ဖူရှန်ကျွင်း
Vol. 25 Ch. 346
"ခမည်းတော် ပထမဆုံး ဘယ်အင်အားစုကို စပြီး ကိုင်တွယ်ဖို့ စီစဉ်ထားပါသလဲ။"
ကုယန်က မေးလိုက်သည်။
ကုချင်းဖန်၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးဆေးလျက် "ဘယ်အင်အားစုက အတောင့်တင်းဆုံးလဲ။" ဟု ပြန်မေးသည်။
"ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေ ပါ ခမည်းတော်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ခြောက်သိန်းကတည်းက တည်ထောင်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းလောက်မှာတော့ မဟာသူတော်စင် အဆင့်ကို ကျော်လွန်တဲ့ သူတော်စင်ဘုရင်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ထွက်ပေါ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ အခြေခံအင်အားအရဆိုရင် ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေက အင်အားအကြီးဆုံးလို့ ယူဆရပါတယ်"
"ဒါဆိုရင် ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေကိုပဲ ပစ်မှတ်ထားတာပေါ့"
ကုချင်းဖန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။
ကုယန်၏ အမူအရာမှာ လေးနက်သွားသည် - "ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေမှာ သူတော်စင်ဘုရင်ရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေတာပါ။ တကယ်လို့ သူတို့ကို တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် ခမည်းတော်မှာ ယုံကြည်မှု ရှိရဲ့လား"
"တောင်ပိုင်းနယ်မြေမှာ လှုပ်ရှားခဲ့တဲ့ အင်အားစုတွေထဲမှာ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေက အင်အားအကြီးဆုံးပဲ။ အင်အားအကြီးဆုံးကို အရင်ရှင်းလိုက်ရင် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေ ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး။ အခြား အင်အားစုလေးတွေကို သွားတိုက်နေရင်တော့ သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်ရာ ရောက်မှာမဟုတ်ဘူး"
ကုချင်းဖန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ အင်အားအကြီးဆုံးကို အရင်ဆုံး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးမှသာ ကျန်ကိစ္စများမှာ အလွန်လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။
ကုချင်းဖန်၏ ပြတ်သားမှုကို မြင်သောအခါ ကုယန်လည်း ထပ်မံ၍ မကန့်ကွက်တော့ပေ။
"ကောင်းပြီ၊ တောင်ပိုင်းနယ်မြေကိစ္စကို ငါကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်မယ်။ မင်းကတော့ ကိုးပြည်နယ်မှာပဲ နေခဲ့ပါ"
ကုချင်းဖန်၏ စကားအဆုံးတွင် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ စာကြည့်ဆောင်အတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ အစမှ အဆုံးအထိ ကုချင်းဖန် မည်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကုယန် မသိလိုက်ပေ။ တစ်ဖက်လူမှာ တကယ့်လူမဟုတ်ဘဲ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
ဤသည်ကို မြင်ရသောအခါ ကုယန်၏ ကုချင်းဖန်အပေါ် ရိုသေခန့်ညားမှုမှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် သူသည် နန်ယွဲ့ရှန်းကို ဆင့်ခေါ်ကာ ကောင်းကင်ကင်းလှည့်စောင့်တပ်ကို ကိုးပြည်နယ်အတွင်း စောင့်ကြည့်မှုများ ပိုမိုတင်းကျပ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ထို့အတူ ကုယီ ကိုလည်း ခေါ်ယူကာ လျို့ဝှက်အစောင့်အရှောက်တပ်ကို တောင်ပိုင်းနယ်မြေမှ သတင်းများကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
ကုချင်းဖန် ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားပြီဖြစ်ရာ ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ထလာတော့မည်ကို ကုယန် ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်၏ တည်ရှိမှုမှာ အလွန်ထိခိုက်လွယ်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေပြီး မျက်လုံးပေါင်းများစွာက စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ယခု ကုချင်းဖန်ကပါ ပါဝင်လာပြီဖြစ်ရာ ဆူပူလှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်လာရန်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။
ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ကုချင်းဖန် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်သွားပါက သိုင်းနတ်ဘုရားမင်းဆက်သည် ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။
တောက်ပသော အလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်ယံကို ပိုင်းဖြတ်သွားသည်။
တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက်သူတော်စင်အဆင့်သို့ ခြေချနိုင်ခဲ့သဖြင့် ကုချင်းဖန်၏ ပျံသန်းနှုန်းမှာ ယခင်ကထက် ခန့်မှန်းရခက်လောက်အောင် မြန်ဆန်လာသည်။ အခြားကျင့်ကြံသူများအဖို့မူ ကောင်းကင်တွင် လျှပ်စီးလက်သွားသကဲ့သို့ အလင်းတန်းတစ်ခုကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏ ပုံရိပ်ကို ဖမ်းယူရန်ပင် မစွမ်းသာကြပေ။
ဘုန်း
ကုချင်းဖန်သည် ရှေးဟောင်းသားရဲတောင်တန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာစဉ် ငှက်ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်က သူ့ကို ထိုးသုတ်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် ထိုသားရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးမိုးများ ရွာချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ်နှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သော သားရဲကြီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျဆုံးသွားခဲ့ရသည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော တောင်တန်းအတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
"ဟင်း... တာအိုနန်းတော်နယ်ပယ် သားရဲကြီးကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်တာ ဘာအရာလဲ"
"ကြောက်စရာကြီး... ရှေးဟောင်းသားရဲတောင်တန်းထဲမှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခု ရှိနေပြီ"
"ဆုတ်... အမြန်ဆုတ်ကြစို့—"
ထိုကျင့်ကြံသူများသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် တောင်တန်းအတွင်းမှ အမြန်ထွက်ခွာသွားကြသည်။ တာအိုနန်းတော်အဆင့် သားရဲကြီးကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်နိုင်သူမှာ သာမန် တာအိုနန်းတော်အဆင့်ကို အပြတ်အသတ် ဖိနှိပ်ထားနိုင်သူ သို့မဟုတ် တစ်ဝက်တစ်ပျက်သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်နေသူပင် ဖြစ်ရမည်။ ထို့အပြင် တိုက်ခိုက်သူမှာ လူလား သားရဲလားဆိုသည်ကိုပင် သူတို့ မသိကြပေ။ အကယ်၍ တစ်ဝက်တစ်ပျက်သူတော်စင်အဆင့် သားရဲကြီးသာဆိုလျှင် သူတို့အားလုံး သေကြရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ မနေရဲကြတော့ပေ။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကုချင်းဖန်သည် ရှေးဟောင်းသားရဲတောင်တန်းမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ကိုးပြည်နယ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သိပ်သည်းလှသော ကမ္ဘာ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒီလောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပေါများနေတာ ကိုးပြည်နယ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုနေတာပဲ။ အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေမှာ အစွမ်းထက်သူတွေ ဒီလောက်များတာ မဆန်းပါဘူး၊ ဒီပတ်ဝန်းကျင်က တကယ့်ကို ကောင်းချီးပေးထားတာပဲ"
ကုချင်းဖန်သည် ဤဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သဘောကျမိသည်။ အသက်တစ်ချက် ရှူလိုက်တိုင်း သူ၏ ချီသွေးများ ဆူပွက်လာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သို့သော် အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါများသော်လည်း ကိုးပြည်နယ်ဘက်သို့ စီးဆင်းသွားခြင်း မရှိပေ။ ရှေးဟောင်းသားရဲတောင်တန်းသည် အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လုံးဝ ပိတ်ဆို့ထားသည့် အတားအဆီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
သို့သော် ကုချင်းဖန် ဤအချက်ကို အလေးမထားပေ။ ကိုးပြည်နယ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နည်းပါးခြင်းကို နောက်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြုပြင်ယူ၍ ရသည်။
"အတော်ပဲ"
"ကိုးပြည်နယ်ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်သောသီးခြားနယ်မြေက လူတွေကို ငါ အသုံးချလို့ရတာပဲ"
ကုချင်းဖန်၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သွားသည်။ သူသည် အနီးနားရှိ မြို့များ၏ တည်နေရာကို သိရှိရန် လမ်းသွားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို တား၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။ တားဆီးခံရသူမှာ အစပိုင်းတွင် မဖြေလိုသော်လည်း ကုချင်းဖန်က သူ၏ ခွန်အားအနည်းငယ်ကို ထုတ်ပြလိုက်သောအခါ တစ်ဖက်လူမှာ ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်ဖြင့် အမှန်အတိုင်း ဖြေကြားရုံသာမက လမ်းညွှန်မှုကိုပါ ပြုလုပ်ပေးတော့သည်။
ထို့အတွက် ကုချင်းဖန်သည် သူ့အား နတ်ဘုရားသွေးကျောက်တုံး တစ်တုံး ပေးကမ်းခဲ့ပြီး ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
"ဒီကျောက်တုံးက အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်လောက် ရှိတာပဲ။ မေးခွန်းတစ်ခု ဖြေရုံနဲ့ ဒီလောက် ဆုလာဘ်ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ အဲဒီလူက ဘယ်ကလာတဲ့ အစွမ်းထက်သူလဲ မသိဘူး"
ထိုကျင့်ကြံသူသည် လက်ထဲမှ ကျောက်တုံးကို အမြန်ပင် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သာမန်လူတစ်ဦးအတွက် ဤကျောက်တုံး နှစ်ပေါင်ဆိုသည်မှာ နည်းလှသည်မဟုတ်ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ကုချင်းဖန်၏ မေးခွန်းကို ရိုးရိုးသားသား ဖြေခဲ့သဖြင့် ကံကောင်းသွားသည်ဟု ခံစားမိသည်။ မဟုတ်ပါက သွေးကျောက်တုံး ရဖို့နေနေသာသာ အသက်ပင် ပါသွားနိုင်သည်။
လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကုချင်းဖန်သည် အလင်းတန်းအဖြစ် မပျံသန်းတော့ပေ။ အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်လာခြင်းဖြစ်ရာ သူ အနည်းငယ် စပ်စုလိုစိတ် ရှိနေသည်။
...
နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်...
ကုချင်းဖန်၏ လက်ချောင်းတစ်ချက် တောက်လိုက်ရုံဖြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ခေါင်းမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်ကာ အသံပင် မထွက်နိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် အလောင်းပေါင်း တစ်ဆယ်ကျော် လဲလျောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
"အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေရဲ့ ပရမ်းပတာဖြစ်မှုက အရင်တုန်းက ကိုးပြည်နယ်ထက်တောင် ပိုဆိုးနေပါလား"