ရှေးဟောင်းနေရာကူးပြောင်းအခင်းအကျင်း (၄)

အထူးသဖြင့် မကြာသေးမီက ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်စမ်းရေလေလံပွဲတွင် ကျိုးမူယန် ကိုယ်တိုင် ပါဝင်လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူကို ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခွင့် ပေးခဲ့ရသည်။

ထိုတိုက်ပွဲကြောင့်...

ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင်သည် အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခြင်းမရှိဘဲ ထိုကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်အဖြစ် ခိုအောင်းနေကြောင်း ကျိုးမူယန် အသေအချာ သိရှိသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်သာ သာမန်သိုင်းသခင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးထံမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါတို့ မေ့ထားလို့မရတာက ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင်ဟာ တကယ်တမ်း ကျဆုံးသွားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာပဲ။ အခု ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်ပဲ ကျန်တော့တယ်ဆိုပေမဲ့ မဟာသူတော်စင်တစ်ဦးရဲ့ နည်းလမ်းတွေကတော့ ဘယ်လိုမှ သာမန်မဟုတ်နိုင်ဘူး

တကယ်လို့ ဒါကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလိုက်ရင် တစ်နေ့မှာ အဲဒီမဟာသူတော်စင်သာ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့ရင် ငါတို့အားလုံး အကျိုးဆက်ကို ရင်ဆိုင်ရမှာကို ငါစိုးရိမ်မိတယ်"

ကျိုးမူယန်သည် အနီးနားရှိ အခြားကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်ကာ လူတိုင်းကို စိတ်ပျက်အားငယ်သွားစေမည့် အမှန်တရားတစ်ခုကို ပြောကြားလိုက်သည်။

မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး

ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်မျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်ဆိုဦးတော့၊ သူ၏ နက်နဲလှသော ခွန်အားကို လျှော့တွက်၍ လုံးဝမရပေ။

ဤအချက်ကို...

ခုနက ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် သိနိုင်သည်။

ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင် မသေဆုံးသေးကြောင်းကိုသာ ကြိုတင်သိရှိခဲ့လျှင် ထိုသိုင်းသခင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူကို သူတို့ လက်ရဲဇက်ရဲ တိုက်ခိုက်ရဲကြမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် တစ်ဖန်ပြန်တွေးကြည့်လျှင်လည်း မဟာသူတော်စင်၏ အမွေအနှစ်အပေါ် မက်မောမှုက ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တစ်ခုက သူတို့ကို တားဆီးနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပြန်သည်။

ထို့ကြောင့်...

ယခုအခါ ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင် မသေသေးကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အမွေအနှစ်ကို လုယူရေးထက် ထိုရှေးဟောင်းမဟာသူတော်စင်ကို မည်သို့ လုံးဝနှိမ်နင်းဖျက်ဆီးပစ်ရမည်ဆိုသည်က ပို၍ အရေးကြီးသောကိစ္စ ဖြစ်လာသည်။

မဟုတ်လျှင်...

တစ်နေ့တွင် ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင်သာ သူ၏အထွတ်အထိပ် အင်အားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပါက မည်သူကများ တားဆီးနိုင်မည်နည်း။

အစွမ်းထက်သော အင်အားရှိပြီး သူတော်စင်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်များစွာ ထွက်ပေါ်ခဲ့သည့် ကျိုးမိသားစု ပင်လျှင် မဟာသူတော်စင်တစ်ဦးကို ယှဉ်ပြိုင်အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် မပြောနိုင်ပေ။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ...

လျူရော့ဖုန်း ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်သွားပြီး "အကြီးအကဲကျိုး ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ မြင့်မြတ်သောဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မြေ ပျက်စီးသွားတုန်းက ကျွန်တော်တို့အားလုံး တစ်နည်းမဟုတ်တစ်နည်း ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့ကြတယ်။ ဒီအချက်ကတင် ကျွန်တော်တို့ဟာ ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင်နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ရပ်တည်နေပြီဆိုတာ သိသာနေပြီ။

အခုလည်း သူချန်ထားခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ်ကို လိုချင်ဇောနဲ့ လှုပ်ရှားခဲ့ကြသေးတယ်။

ဒီလောက်နက်နဲတဲ့ ရန်ငြိုးကတော့ သေခြင်းရှင်ခြင်းနဲ့ပဲ အဆုံးအဖြတ်ပေးလို့ ရတော့မယ်။"

"လောလောဆယ် ဒီရှေးဟောင်းနေရာကူးပြောင်းအခင်းအကျင်းက အလွယ်တကူ ပြင်လို့မရသေးဘူး။ ဒါကြောင့် အင်အားစုတွေကို ခွဲပြီး ထွက်ပြေးသွားတဲ့သူနောက်ကို လိုက်ကြတာပေါ့။ သူရှိတဲ့နေရာကို သိရမှပဲ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချကြတာပေါ့"

လျူရော့ဖုန်း၏ စကားကို အခြားသူများကလည်း ခေါင်းငြိမ့်ထောက်ခံကြသည်။

လက်ရှိအခြေအနေအရ ဤနည်းလမ်းတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။

ဤနေရာတွင် တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုနိုင်သည့် ရှေးဟောင်းနေရာကူးပြောင်းအခင်းအကျင်းတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

စောစီးစွာ သိခဲ့လျှင် သူတို့၏ အင်အားစုအသီးသီးမှ မြင့်မြတ်သောလက်နက်များကို ထုတ်ယူကာ ရန်သူကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်နှိမ်နင်းကြမည်ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ်၊ သိုင်းသခင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် မြင့်မြတ်သောလက်နက်ကို အသုံးပြုရန် မလိုအပ်သော်လည်း မဟာသူတော်စင်တစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်အတွက်မူ ထိုလက်နက်ကို သုံးစွဲရခြင်းမှာ ထိုက်တန်လှသည်။

ကံမကောင်းသည်မှာ...

ဧကရာဇ်အထွတ်အထိပ်မဟာသူတော်စင်၏ ဝိညာဉ်မှာ ကောင်းမွန်စွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သဖြင့် ပြီးခဲ့သည့်တိုက်ပွဲမှသာ သူတို့ သိရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ စောစောသိခဲ့ပါက အင်အားစုအားလုံးသည် မြင့်မြတ်သောလက်နက်များကို အသုံးပြု၍ တိုက်ရိုက်နှိမ်နင်းကြမည်မှာ အသေအချာပင်။

ဤလောကတွင် နောင်တအတွက် ဆေးမရှိပေ။

ယခု အခြေအနေအရ အင်အားစုအားလုံးသည် ဝရမ်းထုတ်၍ လူလိုက်လံရှာဖွေခြင်းသာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။

တောင်ပိုင်းနယ်မြေက အလွန်ကျယ်ပြောလှသဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်သုံး နေရာကူးပြောင်းအခင်းအကျင်းသည် ဝေးဝေးလံလံသို့ ပို့ဆောင်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ ကုရှို့ သည် တောင်ပိုင်းနယ်မြေအတွင်းမှာသာ ရှိနေဦးမည်ဟု သူတို့ မျှော်လင့်နေကြသည်။

မဟုတ်ပါက...

ရှေးဟောင်းတောရိုင်းကမ္ဘာသည် အလွန်ကျယ်ပြောလှရာ တစ်ဖက်လူကသာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပုန်းအောင်းနေမည်ဆိုပါက ရှာဖွေရခြင်းမှာ သမုဒ္ဒရာထဲ အပ်ရှာသကဲ့သို့ ခက်ခဲပင်ပန်းလှမည် ဖြစ်သည်။

"ဟွန်း"

ကျိုးမူယန်သည် ပျက်စီးနေသော ရှေးဟောင်းနေရာကူးပြောင်းအခင်းအကျင်းကို စိုက်ကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"ငါလည်း သွားပြီ"

ဝမ်ရွှမ်း ကလည်း ဆက်နေလိုစိတ် မရှိတော့သဖြင့် နှုတ်ဆက်စကားဆိုကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ကျင့်ကြံသူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြပြီး ခဏအကြာတွင် ကျယ်ပြောလှသော ချိုင့်ဝှမ်းကြီးထဲ၌ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ မှ လူများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

မိမိရှေ့မှ နေရာကူးပြောင်းအခင်းအကျင်းကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် လျူရော့ဖုန်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"သွားကြစို့"