← Chapters

ဖေးလင်း ဆေးလုံး

Vol. 5 Ch. 63

ဖေးလင်း ဆေးလုံး

Vol. 5 Ch. 63

"ရပါတယ်... ရပါတယ်... အဲဒီသူခိုးက ခင်ဗျားသားကို သတ်ခဲ့တာလေ... သူက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်မှာ သေချာတယ်... အဲဒီလိုလူမျိုး ကုန်သည်အဖွဲ့ထဲမှာ ပုန်းခိုနေမယ်ဆိုရင် အန္တရာယ်ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာမှာပဲ... အခု သူ့ကို စောစောစီးစီး ဖော်ထုတ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရလာပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်ကတောင် ကျေးဇူးတင်ရမလို ဖြစ်နေပြီ..."

တုန်းယီက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဧည့်သည်တော် အဖြစ်ရောက်နေတဲ့... ကြီးကြပ်ရေးမှုးတုန်းအတွက်..."

ရွှီဝမ်လျန်က လက်ကာပြလိုက်ပြီး တုန်းယီအတွက် ဝိုင်တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်၏။

"ဒါက ခယ်ရှန် ဝိုင်ပါ... ကြီးကြပ်ရေးမှုးတုန်း... ကောင်းကောင်း မြည်းစမ်းကြည့်ပါဦး..."

"ကောင်းပြီ... ကောင်းပြီ..."

တုန်းယီက အပြုံးကြီးကြီးဖြင့် ဝိုင်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။

ဝိုင်အချီအနည်းငယ် သောက်ပြီးနောက် ရွှီဝမ်လျန် ပြန်သွားတော့သည်။ တုန်းယီ၏ အပြုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ့လူများကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်၏။

"နောက်သုံးရက်နေရင် ရွှီဝမ်လျန်က လူတစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး တရားခံတွေကို လာရှာလိမ့်မယ်... ခါးချိတ်အမှတ်အသားပြား ဝယ်ထားတဲ့သူတွေကို လျော်ကြေးငွေ အနည်းငယ်အဖြစ် ဒီငွေတစ်ထောင်ကို ခွဲဝေပေးလိုက်ပါ..."

"ကြီးကြပ်ရေးမှူးတုန်းက သဘောထားကြီးပါပေတယ်..."

လက်အောက်ငယ်သားများက လျင်မြန်စွာ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ဘာအတင်းအဖျင်းမှ မကြားချင်ဘူး... ကောင်းပြီ... မင်းတို့ သွားလို့ရပြီ..."

တုန်းယီက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ့လက်အောက်ငယ်သားများက အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်ပြီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သုံးရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ရွှီမိသားစုသည် လက်လျှော့လိုက်သကဲ့သို့ မြို့တစ်မြို့လုံးကို ရှာဖွေခြင်း ရပ်တန့်လိုက်၏။

ချန်ဖေးနှင့် ချီတာဖုန်းတို့သည် လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အိမ်ဝိုင်းထဲတွင်သာ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး မည်သည့်နေရာကိုမျှ မသွားခဲ့ကြပေ။ ချီတာဖုန်းက ဒဏ်ရာရထားကာစ ဖြစ်ပြီး ခရီးရှည်သွားရတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေမည် စိုးသောကြောင့် အခွင့်အရေးယူကာ အနားယူနေခဲ့သည်။

ချန်ဖေးမှာမူ အခွင့်အရေး ရတိုင်း ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်။

ပထမဆုံး အနေဖြင့် 'ထိတ်လန့်ဖွယ်စွမ်းအား' အတွင်းအားကျင့်စဉ်၏ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်မှာ နောက်ဆုံးတွင် 'ပြီးပြည့်စုံခြင်း' အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ရရှိလာသော အတွင်းအား တိုးတက်လာရုံသာမက အကြီးမားဆုံး အကျိုးကျေးဇူးမှာ နေ့စဉ် သောက်သုံးနိုင်သော ဆေးလုံး ပမာဏမှာ အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အရိုးသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ မချိုးဖောက်မီက ချန်ဖေးသည် တစ်နေ့လျှင် မြဲမြံသော ဆေးလုံး လေးလုံး သောက်သုံးခဲ့သည်။ အရိုးသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ကျင့်စဉ် မပြောင်းလဲဘဲနှင့်ပင် ချန်ဖေးသည် မြဲမြံသော ဆေးလုံး ငါးလုံး သောက်သုံးနိုင်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ 'ထိတ်လန့်ဖွယ်စွမ်းအား' ကျင့်စဉ်က 'ပြီးပြည့်စုံခြင်း' အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်ရာ ချန်ဖေး၏ နေ့စဉ် ဆေးလုံး သောက်သုံးနိုင်မှု ပမာဏမှာ မြဲမြံသော ဆေးလုံး ခုနစ်လုံး အထိ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

အရိုးသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် မြဲမြံသော ဆေးလုံး၏ အာနိသင် အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသော်လည်း တစ်နေ့လျှင် ဆေးလုံး ခုနစ်လုံး သောက်သုံးနိုင်ခြင်းနှင့် 'ထိတ်လန့်ဖွယ်စွမ်းအား' ကျင့်စဉ်မှ ရရှိသော အတွင်းအား မြှင့်တင်မှုတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက အကျိုးရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် လိုအပ်သော တိုးတက်မှုနှုန်း တစ်သိန်းကို တစ်နှစ်ခွဲအတွင်း ပြီးမြောက်နိုင်မည်ဟု ယူဆရသည်။

ဤသည်မှာ ကောင်းမွန်သော ကျင့်စဉ်တစ်ခုက ယူဆောင်လာပေးသော ပြောင်းလဲမှုပင်။ တစ်နှစ်ခွဲအတွင်း ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ခြင်းမှာ သာမန် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး စိတ်ကူးယဉ်နိုင်သော အဆင့်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

ချန်ဖေး၏ လေ့လာတွေ့ရှိချက်အရ ကိုယ်ခံပညာရှင် အများအပြားသည် သူတို့၏ သဘာဝ ပါရမီနှင့် ကျင့်စဉ်များ၏ ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် တစ်ဘဝလုံး ကျင့်ကြံသော်လည်း ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ မည်သည့်အခါမျှ ရောက်ရှိမလာကြပေ။ အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်သူများမှာလည်း အသက်အရွယ် အတော်ကြီးရင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က ချန်ဖေး အနိုင်ယူခဲ့သော ဟယ်ယွမ်ချိုး ကဲ့သို့ပင် သူသည် အသက်ငါးဆယ်ကျော်မှ ခြင်ဆီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်ဖေး၏ လျင်မြန်သော ကျင့်ကြံမှုမှာ ဈေးကြီးသော ဆေးလုံးများဖြင့် ပေးဆပ်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

မြဲမြံသော ဆေးလုံး ခုနစ်လုံးဆိုသည်မှာ တစ်နေ့လျှင် ငွေနှစ်ရာကျော် ကုန်ကျပြီး တစ်နှစ်လျှင် ငွေခုနစ်သောင်းကျော် ကုန်ကျမည် ဖြစ်သည်။ ဤပမာဏမှာ လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး စုဆောင်းနိုင်သော ကြွယ်ဝမှုထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

ချန်ဖေးကဲ့သို့ ဆေးဖော်စပ်နိုင်သူ တစ်ဦးမှသာ မိမိကိုယ်ကို ထောက်ပံ့နိုင်ပြီး ငွေအမြောက်အမြားပင် ရှာဖွေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် အတွင်းအား ကျင့်ကြံနေသည့် အချိန်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော အချိန်များကို အလဟဿ မကုန်ဆုံးစေဘဲ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များဆိုင်ရာ စာအုပ်များကို ဖတ်ရှုလေ့လာခဲ့သည်။

အခြားအကြောင်းပြချက် မရှိပေ။ ဖေးလင်း ဆေးလုံး၏ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။

ဖေးလင်း ဆေးလုံးသည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါးဆင့်တွင် အစွမ်းထက်ဆုံး ဆေးလုံးဖြစ်ပြီး ရှင်းဖန်မြို့ရှိ ဆိုင်အနည်းငယ်တွင်သာ ရောင်းချသည်။ ဆေးဖော်စပ်နည်း၏ တန်ဖိုးမှာ ပြောစရာ မလိုအောင်ပင် ရှိသော်လည်း ဖော်စပ်ရန် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။ မြဲမြံသော ဆေးလုံးကို ဖော်စပ်နိုင်သော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် အများအပြားပင်လျှင် ဖေးလင်း ဆေးလုံးကို ကျွမ်းကျင်အောင် မတတ်မြောက်နိုင်ကြပေ။

သဘာဝကျစွာပင် ဖေးလင်း ဆေးလုံး၏ ဈေးနှုန်းမှာလည်း မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားပြီး ငွေတစ်ရာအထိ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ မြဲမြံသော ဆေးလုံး ဈေးနှုန်း၏ သုံးဆကျော် ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ချန်ဖေး၌ ကျန်ရှိသော ဆေးညွှန်းများ မရှိတော့သဖြင့် ဆေးပညာ စာအုပ်များကို စတင် လေ့လာခဲ့သည်။ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို ပိုမို နားလည်လာလေ ဆေးညွှန်းကို ပြောင်းပြန် လေ့လာခြင်းဖြင့် အောင်မြင်နိုင်ခြေ ပိုများလေ ဖြစ်သည်။

ဖေးလင်း ဆေးလုံးကို မဖော်ထုတ်နိုင်လျှင်ပင် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ၏ ဂုဏ်သတ္တိများကို ပိုမို နားလည်လာပါက အခြားသော ဆေးလုံးများကို တိုက်ရိုက် ပေါင်းစပ် ဖော်စပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် စာများများ ဖတ်ခြင်းသည် မည်သည့်အခါမျှ ဆိုးကျိုး မဖြစ်စေနိုင်ပေ။

မနက်စောစောတွင် နတ်တိမ်ကုန်သည်အဖွဲ့၏ စခန်းမှာ လူများနှင့် စည်ကားနေပြီ ဖြစ်သည်။ အိတ်ကြီး အိတ်ငယ်များ သယ်ဆောင်လာသော လူများမှာ ရထားလက်မှတ် ဝယ်ယူထားသည့် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။

နတ်တိမ်ကုန်သည်အဖွဲ့က အစားအသောက် မထောက်ပံ့သော်လည်း အနည်းဆုံး စီးနင်းလိုက်ပါရန် ရထားလုံး ထောက်ပံ့ပေးထားသည်။ အနည်းငယ် ကျပ်တည်းသော်လည်း သည်းခံနိုင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် နတ်တိမ်မြို့သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေးသည် လူအုပ်ကြားထဲတွင် ရပ်နေပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ စကားပြောသံများကို နားထောင်နေသည်။ ရုတ်တရက် ကုန်သည်အဖွဲ့တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ချန်ဖေး ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ဘေးနားရှိ ချီတာဖုန်းနှင့် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်သည်။

ကုန်သည်အဖွဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှုးတုန်းယီသည် ရွှီဝမ်လျန်၊ ဝူချန်လီတို့နှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသည်။

"ကုန်သည်အဖွဲ့က သူတစ်ပါးကို ကူညီတတ်ပေမဲ့ လူဆိုးတွေကိုတော့ မကူညီဘူး... တစ်ယောက်ယောက်က ညီအစ်ကိုရွှီရဲ့ သားသမီးကို သတ်ခဲ့တယ်... အဲဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ လာစစ်ဆေးတာပါ... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အချိန်ကို ယူမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်..."

"ဒါ..."

လူတိုင်း တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အနေရခက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူတစ်ပါး၏ အမိုးအကာအောက်တွင် ရှိနေသဖြင့် သူတို့၏ ဒေါသကို ထုတ်ဖော် မပြောရဲကြပေ။

"လူသတ်သမားလား... အဲဒါဆို ချက်ချင်း စစ်ဆေးသင့်တာပေါ့..."

"ဟုတ်တယ်... ဟုတ်တယ်... အဲဒီလို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ အတူရှိနေရတာ အိပ်လို့ စားလို့ မပျော်ဘူး..."

"အဓိပ္ပာယ် ရှိတာပဲ... အချိန် နည်းနည်းတော့ ကြာမယ်... ဒါပေမဲ့ ကိစ္စ မရှိပါဘူး…"

"ဆက်ပြီး စစ်ဆေးပါ... ခင်ဗျားတို့ စစ်ဆေးပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ ပိုပြီး စိတ်အေးရတာပေါ့..."

ရုတ်တရက် လူအုပ်ထဲမှ အော်သံအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူအရေအတွက် အတော်များပြီး အယောက်နှစ်ဆယ်ခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။ ဤအော်သံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျန်ရှိနေသော လူများ၏ ခုခံလိုစိတ် လျော့နည်းသွားသည်။

တုန်းယီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်လာပြီး ရွှီဝမ်လျန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရွှီဝမ်လျန်က ဝူချန်လီကို အချက်ပြလိုက်ရာ ဝူချန်လီက မဆိုင်းမတွပင် ရင်ဘတ်ထဲမှ ဂူပိုးကောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"သွေးပိုးကောင်..."

ချီတာဖုန်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူသည် ချန်ဖေးကို မကြည့်မိအောင် ကြိုးစားနေရ၏။ သို့မဟုတ်ပါက လူအုပ်ကြားထဲတွင် ထင်ရှားသွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ချီတာဖုန်း၏ တိုးညှင်းသော စကားသံနှင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ၏ ဆွေးနွေးသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ချန်ဖေးသည် ဤဂူပိုးကောင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို နားလည်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် လက်နက်များပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော သွေးနံ့ကို ခြေရာခံနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ဖေး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ယခင် ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် ဝမ်းသာသွားမိသည်။ ချီတာဖုန်း၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အမူအရာကို သတိပြုမိသဖြင့် ချန်ဖေးသည် လက်ချောင်းများကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ချီတာဖုန်း၏ အင်္ကျီလက်စကို ပြင်းထန်သော ရိုက်ချက်ဖြင့် ပုတ်လိုက်သည်။

ချီတာဖုန်း လန့်သွားသော်လည်း ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦး ချထားခဲ့သော လျှို့ဝှက် သင်္ကေတ ဖြစ်သည်။

ဂူပိုးကောင်သည် လေထဲတွင် ခေတ္တမျှ ပျံဝဲနေပြီး လူအုပ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားမည့် အရိပ်အယောင် မပြပေ။ ထိုအစား ဝူချန်လီကိုသာ ရှူးရှူးရှားရှား အသံပြုနေသည်။

ဝူချန်လီ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ရွှီဝမ်လျန်ကို ခိုးကြည့်လိုက်ပြီး တံတွေးမြိုချကာ ဂူပိုးကောင်ကို လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများရှေ့မှ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဖြတ်သန်းသွားစေရန် ဦးဆောင်လိုက်သည်။

သွေးအနံ့ခံ ပိုးကောင်သည် ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဌာန် ရှိပြီး လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူ အချို့က ၎င်းဖြတ်သန်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြသည်။ မကြာမီ ဝူချန်လီသည် သွေးအနံ့ခံ ပိုးကောင်ကို လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူ ထက်ဝက်ခန့်ရှေ့မှ ဖြတ်သန်းသွားစေခဲ့သော်လည်း ပိုးကောင်မှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဝူချန်လီ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်များ သီးလာပြီး ရွှီဝမ်လျန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ချီတာဖုန်းသည် သွေးအနံ့ခံ ပိုးကောင် ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အေးဆေးတည်ငြိမ်ဟန် ဆောင်နေသော်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင် အလွန်တရာ ထိတ်လန့်နေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သွေးအနံ့ခံ ပိုးကောင်သည် ချန်ဖေး၏ ရှေ့တွင်ပင် မူမမှန်သည့် လက္ခဏာ မပြသခဲ့ပေ။

ခဏအကြာတွင် သွေးအနံ့ခံ ပိုးကောင်သည် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

ဝူချန်လီသည် ရွှီဝမ်လျန်ထံ ပြန်လာပြီး ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ ရွှီဝမ်လျန်သည် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများကို မည်းမှောင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့သားကို သတ်ခဲ့သော လူသတ်သမားမှာ သူတို့ထဲတွင် ရှိနေသည်ဟု ဝေဝါးသော ခံစားချက် ရှိနေသော်လည်း ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

ရွှီဝမ်လျန် လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်ရသည်။

"နောက် ၁၅ မိနစ်နေရင် ထွက်ခွာမယ်... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

တုန်းယီက ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်ပြီး ရွှီဝမ်လျန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒါက သူကမ်းလှမ်းနိုင်သမျှ အကူအညီ အားလုံးပင်။

ချန်ဖေးသည် ရွှီဝမ်လျန် ထွက်ခွာသွားပုံကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

၁၅ မိနစ် ကြာသောအခါ နတ်တိမ်ကုန်သည်အဖွဲ့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ချန်ဖေးသည် ရထားလုံးထောင့်တွင် ထိုင်ရင်း သူ့ရှေ့မှ အဖိုးအိုတစ်ဦး ပြောနေသည်ကို နားထောင်နေသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ရတာ... အားလုံး နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်းကို သွားကြမှာ မဟုတ်လား... ဒါပေမဲ့ နတ်တိမ်ဓားဂိုဏ်းက ဝင်ဖို့ သိပ်မလွယ်ဘူးကွ..."

All Chapters