အခန်း (၈၂)

... ရက်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ ခန့်ညားထည်ဝါသော မြို့ကြီးတစ်မြို့ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် ပေါ်လာသည်။

ဆေးပေါင်းဖိုမြို့တော်သည် နာမည်နှင့်လိုက်ဖက်စွာ အဂ္ဂိရတ်ပညာဖြင့် ကျော်ကြားသော မြို့ကြီးဖြစ်သည်။

မြင့်မားသော မြို့ရိုးကြီးများ ရှိနေပြီး အနားမရောက်ခင်ကတည်းက ဆေးဖက်ဝင်အပင် ရနံ့ပေါင်းစုံနှင့် သဲ့သဲ့ထွက်ပေါ်နေသော ချက်ပြုတ်နံ့များ ရောနှောနေသည့် ထူးခြားသော အနံ့တစ်ခု လေထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေသည်။

မြို့တံခါးအတွင်း ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ရနံ့များ ပိုမို ပြင်းထန်လာသော်လည်း မနှစ်မြို့ဖွယ် မကောင်းဘဲ စိတ်ကို လန်းဆန်းစေသည်။

နေရာတိုင်းတွင် ဆေးပေါင်းဖိုများ ရှိနေပြီး လူတိုင်း ဆေးတာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြမည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော်လည်း...

ဆေးပေါင်းဖိုမြို့တော်၏ လမ်းမများပေါ်တွင် လူများနှင့် လှည်းများ စည်ကားနေပြီး လမ်းဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ဆိုင်ခန်းများ စီတန်းနေသည်။

"ဆေးပင်တစ်ရာမျှော်စင်" နှင့် "ဝိညာဉ်ဆေးလုံး အလုပ်ရုံ" ဟူသော ဆိုင်းဘုတ်များ ချိတ်ဆွဲထားသည့် ရိုးရာဆေးဆိုင်များ ရှိသော်လည်း ပို၍ အတွေ့ရများသည်မှာ စားသောက်ဆိုင်များနှင့် စားသောက်ဖွယ်ရာဆိုင်များ ဖြစ်သည်။

စားသောက်ဆိုင် အများအပြား၏ ရှေ့တွင် ကြီးမားသော ပေါင်းအိုးကြီးများ လမ်းမပေါ်တွင် တည်ခင်းထားသည်။ အလုပ်သမားများသည် လမ်းသွားလမ်းလာများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို ကိုင်တွယ်ကာ ကျွမ်းကျင်စွာ ကြော်လှော်ပေါင်းချက်နေကြပြီး မွှေးကြိုင်သော ရနံ့များကို နေရာအနှံ့ ပျံ့လွင့်စေသည်။

စစ်ချန်၏ ပုခုံးပေါ်မှ ပဲနီလေးပင်လျှင် စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် ခေါင်းလေးပြူကာ ဘယ်ညာ လိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဟေး... ဒီနေရာက စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။" ဟေးစန်းက အားရပါးရ ရှူရှိုက်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ "တခြားနေရာတွေထက် အနံ့ပိုမွှေးတယ်။"

သူတို့သည် လမ်းမကြီးအတိုင်း လမ်းလျှောက်လာရင်း မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် များပြားလှသော ဆိုင်ဆိုင်းဘုတ်များကို ကြည့်ကာ ရွေးချယ်ရ ခက်ခဲနေကြသည်။

သူတို့ တုန့်ဆိုင်းနေစဉ် "ဝိညာဉ်ဟင်းလျာမျှော်စင်" ဟု အမည်ရသော နာမည်ကြီး စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှ ပိတ်စကြမ်းဘောင်းဘီတို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပုခုံးပေါ်တွင် မျက်နှာသုတ်ပဝါဖြူ တင်ထားသော လူငယ်စားပွဲထိုးတစ်ဦးသည် စားပွဲတစ်လုံးကို သွက်လက်စွာ ရှင်းလင်းလိုက်သည်။

လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝင်ပေါက်တွင် ရစ်သီရစ်သီ လုပ်နေသော စစ်ချန်တို့အဖွဲ့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အထူးသဖြင့် ထူးခြားထင်ရှားသော စစ်ချန်နှင့် နောက်မှ လူကောင်ကြီးနှစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူသည် လန့်သွားမည့်အစား မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အပြေးရောက်လာသည်။

"အာ... လူကြီးမင်းတို့က ဒီနေရာနဲ့စိမ်းနေသလိုပဲ။ ကျုပ်တို့ရဲ့ ဆေးပေါင်းဖိုမြို့တော်ကို ပထမဆုံး လာဖူးတာလား။"

စားပွဲထိုးလေးသည် ၁၆ နှစ်၊ ၁၇ နှစ်ခန့်သာ ရှိသေးပုံရပြီး ဉာဏ်ကောင်းသော အပြုံးနှင့် သွက်လက်သော စကားပြောစွမ်းရည် ရှိသည်။

"လူကြီးမင်းတို့ရဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ရတာ သေချာပေါက် သာမန်လူတွေ မဟုတ်ဘူး။ အထူးသဖြင့် ဒီသခင်လေး... ဒီမှာ ရပ်လိုက်တာနဲ့ လမ်းတစ်ခုလုံးရဲ့ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအားတွေ သုံးဆလောက် ပိုများလာသလိုပဲ။"

"ပြီးတော့ ဒီအစ်ကိုကြီးနှစ်ယောက်... အိုးဟိုး... ဒီအရှိန်အဝါ၊ ဒီခန္ဓာကိုယ်... သေချာပေါက် အစွမ်းထက်တဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံသူတွေပဲ။ သွေးနဲ့ချီတွေက နဂါးတစ်ကောင်လို သန်မာလိုက်တာ။"

"ပြီးတော့ ဒီ... အဲ... ဒီထူးခြားတဲ့ ငှက်ကလေး... ဒီအမွေးအတောင်တွေ၊ ဒီမျက်လုံးတွေ... သာမန်သတ္တဝါ မဟုတ်ဘူး။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးအောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ နတ်ဘုရားငှက်ပဲ။"

ချီးကျူးစကားများသည် ရေပုံးမှ ပဲစေ့များ သွန်ချလိုက်သကဲ့သို့ တရစပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

စစ်ချန် စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် ဟေးစန်းက သူ၏ တောင့်တင်းသော ရင်ဘတ်ကို ကော့လိုက်ပြီး သဘောကျသွားသည်။ "ဟေ့ကောင်လေး... မင်းက အကဲခတ် တော်တော်တော်တာပဲ။"

ပဲနီလေးပင်လျှင် သဘောကျသွားပြီး ရင်ကော့ကာ အော်မြည်လိုက်သည်။

"လူကြီးမင်းတို့က ချီးကျူးလွန်းပါပြီဗျာ။"

ပါးစပ်မှ မရပ်မနား ပြောဆိုရင်း သူတို့ကို ပြတင်းပေါက်နားရှိ တိတ်ဆိတ်သော စားပွဲဝိုင်းတစ်ခုဆီသို့ ပါးနပ်စွာ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ပုခုံးပေါ်မှ မျက်နှာသုတ်ပဝါကို ခါလိုက်ပုံမှာ ရေစီးကဲ့သို့ ချောမွေ့လှသည်။

"ဘာများ သုံးဆောင်ချင်ပါသလဲ။"

"ရေခဲပြင် ငါးပေါင်း ရှိပါတယ်။ ချိုတယ်၊ နူးညံ့တယ်၊ ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်ရင် အရည်ပျော်သွားရော။"

"နှင်းပြင် အမဲသားနှပ်... အရည်ရွှမ်းပြီး သွေးနဲ့ချီကို အားဖြည့်ပေးတယ်။"

"ပြီးတော့ ကျုပ်တို့ ဆရာသခင်ကြီးရဲ့ အထူးဟင်းလျာ ဖြစ်တဲ့ ဆေးပေါင်းဖို ဝိညာဉ်ကြက်ပေါင်းလည်းရတယ်ဗျို့... အပူဓာတ်ပေးတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင် ၈၁ မျိုးနဲ့ ၁၂ နာရီကြာအောင် ပေါင်းထားတာ။ အနံ့က မသေမျိုးတွေကိုတောင် ဒူးပျော့သွားစေနိုင်တယ်။"

ဟေးစန်း သွားရည်ကျလုမတတ် ဖြစ်နေပြီ။ သူ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည် "တော်ပြီ... တော်ပြီ... အကုန်လုံး စားချင်စရာတွေချည်းပဲ။"

စစ်ချန်သည် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ဖော်ပြချက်များကို စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ထိုင်လိုက်သည်။ "မင်းက ချက်ပြုတ်တာနဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေအကြောင်း ကောင်းကောင်း နားလည်ပုံရတယ်နော်။"

"နားလည်ရုံတင် ဘယ်ကမလဲ။"

ဝမ်ယန်သည် ပုခုံးပေါ်မှ မျက်နှာသုတ်ပဝါကို ခါလိုက်ပြီး ဝါသနာတူ သူငယ်ချင်း တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ "အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံရရင် သခင်လေး... ကျွန်တော့်နာမည် ဝမ်ယန်ပါ။ စားပွဲထိုးတစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဆရာသခင်ကြီး ဖြစ်လာဖို့ အိပ်မက်ကို ဘယ်တော့မှ လက်မလွှတ်ပါဘူး။"

ဟေးစန်းသည် သောက်လက်စ ရေနွေးကြမ်းကို မှုတ်ထုတ်မိလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ "ဘာ... မင်းကလား။ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် ဆရာသခင်ကြီး ဟုတ်လား။"

"အစ်ကိုကြီး... စကားဆိုတာ အရေးကြီးတယ်ဗျ။"

ဝမ်ယန် လုံးဝ ရှက်ရွံ့ခြင်း မရှိဘဲ ကိုယ်ကို မတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ထင်တာကတော့ ချက်ပြုတ်မွှေကြော်တာနဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာဆိုတာ အခြေခံအားဖြင့် အတူတူပါပဲ။"

သူ ပို၍ သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာပြီး လက်ဟန်ခြေဟန်များဖြင့် ပြောပြသည် "စဉ်းစားကြည့်လေ... အဂ္ဂိရတ်ပညာဆိုတာ နားထောင်လို့ ကောင်းတယ် မဟုတ်လား။"

"ဒါပေမဲ့ အနှစ်ချုပ်လိုက်ရင် မတူညီတဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ၊အဲဒါက ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေနဲ့ ဆေးဝါးတွေပေါ့ အဲဒါတွေကို ယူမယ်။"

"သင့်တော်တဲ့ အပူချိန်ထိန်းချုပ်မှုကို သုံးမယ် အဲဒါက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မီးအသုံးပြုနည်းပေါ့ ပြီးတော့ ချက်ပြုတ်နည်းအတိုင်း လိုက်လုပ်မယ် အဲ... အဲဒါက ဆေးဖော်မြူလာပေါ့ဗျာ။"

"ပြီးတော့ နောက်ဆုံးမှာ ချက်ပြုတ်... အဲ... ပေါင်းခံလိုက်ရင် ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေတဲ့ သို့မဟုတ် ရောဂါကုသပေးနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေ ရလာတာပဲ... ရင်းနှီးနေသလို မခံစားရဘူးလား။"

"အစီအစဉ်က အရေးကြီးတယ်၊ အပူချိန်က အဓိကပဲ။ ချက်တာ လွန်သွားရင် ပျက်စီးသွားမယ်၊ လိုနေရင် အသုံးမဝင်ဘူး။ ဆေးပေါင်းဖို ဖွင့်တာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ။"

သူ၏ "ချက်ပြုတ်ခြင်းသည် အဂ္ဂိရတ်ပညာနှင့် ညီမျှသည်" ဟူသော သီအိုရီ သို့မဟုတ် ထူးခြားသော အမြင်ကြောင့် မိစ္ဆာနှစ်ကောင် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။

စစ်ချန်သည် ထိုအကြံဉာဏ်ကို ဆန်းသစ်ပြီး ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု မြင်လိုက်သည်။ သူ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် "စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အကြံဉာဏ်ပဲ။"

အားပေးမှု ရလိုက်သဖြင့် ဝမ်ယန် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ "သခင်လေး... ခင်ဗျား နားလည်သားပဲ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ပြောတာ... အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် မဖြစ်ချင်တဲ့ စားပွဲထိုးဟာ စားပွဲထိုးကောင်း တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလို့။"

"ကျွန်တော် ဆေးပေါင်းဖိုတစ်လုံးနဲ့ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်ဆေးပင်တစ်သုတ် ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံလုံလောက်အောင် စုမိတာနဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေကို သေချာပေါက် ဖော်စပ်ပြမယ်။"

"အဲဒီကျရင် ခင်ဗျားတို့ကို အလကား စမ်းသပ်ခိုင်း... အဲ... မြည်းစမ်းခိုင်းပါ့မယ်။"