← Chapters

ပထမဆုံး ဆေးလုံးကပ်ဘေး၊ ဖန်ဆင်းခြင်းချီ(၂)။

Vol. 35 Ch. 394

ပထမဆုံး ဆေးလုံးကပ်ဘေး၊ ဖန်ဆင်းခြင်းချီ(၂)။

Vol. 35 Ch. 394

ဆေးပေါင်းဖိုအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်များ၏ အညစ်အကြေးအားလုံး ဖယ်ရှားခံလိုက်ရပြီး၊ ဝိညာဉ်အရည် အနှစ်သာရအစက်များသာ ကျန်ရစ်ကြောင်း သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

သူ၏ စွမ်းအားကြီးမားသော နတ်ဘုရားအာရုံစွမ်းအား၏ လွှမ်းခြုံမှုအောက်တွင် ဤဝိညာဉ်အရည်များသည် အတူတကွ ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။

ဝိညာဉ်အရည် တစ်စက်စီ၏ ဆေးဖက်ဝင်အာနိသင်သည် အငွေ့ပျံသွားခြင်းမရှိဘဲ နယ်ပယ်အတွင်း၌ ချည်နှောင်ခံထားရသည်။

အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်မသိ၊ ဆေးပေါင်းဖိုအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်အရည်အားလုံး အတူတကွ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ဓာတ်ငါးပါးစွမ်းအား၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ဆေးလုံးများအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ဖွဲ့စည်းလာချေသည်။

ရုတ်တရက်ပင် ဖွဲ့စည်းတော့မည့် ဤဆေးလုံးများသည် ဆေးပေါင်းဖိုထဲမှ ပြင်းထန်သော ဆေးရနံ့ကို ချက်ချင်းဆိုသလို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုရနံ့သည် တောင်ထွတ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး နှာခေါင်းကို မွှေးပျံ့စေကာ တောက်ပသော အလင်းရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေစေသည်။

ဘုန်း...။

ဤအချိန်တွင် အမိုးမပါသော ကောင်းကင်နှင့် တိုက်ရိုက်ဆက်သွယ်ထားသော ဆေးဖော်စပ်ခန်းအထက် ကောင်းကင်ယံသည် နေရောင်ခြည်ဖြင့် လှပနေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ကောင်းကင်သည် ထူထဲသော မိုးတိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာ ပတ်လည်ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးလောက် ကြောက်မက်ဖွယ် မကောင်းသော်လည်း အတော်လေး အံ့သြစရာ ကောင်းလှပေသည်။

မိုးတိမ်မည်းများ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ ရွှေရောင် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး စွမ်းအားတစ်ခု ရံဖန်ရံခါ လင်းကနဲလက်ကနဲ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ကျောချမ်းဖွယ် ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းနေ၏။

"ဘာဖြစ်တာလဲ... ဘာလို့ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး အရိပ်အယောင်တွေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာလဲ..."

အစောပိုင်းက ကျင့်ကြံနေသော လင်းယာကျူသည် အံ့အားသင့်စွာ နိုးထလာသည်။ သူမသည်လည်း အင်မော်တယ်ရှားတောင်ထွတ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ကောင်းကင်မှ မိုးတိမ်မည်းများ၏ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာမှုကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

"ယောက်ျားက စတုတ္ထအဆင့် ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နေတာ ဖြစ်ရမယ်..."

"စတုတ္ထအဆင့် ရတနာဆေးလုံးတွေကပဲ ဒီဆေးလုံးကပ်ဘေးကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်တာ..."

ချူတျဲယီက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် အတွေ့အကြုံများသူဖြစ်ပြီး စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း မြင်ကွင်းကို သဘာဝကျကျ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းတွင် ရတနာဆေးလုံးများကို ရံဖန်ရံခါ ဖော်စပ်လေ့ရှိသော စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်များ အမြဲ ရှိနေသည်။

စတုတ္ထအဆင့် ရတနာဆေးလုံးများ ဖွဲ့စည်းပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာ လွှမ်းခြုံထားသော ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကို ခံယူခဲ့ရသည့် ဖြစ်ရပ်ကို သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးသည် ရိုးရှင်းစွာပင် မမေ့နိုင်စရာပင်။

ထိုအချိန်မှစ၍ စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ တန်ဖိုးရှိမှုကို သူမ သိရှိခဲ့ရသည်။

သူတို့သည် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကျင့်ကြံသူများထက်ပင် ပိုမို ရှားပါးသည်။

သူတို့ ဘယ်နေရာသွားသွား ဂုဏ်သရေရှိဧည့်သည်များအဖြစ် ဆက်ဆံခံရပေမည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ... တကယ်သာဆိုရင် ငါ့ယောက်ျားက စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင် ဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်လား..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရှန်ပိချန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူမ၏ ယောက်ျားသည် ဆေးဖော်စပ်ပညာကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့လာခဲ့သော်လည်း တတိယအဆင့်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပိတ်မိနေခဲ့ကြောင်း သူမ သိထားသည်။

သူမလည်း ထိုအခြေအနေတွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

တတိယအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တစ်ဦး မည်မျှ စွမ်းအားကြီးမားကြောင်း သူမ သဘာဝကျကျ သိထားသည်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားကျင့်ကြံသူ မဖြစ်လာမီ စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင် ဖြစ်လာရန် သူမ အိပ်မက်ပင် မမက်ရဲခဲ့ချေ။

သို့သော် ယခုအခါ သူမ၏ ယောက်ျားသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်တွင် ရှိနေစဉ် စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင် ဖြစ်လာရန် ဆန္ဒရှိနေချေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဆေးဖော်စပ်ပညာ ပါရမီမျိုးသည် တစ်ခါမျှ မကြားဖူးပေ။

ချန်လန်ပင်လယ်ဒေသတွင်ပင် ဤကဲ့သို့သော ဆေးဖော်စပ်ပညာ ပါရမီမျိုးသည် မကြုံစဖူး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ကျွန်မလည်း မသေချာဘူး... ဒါပေမဲ့ ယောက်ျားရဲ့ စရိုက်အရဆိုရင် သေချာမှုမရှိဘဲ သူ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ကျွန်မတို့ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့..."

ချူတျဲယီ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"သခင်လေးကျိုးက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ..."

ရွှေအမြုတေအဆင့် အစေခံလေးဦးဖြစ်ကြသော ချွမ်တောက်၊ ရှားတောက်၊ ချူးတောက်နှင့် ဒုန်တောက်တို့သည် လေးစားအားကျမှုဖြင့် မျက်နှာများ နီရဲနေကြသည်။ သူတို့သည် ကျိုးစွေ့ကို အံ့သြနေမိကြပြီး ကျိုးစွေ့၏ ပါရမီကို မည်သို့ ဖော်ပြရမည်မသိ ဖြစ်နေကြသည်။

ဤအမျိုးသားသည် စတုတ္ထအဆင့် အစီအရင်ပညာရှင် ဖြစ်လာနိုင်ခြင်းကပင် ထူးခြားသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေချေပြီ။

သို့သော် ယခု သူသည် စတုတ္ထအဆင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင် ဖြစ်ရန်ပင် ရည်မှန်းထားသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကို အံတုနေခြင်းပင်။

‘ပါရမီရှင် ကျွန်းသခင်မလေးတောင်မှ သခင်လေးနဲ့ ယှဉ်နိုင်မယ် မထင်ဘူး’ဟု တွေးမိကြတော့သည်။

………

ဤအချိန်တွင် ဆေးဖော်စပ်ခန်းအတွင်း၌ ကောင်းကင်သည် မိုးတိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မိုးကြိုးများ မြည်ဟီးနေသည်။

"စတော့မယ်..."

ကျိုးစွေ့ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ စတုတ္ထအဆင့် ရတနာဆေးလုံးကို ဖော်စပ်ရန်အတွက် သူသည် ဆေးလုံးကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဟု သိထားသည်။

ဆေးလုံးကပ်ဘေးကို ခံနိုင်ရည်ရှိမှသာ ရတနာဆေးလုံး ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။

သဘောတရားအရဆိုလျှင် ဤသည်မှာ ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ အကူအညီဖြင့် ဆေးလုံးကို သန့်စင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ကောင်းကင်မိုးကြိုး ဆင်းသက်ဖို့ရာ လွယ်ကူစေရန်နှင့် အပြင်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးနှင့် ဆက်သွယ်မှု အဆင်ပြေစေရန် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခန်းတွင် အမိုးမတပ်ဆင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘုန်း...။

တစ်ခဏအတွင်း သေးငယ်သော ရွှေရောင် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးတစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး ဆေးပေါင်းဖိုကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ရတနာအဆင့် ဆေးပေါင်းဖိုသည် ရွှေရောင် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကို ချက်ချင်း စုပ်ယူလိုက်ပြီး၊ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ကပ်ဘေးအသေးစားလေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဆေးပေါင်းဖိုအတွင်းရှိ ဆေးလုံး တစ်လုံးချင်းစီကို ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ် ပြောရလျှင် ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ရတနာအဆင့် ဆေးပေါင်းဖို၏ ရည်ရွယ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်၏ ဆေးဖက်ဝင်အာနိသင်ကို အကြီးမားဆုံး အတိုင်းအတာအထိ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရုံသာမက၊ ဆေးလုံးကပ်ဘေး၏ စွမ်းအားကို လျော့ပါးစေရန် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်အား ကူညီပေးနိုင်ပြီး စတုတ္ထအဆင့် ရတနာဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရာတွင် အောင်မြင်မှုနှုန်းကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်။

အကယ်၍ ရတနာအဆင့် ဆေးပေါင်းဖိုတစ်လုံးသာ ဖြစ်ပါက ဤသို့သောအကျိုးကျေးဇူး ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ယူဆရပေသည်။

ထို့ကြောင့် ဆေးဖော်စပ်ပညာရှင်တစ်ဦးအတွက် ဆေးပေါင်းဖိုသည် အလွန် အရေးကြီးပြီး အရေးပါသော ကိရိယာတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူနိုင်သည်။

"ဒါက..."

ကျိုးစွေ့ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

သူ၏ နှလုံးသားမျက်လုံး အာရုံခံနိုင်စွမ်းအောက်တွင်၊ ရွှေရောင် ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး အမျှင်တန်းများသည် ဆေးလုံးတစ်လုံးချင်းစီထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး အတွင်းရှိ အညစ်အကြေးအားလုံးကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

မဟုတ်သေး၊ အတိအကျဆိုရလျှင် ဖယ်ရှားလိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ဤသန့်စင်ယန် မိုးကြိုးကပ်ဘေးစွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အညစ်အကြေးများစွာသည် ရှင်သန်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

အမှန်တကယ် ပြောရလျှင် သူ၏ ဓာတ်ငါးပါး ဆေးဖော်စပ်ပညာရပ် လုပ်ဆောင်ချက်အောက်တွင် ဆေးလုံးများထဲ၌ မည်သည့် အညစ်အကြေးမျှ မရှိသင့်ဟု သူ မူလက ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခု ဤအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုအညစ်အကြေးများသည် နက်ရှိုင်းစွာ ပုန်းအောင်းနေကြကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ဆေးလုံးကပ်ဘေး၏ စွမ်းအားသာ မရှိခဲ့လျှင် ၎င်းတို့ကို ရှာဖွေရန် နည်းလမ်းရှိမည် မဟုတ်ပေ။

"ထပ်လာပြန်ပဟ..."

ကျိုးစွေ့ လန့်ဖျပ်သွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤရွှေရောင်မိုးကြိုးကပ်ဘေးများသည် တစ်ခုတည်း ကျဆင်းလာသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဆက်တိုက် ကျရောက်လာပြီး စုစုပေါင်း ရွှေရောင်မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကိုးခု ပေါ်ပေါက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ဆေးပေါင်းဖိုပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက် ဗုံးကြဲချလိုက်သည့်အလား ကြောက်မက်ဖွယ် ဖျက်ဆီးရေးစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

မှန်ပေသည်၊ စွမ်းအားအရကြည့်လျှင် ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးနှင့် သဘာဝကျကျ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

ပြဿနာမှာ ၎င်းတို့သည် ဆေးပေါင်းဖိုထဲရှိ ဆေးလုံးများကို ပစ်မှတ်ထားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆေးလုံးများသည် အလွန် ပျက်စီးလွယ်သည်။

အကယ်၍ မတားဆီးပါက ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဆေးလုံးများ သေချာပေါက် ကျရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။

နှစ်တစ်ထောင်ဝိညာဉ်ဆေးမြစ် အများအပြားသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

"ဝိညာဉ်သန္ဓေသားနယ်ပယ်..."

တစ်ခဏအတွင်း ကျိုးစွေ့၏ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားနယ်ပယ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ကြီးမားသော နတ်ဘုရားအာရုံသည် နယ်ပယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဆေးပေါင်းဖိုအတွင်းပိုင်း တစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံလိုက်သည်။

၎င်းသည် နယ်ပယ်အတားအဆီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ရွှေရောင်မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကိုးခုကို ဆက်တိုက်ဆိုသလို အားနည်းသွားစေသည်။

ဝုန်း...

တစ်ခဏအတွင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေး အမျှင်တန်းများ ကျဆင်းလာပြီး တစ်ခုချင်းစီသည် ဆေးပေါင်းဖိုပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်တော့သည်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသားနယ်ပယ်နှင့် ဆေးပေါင်းဖိုတို့၏ လျှော့ချမှုပြီးနောက်၊ မိုးကြိုးကပ်ဘေးစွမ်းအားသည် ဆေးလုံးများပေါ်သို့ ကျရောက်သောအခါ များများစားစား ကျန်ရှိတော့ခြင်း မရှိပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ဆေးလုံးများကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးပစ်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤအချိန်တွင် ရွှေရောင်မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကိုးခု၏ ကောင်းချီပေးခြင်းကို ခံယူပြီးနောက် အတွင်းရှိ ဆေးလုံးများသည် လက်မအရွယ်အစားမှ ဖန်ပုတီးစေ့ အရွယ်အစားသို့ လျော့ကျသွားလေသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ အညစ်အကြေးများစွာသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီး အသန့်စင်ဆုံး အနှစ်သာရသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းတယ်... ဆေးလုံးကပ်ဘေး နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားပြီ..."

"ဒါက 'ဖန်ဆင်းခြင်းချီ'များလား..."

ကျိုးစွေ့ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှေရောင်မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကိုးခု ကျဆင်းပြီးနောက် ကောင်းကင်ရှိ ကပ်ဘေးတိမ်တိုက်များသည် လျင်မြန်စွာ ကွဲပြယ်သွားပြီး၊ ၎င်းနောက်တွင် 'ဖန်ဆင်းခြင်းချီ' အမျှင်တန်းများ ဆင်းသက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဓာတ်ငါးပါး ဆေးဖော်စပ်ပညာရပ်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်ပြီး 'ဖန်ဆင်းခြင်းချီ'အားလုံးကို ဖမ်းယူကာ ဆေးပေါင်းဖိုထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် 'ဖန်ဆင်းခြင်းချီ'အားလုံးသည် ဆေးလုံးများထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

၎င်းတို့သည် ရတနာဆေးလုံး တစ်လုံးချင်းစီ ဖွဲ့စည်းရာတွင်လည်း ပါဝင်ကူညီခဲ့ကြသည်။

ဘုန်း...

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည် မသိ၊ ဆေးပေါင်းဖိုတစ်ခုလုံး အတွင်း၌ ရွှေရောင်ရတနာဆေးလုံးများ ပေါက်ဖွားလာပြီး၊ ၎င်းတို့အပေါ်တွင် ရွှေရောင်မိုးကြိုးကပ်ဘေး ပုံစံများ ပေါ်လာကာ နက်နဲဆန်းကြယ်နေလေသည်။

ရတနာဆေးလုံး တစ်လုံးစီသည် တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းလက်နေပြီး အလွန်တရာ မျက်စိကျိန်းလောက်သည်။

ဤအရာက ဆေးဖော်စပ်ခန်းတစ်ခုလုံးကို ရွှေရောင်များဖြင့် ခမ်းနားထည်ဝါစေပြီး နေရောင်ခြည် လွှမ်းခြုံထားသကဲ့သို့ ထာဝရအလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေစေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဆုံးမဲ့ဆေးရနံ့သည် (၁၀)မိုင်ပတ်လည်အထိ ပျံ့နှံ့သွားပြီး မွှေးပျံ့လတ်ဆတ်ကာ ရှူမိသူ၏စိတ်ကို ကြီးမားသော တုန်လှုပ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေတော့သည်။

All Chapters