နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်း

လီချန်သည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော လက်ကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ တစ္ဆေအငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး နေကိုပင် ကွယ်သွားစေကာ အရာအားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်မည့် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

ဒါက ပေါင်လင်းမယ်တော် အသွင်ပြောင်းသွားသော ကွေ့ရှန်း၏ အဝေးမှ လှမ်းတိုက်လိုက်သော တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သည်။

ဘယ်လောက် ဝေးကွာမလဲ မသိပေ။

အနည်းဆုံးတော့ လီချန်အနေဖြင့် ထိုကွေ့ရှန်း ၏တည်နေရာ အတိအကျကို အာရုံမခံနိုင်ပေ။

ဆိုလိုတာက ဒီကွေ့ရှန်းဟာ အတော်လေးဝေးကွာတဲ့ နေရာကနေ တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

အဆင့် ၉ နိယာမ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့်နဲ့ တကယ် တန်ပါတယ်။

ပြီးတော့ ၃၃ ဘုံမြောက်ဘုံမှာ မွှေနှောက်ပြီး မပျက်သုဉ်းနိုင်သော ရွှေနတ်ဘုရားဘယ်နှပါးကို သတ်ဖြတ်ပြီးပြီလဲ မသိဘူး။ နိယာမတွေ အများကြီးကို ဝါးမျိုထားပြီးပြီ။ တခြားသက်ရှိတွေရဲ့ နိယာမတွေကို ဝါးမျိုတာက ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ရှိမရှိ မသိပေမဲ့၊ ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးလာတာတော့ သေချာတယ်။

ဒီလက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကနေတင် လီချန် ခံစားမိလိုက်တာက ဒီကွေ့ရှန်းဟာ အရင်ကထက် ပိုစွမ်းအားကြီးလာတယ် ဆိုတာပါပဲ။

"ကံကောင်းလို့ အဝေးကနေတိုက်တာ..." လီချန် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

သူက အချိန်မရွေး ဆုတ်ခွာလို့ ရတယ်။

ဒါပေမဲ့ မလှမ်းမကမ်းက ယဲ့ယွီ နဲ့ ပိုင်ကျူနတ်ဘုရားမြို့တော်ထဲက ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တိုက်ပွဲဖြစ်ရင် ပိုင်ကျူနတ်ဘုရားမြို့တော် သေချာပေါက် ပါသွားတော့မယ်။

ဒီမှာ ကျန်ခဲ့တဲ့သူတွေက သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေလေ။

တိုက်ပွဲကြား ညပ်ပါသွားရင် ဘယ်လောက်တောင် သေကြေပျက်စီးမလဲ။

"ကြည့်ရတာ... ဒီတိုက်ခိုက်မှုကို အရင်ဆုံးခုခံလိုက်ပြီးမှ ထွက်ပြေးလို့ ရမယ်ထင်တယ်" လီချန် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ ၂၃ အခြေခံ လျန်ချီးအချိန်ခေါင်းလောင်း မွေးရာပါဓားအစီအရင်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ပြီး လုရှန်ဓား၏ဓားစွမ်းအင်ကိုပါ ပေါင်းထည့်လိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဓားအလင်းတန်းများ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်ကာ ထူးဆန်းသော ဧရာမ ခေါင်းလောင်းရိပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒေါင်!

လက်ကြီးက ခေါင်းလောင်းရိပ်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ခေါင်းလောင်းသံကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ လီချန်၏ ၂၃ အခြေခံ ဓားအစီအရင် သည် ပြိုကွဲမသွားခဲ့ပေ။

တိုက်ခိုက်မှုကို အပြည့်အဝ ခံလိုက်ရသော်လည်း တောင့်ခံနိုင်ခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများက တာအိုဓားတစ်လက်ချင်းစီဆီသို့ စီးဆင်းသွားပြီး ဝန်ပိစေခဲ့သော်လည်း၊ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ဓားတွေ မပျက်စီးသွားပေ။

ဒီနှစ်တွေအတွင်း တာအိုဓားတွေကို ပြန်လည်ပြုပြင်မွမ်းမံထားလို့ ပိုခိုင်မာလာတာလည်း ပါသည်။

ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ လုရှန်ဓားက အဆင့်ငယ်အောင်မြင်မှု ၉၉ မှတ် ရောက်နေပြီ။ အဆင့်ကြီးအောင်မြင်မှုရောက်ဖို့ ၁ မှတ်ပဲ လိုတော့တာ။

နောက်ပြီး အရန်နိယာမ ၇ ခုစလုံးက လုရှန်ဓားနဲ့ဆက်စပ်နေပြီး၊ သူတို့ရဲ့ တိုးတက်မှုကလည်း ဓားအစီအရင်ကို အားဖြည့်ပေးနေသည်။

လီချန် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တာအိုဓားများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ ကောင်းကင်ပေါ်က လက်ကြီးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါက ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ...

ပိုမို ပြင်းထန်လာကာ နောက်ထပ် ပိုကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု လာတော့မည့်ဟန် ရှိသည်။

"ဒါက..." ယဲ့ယွီ ကတော့ သေဖို့ ပြင်ထားပြီးသားပင်။

သူက အဆင့် ၂ ရွှေနတ်ဘုရားပဲ ရှိသေးတာ။ ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) နဲ့ ယှဉ်ရင် ကွာခြားချက်က မိုးနဲ့မြေလိုပဲ။

ဒီကွေ့ရှန်းသာ သူ့ကို သတ်ချင်ရင် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကို ခြေချေလိုက်သလိုပါပဲ။ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းနဲ့ သူ့ရဲ့ ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ရိုက်ချိုးပြီး ဝိညာဉ်ပါ ကွဲကြေသွားစေမှာ။

ရွှေနတ်ဘုရား အများအပြားလည်း ဒီလိုပဲ သေဆုံးခဲ့ရတာ။

ဒါပေမဲ့ သူ မထင်မှတ်ထားတာက လီချန်က အစွမ်းထက် ဓားအစီအရင်ကိုသုံးပြီး ကွေ့ရှန်းရဲ့ အဝေးရောက် တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးနိုင်ခဲ့တာပဲ။

လီချန်က အစွမ်းထက်ပြီး ထိပ်တန်းအစီအရင်ဆရာဖြစ်မှန်း သူ သိပေမဲ့... ဒါက ကွေ့ရှန်း လေ။

အဆင့် ၉ နိယာမပိုင်ဆိုင်တဲ့ မသေမျိုးဧကရာဇ် အဆင့်နီးပါးရှိတာ။

အဝေးရောက် တိုက်ခိုက်မှုမို့ မသေမျိုးဧကရာဇ်အဆင့် မမီရင်တောင်၊ ရှန်ဝမ် (မသေမျိုးဘုရင်) အဆင့်လောက်တော့ရှိမှာ သေချာတယ်။

ဒီလို တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို အင်မော်တယ်နန်းတော်က ရှန်းကျွင်းတွေတောင် ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါကြောင့်လည်း ရှန်းကျွင်းတွေက ခေါင်းမဖော်ရဲဘဲ ပုန်းနေကြရတာ။ ထွက်လာရင် အလကား သေမှာကိုး။

"တာအိုရောင်းရင်းယဲ့ယွီ... အသက်ရှင်ချင်ရင် စိတ်ကိုလျှော့ထား၊ ဘာမှ မခုခံနဲ့..." လီချန် ရုတ်တရက် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့ယွီကို အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲခေါ်သွားဖို့အတွက် ယဲ့ယွီက ခုခံမှု မရှိဘဲ လီချန် ထိန်းချုပ်တာကို လက်ခံမှရမှာပင်။

အရင်တုန်းကဆိုရင်တော့ ယဲ့ယွီ ဒီလိုလုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ အခု အခြေအနေက မတူတော့ဘူး။

ကြောက်မက်ဖွယ် ကွေ့ရှန်းက အသက်အန္တရာယ်ပေးနေပြီ။ သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးရှင်သန်ခွင့် မျှော်လင့်ချက်က လီချန် လက်ထဲမှာပဲရှိတော့တယ်။

လီချန် ဘာလုပ်မလဲမသိပေမဲ့ သူက လီချန်ကို နာခံဖို့ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လီချန်သည် ယဲ့ယွီကို ခေါ်ဆောင်ပြီး နေရာမှပျောက်ကွယ်သွားကာ အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီး အသက်ရှူချိန် နှစ်ကြိမ် မပြည့်ခင်မှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာသည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အရောင်ပြောင်းသွားပြီး၊ တစ္ဆေအငွေ့အသက်များ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ပိုင်ကျူနတ်ဘုရားမြို့တော်၏ ထောင့်တိုင်းကို ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ပိုင်ကျူနတ်ဘုရားမြို့တော်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီနေကြသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ထိုတစ္ဆေအငွေ့အသက်များသည် နေရာအနှံ့ရှာဖွေပြီးနောက် ဘာမှမတွေ့သဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားသည်။ မကြာမီ ပိုင်ကျူနတ်ဘုရားမြို့တော်၏ ကောင်းကင်ယံ ပြန်လည်ကြည်လင်လာသည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံမှုနိမ့်ပါးသော ကျင့်ကြံသူအများအပြားသည် တစ္ဆေအငွေ့အသက်၏ ထိပါးမှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ ခံစားရမည့်ပုံရှိသည်။

လီချန်သည် ယဲ့ယွီကိုခေါ်ဆောင်ပြီး အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ ပိုင်ကျူနတ်ဘုရားမြို့တော်၏အခြေအနေကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ကွေ့ရှန်းက မြို့ကို ဖျက်ဆီးသတ်ဖြတ်ခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့ရမှ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ သူ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။

ဒီကွေ့ရှန်းက ကြောက်စရာကောင်းပြီး ရွှေနတ်ဘုရားတွေအတွက် သေမင်းတမန်ဖြစ်ပေမဲ့ နိယာမ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကိုပဲ ရိတ်သိမ်းတာ။ သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေကိုတော့ စစ်မြေပြင်ထဲ ရောက်မနေသရွေ့ သိပ်ပြီးအရေးမလုပ်ပါဘူး။

ဒါကြောင့်လည်း လီချန်က ယဲ့ယွီကို ခေါ်ထုတ်လာခဲ့တာ။

ယဲ့ယွီကို မြို့ထဲထားခဲ့ရင် ယဲ့ယွီ သေမှာ သေချာသလို သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေပါရောပြီး ဒုက္ခရောက်ကုန်ကြမှာ။

ယခုအချိန်တွင် ယဲ့ယွီ ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေသည်။

သူ ရောက်ဖူးခြင်းမရှိသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"တာအိုရောင်းရင်းလီချန်... ဒါ ဘယ်နေရာလဲ" သူ အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"ဒါက လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုပါ" လီချန် ဖြေလိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ လက်ရှိအင်အားနဲ့ဆိုရင် အင်မော်တယ်နန်းတော်က မနာလိုဖြစ်မှာကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ဘူး။

"ဒါ ရွေ့လျားလျှို့ဝှက်နယ်မြေလား" ယဲ့ယွီ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။

ရွေ့လျားလျှို့ဝှက်နယ်မြေအကြောင်း သူ ကြားဖူးသည်။

ဒါပေမဲ့ ရှားပါးလွန်းတယ်။

ပြီးတော့ ရွေ့လျားလျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေရဲ့ ဧရိယာက သိပ်မကျယ်ဝန်းတတ်ဘူး။ ကန့်သတ်ချက်တွေလည်း များတယ်။

ဒါပေမဲ့ ရွေ့လျားလျှို့ဝှက်နယ်မြေဆိုတာ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာပဲ။ အရေးကြုံရင် ဝင်ပုန်းလို့ ရတယ်လေ။

ယဲ့ယွီ ခန့်မှန်းတာက လီချန် ခေါ်လာတဲ့နေရာက ရွေ့လျားလျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်မယ်။ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ သူ့ကို တိုက်ရိုက်ခေါ်သွင်းလိုက်လဲဆိုတာတော့ မသိဘူး။

သေချာတာကတော့ သူ ဆက်မမေးရဲတော့ဘူး။

ဒါက သူများရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်လေ။

ဒီတစ်ခေါက် အသက်ရှင်ခွင့်ရတာ လီချန်ရဲ့ကျေးဇူးကြောင့်ပဲ။ မဟုတ်ရင် ကွေ့ရှန်း လက်ချက်နဲ့ သူ သေပြီ။

"တာအိုရောင်းရင်းလီချန်... အသက်ကယ်တဲ့ ကျေးဇူးကို ဘယ်လိုဆပ်ရမလဲ မသိတော့ပါဘူး" သူက အရိုအသေပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအန္တရာယ်က ကျွန်တော့်ကြောင့်ဖြစ်ရတာပါ... ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး" လီချန်က လက်ကာပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် လီချန်က ယဲ့ယွီကို ၃၃ ဘုံ မှာ ဆက်နေမလား၊ တခြားဘုံကို ပို့ပေးရမလား မေးလိုက်သည်။

"တာအိုရောင်းရင်းလီချန်... ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို တခြားဘုံဆီ ပို့ပေးနိုင်တာလား" ယဲ့ယွီ အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။

လီချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို တခြားဘုံကို ပို့ပေးပါ" ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း ရွေးချယ်လိုက်သည်။

လက်ရှိ ၃၃ ဘုံက အရမ်း အန္တရာယ်များလွန်းတယ်။

နတ်ဘုရားဂိုဏ်း အသီးသီးက ရွှေနတ်ဘုရားတွေ ထွက်ပြေးနိုင်သူတွေ ပြေးကုန်ကြပြီ။ မပြေးနိုင်သူတွေက ပုန်းနေကြရတာ။

၃၃ ဘုံရဲ့ နယ်မြေဖြတ်ကျော် နေရာကူးပြောင်းခြင်းအစီအရင်တွေကို သုံးလို့ မရတော့ဘူး။

သုံးလိုက်တာနဲ့ ဟိုကွေ့ရှန်းက ချက်ချင်း သိပြီး လာဖမ်းတာ။ အဲဒီကွေ့ရှန်းမှာ နယ်မြေဖြတ်ကျော် ခြေရာခံနိုင်တဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းရည် ရှိနေပုံရတယ်။ အရင်တုန်းက ရွှေနတ်ဘုရားတော်တော်များများ တယ်လီပို့ သုံးရင်းနဲ့ ကြားဖြတ်တိုက်ခိုက်ခံရပြီး သေကုန်ကြတာ။

"ကောင်းပြီ" လီချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ယဲ့ယွီကို ၃၁ ဘုံမြောက်ဘုံသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကတော့ တခြားဘုံများသို့ သွားရောက်ကာ တစ္ဆေနယ်မြေရှင်းလင်းရေး ဆက်လုပ်သည်။

ကွေ့ရှန်းက ၃၃ ဘုံမှာ သောင်းကျန်းနေတုန်းမို့ ဒီအချိန်မှာ တခြားနေရာတွေက ငရဲဘုံ မူလအနှစ်သာရတွေကို စုပ်ယူဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန်ပဲ။

အချိန်ကြာလာရင် ကွေ့ရှန်းက တခြားဘုံတွေကို ကူးလာမှာ သေချာတယ်။

......

နောက်ပိုင်း ဆယ်စုနှစ်များစွာ အတွင်း လီချန်သည် တစ္ဆေနယ်မြေများမှ ငရဲဘုံ မူလအနှစ်သာရများကို ဆက်တိုက်စုပ်ယူခဲ့သည်။

အချိန်အပိုင်းအခြားအလိုက် အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံသို့ပြန်လာပြီး ကျင့်ကြံသည်။

လုရှန်ဓားသည်လည်း အဆင့်ကြီးအောင်မြင်မှုသို့ ချောမွေ့စွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ။

လင့်တုန်းလောကသစ်ပင်နှင့် အခြား အရန်နိယာမ ၇ ခု၏ တိုးတက်မှုနှုန်းလည်း အလွန်လျင်မြန်လာသည်။

ယခုအခါ ၃၃ ဘုံ တစ်ခုလုံး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီ။

ဟိုကွေ့ရှန်းသည် ၃၃ ဘုံမြောက်ဘုံ တစ်ခုတည်းတွင် မကတော့ဘဲ၊ တခြားဘုံများသို့ပါ ကူးလူးသွားလာကာ သောင်းကျန်းနေသည်။

တခြားဘုံတွေမှာ သွားပုန်းနေတဲ့ ရွှေနတ်ဘုရားတွေနဲ့ တာအိုသခင်တွေ ကံဆိုးကုန်ကြပြီ။

ကံကောင်းတာက လီချန်က ယွီဟွာနတ်ဘုရားနန်းတော်မှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်အထက် ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို ကောင်းကင်တာအိုနယ်ပယ်ထဲ ခေါ်သွင်းထားပြီး အပြင်မထွက်ခိုင်းတာကြောင့် အထိအခိုက် မရှိခဲ့ပေ။

....

တစ္ဆေနယ်မြေ တစ်ခု အတွင်း၌။

လီချန် ပတ်လည်တွင် ဓားအလင်းတန်းများ လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေပြီး ထူးဆန်းသော ခေါင်းလောင်းရိပ်တစ်ခု ဖန်တီးထားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သတ္တဝါဆန်း အသေကောင်များ ပြန့်ကျဲနေသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုလုံး အတော်လေး ကျုံ့ဝင်သွားပြီ။

ရုတ်တရက် လီချန် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။

အိမ်ရှင်: လီချန်။

နတ်ဝိညာဉ် (ကောင်းကင်တာအို)။

မဟာယာနနယ်ပယ် (ကနဦးပိုင်း ၂၁/၁၀၀)။

အချိန်ခေါင်းလောင်း (နတ်ဘုရားကိရိယာ ၄၄၃၉၈/၁၀၀၀၀၀၀၀)။

ကောင်းကင်ဘုံအဌမဓား (အဆင့်ကြီးအောင်မြင်မှု ၈/၁၀၀)။

မျက်လုံးခြောက်လုံးပိုင်ဆိုင်သော ဟွန်တွန်လျှို့ဝှက်နတ်ဘုရား သက်ဆင်းခြင်းပညာ (ကြီးမားသော သက်ဆင်းခြင်း ၉၉/၁၀၀)။

လင့်တုန်းလောကသစ်ပင် (အဆင့် ၇ ၁၉/၁၀၀)။

အရန်နိယာမများ: အားလုံး အဆင့် ၆ (၃၁/၁၀၀)။

ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်း (နှစ်ဆယ့်သုံးအခြေခံ ၉၈/၁၀၀)။

ဝိညာဉ်ဆေးပင်စိုက်ပျိုးသူ(အဆင့်ဆယ့်တစ် ၉၉/၁၀၀)။

လက်နက်သန့်စင်သူ (အဆင့်ဆယ့်တစ် ၉၉/၁၀၀)။

အဂ္ဂိရတ်ဆရာ (အဆင့်ဆယ့်နှစ် ၉၉/၁၀၀)။

သားရဲထိန်းကျောင်းသူ (အဆင့် ၇ ၁၈/၁၀၀)။

သူ့ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်နှုန်းက အတော်လေးနှေးကွေးနေသည်။

ဒီလောက် နှစ်တွေ ကြာတာတောင် မဟာယာနနယ်ပယ် ကနဦးပိုင်း ၂၁ မှတ်ပဲ ရှိသေးတယ်။

ဒါပေမဲ့ လင့်တုန်းလောကသစ်ပင်က အဆင့် ၇ ကို ရောက်ရှိသွားပြီ။

ဆိုလိုတာက ရှန်ဝမ် (မသေမျိုးဘုရင်) အဆင့်နဲ့ ယှဉ်နိုင်နေပြီ။

သို့သော် အဆင့် ၇ ရောက်ပြီးနောက်၊ ငရဲဘုံ မူလအနှစ်သာရတွေကို စုပ်ယူသော်လည်း တိုးတက်မှုနှုန်းက နှေးကွေးသွားသည်။

ငရဲဘုံ မူလအနှစ်သာရ မလုံလောက်လို့ မဟုတ်ဘူး။

ကြည့်ရတာ... ငရဲဘုံ မူလအနှစ်သာရ တစ်မျိုးတည်းနဲ့ လင့်တုန်းလောကသစ်ပင်ရဲ့လိုအပ်ချက်ကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တော့ပုံရသည်။

ဒါပေမဲ့ တခြားအရန်နိယာမ ၇ ခုစလုံးက အဆင့် ၆ ကို ရောက်ကုန်ကြပြီ။

ဒါကြောင့် သူ တစ္ဆေနယ်မြေ ရှင်းလင်းရေးကို ဆက်လုပ်နေတာ။ အရန်နိယာမ ၇ ခုစလုံးကို အဆင့် ၇ အထိ တက်အောင်လုပ်မယ်။

ပင်မနိယာမ ၁ ခု နဲ့ အရန်နိယာမ ၇ ခု၊ စုစုပေါင်း နိယာမ ၈ ခုစလုံး အဆင့် ၇ ရောက်သွားရင် သူ့ရဲ့စွမ်းအားက အံ့မခန်းတိုးတက်လာမှာ သေချာတယ်။

အထူးသဖြင့် အရန်နိယာမ ၇ ခုက ဓားသိုင်းအပေါ် အများကြီး အထောက်အကူပြုတယ်။

တကယ်လို့ လုရှန်ဓားသာ အထွတ်အထိပ်ရောက်ပြီး လုရှန်နိယာမ မွေးဖွားလာကာ၊ အဲဒီနိယာမကိုပါ အဆင့် ၇ တင်လိုက်နိုင်ရင်... သူ့အင်အား ဘယ်လောက်ထိ ရောက်သွားမလဲဆိုတာ စဉ်းစားလို့တောင် မရဘူး။

အဲဒီအချိန်ကျရင် ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မခဲယဉ်းလောက်တော့ဘူး။

"ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ" လီချန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဓားအစီအရင်ကို သိမ်းဆည်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

...

ကောင်းကင်တာအိုနယ်ပယ် အပြင်ဘက်။

ကလေးမလေးတစ်ယောက် တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်မှာထိုင်ပြီး မေးထောက်ကာ ရှေ့ကို မျှော်ငေးနေသည်။

အားရို့ပင် ဖြစ်သည်။

ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာသွားကတည်းက ပြန်မပေါ်လာတော့ပေ။

အားရို့က နေ့တိုင်း ဒီနေရာမှာ ထိုင်စောင့်နေတတ်သည်။

အပြင်ထွက်ပြီး အမေကို လိုက်ရှာချင်ပေမဲ့ အမေက အထဲမှာပဲ နေ၊ အပြင်မထွက်နဲ့လို့ မှာထားခဲ့တယ်လေ။

သူမက ကလေးလိမ္မာလေးမို့ အမေ့စကား နားထောင်ရမယ်။

"ဦးဦးလီချန်... သမီး အမေ ဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲဟင်" လီချန် ရောက်လာတာ မြင်တော့ အားရို့က ငေးနေရာမှ သတိဝင်လာပြီး သနားစရာမျက်နှာလေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ပြန်လာသင့်တဲ့အချိန်ကျရင် ပြန်လာမှာပါ" လီချန် သက်ပြင်းချပြီး နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

တကယ်တော့ သူလည်း မသိပါဘူး။ ဟွေ့ယွမ်ကပ်ဘေး ပြီးဆုံးတဲ့အထိ စောင့်ရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကွေ့ရှန်းက နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေထဲ ပြန်ဝင်ပြီး နောက်ထပ် ကပ်ဘေးတစ်ခုကို စောင့်ရဦးမလား... သံသရာလည်နေဦးမှာလား။

သူ နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ စိတ်ကူးတစ်ခု ရလိုက်သည်။ အခု ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ အထဲမှာ ဘယ်လိုအခြေအနေ ရှိနေမလဲ။

ပြောရရင် သူ တော်တော် စိတ်ဝင်စားနေမိသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီတားမြစ်နယ်မြေက အန္တရာယ် များလွန်းတယ်။ အစွမ်းထက် ကွေ့ရှန်း မရှိတော့ပေမဲ့ ပိုကြောက်စရာကောင်းတဲ့အရာတွေရှိနေမလား ဘယ်သူသိမလဲ။

"သွားကြည့်ရင် ကောင်းမလား" လီချန် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

သူ သံသယရှိတာက... ဒီတားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှာ ကွေ့ရှန်းကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ တားမြစ်ပိတ်ပင်မှုတွေ ရှိနေမလားလို့။

တကယ်လို့ အဲဒီတားမြစ်ပိတ်ပင်မှုတွေကို ဖြေရှင်းနိုင်ရင် ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) ကို ပုံမှန်အတိုင်းပြန်ဖြစ်လာအောင် လုပ်ပေးနိုင်မလား။

"အားရို့... ဦးဦးနဲ့အတူ နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေကို လိုက်သွားမလား" လီချန် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ဦးဦးလီချန်... အဲဒါ မေမေ နေခဲ့တဲ့နေရာလား" အားရို့ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။

"ဟုတ်တယ်" လီချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"လိုက်မယ်... သေချာပေါက် လိုက်မယ်..." အားရို့ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ကဲ... သွားကြစို့" လီချန် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် အားရို့၏လက်ကို ဆွဲပြီး ကောင်းကင်တာအိုနယ်ပယ်မှထွက်ခွာကာ နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေရှိရာဘက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

သူက တစ္ဆေနယ်မြေတွေထဲမှာပဲ အချိန်ကုန်နေခဲ့လို့ ကောင်းကင်တာအိုနယ်ပယ် ချဲ့ထွင်နှုန်းက သိပ်မမြန်လှဘူး။ ဆယ်စုနှစ် အတော်ကြာခဲ့ပေမဲ့ မိုင် ၁၀၀ အောက်လောက်ပဲ တိုးလာသေးတယ်။

မကြာမီ လူတစ်ယောက်နှင့် ကွေ့ရှန်းတစ်ကောင် တားမြစ်နယ်မြေ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် တားမြစ်နယ်မြေသည် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေဆဲဖြစ်ပြီး ဆန်းကြယ်ကာ အန္တရာယ်များသည့် ခံစားမှုကို ပေးနေသည်။

အရင်တုန်းက လီချန် ဒီနေရာကို လေ့လာခဲ့ဖူးတယ်။ အစွမ်းထက်တဲ့ အစီအရင် တားမြစ်ပိတ်ပင်မှုတွေရှိတယ်ဆိုတာ သိပေမဲ့ ဝင်ပေါက်ကို မတွေ့ခဲ့သလို...

အတွင်းထဲက အန္တရာယ်ကိုကြောက်လို့ မကပ်ရဲခဲ့ဘူး။

"အားရို့... ဦးဦးနောက်ကနေ ကပ်လိုက်ခဲ့နော်" လီချန် ပြောလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဓားအလင်းတန်းများ သူ့ပတ်လည်တွင် ပေါ်လာပြီး ထူးဆန်းသော ခေါင်းလောင်းရိပ်တစ်ခု ဖန်တီးကာ သူနှင့် အားရို့ကို လွှမ်းခြုံထားလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ မြူခိုးများကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

သူ တားမြစ်နယ်မြေ အစွန်းပိုင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ခေါင်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော တီးတိုးရေရွတ်သံများ ကြားနေရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ နားနားကပ်ပြီး တစ်ယောက်ယောက် စကားပြောနေသလိုမျိုး။

ဒါပေမဲ့ သူ့စိတ်ထဲက ခေါင်းလောင်းသံကြောင့် ဒီတီးတိုးသံတွေက သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်ခဲ့ဘူး။

အားရို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင်လည်း ကျီလဲ့တရားဟောခရုသင်းပေါ်လာပြီး ဖျော့တော့သော တရားသံစဉ်များ ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဟိုတုန်းက ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အားရို့၏ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းလက်နက် ၃ ခုစလုံး စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းခဲ့ရပေမဲ့၊ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် အခု ပြန်လည် ပြည့်ဝနေပြီဖြစ်သည်။

***