ပိုးစုန်းကြူး

လေထဲတွင် ရှိနေသော စစ်ချန်သည် ဖန်ယုံထံသို့ နောက်ထပ် ရိုးရှင်းသော လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

"ဘုန်း"

ဖန်ယုံသည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ဥက္ကာပျံတစ်ခုနှင့် တည့်တည့် တိုက်မိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ခန်းမဆောင်၏ ပင်မထုပ်တန်းကြီးကို ကျောဖြင့် ဝင်ဆောင့်မိရာ တစ်စစီ ကျိုးပဲ့သွားတော့သည်။

ကျောက်ခဲများနှင့် ဖုန်မှုန့်များ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားပြီး ရိုက်ခတ်မှု လေလှိုင်းသည် ယခင်အကြိမ်များထက် ပိုမို ပြင်းထန်သည်။

လီထယ်ကျူးသည် လန့်ဖျပ်အော်ဟစ်ပြီး ကျောက်လှေကားထစ်၏ အစွန်းဘက်သို့ ဆုတ်ကာ ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးကို အသက်လု ဖက်တွယ်ထားလိုက်သည်။

လူတိုင်း သူ့ကို သတိထားမိလိုက်ကြပြီး ဟေးစန်းပင်လျှင် သူ့ကို ထူးဆန်းစွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သေးသည်။

သို့သော် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ မရောက်သေးသော သာမန်လူသားတစ်ဦးသည် လမ်းဘေးမှ ကျောက်စရစ်ခဲလေးနှင့် မခြားနားသဖြင့် မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။

နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းရှိသော စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်း၏ ခန်းမဆောင်ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်စွာဖြင့် ပြိုကျပျက်စီးသွားတော့သည်။

ဖန်ယုံ လုပ်ချင်ခဲ့သော ကိစ္စသည် ယခုအခါ သူ မမျှော်လင့်ထားသော နည်းလမ်းဖြင့် ပြီးမြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ကျောပြင်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

ဖန်ယုံသည် အပျက်အစီးပုံကြားတွင် လဲလျောင်းနေပြီး သူ၏ လက်မောင်းမှာ မီးလောင်သကဲ့သို့ နာကျင်နေသည်။ သူ၏ ဝတ်ရုံလက်မှာလည်း သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဖုန်မှုန့်များနှင့် သွေးများ ပေကျံနေသော သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ယခင်က ခန့်ညားထည်ဝါမှု တစ်ဝက်ခန့်ပင် မကျန်တော့ပေ။

အထက်ကောင်းကင်တွင် ရှိနေသော စစ်ချန်သည် လက်ကို ပြန်ချလိုက်သည်။ သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်တစ်စက်ပင် မရှိပေ။

ရိုးရှင်းသော စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူ့ရုပ်ခန္ဓာ မည်မျှ သန်မာလာသည်ကို သူ အတိအကျ သိလိုက်ရသည်။

မဆိုးပါဘူး။

ဖန်ယုံမှာမူ ကျေနပ်ဖို့ ဝေးစွ။

သူ၏ အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်နေပြီး ထိတ်လန့်ခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်းနှင့် မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများကို ခံစားနေရသည်။

ဤကောင်လေးကို တွေ့ရှိပါက ဦးစွာ သတင်းပို့ရန်နှင့် တစ်ယောက်တည်း မလှုပ်ရှားရန် ဖန်ဟန်က မိသားစုကို အဘယ်ကြောင့် သတိပေးခဲ့သည်ကို ယခုမှ သူ နားလည်တော့သည်။

ဒီကောင်လေးက ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ဘူး... လူရေခွံခြုံထားတဲ့ နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်နေတာပဲ။

အနီးကပ် မတိုက်တော့ဘူး။

ဖန်ယုံ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေးသာ လွှမ်းမိုးနေပြီး သူသည် နောက်သို့ အရှိန်ကုန် ဆုတ်ခွာလိုက်ရာ ပေတစ်ထောင်နီးပါး ကွာဝေးသွားတော့သည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် နောက်ဆုတ်လိုက်ရခြင်းမှာ အလွန် အရှက်ရစရာ ကောင်းလှသည်။

သို့သော် သေရေးရှင်ရေး ရှေ့မှောက်တွင် သိက္ခာဆိုသည်မှာ ဘာအရေးပါလို့လဲ။

ဒီလူငယ်နဲ့ ယဉ်ကျေးနေဖို့ သို့မဟုတ် စမ်းသပ်နေဖို့က အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်ကို ထုတ်သုံးမှ ရပေမည်။

ဖန်ဟန် မင်းလက်ချက်နဲ့ ရှုံးနိမ့်သွားတာ မဆန်းပါဘူးလေ။

သူ အသက်ရှူမှန်အောင် ညှိလိုက်ပြီး အတင်းအကြပ် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်သည် "မင်းရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာက ထူးဆန်းပေမဲ့၊ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာက နည်းစနစ်တွေနဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို ထိန်းချုပ်ခြင်းပဲကွ"

မိုးမြေအကြောင်း ပြောနေရင်းနှင့်ပင် သူသည် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကာကွယ်ရေး မှော်ရတနာများကို မွှေနှောက်ရှာဖွေလိုက်သည်။

ပုတီးစေ့များ၊ ကျောက်စိမ်းများနှင့် ဝတ်ရုံ... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တောက်ပသော အလွှာသုံးလေးလွှာဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်လိုက်သည်။

ဟေးစန်းက ရွံရှာစွာ တံတွေးထွေးလိုက်သည် "အရှက်မရှိတဲ့ အဘိုးကြီး... ပါးစပ်က နည်းစနစ်အကြောင်း ပြောနေပြီး၊ လိပ်ခွံတွေနောက်မှာ ပုန်းနေတယ်ပေါ့လေ"

ဖန်ယုံ မျက်နှာရဲသွားသော်လည်း မကြားချင်ယောင် ဆောင်လိုက်သည်။ မျက်နှာက အရေးကြီးသော်လည်း အသက်က ပိုအရေးကြီးသည်။

နည်းစနစ် ဟုတ်လား။ စစ်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရုပ်ခန္ဓာ စမ်းသပ်ပြီးပြီဆိုတော့... ထူးဆန်းတဲ့ ဆေးလုံးအမြူတေကို စမ်းသပ်ဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ။

သူသည် ဖန်ယုံထံသို့ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်း မြှောက်ပြလိုက်သည်။

ဖန်ယုံ လှုပ်ရှားမှု ရပ်တန့်သွားပြီး ရင်ထဲ ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

ထိုလက်ဟန်သည်... သူ အသုံးပြုခဲ့သော ကြယ်ကြွေလက်ချောင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ဘာ...

စစ်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည် "ခင်ဗျားရဲ့ တိုက်ကွက်နာမည်ကို ကျွန်တော် မကြိုက်ဘူး"

ကြယ်ကြွေလက်ချောင်း ဟုတ်လား။ မဟုတ်ဘူး။

"...ပိုးစုန်းကြူး"

ပိုးစုန်းကြူးတဲ့လား။

ဖန်ယုံ သွေးအန်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သူ ဂုဏ်ယူရသော ကြယ်ကြွေလက်ချောင်းက ပိုးစုန်းကြူး အဆင့်ထိ လျှော့ချခံလိုက်ရသည်လား။

ယုတ္တိမရှိလိုက်တာ။

သူ ဒေါသ မထွက်နိုင်ခင်မှာပင် စစ်ချန် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

လက်ချောင်းလေး တစ်ချက်ခါလိုက်ရုံဖြင့်... တူညီသော တိုက်ကွက်၊ သို့သော် ပိုမြန်သည်၊ ပိုပြင်းသည်၊ ပို၍ သေစေနိုင်သည်။

ရွှေဖြူရောင် အလင်းတန်းလေးတစ်ခုသည် ဥက္ကာပျံတစ်ခုအလား ပေတစ်ထောင်အကွာအဝေးကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

မဖြစ်နိုင်ဘူး။

သူ့ဆံပင်မွေးညှင်းများ ထောင်ထကုန်သည်။

သူ၏ တန်ဖိုးကြီး ကာကွယ်ရေး မှော်ရတနာများ တောက်လောင်လာပြီး အကာအကွယ်များက သူ့ကို တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်ထားသည်။

"ခွပ်"... ပထမအလွှာ ကွဲကြေသွားသည်။

"ဒိုင်း"... ဒုတိယအလွှာ ပေါက်ထွက်သွားသည်။

"ဘုန်း"... တတိယအလွှာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

နောက်ဆုံး အကာအကွယ်သည် ခဏတာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် ဖန်ခွက်ကွဲသကဲ့သို့ တစ်စစီ ဖြစ်သွားသည်။

ဖန်ယုံ သွေးအန်လိုက်ရသည်။

ဖန်ယုံသည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်အလား နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး လေထဲတွင် သွေးတစ်လုပ် အန်လိုက်ရကာ အဝေးရှိ အပျက်အစီးပုံထဲသို့ ဝင်ဆောင့်မိပြီး ဖုန်မှုန့်များ ထောင်းခနဲ ထသွားစေသည်။

သူ၏ အဖိုးတန် မှော်ရတနာများ အားလုံး ကွဲကြေသွားခဲ့ပြီ။

သို့သော် သူ အသက်ရှင်နေသေးသည်။

ထိုမှော်ရတနာများသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးခံ၍ သူ့အသက်ကို ကယ်တင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် အပျက်အစီးများကြားတွင် လဲလျောင်းနေပြီး အရိုးပေါင်းများစွာ ကျိုးပဲ့ကာ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ နေရာလွဲကုန်သဖြင့် ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းမှ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျနေသည်။

သို့သော် ရုပ်ခန္ဓာ၏ နာကျင်မှုသည် သူ၏ ရင်ထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ယှဉ်လျှင် တစ်သောင်းပုံ တစ်ပုံပင် မရှိပေ။

ဒါက ဘယ်လို ပါရမီရှင်မျိုးပါလိမ့်။

ငါ့ရဲ့ နည်းစနစ်ကို ချက်ချင်း သင်ယူလိုက်ရုံတင်မကဘူး... ငါ့ထက်တောင် ပိုကောင်းအောင် သုံးပြသွားတာလား။

ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

စစ်ချန်သည် သူ၏ လက်ချောင်းများကို လေ့လာကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အပျက်အစီးကြားတွင် ရုန်းကန်နေသော ဖန်ယုံကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထူးဆန်းသော ဆေးလုံးသည် အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။ ဝိညာဉ်ချီ ပမာဏဖြစ်စေ၊ စွမ်းအားဖြစ်စေ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်နှင့် လုံးဝ ကွာခြားသော အဆင့်တစ်ခုတွင် ရှိနေသည်။

သို့သော် မှော်ရတနာ အများအပြားကို ဖျက်ဆီးလိုက်နိုင်သော်လည်း ဤတိုက်ကွက်သည် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် လိုအပ်ချက် ရှိနေသေးသည်ဟု ခံစားရသည်။

ကြယ်ကြွေဆိုသော နာမည်ကြောင့် သူ အထင်ကြီးမိသွားတာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ကြည့်စမ်း... ပိုးစုန်းကြူးတစ်ကောင်ထက် မပိုပါဘူး။

"မင်း..." ဖန်ယုံသည် ထိုစကားကြောင့် နောက်ထပ် သွေးတစ်လုပ် ထပ်အန်လိုက်ရသည်။

ဟေးစန်းနှင့် ဟုန်ဖုန်းတို့၏ မျက်နှာများ ရှုံ့မဲ့သွားကြသည်။ သူတို့ ညီလေးရဲ့ ပါးစပ်က တော်တော် အဆိပ်ပြင်းတာပဲ။

ဖန်မိသားစု ကျင့်ကြံသူများသည် အပျက်အစီးများကြားတွင် သွေးအန်နေသော သူတို့ခေါင်းဆောင်ကို ငေးကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ ယုံကြည်မှုများ ပြိုလဲပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဖန်ယုံ ထရပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်လာတော့သည်။

သူ အထင်သေးခဲ့သော ရွှေအမြုတေအဆင့် ဂျူနီယာလေး၏ လက်ချက်ဖြင့် ဒီနေရာမှာ အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားနိုင်ကြောင်း ပထမဆုံးအကြိမ် သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

စစ်ချန်... မင်းက လူတိုင်း မျှော်လင့်ထားတာထက် ကျော်လွန်နေတာ အမှန်ပဲ...

ဒါပေမဲ့ ဒါနဲ့တင် ပြီးပြီလို့ မင်း ထင်နေလား။ ဖန်မိသားစုရဲ့ တကယ့် အင်အားအစစ်အမှန်က မင်း...

သူ စကားမဆုံးလိုက်ပေ။

စစ်ချန်က လက်ကို မြှောက်ထားနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။ အနှစ်သာရမရှိသော ခြိမ်းခြောက်မှုများကို သူ နားထောင်ရတာ ရိုးနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့လက်မြှောက်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အရောင်ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ပြာသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မည်းမှောင်သွားပြီး ထူထဲသော တိမ်တိုက်မည်းကြီးများသည် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ လိမ့်ဝင်လာကာ စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်း၏ တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ဖိချလာသည်။

တိမ်တိုက်များကြားတွင် မိုးခြိမ်းသံများ ဟိန်းထွက်လာသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ကျိုးပဲ့နေသော ကျောက်တုံးများနှင့် သစ်ကိုင်းများကို ရိုက်ခတ်နေသဖြင့် လူများကို မျက်စိမှိတ်ထားစေရသည်။

"ဂျိမ်း..."

ထူထဲသော ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးကြောင်းကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်ကို ခွဲဖြာဆင်းလာရာ ဖန်မိသားစုဝင်တိုင်း၏ မျက်နှာများ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားကြသည်။

ဆက်တိုက်ဆိုသလို မြေကြီးတုန်ခါမတတ် မိုးခြိမ်းသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်မှာ လည်ပတ်နေသော မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်များသည် စစ်ချန်၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် သူ၏ မြှောက်ထားသော လက်ဖဝါးထက်သို့ စုဝေးရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

လျှပ်စီးများ ပိုမို တောက်ပလာပြီး မိုးခြိမ်းသံများ ပိုမို ကျယ်လောင်လာသည်။

မှင်သက်နေသော မျက်လုံးများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူ၏ လက်ထဲ၌ ကြမ်းတမ်းသော လျှပ်စီးလှံတံကြီးတစ်ခု ပုံပေါ်လာသည်။

အလျား မီတာတစ်ရာခန့် ရှည်လျားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ထူထဲကာ ဖျက်ဆီးလိုသော ခရမ်းဖြူရောင် လျှပ်စီးကြောင်းများ တဖျစ်ဖျစ် မြည်နေသည်။

ဒါက ထူးဆန်းသောဆေးလုံးအမြူတေဗားရှင်း မိုးကြိုးလှံပင် ဖြစ်သည်... ၎င်းကို လှံဟု ခေါ်၍ ရနိုင်ဦးမည်ဆိုလျှင်ပေါ့။

ဤကောင်းကင်တုန်ဟည်းစေသော စွမ်းအားနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် အစောပိုင်းက လက်ချောင်းထိပ်မှ အလင်းရောင်သည် အမှန်တကယ်ပင် ပိုးစုန်းကြူး တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်တော့သည်။

ဟေးစန်း မော့ကြည့်ရင်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။ "ညီ... ညီလေး... ဒါက နည်းနည်း များလွန်းမနေဘူးလား..."

ဟုန်ဖုန်းက ပိုလျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ဟေးစန်းနှင့် လီထယ်ကျူးတို့ကို ဆွဲကာ အဝေးသို့ နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

အနားတွင် နေမိလျှင် မတော်တဆ အငွေ့ပျံသွားနိုင်သည်။

ဟုန်ဖုန်းက သူ့ကို ပေါ့ပါးစွာ မ,လိုက်သဖြင့် လီထယ်ကျူးသည် လည်ပင်းအင်္ကျီ တင်းကျပ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အသံမထွက်မိပေ။ မျက်လုံးများက ကောင်းကင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူ၏ ကျဉ်းမြောင်းသော ကမ္ဘာလေးထဲတွင် မသေမျိုးများသည် ဓားပျံများ၊ မန္တန်စက္ကူများနှင့် ဓားစွမ်းအင်များဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်ကြသည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းသည် သူ၏ ထင်မြင်ယူဆချက် အားလုံးကို ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်စီရင်ချက်ကဲ့သို့သော လျှပ်စီးသည် အပျက်အစီးများကို လင်းထိန်သွားစေပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုပါ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ဒါက... ဒါကမှ စွမ်းအားအစစ်အမှန်လား။

သူ တောင့်တနေခဲ့သောအရာမှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သွားတော့သည်။

ဖန်မိသားစု ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်နှာများ ပြာနှမ်းသွားပြီး ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ဖန်ယုံကို အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်မှာ သူတို့ထက်ပင် ပိုမို ထိတ်လန့်နေသော မျက်နှာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဖန်ယုံသည် ရုန်းကန်ဖို့၊ ထွက်ပြေးဖို့နှင့် နာကျင်မှုကို ခံစားဖို့ပင် မေ့လျော့သွားသည်။

မိုးကြိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား လျှပ်စီးလှံတံကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ပုံရိပ်ကိုသာ သူ ကြောင်ငေးကြည့်နေမိသည်။

ဒီခံစားချက်... ဒီအရှိန်အဝါ... အရမ်းကို ရင်းနှီးလွန်းနေတယ်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤမြင်ကွင်းသည် သေလုနီးပါး ခံစားခဲ့ရသော သူ၏ လျှပ်စီးဘေးဒုက္ခ အမှတ်တရမှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် ဆွဲထုတ်လာသည်။

မိုးကြိုး... လျှပ်စီးဘေးဒုက္ခပါလား။