အခန်း (၈၂-၈၄)

အခန်း ၈၂ - စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေသည်

ကောင်းကင် ကွပ်မျက်ရေး လေ့ကျင့်ရေး စခန်း၏ တပ်မှူး ရဲ့ကျင်းရှန်းသည် သူ့ရုံးခန်းထဲတွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် ရေခဲတောင်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်။ သူ့ရှေ့တွင် ထိုင်နေသူမှာ စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ ဌာနခွဲ၏ ကြီးကြပ်ရေးမှူး ရော့ကီ ဖြစ်သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အခြေအနေသည် ပိုမို ထူးဆန်းလာသည်။ ပထမဆုံး အနေဖြင့် အဓိက ဌာနခွဲ သုံးခု၏ ခေါင်းဆောင်များကြား ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ချိုးရှန်းကျိသည် ရှေ့မှ ဦးဆောင်ခဲ့သည်။ နောက်တစ်ခုမှာ ရှဖေးနှင့် ချန်သုန်းကြား တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ရှေ့တန်း ဌာနခွဲ၏ ကြီးကြပ်ရေးမှူး လီမိုသည် ရှဖေး၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို သဘောကျသဖြင့် ထိုလူငယ်လေးကို သူ့အား ပေးရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုလာခဲ့သည်။

ယခု စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ ဌာနခွဲမှ ရော့ကီသည်လည်း ရောက်လာပြီး ရှဖေး၏ စက်ပစ္စည်း ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်း စွမ်းရည်သည် မဟာ ဆရာသခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ထိုလူငယ်လေးကို သူ့ဌာနခွဲသို့ ဝင်ရောက်စေလိုကြောင်း ပြောဆိုလာသည်။

ရော့ကီနှင့် အခြား ကြီးကြပ်ရေးမှူး လေးဦး ကွာခြားချက်မှာ သူ၏ စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ ဌာနခွဲတွင် အခြေခံ အုတ်မြစ် အားနည်းနေကြောင်း သူ သိထားသဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးနှင့် ဆက်စပ်သော အထူးစွမ်းရည်ရှိ သင်တန်းသားများကို ခေါ်ယူခြင်းသည် အလွန် ရှားပါးသည်။ ထို့ကြောင့် ရှဖေးကို သူ၏ စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ ဌာနခွဲသို့ တာဝန်ချပေးရန် အခြား ဌာနခွဲများနှင့် ညှိနှိုင်းရာတွင် ရဲ့ကျင်းရှန်း၏ အကူအညီကို တောင်းခံလာခြင်း ဖြစ်သည်။

“ ရှဖေးရဲ့ စက်ပစ္စည်း ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်း နားလည်မှုက မဟာ ဆရာသခင် အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလို့ မင်း ပြောချင်တာလား ” ရဲ့ကျင်းရှန်းက နဖူးကြော ရှုံ့တွလျက် မေးလိုက်သည်။

“ တပ်မှူး... ရှဖေးရဲ့ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုတွေက မဟာ ဆရာသခင် စံနှုန်းတွေဆီ မရောက်သေးပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် စက်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ပြိုင်ပွဲအပေါ် သူ့ရဲ့ နားလည်မှုက အတော်လေး မြင့်မားနေပါပြီ၊ သူ့ကို မဟာ ဆရာသခင် အဆင့် ပြုပြင်မွမ်းမံသူလို့ ခေါ်တာ လွန်မယ် မထင်ပါဘူး ” ဟု ရော့ကီက တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

“ လောလောဆယ် စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ လုပ်ဆောင်ချက် အများအပြားကို အမြင့်ဆုံးအထိ တီထွင်ထားပြီးပြီ၊ စက်မှုအင်ဂျင်နီယာတွေ အားလုံး ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အကြီးမားဆုံး ဆွဲဆောင်မှုက ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ပဲ။ အပို အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု တပ်ဆင်လိုက်ရင် အပို လုပ်ဆောင်ချက် တစ်ခု ရလာမယ်၊ ဒါပေမယ့် ‘ငါ ဒီလုပ်ဆောင်ချက်ကို တကယ် လိုအပ်ရဲ့လား’ လို့ အချိန်ပေး စဉ်းစားတဲ့သူ အလွန် ရှားပါးတယ် ”

“ အဲဒီ သင်တန်းသား ရှဖေးက ဘယ်အစိတ်အပိုင်းကို ဖယ်ရှားရမလဲ ဆိုတဲ့ ပြဿနာကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ အလွန် ပြတ်သားတယ်၊ သူ့ရဲ့ ပန်းတိုင်နဲ့ အဲဒါကို ဘယ်လို ရယူမလဲ ဆိုတာကို သူ ကောင်းကောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိတယ်၊ သူ့ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်ဖို့ ဘယ်လို အန္တရာယ်မျိုးကို ခံနိုင်ရည် ရှိလဲ ဆိုတာကိုလည်း သူ သိတယ် ”

“ ဒီလို တည်ငြိမ်မှုနဲ့ စိန်ခေါ်မှုတွေကို ရင်ဆိုင်ရဲတဲ့ သတ္တိမျိုး ရှိတဲ့ သင်တန်းသား တစ်ယောက်ကို မတွေ့ရတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ တပ်မှူးယဲ့၊ စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ ဌာနခွဲက သူလို လူတော်မျိုး တကယ် လိုအပ်နေတာပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး တခြား ကြီးကြပ်ရေးမှူးတွေနဲ့ ပြောပေးပါ၊ အဲဒီ သင်တန်းသားကို ကျွန်တော့် စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ ဌာနခွဲထဲ ဝင်ခွင့်ပြုပါ ” ရော့ကီသည် စကားပြောရင်း ပိုမို တက်ကြွ လှုပ်ရှားလာပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် နီရဲလာသည်။

ရဲ့ကျင်းရှန်းသည် စားပွဲခုံကို လက်ချောင်းဖြင့် တဒေါက်ဒေါက် ခေါက်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

“ မင်းက သူ့အတွက် ဒီကိုလာတဲ့ ပထမဆုံးလူ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်တော့ မင်းက ပဉ္စမမြောက် လူပဲ ”

ရော့ကီ အံ့သြသွားပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်ကာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်တော့ပေ။ ကောင်းကင် ကွပ်မျက်ရေး လေ့ကျင့်ရေး စခန်းရှိ စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ ဌာနခွဲသည် လောလောဆယ် ကျဆင်းနေသည်။ အကယ်၍ အခြား ဌာနခွဲများကလည်း ရှဖေးကို လိုချင်နေကြပါက စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ ဌာနခွဲ အနေဖြင့် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိကြောင်း ရော့ကီ ကောင်းစွာ သိရှိသည်။

“ ရှဖေးရဲ့ အခြေအနေကို ဆက်မပြောကြရအောင်၊ ဘယ်ဌာနခွဲ ဝင်မလဲ ဆိုတာ သူ့ဘာသာသူ ဆုံးဖြတ်ပါစေ၊ သူ့ကို တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်တာမျိုး ဘယ်သူ့ကိုမှ ခွင့်မပြုဘူး ” ရဲ့ကျင်းရှန်းက စက်ရုပ်ဆန်ဆန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ “ မင်း သွားလို့ ရပြီ ”

ရော့ကီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး နှုတ်ဆက်စကား ဆိုကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ထွက်ခွာသွားသည်။ ရော့ကီ ရုံးခန်းမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရဲ့ကျင်းရှန်းသည် ဟော့ပါးရှန်းကို ခေါ်လိုက်သည်။ မိနစ်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ ဟော့ပါးရှန်း ရောက်ရှိလာသည်။

“ မင်း ရှဖေးကို လျှို့ဝှက် စုံစမ်းနေတယ်လို့ ငါကြားတယ် ” ရဲ့ကျင်းရှန်းက လိုရင်းကို တန်းပြောလိုက်သည်။

ဟော့ပါးရှန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူ့အကြောင်း သတင်းအချက်အလက် နည်းနည်း ရထားပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူ့နောက်ကို လူလွှတ်ပြီး မစောင့်ကြည့်ရသေးပါဘူး ”

“ ဒါဆို ထူးခြားတာ တစ်ခုခု တွေ့လား ”

ဟော့ပါးရှန်းသည် ဖြေကြားရန် သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းလိုက်သည်။ “ လောလောဆယ် လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က ရှဖေးရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကိုပဲ ရထားပါတယ်၊ စစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးပြီးနောက် သူ စစ်သင်္ဘော သင်္ချိုင်းဆီ တန်းသွားပြီး တပ်မတော်သုံး ဖရီးဂိတ်ယာဉ် တပ်ဆင်ရေးမှာ ပါဝင်ခဲ့တယ်၊ ဒီကိစ္စ ပြီးမြောက်အောင် သူ့ကို ကူညီပေးခဲ့တဲ့သူက ပေါ်တာ လို့ခေါ်တဲ့ အာကာသယာဉ် တပ်ဆင်ရေး စက်ရုံပိုင်ရှင် တစ်ယောက်ပါ ”

“ ထူးဆန်းတာ တစ်ခုကတော့ အဲဒီ ပေါ်တာ ဆိုတဲ့ လူအကြောင်းပါ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ စုံစမ်းမှုတွေ အရ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အချက်အလက်တွေက အတုတွေ ဖြစ်နေတယ် ” ဟု ဟော့ပါးရှန်းက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ အို... ” ရဲ့ကျင်းရှန်းသည်လည်း ဟော့ပါးရှန်း ကဲ့သို့ လေသံကို လျှော့ချလိုက်သည်။ “ မင်းရဲ့ စုံစမ်းတွေ့ရှိချက်တွေကို ငါ့ဆီ ပေးပါ ”

ဟော့ပါးရှန်းသည် မိုက်ခရိုကွန်ပျူတာ တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သတင်းအချက်အလက်များကို ရဲ့ကျင်းရှန်း၏ အဝင်စာပုံးသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။

ရဲ့ကျင်းရှန်းသည် အချက်အလက်များကို တစ်မျက်နှာချင်း ဖတ်ရှုနေစဉ် ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်လုံးများသည် ပေါ်တာအိုကြီး၏ ဓာတ်ပုံပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားပြီး အကြိမ်ကြိမ် မျက်တောင်ခတ်မိသွားသည်။

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ရဲ့ကျင်းရှန်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ ဒီကစပြီး ရှဖေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု အားလုံးကို ရပ်လိုက်ပါ ”

ဟော့ပါးရှန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရဲ့ကျင်းရှန်း ဘာကြောင့် ဒီအမိန့်ကို ပေးလိုက်သလဲ ဆိုတာ အလွန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသော်လည်း သူ မေးခွန်းထုတ်ခြင်း မပြုပေ။ အကြီးတန်း စုံစမ်းစစ်ဆေးသူ တစ်ဦး အနေဖြင့် မည်သည့် မေးခွန်းများ မေးနိုင်သည်နှင့် မည်သည့်အချိန်တွင် မေးသင့်သည်ကို ဟော့ပါးရှန်း ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သည်။

ဟော့ပါးရှန်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ရဲ့ကျင်းရှန်းသည် မေးစေ့အောက် လက်ထောက်ကာ မျက်လုံးတစ်ဖက်တည်း ရှိသော ပေါ်တာအိုကြီး၏ ဓာတ်ပုံကို အချိန်အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။

ကုလားထိုင် နောက်မှီကို မှီချလိုက်ပြီး ရဲ့ကျင်းရှန်းသည် လေးလံသော သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ရှောင်တိမ်းမှုတွေနဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရေး နည်းစနစ်တွေကို အသုံးပြုနိုင်တဲ့အပြင် စက်ပစ္စည်း ဘုရားသခင် ပေါ်တာရဲ့ အာကာသယာဉ် ပြုပြင်ပေးမှုကို တိုက်ရိုက် ရရှိထားတယ်၊ ရှဖေး... အို ရှဖေး... မင်း လျှို့ဝှက်ချက် ဘယ်နှခုလောက်များ ဖုံးကွယ်ထားတာလဲ ”

ညအချိန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း အရှိန်ပြင်း ဟောဗာကား ပြိုင်ပွဲအတွက် ကားဂိုဒေါင်ထဲတွင် လူများစွာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အများစုမှာ မော်တော်ယာဉ် ဝါသနာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး စုဝေးကာ တိတ်တဆိတ် ဆွေးနွေးနေကြသည်။

အရှိန်ပြင်း ပြိုင်ပွဲဝင် ဟောဗာကား တစ်စီး၏ ရှေ့ပြေးပုံစံ တစ်ခု ဤနေရာတွင် ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း မည်သူမျှ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

ရှဖေး၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို ငြင်းဆိုစရာ မရှိပေ။ သူ့ကို ပြင်ပလူ တစ်ဦး အဖြစ် သတ်မှတ်ရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးကဲ့သို့ ပုံပေါက်နေသည့်ကြားမှ သူသည် ဤနယ်ပယ်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများ လုံးဝ ပြုလုပ်မည် မဟုတ်သော အရာများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သုံးထပ်ပါသော မတည်ငြိမ်မှု ကာကွယ်ရေး စနစ်ကို တစ်ထပ်တည်းသာ ကျန်ရှိအောင် ပြုပြင်မွမ်းမံထားသည်။ တုံ့ပြန်မှု ကာကွယ်ရေး စနစ်ကို တည်ဆောက်မှုမှ လုံးဝ ဖယ်ရှားထားသည်။

လေဖိအား ထိန်းညှိကိရိယာကို မူလ အရွယ်အစား၏ သုံးပုံနှစ်ပုံသာ ကျန်ရှိအောင် ပြောင်းလဲထားသည်။ လောင်စာဆီ ထိုးသွင်းစနစ် နှစ်ခု တပ်ဆင်ထားပြီး ၎င်းတို့ကို လက်ဖြင့် ထိန်းချုပ်မှု ထပ်ဖြည့်ထားကာ ပင်မ ထိုးသွင်း နော်ဇယ်ကို ၀.၄ မီလီမီတာ ချဲ့ထားသည်။

ရှဖေး ရူးသွပ်သော ပြုပြင်မွမ်းမံမှု တစ်ခု လုပ်လိုက်တိုင်း ကြည့်ရှုသူများသည် အာမေဋိတ် သံများနှင့် သံသယ ဝင်သံများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

“ ညီအစ်ကို... မင်း အအေးပေး စနစ်ကို ထပ်ပြီး ပြုပြင်မွမ်းမံလို့ မရတော့ဘူး၊ ဒါက ‘ပြိုင်ပွဲဝင်’ ဟောဗာကား ကွ၊ ‘သေမင်း’ ဟောဗာကား မဟုတ်ဘူး၊ မင်း တကယ် သေချင်နေတာလား ”

မုတ်ဆိတ်မွေး ထူထူနှင့် အမျိုးသား တစ်ဦးသည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ရှဖေးကို ကျယ်လောင်စွာ သတိပေးလိုက်သည်။ သူ၏ အမြင်အရ ရှဖေး၏ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများသည် လွန်ကဲနေပြီ ဖြစ်ပြီး ဟောဗာကားကို ပျက်စီးသွားစေနိုင်သည်။

ရှဖေး မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်။ ဤကျွမ်းကျင်သူ ဆိုသူများ ပေးသော ထင်မြင်ချက်များကို သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ လက်ရှိ အလုပ်ထဲတွင် နက်နက်နဲနဲ စိတ်နှစ်ထားသဖြင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ ပြောဆိုနေသည်ကိုပင် မကြားနိုင်တော့ပေ။

ထိုအမျိုးသား ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဘေးရှိ ဆံပင်ကောက်ကောက်နှင့် အမျိုးသားကို ပြောလိုက်သည်။ “ ဖန်အိုကြီး... ဒီဟောဗာကား စက်နိုးနိုင်ဦးမယ်လို့ မင်းထင်လား ”

ဆံပင်ကောက်ကောက်နှင့် အမျိုးသား ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။

“ မသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒီလို အန္တရာယ်များတဲ့ ဟောဗာကားမျိုးကို ငါတော့ ပြိုင်ကွင်းထဲ ဘယ်တော့မှ မောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး ”

သင်တန်းသား လူနည်းစုသာ ရှဖေးကို စေတနာဖြင့် သတိပေးကြပြီး ကျန်လူများကမူ ရှဖေး၏ ပြိုင်ပွဲဝင် ဟောဗာကား ပိုမို အန္တရာယ်များလာမည့် အချိန်ကို ပျော်ရွှင်စွာ စောင့်မျှော်နေကြသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ရှဖေးသည် သူ ရယူနေသော အန္တရာယ် အားလုံးကို အခြား မည်သူထက်မဆို ပိုမို သိရှိသည်။ သူ၏ တွက်ချက်မှု အရ ယခုအချိန်အထိ သူ ရယူထားသော အန္တရာယ်သည် သူ စိတ်ကူးထားသည့် အတိုင်းအတာကို မကျော်လွန်သေးပေ။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်သည့်အရာမျှ ရာနှုန်းပြည့် ဘေးကင်းသည် ဟူ၍ မရှိပေ။ ဘေးကင်းမှု ဆိုသည်မှာ နှိုင်းရသဘောသာ ဖြစ်သောကြောင့် ဘေးကင်းမှုနှင့် အကောင်းဆုံး စွမ်းဆောင်ရည်ကြား မျှတမှုကို ရှာဖွေရန် အရေးကြီးသည်။

စွမ်းဆောင်ရည်ကို အမြင့်ဆုံး ရရှိရန် ရည်ရွယ်ပါက အန္တရာယ် အတိုင်းအတာ တစ်ခု အမြဲ ရှိနေလိမ့်မည် - ဒါသည် ရှဖေး၏ ပြုပြင်မွမ်းမံရေး ဒဿန ဖြစ်သည်။ မွန်းဆောင်းသည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေပြီး တစ်ခဏတွင် ရှဖေးအတွက် ရေတစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်၊ နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်ပေးလိုက် လုပ်နေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရှဖေးသည် အလုပ်လုပ်နေချိန်တွင် အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် သင့်လျော်သလို တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။ မကြာခဏဆိုသလို မွန်းဆောင်းသည် သူ့ကို မနှောင့်ယှက်မိစေရန် အဝေးသို့ တွန်းထုတ်ခြင်း ခံရလေ့ရှိသည်။

အမျိုးသမီးများသည် ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည်။ ရှဖေး သူမကို လစ်လျူရှုလေ သူမ သူ့အနားတွင် ပိုနေချင်လေ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရိုင်းစိုင်းမှုကိုပင် အလုပ်အပေါ် စွဲလမ်းမှုဟု သူမ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုနေသည်။

ပိုင်ရယ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုရန် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သူသည် လက်ထဲရှိ ကိရိယာကို မြေကြီးပေါ် ပစ်ချလိုက်ပြီး ကျောက်တုံးကဲ့သို့ မျက်နှာထားဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

သူ့ကိုယ်သူ မင်းသားတစ်ပါးဟု အမြဲ ထင်မှတ်ခဲ့သော သူသည် မင်းသမီးလေး၏ နှလုံးသားကို ရယူနိုင်ခြင်း မရှိရုံသာမက မင်းသမီးလေးက ဖားတစ်ကောင်ကို ဂရုစိုက်နေသည်ကို မျက်မြင်တွေ့ရသည်။ အခြေအနေကြောင့် လုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျသွားသော ပိုင်ရယ်သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

“ အစာ ” ရှဖေးသည် ခေါင်းမမော့ဘဲ ထိုစကားလုံး တစ်လုံးတည်းကို ရေရွတ်လိုက်သည်။

မွန်းဆောင်းသည် ချက်ချင်းပင် ရှဖေးဘေးသို့ လျှောတိုက် ဝင်ရောက်လာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ အရူးရှဖေး... နောက်ဆုံးတော့ မင်း ဗိုက်ဆာတာကို ဝန်ခံပြီပေါ့၊ ဘာစားချင်လဲ ငါ ချက်ချင်း သွားဝယ်ပေးမယ် ”

ရှဖေး၏ လက်သည် ဝက်အူတစ်ခုပေါ်တွင် စည်းချက်ကျကျ အလုပ်လုပ်နေပြီး အာရုံစိုက်ထားသည်။ “ ဘာဖြစ်ဖြစ် ရတယ် ”

မွန်းဆောင်းသည် ပေဟိုင်နှင့် မန်ကျွင်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ “ နင်တို့ ကြားတယ်မလား၊ ရှဖေး အစာစားချင်တယ်တဲ့၊ သူ့အတွက် ချက်ချင်း သွားဝယ်ပေးလိုက် ”

မန်ကျွင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ ဘာလို့ ငါတို့ ဖြစ်ရမှာလဲ၊ ရှဖေးအတွက် အစာဝယ်ပေးမယ်လို့ သဘောတူထားတာ နင် မဟုတ်ဘူးလား ”

မွန်းဆောင်း အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

“ နင်တို့ ငတုံးနှစ်ကောင် ငါပြောတာ ကြားလား၊ ပြိုင်ပွဲဝင် ဟောဗာကား တပ်ဆင်တတ်ပါတယ် ဆိုပြီး ပြောခဲ့တဲ့ နင်တို့ကြောင့် အခု ဟာသ ဖြစ်နေရတာ၊ နင်တို့သာ မဟုတ်ရင် ရှဖေး အခုလို ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်နေရမှာ မဟုတ်ဘူး ”

အမျိုးသမီး တစ်ဦးနှင့် ယုတ္တိနည်းကျကျ ငြင်းခုံရန် ကြိုးစားခြင်းသည် မိုက်မဲသော လုပ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ပေဟိုင်သည် မန်ကျွင်းကို ကားဂိုဒေါင် အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်သွားပြီး ညွှန်ကြားထားသည့်အတိုင်း စားစရာ တစ်ခုခု ဝယ်ရန် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ပိုင်ရယ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ပို၍ ဒေါသထွက်သွားသည်။ လက်ကို နောက်ပစ်လျက် ကားဂိုဒေါင်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး နောက်သို့ တစ်ချက်မျှ ပြန်မကြည့်ပေ။

အပြင်ဘက်တွင် ပိုင်ရယ်ကို စောင့်မျှော်နေသော အမာခံ ပရိသတ်များ အများအပြား ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပြီး အစွန်းရောက်သော အမျိုးသမီး ပရိသတ် အချို့သည် သူ ပေါ်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် ဝိုင်းအုံလာကြကာ ဂရုစိုက်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ပြသကြသည်။

ပိုင်ရယ်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ သူ၏ အိပ်ဆောင်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားသည်။

ရုပ်ရည် အနည်းငယ် ဆိုးသော အမျိုးသမီး သင်တန်းသား တစ်ဦးသည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်ဖြင့် ဖိထားပြီး “ မင်းသားလေး ပိုင်ရယ် မှာ ဒီလို အေးစက်တဲ့ ဘက်ခြမ်း ရှိလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားဘူး၊ သူ့ကို သေလောက်အောင် ချစ်တယ် ” ဟု စွဲလမ်းစွာ အာမေဋိတ် ပြုလိုက်သည်။

မကြာမီ ပေဟိုင်နှင့် မန်ကျွင်းတို့သည် ကြက်ကြော်နှင့် ပြောင်းဖူးပေါင်မုန့် ပါဝင်သော ထမင်းဘူး အများအပြားကို ပြန်ယူလာကြသည်။ မွန်းဆောင်း မျက်လုံးမှေးကြည့်လိုက်သည်။

“ ငါ နင်တို့ကို အစာသွားဝယ်ခိုင်းတာ၊ နင်တို့က ထမင်းဘူးတွေနဲ့ ပြန်လာတယ်၊ ဒီလို အစားအစာမျိုးက ဘယ်လိုလုပ် အာဟာရ ဖြစ်မှာလဲ ”

သူမ ထိုစကား ပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ရှဖေးသည် ဘူးတစ်ဘူးကို ယူကာ အငမ်းမရ စားသောက်လိုက်သည်။ သူ စားနေသည့် အရာကို လုံးဝ ဂရုစိုက်ပုံ မရပေ။

ရှဖေးသည် ဗိုက်ဝလျှင် ပြီးရော အစားအစာ ရွေးချယ်တတ်သူ မဟုတ်ပေ။ ကြက်ကြော်နှင့် ပြောင်းဖူးပေါင်မုန့်သည် သူ့အမြင်တွင် အရသာရှိသော စားဖွယ်ရာများနှင့် မခြားနားပေ။

ဘူးငါးဘူးစလုံး သုံးမိနစ် အတွင်း ကုန်သွားရာ ပေဟိုင် အံ့သြတကြီး ဖြစ်သွားသည်။

“ ဘုရားရေ... သူစားတဲ့ အမြန်နှုန်းက အစားအသောက် ပြိုင်ပွဲ ဝင်လို့တောင် ရတယ် ”

ပါးစပ်သုတ်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် တစ်ဝက်ပြည့်နေသော ဗိုက်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး အလုပ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်လိုက်သည်။ သူ့ရှေ့ရှိ စက်ပစ္စည်း အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုချင်းစီသည် သူ့ကို ဖမ်းစားထားသည်။ အကယ်၍ ဤအလုပ်ကို မကြာမီ မပြီးစီးပါက ရှဖေး ဒီည ကောင်းကောင်း အိပ်ပျော်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း ရှဖေး၏ အမြန်နှုန်းသည် မပြောင်းလဲပေ။ ဤအလုပ်အပေါ် သူ ထားရှိသော စိတ်အားထက်သန်မှု တစ်ခုတည်းကပင် လူများကို ချွေးပြန်စေရန် လုံလောက်သည်။

ရုတ်တရက် ချန်သုန်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

“ အရူးချန်... နင် ဘာလုပ်မလို့လဲ ” မွန်းဆောင်းက မေးလိုက်သည်။ “ ပြိုင်ပွဲဝင် ဟောဗာကား မပြီးသေးဘူးလေ ”

ချန်သုန်း နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ လက်ပြလိုက်သည်။ “ သူ ဒီလို အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေတာကို မြင်ရတာ ငါ့ကို အားတက်စေတယ်၊ ငါ လေ့ကျင့်ဖို့ ပြန်တော့မယ် ”

ညအချိန် ရောက်ရှိလာသည်။ ရှဖေးသည် နေ့လည်စာ စားပြီးကတည်းက ၁၀ နာရီကြာ အလုပ်ကြိုးစားနေခဲ့ပြီး အစာစားရန် အချိန် ၃ မိနစ်မှလွဲ၍ တစ်ခဏမျှ မရပ်နားခဲ့ပေ။

လူအုပ်ကြီးသည် သမ်းဝေလာကြသော်လည်း မည်သူမျှ ထွက်ခွာရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။ သူတို့ အားလုံးသည် နောက်ဆုံး ရလဒ် ဖြစ်လာမည့် ပြိုင်ပွဲဝင် ဟောဗာကား အမျိုးအစားကို မြင်တွေ့ချင်ကြသည်။

ရှဖေးသည် သူတို့ကို စိတ်ပျက်စေခြင်း မရှိပေ။ ပြိုင်ပွဲဝင် ဟောဗာကား၏ အပြင်ခွံကို ပြန်လည် အရောင်တင်ပြီးနောက် ယခင်ကထက် ပိုမို ပေါ့ပါးပြီး လေတိုးသက်သာသော ပုံစံ ဖြစ်လာသည်။

မနက် ၁ နာရီ ခန့်တွင် နောက်ဆုံး ဝက်အူကို တပ်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် အရှိန်ပြင်း ဟောဗာကား တပ်ဆင်ခြင်းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ ဆေးလိပ်တစ်လိပ် မီးညှိလိုက်ပြီး ရှဖေး သက်ပြင်းမှုတ်ထုတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မသိလိုက်ဘဲနှင့် ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူများ ဝိုင်းရံထားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

“ ညီအစ်ကို... စွမ်းအင် စနစ်ကို ပြုပြင်မွမ်းမံရဲတဲ့ မင်းရဲ့ သတ္တိကို ငါ တကယ် ချီးကျူးပါတယ်၊ အပူလွန်ကဲပြီး ပေါက်ကွဲမှာ မကြောက်ဘူးလား ”

“ အရှိန်ပြင်း ဟောဗာကား တစ်စီးကို တပ်ဆင်ဖို့ ၁၁ နာရီ ကြာတယ်၊ အစိတ်အပိုင်း တိုင်းကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုတွေ လုပ်တယ်... မင်း ပြီးမြောက်ခဲ့တဲ့ အမြန်နှုန်းက စံချိန်သစ်ပဲ ”

“ ဒီအန္တရာယ်များတဲ့ ဟောဗာကားကို မင်းက မောင်းမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားသူ မောင်းမှာလား ”

စပ်စုချင်စိတ် ပြင်းပြနေသော ကြည့်ရှုသူများသည် ရှဖေးကို မေးခွန်းများ မေးမြန်းလာကြရာ သတင်းစာ ရှင်းလင်းပွဲ တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ရှဖေး ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူတို့၏ မေးခွန်းများကို မဖြေကြားပေ။ လူအုပ်ကြားမှ အလျင်အမြန် တိုးထွက်ကာ အလွန် လိုအပ်နေသော အနားယူမှု အတွက် အိပ်ဆောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။

“ ရှဖေး... မင်း တကယ် အံ့သြဖို့ ကောင်းတယ်၊ မင်း အဲဒီ ဟောဗာကား တပ်ဆင်နေတာကို ကြည့်ပြီး အားလုံး မှင်သက်နေကြတာ သိလား၊ မင်း သူတို့ကို မမြင်လိုက်ဘူး၊ တချို့ဆို သွားရည်ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေကြတာ ” မွန်းဆောင်းသည် ရှဖေးကို အမီလိုက်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြန်ပြောပြနေသည်။

ရှဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဟောဗာကား တပ်ဆင်ခဲ့သော လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားနေပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အမှားများကို ရှာဖွေနေသည်။

ထိုကဲ့သို့သော အရှိန်ပြင်း ဟောဗာကား တစ်စီးကို တပ်ဆင်ခြင်းသည် စွမ်းဆောင်ရည်ကို အဆမတန် တိုးတက်စေနိုင်သော်လည်း သူ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည့် မတည်ငြိမ်သော အချက်များစွာ ရှိနေသေးသည်။

မွန်းဆောင်းသည် ရှဖေး၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ “ ဒီနေ့ မင်း ငါ့ကို ထိတောင် ထိခဲ့သေးတယ် ”

ရှဖေး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မွန်းဆောင်း၏ လက်ထဲမှ လက်မောင်းကို အလျင်အမြန် ရုန်းထွက်လိုက်သည်။ “ ငါ ဘာလို့ မင်းကို ထိရမှာလဲ၊ မင်းက မိန်းမမှ မဟုတ်တာ ”

“ လူယုတ်မာ ” မွန်းဆောင်း ဆဲရေးလိုက်ပြီး မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။ “ မင်း ငါ့ကို ထိပြီးပြီ၊ မင်း ငြင်းဖို့ ကြိုးစားနေတာလား ”

ထိုအချိန်တွင် အေးစက်သော ခံစားမှုတစ်ခု ရှဖေး၏ ကျောပြင်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ချွေးစေးများ ထွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မွန်းဆောင်း ထူးဆန်းစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ ဟားဟားဟား... ဒီမမက မင်းကို နောက်လိုက်တာပါ၊ မင်း တကယ် ယုံသွားတာလား ”

“ ဒါနဲ့ ဒီနေ့ မင်း လေးလေးနက်နက် ဖြစ်နေတာကို ကြည့်ရတာ ငါ့အရသာနဲ့ တော်တော် ကိုက်ညီတယ်၊ တကယ်လို့ ငါ မိန်းမတွေကို မကြိုက်တော့တဲ့ နေ့တစ်နေ့ ရောက်လာရင် မင်း ကံကောင်းသွားနိုင်တယ် ”

ရှဖေး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ “ ဘုရားရေ... အဲဒီနေ့ ဘယ်တော့မှ မရောက်လာပါစေနဲ့ ”

နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောတွင် မင်းသားလေး ပိုင်ရယ်သည် သူ့ဟောဗာကားကို တပ်ဆင်ရန် စောစီးစွာ ရောက်ရှိလာပြီး ပုံမှန် အပြုံးကို ပြသထားပြန်သည်။ မနက်စောစောမှ နေဝင်ချိန်အထိ သူ တွေ့ချင်သော အမျိုးသမီး ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

ထိုအတောအတွင်း သူ့မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်ထားသော အနီရောင် အရှိန်ပြင်း ဟောဗာကားဆီသို့ လူများ လာရောက် ကြည့်ရှုကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုနေကြသည်။

ဟောဗာကား၏ အပြင်ပန်းသည် ပုံမှန် အရှိန်ပြင်း ပြိုင်ကားများနှင့် မခြားနားသော်လည်း ဤသာမန် အပြင်ပန်းအောက်တွင် ရူးသွပ်မှုများစွာ ဖုံးကွယ်ထားကြောင်း လူတိုင်း ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။

ချမ်းသာသော မိသားစုများမှ ဆင်းသက်လာသော အမွေဆက်ခံသူ အများအပြားသည် သူတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် အစေခံများ သို့မဟုတ် ကျွမ်းကျင်သူများကို လေ့ကျင့်ရေး စခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာလေ့ ရှိကြရာ ဤတတိယ မင်းသားသည်လည်း ခြွင်းချက် မဟုတ်ပေ။

သူနှင့်အတူ အိပ်ရာထခါစ ပုံပေါက်သော အလွန် ပိန်လှီပြီး နွမ်းနယ်နေသည့် အသက် ၅၀ အရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦး ရှိနေသည်။

ပိုင်ရယ်သည် ထိုလူကြီးကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ကြည့်လိုက်သည်။ “ ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် အရှိန်ပြင်း ဟောဗာကား ပြိုင်ပွဲ စတော့မယ်၊ ကျွန်တော် တကယ် မျှော်လင့်နေတယ် ”

သူသည် ‘တကယ်’ ဟူသော စကားလုံးကို တမင် အလေးပေး ပြောလိုက်ရာ ထိုလူကြီးသည် နားလည်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ သခင်လေး... ဒီလူကြီးလည်း စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေပါတယ် ”

အခန်း ၈၃ - ဖွင့်ပွဲ အခမ်းအနား

လေ့ကျင့်ရေး အခန်း၏ နံရံများနှင့် ကြမ်းပြင်ကို အားဖြည့် သတ္တုများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အသံလုံသော ဘုတ်ပြား အထူများဖြင့် ထပ်မံ ကာရံထားသည်။ အခန်းထဲရှိ မည်သူမဆို အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများကြောင့် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မည် မဟုတ်ဘဲ မိမိတို့၏ လေ့ကျင့်ရေးနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် လုံးဝ အာရုံစိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် လေ့ကျင့်ရေး အခန်းထဲတွင် ရှိနေပြီး ဝိညာဉ်သားရဲ ကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံနေသည်။

ဝိညာဉ်သားရဲ ကျမ်းစာသည် မျက်စိသိမြင်မှုနှင့် အာရုံခံ ဆက်သွယ်မှု နည်းစနစ် နှစ်မျိုးစလုံးကို သင်ကြားပေးသည်။ မျက်စိသိမြင်မှု ဆိုသည်မှာ သူ၏ အမြင်အာရုံ စွမ်းရည်များကို မျိုးရိုးဗီဇ အရ အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ရန် သို့မဟုတ် ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းရန် အချို့သော နည်းစနစ်များကို အဆက်မပြတ် အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။ အပေါ်ယံ ကြည့်လျှင် ပုံမှန်နှင့် မခြားနားသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ယခုအခါ အများကြီး ပိုမို စူးရှနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော မျက်လုံးများ ရှိနေခြင်းသည် အလွန် ထူးဆန်းသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့တွင် လူများကို ကြောက်လန့်စေနိုင်သော၊ တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သော တစ်စုံတစ်ရာ ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ အကြည့်သည် အေးစက်သော ကန်ရေပြင် တစ်ခုကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းပြီး အောက်ခြေ မရှိပေ။ မည်သည့် အလင်းရောင်မဆို လွတ်မြောက်လမ်း မရှိဘဲ ဤနက်ရှိုင်းသော ရေထဲသို့ စုပ်ယူခံရမည် ဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် ဤပုံမှန် ဖြစ်ပုံရသော်လည်း ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများကို အသုံးပြုကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ကြိမ် စကင်ဖတ်လိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်ကာ အသက်ရှုခြင်းကို ထိန်းညှိလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များသည် ကျယ်လာပြီးနောက် ပုံမှန် အနေအထားသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

“ ဘယ်လိုနေလဲ ” ဖန်တန်သည် ရှဖေးဘေးတွင် လှဲလျောင်းနေပြီး ပျင်းရိစွာ အကြောဆန့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

ရှဖေး၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အားပါးတရ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော် ဒုတိယ အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ၊ မကြာခင် တတိယ အဆင့်ကို ရောက်ပြီး အာရုံခံ ဆက်သွယ်မှု နည်းစနစ်ကို ရရှိတော့မယ် ”

ဝိညာဉ်သားရဲ ကျမ်းစာ၏ ပထမ အဆင့်နှစ်ခုတွင် မျက်စိသိမြင်မှု ပါဝင်ပြီး ပိုမို အစွမ်းထက်သော အာရုံခံ ဆက်သွယ်မှု နည်းစနစ်ကို သင်ယူရန် တတိယ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်သည်။ ရှဖေးသည် ပထမ အဆင့်နှစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်ပြီးပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထူးဆန်းသော သားရဲများနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ သို့သော် သူသည် ယခုအခါ ထူးဆန်းသော သားရဲ တစ်ကောင် အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်သားရဲ မီးတောက်ကို လေ့လာရန် သူ၏ မျက်စိသိမြင်မှုကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

ဝိညာဉ်သားရဲ မီးတောက်ကို ကြည့်ရှုခြင်းဖြင့် ရှဖေးသည် သားရဲ တစ်ကောင်၏ အဆင့်၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေနှင့် စိတ်ခံစားမှုများကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ ထို့အပြင် အလယ်အလတ် သို့မဟုတ် ကြီးမားသော ထူးဆန်းသည့် သားရဲများနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ ၎င်းတို့ကို ဆုတ်ခွာသွားစေရန် ဖိအားပေးနိုင်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်ရှားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“ ကောင်းတယ်၊ ဝိညာဉ်သားရဲ ကျမ်းစာက ကြယ်တာရာ အဆင့် လျှို့ဝှက်စာအုပ် ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံဖို့ ခက်ခဲတယ်၊ သုံးလ အတွင်း ဒုတိယ အဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်တာက အတော်လေး ကောင်းမွန်တဲ့ တိုးတက်မှုပဲ ” ဖန်တန်က ကျေနပ်အားရစွာ ပြောလိုက်သည်။

သေစေနိုင်သော မျိုးရိုးဗီဇ အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပေးသည့် ဆေးရည် ပုလင်းကြောင့် ရှဖေး၏ ဦးနှောက် သတ္တမမြောက် ဧရိယာသည် ရာနှုန်းပြည့် ပွင့်သွားခဲ့သည်။ လုပ်ငန်းစဉ် အတွင်း သူ၏ အသက်ကို ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရရုံသာမက သူ၏ အထူးစွမ်းရည်ကို တက်ကြွစွာ မြှင့်တင်နိုင်စွမ်းကိုလည်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

သို့သော် အပြည့်အဝ ပွင့်နေသော ဦးနှောက် သတ္တမမြောက် ဧရိယာ၏ အားသာချက်များ ယခု စတင် ပေါ်ပေါက်လာပြီ ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်း၊ လေ့လာခြင်း၊ သို့မဟုတ် အလိုလိုသိစိတ်နှင့် ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်ခြင်း စသည်ဖြင့် ရှဖေး၏ ကဏ္ဍတိုင်းသည် ပျမ်းမျှ သက်ရှိများထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

ကံကောင်းသည် ဆိုသည်မှာ ဤအရာပင် ဖြစ်သည်။ ရှဖေးသည် ပါရမီ မပါပေ။ စစ်မှန်သော ပါရမီရှင်များသည် ရှေးဟောင်း ကြယ်တာရာ အတတ်ပညာများကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် သူတို့၏ ဦးနှောက် သတ္တမမြောက် ဧရိယာကို ဖွင့်လှစ်နိုင်သည်။ သူကဲ့သို့ ပါရမီ မပါသော သူများသာ ဦးနှောက်၏ ထိုအစိတ်အပိုင်းကို အသုံးပြုနိုင်ရန် မျိုးရိုးဗီဇ အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပေးသည့် ဆေးရည်၏ အကူအညီ လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အလွန် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သော ဂြိုဟ်သား ကမ္ဘာများတွင် အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိမှသာ မျိုးရိုးဗီဇ အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ပေးသည့် ဆေးရည်ကို သောက်သုံးကြသည်။ ထိုဆေးများကို သောက်သုံးခြင်းဖြင့် လူများ ဦးနှောက် သတ္တမမြောက် ဧရိယာကို ဖွင့်လှစ်နိုင်သော်လည်း ဆေးရည်၏ လှုံ့ဆော်မှုသည် နောက်ထပ် ကျင့်ကြံခြင်းကို ခက်ခဲစေပြီး စွမ်းရည် သုံးစွဲသူကို တစ်ဘဝလုံး ကနဦး အဆင့်များတွင်သာ ရှိနေစေသည်။

ရှဖေးသည် ကံကောင်းနိုင်သော်လည်း သူ လိုလိုလားလား ယူခဲ့သော အန္တရာယ်များကို လစ်လျူရှု၍ မရပေ။ သူ ယခု ရောက်ရှိနေသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် သူ၏ ကံတရားနှင့် အတူ စဉ်ဆက်မပြတ် ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် လုံ့လဝီရိယတို့ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

လေ့ကျင့်ရေး အခန်းထဲရှိ အစိမ်းရောင် မီးလုံး ရုတ်တရက် လင်းလာသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့တံခါးဘဲလ်ကို တီးနေကြောင်း ပြသနေသည်။ အခန်းသည် ရာနှုန်းပြည့် အသံလုံသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားပါက အတွင်းရှိ လူများကို သတိပေးရန် အချက်ပြ မီးနှစ်လုံး (တစ်ခုက တံခါးဘဲလ်အတွက်၊ နောက်တစ်ခုက ဖုန်းအတွက်) ကို အသုံးပြုထားသည်။

အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မနက် ၄ နာရီ ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ရှဖေး တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး လေ့ကျင့်ရေး အခန်းမှ ထွက်လာရင်း နားမလည်နိုင်စွာ တွေးလိုက်သည်။

“ ဒီအချိန်ကြီး ဘယ်သူ ဖြစ်မလဲ ”

တံခါးဖွင့်လိုက်သောအခါ မွန်းဆောင်းသည် သူ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမဘေးတွင် ပေဟိုင်၊ မန်ကျွင်း နှင့် ချန်သုန်း တို့ ရှိနေသည်။

မွန်းဆောင်းသည် ကောင်းကင်ပြာရောင် စကတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နေသာသော နေ့တစ်နေ့ထက် ပိုမို တောက်ပနေသည်။ ပွယောင်းသော ညဝတ်အင်ဂျင် ဝတ်ဆင်ထားသည့် ပေဟိုင်သည် မန်ကျွင်းကို မှီလျက် ငိုက်မျဉ်းနေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် သမ်းဝေနေကြပြီး မျက်လုံးများ နီရဲကာ ငိုတော့မည့်သူများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ချန်သုန်းသည် ဘောင်းဘီတို တစ်ထည် ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ပေဟိုင်နှင့် မန်ကျွင်း လောက် မပင်ပန်းသော်လည်း အိပ်ချင်မူးတူး ဖြစ်နေသည်။ သူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ရှဖေးကို ကြည့်ကာ အားကိုးရာမဲ့စွာ ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။

မွန်းဆောင်းသည် ရှဖေးကို ဘေးသို့ တွန်းလိုက်ပြီး ကျန်သုံးယောက်ကို ပြောလိုက်သည်။ “ မြန်မြန် ဝင်ခဲ့ကြ၊ ငါ နင်တို့နဲ့ ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိတယ် ”

အပြစ်ကင်းစင်သော သားကောင် သုံးကောင်သည် အခန်းထဲသို့ ယိမ်းထိုးဝင်ရောက်လာပြီး ရှဖေး၏ ဆိုဖာပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားကြသည်။ ပေဟိုင်သည် ချန်သုန်း၏ လက်မောင်းကို ဖက်ထားပြီး မန်ကျွင်းက ပေဟိုင်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ အမွှေးထူသော ခြေထောက်များကို တင်ထားသည်။

“ မစ္စ မွန်းဆောင်း... မနက်လင်းတဲ့အထိ မစောင့်နိုင်လောက်အောင် ဘာကိစ္စများ ရှိနေလို့လဲ၊ ဒါ လူတွေ အိပ်တဲ့အချိန်လေ၊ ငါ့ခေါင်းတွေ အရမ်း ကိုက်နေပြီ ” မန်ကျွင်းက မကျေမနပ် ကန့်ကွက်လိုက်သည်။

မွန်းဆောင်း ယုတ်မာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ “ မရပါဘူး၊ ဒီမမက နင်တို့အတွက် တိုက်ပွဲ အစီအစဉ် ဆွဲပေးဖို့ နာရီပေါင်းများစွာ အချိန်ပေးခဲ့ရတာ၊ အားလုံး ငြိမ်ငြိမ်ထိုင်နေကြ၊ ရှဖေး... ရှင်လည်း ပါတယ် ”

ရှဖေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည်လည်း မွန်းဆောင်း၏ အဓိပ္ပါယ်မရှိသော လုပ်ရပ်များကြောင့် စိတ်ပျက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အဖျော်ယမကာ စက်ဆီသို့ သွားပြီး ကော်ဖီတစ်ခွက် ငှဲ့ကာ ချန်သုန်းဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

မွန်းဆောင်း ကွန်ပျူတာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ဟိုလိုဂရမ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဖိုင်တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

သူမသည် သခွားသီး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မျက်နှာပြင်ကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

“ ရှင်တို့ အခု မြင်နေရတာက အရှိန်ပြင်း ဟောဗာကား ပြိုင်ပွဲဝင် စာရင်းနဲ့ အသင်း တစ်သင်းချင်းစီရဲ့ အထူးပြုချက်တွေပဲ ”

“ ဒီတစ်ခါ ပြိုင်ပွဲက အရင်ပွဲတွေနဲ့ မတူဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လေ့ကျင့်ရေး စခန်းက ငါတို့နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ကြေးစား ပြိုင်ကား အသင်း တစ်သင်းကို ဖိတ်ခေါ်ထားလို့ပဲ၊ ရှင်တို့ အမြွှာနဂါး မော်တော်ယာဉ် အသင်း အကြောင်း ကြားဖူးလား၊ သူတို့က ကြယ်တာရာ နယ်မြေ အရှိန်ပြင်း ပြိုင်ပွဲမှာ ငါးကြိမ်ဆက်တိုက် ချန်ပီယံ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အသင်းလေ၊ ဒါကြောင့် သူတို့ကို ဒီကြယ်တာရာ နယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာ ထိပ်တန်း ပြိုင်ကား အသင်းလို့ သတ်မှတ်နိုင်တယ် ” မွန်းဆောင်းက ပျော်ရွှင်စွာ ပြောပြလိုက်သည်။ သူမသည် ဒီပြိုင်ပွဲအတွက် အားထုတ်မှု အများကြီး လုပ်ထားသည်။

ရှဖေး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ အမြွှာနဂါး အသင်းက ပြိုင်ပွဲရဲ့ အထူးအစီအစဉ် အနေနဲ့ပဲ လာတာ၊ သူတို့ ပါဝင်မှုက အဆုံးသတ် ချန်ပီယံအပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ အကယ်၍ ငါတို့ သူတို့ကို မနိုင်ဘဲ ဒုတိယ ရရင်တောင် ဆုက ငါတို့ဆီ ရောက်လာမှာပဲ၊ ဒါကြောင့် သူတို့ကို လစ်လျူရှုထားလို့ ရတယ် ”

မွန်းဆောင်း ရှဖေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “ အခု စကားပြောနေတာ ရှင်လား ကျွန်မလား ”

ရှဖေး ကော်ဖီတစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ဆိုဖာပေါ်တွင် ဆက်ထိုင်နေသည်။ သူ တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ ခင်ဗျား ဆက်ပြောပါ ”

မန်ကျွင်းနှင့် ပေဟိုင်တို့သည် ဆိုဖာ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် အိပ်ပျော်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြသည်။ မွန်းဆောင်း လျှောက်သွားပြီး ထိုလူနှစ်ယောက်၏ ပေါင်ကို ဆွဲလိမ်လိုက်သည်။

“ အလေးအနက်ထားစမ်း၊ ငါတို့ အခု တိုက်ပွဲ အစီအစဉ် ဆွေးနွေးနေကြတာ၊ မအိပ်ရဘူး ”

ပေဟိုင်နှင့် မန်ကျွင်းတို့ သမ်းဝေလိုက်ပြီး ကိုယ်ကို မတ်မတ် ပြန်ထိုင်လိုက်ကြသည်။ အိပ်မပျော်ရဲကြတော့သော်လည်း နှစ်ဦးစလုံး မျက်လုံးပွင့်အောင် မနည်း ကြိုးစားနေကြရသည်။

“ ရှဖေး ပြောသလိုပဲ အမြွှာနဂါး အသင်းကို လစ်လျူရှုထားလို့ ရတယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါတို့ လစ်လျူရှုလို့ မရတဲ့ တခြား ပြိုင်ဘက် နှစ်သင်း ရှိသေးတယ် ” မွန်းဆောင်းက ဆက်ပြောသည်။

သူမ မျက်နှာပြင်ကို ပုတ်လိုက်ရာ မုတ်ဆိတ်မွေး ထူထူနှင့် အမျိုးသား တစ်ဦးနှင့် ဆံပင်ရှည် လူငယ် တစ်ဦး ယှဉ်ရပ်နေသော ပုံ ပေါ်လာသည်။

“ မုတ်ဆိတ်မွေးနဲ့ လူက ညီဝေ လို့ ခေါ်တယ်၊ စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ ဌာနခွဲရဲ့ အကောင်းဆုံး ပြိုင်ကားသမား၊ သူ့ဘေးက ဆံပင်ကောက်ကောက်နဲ့ လူက ချားလ်စ် လို့ ခေါ်တယ်၊ စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ ဌာနခွဲရဲ့ အကောင်းဆုံး တပ်ဆင်သူ၊ ဒီနှစ်ယောက်ကို အမာခံထားတဲ့ အသင်း ၇၃ က လောလောဆယ် ငါတို့ရဲ့ အဓိက ပြိုင်ဘက်ပဲ ”

ရှဖေး ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ “ ရဲဘော် မွန်းဆောင်း... ခင်ဗျား ဒီအကြောင်းအရာကို ရိုးရှင်းအောင် လုပ်ပြီး ခင်ဗျားရဲ့ အစီအစဉ်နဲ့ အခင်းအကျင်းကို တည့်တိုး ပြောလို့ မရဘူးလား ”

မွန်းဆောင်း လက်ပိုက်လိုက်ပြီး ရှဖေးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ လူတွေ စကားပြောနေတုန်း ရှင်က ဘာလို့ အမြဲ ဖြတ်ပြောနေရတာလဲ၊ ငါ ဒီသတင်းအချက်အလက်တွေ စုဆောင်းဖို့ တစ်ညလုံး အချိန်ကုန်ခဲ့ရတာ၊ ရှင် အဲဒီလောက် စိတ်မရှည်ရင် ဒီလာပြီး ရှင်းပြပါလား ”

ရှဖေး ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြုံးလိုက်သည်။ “ အဲဒါလည်း ကောင်းတာပဲ ”

ရှဖေး တကယ် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာပြင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ မွန်းဆောင်းသည် မရေမရာ ခံစားချက်ဖြင့် ဘေးသို့ ဆုတ်ပေးလိုက်သည်။

“ ကျွန်တော် ၅ မိနစ်ပဲ လိုတယ် ” ရှဖေး ပြောလိုက်သည်။

“ ပထမဆုံး အနေနဲ့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို တစ်ခု ပြောပြမယ်၊ လောင်းကစား ကုမ္ပဏီတွေမှာ ဒီပြိုင်ပွဲအတွက် မတူညီတဲ့ လောင်းကြေးတွေ ရှိတယ်၊ အဲဒီအထဲမှာ ပြိုင်ပွဲကနေ ထွက်သွားဖို့ အလားအလာ အရှိဆုံးနဲ့ မတော်တဆမှု ဖြစ်ဖို့ အလားအလာ အရှိဆုံး အသင်း အဖြစ် ကျွန်တော်တို့က နံပါတ်တစ် နေရာမှာ ရှိနေတယ် ”

“ အဲဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ဆိုတော့ လောင်းကစား ကုမ္ပဏီတွေက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပြိုင်ပွဲဝင် ဟောဗာကားမှာ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ ရှိနေပြီး ပြိုင်ပွဲပြီးတဲ့အထိတောင် ခံမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ယုံကြည်နေကြတယ် ”

ရှဖေးသည် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသော ဇာတ်လမ်းတိုလေး တစ်ခုဖြင့် စတင်ရန် စဉ်းစားခဲ့ပြီး ၎င်းသည် မွန်းဆောင်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုထက် ပိုမို ထိရောက်သည်။ အားလုံး စပ်စုချင်စိတ် ဖြစ်လာကြသည်။ ပေဟိုင်နှင့် မန်ကျွင်းတို့ နိုးကြားလာကြပြီး မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ ရှဖေး ပြောသမျှကို ဂရုတစိုက် နားထောင်နေကြသည်။

မွန်းဆောင်း မယုံနိုင် ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် အသေးစိတ် သုတေသန ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော်လည်း ရှဖေး ဖွင့်ဟလိုက်သော အရာသည် သူမကို အလွန် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ လောင်းကစား ကုမ္ပဏီများ အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်သည် သူမ စုဆောင်းထားသော အချက်အလက်များထဲတွင် လုံးဝ မပါရှိပေ။

‘ရှဖေးက ကြိုတင် ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားပြီးပြီလား’ မွန်းဆောင်း တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။

ရှဖေး ဆေးလိပ်တစ်လိပ် မီးညှိပြီး ခဏဖွာလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းသည် မျက်နှာပြင်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ပုတ်လိုက်ပြီး အသင်းငါးသင်း၏ အချက်အလက်များနှင့် အဖွဲ့ဝင်များ၏ ဓာတ်ပုံများကို ပြသလိုက်သည်။

“ ဒီပြိုင်ပွဲမှာ အားကောင်းတဲ့ မော်တော်ယာဉ် အသင်း စုစုပေါင်း ငါးသင်း ရှိတယ်၊ သုံးသင်းက စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ ဌာနခွဲက ဖြစ်ပြီး အသင်း ၂၁၊ ၇၃ နဲ့ ၁၄၉ တို့ ဖြစ်ကြတယ်၊ ဒီအသင်း သုံးသင်းမှာ သိသာထင်ရှားတဲ့ အားနည်းချက် မရှိသလောက် ဖြစ်ပြီး အသင်းဖော် အဟောင်းတွေ ဖြစ်ကြတယ်၊ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် သူတို့က ပြိုင်ကွင်းထဲမှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အရမ်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေကြတယ် ”

“ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပြိုင်ပွဲဝင် ဟောဗာကားက စွမ်းဆောင်ရည်ပိုင်းမှာ သူတို့ကို ကျော်လွန်နိုင်လိမ့်မယ်၊ အဲဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အားသာချက်ပဲ၊ သူတို့ရဲ့ အားသာချက်ကတော့ အတွေ့အကြုံ၊ ပြိုင်ကွင်းနဲ့ မြေပြင်အနေအထား ကျွမ်းကျင်မှု၊ ပြီးတော့ အုပ်စုလိုက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုတွေပဲ ”

“ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့က ပါးနပ်ဖို့ လိုပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သာလွန်တဲ့ အရှိန်မြှင့်တင်မှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူတို့ကို တစ်ချက်တည်း ကျော်တက်သွားရမယ်၊ သူတို့ရဲ့ အုပ်စုလိုက် နည်းဗျူဟာတွေ အကြောင်းကိုတော့ နောက်မှ အသေးစိတ် ပြောပြမယ် ”

“ အခု ပြောခဲ့တဲ့ အသင်းတွေ အပြင် အသင်း ၂၁ ကိုလည်း အထူး သတိထားရမယ်၊ အဲဒါက ပိုင်ရယ်ရဲ့ မော်တော်ယာဉ် အသင်းပဲ၊ လောင်းကစား ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ ဖွင့်လှစ်ထားတဲ့ အလေးပေးမှုတွေ အရ ပိုင်ရယ်ရဲ့ အနိုင်ရနိုင်ခြေက အံ့သြစရာ ကောင်းလောက်အောင် နည်းပါးနေတယ် (မှတ်ချက် - လောင်းကြေး နှုန်းထား နည်းလေ အနိုင်ရနိုင်ခြေ များလေ ဖြစ်သည်)၊ အဲဒါက လောင်းကစား ကုမ္ပဏီတွေ ရထားတဲ့ အတွင်းသတင်း တချို့ကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်၊ သူ ပထမ ရဖို့ အခွင့်အလမ်း အများကြီး ရှိတယ်လို့ သူတို့ ယုံကြည်နေကြတယ် ”

“ သူက လုံးဝ ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ ပြိုင်ဘက်ပဲ၊ ကျွန်တော်တို့လိုပဲ ဒါက သူ့ရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် ပြိုင်ပွဲ ဝင်တာ၊ ကျွန်တော်တို့က သူ့အသင်းကို နားမလည်သလို သူ့အသင်းကလည်း ကျွန်တော်တို့ကို နားမလည်ဘူး၊ သူ့အုပ်စုကို ကိုင်တွယ်ဖို့အတွက် အခြေအနေ အလိုက် ပြောင်းလဲ ဆောင်ရွက်ရလိမ့်မယ် ”

“ ရှေ့တန်း ဌာနခွဲက အသင်း ၃၃ ရဲ့ ဟောဗာကားက စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းမွန်ပေမယ့် ကောင်းမွန်တဲ့ ယာဉ်မောင်း မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် အားကောင်းတဲ့ အသင်းငါးသင်း ထဲမှာ ခြိမ်းခြောက်မှု အနည်းဆုံးပဲ ” ရှဖေးက အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

မွန်းဆောင်း အံကြိတ်ထားသည်။ အချက်အလက်များသည် ရှင်းလင်းပြတ်သားနေပြီး ရှဖေးသည် သူမထက် စောစီးစွာ ဤပြိုင်ပွဲအတွက် အိမ်စာ လုပ်ထားခဲ့ပြီး သူမထက် များစွာ ပိုမို အသေးစိတ်ပြီး ပြည့်စုံကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ စက်မှုအင်ဂျင်နီယာ ဌာနခွဲက စုစုပေါင်း အသင်း ၄၀ ဝင်ပြိုင်ထားတယ်၊ သူတို့က တခြား အသင်းတွေကို ဖိနှိပ်ဖို့ သေချာပေါက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြလိမ့်မယ်၊ ဒါက လောလောဆယ် ကျွန်တော်တို့ ရင်ဆိုင်ရမယ့် အခက်ခဲဆုံး စိန်ခေါ်မှုပဲ၊ အကယ်၍ ပြိုင်ပွဲဝင် ဟောဗာကားက အဲဒီ အခြေအနေမှာ လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ လိုအပ်ရင် မပါဝင်တဲ့ တခြား အဖွဲ့ဝင်တွေက ပြိုင်ပွဲ အခြေအနေကို တိကျစွာ သတင်းပို့ရမယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒါတွေကို ကျွန်တော်တို့ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမယ် ”

“ နောက်တစ်ခု အနေနဲ့ အားလုံးကို တာဝန်ခွဲဝေပေးပါမယ် ” ရှဖေး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ ဒီပြိုင်ကွင်းက ၈၄၁ မိုင်လောက် ရှည်ပြီး စုစုပေါင်း အဆင့် သုံးဆင့် ရှိတယ်၊ ပြိုင်ပွဲ စီစဉ်သူတွေက ပြိုင်ကွင်း အခြေအနေကို စစ်ဆေးဖို့ စောင့်ကြည့်ရေး စနစ် ထားရှိမှာ ဖြစ်ပေမယ့် ယာဉ်မောင်းတွေ အနေနဲ့ ဒီလောက်ရှည်တဲ့ လမ်းကြောင်းကို စောင့်ကြည့်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ စောင့်ကြည့်သူ သုံးဦး လိုအပ်တယ်၊ တစ်ဦးစီက အဆင့်တိုင်းမှာ ဖြစ်ပျက်နေတာတွေကို အချိန်နဲ့တပြေးညီ သတင်းပို့ရမယ် ”

“ ပေဟိုင်... ခင်ဗျားက ပထမ အဆင့်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ တာဝန်ယူရမယ်၊ မန်ကျွင်း... ခင်ဗျားက ဒုတိယ အဆင့်မှာ နေရမယ်၊ ချန်သုန်းကိုတော့ အရေးကြီးဆုံး တတိယ အဆင့်ကို ကြီးကြပ်စေချင်တယ်၊ အဲဒီ အဆင့်မှာ ဆံညှပ်ကွေ့ စုစုပေါင်း ၁၂၈ ခု ဆက်တိုက် ရှိပြီး ပြိုင်ကွင်းရဲ့ အခက်ခဲဆုံး အပိုင်း ဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင့် မင်း အဲဒါကို အချိန်တိုင်း အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေရမယ် ” ရှဖေးက ပြောလိုက်သည်။

ပေဟိုင်၊ မန်ကျွင်း နှင့် ချန်သုန်း တို့သည် ရှဖေးကို အားပါးတရ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။

“ ကျွန်တော်က ပြိုင်ပွဲဝင် ဟောဗာကားနဲ့ မောင်းနှင်မှုကို တာဝန်ယူပါမယ်၊ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့က ကိုယ့်တာဝန် ကိုယ်ကျေရင် ကျွန်တော်တို့ အဆင်ပြေမှာပါ၊ ပြိုင်ကွင်း အသေးစိတ် အချက်အလက် မိတ္တူ တစ်စောင်စီ ခင်ဗျားတို့ကို ပို့ပေးလိုက်မယ်၊ အထဲမှာ ကျွန်တော် မှတ်သားထားတဲ့ အရေးကြီးတဲ့ နေရာတွေနဲ့ အရေးပေါ် အခြေအနေတွေမှာ လိုက်နာရမယ့် လမ်းညွှန်ချက် တချို့ ပါတယ်၊ ကဲ... အားလုံး ပြီးပြီ ”

ရှဖေးသည် တာဝန်များ ခွဲဝေပေးနေသော စစ်ဗိုလ်ချုပ် တစ်ဦးနှင့် တူသည်။ သူသည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အခြေအနေ တိုင်းကို စဉ်းစားထားပြီး ညွှန်ကြားချက်များသည် ရှင်းလင်း ပြတ်သားကာ အသေးစိတ် ကျသည်။ ထို့အပြင် အသင်းဖော်များ၏ တာဝန်များ အတွက် တိကျသော အကြံပြုချက်များကိုလည်း ပေးထားသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ရှဖေးသည် ပြင်ဆင်မှု လုပ်ငန်းစဉ် အားလုံးကို မွန်းဆောင်းထက် စောစီးစွာ ပြီးစီးခဲ့ပြီး မနက်ဖြန်တွင် လူတိုင်းကို တာဝန် ခွဲဝေပေးရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း သူမက လူတိုင်းကို ယခု အိပ်ရာမှ ဆွဲထုတ်လာသဖြင့် ဤအကြောင်းအရာများကို ကြိုတင် အသိပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မွန်းဆောင်းသည် ရှဖေးကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ လေးနက်သော သဘောထားကို စိတ်ပျက်ခြင်း မရှိဘဲ သဘောကျသွားသည်။

ရှဖေးသည် သူ၏ လက်တွေ့ကျသော လုပ်ရပ်များကို အသုံးပြု၍ အသင်းခေါင်းဆောင် အဖြစ် နေရာယူခဲ့သည်။ အဖွဲ့တစ်ခုတွင် မည်သူက မည်သည့် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သင့်သည် ဆိုသည်မှာ သူတို့ ပြောသော စကားပေါ်တွင် မူတည်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့ လုပ်နိုင်သော အရာပေါ်တွင် မူတည်သည်။

ဤပြိုင်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်ခြင်းသည် ရှဖေး၏ အကြံဉာဏ် မဟုတ်သော်လည်း အသင်း ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် သူသည် အလုပ်လုပ်သော ပြိုင်ပွဲဝင် ဟောဗာကား တစ်စီးကို တပ်ဆင်ခြင်း၊ လိုအပ်သော အချက်အလက်များ စုဆောင်းခြင်း၊ တိုက်ပွဲ အစီအစဉ် ရေးဆွဲခြင်းနှင့် အသင်းဖော်များကို တာဝန် ခွဲဝေပေးခြင်းတို့ဖြင့် အသင်းကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။

ယခု သူ လုပ်ဆောင်နေသည်များကို လူတိုင်းက စိတ်ထဲတွင် လေးစားနေကြသဖြင့် ရှဖေးက ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးကဲ့သို့ တာဝန်များ ခွဲဝေပေးသောအခါ မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြပေ။ ရှဖေး၏ အရည်အချင်းနှင့် လေးနက်သော သဘောထားကို အားလုံး မြင်တွေ့နေရပြီး ထိုအချက်ကို နက်ရှိုင်းစွာ သိရှိနားလည်ကြသည်။

ရှဖေး တာဝန်ခွဲဝေပေးပြီးနောက် ဆေးလိပ်ပြာများကို ဆေးလိပ်ပြာခွက်ထဲသို့ ခါချလိုက်သည်။ “ ကဲ... မနက်ဖြန် ဖွင့်ပွဲ အခမ်းအနား ရှိတယ်၊ အားလုံး အိပ်ကြရအောင် ”

“ ဒါအကုန်ပဲလား ” ကြောင်အသွားသော မွန်းဆောင်း ရုတ်တရက် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။ “ သူတို့အားလုံး တာဝန်တွေ ရပြီးပြီ၊ ငါ့အတွက်ရော ”

ရှဖေး ခေတ္တမျှ တောင့်တင်းသွားသည်။ ဒီတစ်ခါတော့ သူတကယ် မွန်းဆောင်းကို ထည့်စဉ်းစားဖို့ မေ့သွားသည်။ သူမသည် အလွန် စိတ်အားထက်သန်နေသော်လည်း ရှဖေးသည် သူမအား မည်သည့်အရာကိုမျှ တာဝန်ပေးရန် စိတ်မချပေ။

ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခု ရသွားပြီး ရှဖေး အလွန် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ မွန်းဆောင်း... ခင်ဗျားရဲ့ အလုပ်က အရမ်း အရေးကြီးတယ်၊ ချန်သုန်းနဲ့ တခြားသူတွေ ဗိုက်မဆာအောင် ရေမငတ်အောင် အစားအသောက်နဲ့ အချိုရည်တွေ ထောက်ပံ့ပေးရမယ် ”

မွန်းဆောင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ ဟုတ်ကဲ့၊ ငါ သေချာပေါက် ပြီးအောင် လုပ်... ”

စကားတစ်ဝက်တွင် သူမ၏ အခန်းကဏ္ဍ အဓိပ္ပါယ်ကို သဘောပေါက်လိုက်ပြီး ခါးထောက်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ “ ကောင်းတယ် ရှဖေး၊ နင်က ငါ့ကို စားပွဲထိုးမလေးလို တခြားသူတွေကို ပြုစုခိုင်းရဲတယ်ပေါ့ ”

ကောင်းကင် ကွပ်မျက်ရေး လေ့ကျင့်ရေး စခန်း၏ ဖွင့်ပွဲ အခမ်းအနားကို လူတစ်သိန်း ဆံ့သော ခန်းမကြီးတွင် ကျင်းပသည်။ ရှဖေးသည် လေ့ကျင့်ရေး စခန်း ယူနီဖောင်းကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ပြီး ချန်သုန်းနှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

ရှဖေး မှတ်မိသလောက် အခမ်းအနားများတွင် ခေါင်းဆောင်များ စင်ပေါ်တက်၍ စင်မြင့်မှနေပြီး အဓိပ္ပါယ်မရှိသော စကားများ ပြောဆိုခြင်း၊ ထို့နောက် ကျောင်းသား ကိုယ်စားလှယ် အချို့က သူတို့ကိုယ်တိုင် မယုံကြည်သော စကားလုံးများနှင့် အယူအဆများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းများ ပါဝင်လေ့ရှိသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သင်တန်းသားများသည် အတွေ့အကြုံ ပိုရှိကြသည်။ လူတိုင်း နီးပါးတွင် မိုက်ခရိုကွန်ပျူတာ ကိုယ်စီ ရှိကြပြီး မျက်နှာပြင်ကို ချိန်ညှိကာ အခမ်းအနား စတင်နေစဉ် အချိန်ကုန်စေရန် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် အသုံးပြုနေကြသည်။

ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ လူတစ်သောင်းကျော် ရှိသည့်အနက် ကြည့်ပျော်ရှုပျော် ရှိသူ အလွန် နည်းပါးပြီး အသင့်အတင့် ချောမောသော မိန်းကလေးများသည် ပိုင်ရယ်၏ အနားတွင် ရှိနေကြသည်။

တကယ်တမ်းတွင် မွန်းဆောင်းသည် ရုပ်မဆိုးသော်လည်း အသင်းအတွက် စားပွဲထိုးမလေး ရာထူး ပေးလိုက်သည့်အတွက် ရှဖေးကို ဒေါသထွက်နေဆဲ ဖြစ်ကာ သူ့ကို တက်ကြွစွာ လစ်လျူရှုထားသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရဲ့ကျင်းရှန်းသည် လူအချို့နှင့်အတူ စင်ပေါ်သို့ တက်လာသည်။ ရှဖေး ရုတ်တရက် နှလုံးခုန် ရပ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်ပြီး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်ကို ဦးနှောက်က လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်နေသည်။

ဌာနခွဲ အသီးသီးမှ ကြီးကြပ်ရေးမှူးများ အပြင် ရဲ့ကျင်းရှန်း၏ ဘေးတွင် ရှဖေးနှင့် အလွန် ရင်းနှီးသော အခြား လူသုံးဦး ပါရှိသည်။ ရှောင်ဟိုင်လီ၊ ဘိုဆင်းဝါ နှင့် ကွီရို့စ်။ အသင်း ၁၃ မှ ထင်ရှားကျော်ကြားသော အဖွဲ့ဝင်များ အားလုံး ရောက်ရှိနေကြသည်။

အကျပ်အတည်း အဆင့် စစ်ဆေးမှု ကာလအတွင်း ရှောင်ယောင်နှင့် ပတ်သက်သော ဖြစ်ရပ်ကြောင့် ရှဖေးသည် ရှောင်ဟိုင်လီ အပေါ် သံသယ ရှိခဲ့ဖူးပြီး ယခု သူတို့ ပြန်လည် ဆုံတွေ့ကြတော့မည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ‘ရန်သူများသည် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းတွင် တွေ့ဆုံတတ်သည်’ ဟူသော စကားကို သက်သေပြနေသည်။

“ သူတို့ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ ” ရှဖေး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

အခန်း ၈၄ - စာကြည့်တိုက်

ရဲ့ကျင်းရှန်းသည် အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် တရားစီရင်သူ သမဂ္ဂ ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ကာ စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်နေသည်။ သူ နှစ်ကြိမ် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီးနောက် လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ ပထမဆုံး အနေနဲ့ အန်ဒါရို ကြယ်တာရာ နယ်မြေရဲ့ ကောင်းကင် ကွပ်မျက်ခြင်း လေ့ကျင့်ရေး စခန်း ကိုယ်စား အားလုံးကို ကြိုဆိုပါတယ်။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တပ်မှူး ရဲ့ကျင်းရှန်း ပါ ”

“ ဒီနှစ်မှာ လေ့ကျင့်ရေး စခန်းက စုစုပေါင်း သင်တန်းသား ၁၃,၁၇၄ ယောက်ကို လက်ခံခဲ့တယ်၊ သမိုင်းကြောင်းအရ ကြည့်ရင် ကျွန်တော်တို့ အများဆုံး လက်ခံတဲ့ အရေအတွက်ပဲ။ ဒါပေမယ့် ပြောစရာ တစ်ခု ရှိတာက ဒီငါးနှစ် သင်တန်းကို မပြုတ်ကျဘဲ အောင်မြင်သွားတဲ့သူ ငါးထောင်တောင် မပြည့်ဘူး ဆိုတာပဲ ”

ခန်းမထဲတွင် တီးတိုး ပြောဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရဲ့ကျင်းရှန်း၏ စကားသည် ပြင်းထန်သော ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှု တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး မျှော်လင့်ချက် အပြည့်ဖြင့် ရောက်ရှိလာသော သင်တန်းသားသစ်များ အပေါ် ရေအေးဖြင့် ပက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။

ခေတ္တ ရပ်နားပြီးနောက် ရဲ့ကျင်းရှန်းက ဆက်ပြောသည်။

“ ကောင်းကင် ကွပ်မျက်ရေး လေ့ကျင့်ရေး စခန်းမှာ ဘယ်သူမှ မချိုးဖောက်ရမယ့် အရေးကြီး စည်းကမ်း တစ်ခု ရှိတယ်၊ အဲဒါကတော့ ဘယ်အပူသုံး လက်နက်ကိုမှ လုံးဝ အသုံးမပြုရဘူး ဆိုတာပဲ။ ဘယ်သူမဆို ဒီစည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်ရင် လေ့ကျင့်ရေး စခန်းကနေ ချက်ချင်း ထုတ်ပယ်ခံရမယ်၊ ခြွင်းချက် မရှိဘူး ”

“ တရားစီရင်သူတွေဟာ ပန်-လူသား မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ပြီး စကြဝဠာထဲမှာ အကြီးဆုံး ထိပ်တန်း စစ်သည်တော် အဖွဲ့အစည်းတွေထဲက တစ်ခု အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရတယ်။ စစ်မှန်တဲ့ စစ်သည်တော် တစ်ယောက်ဟာ ကိုယ့်ရဲ့ အစွမ်းအစနဲ့ အနိုင်ရနိုင်ပြီး ပြင်ပ စွမ်းအားကို မှီခိုစရာ မလိုဘူး ” ရဲ့ကျင်းရှန်းသည် ကြီးမားသော အားအင်ကို ပြသရင်း လက်သီးဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှုမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့လဲ ဆိုတာ ဒီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်း ကြားဖူးမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်၊ တချိန်က ကြီးကျယ်ခမ်းနားခဲ့တဲ့ ယဉ်ကျေးမှု တစ်ခုက ဘာလို့ တစ်ညတည်းနဲ့ ပျက်စီးသွားရတာလဲ။ အဲဒီအချိန်က သက်ရှိတွေက စက်ပစ္စည်းတွေကို အရမ်း အားကိုးခဲ့လို့၊ AI တွေကို အရမ်း အားကိုးခဲ့လို့ပဲ၊ ရလဒ် အနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို လျှော့တွက်ခဲ့ကြလို့ ဖြစ်သွားတာ။ အဲဒီ အဖြစ်ဆိုးမျိုး ထပ်မဖြစ်အောင် ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက် ကာကွယ်ရမယ် ”

“ အားလုံး ဒါကို မှတ်ထားပါ။ အန္တရာယ်တွေ ပေါများတဲ့ ဒီကြယ်ပင်လယ်ကြီးထဲမှာ ခြေချချင်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပဲ အားကိုးလို့ ရမယ် ”

“ အပူသုံး လက်နက်တွေက အရမ်း စွမ်းအားကြီးတယ် ဆိုတာ ကျွန်တော် ဝန်ခံပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် အဲဒါတွေက အရမ်းလည်း အန္တရာယ်များတယ်။ အဲဒါတွေ ပေါ်ပေါက်လာတာက စစ်သည်တော်တွေရဲ့ လိုအပ်ချက်ကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ဖယ်ရှားလိုက်တယ်၊ ဒါပေမယ့် လက်တွေ့ အထောက်အထားတွေ အရ စစ်သည်တော်တွေက သူတို့ရဲ့ အစွမ်းအစ ဒါမှမဟုတ် ပါရမီ အထွတ်အထိပ် ရောက်တဲ့အခါ ပစ်မှတ်ကို ထည့်မတွက်တတ်တဲ့ ဒီစက်ရုပ်တွေကို ရင်ဆိုင်နိုင်တယ် ဆိုတာ သက်သေပြပြီးသားပါ ”

“ သာမန် စစ်သည်တော် တစ်ယောက် အဖြစ်နဲ့ ကျေနပ်နေမယ် ဆိုရင် ဒီလေ့ကျင့်ရေး စခန်းကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုလိုတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျားတို့က ဒီနေရာနဲ့ မကိုက်ညီလို့ပဲ ”

“ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပန်းတိုင်က ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်ဘဲ ထိပ်တန်း စစ်သည်တော် တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ ကြိုးစားနေတာ ဆိုရင် ဒီလေ့ကျင့်ရေး စခန်းက ခင်ဗျားတို့ကို လက်ကမ်း ကြိုဆိုနေပါတယ်။ ငရဲမီးတောက်တွေရဲ့ ပူလောင်မှုကို လက်ခံပါ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို ညှဉ်းပန်းပြီး စိတ်ဓာတ်ကို ရိုက်နှက်ပါ ”

“ ခင်ဗျားတို့ဟာ လေးစားခံရတဲ့ စစ်သည်တော် တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်၊ ဘယ်အကူအညီမှ မလိုဘဲ ရန်သူတွေကို လက်ဗလာနဲ့ ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ လူတစ်ယောက်... စစ်မှန်တဲ့ စစ်သည်တော် တစ်ယောက်ပေါ့ ”

ခန်းမထဲရှိ သင်တန်းသားများသည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားလာကြပြီး သွေးဆူလာကြသည်။ မျက်နှာများသည် စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့် နီရဲလာပြီး ရင်ဘတ်များ ပြင်းထန်စွာ ခုန်နေကြသည်။

နည်းပညာသည် သက်ရှိတိုင်းအတွက် ထာဝရ ကျိန်စာ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ နည်းပညာ တိုးတက်မှု အဆင့်အတန်း အရ ပြောရလျှင် ခေတ်သစ် ယဉ်ကျေးမှုသည် ရှေးခေတ် လူသားများ ရရှိခဲ့သော အဆင့်နှင့် ဝေးကွာနေသေးသော်လည်း အလွန် တိုးတက်သော ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှုသည် သူတို့ ဖန်တီးခဲ့သော စက်ရုပ်များကြောင့်ပင် ပျက်စီးခဲ့ရသည်။

ယနေ့ခေတ် လူသားများသည် စက်ရုပ်များ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ပျက်စီးလုနီးပါး အခြေအနေမှ ပြန်လည် ထကြွလာကြခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုသမိုင်းကြောင်းသည် ကပ်ဘေးမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေသည်။ ၎င်းသည် မွေးဖွားလာသည်နှင့် ရေကူးတတ်သော ငါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်၊ ရေကူးတတ်ခြင်းသည် သူတို့၌ အမြစ်တွယ်နေပြီး ဆေးကြောပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယခု သူတို့သည် ကြီးမားသော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ နည်းပညာ အဆင့်အတန်းသည် ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှုနှင့် နီးစပ်လာသော်လည်း နီးစပ်လေ ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှုက ချန်ထားခဲ့သော အမာရွတ်များက ပိုနာကျင်လေ ဖြစ်သည်။

အပူသုံး လက်နက်များကို အသုံးပြုသော စစ်သည်တော် တစ်ဦးသည် သာမန် စစ်သည်တော် တစ်ဦးသာ ထာဝရ ဖြစ်နေမည် ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ တစ်ဘဝလုံး ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ဦး၏ စံနှုန်းသို့ ဘယ်တော့မှ ရောက်ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ကမ္ဘာလောကသည် ဘိုးဘေးများ အားကိုးခဲ့သော ရိုးရှင်းသည့် ရှေးဟောင်း လက်နက်များကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းအစ သက်သက်ဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်သော ထိပ်တန်း စစ်သည်တော်များကို လေးစားသည်။

ဦးနှောက်၏ သတ္တမမြောက် ဧရိယာကို ဖွင့်လှစ်ရာတွင် ဆက်တိုက် အောင်မြင်မှုများ ရရှိခြင်းအားဖြင့် ထိပ်တန်း စစ်သည်တော် တစ်ဦးသည် အပူသုံး လက်နက်များ မပါဘဲ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း လူသားများ သက်သေပြခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ပန်-လူသား မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ဌာနချုပ်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ခွင့် ရရှိသူ မည်သူမဆို ကြီးမြတ်သော ဒဿန ပညာရှင် ကရီးယန်း ၏ နာမည်ကျော် ဆောင်ပုဒ်ကို တွေ့မြင်ရပေမည်။ ‘ကျွန်ုပ်တို့သည် နည်းပညာကို ကိုင်စွဲသူများ ဖြစ်သည်၊ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့သည် ၎င်း၏ ကျွန် ဘယ်တော့မှ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်’

ဖန်တန် ပြောသည်ကို ရှဖေး ကြားဖူးသဖြင့် ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ပတ်သက်ပြီး ဗဟုသုတ အချို့ ရှိထားသည်။ နည်းပညာသည် ဓားသွား နှစ်ဖက်ပါသော ဓားတစ်ချောင်းနှင့် တူသည်။ ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှုသည် နည်းပညာကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် စိုးရိမ်စရာ မလိုဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ စွမ်းရည်များကို မြှင့်တင်ရန် ဘယ်တော့မှ မကြိုးစားခဲ့ကြပေ။ ရလဒ် အနေဖြင့် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် အကျပ်အတည်း ဖြစ်ပွားသောအခါ ပြင်ဆင်မထားသော သက်ရှိများသည် အလွယ်တကူ ပြိုလဲသွားကြသည်။ ယဉ်ကျေးမှု တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာရန် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်လေ့ ရှိသော်လည်း ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှုသည် တစ်ညတည်းဖြင့် ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။

ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှု၏ အမွေဆက်ခံသူများ ဖြစ်ကြသော တရားစီရင်သူ သမဂ္ဂနှင့် ဟားမစ်အဖွဲ့ ကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းများသည် ခေတ်သစ် ယဉ်ကျေးမှုကို လက်ဗလာဖြင့် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းရှိသော ထိပ်တန်း စစ်သည်တော်များ မွေးထုတ်ပေးရန် မိမိကိုယ်ကို တာဝန်ပေးထားကြသည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင် ကွပ်မျက်ရေး လေ့ကျင့်ရေး စခန်းတွင် အပူသုံး လက်နက်များ အသုံးပြုခြင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး သည်းခံမှု မရှိသော စည်းမျဉ်း ဘာကြောင့် ရှိနေရသလဲ ဆိုသည်မှာ ရှင်းပြရန် လွယ်ကူသည်။

ရဲ့ကျင်းရှန်းသည် ယခု သင်တန်းသားများ ပြသနေသော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ကျေနပ်သွားပြီး ရှောင်ဟိုင်လီနှင့် သူ၏ သုံးယောက်အဖွဲ့ကို လာရန် လက်ပြလိုက်သည်။

“ ထုံးစံအတိုင်း သမဂ္ဂက နှစ်တိုင်း ထိပ်တန်း စစ်သည်တော် အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ကို စေလွှတ်ပြီး လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ရေး ဗဟုသုတတွေ မျှဝေတာနဲ့ အဖွဲ့အစည်း အတွင်းပိုင်း ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အခြေအနေ တချို့ကို စခန်းက လူတိုင်းကို မိတ်ဆက်ပေးတာတွေ လုပ်ဆောင်ပေးခြင်းအားဖြင့် လေ့ကျင့်ရေး စခန်းကို ပံ့ပိုးပေးပါတယ် ”

“ ဒီနှစ်မှာ ကျွန်တော်တို့ ကံကောင်းတယ်၊ အမှုဆောင် ဌာနက အသင်း ၁၃ အကြောင်း ခင်ဗျားတို့ အများကြီး ကြားဖူးမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ် ” ရဲ့ကျင်းရှန်းက မေးလိုက်သည်။

“ ထင်ရှားကျော်ကြားတဲ့ ၁၃ လား ”

“ အမှုဆောင် ဌာနမှာ အောင်မြင်မှု ၉၉ ရာခိုင်နှုန်း ရှိတယ် ဆိုတဲ့ အသင်း ၁၃ လား ”

“ အရမ်း နာမည်ကြီးတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး အသင်းလေ ”

ကျောင်းသားများကြားတွင် ဆွေးနွေးသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အများစုမှာ ထိုကဲ့သို့ နာမည်ကြီး အသင်း ရောက်ရှိလာခြင်းအတွက် အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်နေကြသည်။

“ ဟုတ်ပါတယ်၊ သမဂ္ဂက ထင်ရှားကျော်ကြားတဲ့ ၁၃ ကို ဒီနှစ် လေ့ကျင့်ရေး စခန်းရဲ့ အထူး နည်းပြတွေ အဖြစ် စေလွှတ်လိုက်ပါတယ်၊ သူတို့ ဒီမှာ လေးလကြာ တာဝန်ထမ်းဆောင်မှာ ဖြစ်တဲ့အတွက် အားလုံး ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုပြီး သူတို့နဲ့ တတ်နိုင်သမျှ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကြဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ် ”

ရှင်းပြ၍ မရသော စိုးရိမ်ပူပန်မှု တစ်ခု စိတ်ထဲ ဝင်ရောက်လာသဖြင့် ရှဖေးသည် အခမ်းအနား၏ နောက်ပိုင်းကို သိပ်အာရုံမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

ရှောင်ယွီ ပျောက်ဆုံးမှု၊ ရှောင်ယောင်ကို သူ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုနှင့် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အတွင်းလူ - သဲလွန်စ အားလုံးသည် ရှောင်ဟိုင်လီနှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်စပ်မှု မရှိသော်လည်း ရှောင်ဟိုင်လီနှင့် ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ရှဖေး ခံစားနေရသည်။ သူ သံသယ လွန်ကဲနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး ထိုလူက ရှောင်ယွီ ပျောက်ဆုံးမှုနှင့် ဘာမှ မသက်ဆိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် အဓိက အချက်မှာ ရှဖေး တွေးလေ စိတ်ရှုပ်လေ ဖြစ်ပြီး နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်လာသည်။

ဂြိုဟ်အချင်းချင်း ဆက်သွယ်ရေး အင်တာနက်မှတဆင့် သူ ရရှိခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များ အရ ရှောင်ဟိုင်လီနှင့် ရှောင်ယောင်တို့သည် ဆွေမျိုးဝေးများ ဖြစ်ကြောင်း ရှဖေး သိရှိခဲ့ရသည်။ အပြင်ပန်းအားဖြင့် ရှောင်ဟိုင်လီသည် စံပြ တရားစီရင်သူ တစ်ဦး အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပြီး သန်မာသည်၊ ဖြောင့်မတ်သည်၊ ကြင်နာသော စိတ်ထား ရှိပြီး လူထုနှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ လေးစားမှုကို ခံရသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှောင်ဟိုင်လီသည် ကောင်းလွန်းပြီး သန့်ရှင်းလွန်းသည်ဟု ရှဖေး အမြဲ ခံစားရသည်။ ဤစကြဝဠာထဲတွင် ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုး မရှိပေ။ လူဖြစ်စေ၊ အရာဝတ္ထုဖြစ်စေ အမြဲတမ်း အပြစ်အနာအဆာ ရှိစမြဲ ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဟိုင်လီ ပြည့်စုံလေလေ၊ သူ့မှာ ပြဿနာ ရှိနေတယ်လို့ ရှဖေး ပိုခံစားရလေလေ ဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် ခန်းမမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ချန်သုန်းနှင့် အခြားသူများနှင့်အတူ အိပ်ဆောင်သို့ ပြန်မလိုက်ခဲ့ပေ။ သူသည် လူအုပ်ကို ရှောင်ကွင်းပြီး စိမ်းကား၍ တိတ်ဆိတ်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခုအတိုင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ဘယ်ရောက်မည်ကို သူ မသိသော်လည်း ဂရုမစိုက်ပေ။

လမ်းကြောင်း၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် အမေရိကန် ကုက္ကိုပင်များ ပေါက်ရောက်နေပြီး ဆောင်းဦးရာသီ ဖြစ်သဖြင့် ခြောက်သွေ့ပြီး အဝါရောင် သစ်ရွက်များသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ကျဆင်းနေသည်။

ကြွေကျနေသော သစ်ရွက်များကို မည်သူမျှ ရှင်းလင်းခြင်း မရှိသဖြင့် နေရာသည် ပိုမို အထီးကျန်ပြီး ခြောက်သွေ့နေပုံ ပေါက်သည်။ မသိလိုက်ဘဲနှင့် ရှဖေးသည် လမ်းဆုံးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ့ရှေ့တွင် သုံးထပ်ခန့် ရှိသော အဖြူရောင် ခြောက်ထောင့်ပုံ အဆောက်အအုံ တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ စာကြည့်တိုက် ” အဆောက်အအုံ ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်ရှိ စာလုံးများကို ရှဖေး ဖတ်လိုက်သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ဤစာကြည့်တိုက် အနီးအနား၌ မည်သူမျှ မရှိပေ။ အရှေ့ဘက် လှေကားထစ်များတွင် အမှိုက်များနှင့် သစ်ရွက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ဤနေရာကို နောက်ဆုံး သန့်ရှင်းရေး လုပ်ခဲ့သည်မှာ မည်မျှ ကြာပြီလဲ မသိနိုင်ပေ။ အဖြူရောင် နံရံများသည် အကွက်အကွက်များ ဖြစ်နေပြီး ဘဝ၏ အနိမ့်အမြင့်များကို တွေ့ကြုံခဲ့ရပြီးနောက် အထီးကျန်ဆန်မှုကို ပေးစွမ်းနေသည်။

သတင်းအချက်အလက် ပေါက်ကွဲနေသော ခေတ်တွင် ဂြိုဟ်အချင်းချင်း ဆက်သွယ်ရေး အင်တာနက်သည် လူတစ်ယောက် ဘဝပေါင်းများစွာ ဖတ်၍ မကုန်နိုင်သော စာအုပ်များကို အလွယ်တကူ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ခေတ်ဟောင်း စာကြည့်တိုက်မျိုးကို တန်ဖိုးထားမှု နည်းပါးလာပြီး လစ်လျူရှုခံရလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ရှဖေးတွင် လုပ်စရာ မရှိသဖြင့် ၁၂ ထစ်ရှိသော လှေကားကို တက်ပြီး စာကြည့်တိုက်၏ ပင်မ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

တံခါးပေါ်တွင် ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည် - စာကြည့်တိုက်မှူးများ ခေါ်ယူနေသည်။ ဤဆိုင်းဘုတ် ချိတ်ဆွဲထားသည်မှာ မည်မျှ ကြာပြီလဲ မသိရပေ၊ စာလုံးများမှာ အတော်လေး မှေးမှိန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဘာရေးထားလဲ ဆိုတာ ဖတ်နိုင်ဖို့ ရှဖေး အချိန်အတော်ကြာ ယူလိုက်ရသည်။

တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ဝင်သွားလိုက်ရာ စာရွက်ပေါ်မှ မင်နံ့သင်းသင်းသည် နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ စီစီရီရီ ထားရှိသော ကြီးမားမြင့်မားသည့် စာအုပ်စင်များပေါ်တွင် စာအုပ်ဟောင်းများ ရှိနေသည်။ ခေတ်မီ နည်းပညာ ထွန်းကားသော ခေတ်တွင် ဤကဲ့သို့ ရှေးဆန်သော နေရာမျိုး ရှိနေသည်ကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

စာကြည့်တိုက်မှူး ရှိရမည့် ကောင်တာသည် လွတ်နေပြီး ဝဖိုင့်နေသော ကြောင်နက်ကြီး တစ်ကောင်သာ စားပွဲပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ လဲလျောင်းနေသည်။ ကြောင်တစ်ကောင် ရှိသင့်သည့် အရွယ်အစားထက် ကျော်လွန်နေသဖြင့် နေရာလွတ် အားလုံးကို စားသုံးထားသော အမွှေးလုံးကြီး တစ်ခုနှင့် ပိုတူနေသည်။

တစ်ဝက်မှိတ်ထားသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စားပွဲပေါ်ရှိ ကြောင်သည် တစ်ရေးအိပ်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး ရှဖေး ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် နိုးသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ၎င်း၏ ရွှေရောင် မျက်လုံးများသည် သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စွာ ခေတ္တ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် အိပ်မက် ကမ္ဘာထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားသည်။

ရှဖေး အလွန် စပ်စုချင်စိတ် ဖြစ်သွားသည်။ ကောင်းကင် ကွပ်မျက်ခြင်း လေ့ကျင့်ရေး စခန်းသည် ဤကြယ်တာရာ နယ်မြေတွင် အကောင်းဆုံး အဆောက်အအုံများနှင့် အရင်းအမြစ်များ ရှိသည်ဟု ကြွေးကြော်ထားသဖြင့် ၎င်း၏ စာကြည့်တိုက်တွင် မည်ကဲ့သို့သော စာအုပ်များ ရှိနိုင်မည်ကို ဘယ်သူ သိနိုင်မလဲ။

အဘိဓာန်လောက် ထူသော စာအုပ်ဟောင်း တစ်အုပ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဖြစ်ကတတ်ဆန်း လှန်လှော ကြည့်လိုက်ရာ သူ ဖတ်လိုက်သော စာမျက်နှာ အနည်းငယ်က သတ္တုရိုင်း အမျိုးမျိုးကို မိတ်ဆက်ပေးထားကြောင်း ပြောပြနေသည်။ အဆင့်နိမ့် သတ္တုသလင်းကျောက်များမှ အဆင့်မြင့် အနက်ရောင် သလင်းကျောက် သတ္တုရိုင်းများ အထိ ပါဝင်သည်။ စကြဝဠာ တစ်ဝှမ်းတွင် တွေ့ရှိနိုင်သော ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည့် ကွဲပြားမှု အားလုံးနှင့် တူးဖော်ခြင်း၊ သန့်စင်ခြင်း ဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားချက်များ အားလုံးကို ဤစာအုပ်အထူကြီးထဲတွင် ရေးသားထားသည်။

ခြေထောက်တုတ်တုတ် လက်မောင်းတုတ်တုတ်နှင့် အဘိုးကြီး တစ်ဦး စာကြည့်တိုက်မှူး ရုံးခန်းထဲမှ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်။ ကြောင်ကဲ့သို့ပင် သူသည် အလွန် ဝဖိုင့်နေသည်။ လမ်းလျှောက်ခြင်းကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသော လှုပ်ရှားမှုကပင် သူ့ကို အသက်ရှုရ ခက်ခဲစေသည်။

သူ စားပွဲခုံဆီသို့ လျှောက်လာပြီး ရှဖေးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ လူလေး ”

“ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ပြောတာလား အဘိုး ”

အဘိုးကြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ ဆိုင်းဘုတ်ကို လက်ချောင်းတုတ်တုတ်ဖြင့် ထိုးပြလိုက်သည်။ “ တစ်နာရီ ၁၀ မှတ်၊ ခြောက်နာရီ ကျော်ရင် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ပေးမယ် ”

ရှဖေး ကြောင်အသွားသည်။ စာအုပ်တစ်အုပ် ဖတ်ရန် အမှတ် ပေးရမည် ဖြစ်ပြီး အတော်လေး ဈေးကြီးသော နှုန်းထား ဖြစ်နေသည်။ ၁၀ မှတ်ဆိုလျှင် ကြီးမားသော ဘက်စုံသုံး လေ့ကျင့်ရေး အခန်း တစ်ခန်းကို ငှားရမ်းနိုင်သည်။

ရှဖေး အားကိုးရာမဲ့စွာ ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ “ စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ကျွန်တော် လေ့ကျင့်ရေး စခန်းကို အခုမှ ရောက်တာ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့် နာမည်နဲ့ အမှတ် တစ်မှတ်တောင် မရှိသေးဘူး ”

ဝဖိုင့်ဖိုင့် အဘိုးကြီး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပျင်းရိသော ကြောင်နက်ကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ “ ကံဆိုးလိုက်တာ၊ နောက်ဆုံးတော့ စာအုပ်ဖတ်မယ့်သူ တစ်ယောက်ကို ဖမ်းမိပြီ မှတ်နေတာ၊ သူတောင်းစား ဖြစ်နေတယ် ”

ရှဖေး ရယ်မောလိုက်သည်။ “ ပုံမှန်အားဖြင့် ဒီစာကြည့်တိုက်ကို လာတဲ့သူ နည်းတာ ဈေးနှုန်းတွေ အရမ်း မြင့်နေလို့ ဖြစ်မယ်၊ ဈေးနည်းနည်း လျှော့လိုက်ရင် စာဖတ်သူတွေ ပိုများလာပြီး ဝင်ငွေ ပိုကောင်းလာနိုင်တယ် ”

ဝဖိုင့်ဖိုင့် အဘိုးကြီးသည် အကြံပြုချက်ကို သိသိသာသာ စိတ်ဆိုးသွားသည်။ “ မင်း ဒါတွေကို မုန်လာဥတွေ မှတ်နေလား၊ အဲဒီလို ဈေးဆစ်ရအောင်... ဒါတွေ အားလုံးက စာအုပ်တွေကွ၊ တန်ဖိုးရှိတဲ့ စာအုပ်တွေ... မင်း နားလည်လား၊ တစ်နာရီ ဖတ်ဖို့ ၁၀ မှတ် ဆိုတာ အလကား ရသလောက် ဖြစ်နေပြီ ”

ရှဖေး တိတ်ဆိတ်နေသည်။ သူ ဆေးလိပ်တစ်လိပ် ထုတ်လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောပေ။

“ ဒီခေတ် လူငယ်တွေက ပညာမတတ်တာ ပိုဆိုးလာတယ်၊ လေ့ကျင့်ဖို့ပဲ သိကြတယ်၊ ဒီမှာ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ရှိရက်နဲ့ ဘယ်လို သေချာ အသုံးချရမလဲ ဆိုတာ မသိကြဘူး ” ဝဖိုင့်ဖိုင့် အဘိုးကြီးက မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှဖေး မေးလိုက်သည်။ “ ခင်ဗျား ဘာလို့ ဒီစာအုပ်တွေကို အွန်လိုင်း မတင်တာလဲ၊ အဲဒီလိုဆိုရင် ကြိုက်တဲ့သူက ကြိုက်တဲ့အချိန် ဖတ်လို့ ရတာပေါ့ ”

ဝဖိုင့်ဖိုင့် အဘိုးကြီး မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်သည်။ “ မင်းမှာ ရတနာတိုက် တစ်ခု ရှိတယ် ဆိုပါစို့၊ မင်း အဲဒါကို အွန်လိုင်းတင်ပြီး တခြားသူတွေကို သူတို့သဘောအတိုင်း ကြည့်ခွင့်ပေးမှာလား ”

ရှဖေး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ သေချာပေါက် မပေးပါဘူး၊ ကောင်းတဲ့အရာတွေကို ဝှက်ထားသင့်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ဒီမှာ စာအုပ်တချို့ကို လှန်လှောကြည့်ပြီးပြီ၊ တော်တော်လေး တန်ဖိုးရှိတာ မှန်ပေမယ့် ခင်ဗျား ပြောသလောက်ကြီး တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်တာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး ”

ဝဖိုင့်ဖိုင့် အဘိုးကြီးသည် သူ၏ မှတ်ချက်ကြောင့် အလွန် ဒေါသထွက်သွားပုံ ရသည်။ ရှဖေးကို သူ့နောက် လိုက်ခဲ့ရန် လက်ပြလိုက်သည်။ စာကြည့်တိုက်ကို နှစ်ထပ်ခွဲထားပြီး ဒုတိယထပ်ရှိ စာအုပ်စင်များသည် ပထမထပ်ထက် ပိုကြီးသည်။ စာအုပ်စင် ၁၂ ခုသည် ကြမ်းပြင် ဧရိယာ တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းရန် လုံလောက်သည်။

ဤစာအုပ်စင်များကို သတ္တုနှင့် မဟော်ဂနီ သစ်သားတို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး စာအုပ်များကို ကြည်လင်သော မှန်နောက်ကွယ်တွင် သေသပ်စွာ ထားရှိသည်။

လေဝင်လေထွက် စနစ်က စာအုပ်စင်များကို ခြောက်သွေ့သော အခြေအနေတွင် ရှိနေစေရန် သေချာစေသည်။ အပူချိန်ကိုပင် စာအုပ် သိုလှောင်ရန် သင့်လျော်သော အခြေအနေသို့ သတ်မှတ်ထားသည်။ စာအုပ်စင် တစ်ခုစီတွင် မည်သူမဆို စိတ်ကြိုက် ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် လျှို့ဝှက်နံပါတ် သော့ခလောက်များ တပ်ဆင်ထားသည်။

ရှဖေး အလွန် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ စာကြည့်တိုက်သည် စာအုပ်များ သိမ်းဆည်းရာ နေရာသာ ဖြစ်သည်။ ဘာကြောင့် ဤမျှ ဆန်းပြားသော ထိန်းသိမ်းရေး စနစ် လိုအပ်ရသနည်း။

သူသည် အတွင်းရှိ စာအုပ်များကို ကြည့်ရှုရန် လျှောက်သွားလိုက်ပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။ စာအုပ်များသည် ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှု မှတ်တမ်းများ ဖြစ်ပြီး အချို့မှာ စစ်သင်္ဘောများနှင့် ပတ်သက်ပြီး အချို့မှာ စက်ရုပ်များ အကြောင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှု ဘဝ၏ ကဏ္ဍပေါင်းစုံ ပါဝင်သည်။

ဝဖိုင့်ဖိုင့် အဘိုးကြီးသည် လှေကားလက်ရန်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး ပြင်းထန်စွာ အမောဖြေနေသည်။ လှေကားထစ် တစ်ဒါဇင်လောက် တက်ရတာကပင် သူ့အသက်အရွယ်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေပုံ ရသည်။

“ ဘယ်လိုလဲ၊ ဒါတွေ အားလုံးက ပန်-လူသား မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ အတားမြစ်ဆုံး ဗဟုသုတ ဖြစ်တဲ့ ရှေးဟောင်းတွေရဲ့ စက်ရုပ် နည်းပညာ အကြောင်း အသေးစိတ် ဖော်ပြထားတဲ့ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခြင်း မရှိတော့တဲ့ အချက်အလက်တွေပဲ၊ ဂြိုဟ်အချင်းချင်း ဆက်သွယ်ရေး အင်တာနက်မှာ စက်ရုပ်တွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စာအုပ်တွေ ပေါ်လာခွင့် မပြုဘူး၊ မင်း ကြည့်နေတာက ဂြိုဟ်အချင်းချင်း ဆက်သွယ်ရေး သိုလှောင်ခန်းပဲ၊ အင်တာနက်မှာ ရှာမရတာ မှန်သမျှ ဒီမှာ အကုန် ရှာတွေ့နိုင်တယ် ”

ဝဖိုင့်ဖိုင့် အဘိုးကြီးက ဂုဏ်ယူစွာ ကြေညာလိုက်သည်။

ဖန်တန်သည် သူ၏ မိုးကျောက်တုံး ထဲမှ ထွက်လာပြီး စာအုပ်များ ပြည့်နှက်နေသော စာအုပ်စင်များကို အချိန်အကြာကြီး ငေးကြည့်နေသည်။

“ သူပြောတာ မမှားဘူး၊ ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှုက စက်ရုပ်တွေကြောင့် ပျက်စီးခဲ့ရလို့ ပန်-လူသား မဟာမိတ်အဖွဲ့က စက်ရုပ်နဲ့ AI ဆက်စပ် ပစ္စည်းတွေ ဒါမှမဟုတ် အချက်အလက်တွေ အပေါ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရွံရှာမုန်းတီးကြတယ်၊ ဒါတွေ အားလုံးကို မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ ကန့်သတ်ထားတယ် ”

“ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အကြာကြီးတုန်းက အတိတ်က ဘုန်းအသရေကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ အတိတ်ကို ပြန်လည် အသက်သွင်းဖို့ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခု မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ ရှိခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီ အချက်အလက်တွေကို အင်တာနက်ကနေ ဖြန့်ဝေလို့ မရတဲ့အတွက် ရှေးဟောင်း ယဉ်ကျေးမှု ဝါသနာရှင်တွေက စာအုပ် အနေနဲ့ ထုတ်ဝေပြီး သူတို့ အသိုင်းအဝိုင်း ကြားထဲမှာ ဖြန့်ဝေခဲ့ကြတယ် ”

“ နောက်ပိုင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့က ဒီကိစ္စကို သိသွားတဲ့အခါ အဲဒီ စာအုပ်တွေ အားလုံးကို အကြီးစား သိမ်းဆည်းမှု လုပ်ခဲ့ပြီး လက်ရာ အများအပြား ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရတယ်၊ အခု ငါတို့ ရှေ့မှာ မြင်နေရတဲ့ စာအုပ်တွေက အဲဒီကာလကနေ ဘေးကင်းစွာ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ စာအုပ်တွေ ဆိုတာ သံသယ ဖြစ်စရာ မလိုဘူး ” ဖန်တန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

ဤရတနာများ အကြောင်း ကြွားလုံးထုတ်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် ထိုဝဖိုင့်ဖိုင့် အဘိုးကြီး၏ အလွန် ကြမ်းတမ်းစွာ မောင်းထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သူ့တွင် အမှတ်မရှိသဖြင့် ဤနေရာတွင် နေရန် အကြောင်းမရှိပေ။

စာကြည့်တိုက်မှူး ခေါ်ယူသည် ဆိုသော ဆိုင်းဘုတ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှဖေးသည် သူ လာခဲ့သော လမ်းအတိုင်း ပြန်ဆင်းလာခဲ့သည်။

“ ဖန်တန်... စာကြည့်တိုက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ ” ရှဖေးက မေးလိုက်သည်။

ဖန်တန်သည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ အဖြေပေးလိုက်သည်။ “ တစ်ခုခုကို တားမြစ်လေလေ အဲဒါက ပိုတန်ဖိုးရှိလေပဲ ”