ပျက်စီးသွားသော စီးဆင်းနေသောတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း
Vol. 8 Ch. 76
စစ်ချန်၊ ဟေးစန်းနှင့် ဟုန်ဖုန်းတို့သည် လမ်းလျှောက်နေကြသော်လည်း ဂိုဏ်းဝင်ပေါက် အစစ်အမှန်သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ဂိုဏ်းအမည် ထွင်းထုထားသော ကျောက်တိုင်ကြီးပင်လျှင် မည်သူ့လက်ချက်မှန်း မသိရဘဲ တစ်စစီ ကွဲကြေနေပြီး မြေကြီးပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။ အကွဲအစများမှတဆင့် "စီးဆင်းနေသောတိမ်တိုက်" နှင့် "ဓား" ဟူသော စာလုံးများကို သဲ့သဲ့သာ ဖတ်၍ ရတော့သည်။
မျက်စိတစ်ဆုံး ကြည့်လိုက်ရာ ပြိုကျပျက်စီးနေသော နံရံများနှင့် အပျက်အစီးပုံများကိုသာ တွေ့မြင်ရသည်။
ဒါက ကျင့်ကြံခြင်းလောကပင် ဖြစ်သည်။
အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေချိန်တွင် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ဦးညွှတ်ကြမည် ဖြစ်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက် ပန်းများဖြင့် ခင်းကျင်းထားကြမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျဆင်းသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ချိန်က ခြေထောက်အောက်တွင် ဝပ်တွားခယနေခဲ့သူများသည် ခွေးအများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အကုန်အစင် ဝါးမျိုရန် ဟိန်းဟောက်တိုးဝင်လာကြမည် ဖြစ်သည်။
အရာအားလုံး၏ တရားခံမှာ စစ်ချန် ဖြစ်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ပင် ဝင်ပါစရာ မလိုလိုက်ပေ။
"ကျွတ်... ကျွတ်... တကယ်ကို ရက်စက်ကြတာပဲ။ မြေကြီး သုံးပေလောက်အထိ တူးဆွထားကြတာ" ဟေးစန်းသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး ကြမ်းတမ်းစွာ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။
ထိုစဉ်မှာပင် ဂိုဏ်းအတွင်းပိုင်း နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ လက်နက်ချင်း ထိခိုက်သံများနှင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူတို့သုံးဦး တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အသံလာရာဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ကြသည်... စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်း၏ ပင်မခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ရင်ပြင်အလယ်တွင် စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီး ပိန်လှီနေသော စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်းမှ လက်ကျန်တပည့်တစ်စု စုရုံးနေကြသည်။ အများစုမှာ အသက်ကြီးသူများ၊ အားနည်းသူများ၊ အမျိုးသမီးများ၊ ကလေးများနှင့် သွားစရာမရှိသော အဆင့်နိမ့် လူငယ်ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။
အားလုံးသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေရပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူတို့ကို ဝိုင်းရံထားသည်မှာ ဆင်တူယူနီဖောင်းဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာထားတင်းမာသော ကျင့်ကြံသူအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖြစ်သည်။
ခေါင်းဆောင်လုပ်သူမှာ ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်သော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်ကို နောက်ပစ်ထားပြီး မေးစေ့ကို အနည်းငယ် မော့ကာ အထင်သေးသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။
စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်း၏ တစ်ဦးတည်း ကျန်ရစ်သော ဆံဖြူအဘိုးအို ရွှေအမြုတေ အစောပိုင်းအဆင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ထိုလူ၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လျက် အဆက်မပြတ် ဦးခိုက်နေသည်။ သူ၏ နဖူးတွင် ညိုမဲစွဲနေပြီ ဖြစ်သည်။
"စီနီယာဖန်... စီနီယာဖန်... ကျေးဇူးပြုပြီး သနားပါဗျာ။ လွီစီက ဖောက်ပြန်ပြီး ဖန်မိသားစုကို စော်ကားခဲ့တာပါ။ သူလည်း အသတ်ခံလိုက်ရပါပြီ။ သူနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်"
"ဒါပေမဲ့... ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းထဲမှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ လူတွေက အပြစ်ကင်းပါတယ်ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့ ဘာမှ မသိပါဘူး။ သေချာပေါက် ဘာမှ မလုပ်ရဲပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကို သနားပြီး အသက်ရှင်ခွင့်လေး ပေးပါ"
"စီနီယာဖန်" ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ အမည်မှာ ဖန်ယုံ ဖြစ်သည်။
"အဘိုးချန်..."
သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် နောင်တရသည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။ "ခင်ဗျားနဲ့ ကျုပ်က သိလာတာ နှစ်တွေ အများကြီး ကြာပါပြီ။ ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်နေသဘောထားကို ကျုပ် သိပါတယ်"
သူ၏ လေသံ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း နူးညံ့နေဆဲပင်။ "ဒါပေမဲ့ လွီစီက အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ ငါတို့ ဖန်မိသားစုရဲ့ တိုက်ရိုက် ဆက်ခံသူကို ခြေနင်းတုံးအဖြစ် သုံးရဲတယ်။ ဒါက ဖန်မိသားစုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း နင်းချေလိုက်တာပဲ။ မိသားစုက ဒေါသထွက်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်ပြီ... မျိုးဖြုတ်သုတ်သင်ပစ်ဖို့တဲ့"
သူ အနည်းငယ် ကိုယ်ကို ကိုင်းလိုက်ပြီး အကြီးအကဲချန်၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ "အကယ်၍ စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်းသာ ဒီကမ္ဘာကနေ ပျောက်ကွယ်မသွားရင် ငါတို့ ဖန်မိသားစုရဲ့ မျက်နှာကို ဘယ်နား သွားထားရမလဲ။ ဒါကြောင့်... စိတ်မကောင်းပါဘူး"
"စီနီယာဖန်..."
"ခွပ်"
ဦးခိုက်နေသော အကြီးအကဲချန်သည် ဆက်လက် တောင်းပန်ချင်သော်လည်း ဖန်ယုံက နားထောင်ရန် ပျင်းရိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူ့နောက်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဓားဖြင့် ပိုင်းချလိုက်သည်။ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး မလိုလားမှုများနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသော ခေါင်းတစ်လုံး မြေကြီးပေါ်သို့ လိမ့်ဆင်းသွားတော့သည်။
"အကြီးအကဲ..."
"မင်းတို့ကောင်တွေကို ငါ သေမထူး နေမထူး ပြန်တိုက်မယ်"
ဒူးထောက်နေသော စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်းသားများထဲမှ အချို့သည် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသတို့ လွှမ်းမိုးသွားပြီး ရုန်းကန်၍ ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာကြသော်လည်း ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖန်မိသားစု ကျင့်ကြံသူများ၏ ခုတ်ပိုင်းခြင်းကို အလွယ်တကူ ခံလိုက်ကြရသည်။
ဖန်ယုံသည် အလောင်းများကို တစ်ချက်ပင် မကြည့်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည် "ရှင်းပစ်လိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့"
သတ်ဖြတ်ပွဲကြီး စတင်လေပြီ။
တောင်းပန်သံများနှင့် ငိုကြွေးသံများ ရုတ်ခြည်း ရပ်တန့်သွားပြီး ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး သွေးချင်းချင်းနီသွားတော့သည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ရင်ပြင်တွင် အသံဗလံဟူ၍ မကျန်တော့ပေ။
ဖန်ယုံသည် ဂိုဏ်း၏ သင်္ကေတဖြစ်သော ပင်မခန်းမဆောင်ကြီးကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
"မျက်စိနောက်စရာကြီး"
သူ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ ပုံရိပ်သည် လေထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ မြင့်တက်သွားသည်။ ညာဘက်လက်ဝါးကို မြှောက်လိုက်ရာ ကြီးမားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စုစည်းလာပြီး စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်း၏ နောက်ဆုံးလက်ကျန် သင်္ကေတကို ရိုက်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြိုချရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ထိုစဉ် သူ၏ လှုပ်ရှားမှု အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားသည်။
မဝေးလှသော ပျက်စီးနေသည့် စင်္ကြံအောက်မှ လူသုံးဦး ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာသည်ကို မျက်လုံးထောင့်မှ မြင်လိုက်ရသည်။
တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားနှင့် ပုခုံးပေါ်တွင် ငှက်နီလေးတစ်ကောင် တင်ထားသော အစိမ်းရောင်ဝတ် လူငယ်တစ်ဦး။
လက်ပိုက်လျက် ပွဲကြည့်နေသော အမူအရာဖြင့် ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားတစ်ဦး။
ပျင်းရိစွာ သမ်းဝေနေသော ဆံပင်တိုနှင့် မျက်လုံးရိုင်းများ ပိုင်ဆိုင်သည့် အမျိုးသားတစ်ဦး။
သတ်ဖြတ်ပွဲ ပြီးဆုံးခါစ အပျက်အစီးပုံကြားတွင် ဤသုံးယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖန်မျိုးနွယ် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် မကျေမနပ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ့ကိစ္စကို လာရှုပ်ရဲသော ဒီသေချင်နေသည့် ငတုံးတွေက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ။
သူကတော့ အကျအနလေး ဘာလေး ကောက်ရလိုရငြား ရောက်လာသည့် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများဟုသာ ထင်လိုက်သည်။
စစ်ချန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ကြည့်လိုက်သည့် အချိန်အထိပေါ့... နေပါဦး။
ဒီလူငယ်ရဲ့ ပုံစံကို ဘယ်နေရာမှာ မြင်ဖူးပါလိမ့်။
လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ဖန်မိသားစု၏ အရေးပေါ် အတွင်းသတင်း ပုံရိပ်တစ်ခု ဖန်ယုံ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
နဂါးကျဆုံးရာမြေတွင် ဖန်ဟန်ကို အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်စေခဲ့ပြီး အကြီးအကဲမိုကို သေဆုံးစေခဲ့သော လူငယ်။
သူပဲ။ စစ်ချန် ဆိုတဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူက သူပဲ။
မဟုတ်ဘူး... ဒီအရှိန်အဝါက... ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့်ပါလား။
အချိန်ဘယ်လောက် ကြာသွားလို့လဲ။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကနေ ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့်ကို ဘယ်လိုလုပ် ခုန်တက်သွားတာလဲ။ အရင်က သူ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားတာလား။
မဟုတ်ဘူး... ဖြစ်နိုင်တာက... အဲဒီ နဂါးပုလဲကြောင့်လား။
ဖန်ယုံ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်လောင်လာသည်။
ဖန်ဟန်ဆိုသည့် ဂျူနီယာက မိသားစုအတွင်း အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးထားသည်မှာ ဒီလူကို တွေ့လျှင် ချက်ချင်း သတင်းပို့ရန်နှင့် မဆင်မခြင် မလုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ ဖန်ဟန်က ဘာကောင်မို့လို့လဲ။ မျိုးရိုးမို့လို့သာ မောက်မာနေတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ကောင်ပဲ။ ဒီတစ်ခါ မိသားစု ဂုဏ်သိက္ခာကိုတောင် ကျဆင်းစေခဲ့တာလေ။
အကယ်၍ သူသာ စစ်ချန်ကို ဖမ်းမိပြီး နဂါးပုလဲကို ပြန်ယူနိုင်ရင်... ပြီးတော့ နဂါးကျဆုံးရာမြေက သူရခဲ့သမျှ အကျိုးအမြတ်တွေကိုပါ အန်ထွက်အောင် လုပ်နိုင်ရင်... ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေ၊ အထွတ်အထိပ် ရတနာတွေ အားလုံးက သူ့အပိုင် ဖြစ်လာမှာပဲ။ အနာဂတ်မှာ မိသားစုထဲက တခြား အကိုင်းအခက်တွေကိုတောင် ကျော်တက်နိုင်ခြေ ရှိတယ်။
ဤအခွင့်အရေးကို တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန် တွက်ချက်ရင်း အတွေးလွန်နေစဉ် ကြမ်းတမ်းသော အသံတစ်ခုက သူ့အတွေးစကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
"ဘာတွေ စိုက်ကြည့်နေတာလဲ... မင်းအမေ... ဒီလောက် ချောတဲ့ ဝက်ဝံသခင်ကြီး... အဲလေ... လူကို မမြင်ဖူးဘူးလား"
ဟေးစန်းက အရှိန်ကုန် တင်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူက လူကောင်းပုံ မပေါ်သဖြင့် အရင်ဆဲပြီးမှ မေးခွန်းမေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖန်ယုံ ကြောင်သွားပြီးနောက် စစ်ချန်ဘေးမှ လူနှစ်ယောက်ကို သေချာ ကြည့်လိုက်သည်။
လူသားအသွင် ယူထားသော်လည်း သူက အဆင့်အတန်းမြင့်သူ ဖြစ်သဖြင့် အပြည့်အဝ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်သော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များနှင့် ထူးခြားသော ကိုယ်နေဟန်ထားများကို ကြည့်ပြီး သူတို့ မည်သူဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ ဖန်ဟန် ပြောခဲ့သော တတိယအဆင့် မိစ္ဆာနှစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ။ သူက နတ်ဘုရားဝိညာဉ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် မဟာကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးလေ။
"ဘယ်သူများလဲလို့... တိရစ္ဆာန်နှစ်ကောင် ဖြစ်နေတာကိုး"
ဖန်ယုံ၏ လေသံက နူးညံ့နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း စကားလုံးများမှာမူ အထင်သေးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ "ဘာလဲ... ဝမ်ဂျီတောင်တန်းမှာ နေရတာ အားမရလို့ လူသားပိုင်နက်ထဲထိ လာပြီး သေလမ်းရှာနေတာလား"
"မင်းအဖေ သင်္ချိုင်းက မြက်ကို လာရှာတာကွ" ဟေးစန်း ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး အင်္ကျီလက်မောင်းကို ပင့်တင်ကာ ရှေ့တိုးလိုက်သည်။ "မင်းက မင်းကိုယ်မင်း ဘာကောင်မှတ်နေတာလဲ။ ငါ့အီးပေါက်လိုက်ရင်တောင် မင်း နှစ်မိုင်လောက် လွင့်ထွက်သွားမယ်"
ဟုန်ဖုန်းက စကားမပြောသော်လည်း လေဓားများသည် သူ့ဘေးပတ်လည်တွင် မသိမသာ လည်ပတ်နေပြီး မျက်လုံးများက ဖန်ယုံကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
စစ်ချန် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ပြေးထွက်ရန် ပြင်နေသော ဟေးစန်းကို ညင်သာစွာ တားလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားက ဖန်မိသားစုကလား"
ဖန်ယုံ ပြုံးလိုက်ပြီး အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေဆဲပင်။ "ဟုတ်တယ်။ ဒီအရှင်သခင်က ဖန်ယုံပဲ။ မင်းက စစ်ချန် မဟုတ်လား။ ဖန်ဟန်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးက မင်းကို အရမ်းသတိရနေတာ"
သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ဖန်မိသားစု ကျင့်ကြံသူများသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး သူတို့သုံးဦးကို မသိမသာ ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။
သို့သော် စစ်ချန်သည် ထိုအသေးအဖွဲများကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ဖန်ဟန်အကြောင်း ပြောနေသည်ကိုပင် ပြန်မပြောပေ။
သူ၏ ပုခုံးပေါ်မှ ပဲနီလေးကို ဟုန်ဖုန်းနှင့် ဟေးစန်းတို့ထံ လွှဲပေးလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ယောက်ကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်"
"ဟေ" ဟေးစန်း ကြောင်သွားသည်။ "ညီလေး... ဒီအဘိုးကြီးက နည်းနည်း ကိုင်တွယ်ရခက်မယ့်ပုံ ပေါက်တယ်နော်"
စစ်ချန်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း မြင့်တက်သွားပြီး ဖန်ယုံနှင့် တစ်တန်းတည်း အမြင့်သို့ ပျံတက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အောက်ဘက်ရှိ ဟေးစန်းနှင့် ဟုန်ဖုန်းကို လှည့်ကြည့်ကာ လက်ပြလိုက်သည်။
"ကိစ္စမရှိဘူး"
ဖန်ယုံသည် စစ်ချန်၏ ဂရုမစိုက်သော အပြုအမူကို ကြည့်ပြီး ဒေါသထွက်မည့်အစား ရယ်မောလိုက်သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရွှေအမြုတေ နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်လာသော ဂျူနီယာတစ်ယောက်က နတ်ဘုရားဝိညာဉ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော သူ့ကို တစ်ယောက်ချင်း ရင်ဆိုင်ရဲသည်လား။
သတ္တိရှိတယ်လို့ ပြောရမလား... လုံးဝကို ငတုံးပဲလို့ ပြောရမလား။
စစ်ချန်ကတော့ တွေးနေသည်
"အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့ ဆေးလုံးအမြူတေကို စမ်းသပ်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းပဲ"