ဆန်းကြယ်ရေခဲကျောက်စိမ်းပိုးသားလက်

"သနားစရာကောင်းသလို ဟန်ဆောင်မနေနဲ့တော့၊ မြန်မြန်သွားပါတော့"

ဟိုဝမ်ရှန်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး ထပ်မံ တိုက်တွန်းလိုက်လေ၏။

လင်ကျင်းရီသည် တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် အားမရှိသလို ရပ်နေပြီး သူ၏ချွေးမ ကမ်းပေးလိုက်သော သေသပ်စွာပြုလုပ်ထားသည့် သံမဏိတူကို လှမ်းယူလိုက်ကာ ဘေးစောင်း ကိုင်ထားလိုက်သည်။

လီပြည်နယ်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်သော နေရာမျိုးတွင် ကြာရှည်စွာ နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် သူသည် နောက်ဆုံးအကြိမ် မည်သည့်အချိန်က လှုပ်ရှားခဲ့သည်ကိုပင် မေ့လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

ဟူး... ဒါ ကံကြမ္မာက အကျပ်အတည်းတစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ ရည်ရွယ်ထားသလိုပါပဲ။

သူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပျံသန်းထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ကြက်သွေးရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုသည် လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာလေ၏။

အနီရောင်တိမ်တိုက်သည် အလင်းတန်း တစ်ခုသဖွယ် အဝေးမှ လှမ်းဝင်လာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် လက်နက်ဂိုဏ်း တည်ရှိရာ တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သခင်မလင်းသည် မဟာချန်မင်းဆက် အတွင်း၌ နတ်ဆိုးတိမ်တိုက်ကို ဤမျှ ထင်ရှားပေါ်လွင်စွာ စီးနင်းရဲသူ တစ်ဦးတည်းသာ တွေ့ဖူးသည်။

သူမ မှင်သက်သွားပြီးနောက် အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။

"သွားစရာ မလိုတော့ဘူး စစ်ဆေးရေးမှူး ပြန်လာပြီ"

"ဟူး..."

သူမ သတိပေးစရာပင် မလိုဘဲ လင်ကျင်းရီသည် သူ၏လက်ထဲမှ တူကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး တိမ်တိုက်ပေါ်မှ ကမူးရှူးထိုး ခုန်ဆင်းလိုက်ကာ နဖူးမှ ချွေးများကို ထိတ်လန့်တကြား သုတ်လိုက်လေသည်။

ဘုရားမစပေလို့။

ဒီခွေးကောင် မြေခွေးစုတ်... အနည်းဆုံးတော့ သူ ဘာက ကောင်းတယ်ဆိုတာ သိပြီး အခြေအနေကို ပြန်ပြင်လို့ မရနိုင်တဲ့ အထိတော့ မလုပ်ခဲ့ဘူးပဲ။

မဟာချန်မင်းဆက်က ဘယ်လောက်ပဲ အားနည်းနေပါစေ၊ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး အုပ်ချုပ်နေတဲ့ အင်အားစု တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပါပဲ။

ပိန်နေတဲ့ ကုလားအုတ်က မြင်းထက်တော့ ကြီးနေသေးတာပဲ။ ရန်ငြိုးကို နက်ရှိုင်းစေတာထက် ဖြေရှင်းလိုက်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။

"မင်း ကံကောင်းတယ်လို့ မှတ်လိုက်"

ဟိုဝမ်ရှန်းသည် အဘိုးအိုကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အနီရောင် တိမ်တိုက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ သူသည် လက်နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့ တစ်ခု ပေါ်နေ၏။

စစ်သူကြီး တစ်ဦးသည် စစ်ဆေးရေးမှူး တစ်ဦး၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်သော်လည်း...

လီပြည်နယ်သည် အလွန် စည်ကားသိုက်မြိုက်ပြီး သူသည် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော အကျိုးပြုမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့် အထူးခံစားခွင့် အချို့ ရရှိထားသူ ဖြစ်သည်။ ခန့်အပ်ခံရခါစ စစ်ဆေးရေးမှူးသစ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူ အလွန်အမင်း နှိမ့်ချနေစရာ မလိုပေ။

သို့သော် လူတိုင်း စောင့်ကြည့်နေကြစဉ် အနီရောင် တိမ်တိုက်သည် လူအုပ်ကြီးထံသို့ ချဉ်းကပ်မလာခဲ့ချေ။

လေထဲတွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်နေပြီးနောက်...

ရှန်းယီ၏ပုံရိပ်သည် တောင်ထိပ်ပေါ်ရှိ ချိုင့်ခွက်နေရာ၏ အစွန်းတွင် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး စိတ်ဝင်တစား ငုံ့ကြည့်နေလေ၏။

"..."

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်ကျင်းရီသည် ရုတ်တရက် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူသည် အလျင်အမြန်ပင် ရှန်းယီထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး "သခင်ကြီးရှန်း... အဆင်ပြေရဲ့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

စကားပြောနေစဉ် သူသည် ကောင်းကင်သို့ နောက်ထပ် အကြိမ်ရေအနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်သေးသည်။

သူတို့ ထွက်သွားတုန်းက ၃ ယောက်၊ ဘာလို့ ၁ ယောက်တည်း ပြန်ရောက်လာတာလဲ။

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်"

ရှန်းယီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ အကြည့်မှာ ရွေ့လျားခြင်း မရှိဘဲ ချိုင့်ခွက်နေရာရှိ ထူထပ်သော အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့များကိုသာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

ဤမီးခိုးများသည် မီးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ အေးမြသော မြူခိုးတစ်မျိုးနှင့် ပိုတူနေသည်။

သူသည် စူးစမ်းလိုစိတ် အရိပ်အယောင်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ဒါ ဘာကြီးလဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်ကျင်းရီ၏ မျက်နှာထားသည် ပိုမို ထူးဆန်းလာလေသည်။

မဟာချန်မင်းဆက် တစ်ခုလုံးတွင် ဗဟုသုတ အနည်းငယ် ရှိသူတိုင်း လက်နက်ဂိုဏ်း၌ ပြိုင်ဘက်ကင်း ရတနာတစ်ခု ဝှက်ထားကြောင်း သိကြလေသည်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိနေရဲ့သားနဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူးက ဘာလို့ မေးနေရတာလဲ။

လင်ကျင်းရီ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရိုးသားစွာပင် ဖြေကြားလိုက်လေ၏။

"သခင်ကြီးရှန်းကို အစီရင်ခံပါတယ်။ အောက်မှာ သိမ်းဆည်းထားတာက ကျွန်တော်တို့ လက်နက်ဂိုဏ်းရဲ့အဖိုးတန်ဆုံး ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်တဲ့ ဆန်းကြယ်ရေခဲကျောက်စိမ်းပိုးသားလက် ပါ"

သူသည် ပန်းပဲဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်ပိုင် ရတနာနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူ၏ စိတ်သည် ချက်ချင်းပင် ပိုမို တက်ကြွလာလေသည်။

သူသည် ချက်ချင်း ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ဒါက မဟာချန်မင်းဆက်မှာ တစ်ခုတည်းသော ပြိုင်ဘက်ကင်း ရတနာပါ။ ဝူသိုင်းဘုံကျောင်းက အကြီးအကဲတွေက ကျွန်တော်တို့ကို ဒါကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ဖို့နဲ့ စစ်မှန်တဲ့ မှော်ရတနာ အဖြစ်ရောက်အောင် အားထုတ် ဖန်တီးဖို့ ညွှန်ကြားထားပါတယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ဝူသိုင်းဘုံကျောင်းအတွက် အကူအညီကောင်း တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ"

"အင်း..."

ရှန်းယီသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဘေးတိုက် ကြည့်ကာ တွေးတောဆင်ခြင်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မင်း အဲဒီ ချင်းချိုမြေခွေးနတ်ဆိုးကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာ ဒီကိစ္စအတွက်လား"

လူငယ်၏ မျက်နှာထားနှင့် အသံနေအသံထားမှာ ပုံမှန်ပင်။

သို့သော် လင်ကျင်းရီသည် ခေါင်းနောက်ဘက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ချွေးမနှင့် ဟိုဝမ်ရှန်းတို့ကို အကူအညီတောင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေ၏။

"..."

အမျိုးသမီးသည် ချောင်းနှစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီး မျက်နှာလွှဲသွားသည်။

ဟိုဝမ်ရှန်းသည် ဤအချိန်တွင် သူ၏ ယင်ဝိညာဉ် ကို ထုတ်ဖော်ထားသဖြင့် အခြားသူများ မမြင်နိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ၎င်းကိစ္စနှင့် မသက်ဆိုင်သလိုသာ နေလိုက်တော့သည်။

"ဟူး..."

လင်ကျင်းရီ ထပ်မံ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ကစားကွက် ဆင်မနေတော့ဘဲ တဲ့တိုးသာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ရှန်းသခင်ကြီး... ကျွန်တော်တို့က ချင်းချိုက အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ဟူကို အကူအညီတောင်းဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ လုပ်ချင်ခဲ့တဲ့ မကောင်းမှု မှန်သမျှက ဒီရတနာနဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး... တကယ်လို့ သခင်ကြီးက ဒီရတနာကို စစ်ဆေးဖို့ ပြန်ယူသွားချင်တယ် ဆိုရင်လည်း ဒီအဘိုးကြီးက တားရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာတော့ ကောင်းပါတယ်..."

သူ ပြန်ယူသွားပြီး စစ်ဆေးလို့ ရတယ်တဲ့လား။

ရှန်းယီ မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။ အတွင်းထဲတွင် ဘာရှိသည်ကို သူ အမှန်တကယ် စိတ်ဝင်စားသော်လည်း စောစောက သူ၏ စိတ်သည် နတ်ဆိုးသက်တမ်း အပေါ်တွင်သာ ရောက်နေခဲ့ပြီး ယခုမှ မေးခွန်းအနည်းငယ် မေးရန် အားလပ်ချိန် ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မြေခွေးနတ်ဆိုးက မှော်ရတနာ များကို သန့်စင်နိုင်စွမ်း အမှန်တကယ် ရှိခဲ့ပါက သူသည် ၎င်းထံမှ သင်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"မဟာချန်မင်းဆက်က ယင်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံခြင်းကို အဓိကထားတော့ ရတနာသန့်စင်ခြင်း ကို သိပ် အလေးမထားကြဘူး"

လင်ကျင်းရီ အနည်းငယ် အားကိုးရာမဲ့ ဖြစ်နေ၏။

"ပြိုင်ဘက်ကင်း ရတနာတစ်ခုက လက်နက်ဂိုဏ်းကို ပြည်နယ်ကိုးခုလုံးမှာ ကျော်ကြားစေနိုင်ပေမဲ့ စစ်မှန်တဲ့ မှော်ရတနာ တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်မှသာ လက်နက်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက မဟာချန်မင်းဆက်ရဲ့ အပြင်ဘက်အထိ ပျံ့နှံ့နိုင်မှာပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏလောက် ထပ်စောင့်ပေးပါ။ အဲဒီအခါကျရင် ဝူသိုင်းဘုံကျောင်းကို တက်တက်ကြွကြွ ပို့ပေးပါ့မယ်လို့ ဒီအဘိုးကြီး အာမခံပါတယ်"

"ဘယ်အဆင့်တွေ လိုနေသေးတာလဲ"

ရှန်းယီ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။ သိပ် ဒုက္ခမများဘူး ဆိုရင် သူက လက်နက်ဂိုဏ်းအစား မြေခွေးနတ်ဆိုးကို မေးပေးလို့ ရတာပဲ။

"ကျွန်တော်က အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ဟူ နဲ့ ရတနာကို အဆင့်မြှင့်တင်မယ့် နည်းလမ်းအကြောင်း ဆွေးနွေးလို့ ပြီးသလောက် ဖြစ်နေပါပြီ။ အခုက ဓာတ်ကူပစ္စည်းအနေနဲ့ အထွတ်အထိပ်အေးခဲခြင်းစွမ်းအင်ရှိတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ လိုတော့တာပါ။ အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ဟူက နည်းလမ်းရှာပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်"

လင်ကျင်းရီ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်၏။

"အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ဟူ ကော ဘယ်မှာလဲ"

"ငါ သူ့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီ"

ရှန်းယီသည် ဤခေါင်းစဉ်ကို အတိုချုံး ကျော်သွားလိုက်၏။

သာမန် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် နတ်ဆိုးများအပေါ် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ၏ အပြတ်အသတ် သာလွန်မှုကို မျက်မြင်တွေ့ရှိပြီးနောက် သူသည် ထိုစစ်မှန်သော အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များကို ပိုမို သတိထားလာမိသည်။

သူ၏ ရွှေခန္ဓာကိုယ် သည် အပြည့်အဝ မဖွဲ့စည်းရသေးပေ။ ဤသည်မှာ သူ၏ အားအနည်းဆုံး အချိန်ဖြစ်သည်။

တတ်နိုင်သမျှ မထင်မရှား နေထိုင်ခြင်းက အမြဲတမ်း မှန်ကန်ပေသည်။

ဗွင်းဗွင်းပြောရရင် သူ လုံလောက်အောင် သန်မာလား မသန်မာလားဆိုတာ ခဏထား၊ လူတစ်ယောက်နဲ့ ဓမ္မကိုယ်ထည်တစ်ခု၊ စုစုပေါင်း လက်နှစ်ဖက်တည်းနဲ့ ပြည်နယ်ကိုးခုလုံးကို သူ ဘယ်လို ကာကွယ်နိုင်မှာလဲ။

ဝူသိုင်းဘုံကျောင်းဆီက အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရထားပြီးပြီ ဆိုတော့ သူတို့ကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခမပေးသင့်တော့ဘူး။

"အထွတ်အထိပ်အေးခဲခြင်းစွမ်းအင်ရှိတဲ့ပစ္စည်းလား"

ရှန်းယီသည် ခါးကြားကို စမ်းလိုက်ပြီး နဂါးဖြူ၏ နတ်ဆိုးအမြုတေကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြန်ချထားလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ကြီးမားသော နဂါးချိုတစ်စုံကို ထုတ်ယူကာ မြေကြီးပေါ်တွင် ချလိုက်လေသည်။

"ဒါကော အသုံးဝင်မလား"

နဂါးချိုတစ်စုံသည် လုံးဝ ကျောက်စိမ်းဖြူရောင် ဖြစ်ပြီး ကြည်လင်တောက်ပနေ၏။ လက်ဖြင့် ထိလိုက်ရုံဖြင့် အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားသော အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါက"

လင်ကျင်းရီသည် အခြားကိစ္စများတွင် မတော်ချင် မတော်မည် ဖြစ်သော်လည်း တစ်သက်လုံး သံထည်များကို ပုံဖော်လာသူ ဖြစ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ရတနာများကို ကြည့်ရှုရာတွင် သူ၏ မျက်လုံးသည် အလွန် စူးရှလှပေသည်။

သူ နှာခေါင်းဖြင့် အနံ့ခံလိုက်ပြီး ၎င်း၏ အရည်အသွေးကို ချက်ချင်း အသိအမှတ်ပြုလိုက်ကာ အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"အထွတ်အထိပ်အဆင့် နတ်ဆိုးဘုရင်ရဲ့ နဂါးချိုတွေပဲ သခင်ကြီးရှန်း ဒါတွေကို ဘယ်က ရတာလဲ"

"တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို အရင်က ပေးထားတာပါ" ရှန်းယီသည် ချိုင့်ခွက်နေရာကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒါတွေကို သုံးလို့ရမလား"

"ဒါပေါ့၊ ရတာပေါ့"

လင်ကျင်းရီ၏ မျက်နှာသည် တင်းမာသွားပြီး နဂါးချို အရင်းပိုင်းရှိ မခြောက်သေးသော သွေးစွန်းအရာများကို တိတ်တဆိတ် ခိုးကြည့်လိုက်မိ၏။

သူမမှားဘူး ဆိုရင် ဒါတွေက လွန်ခဲ့တဲ့ ၂ နာရီလောက်ကမှ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ဖယ်ရှားထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။

'အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ဟူ က စစ်ဆေးရေးမှူးနဲ့အတူ မဟာချန်မင်းဆက်ကနေ ထွက်သွားပြီး အထွတ်အထိပ်အဆင့် နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်တာလား။

မဟုတ်ဘူး။

အဲဒီလိုသာ ဆိုရင် အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ် ဟူ က သူနဲ့အတူ သေချာပေါက် ပြန်ပါလာမှာပဲ။

အဲဒီ မြေခွေးအိုကြီးက ဒီရတနာကို တခြားလူလက်ထဲ ရောက်သွားခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါဆိုရင်...

လင်ကျင်းရီ တံတွေး မျိုချလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ မသိမသာ တုန်ယင်လာလေ၏။

အစစ်အမှန်ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသည် ရှန်းသခင်ကြီးကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန်နတ်ဆိုးတစ်သိုက်အား ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သလို၊ တိုက်ပွဲမှ ရလာသော ပစ္စည်းများအပေါ်အငြင်းပွားမှု ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ... သူ့ရှေ့က လူငယ်လေး တစ်ယောက်တည်းသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပုံရလေသည်။

တစ်ဖက်လူရဲ့တည်ငြိမ်တဲ့ မျက်နှာထားကို ကြည့်ရတာ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလိုပါပဲလား။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့လူဆိုတာ ဘာလဲ။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ လူဆိုတာ ဒါပဲ။

ပန်းပဲဆရာ တစ်စုက သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ရန်စရဲမှာလဲ။

အဘိုးအို၏ အသံသည် တုန်ယင်စ ပြုလာလေ၏။

"ကျွန်... ကျွန်တော်... ကျွန်တော် နောက်ဆုံး အဆင့်ကို အခုပဲ စလိုက်ပါ့မယ်။ အများဆုံး တစ်လအတွင်း သခင်ကြီးရှန်း ကျေနပ်စေရမယ်လို့ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်"

လင်ကျင်းရီ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာသည် အခြားသူများ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားလေ၏။

ဟိုဝမ်ရှန်းသည် သူတို့နှစ်ဦးကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် သံသယ အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေ၏။

"..."