ဓား ၅ ကွက်။

ချန်ဖေးသည် မီးကွင်း ဓားသိုင်းကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ ဓားသိုင်းပညာမှာ ထူးခြားပြောင်မြောက်ပြီး ချန်ဖေးသည်လည်း ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ချန်ဖေးသည် ဟယ်ယွမ်ချိုးထက် အဆင့်တစ်ဆင့် နိမ့်ကျနေဆဲ ဖြစ်၏။

ဤကဲ့သို့သော အဆင့်ကွာခြားမှုကို မီးကွင်း ဓားသိုင်း တစ်ကွက်တည်းဖြင့် ဖြေရှင်း၍ မရနိုင်ပေ။ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ ပြီးပြည့်စုံသော နတ်ဘုရား လမ်းညွှန်ချက် ဖြစ်မှသာ ရပေလိမ့်မည်။

စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို အားကိုး၍ ချန်ဖေးနှင့် ဟယ်ယွမ်ချိုးတို့သည် ယခုအချိန်တွင် လက်ရည်တူ ဖြစ်နေကြသည်။ သို့သော် ခွန်အား ပိုင်းတွင် ဖြစ်စေ၊ ခံနိုင်ရည် ပိုင်းတွင် ဖြစ်စေ ဤအတိုင်း ဆက်သွားလျှင် ချန်ဖေး နောက်ဆုံးတွင် ရှုံးနိမ့်သွားပေလိမ့်မည်။

“ချလွင်...”

နောက်ထပ် ဓားတစ်ချက်ကြောင့် ချန်ဖေး နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး ရွှီဇိုက်ချွမ်း၏ အနီးသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ရွှီဇိုက်ချွမ်း၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူ ပေါ်လာသည့် အချိန်မှ စ၍ ယခုအချိန် အထိ တစ်လက်မမျှ မရွေ့လျားခဲ့ပေ။ သူ မရွေ့ချင်လို့ မဟုတ်ဘဲ လုံးဝ မရွေ့နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ ရွေ့ရဲလျှင် သူ့လည်ပင်းမှ ဒဏ်ရာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။ အခြား ရလဒ် မရှိနိုင်ပေ။

“မင်း ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းရတာလဲ...”

ဟယ်ယွမ်ချိုး လန့်ဖျပ်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်ကာ ချန်ဖေးထံ ပြေးဝင်သွားသည်။

ချန်ဖေး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဟယ်ယွမ်ချိုး၏ လှုပ်ရှားမှုများ ထင်ဟပ်နေ၏။

ရွှီဇိုက်ချွမ်း အတွက် စိတ်ပူနေသောကြောင့် ဟယ်ယွမ်ချိုးမှာ အားစိုက်ထုတ်လွန်း

နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ထိန်းချုပ်ထားသော တင်းမာမှုကြောင့် လူသိများသော သူ့လင်းယုန်လက်သည်း သိုင်းကွက်သည် ယခုအချိန်တွင် ပိုမို အားကောင်းနေပုံ ပေါက်သော်လည်း ချန်ဖေးက ထိုသို့ မမြင်ပေ။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် အားပိုစိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းသည် မဟုတ်ပါ။ မှန်ကန်သော မျှတမှုကို ရှာဖွေခြင်းကသာ အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးက ညာခြေကို နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရာ ဟယ်ယွမ်ချိုး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဓားအလင်းရောင် တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။

“အဲဒီအကွက်ပဲလား...”

ချန်ဖေး၏ နတ်ဘုရားသုံးပါး ဓားသိုင်းကို သတိထားနေသော ဟယ်ယွမ်ချိုးသည် နောက်ထပ် နောက်ဆက်တွဲ လှုပ်ရှားမှု မပါဘဲ ၎င်းကို ထပ်မံ အသုံးပြုလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

ဤနည်းစနစ်မှာ ထူးခြားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဓားတစ်ချက်တည်းသာ ဖြစ်၏။ တစ်ကြိမ် မြင်ဖူးသည်နှင့် သဘာဝအတိုင်း ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဆရာကျသော လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုတည်းကို အားကိုးပြီး ကမ္ဘာလောကကို လွှမ်းမိုးရန် ကြိုးစားခြင်းက လုံလောက်မှု မရှိပေ။

“ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်...”

ဓားသွားက အသားနှင့် အရိုးများကို ထိုးဖောက်သွားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချန်ဖေး၏ ဓားရှည်သည် တားဆီးမရနိုင်အောင် ဟယ်ယွမ်ချိုး၏ လင်းယုန်လက်သည်းများကို ဖောက်ထွက်ပြီး သူ့ချိုင်းကြားအထိ ဝင်ရောက်သွား၏။

ဓား ၅ ကွက်…

အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းမှ စ၍ စိတ်တည်ငြိမ်ခြင်း ကျင့်စဉ် အောက်တွင် နတ်ဘုရား လမ်းညွှန်ချက်ကို အခြေခံပြီး အင်အားနှင့် အမြန်နှုန်း သက်သက်ကို ပေါင်းစပ်ကာ ဓားငါးချောင်း အဖြစ် ပုံဖော်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှု အရှိန်အဟုန်က သတ္တုကဲ့သို့ မာကျောသော ဟယ်ယွမ်ချိုး၏ လက်ဖဝါးများကို တိုက်ရိုက် ကြေမွသွားစေ၏။

ဟယ်ယွမ်ချိုးသည် သူ့လက်မောင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဓားသိုင်းကွက်များမှာ ဆင်တူသော်လည်း နှစ်ခုကြား ကွာခြားချက်က အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ကြီးမားရသနည်း။

ဟယ်ယွမ်ချိုးက ချန်ဖေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး စကားပြောရန် ပါးစပ် ဟလိုက်သော်လည်း ချန်ဖေးက အခွင့်အရေး မပေးဘဲ သူ့လည်ပင်းကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။

ဟယ်ယွမ်ချိုး၏ ဦးခေါင်း လွင့်ထွက်သွားပြီး သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် နားမလည်နိုင်မှုများနှင့် နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ချန်ဖေး အသက်ရှူလိုက်ပြီး ချီတာဖုန်းကို ထူမရန် ရှေ့တိုးသွားလိုက်သည်။

သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သော ရွှီဇိုက်ချွမ်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချီတာဖုန်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။

“မလုပ်နဲ့...”

ချန်ဖေးက သူ့ကို ကိုယ်တိုင် လက်စားချေချင်လားဟု မေးလိုကြောင်း ချီတာဖုန်း သိနေသည်။

ရွှီဇိုက်ချွမ်းမှာ လုံးဝ သနားစရာ ကောင်းသော အခြေအနေတွင် ရှိနေကြောင်း ချီတာဖုန်း မြင်နိုင်သည်။

သူ အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးပုံ ရသော်လည်း သူ့လည်ပင်းမှာ သိမ်မွေ့သော ဟန်ချက်ညီမှု တစ်ခုတွင် ရှိနေပြီး ကယ်တင်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ထို့အပြင် ဤအခြေအနေသည် ရွှီဇိုက်ချွမ်းက အခြားသူများကို နှိပ်စက်ခဲ့စဉ်က ကဲ့သို့ပင် အလွန် နာကျင်ရပြီး ယခုအခါ ဝဋ်လည်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ချန်ဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း မထွက်ခွာသေးပေ။ သူက ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ လေးရှည်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ခြောက်ကြိမ် ဆွဲကာ ခန်းမထဲရှိ နေရာအမျိုးမျိုးသို့ မြားများကို ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

“အား...”

အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ယောက်မျှ မလွတ်မြောက်ခဲ့ပေ။ မတ်တပ်ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သော ရွှီဇိုက်ချွမ်းမှလွဲ၍ ကျန်လူအားလုံး မြားဒဏ်ရာများဖြင့် လဲကျသွားကြသည်။

မထွက်ခွာမီ ချန်ဖေးသည် ဟယ်ယွမ်ချိုး၏ အဝတ်အစားများကို ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း ကျင့်စဉ် လျှို့ဝှက်လက်စွဲစာအုပ် တစ်အုပ်မျှ မတွေ့ရပေ။ ငွေစက္ကူ အချို့နှင့် ငွေစ အချို့သာ ပါဝင်သဖြင့် ချန်ဖေး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။

ရွှီဇိုက်ချွမ်း အတွက်မူ သူက ကိုယ်ပိုင် နေအိမ်ထဲတွင် အဝတ်အစား ပါးပါးတစ်ထပ်သာ ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် သူ့ထံတွင် ဘာမှ မရှိကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

အကယ်၍ အချိန်လုံလောက်ခဲ့လျှင် အိမ်တော်ကို မွှေနှောက် ရှာဖွေရန် ချန်ဖေး ဝန်လေးမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထိုသို့ လုပ်ခြင်းက အလွန် အန္တရာယ်များသည်။

ဒီနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုမှာ အတော်လေး ကြီးမားသဖြင့် မကြာမီ တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်လာဖွယ် ရှိရာ ချန်ဖေး အနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့ စွန့်စားရန် မလိုတော့ပေ။

ချန်ဖေးက ချီတာဖုန်းကို တွဲပြီး သူတို့ ငှားရမ်းထားသော အခြား ခြံဝင်းတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်သည်။ ချန်ဖေးနှင့်ချီတာဖုန်းသည် ရှင်းဖန်မြို့တွင် ဤကဲ့သို့သော ခြံဝင်း နှစ်ခု ထပ်မံ ငှားရမ်းထားလေသည်။

လေဟာနယ် အကွက်ထဲမှ ဒဏ်ရာ ကုသဆေး အချို့ကို ထုတ်ယူပြီး ချီတာဖုန်းကို လိမ်းပေးလိုက်၏။ ပေါင်ပေါ်ရှိ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာမှ လွဲ၍ ကျန်ဒဏ်ရာများမှာ အပေါ်ယံမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် အနားယူလိုက်လျှင် ပြန်လည် သက်သာလာမည် ဖြစ်သည်။

“ငါတို့ ရှင်းဖန်မြို့ကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားရမယ်... ဒီနေရာက မလုံခြုံတော့ဘူး...”

ချီတာဖုန်းက အသက်ရှူလိုက်ပြီး ချန်ဖေးကို ကြည့်ကာ အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မလုံခြုံတော့ဘူး... ငါ ဈေးထဲမှာ ကြိုတင် စစ်ဆေးထားတာ ရှိတယ်... နောက်နှစ်ရက်နေရင် ရှင်းဖန်မြို့ကနေ ကုန်သည်အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ ထွက်ခွာလိမ့်မယ်... ငါတို့ မြို့ပြင်ကို အရင် ထွက်ပြီး နှစ်ရက်လောက် နေကြမယ်... ပြီးရင် နတ်တိမ်မြို့ သွားမယ့် လမ်းမှာ ကုန်သည်အဖွဲ့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ အခွင့်အရေး ရှာကြတာပေါ့...”

ရေတိမ်ဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ပြဿနာက သိပ်မကြီးလေးလောက်တော့ပေ။

သို့သော် ချန်ဖေး၏ သတင်းအချက်အလက် အရ ရွှီဇိုက်ချွမ်း၏ ဖခင် ရွှီဝမ်လျန်သည် အတွင်းကလီစာသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိသော အင်အားကြီး ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ရှင်းဖန်မြို့ တစ်ခွင်တွင် ကြီးမားသော ဩဇာအာဏာ ရှိသူ ဖြစ်သည်။

ရွှီဇိုက်ချွမ်းသည် ရေတိမ်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ရွှီဝမ်လျန် ကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်မျှဖြင့် ရှင်းဖန်မြို့တွင် သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော ဂိုဏ်းတစ်ခု တည်ထောင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိသော ဟယ်ယွမ်ချိုးက ရေတိမ်ဂိုဏ်းတွင် ရာထူးရယူထားခြင်းမျိုးလည်း ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။

ရွှီဝမ်လျန် တစ်ယောက်တည်းသာ မကဘဲ ချန်ဖေးသည် သတင်းအချက်အလက် အရောင်းအဝယ် လုပ်သည့် ဈေးကွက် တစ်ခုကိုလည်း ဖျက်ဆီးခဲ့သေးသည်။

ထိုနေရာတွင်လည်း အင်အားကြီးမားသော ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေ၏။ ဘက်ပေါင်းစုံမှ ကြည့်လျှင် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး ရှင်းဖန်မြို့မှ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးရန် အရေးကြီးပေသည်။

ချန်ဖေး ပေးသော သတင်းအချက်အလက်များကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချီတာဖုန်း၏ မျက်မှောင်များ နက်ရှိုင်းစွာ တွန့်ချိုးသွားသည်။

“မြို့ထဲက ထွက်ရတာ ပြဿနာ မရှိပေမဲ့... အဲဒီ ကုန်သည်အဖွဲ့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့က ခက်ခဲလိမ့်မယ်... ကုန်သည်အဖွဲ့က ရှင်းဖန်မြို့ကို တိတ်တဆိတ် သတင်းပေးလိုက်တာမျိုးတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်... အဲဒီလိုဆိုရင် ငါတို့ အလိုက်ခံရတာ ဖြစ်ဖြစ်... ကုန်သည်အဖွဲ့က ငါတို့ကို အရင် ဖမ်းထားတာ ဖြစ်ဖြစ် ကြုံရလိမ့်မယ်...”

ချန်ဖေး၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အဓိက အချက်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ရွှီဝမ်လျန်သည် ရှင်းဖန်မြို့တွင် ကြီးမားသော အာဏာ ရှိသူ ဖြစ်သဖြင့် ချန်ဖေးနှင့် သူ့အဖော်ကို မလွဲမသွေ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးပေလိမ့်မည်။

သူတို့နှစ်ယောက် ကုန်သည်အဖွဲ့နှင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပူးပေါင်းပြီး ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာသွားနိုင်ရန်မှာ စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက် ဖြစ်ရုံသာမက အလွန် အန္တရာယ်များသော ကြိုးပမ်းမှု တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

အထင်ရှားဆုံး အချက်မှာ မြို့ပြင်တွင် မျောလွင့်နေခြင်းက သူတို့တွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သိသာစေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီးနောက် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော ဖြေရှင်းနည်း အမျိုးမျိုးကို စတင် စဉ်းစားလိုက်ကြသည်။

“နေဦး... ငါတို့ ရှင်းဖန်မြို့ကနေ ထွက်ခွာစရာ မလိုလောက်ဘူး ထင်တယ်...”

ချန်ဖေးက ရုတ်တရက် ချီတာဖုန်းကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

“ငါတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ရုပ်ဖျက်အတတ်ကို သုံးနေကြတယ်... ဒီရုပ်ဖျက်ထားတာတွေက တော်တော်လေး ဆန်းပြားပေမဲ့ တချို့လူတွေ အတွက်တော့ အရမ်း သိသာနေတယ်... ဒါဆို ငါတို့သာ ရှင်းဖန်မြို့ထဲမှာ ပုံမှန် ရုပ်ရည် အစစ်နဲ့ နေကြရင် ဘာဖြစ်မလဲ...”

ချီတာဖုန်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ဘာဖြစ်နေသလဲ ဆိုတာကို လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားသည်။

ရုပ်ဖျက်အတတ်က အသုံးဝင်သော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင် အလွန် ထင်ရှားနေတတ်၏။

အထူးသဖြင့် ရှင်းဖန်မြို့တွင် လူလိုက်ရှာပွဲကြီး စတင်သောအခါ ‘ဘူးပေါ်သလို ပေါ်နေသည့်’ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သွားစေသည်။

သို့သော် သူတို့၏ မျက်နှာ အစစ်များ၊ ပွင့်လင်းသော နှလုံးသားများဖြင့် ဆိုလျှင်မူ... ရှင်းဖန်မြို့တွင် ပြင်ပမှ လာသော လူစိမ်း အများအပြား ရှိနှင့်နေပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူတို့က နတ်တိမ် ကုန်သည်အဖွဲ့ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသောကြောင့် ယခုအချိန်တွင် ရှင်းဖန်မြို့၌ ကျန်ရှိနေသော လူစိမ်း အရေအတွက်မှာ အတော်လေး များပြားနေ၏။

ရွှီဝမ်လျန်နှင့် သူ့အဖွဲ့တွင် လူအများကြီးကို လိုက်ရှာရန် စွမ်းရည် မရှိသကဲ့သို့ ထိုသို့ လုပ်ရန်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဤသည်မှာ အမှောင်ထုထဲတွင် ရှိနေသောအခါ ဖြစ်ပျက်တတ်သည့် အရာပင်။

ရွှီဇိုက်ချွမ်း၏ နေအိမ်တွင် လူအချို့က ခြံဝင်းအပြင်ဘက် နံရံကို ကျော်တက်လာကြသည်။ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာထားများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

ရွှီဇိုက်ချွမ်း ဘေးကင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရမှ သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။

“သခင်လေး အဆင်ပြေပါတယ်... မြန်မြန် သွားပြီး သခင်ကြီးကို အကြောင်းကြားလိုက်...”

တစ်ယောက်က ထွက်ခွာသွားပြီး ကျန်လူများက ရွှီဇိုက်ချွမ်း အနီးသို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ တိုးကပ်လာကာ သူ့ကို ဝိုင်းရံလျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထား စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

အခြား အန္တရာယ် မရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အချို့လူများက ရွှီဇိုက်ချွမ်းကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။

ရွှီဇိုက်ချွမ်း၏ မျက်လုံးများ ဗလာ ဖြစ်နေပြီး သွေးရောင် လွှမ်းနေကာ သူ့အသက်ရှူသံမှာ အလွန် အားပျော့နေသဖြင့် မကြားရသလောက် ဖြစ်နေသည်ကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရ၏။

လေညင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားရာ ရုတ်တရက် ရွှီဇိုက်ချွမ်း၏ လည်ပင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို စိုရွှဲသွားစေတော့သည်။