ကျင့်ကြံခြင်း

ဒုတိယဘေးဒုက္ခ အောင်မြင်မှုကြောင့် ရရှိလာသော သက်သောင့်သက်သာ ခံစားမှုတစ်ခုသည် စစ်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ စီးဆင်းသွားသည်။

ယခင်က ရုပ်ခန္ဓာ၏ ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် ဘုရားဆင်းတုတော်ကြီးတစ်ဆူကို ကျောင်းဆောင်ငယ်လေးထဲတွင် ထည့်ထားရသကဲ့သို့ဖြစ်နေသော ခံစားချက်ကြီးမှာ ယခုအခါ လုံးဝနီးပါး ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

ခန့်ညားသော စွမ်းအားများသည် သူ၏ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် လေနှင့် မိုးကြိုးများကို ဆင့်ခေါ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ နဂါးအသွင်ပြောင်း လျှပ်စီးဘေးဒုက္ခ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းလေးသည်... အမှန်တကယ်ပင်... အလုပ်လုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သိုလှောင်ပြုပြင်ခြင်း တာဝန်ကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်ပြီးနောက် နောက်ကျန်ခဲ့ပြီး သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးရန် ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်လိုက်သော အလုပ်သမားလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ သူ၏ သွေးကြောများနှင့် အရိုးများကြားတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်လည်သွားလာနေပြီး ရုပ်ခန္ဓာကို အဆက်မပြတ် ညင်သာစွာ သန်မာလာစေသည်။

"ကိုးသွယ်မိုးကြိုးရုပ်ခန္ဓာ" ကျမ်းစာထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး တစ်ခါမျှ မဖော်ပြခဲ့ဖူးပေ။

သူသည် ကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးခဲ့သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေပုံရသည်။

ဤအလွန်အကျွံ လိမ္မာနေသော လျှပ်စီးဘေးဒုက္ခလေး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ ခွန်အားသည် အချိန်တိုင်း တိုးတက်နေပေလိမ့်မည်။

"ဒါက သေချာပေါက် ဒုက္ခသက်သာစေတာပဲ။"

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝီရိယကောင်းသော အလုပ်သမား မိုးကြိုးလေးကို အာရုံစိုက်မနေတော့ဘဲ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံခြင်းဘက်သို့ အာရုံလှည့်လိုက်သည်။

ရုပ်ခန္ဓာ၏ အန္တရာယ်များကို ယာယီ ဖြေရှင်းလိုက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို တမင်သက်သက် ဖိနှိပ်ထားရန် မလိုတော့ပုံရသည်။

ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းရန် အချိန်တန်ပြီ။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်နှုန်း မြန်ဆန်မှန်း သိသဖြင့် မိသားစုသည် ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အရာအားလုံးကို သူ့အား သင်ကြားပေးထားပြီး ဖြစ်သည်။

ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းရာတွင် အရေးကြီးသော အချက်များနှင့် အခက်အခဲများမှသည် ကြုံတွေ့ရနိုင်သော အတွင်းနတ်ဆိုး ဘေးဒုက္ခများ၊ ရွှေအမြုတေ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များအထိ အရာအားလုံးကို ကြိုတင် ပြောပြထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ရွှေအမြုတေများကို အဆင့်ကိုးဆင့် ခွဲခြားထားပြီး ပထမအဆင့်သည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်ကာ နဝမအဆင့်သည် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်သည်။

ဖွဲ့စည်းလိုက်သော အမြုတေ၏ အဆင့်သည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အနာဂတ် တာအိုလမ်းခရီးတွင် မည်မျှဝေးဝေး သွားနိုင်သည်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။

သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင်လည်း ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်စေရန် မိသားစုက ပြင်ဆင်ပေးထားသော ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများနှင့် ဆေးဝါးမျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ၊ မပြုသည်ဖြစ်စေ သူတို့ကမူ ပြင်ဆင်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

စစ်ချန်သည် သူ၏ ဒန်တျန်အတွင်းတွင် ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအားများ တိုးပွားလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထပ်မံ တုန့်ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သူ၏ စွမ်းအား ဖိနှိပ်ထားမှု အားလုံးကို လုံးဝ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဘုန်း..."

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း မဟာပြီးပြည့်စုံမှုအဆင့်သို့ သဘာဝအတိုင်း ရောက်ရှိသွားပြီး ရပ်တန့်မည့် အရိပ်အယောင် မပြပေ။

ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအား အားလုံးသည် ဒန်တျန်၏ အူတိုင်ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ စုစည်းလာကြသည်။

ထွက်သက်ဝင်သက် တစ်ချက်အတွင်းမှာပင် ကြီးမားသော ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအား ဝဲကတော့တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤဝိညာဉ်ချီစွမ်းအားများကို အဆက်မပြတ် ဖိသိပ်ပြီး သန့်စင်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အလင်းရောင်သည် ပိုမို တောက်ပလာသည်။

မကြာခင်မှာပင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်နေသည့် လုံးဝန်းသော ရွှေအမြုတေတစ်ခုသည် ဒန်တျန်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ငြိမ်သက်စွာ မျောလွင့်လာသည်။

အမြုတေ၏ ပုံစံများသည် သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေပြီး တာအို၏ ဆွဲဆောင်မှုများ စီးဆင်းနေကာ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့နေသည်။

မိသားစုမှ လက်ဆင့်ကမ်းလာသော ဗဟုသုတများနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ယေဘုယျ သတ်မှတ်ချက်များအရ ဤသည်မှာ သေချာပေါက် ပထမအဆင့် ရွှေအမြုတေဖြစ်သည်။

၎င်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ အိပ်မက်မက်ကြသည့် အမြင့်ဆုံးသော အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်မိသားစု သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းမဆို ယင်းကို ပျိုးထောင်ရန် အရင်းအမြစ်အားလုံးကို မြှုပ်နှံထားကြပေလိမ့်မည်။

စစ်ချန်သည် ဤပထမအဆင့် ရွှေအမြုတေကို အာရုံခံလိုက်သော်လည်း ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်သည်။

ပြီးပြည့်စုံတယ်... ဟုတ်လား။

ခံစားရတာက... ဒီထက် ပိုသန်မာလို့ ရနိုင်သေးသလိုပဲ။

ဤအတွေး ဝင်လာသည်နှင့် သူ စမ်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

စိတ်အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ ကြယ်တာရာ အသိစိတ် မူလအစမှ အလွန်သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းလေးတစ်ခုကို ခွဲထုတ်လိုက်ကာ အသစ်ဖွဲ့စည်းထားသော ရွှေအမြုတေထဲသို့ ဂရုတစိုက် လမ်းညွှန်ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

"ဝီ..."

ထိုမူလအစ အစိတ်အပိုင်းလေး ပေါင်းစပ်သွားသည့်အချိန်တွင် ရွှေအမြုတေတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

မူလက ရွှေရောင်ဖြစ်နေသော ရွှေအမြုတေသည် ရုတ်တရက် တောက်လောင်နေသော မီးလုံးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် ၎င်းသည် သေးငယ်ပြီး တောက်လောင်နေသော နေလုံးလေးနှင့် ပိုတူနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအားများပင် ဆူပွက်လုမတတ် ဖြစ်နေသည်။

ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် စစ်ချန် ကိုယ်တိုင်ပင် အံ့ဩသွားသည်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဝီရိယရှိရှိ အလုပ်လုပ်နေသောခရမ်းရောင် ယန်မိုးကြိုး အစလေးဆီသို့ အသိစိတ်ကို လမ်းညွှန်လိုက်သည်။

"မင်းလည်း အစလေးတစ်စလောက် ဝင်လိုက်ဦး။"

ထိုယန်မိုးကြိုးလေးသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် လိမ္မာလှသည်။ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသည့်ပုံပင် ပေါက်နေပြီး ချက်ချင်းပင် အမျှင်လေးတစ်မျှင် ခွဲထုတ်ကာ တောက်လောင်နေသောနေလုံးလေးထဲသို့ နာခံစွာ ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။

"ဂျိမ်း..."

မိုးကြိုးနှင့် မီးတို့ ထိတွေ့သွားပြီး အပြန်အလှန် အထောက်အကူပြုကာ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။

တောက်လောင်နေသော ရွှေအမြုတေသည် သွက်လက်ပြီး ခန့်ညားသော ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးတန်းများဖြင့် ချက်ချင်း ရစ်ပတ်သွားသည်။

မီး၏ ကြမ်းတမ်းမှုနှင့် မိုးကြိုး၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းတို့သည် စစ်ချန်၏ တမင်ရည်ရွယ်သော လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ထူးဆန်းသော မျှခြေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းသွားသည်။

ပလက်တီနမ်ရောင် အခြေခံတွင် ခရမ်းရောင် မိုးကြိုးများ ရစ်ပတ်ထားသော ထူးဆန်းသည့် ရွှေအမြုတေတစ်ခုသည် နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

၎င်းသည် ဒန်တျန်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ငြိမ်သက်စွာ မျောလွင့်နေပြီး ပထမအဆင့်၏ အတိုင်းအတာကို ကျော်လွန်ကာ ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းများပါ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဖော်ပြချက်များနှင့် မတူကွဲပြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဒါက... ဘယ်အဆင့် ဖြစ်မလဲ။

စစ်ချန် မသိပေ။ မိသားစု၏ ရှေးဟောင်းစာပေများထဲတွင်လည်း မှတ်တမ်းမရှိပေ။

ဤသည်မှာ အဆင့်သတ်မှတ်၍ မရနိုင်သော မကြုံစဖူး ရွှေအမြုတေတစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ပေါ့ပါးပြီး ကြည်လင်နေဆဲဖြစ်ကာ ဤ ထူးဆန်းသော ဆေးလုံးသဏ္ဍာန်အမြူတေဖွဲ့စည်းမှုကြောင့် မည်သည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမျှ မခံစားရပေ။

ဒါဆိုရင်တော့... စစ်ချန်သည် တမင်ထိန်းချုပ်ထားမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဤထူးဆန်းသော ဆေးလုံး၏ မောင်းနှင်မှုဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို ရူးသွပ်စွာ မြင့်တက်ခွင့် ပြုလိုက်သည်။

ရွှေအမြုတေ အစောပိုင်းအဆင့်... ရွှေအမြုတေ အလယ်အလတ်အဆင့်... ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့်။

ခန့်ညားသော ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအားများသည် သူ၏ သွေးကြောများတစ်လျှောက် စီးဆင်းနေသော်လည်း မိုးကြိုးနှင့် မီးတို့ဖြင့် နှစ်ထပ်ကွမ်း သိုလှောင်ပြုပြင်ထားသော ရွှေအမြုတေက ၎င်းတို့ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ လက်ခံထားသည်။

သူ၏ အဆင့်အတန်းသည် ရွှေအမြုတေ မဟာပြီးပြည့်စုံမှုအဆင့်တွင် အခိုင်အမာ တည်ရှိသွားမှသာလျှင် လှုပ်ရှားနေသော ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအားများ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။

၎င်းသည် သဟဇာတဖြစ်ပြီး တည်ငြိမ်ကာ မတည်ငြိမ်မှု အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပေ။

တစ်ကြိမ်တည်းသော တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်မှနေ၍ ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်တက်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဤကဲ့သို့သော အမြန်နှုန်းသာ ပျံ့နှံ့သွားပါက လူအများအပြား ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြပေလိမ့်မည်။

စစ်ချန် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။

တောက်လောင်နေသော မီးတောက်ဖြူများနှင့် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြောင်းများ သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ပူပြင်းမှုနှင့် မိုးကြိုးအငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။

သူ၏ လက်ဖဝါးများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ မတ်တပ်ရပ်ပြီး ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ စွမ်းအားများသည် ယခင်ကထက် ပိုမို ပြည့်စုံနေသည်။

ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းခြင်း ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ။

ထို့အပြင် သူသည် ထူးခြားဆန်းပြားသော အရာတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်နိုင်ပုံ ရသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်အဆင့် အတွက်မူ စစ်ချန် ခဏလောက် စောင့်ချင်သေးသည်။

သူ... ဟို... ဒီထူးဆန်းတဲ့ ဆေးလုံးကို သေချာ လေ့လာဖို့ လိုအပ်သေးသည်...

ရေတံခွန်၏ ရေကန့်လန့်ကာကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးနှစ်စုံက သူ့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အတွင်းပိုင်းမှ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအားကြီးမားသည့် လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေသော ဟေးစန်းနှင့် ဟုန်ဖုန်းတို့သည် သူ့ကို ချက်ချင်း ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

"ညီလေး... မင်း နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာပြီပဲ။ စောစောက အထဲမှာ မိုးကြိုးတွေရော ရွှေရောင်အလင်းတွေရော ဖြစ်နေတာ၊ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ..."

ဟေးစန်း၏ ကျယ်လောင်သော အသံသည် တစ်ဝက်နှင့် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ ဝက်ဝံမျက်လုံးကြီးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"မင်း... မင်း... မင်း... ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့် ရောက်သွားတာလား"

သူ့ဘေးရှိ ဟုန်ဖုန်းလည်း အလားတူ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲ။ အများဆုံး ဆယ်ရက်တောင် မပြည့်သေးဘူးလေ။

စစ်ချန်သည် မိစ္ဆာနှစ်ကောင်၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြန်ပြောသည် "ဟုတ်တယ်... ပြီးသွားပြီ။"

ဟေးစန်း ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် စကားတစ်ခွန်းကို မနည်းညှစ်ထုတ်လိုက်ရသည်

"ကယ်တော်မူပါ ငါ့ရဲ့ ဝက်ဝံမားသားမေမေအိုမားရေ..."

သူသည် စစ်ချန်ကို နှစ်ပတ်လောက် ပတ်ကြည့်ပြီး မရပ်မနား ရေရွတ်နေသည်

"အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်နဲ့ ဝင်သွားပြီး၊ ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့်နဲ့ ပြန်ထွက်လာတယ်... တစ်ခါတည်းနဲ့ အဆင့်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ကျော်တက်သွားတာ... ဒါကို ပြောပြရင် ဘယ်သူ ယုံမှာလဲကွ။"

စစ်ချန် ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ဟုန်ဖုန်း၏ ကျောပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သော အမွေးလုံးလေး ပဲနီလေးဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

"သူ မနိုးသေးဘူးလား။"

"မနိုးသေးဘူး" ဟုန်ဖုန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သူ အိပ်ပျော်နေတာ အတော်လေး နှစ်ခြိုက်နေပေမဲ့ သူ့အရှိန်အဝါကတော့ တော်တော် တည်ငြိမ်ပါတယ်။"

စစ်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ဝါးမျိုခြင်းသည် ပဲနီလေးအတွက် အချိန်လိုအပ်ပုံ ရသည်။

သူ လှည့်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဖန်ဟန်ကိုရော တွေ့ပြီလား။"

ထိုကိစ္စကို ပြောလိုက်သည်နှင့် ဟေးစန်းသည် ချက်ချင်း စိတ်ဓာတ်ကျသွားပြီး သူ၏ ခေါင်းကြီးကို စိတ်တိုတိုဖြင့် ကုတ်လိုက်သည် "မပြောပါနဲ့တော့ကွာ။"

"အဲဒီကောင်လေးက ငါးရှဉ့်လိုပဲ ချောနေတာ။ ငါတို့ ဝမ်ဂျီတောင်တန်းကို မှောက်လှန်ပြီး ရှာတာတောင် သူ့အရိပ်အယောင် တစ်စက်လေးတောင် မတွေ့ဘူး။"

ဟုန်ဖုန်းက လေးလံသော လေသံဖြင့် ဖြည့်စွက်ပြော၏။

"သူ ဝမ်ဂျီတောင်တန်းမှာ မရှိတော့ဘူးလို့ ငါတို့ သံသယရှိတယ်။"

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် စစ်ချန် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ၏ စေ့စေ့စပ်စပ် ရှာဖွေမှုအောက်တွင် ဖန်ဟန်ကဲ့သို့ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရထားသူတစ်ဦးသည် တိတ်တဆိတ် မည်သို့ ထွက်ခွာသွားနိုင်မည်နည်း။

ကြည့်ရတာ သူ့မှာ တခြား လှည့်ကွက်တွေ ရှိနေပုံရသည်။

ဆက်လက် ရှာဖွေခြင်းက အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ပုံရသည်။

စစ်ချန် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ဝိုက်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဝမ်ဂျီတောင်တန်းကနေ ထွက်ခွာဖို့ အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။