နိယာမရုပ်သွင်

နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေနှင့် မိုင်ရာချီဝေးသော တောင်တန်းတစ်ခုပေါ်တွင်။

လူရိပ် ၂၂ ခု စုဝေးနေကြသည်။

သူတို့အားလုံးသည် ရွှေနတ်ဘုရားများ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် အင်မော်တယ်နန်းတော်မှ စေလွှတ်ထားသူများ ဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေကို စောင့်ကြည့်ရန် မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာတွင် တပ်စွဲထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အချိန်အပိုင်းအခြားအလိုက် အထူးနည်းလမ်းများ အသုံးပြုကာ အင်မော်တယ်နန်းတော်သို့ သတင်းပို့ကြရသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့၏အမူအရာများ လေးနက်နေကြပြီး တားမြစ်နယ်မြေရှိရာ ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ပြင်းထန်သော ရတနာအလင်းရောင်များ ဖြာထွက်လာပြီး၊ ဝိုးတဝါး လူရိပ်တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

ထိုဝိုးတဝါးလူရိပ်ဆီမှထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားသည် အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။

ဒါသည် နိယာမစွမ်းအားများ လျှံကျလာမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းကို နိယာမရုပ်သွင်ဟု ခေါ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ရှန်ဝမ် (မသေမျိုးဘုရင်) အဆင့်၊ နိယာမ အဆင့် ၇ အထက်ရောက်မှသာ နိယာမရုပ်သွင်ကို စုစည်းဖော်ထုတ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခု ထိုနိယာမရုပ်သွင်သည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုပီပြင်လာမည့် လက္ခဏာများ ပြသနေသည်။

ကီလိုမီတာရာချီ ကွာဝေးနေသော်လည်း၊ ရှိနေသော ရွှေနတ်ဘုရားများသည် ရင်ဘတ်ထဲတွင် ကျောက်တုံးကြီး ဖိထားသကဲ့သို့ အသက်ရှူကျပ်လာပြီး ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ခံစားနေကြရသည်။

"ငါတို့ သေရတော့မယ် ထင်တယ်" တစ်ယောက်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဒီလိုနေ့မျိုး ရောက်လာမယ်ဆိုတာ ကြိုသိထားပြီးသား ဖြစ်ပေမဲ့၊ တကယ်တမ်း ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတာတော့ အမှန်ပါပဲ။

ဒီလို ထူးခြားတဲ့ ကွေ့ရှန်း(တစ္ဆေမသေမျိုး)မျိုး မွေးဖွားလာရင် ပတ်ဝန်းကျင်က ရွှေနတ်ဘုရားတွေကို အစာအဖြစ် လိုက်လံစားသောက်မှာ သေချာသလောက်ပဲ။

ပြောနေရင်းနှင့် ရုတ်တရက် လူတိုင်း တစ်စုံတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်ပြီး အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုအရပ်မျက်နှာသည် ဆိုင်းငံ့လှိုဏ်ဂူ တည်ရှိရာဘက်ဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါတစ်ခု အလျင်အမြန် နီးကပ်လာနေသည်ကို သူတို့ အာရုံခံမိလိုက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူတို့ ရှိနေသောနေရာသည် နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေနှင့် ဆိုင်းငံ့လှိုဏ်ဂူ ကြားတည့်တည့်တွင် ရောက်နေသည်။

"အဲဒါ ဘာကြီးလဲ"

"ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တဲ့ အရှိန်အဝါ... ကြည့်ရတာ... ကွေ့ရှန်း တစ်ကောင်ပဲ..."

"ကွေ့ရှန်းဆိုတာ သေချာတယ်။ ဆိုင်းငံ့လှိုဏ်ဂူထဲက ဟိုကောင်လား"

"ပေါင်လင်းမယ်တော် လုံးဝနိုးထလာတာကြောင့် ဟိုကွေ့ရှန်းကို လှုံ့ဆော်လိုက်တာ ဖြစ်မယ်..."

ကောလာဟလတွေအရ ဆိုင်းငံ့လှိုဏ်ဂူထဲက ကွေ့ရှန်းသည် ပေါင်လင်းမယ်တော်၏သမီး ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ အခု ပေါင်လင်းမယ်တော် ထွက်ပေါ်လာတော့ ဆိုင်းငံ့လှိုဏ်ဂူထဲက ကွေ့ရှန်းက ဒီလိုတုံ့ပြန်တာ သဘာဝကျပါတယ်။

"အဲဒီအကောင်က ဆိုင်းငံ့လှိုဏ်ဂူထဲမှာပဲနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ပြေးထွက်လာတာလဲ"

"မသိဘူးလေ။ ဒီကွေ့ရှန်းက ဆိုင်းငံ့လှိုဏ်ဂူကနေ တစ်ခါမှ မထွက်ဖူးဘူး။ ဒီကိစ္စက နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ်။ ပေါင်လင်းမယ်တော် နိုးထတာနဲ့ ဒီအကောင်နဲ့ ပတ်သက်နေတာများလား"

လူတိုင်း ဆွေးနွေးငြင်းခုံနေကြပြီး၊ ကွေ့ရှန်း၏ ပစ်မှတ်မဖြစ်စေရန် ကိုယ့်အရှိန်အဝါများကို အလျင်အမြန် ဖုံးကွယ်ထားလိုက်ကြသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ထိုကွေ့ရှန်းသည် သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ၊ ထူးဆန်းသော အနီရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လျက် ဖြတ်ကျော်ပျံသန်းသွားသည်။

ရွှေနတ်ဘုရားများ သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ကြသည်။

ပေါင်လင်းမယ်တော် လုံးဝနိုးထလာရင် သူတို့ သေလမ်းပဲရှိတယ်ဆိုတာသိပေမဲ့ ခဏတဖြုတ်လောက် ပိုအသက်ရှင်ရတာလည်း ကောင်းတာပဲလေ။

လီချန်သည်လည်း နောက်ယောင်ခံလိုက်ပါလာပြီး ထိုရွှေနတ်ဘုရားအုပ်စုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် သူက အရှိန်အဝါကို ကောင်းစွာဖုံးကွယ်ထားပြီး ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ထားသဖြင့် ထိုရွှေနတ်ဘုရားများက လီချန်ရှိနေသည်ကို သတိမထားမိကြပေ။

"နိယာမရုပ်သွင်က ဒီလောက်တောင်ပီပြင်နေပြီ... ပေါင်လင်းမယ်တော် လုံးဝနိုးထခါနီးနေပြီပဲ။ ဒါကြောင့် အားရို့ ဒီလောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုံ့ပြန်နေတာကိုး"

လီချန်သည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုပီပြင်လာသော ရတနာအလင်းရောင် လူရိပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုရတနာအလင်းရောင် လူရိပ်သည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဆံပင်ရှည်ရှည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဘုရားမတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြူစင်သန့်ရှင်းသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဟုတ်တယ်... ဒီလို ခံစားချက်မျိုး။

ဒါက ကွေ့ရှန်းတစ်ကောင် ဖန်တီးထားတဲ့ နိယာမရုပ်သွင်ပဲ ရှိသေးတာတောင် ဒီလို ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနိုင်တယ်ဆိုတော့၊ ပေါင်လင်းမယ်တော် အသက်ရှင်စဉ်တုန်းက ဘယ်လောက်တောင် မြင့်မြတ်သန့်စင်မလဲဆိုတာ တွေးကြည့်လို့ရသည်။

"မေမေ... မေမေ ပြန်လာပြီ..."

အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကလေးမလေး အားရို့ ဖြစ်သွားသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကွေ့ရှန်းသည် နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ထိုဝိုးတဝါး အဖြူရောင်နိယာမရုပ်သွင်ကို ငေးကြည့်နေသည်။

သွေးနီရောင် မျက်လုံးအစုံမှ သွေးမျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။

သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးကြောများ ယှက်သန်းနေပြီး ပင့်ကူအိမ်သဖွယ် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်သည် ကလေးမလေး အားရို့ (ကွေ့ရှန်း) ကို သတိပြုမိသွားပုံရပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အားရို့က တကျော်ကျော် အော်ခေါ်နေသည်။

သူမ အနားကပ်သွားချင်သော်လည်း နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခုက သူမကို တားဆီးထားသည်။

ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်က မလှုပ်မယှက်ဘဲ ကြည့်နေသည်။

လီချန် ဒီမြင်ကွင်းကိုကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ပေါင်လင်းမယ်တော်ဖြစ်လာတဲ့ ဒီကွေ့ရှန်းက အားရို့ကို မမှတ်မိတော့ဘူးလား။

ဒါကလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ကွေ့ရှန်း ဖြစ်သွားပြီးနောက်မှာ မူလ သက်ရှိဘဝနဲ့ တူညီတဲ့ အသိစိတ် ရှိတော့တာ မဟုတ်ဘူးလေ။

အားရို့ဆီမှာ အတိတ်ဘဝမှတ်ဉာဏ်တွေရှိနေတာက စွဲလမ်းစိတ်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒီနိုးထလာတဲ့ ပေါင်လင်းမယ်တော်ကတော့ ကွေ့ရှန်း ဖြစ်သွားတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အတိတ်ဘဝ မှတ်ဉာဏ်တွေ အကုန်လုံး ပျောက်ပျက်သွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒါက သူ့ကို စိုးရိမ်စေသည်။

ဘာပဲပြောပြော ဒီပေါင်လင်းမယ်တော်ရဲ့ အရှိန်အဝါက ၉ ကပ်ဘေး မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့် နီးပါး ရောက်နေပြီ။

ကလေးမလေး အားရို့ ကတော့... အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်ပေမဲ့၊ ရှန်ဝမ် (မသေမျိုးဘုရင်)အဆင့်လောက်ပဲ ရှိသေးတာ။

ထိုအချိန်တွင် ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တားမြစ်နယ်မြေထဲမှ ပြေးထွက်လာသည်။ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အရှိန်အဝါသည် စောစောကလို သန့်စင်ခြင်းမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ ယုတ်မာခြင်း၊ ရက်စက်ခြင်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး..."

လီချန် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) က အားရို့ကို မမှတ်မိဘဲ ရန်သူလို့သတ်မှတ်ပြီး တိုက်ခိုက်တော့မယ်။

ဒီတိုက်ခိုက်မှုက အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်မှုပဲ။

အားရို့ သေချာပေါက်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

လီချန် ဘာမှမစဉ်းစားတော့ဘဲ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားမြစ်တစ်စင်းပေါ်ထွက်လာပြီး ခေါင်းလောင်းရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အားရို့၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်သည် ခေါင်းလောင်းရိပ်ပေါ်သို့ ဝင်ဆောင့်လိုက်သည်။

ဝုန်း!

ပြင်းထန်သောတုန်ခါမှုများနှင့်အတူ...

လီချန် ထုတ်သုံးလိုက်သော ၂၃ အခြေခံ လျန်ချီးအချိန်ခေါင်းလောင်း မွေးရာပါဓားအစီအရင်သည် အသက်ရှူချိန် တစ်ကြိမ်စာလောက်တောင် မခံလိုက်ရဘဲ ချက်ချင်းပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်။

တာအိုဓား ရာပေါင်းများစွာအဖြစ် ကွဲထွက်ပြီး ပြန်လည်လွင့်စင်လာသည်။

ထိုတာအိုဓားများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် မူလတာအိုဓား ၂ လက်မှလွဲ၍ ကျန်ဓားများအားလုံး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကွဲရာများ ပေါ်လာကာ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်ပျက်စီးသွားသည်။

"ရှီး..." လီချန် လေအေးတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။

သူ့ရဲ့ ၂၃ အခြေခံ အချိန်ခေါင်းလောင်း ဓားအစီအရင်က ရှန်ဝမ်တစ်ပါးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကိုတောင် ခုခံနိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ထားခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ဝိုးတဝါး နိယာမရုပ်သွင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်တည်းနဲ့ တိုက်ရိုက် ပျက်စီးသွားခဲ့တယ်။

"ဒါ... ဒါက အဆင့် ၉ နိယာမရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားလား" လီချန် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။

ကွာခြားချက်က သိသာလွန်းတယ်။

သူက အဆင့် ၆ နိယာမပဲ ရှိသေးတာကိုး။ ရှန်ဝမ်အဆင့်နဲ့တောင် အလှမ်းကွာနေသေးတာ။

တကယ်လို့ သူ့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအဌမဓား (လုရှန်ဓား) သာ အဆင့်ကြီးအောင်မြင်မှုရောက်နေရင် အခြေအနေပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်။

ပြီးတော့... သူ အချက်တစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်သည်။ သူ့ရဲ့ ဓားအစီအရင်ကို ဖြိုခွင်းလိုက်ပြီးနောက် ဝိုးတဝါး နိယာမရုပ်သွင်ကလည်း သက်သာပုံမရဘဲ ယိမ်းယိုင်သွားသည်။

"ကြည့်ရတာ... လုရှန်ဓားက ဒီပေါင်လင်းမယ်တော်ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပုံရတယ်" လီချန် ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။

ကွေ့ရှန်း ဖြစ်တည်လာတာက ဟွန်တွန်ပြင်ပနတ်ဘုရားတွေနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာကိုး။

လုရှန်ဓားက ဟွန်တွန်ပြင်ပနတ်ဘုရားတွေကို ပစ်မှတ်ထားတဲ့ ဓားသိုင်းဖြစ်လို့၊ ကွေ့ရှန်းကို ထိခိုက်စေနိုင်တာ သဘာဝကျပါတယ်။

သူ့ရဲ့ လုရှန်ဓားက အဆင့်ကြီးအောင်မြင်မှု မရောက်သေးလို့၊ အထွတ်အထိပ် မရောက်သေးလို့သာ... တကယ်လို့သာ လုရှန်နိယာမအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ရင် ရလဒ်က တခြားစီဖြစ်သွားမှာ။

"အားရို့... ပြန်လာခဲ့" လီချန် လှမ်းအော်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ အားရို့က ဘာမှမကြားသလိုပါပဲ။ ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်ကြည့်နေသည်။

"မေမေ..." လို့ တတွတ်တွတ် ခေါ်ရင်း မျက်လုံးထဲက သွေးမျက်ရည်တွေ စီးကျနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်၏ နောက်ဆက်တွဲ တိုက်ခိုက်မှုများ ရောက်ရှိလာပြီး... အားရို့အပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားသည်။

ဝုန်း!

အားရို့၏ကွေ့ရှန်းခန္ဓာကိုယ် လွင့်စင်ထွက်သွားသည်။

သူမ၏ ပတ်လည်တွင် ဝဲပျံနေသော နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းလက်နက် ၃ ခုက ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်ပြီး နိယာမရုပ်သွင်၏တိုက်ခိုက်မှုကို လျော့ပါးအောင် ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အားရို့သည် တောင်ကြီးတစ်လုံးထဲသို့ ဝင်ဆောင့်မိသွားသည်။

လီချန် အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ အားရို့ အသက်အန္တရာယ်မရှိကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ထိုလက်နက် ၃ ခုက အားရို့အတွက် စွမ်းအားအများစုကို ကာကွယ်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုလက်နက် ၃ ခု၏ အလင်းရောင်များလည်း မှေးမှိန်သွားသည်။

သိသာထင်ရှားသည်မှာ ဤလက်နက်များသည် အကန့်အသတ်မရှိ ကာကွယ်ပေးနိုင်သည် မဟုတ်ပေ။

"မေမေ... သမီး တစ်ခုခုအမှားလုပ်မိလို့လားဟင်။ သမီးကို စိတ်မဆိုးပါနဲ့နော်။ သမီး လိမ္မာပါ့မယ်..." အားရို့ တောင်ထဲမှ ပြန်ထွက်လာပြီး နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေဆီသို့ ထပ်မံ တိုးကပ်သွားသည်။

အဝေးမှ တောင်တန်းပေါ်ရှိ ရွှေနတ်ဘုရားများ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"စောစောကဟာက ဓားအစီအရင် မဟုတ်လား။ ဒီကွေ့ရှန်းက ဓားအစီအရင်ပါ သုံးတတ်တာလား"

"မဟုတ်ဘူး... အဲဒီဓားအစီအရင်က ကွေ့ရှန်းဆီက မဟုတ်ဘူး... ဟိုဘက်ကနေ ပျံလာတာ"

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ယောက်ယောက်က ဓားအစီအရင် သုံးပြီး ဒီကွေ့ရှန်းကို ကာကွယ်ပေးလိုက်တာလား"

"အင်မော်တယ်နန်းတော်မှာ ငါတို့ကလွဲရင် တခြား ရွှေနတ်ဘုရား မရှိတော့ဘူး မဟုတ်လား။ စောစောက ဓားအစီအရင်က ပေါင်လင်းမယ်တော်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ကြည့်လိုက်တာနဲ့တင် စွမ်းအားကြီးမှန်း သိသာတယ်။ ရှန်းကျွင်းတွေတောင် လုပ်နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး"

"တခြားကမ္ဘာက ရှန်းဝမ်များလား"

"တခြားကမ္ဘာက ရှန်းဝမ်ဆိုရင် ဘာလို့ နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေကို လာမှာလဲ။ ဒီထဲက ပေါင်လင်းမယ်တော် ရုတ်တရက် နိုးထလာတာနဲ့ ဆက်စပ်မှုရှိမလား"

လူတိုင်း စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ပြီး တီးတိုး ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ခေါင်းမထောင်ရဲကြဘူး။

သူတို့က အဆင့် ၁ နိယာမ ပိုင်ရှင် ရွှေနတ်ဘုရားလေးတွေလေ။ ဒီလို ရှန်းဝမ်၊ မသေမျိုးဧကရာဇ် အဆင့်တွေရှေ့မှာ ပုရွက်ဆိတ်လောက်ပဲ ရှိတာ။

လီချန်က ဒီမြင်ကွင်းကိုကြည့်နေပြီး ထပ်မံဝင်ရောက်မစွက်ဖက်တော့ပေ။

၂၃ အခြေခံ လျန်ချီးအချိန်ခေါင်းလောင်း မွေးရာပါဓားအစီအရင်က အကြီးအကျယ် ပျက်စီးသွားပြီ။ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာဖို့ အချိန်ယူရဦးမယ်။

နတ်ဘုရားလက်နက် အချိန်ခေါင်းလောင်းရဲ့ စွမ်းအားကို ထုတ်သုံးရင်တော့ ရနိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ လွယ်လွယ်နဲ့ မသုံးချင်ဘူး။

ဒါက သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ဝှက်ဖဲလေ။ အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံပြင်ပမှာဆိုရင် သူက တစ်ကြိမ်ပဲ ထုတ်သုံးခွင့်ရှိတာ။ သုံးပြီးရင် ပြန်လည်စုစည်းဖို့ အချိန်စောင့်ရဦးမယ်။

အချိန်ခေါင်းလောင်းရဲ့ သာမန်ပုံရိပ်ယောင် တိုက်ခိုက်မှုလောက်နဲ့ကတော့ ၂၃ အခြေခံ ဓားအစီအရင်လောက်တောင် စွမ်းအားမရှိဘူး။

အားရို့ နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေအနား ရောက်သွားချိန်မှာ ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်က တိုက်ခိုက်မှု စတင်လိုက်ပြန်သည်။

အားရို့ ထပ်မံလွင့်စင်သွားသည်။

လက်နက် ၃ ခု၏ အလင်းရောင် ပိုမို မှေးမှိန်သွားသည်။

တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ်...

၈ ကြိမ်မြောက် ရောက်သောအခါ လက်နက် ၃ ခု၏ အလင်းရောင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

အားရို့၏ ကွေ့ရှန်းခန္ဓာကိုယ်လည်း ပြိုကွဲလုနီးပါးဖြစ်နေပြီ။

ဒါပေမဲ့ သူမက ဇွဲမလျှော့ဘဲ ဆက်တိုးနေဆဲ။ "မေမေ... သမီးကို စိတ်ဆိုးနေတာမလား။ စိတ်မဆိုးပါနဲ့နော်။ သမီး လိမ္မာပါ့မယ်..."

ဝုန်း!

ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်က အားရို့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ အားရို့အပေါ် ကျရောက်ခါနီး ဖြစ်နေပြီ။

အားရို့က မလှုပ်မယှက်ဘဲ နိယာမရုပ်သွင်ကို ငေးကြည့်နေသည်။ မျက်လုံးထဲမှ သွေးမျက်ရည်များ မရပ်မနား စီးကျနေသည်။

လီချန် ဒီမြင်ကွင်းကိုကြည့်ပြီး အချိန်ခေါင်းလောင်းကို ထုတ်သုံးတော့မလို့ ပြင်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက်... ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်၏ တိုက်ခိုက်မှု ရပ်တန့်သွားသည်။ မူလက ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင်တစ်စုံတစ်ရာ စတင် စုစည်းလာသည်။

"အားရို့..." ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မေမေ... ဒါ သမီးပါ... သမီး အားရို့ပါ... မေမေ သမီးကို မှတ်မိပြီ..." ကလေးမလေး အားရို့ (ကွေ့ရှန်း) အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။

"သမီး ဘာလို့ ထွက်လာတာလဲ... မထွက်လာသင့်ဘူး... သမီး ဖေဖေ ပြန်လာတာကို စောင့်နေရမှာလေ..." ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်က ခေါင်းငုံ့ပြီး ဝိုးတဝါးလက်ဝါးဖြင့် အားရို့ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ မျက်ဝန်းများ အလွန်နူးညံ့သွားသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်သည် တစ်ဖန်ပြန်လည် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်လာသည်။

စောစောက ယုတ်မာရက်စက်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဒါမှသာ ပေါင်လင်းမယ်တော်၏ စစ်မှန်သော ပုံရိပ်ဖြစ်သည်။

"မေမေ... ဖေဖေရောဟင်" အားရို့ သတိရပြီး မေးလိုက်သည်။

"သမီးဖေဖေက... မေမေလည်း မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ သေချာပေါက် ပြန်လာမှာပါ" ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်၏ မျက်နှာထား နူးညံ့နေပြီး သမီးဖြစ်သူကို အတိုင်းအဆမရှိ ချစ်ခင်မြတ်နိုးနေပုံ ရသည်။

"အားရို့... သမီး ဘယ်လိုလုပ် ထွက်လာနိုင်တာလဲ" သူမက မေးလိုက်သည်။

"မေမေ... ဦးဦးလီချန်က သမီးကို ကူညီပေးတာ" အားရို့က ချက်ချင်း ဖြေလိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် အကြည့်တစ်ချက် လီချန်အပေါ် ကျရောက်လာသည်။

သူက အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း၊ ဒီဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်၏ အာရုံခံမှုကို မရှောင်လွှဲနိုင်ပေ။

"မဟာယာနနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူ... ငါ့သမီးကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် မဆိုးပါဘူး" ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်က လီချန်ကို သတ်မှတ်လိုက်သည်။

လီချန်၏အင်အား အတိမ်အနက်ကိုပါ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

လီချန် ထိုအကြည့်အောက်တွင် နေရခက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"အားရို့... မေမေ သွားရတော့မယ်" ရုတ်တရက် ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်က အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီး အားရို့ကိုကြည့်ကာ နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မေမေ... ဘယ်သွားမလို့လဲ။ အားရို့ မေမေနဲ့အတူ လိုက်မယ်..." အားရို့ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"အားရို့... မေမေက ခဏလေးပဲ သတိကပ်နိုင်တာ... မှတ်ထားနော်... ဆိုင်းငံ့လှိုဏ်ဂူထဲမှာပဲ နေ... အပြင်မထွက်နဲ့... ဖေဖေ လာခေါ်တဲ့အထိစောင့်နေ... မေမေ့စကား နားထောင်နော်" ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်၏ လေသံက အလျင်လိုလာသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး၊ ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်၏မျက်နှာ ရုတ်တရက် ကြောက်မက်ဖွယ် ပြောင်းလဲသွားကာ ယုတ်မာရက်စက်မှုများ ပြန်လည် လွှမ်းမိုးလာသည်။

သို့သော် သူမက ဆက်လက် တွန်းလှန်နေဆဲဖြစ်သည်။ "သွား... ဆိုင်းငံ့လှိုဏ်ဂူထဲ ပြန်ဝင်တော့..."

"မေမေ..." အားရို့ မျက်ရည်များ ကျဆင်းနေသော်လည်း မေမေစကား နားထောင်ရမည်ကို သိသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ငိုယိုရင်း ဆိုင်းငံ့လှိုဏ်ဂူ ရှိရာဘက်သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် အဝေးမှတောင်တန်းပေါ်တွင် ကြည့်နေကြသော ရွှေနတ်ဘုရားများလည်း ထိုနိယာမရုပ်သွင် (ပေါင်လင်းမယ်တော်) ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းတော့မည်ကို သိလိုက်ကြသည်။

"မြန်မြန်... ဆိုင်းငံ့လှိုဏ်ဂူ ဘက် သွားကြ..." တစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

အခြားသူများလည်း သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။ ပေါင်လင်းမယ်တော်က သမီးဖြစ်သူကို ဆိုင်းငံ့လှိုဏ်ဂူထဲ ပြန်ဝင်ခိုင်းတယ်ဆိုတော့ အဲဒီနေရာက ဘေးကင်းလောက်တယ်။

ထို့ကြောင့် သူတို့လည်း ဆိုင်းငံ့လှိုဏ်ဂူရှိရာဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားကြသည်။

လီချန်ကတော့ မလှုပ်ရှားဘဲ နေရာမှာတင်ရပ်ပြီး ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်ကို ကြည့်နေသည်။

ထိုနိယာမရုပ်သွင်၏အရှိန်အဝါသည် ပိုမိုယုတ်မာရက်စက်လာသည်။

သို့သော် သူမ တောင့်ခံထားဆဲဖြစ်သည်။

ရူးသွပ်ခြင်း နှင့် အသိစိတ် ရှိခြင်းတို့ လွန်ဆွဲနေသကဲ့သို့ပင်။

အားရို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ စောင့်ပြီးမှ ဝိုးတဝါး နိယာမရုပ်သွင်သည် လုံးဝ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကင်းသွားပြီး၊ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သာရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကွေ့ရှန်းအဖြစ် ရုတ်ခြည်း ပြောင်းလဲသွားကာ လီချန်ကို ချက်ချင်း ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

လီချန် ကျောချမ်းသွားသည်။

ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို သူ လုံးဝ ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ သေချာတယ်။

ဒါကြောင့် သူ ချက်ချင်းပဲ အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲ နေရာကူးပြောင်းပြီး ဝင်ရောက် ပုန်းခိုလိုက်သည်။

ပစ်မှတ်ပျောက်သွားသော ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) သည် ဒေါသတကြီး စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေထဲမှ ရုတ်တရက် ပြေးထွက်လာသည်။ ကွေ့ရှန်း အရှိန်အဝါများ လှိမ့်ဆင်းလာပြီး ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ဆိုင်းငံ့လှိုဏ်ဂူရှိရာဘက်သို့ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းသွားသည်။

ရွှေနတ်ဘုရားတစ်ပါးသည် ခြေလှမ်းနှေးသွားသဖြင့် ဆိုင်းငံ့လှိုဏ်ဂူ နယ်ပယ်ထဲ မရောက်မီမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိုးတဝါး အဖြူရောင် နိယာမရုပ်သွင်၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ အသက်မဲ့နေသော ရွှေရောင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုအဖြစ် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ကျန်သော ရွှေနတ်ဘုရားများကို သက်ပြင်းချစေနိုင်သည်မှာ... ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) သည် စည်းတစ်ခုအနား ရောက်သောအခါ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခြင်းပင်။

"ဟေ... ဆိုင်းငံ့လှိုဏ်ဂူကို မရောက်သေးဘဲနဲ့ ပေါင်လင်းမယ်တော် က မကပ်ရဲတော့ဘူးလား" တစ်ယောက်က အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ သတိထားမိလား။ ဒီဧရိယာက နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ်။ ငါ့ရင်ထဲမှာ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေတယ်... တစ်စုံတစ်ရာက ငါတို့ကို စိုက်ကြည့်နေသလိုမျိုး..."

"ဟုတ်တယ်။ အဲဒီလို ခံစားချက်မျိုး ရတယ်။ ဒါကြောင့် ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) က မကပ်ရဲတာနေမယ်..."

'ဒီပေါင်လင်းမယ်တော်က ကောင်းကင်တာအိုနယ်ပယ်ထဲ ဝင်ဖို့ မရဲဘူးလား'

အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံအတွင်း၌ လီချန်သည် ကောင်းကင်တာအိုနယ်ပယ် အစွန်းပိုင်းအခြေအနေကို အာရုံခံမိပြီး အံ့သြနေမိသည်။

တကယ်လို့ ပေါင်လင်းမယ်တော်သာ ကောင်းကင်တာအိုနယ်ပယ်ထဲ ဝင်လာရင်၊ သူအနေနဲ့ ဒီကွေ့ရှန်းကို ဘယ်လိုရင်ဆိုင်ရမလဲ ခေါင်းခဲနေရမှာ။

အခုတော့ ဒီကွေ့ရှန်းက သူ့ကို အဲဒီအခွင့်အရေးတောင် မပေးတော့ဘူးပဲ။

***