← Chapters

စိတ်တိုတတ်သူ

Vol. 22 Ch. 240

စိတ်တိုတတ်သူ

Vol. 22 Ch. 240

လီဟုန်၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် ထန်ထျန်းက ဝမ့်ယွဲ့ကောင်းကင်လှိုဏ်ဂူ၏ အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း သိသွားတော့သည်။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော် လစွမ်းအား ကို ပိုမိုရရှိလိုပါက ဝမ့်ယွဲ့တောင်ထိပ် ပေါ်သို့ အစွမ်းကုန် တက်ရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လစွမ်းအားနှင့်အတူ ကျဆင်းလာမည့် ကောင်းကင်ဖိအား ကိုလည်း အောင့်အည်းသည်းခံနိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့် ၏ အခြေအနေမှာလည်း ထိုနည်းတူပင်။

အထပ်တိုင်း၊ နေရာ တိုင်းတွင် ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်များ ရှိကြပြီး အထပ် မြင့်လေလေ လစွမ်းအားကို ပိုမိုစုစည်းပေးနိုင်လေ ဖြစ်သည်။

လစွမ်းအား တရားဝင် ကျဆင်းလာရန် နောက်ထပ် တစ်နာရီကျော်ခန့် လိုသေးသည်။

ထန်ထျန်း၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် သာရှိသည့် ဤအနိမ့်ဆုံးနေရာ တွင် နေရန် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဝမ့်ယွဲ့တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ မတက်မီ ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်ဆိုသည်မှာ မည်သို့ရှိသည်ကို အရင်သွားကြည့်ရန် သူဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ရှောင်းရွှယ်တို့ကို အကြောင်းကြားလိုက်၊ ငါတို့ ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်ကို ကြိုသွားကြမယ်"

ထန်ထျန်းက ပြော သည်။

လီဟုန်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ "သခင်လေး... ကျွန်တော်တို့ လမ်းပြတစ်ယောက်လောက် ခေါ်သွားရင် မကောင်းဘူးလား။ "

"ဝမ့်ယွဲ့တောင်ထိပ်ရဲ့ အခြေအနေက တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးတယ်၊ ကျွန်တော်တို့က အခုမှ ရောက်တာဆိုတော့ သတိမထားမိတဲ့ အချက်အလက်တွေ ရှိနေမှာ စိုးလို့ပါ။"

" လမ်းပြပါရင်တော့ ပိုအဆင်ပြေမယ် ထင်တယ်"

ထန်ထျန်း ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ထိုအကြံပြုချက်ကို သဘောတူလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် ထန်ထျန်းတို့ ငါးယောက် ခြံဝင်းအတွင်းမှ ထွက်လာကြသည်။

အပြင်ဘက်တွင် ရင်းနှီးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသော အမူအရာဖြင့် ရပ်စောင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ သူတို့ ရောက်ခါစက လာရောက်ပြဿနာရှာခဲ့သည့် လူငယ်တပည့်ပင် ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းက ရယ်ပြုံး ပြုံးကာ "ဒါက ငါတို့ရဲ့ လမ်းပြလား"

လီဟုန်က ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်ကဲ့"

"သူ့နာမည်က လုရှီ ပါ၊ ဒီနှစ်မှ ထျန်းဖူနန်းတော်ရဲ့ တရားဝင်တပည့် ဖြစ်လာတာပါ။"

" သူက သွက်လက်ပြီး ဒီနေရာ အကြောင်းကိုလည်း ကောင်းကောင်း သိပါတယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် လီဟုန်က လုရှီကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

လုရှီက အမြန်ပြေးလာပြီး ထန်ထျန်းကို အရိုအသေပေးကာ တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် "သ... သခင်လေးထန်... မင်္ဂလာပါ"

ညနေက တွေ့ခဲ့သည့် မောက်မာသောပုံစံနှင့် အခုပုံစံမှာ တစ်ခြားစီပင်။

ကြည့်ရသည်မှာ လီဟုန်ကတော့ လူဆုံးမတဲ့နေရာမှာ အတော်လေး ဆရာကျပုံရသည်။

"မကြောက်ပါနဲ့၊ ငါ မင်းကို ဘာမှမလုပ်ပါဘူး။ "

"လမ်းပြကောင်းကောင်းလုပ်ပေးရင် မင်းကိုလည်း ငါ မမျှမတ မဆက်ဆံပါဘူးကွာ "

ထန်ထျန်းက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

လုရှီမှာတော့ မဝံ့မရဲဖြင့် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြော ရှာသည်။

ထို့နောက် လုရှီ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သူတို့အုပ်စု ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်ဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်ဆီသို့ သွားနေကြသည့် တပည့်များစွာကိုလည်း တွေ့ရသည်။

လုရှီ၏ ပြောပြချက်အရ တပည့်အများစုမှာ သူတို့နေရာကို သူများ လုမသွားစေရန် ကြိုတင်ရောက်ရှိနေတတ်ကြသည်။

ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်၏ နေရာမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိသဖြင့် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကျင့်ကြံလိုပါက မူလရှိနေသူကို ဖယ်ရှားပြီးမှသာ ဝင်ရခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ညတိုင်း ဤနေရာတွင် ရန်ပွဲလေးများ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။

"ဒါဆို ငါတို့လည်း ကျင့်ကြံဖို့အတွက် သူများဆီက နေရာလုရမှာလား"

ထန်ထျန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

လုရှီက ခေါင်းညိတ်လျက် "ဟုတ်ကဲ့"

"ဘယ်သူမှ ကိုယ့်နေရာကို အလကား ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။"

" ဒါပေမဲ့ သခင်လေးထန်ရဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆိုရင်တော့ ဒါက ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူး။"

" ဒါပေမဲ့..."

သူက ဘေးဘီကို လှည့်ကြည့်ပြီးနောက် အသံကိုနှိမ့်ကာ "ဒီဘက်က ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်ကို လက်ရှိမှာ စီနီယာအစ်ကိုတစ်ယောက်က တိတ်တဆိတ် ထိန်းချုပ်ထားပါတယ်။"

" သူ့နာမည်က ဟွမ်ပြောင် တဲ့၊ အနည်းဆုံး အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း နှောင်းပိုင်း အဆင့်ရှိပေမဲ့ ဒီနေရာမှာပဲ ဆက်နေနေတာပါ။"

" ပြီးတော့ သူက စီမံသူ ဝမ်ရှို့ နဲ့လည်း ပတ်သက်မှုရှိပုံရတယ်၊ ခွန်အား ကလည်း သန်မာတော့ ဘယ်သူမှ သူ့ကို မယှဉ်ရဲကြဘူး။"

" ဟွမ်ပြောင်က စည်းကမ်းတစ်ခု ထုတ်ထားတယ်၊ ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်မှာ နေရာလုချင်ရင် သူ့ကို အရင်ဆုံး အကြောင်းကြားရမယ်တဲ့"

ထန်ထျန်း နားထောင်ပြီးနောက် ငြိမ်ကျသွားသည်။

ဒါက "အတန်းခေါင်းဆောင်" လုပ်နေသည့်ပုံစံမျိုးပင်။

သို့သော် အာဏာရှိသည့် အတန်းခေါင်းဆောင်မျိုး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် နေရာအသစ် ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ သူတို့စည်းကမ်းအတိုင်း လုပ်ပေးလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပါသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို သူ့ကို ကြိုပြောထားလိုက်တာပေါ့"

ထန်ထျန်းက ပြော သည်။

လုရှီက ခေါင်းညိတ်သော်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တိုးတိုးလေး ထပ်ပြောပြန်သည်။ "သခင်လေးထန်... စီနီယာအစ်ကို ဟွမ်ပြောင်ကလေ... "

"စိတ်တိုတတ်တယ်"

" တကယ်ကို စိတ်တိုတတ်တာ"

"သူ့ကို စကားအမှားပြောမိတဲ့ တပည့်တွေကို အကြီးအကျယ် ပညာပေးတာ ခဏခဏ တွေ့ဖူးတယ်။"

" ဒါကြောင့် သူ့ကိုတွေ့ရင် ကျွန်တော်တို့ နည်းလမ်းရှာပြီး သတိထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။"

" နောက်ခံ လူရှိတဲ့သူဆိုတော့လေ..."

ထန်ထျန်းကတော့ ဆွံ့အသွားမိသည်။

ဒါမျိုးတွေက မဖြစ်မနေ ပါရဦးမှာလား

ထားပါတော့၊ တဖက်လူက လွန်လွန်ကျူးကျူး မလုပ်သရွေ့ သူကတော့ စည်းကမ်းအတိုင်းပဲ လုပ်ချင်ပါသည်။

ထန်ထျန်းတို့၏ လှိုဏ်ဂူမှာ ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်နှင့် မဝေးလှပေ။

မကြာမီမှာပင် သူတို့ ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်ရှေ့သို့ ရောက်လာကြသည်။

အဝေးမှကြည့်လျှင် မသိသာသော်လည်း အနီးကပ်ကြည့်သည့်အခါ ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်မှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး လူတစ်ထောင်ကျော်ခန့် ဆံ့သည်။

ယခုအခါ တပည့်အများအပြား ရောက်နေကြပြီဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်ပိုင်းရှိ တပည့်များမှာ အခြားသူများကို အထူးသဖြင့် ထန်ထျန်းတို့ကဲ့သို့ မျက်နှာသစ်များကို သတိကြီးစွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

အကြောင်းမှာ ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်လေလေ လစွမ်းအား ပိုမိုရရှိလေဖြစ်သောကြောင့် အပြင်ဘက်ပိုင်းရှိသူများမှာ နေရာလုခံရရန် အခွင့်အလမ်း အများဆုံးဖြစ်နေ၍ပင်။

သို့သော် ထန်ထျန်းကတော့ သူတို့ကို စိန်ခေါ်ရန် စိတ်မဝင်စားပေ။

သူက အခြေအနေ လာကြည့်ရုံသာ ဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် နေရာယူရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

သူက စင်မြင့်၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ လျှောက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် အခြားတပည့်များထက် သိသိသာသာ အစွမ်းထက်သည့် အော်ရာ ရှိသော လူတစ်စု ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်အတွင်းမှ ထွက်လာကြသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသူမှာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် တောင့်တင်းပြီး မျက်နှာထား ကြမ်းတမ်းသော လူသန်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"သခင်လေးထန်... အဲ့ဒါ စီနီယာအစ်ကို ဟွမ်ပြောင်ပဲ "

"သူ ကျွန်တော်တို့ဆီကို လာနေပြီ"

လုရှီက အလန့်တကြား ပြောရင်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တုန်ရင်ရင် ဖြစ်လာတော့သည်။

ထန်ထျန်း၏ အကြည့်အောက်တွင်ပင် ဟွမ်ပြောင်နှင့် သူ၏လူများက သူတို့ရှေ့သို့ ရောက်လာကြသည်။

တဖက်လူက ရန်လိုသည့်ပုံစံဖြင့် လာနေသည်ဟု ထင်ရသဖြင့် လီဟုန်က ရှေ့သို့တိုးကာ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် လူတိုင်း မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာ ဖြစ်ပျက်လာသည်။ မျက်နှာထား ကြမ်းတမ်းလှသော ဟွမ်ပြောင်မှာ ရုတ်တရက် ပြုံးရွှင်သွားပြီး ထန်ထျန်းကို လက်သီးအုပ် သိုင်းသမားလို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"မင်းက ထန်ထျန်း၊ သခင်လေးထန် မဟုတ်လား"

"ကျွန်တော်က ဟွမ်ပြောင်ပါ။ ဒီမှာ စောင့်နေတာ ကြာပါပြီ"

သူ့၏ လေသံမှာ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးပျူငှာလှသည်။

ထန်ထျန်း အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီး ဘေးနားရှိ လုရှီကို လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဒါလား မင်းပြောတဲ့ စိတ်တိုတတ်ပြီး ကြမ်းတမ်းတဲ့သူဆိုတာ

လုရှီမှာမူ လုံးဝ ဆွံ့အသွားတော့သည်။

ထန်ထျန်းက မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်ရင်း "မင်း ငါ့ကို စောင့်နေတာလား"

ဟွမ်ပြောင်က ပြုံးလျက် "ဟုတ်ပါတယ်"

"သခင်လေးတို့ ငါးယောက်အတွက် နေရာကို ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်ရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပါတယ်။ "

"ကျွန်တော်နဲ့အတူ လိုက်ကြည့်ပေးပါလား"

ထန်ထျန်း အံ့သြသွားရပြန်သည်။ နေရာတောင် ကြိုပြင်ထားပေးသည်တဲ့လား

ထန်ထျန်း၏ မျက်နှာရိပ်မျက်ကဲကို ကြည့်ကာ ဟွမ်ပြောင်က ထပ်ပြောသည်။ "စီမံသူ ဝမ်ရှို့က ဒီည အလုပ်ရှိနေလို့၊ ကျွန်တော့်ကို သခင်လေးတို့အတွက် လိုအပ်တာတွေ စီစဉ်ပေးဖို့ မှာထားပါတယ်"

စီမံသူ ဝမ်ရှို့ ဆိုသည့် အမည်ကို ကြားလိုက်ရမှ ထန်ထျန်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

အော်... တကယ်တော့ ဒါကလည်း ငွေကြေးရဲ့ စွမ်းအား ကိုး။

ဒါပေမဲ့ ဒါက အတော်လေး ကောင်းမွန်သည့် ခံစားချက်ပင်။ အနည်းဆုံးတော့ ပိုက်ဆံပေးထားရကျိုး နပ်သည် မဟုတ်ပါလား

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို သွားကြည့်ရအောင်"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပည့်များ၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များကြားမှ ထန်ထျန်းနှင့် သူ၏လူများ ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်လာခဲ့ကြတော့သည်။

All Chapters