← Chapters

ဝမ့်ယွဲ့တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ တက်ခြင်း

Vol. 22 Ch. 241

ဝမ့်ယွဲ့တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ တက်ခြင်း

Vol. 22 Ch. 241

ဟွမ်ပြောင်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ထန်ထျန်းက ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်ခဲ့သည်။

စင်မြင့်ပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝမ့်ယွဲ့ကောင်းကင်လှိုဏ်ဂူ၏ အခြားနေရာများနှင့် မတူညီသည့် ထူးခြားချက်ကို သူ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ပထမဆုံးအနေဖြင့် ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ဖြူဖွေးနေသော ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်ကို အလွန်ထူးခြားသည့် ပစ္စည်းတစ်ခုဖြင့် လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤပစ္စည်းက သဘာဝအလျောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် အင်မော်တယ်စွမ်းအားများကို စုစည်းပေးနိုင်သည့် အာနိသင်ရှိပြီး မှိန်ဖျော့သော နိယာမအော်ရာ ကိုလည်း ခံစားနေရသည်။

၎င်းက လစွမ်းအားများကို စုပ်ယူရန်အတွက် အဓိကသော့ချက် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤနေရာတွင် ကျန်ရှိနေသည့် လစွမ်းအားမှာ အပြင်ထက် ဆယ်ဆမက သိပ်သည်းလှသည်။

အကယ်၍ ရှောင်ပိုင် (ကြောင်လေး) ကိုသာ အပြင်ထုတ်ပေးလိုက်လျှင် မြေကြီးပေါ်တွင် ဝပ်လျက် အားပါးတရ ဝါးစားပစ်မည်မှာ သေချာသည်။

၎င်းအပြင် ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်၏ အပြင်ဘက်ပိုင်းတွင် အဆင့်မြင့်မားသော အစီအရင်ကြီးအချို့ကိုလည်း တည်ဆောက်ထားသည်။

ထိုအစီအရင်များက ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်၏ သက်ရောက်မှု ကို ပိုမိုအားကောင်းစေရုံသာမက စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကြည်လင်သန့်စင်စေသည့် စွမ်းရည်လည်း ရှိသဖြင့် လူကို ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် ပိုမိုအာရုံစိုက်လာစေနိုင်သည်။

ထန်ထျန်း အနည်းငယ် သက်ပြင်းချမိသည်မှာ ဤသည်ကပင် အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းများ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ရတနာမြေကို အခြားသူများ ရရှိခဲ့လျှင်ပင် ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်ကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံရာနေရာမျိုးကို တည်ဆောက်နိုင်မည်မဟုတ်သလို လစွမ်းအားကိုလည်း အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လေလေ၊ လစွမ်းအား၏ အော်ရာ မှာ ပို၍သိပ်သည်းလာလေဖြစ်သည်။

အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်သောအခါ ထိုအော်ရာ မှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထို့အပြင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဖိအားကိုလည်း မှိန်ဖျော့စွာ စတင်ခံစားနေရပြီဖြစ်သည်။

"သခင်လေးထန်... သခင်လေးတို့အတွက် ပြင်ဆင်ထားတဲ့နေရာက ဒီမှာပါ"

ဟွမ်ပြောင်က ဘေးနားရှိ နေရာလွတ်အချို့ကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

ဤနေရာများမှာ ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်၏ အလယ်ဗဟို နေရာ အတွင်းတွင် ရှိနေသည်။

အနီးအနားသို့ ရောက်ရှိနေကြသည့် တပည့်များ၏ အစွမ်းမှာ အနည်းဆုံး ပေါင်းစည်းခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်တွင် ရှိကြပြီး အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် တပည့်များစွာကိုလည်း တွေ့ရသည်။

လုရှီ၏ ပြောပြချက်အရ အချို့သော အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် တပည့်များက အထက်အဆင့်တွင် အခြားသူများနှင့် သွားရောက်ယှဉ်ပြိုင်ရန် ဆန္ဒမရှိခြင်း သို့မဟုတ် အစွမ်းမလုံလောက်ခြင်းတို့ကြောင့် ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် တပည့်များ၏ နေရာ ထဲတွင်သာ နေရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းတို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူတို့အားလုံးက စူးစမ်းသည့်အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လာကြသည်။

သို့သော် ဟွမ်ပြောင် ပါလာသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ မည်သူမှ ရှေ့သို့ထွက်ကာ စကားလာပြောခြင်း သို့မဟုတ် ပြဿနာရှာခြင်းမျိုး မရှိကြပေ။

"မင်း စီစဉ်ပေးတာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

စီမံသူ ဝမ်ရှို့၏ စီစဉ်မှုမှာ တကယ်ပင် မဆိုးလှပေ။

တာအိုကျောက်စိမ်း ၁၀၀ ၏ တန်ဖိုးမှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုမြင့်မားပုံရသည်။

"လစွမ်းအား ကျဆင်းလာဖို့ အချိန်အနည်းငယ် လိုပါသေးတယ်၊ ဒီမှာပဲ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားလို့ ရပါတယ်။ "

"ဒီနေရာရဲ့ ဖိအားက မသေးလှဘူးဆိုတော့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ"

ဟွမ်ပြောင်က အကြံပြုသည်။

သို့သော် ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ ဂရုစိုက်မှုအတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်။"

" ဒါပေမဲ့... ဒီနေ့ ငါ ဒီမှာ ကျင့်ကြံဖို့ အစီအစဉ်မရှိဘူး"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် ပြောကာ အထက်ပိုင်းရှိ နေရာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ဟွမ်ပြောင် ရုတ်တရက် ကြောင်သွားပြီး "သခင်လေးထန်... အပေါ်အထပ် က စီမံသူ ဝမ်ရှို့ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်မှာ မရှိပါဘူး။ "

"ပြီးတော့ အဲ့ဒီက ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေကလည်း အရမ်းပြင်းထန်တာ၊ မဟုတ်ရင်တော့..."

ပြောရင်း ဟွမ်ပြောင်က ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့် တပည့်များကို အချက်ပြကာ ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့လို လူတွေလည်း ဒီပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် နေရာ က ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်မှာ လာပြီး ရောနေစရာ မလိုပါဘူး"

ထန်ထျန်းက ပြုံးလျက် "မင်း ဆိုလိုတာကို ငါ နားလည်ပါတယ်။ "

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က ခိုင်မာပြီးသားမို့လို့၊ ဒီကနေရာတွေကိုတော့ မင်း အဆင်ပြေသလိုပဲ စီစဉ်လိုက်ပါ။"

" မင်းရဲ့ စေတနာကိုတော့ ငါ လက်ခံပါတယ်၊ နောက်မှ စီမံသူ ဝမ်ရှို့ကို ငါ့ကိုယ်စား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပေးပါဦး"

ဟွမ်ပြောင် ဆွံ့အသွားတော့သည်။

သို့သော် ထန်ထျန်း၏ ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တွေ့ရသောအခါ သူလည်း လက်လျှော့လိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

"ကောင်းပြီလေ..."

" နေရာတွေကိုတော့ ကျွန်တော် ချန်ထားပေးပါ့မယ်၊ အကယ်၍ ပြန်ဆင်းလာဖြစ်ရင် အချိန်မရွေး လာခဲ့လို့ ရပါတယ်"

ဟွမ်ပြောင်က ပြောသည်။

ထန်ထျန်းက ထပ်မံကျေးဇူးတင်စကား ပြော လိုက်ပြီးနောက် လီဟုန်တို့ကို ခေါ်ကာ ထိုနေရာ မှ ထွက်လာခဲ့သည်။

လမ်းပြဖြစ်သူ လုရှီကိုလည်း တစ်ပါတည်း ခေါ်သွားခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ သူက အပေါ်အထပ် သို့ သွားသည့်လမ်းကို သိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ထန်ထျန်းတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ဟွမ်ပြောင်က ခဏမျှ ငြိမ်၍ ရပ်နေပြီးမှ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"အခက်အခဲနဲ့ ကြုံကြည့်တာလည်း ကောင်းတာပါပဲ။ "

"အဲ့ဒီက ကောင်တွေနဲ့ တွေ့လိုက်မှပဲ... အောက်ခြေဂိုဏ်းတွေကနေ ရလာတဲ့ ပါရမီရှင်ဆိုတာ က တကယ်တော့ ဘာမှမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူ နားလည်သွားလိမ့်မယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူချန်ထားခဲ့သော နေရာလွတ်များကို စိုက်ကြည့်နေကြသည့် တပည့်များကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "ဘာကြည့်နေတာလဲ၊ အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေကြပြီလား"

" ကြည့်နေတုန်းလား မကျေနပ်လို့လား"

" မင်းတို့က ငါနဲ့ စမ်းချင်နေတာလား၊ လာခဲ့လေ..."

......

ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်မှ ထွက်လာပြီးနောက် လုရှီ၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ထန်ထျန်းက အပေါ်အထပ် သို့ သွားရာ လမ်းပေါ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လုရှီ၏ မျက်နှာမှာ ထူးဆန်းနေပြီး ထန်ထျန်းကို မကြာမကြာ လှည့်ကြည့်နေတတ်သည်။

ထန်ထျန်းက မတတ်သာဘဲ "ပြောစရာရှိရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြော"

လုရှီ၏ ကိုယ်လေး တုန်သွားပြီးနောက် မဝံ့မရဲဖြင့် "ဟို... သခင်လေးထန်... သခင်လေးက... စီမံသူ ဝမ်ရှို့ရဲ့ ဆွေမျိုးလားဟင်"

" စီနီယာအစ်ကို ဟွမ်ပြောင် အဲ့ဒီလို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဖြစ်နေတာကို ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးလို့ပါ..."

ထန်ထျန်း ဆွံ့အသွားမိသည်။

ထျန်းဖူနန်းတော်က တပည့်တွေက ဒီလောက်တောင် ပွင့်လင်းကြတာလား

ဒီလိုကိစ္စမျိုးကိုတောင် ရှေ့တင် လာမေးနေကြသည်။

"မမေးသင့်တာကို မမေးနဲ့"

ထန်ထျန်းက စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လုရှီက "ဟုတ်ကဲ့" ဟု ပြော ကာ ရှေ့သို့ ပြန်လှည့်သွားသည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူက ထပ်မေးပြန်သည်။ "သခင်လေးထန်... သခင်လေးက အပေါ်အထပ် ကို တကယ် သွားမှာလား"

" အဲ့ဒီက လူတွေက တကယ်ကို သန်မာ တာနော်"

ထန်ထျန်းက မျက်ခုံးပင့်ကာ "ဘယ်လောက်တောင် သန်မာ လို့လဲ"

လုရှီက "အနည်းဆုံး အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်တွေချည်းပဲ၊ အလယ်ဗဟိုနားဆိုရင် တက်လှမ်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တွေတောင် ရှိနိုင်တယ်။ "

"သခင်လေး... တကယ်ပဲ အဆင်ပြေပါ့မလား"

ထန်ထျန်း ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

လီဟုန်နှင့် လန်ယွီ ညီအစ်မတို့မှာ ယခုအခါ အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်တွင် ရှိကြသော်လည်း သူတို့၏ အစွမ်းဖြင့်ဆိုလျှင် နေရာတစ်ခု ရရှိရန် ပြဿနာရှိမည် မဟုတ်ပေ။

အနည်းဆုံးတော့ အောက်ခြေအထပ် ထက် ပိုကောင်းပါလိမ့်မည်။

"သွားသာ သွားစမ်းပါ"

ထန်ထျန်းက ပြော သည်။

လုရှီက ခေါင်းညိတ်သော်လည်း ခဏအကြာတွင် ထပ်မေးပြန်သည်။ "ဒါပေမဲ့... သခင်လေးရဲ့ ခွန်အား နဲ့ဆိုရင် ဘာလို့ အောက်ခြေ... လက်အောက်ခံဂိုဏ်းက တပည့်တွေနဲ့အတူ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ"

"ကျွန်တော် ကြားတာတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ တပည့်သစ်တွေကို အင်အားစု ကြီးတွေက ကြိုတင်ပြီး သိမ်းသွင်းထားကြတယ်ဆို"

ထန်ထျန်းက ပြုံး လျက် "မင်း သိတာလည်း မနည်းဘူးပဲ။"

" ငါ့အခြေအနေက နည်းနည်း ထူးခြားလို့ပါ၊ သူတို့ ငါ့ကို ချန်ထား ခဲ့တာလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ။"

" ဒါနဲ့... ငါနဲ့အတူ ပါလာတဲ့ တခြားတပည့်တွေရဲ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ"

လုရှီက နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ "တော်တော် သနားဖို့ကောင်းတယ်။"

" အဲ့ဒီလူတွေက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပါရမီရှင်တွေလို့ ထင်ပြီး မောက်မာနေကြတာလေ။ "

"နောက်တော့ အကုန်လုံး ပညာပေးခံလိုက်ရတာပဲ။"

" လက်အောက်ခံဂိုဏ်းက ပါရမီရှင်ဆိုတာ ဒီမှာတော့ ဘာမှမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူတို့ မသိကြဘူး"

ပြောရင်းနှင့် သူ ရုတ်တရက် ရပ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် အပြုံးမျက်နှာဖြင့် "ဒါပေမဲ့... သခင်လေးကတော့ သူတို့နဲ့ မတူပါဘူး၊ သခင်လေးက တကယ့် ပါရမီရှင်စစ်စစ်ပါ"

ထန်ထျန်းက အသံတစ်ချက်ပြုကာ ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ပေ။

ခုနက သူက အမှတ်မထင် မေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အခြားသော လက်အောက်ခံဂိုဏ်းက တပည့်များက သူနှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ပေ၊ ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ သူတို့၏ ကံတရားအတိုင်းသာ ဖြစ်ပါစေတော့။

စကားစမြည်ပြောရင်း သူတို့အုပ်စု အပေါ် သို့ ဆက်လက်တက်လာခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် နောက်ထပ် ဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်တစ်ခု လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤဝမ့်ယွဲ့စင်မြင့်မှာ ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် နေရာ က စင်မြင့်နှင့် အရွယ်အစား တူညီသော်လည်း ဤနေရာရှိ တပည့်အရေအတွက်မှာလည်း မနည်းလှဘဲ အထက်ပိုင်းမှာ လူများဖြင့် ပြည့်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

အချို့လူများမှာမူ "ရင်းနှီးပျူငှာစွာ" ပင် တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

ထန်ထျန်းက တည့်တည့်ပင် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

စိမ်းသက်သော မျက်နှာသစ်များ ဖြစ်နေသဖြင့် အပြင်ဘက်ပိုင်းရှိ တပည့်အချို့မှာ ချက်ချင်းပင် သတိရှိသွားကြသည်။

"ထွက်သွားစမ်း"

"ဒီနေရာက မင်းတို့ လာရမယ့်နေရာ မဟုတ်ဘူး"

အနီးအနားရှိ လူတစ်ဦးက တိုက်ရိုက်ပင် အော်ဟစ်ငေါက်ငမ်းလိုက်သည်။

ထန်ထျန်းက ထိုနေရာ၌ပင် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"လီဟုန်... မင်းနဲ့ လန်ယွီ၊ လွီကျူးတို့ ဒီမှာပဲ ကျင့်ကြံကြ။"

လီဟုန်က ရိုသေစွာဖြင့် အမိန့်နာခံလိုက်သည်။

ထို့နောက် ထန်ထျန်းက ခုနက အော်ဟစ်လိုက်သော တပည့်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး

"ပြဿနာမရှာစမ်းပါနဲ့ ... "

"ဖယ်ပေးစမ်းပါ"

All Chapters