အခန်း (၂၇၂)

အခန်း။ ၂၇၂

ထိုစဉ်က ယန်ချန်းလန်သည် စိတ်ရူးပေါက်နေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ မြို့တစ်မြို့လုံးကို ရူးသွပ်စွာ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ထိုမိန်းကလေး၏ အရိပ်အယောင်ကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

သူသည် အသည်းကွဲဝေဒနာဖြင့် ထိုမိန်းကလေး နေထိုင်ခဲ့သည့် အိမ်ကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။ တစ်နေ့နေ့တွင် သူမ ပြန်လာလိမ့်နိုးဖြင့် ရက်အနည်းငယ်ခြားတစ်ခါ ထိုအိမ်ရှေ့သို့ သွားရောက်ကာ ပုလွေမှုတ်နေခဲ့သည်။

တစ်နေ့တွင်မူ သူသည် ထိုအိမ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်၌ မှောင်မှောက်သော မျက်နှာထားရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦး အထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုလူက မိမိကိုယ်ကိုယ် မိန်းကလေး၏ စေ့စပ်ထားသူဖြစ်ကြောင်း သူတို့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက စေ့စပ်ထားကြသူများဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုကာ ယန်ချန်းလန်အနေဖြင့် သူမနှင့် ပတ်သက်သမျှ အားလုံးကို အဆုံးသတ်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် ထိုမိန်းကလေးမှာ တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ ဖုံးကွယ်ထားသော မြို့တော်တစ်ခုဖြစ်သည့် ဟုန်ဧကရာဇ်မြို့တော်မှ မြင့်မြတ်သော မိသားစုဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ယွမ်ရှာဟူဖြစ်နေသည်။ ထိုအခါမှသာ ယန်ချန်းလန်သည် မိန်းကလေး အစပိုင်းက ပြောခဲ့သော အမည်နှင့် အဆင့်အတန်းအားလုံးမှာ အမှားများဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရတော့သည်။

ယွမ်ရှာဟူသည် ဟုန်ဧကရာဇ်မြို့တော်ရှိ အထင်ကရ ယွမ်မိသားစု၏ သမီးကြီးဖြစ်သည်။ သူမသည် မွေးဖွားလာချိန်မှစ၍ မြို့တော်အတွင်း၌သာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ပြင်ပလောကသို့ တစ်ခါမျှ မထွက်ခဲ့ဖူးပေ။ အသက် ၁၆ နှစ်ပြည့်ချိန်တွင်မူ ဟုန်ဧကရာဇ်မြို့တော်၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းအရ အရွယ်ရောက်လာသူတိုင်းသည် ကမ္ဘာ့အမြင်ကျယ်စေရန်နှင့် တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ ရွယ်တူများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို သိမြင်စေရန် ပြင်ပသို့ ခရီးလှည့်လည်ကြရသည်။

ဤခရီးစဉ်မှာ တစ်နှစ်ကြာမြင့်ပြီး ထိုကာလအတွင်း မိသားစုလူကြီးများနှင့် ကိုယ်ရံတော်များ လိုက်ပါခြင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တားမြစ်ထားသည်။ စိတ်ထားဖြူစင်သော ယွမ်ရှာဟူသည် တစ်ကိုယ်တည်း ခရီးနှင်လာခဲ့ရာမှ ဒါကျိုးနိုင်ငံ၏ တောင်ဘက်နယ်စပ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံကြမ္မာက ဖန်တီးခဲ့သော ထိုနေ့၌ သူမသည် မြို့ပြင်တွင် ဟောက်ချင်စစ်သားများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သူမအနေဖြင့် ထိုစစ်သားများကို သင်ခန်းစာပေးရန် ပြင်ဆင်နေချိန်မှာပင် ယန်ချန်းလန်က အမှတ်မထင် ဖြတ်သန်းသွားရင်း သူမကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိပြီး ထူးချွန်သော သိုင်းပညာစွမ်းအားရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သော ယန်ချန်းလန်သည် ထိုတွေ့ဆုံမှုအပြီးတွင် သူမနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့ကာ သဟဇာတဖြစ်စွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသည်။

ဟုန်ဧကရာဇ်မြို့တော်တွင် ကြီးပြင်းခဲ့သော ယွမ်ရှာဟူသည် မသိလိုက်ဘာသာဖြင့်ပင် ယန်ချန်းလန်ကို ချစ်မိသွားခဲ့သည်။ တစ်နှစ်တာ ခရီးစဉ် ကုန်ဆုံးခါနီးအချိန်တွင် သူမသည် မြို့တော်သို့ ပြန်ရန် အမိန့်ရရှိခဲ့သည်။ ထိုအခါမှသာ ယွမ်ရှာဟူသည် သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ယန်ချန်းလန်နှင့် မခွဲနိုင်တော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ထိုကာလမှာပင် ယန်ချန်းလန်သည်လည်း သူ၏ ခံစားချက်များကို သိမြင်လာခဲ့ပြီး ယွမ်ရှာဟူကို လက်ထပ်ခွင့် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယန်ချန်းလန်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိလိုက်ရသောအခါ ယွမ်ရှာဟူမှာ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားသော်လည်း သူမ၏ နှလုံးသားမှာမူ ကြေကွဲသွားခဲ့ရသည်။ အကြောင်းမှာ ဟုန်ဧကရာဇ်မြို့တော်မှ မြင့်မြတ်သော မိသားစုဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် မြို့တော်အတွင်းရှိ အခြားတစ်ဦးနှင့် စေ့စပ်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဟုန်ဧကရာဇ်မြို့တော်၏ လုပ်ဆောင်ပုံများကို ကောင်းစွာသိသော ယွမ်ရှာဟူသည် ယန်ချန်းလန်ကို အမှုမပတ်စေလိုသဖြင့် သူမ၏ အချစ်ကို ဖိနှိပ်ကာ သူ့ကို ခက်ထန်စွာ မောင်းထုတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယန်ချန်းလန်မှာ အလျှော့မပေးဘဲ ညနေတိုင်း လာရောက်ရှာဖွေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယွမ်ရှာဟူမှာ မိသားစု၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် နယ်စပ်မြို့မှ ထွက်ခွာသွားရန်မှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

ဟုန်ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ယွမ်ရှာဟူ၏ ယန်ချန်းလန်အပေါ် လွမ်းဆွတ်မှုမှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ သူမသည် ပိပါကို ပိုက်ကာ မပြတ်ငိုကြွေးနေခဲ့သဖြင့် ကျန်းမာရေးမှာလည်း ယိုယွင်းလာခဲ့သည်။ ယွမ်ရှာဟူ၏ မိခင်မှာ သူမကို အလွန်ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်မြင်ကာ အကျိုးအကြောင်း မေးမြန်းဖျောင်းဖျပြီးနောက်တွင်မှ သူမသည် ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင်ကို ဖွင့်ဟပြောပြခဲ့သည်။ ၎င်းအပြင် သူမသည် မြို့စားမင်း၏ သားကြီးနှင့် စေ့စပ်ထားမှုကို ဖျက်သိမ်းပေးရန် မိသားစုကို အသနားခံ တောင်းဆိုခဲ့လေသည်။

သူမ၏ စေ့စပ်ထားသူဖြစ်သည့် ဟုန်ဧကရာဇ်မြို့စားမင်း၏ သားကြီး ရွှမ်းဝူကျိသည် ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားတော့သည်။ သူသည် ဟုန်ဧကရာဇ်မြို့တော်၏ အရှိန်အဝါကို အသုံးချကာ သူ၏စေ့စပ်ထားသူကို ဖြားယောင်းသွေးဆောင်ခဲ့သည့် အမျိုးသားမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဒါကျိုးသိုင်းနတ်ဘုရား၏သား ယန်ချန်းလန် ဖြစ်ကြောင်း လျင်မြန်စွာ စုံစမ်းသိရှိသွားခဲ့သည်။

မိန်းကလေး၏ အထောက်အထားအမှန်ကို သိလိုက်ရချိန်တွင်မှ ယန်ချန်းလန်သည် သူမ ဘာလို့ သူ၏ လက်ထပ်ခွင့်တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းဆိုခဲ့ရတာလဲဟူသော အကြောင်းရင်းကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။ ခက်ထန်ရိုင်းစိုင်းလှသော မြို့စားမင်းသား ရွှမ်းဝူကျိနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံချိန်တွင် ယန်ချန်းလန်သည် အမှန်တရားကို သိရှိသွားသော်လည်း နောက်ဆုတ်မသွားခဲ့သည့်အပြင် ယွမ်ရှာဟူကို မည်သည့်အခါမျှ လက်လွှတ်မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြတ်သားစွာ ကြေညာခဲ့သည်။

ရွှမ်းဝူကျိကမူ လှောင်ပြောင်ရယ်မောရုံသာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး သူ၏ လုပ်ရပ်များအတွက် တစ်နေ့တွင် နောင်တရစေရမည်ဟု ယန်ချန်းလန်ကို သတိပေးခဲ့လေသည်။

ထိုစဉ်က ယန်ချန်းလန်သည် လူငယ်ပီပီ သွေးကြွနေခဲ့ပြီး ထိုခြိမ်းခြောက်မှုကို အလေးအနက်မထားခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ဟုန်ဧကရာဇ်မြို့တော်သည် လောကကြီးမှ ဖုံးကွယ်နေသော်လည်း သူတို့၏ အင်အားမှာ လူအများ စိတ်ကူးထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်ကြောင်းကို သူ မသိရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုနေ့မှစ၍ မူလက အေးချမ်းသာယာခဲ့သော ဒါကျိုးတောင်ဘက်နယ်စပ်သည် သတ္တုတွင်းသစ်တစ်ခု ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုကြောင့် လှိုင်းတံပိုးများ ထန်လာခဲ့ပြီး နောက်ကွယ်မှ အားပြိုင်မှုများ စတင်လာတော့သည်။ ဟောက်ချင်နှင့် ထန်ယွမ်တို့သည် မဟာမိတ်ဖွဲ့လိုက်ကြပြီး နယ်စပ်ရှိ အဖိုးတန်သတ္တုအရင်းအမြစ်များကို သိမ်းပိုက်ရန်အတွက် ဒါကျိုးစစ်တပ်နှင့် စတင်တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

နယ်စပ်ခံတပ်မှူး တစ်ဦးအနေဖြင့် ယန်ချန်းလန်သည် သူ၏ စစ်သည်တော်များကို ဦးဆောင်ကာ တိုက်ပွဲဝင်ရန်မှာ သဘာဝပင်။ အစောပိုင်း တိုက်ပွဲများတွင် ဒါကျိုးစစ်တပ်သည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အောင်ပွဲများကို ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲအချို့တွင်မူ အခြေအနေမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဒါကျိုးစစ်တပ်၏ ရိက္ခာသယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအဖွဲ့များသည် ထပ်ခါတလဲလဲ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ရိက္ခာများမှာ သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ ရောက်ရှိမလာတော့ဘဲ စစ်တပ်အတွင်း၌လည်း စိတ်ဓာတ်များ စတင်ပျက်ပြားလာတော့သည်။

ထို့အပြင် ဟောက်ချင်နှင့် ထန်ယွမ် မဟာမိတ်စစ်တပ်မှာလည်း အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ထိုးစစ်ဆင်လာပြီး ဒါကျိုးစစ်တပ်ကို တစ်လှမ်းချင်း နောက်ဆုတ်သွားအောင် ဖိအားပေးလေတော့သည်။

ဤအခြေအနေမှာ အစောပိုင်းက ထိုနှစ်နိုင်ငံ၏ စစ်တပ်များကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည်နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။ ဒါကျိုးထောက်လှမ်းရေးများ၏ စုံစမ်းမှုအရ ဟောက်ချင်နှင့် ထန်ယွမ်စစ်တပ်များတွင် ဟုန်ဧကရာဇ်မြို့တော်မှဟု ကောလာဟလထွက်နေသော လူအသစ်တစ်ဦး ရောက်ရှိနေကြောင်း သိရှိရသည်။

ထိုအခါမှသာ ယန်ချန်းလန်သည် ရွှမ်းဝူကျိ အကွက်စတင်ရွှေ့လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ရွှမ်းဝူကျိသည် ဤစစ်ပွဲကို အသုံးချ၍ ယန်ချန်းလန်ကို အရှက်ရစေကာ ဒါကျိုးမင်းဆက်အတွင်းရှိ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ရိုက်ချိုးရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသတင်းကို ရရှိပြီးနောက် ယန်ချန်းလန်သည် စစ်ပွဲကို အချိန်ဆွဲရန် ဆန္ဒမရှိတော့ဘဲ နယ်စပ်အခြေအနေကို ကျန့်လီနှင့်အတူ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကာ စစ်ကူများကို စောင့်ဆိုင်းရင်း ရိက္ခာအလုံအလောက်ရှိသော မြို့များသို့ ဆုတ်ခွာရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ယန်ချန်းလန်မှာ မထင်မှတ်ဘဲ စာတစ်စောင် လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ယွမ်ရှာဟူထံမှဖြစ်ပြီး သူမသည် ဟုန်ဧကရာဇ်မြို့တော်မှ ထွက်ပြေးလာခဲ့ကြောင်း ရေးသားထားသည်။ ယခုအခါ သူမသည် နယ်စပ်မြို့အတွင်း ရောက်ရှိနေပြီး ယန်ချန်းလန်နှင့် တွေ့ဆုံရန် မျှော်လင့်နေကြောင်း သူမ၏ မိသားစုနှင့် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ သူ့ကို လက်ထပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြောင်း ပါရှိသည်။

မိမိချစ်ရသူမှာ လက်တစ်ကမ်းအကွာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ယန်ချန်းလန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ကျန့်လီ၏ ကန့်ကွက်မှုများကြားမှပင် နယ်စပ်မြို့သို့ ကိုယ်တိုင် ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။ ကျန့်လီသည် သူ၏ ဘေးကင်းရေးအတွက် စိုးရိမ်သဖြင့် ယန်မိသားစုစစ်တပ်မှ အထူးရွေးချယ်ထားသော စစ်သည်တစ်ထောင်ကို တိတ်တဆိတ် အစောင့်အရှောက် ထည့်ပေးလိုက်သည်။

ထိုနယ်စပ်မြို့မှာ ယန်ချန်းလန်နှင့် ထိုမိန်းကလေး ပထမဆုံး ဆုံတွေ့ခဲ့သည့် နေရာဖြစ်သလို အပြစ်မဲ့ အရပ်သားပေါင်း တစ်သောင်းကျော် နေထိုင်ရာ ဒေသလည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ချန်းလန် ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ယွမ်ရှာဟူမှာ မြို့ထဲ၌ မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အပြင် နယ်စပ်မြို့မှာလည်း ဟောက်ချင်နှင့် ထန်ယွမ်စစ်တပ်များ၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံနေရပြီဖြစ်သည်။ ရှေ့တိုးရန် လမ်းမမြင်၊ နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းပိတ်နေပြီး မြို့မှာလည်း အချိန်မရွေး ကျဆုံးတော့မည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်မှ ယန်ချန်းလန်သည် သူကိုယ်တိုင် ရွှမ်းဝူကျိနှင့် ယွမ်ရှာဟူတို့၏ ကျော့ကွင်းအတွင်း သက်ဆင်းမိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ အပြစ်မဲ့ အရပ်သားများ သူ့ကြောင့် ဒုက္ခရောက်မည်ကို မကြည့်ရက်သဖြင့် သူသည် ပြည်သူများကို မြို့အတွင်းမှ တိတ်တဆိတ် ကယ်ထုတ်ပေးခဲ့သော်လည်း ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းကြောင့် ယန်မိသားစုစစ်တပ်မှာ ဖောက်ထွက်ရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ကို လက်လွှတ်လိုက်ရတော့သည်။

အတိတ်ကို ပြန်လည်အောက်မေ့ရင်း ယန်ချန်းလန်မှာ ခဏတာ ဝမ်းနည်းသွားမိသည်။ ယွမ်ရှာဟူနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စမှာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အမြဲတမ်း အထုအထည်ဖြစ်နေသော အမွေဆိုးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ မူလက ကျန့်လီသည် ယန်ချန်းလန်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် သူ တပ်ဖွဲ့မှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားသည့်အချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ယန်မိသားစုစစ်တပ်မှ ညီအစ်ကိုများစွာမှာ သူ့ကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရကြောင်း ယန်ချန်းလန် ကောင်းစွာ သိရှိနေသည်။

"တိုက်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားနေတုန်းက တောင်ဘက်နယ်စပ်မြို့ပြင်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က သုံးရက်သုံးညတိုင်တိုင် ပိပါတီးခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်။ အဲ့ဒါ တကယ်ပဲ ယွမ်ရှာဟူ ဖြစ်နိုင်မလား အကယ်၍ သူမက ဦးလေးကို ကူညီဖို့ ဧကရာဇ်တေးသွား ကို တီးခတ်ပေးခဲ့တာဆိုရင် သူမက ဘာလို့ ဦးလေးကို နစ်နာအောင် လုပ်မှာလဲ ဦးလေး... ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တစ်ခုခု ရှိနေရမယ်"

ယွင်ရှန်းက ယန်ချန်းလန်၏ ပုံပြင်ကို မနေနိုင်ဘဲ ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ရှန်းအာ... မင်းက သူမဘက်က ကာကွယ်ပေးချင်နေတာပဲ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီစာက သူမ တကယ် ရေးခဲ့တာပါ။ သူမရဲ့ လက်ရေးက အရမ်းထူးခြားပြီး စာရဲ့အဆုံးမှာ သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တံဆိပ်တောင် ပါသေးတယ်။ သူမက ငါ့ဆီကို စာအတု ရေးပြီး နယ်စပ်မြို့ကို လာအောင် မျှားခေါ်ခဲ့တာပဲ။ ဒါက သူမရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ"

ယန်ချန်းလန်က မျက်နှာတွင် နာကျင်မှုများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။