ရှိအတိုင်း ဖြစ်နေသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အစစ်အမှန် ကလီစာများ မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ အဖိုးတန်ပစ္စည်း အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။

ရှန်းယီသည် နှလုံးသားကို ကိုယ်စားပြုသော ပန်းပွင့်ဖြူကို ဆွဲထုတ်ရန် လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့် ထိုးကြည့်လိုက်သည်။

အက်ကွဲကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေသော ပန်းပွင့်ဖြူသည် ၎င်း၏ တက်ကြွမှုများ ဆုံးရှုံးသွားပုံရသည်။

၎င်းတွင် သက်ရှိအငွေ့အသက် မကျန်တော့ပေ။

"တာအိုကလေးငယ် သေသွားရင် ပန်းပွင့်ဖြူလည်း သေသွားတာလား"

ရှန်းယီသည် အခြားအရာများကိုလည်း စမ်းကြည့်လိုက်ရာ အလားတူပင် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ၎င်းကို ထုတ်ယူပြီး သူ၏တာအိုကလေးငယ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းနိုင်မလား စမ်းသပ်ကြည့်ရန် မျှော်လင့်ထားသောကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီအချက်က အရင်က ထင်ကြေးပေးထားတာ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနေတာပဲ"

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းကို ခံယူရန် ရည်ရွယ်ထားသော ဟွမ်ယွမ်အဆင့်အရှင်သခင်များသည် သူတို့၏ မူလခန္ဓာကိုယ်များကို အစားထိုးရန်အတွက် သူတို့၏ တာအိုကလေးငယ်များကို အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ကြသည်။

ထိုသူသည် ဤအဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကွဲကွာသွားလျှင်ပင် သူ၏ တာအိုကလေးငယ်သည် လွတ်လပ်စွာ ရှင်သန်နိုင်သော်လည်း သူသည် ဟွမ်ယွမ်အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသည်... သူ ဘာများ လိုအပ်နေသနည်း။

ရှန်းယီသည် တာအိုကလေးငယ်ကို အပြန်ပြန်အလှန်လှန် လေ့လာကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းသည် လူသားပုံသဏ္ဌာန် နတ်ဆိုးအမြုတေ တစ်ခုထက် ဘာမှ မပိုကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်၏။

သို့သော် ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းခရီးကို လမ်းညွှန်ရန်အတွက် ၎င်းကို ကိုးကားစရာအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။

ရှန်းယီသည် ၎င်းကို သိုလှောင်ရတနာထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ဟွမ်ယွမ်အဆင့် အရှင်သခင်များ၏ လမ်းကြောင်းများ ကွဲပြားကြောင်း ကျန်းချိုလန် ပြောခဲ့သည်မှာ ဤအချက်ကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဤလူ၏ တာအိုကလေးငယ်သည် မိုးကြိုးလျှပ်စီးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အသုံးပြုထားသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရတနာများ အားလုံးသည် လျှပ်စီးနှင့် ခွဲခြား၍မရအောင် ဆက်စပ်နေပုံရသည်။

အကယ်၍ သူသာ ဤပန်းပွင့်ဖြူကို သန့်စင်ရန် ကြိုးစားပါက သူ၏တာအိုကလေးငယ်အား အရင်ဆုံး ဓာတ်တစ်မျိုးရွေးသလို ဖြစ်သွားနိုင်၏။

ဂုဏ်သတ္တိများကွဲပြားခြင်းသည် သေချာပေါက် သန့်စင်ခြင်း နည်းစနစ်များ ကွဲပြားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

"ပြန်ရောက်မှ ဒီအကြောင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း စဉ်းစားရမယ်"

ရှန်းယီသည် သူ၏တိမ်တိုက်နီကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

နဂါးဖြူသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသောကြောင့် ကျန်းချိုလန်သည် လွတ်မြောက်သွားနိုင်ဖွယ် ရှိသည်၊ ထို့ကြောင့် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပေ။

တစ်ချိန်က ချင်ကျိုး၏ မျှော်လင့်ချက်အဖြစ် ချီးကျူးခံရဖူးသူ သူမသည် သူတစ်ပါး၏ စောင့်ရှောက်မှု လိုအပ်နေသော မသိနားမလည်သည့် ကလေးငယ်တစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။

ဟွမ်ယွမ်အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှသာ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ အမှန်တကယ် ခြေချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အားကိုးစရာ ဘယ်သူမှ မရှိတော့သည့်အခါ မိမိ၏ အစွမ်းအစ အားလုံးဖြင့် ရှေ့ဆက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ရှန်းယီသည် တိမ်တိုက်နီကို စီးနင်း၍ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွား၏။ ဤတိုက်ပွဲသည် အမှန်တကယ်ပင် သူ့ကို အတွေ့အကြုံများစွာ ပေးစွမ်းခဲ့သည်။

ရွှေခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်ကို ထည့်မတွက်ဘဲ ပြောရလျှင် ဟွမ်ယွမ်အဆင့်ရှိ သူ၏လက်ရှိ ခွန်အားသည် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်ခြင်းနှင့် ဝေးကွာနေသေးသည်။

သူ၏အားသာချက်သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုတွင် ရှိသော်လည်း တာအိုကလေးငယ်နှင့် ယှဉ်လျှင် သူ၏ဟွမ်ယွမ်နည်းစနစ်များ နားလည်မှုမှာ မရှိသလောက်ပင်။ သူ၏ အဆင့်အတန်း နိမ့်ကျပြီး အခြေခံအုတ်မြစ် မလုံလောက်ပေ။

ယခင်က တိုက်ပွဲငယ်တွင် အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ချန်ချင်းသာ စိတ်စွမ်းအင်တိုက်ပွဲများနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိခြင်းမဟုတ်ခဲ့လျှင် ထိုသူ၏ အနိုင်ရရှိနိုင်ခြေသည် သူ့ထက် များစွာ မြင့်မားလိမ့်မည်။

သို့သော် ရွှေခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူသည် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

သူ့နေရာတွင် ဝင်ပြီး တွေးကြည့်မည် ဆိုပါက...

အကယ်၍ သူသာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အစစ်အမှန် တစ်ယောက်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့လျှင် ရလဒ်သည် ပိုမို ဆိုးရွားနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

...

လီပြည်နယ်၊ လက်နက်ဂိုဏ်းတွင်

လင်းချင်းယန်နှင့် သူ၏ ဇနီးသည်တို့သည် တပည့်များစွာကို ဦးဆောင်၍ တောင်ထိပ်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု ရပ်ဆိုင်းထားပြီး ပန်းပဲဆရာ တပည့်များပင်လျှင် သူတို့၏ တူများကို ချထားကာ အဖိုးတန် သံများ ပျက်စီးသွားသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။

ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ယင်ဝိညာဉ် တစ်ခုသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေလေသည်။

အဆင့်မြင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာ အဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိထားပြီး ငယ်စဉ်က ဝူသိုင်းဘုံကျောင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီခဲ့ဖူးသော လီပြည်နယ် စစ်သူကြီးဟိုဝမ်ရှန်း သည် လီပြည်နယ်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဤနေရာတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

သူသည် ကျောင်းတော်မှအစောက်အရှောက်တစ်ပါးနှင့် တွေ့ဆုံလျှင်ပင် ညီအစ်ကိုများကဲ့သို့ ခေါ်ဝေါ်ဆက်ဆံနိုင်သည်။

"ဘယ်ရောက်နေမှန်း မသိဘူး၊ ဘယ်သူနဲ့ တွေ့ရမယ် ဆိုတာလည်း မသိဘူး၊ ငွေလရောင် ရေခဲကြာပန်း နဲ့ ပတ်သက်နေတယ် ဆိုတာလောက်ပဲ သိပြီး တိကျတဲ့ တည်နေရာတောင် မသိဘူး ဟုတ်လား"

ဟိုဝမ်ရှန်းသည် ဒေါသထွက်နေခြင်း မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ နက်ရှိုင်းသော အသံက လင်းချင်းယန်ကို အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလောက်အောင် စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့သည်။

"စစ်ဆေးရေးမှူး အနေနဲ့ အရာရှိရှန်းက..."

တွန့်ဆုတ်သွားသော ခဏတာအတွင်း လင်းကျင်းရီသည် ခုခံကာကွယ်ပြောဆိုရန် ကြိုးစားလိုက်သေး၏။

"မင်းက မင်းရဲ့သားကို တိမ်တိုက်စီးပြီး ငါ့ဆီ လွှတ်နိုင်ပေမဲ့ သူတို့နောက်ကို လိုက်ဖို့ လူတစ်ယောက်မှ မလွှတ်နိုင်ဘူးလား။ မင်းတို့ လက်နက်ဂိုဏ်းက ဒုတိယမြောက် မင်္ဂလာတိမ်တိုက် ရတနာတစ်ခုတောင် မတတ်နိုင်ဘူးလား" ဟိုဝမ်ရှန်းသည် ရုတ်တရက် အသံမြှင့်လိုက်၏။

"ကျွန်တော်..."

လင်းကျင်းရီ၏ ပါးစပ် ပွင့်လိုက်ပိတ်လိုက် ဖြစ်သွားပြီး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

အမှန်တကယ်တွင် ဤသည်မှာ စစ်ဆေးရေးမှူး တစ်ဦးတည်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူတို့နောက်သို့ လိုက်ရန် အနည်းဆုံး အမြုတေစုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး လိုအပ်လိမ့်မည်။

လက်နက်ဂိုဏ်းတွင် မဟာချန်မင်းဆက်၏ နယ်နိမိတ်ပြင်ပသို့ သေဖို့ လွှတ်လိုက်နိုင်လောက်အောင် အမြုတေစုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ များများစားစား မရှိပေ။

သို့သော် ထင်ရှားသည်မှာ မဟာချန်မင်းဆက်သည် သိုင်းဂိုဏ်းများနှင့် ဘယ်သောအခါမျှ အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ဆွေးနွေးလေ့ မရှိပေ။

သာမန်အားဖြင့် ဝူသိုင်းဘုံကျောင်းကို လေးစားသောအားဖြင့် လက်နက်ဂိုဏ်းသည် အပေါ်ယံ လေးစားမှုအချို့ ရရှိနိုင်သော်လည်း စစ်ဆေးရေးမှူးတစ်ဦး၏ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ဤအပေါ်ယံ လေးစားမှုသည် ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ။

"ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း သွားရှာလိုက်ပါမယ်"

လင်းကျင်းရီသည် မင်္ဂလာတိမ်တိုက် ရတနာ တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက် အမူအရာဖြင့် တက်လိုက်သည်။

သူသည် ပန်းပဲဆရာ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်၊ စစ်သူကြီး ရှေ့တွင် မည်သို့ ညည်းညူရဲမည်နည်း။

တကယ်လို့ ရှာမတွေ့ရင် ဤအရိုးအိုကြီးကို စွန့်ပစ်လိုက်ရုံပဲ ရှိတော့သည်။

"..."

ဟိုဝမ်ရှန်းသည် သူ့ကို မနှစ်သက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"မင်း လမ်းကြောင်း သိတယ်မလား။ ငါ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်"

အဆင့်မြင့် သိုင်းဝိဇ္ဇာ တစ်ဦးသည် မဟာချန်၏ နယ်မြေအပြင်ဘက်သို့ ရောက်သွားသည်နှင့် အဆင့်နိမ့် သိုင်းဝိဇ္ဇာ တစ်ဦး၏ စွမ်းအားကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ချင်ပြည်နယ်နှင့် စုန့်ပြည်နယ်ကဲ့သို့သော နေရာငယ်လေးများတွင် သူတို့၏ စစ်သူကြီးများသည် အပြင်ထွက်ရန် သေချာပေါက် ရဲဝံ့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လီပြည်နယ်တွင်မူ ကွဲပြား၏။

အချမ်းသာဆုံး ပြည်နယ် ဖြစ်သောကြောင့် မတော်တဆမှု တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင်ပင် ဝူသိုင်းဘုံကျောင်းမှ သူ့နေရာတွင် အစားထိုးရန် လူတစ်ယောက် ချက်ချင်း စေလွှတ်လိုက်မည်။

"ခင်ဗျားတို့တွေက တကယ်ပါပဲ"

ဟိုဝမ်ရှန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ စစ်ဆေးရေးမှူးကို ဖိတ်ခေါ်စရာ အကြောင်း မရှိပေ။

မဟာချန်တွင် ဟွမ်ယွမ်အဆင့် အရှင်သခင်များ မရှိဘူးလော။

လင်းမျိုးရိုး အနေနှင့်ဤအရာများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမသိဘူးလော။ ဝူသိုင်းဘုံကျောင်း၏ရှုပ်ထွေးပွေလီမှုများကို နားမလည်တာ ဤသိုင်းလောကသားများသာရှိသည်။

ဘာ စစ်ဆေးရေးမှူးလဲ။သူက ရာထူးယူပြီးဟန်ဆောင်နေတဲ့ ညီလေးတစ်ယောက်ပဲ။

ပြဿနာက ဒီညီလေးက သိသိသာသာကို ရိုးသားလွန်းနေတာပဲ။

အဲဒါက သူ့ကို ဝေဖန်ဖို့ တကယ် ခက်ခဲစေတယ်။