နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင် နှစ်ဆတိုးခြင်း၊ ကြက်ဖတွန်သံနှင့် ငါးများလွန်းခြင်း
Vol. 4 Ch. 55
နွားနို့သောက်ပြီးစဖြစ်၍ ရှောင်းယီသည် စွမ်းအင်များ ပြည့်ဝနေ၏။ သူသည် ဈေးကွက်ခန်းမမှ ရရှိထားသော ကုန်ကြမ်းအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အခြေခံသယံဇာတများနှင့် လဲလှယ်ရန် ရေနွေးများကို ဆက်လက်စာရင်းတင်သွင်းလိုက်သည်။
ထိုညတွင် လူအများစုမှာ သစ်သားပြားများပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်အိပ်ပျော်နေကြပြီး တဲများ၊ သစ်သားအိမ်များထဲတွင် အိပ်သူမရှိသလောက်ပင်။
ရာသီဥတုက အလွန်ပူပြင်းလွန်းသောကြောင့် အပြင်ဘက်တွင် ပင်လယ်လေတိုက်ခတ်နေခြင်းကမှ အနည်းငယ် ပို၍ အေးမြနေသေးသည်။
ရှောင်းယီသည် နှစ်ဆရိတ်သိမ်းခြင်းအကျိုးသက်ရောက်မှုကို အစွမ်းကုန်အသုံးချလိုသဖြင့် မအိပ်ဘဲ ဇွဲကောင်းကောင်းနှင့် စောင့်နေခဲ့သည်။ သိသာသည်မှာ သူသည် နို့သောက်ထားသဖြင့် လုံးဝလည်း အိပ်မငိုက်ခဲ့ပေ။
“နောက်ဆုံးတစ်သုတ်ပဲ။ ဒီအရောင်းအဝယ်တွေပြီးရင်တော့ နားတော့မယ်။”
အချိန်မှာ ၂၃:၄၅ (ည ၁၁ နာရီ ၄၅ မိနစ်) သို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယီက ရေရွတ်လိုက်၏။
နှစ်ရိတ်သိမ်းချိန်ကုန်ဆုံးရန် ၁၅ မိနစ်သာ ကျန်တော့သည်။
သူသည် ရေနွေးများကို ထပ်မံတင်သွင်းလိုက်ပြီး လဲလှယ်နှုန်းကိုပင် အနည်းငယ် တိုးမြှင့်ပေးလိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှောင်းယီတွင် နှစ်ဆရိတ်သိမ်းသည့် စွမ်းရည်ရှိနေသဖြင့် ထိုသို့အနည်းငယ် ပိုပေးလိုက်ခြင်းက သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။
အရောင်းအဝယ်တစ်ခု ဖြစ်သွားတိုင်း ရှောင်းယီသည် အရှုံးမရှိဘဲ အမြတ်ရနေမည်မှာ သေချာ၏။
“လူတိုင်း မြန်မြန်လုပ်ကြ။ ဟိုသူဌေးကြီးက ဈေးလျှော့ပေးနေပြီ။ အရင်ကုန်ကြမ်းပမာဏအတိုင်းပဲ ရေနွေး ၅ မီလီလီတာ ပိုရမယ်။”
“တကယ်လား။ ဒါဆို မြန်မြန်သွားလဲမှပဲ။”
“ကျုပ်လည်း သွားမယ်။ ဒီသူဌေးကြီး ဒီနေ့ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ တစ်နေကုန် ကုန်ကြမ်းတွေ လိုက်သိမ်းနေတာ။”
“ဘာဆန်းလို့လဲ။ ကုန်ကြမ်းစုတဲ့သူဌေးတွေက အမြဲရှိတာပဲ။ ဒီနေ့မှ ပိုများနေရုံပါ။”
ထိုပိုရမည့် ရေနွေး ၅ မီလီလီတာလေးအတွက် ရှောင်းယီ၏ အရောင်းအဝယ်များမှာ တစ်ခါထပ်၍ ရေပန်းစားသွားပြန်သည်။ ရှောင်းယီသည် ရေနွေးများကို တရစပ် ပြန်တင်နေလိုက်၏။
“ဘီ ဘီး...”
ထိုစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှောင်းယီထံသို့ သီးသန့်ချန်နယ်မှ မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့လာခဲ့သည်။
ရှောင်းယီ သီးသန့်ချန်နယ်သို့ ကူးပြောင်း၍ ကြည့်လိုက်ရာ “ငါးခြောက်ဗီဇ” ဟာ အမည်ရှိသူထံမှ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
“သူဌေးကြီး ဒါကို လိုချင်လား။【မြေဆီလွှာ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းကတ် ၁။”
ရှောင်းယီ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး ချက်ချင်းပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ယူမယ်။ မင်း ဘာလိုချင်လဲ။”
“အုတ်မြစ်ကျောက် ၅ ခု၊ ရေ ၁၀၀ လီတာနဲ့ အစားအစာ ၅၀ ကီလိုဂရမ်။”
တစ်ဖက်လူ၏ မတန်တဆ တောင်းဆိုမှုကြောင့် ရှောင်းယီ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း သူ ဤအရာကို အမှန်တကယ်လိုချင်နေခဲ့သည်။ လက်ရှိ နှစ်ဆရိတ်သိမ်းချိန်အတွင်းမှာသာ ရလိုက်လျှင် အမြတ်အကြီးအကျယ် ထွက်မည်ဖြစ်သည်။
သူ၏ သယံဇာတများကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ အစားအစာမှာ လုံလောက်၏။ ရေဆိုလျှင်လည်း ကျိုလိုက်ရုံသာဖြစ်၍ ပြဿနာမရှိ။ သို့သော် တောင်းဆိုထားသည့် အုတ်မြစ်ကျောက်ပမာဏမှာ အနည်းငယ် များနေခဲ့သည်။
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ အချိန်အကြာကြီး မဆွဲရဲပေ။ အနည်းဆုံးတော့ သူ တွန့်ဆုတ်နေသည်ကို တစ်ဖက်လူအား မသိစေချင်ပေ။
အကယ်၍ သူ တွေဝေနေသည်ကို တစ်ဖက်လူ သိသွားလျှင် သူ အမှန်တကယ်လိုချင်နေမှန်း သိသွားပြီး ဈေးကို ချက်ချင်း ထပ်တိုးတောင်းလာနိုင်၏။
“အုတ်မြစ်ကျောက် ၁ ခု၊ ရေ ၃၀ လီတာ၊ အစားအစာ ၂၀ ကီလိုဂရမ်ပဲ ပေးနိုင်မယ်။ ဒီကတ်က မြေကြီးကို ဘယ်လောက်အထိ ကောင်းအောင်လုပ်ပေးနိုင်မလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး။ နောက်ပြီး မျိုးစေ့တွေလည်း ရှာရဦးမယ်။ စိုက်ပျိုးနည်းနဲ့ ပြုစုနည်းတွေလည်း သိဖို့လိုသေးတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ အစားအစာ ဘယ်လောက်ထွက်လာမလဲဆိုတာလည်း မသေချာဘူး။ ဒါက ငါပေးနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဈေးပဲ။ မင်းအတွက် တန်တယ်ထင်ရင် လဲမယ်။ မတန်ဘူးဆိုရင်တော့ ထားလိုက်တော့။”
ရှောင်းယီက ပြန်ဖြေပြီးနောက် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။
အချိန် ၃ မိနစ်သာ ကျန်တော့၏။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူသည် ၃ မိနစ်အတွင်း လဲလှယ်ရန် မရွေးချယ်ပါက သူ နှစ်ဆရိတ်သိမ်းမှု အကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားရတော့မည် မဟုတ်ပေ။
တစ်မိနစ် ကုန်သွားသော်လည်း တစ်ဖက်လူက ပြန်မဖြေပေ။ ရှောင်းယီ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကျုံ့လိုက်မိသည်။
“တစ်ဖက်လူက ဒီကတ်ရဲ့တန်ဖိုးကို တကယ်သိသွားပြီး မလဲတော့တာလား။”
ထိုအချိန်တွင် ရှောင်းယီ အနည်းငယ်ပင် နောင်တရမိသွားသည်။ ထိုသို့ဖြစ်မည်မှန်းသာသိလျှင် ကုန်ကြမ်းအချို့ ပိုထည့်ပေးလိုက်ပါ၏။
ရှောင်းယီ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ရှေ့တွင် နောင်တရနေစဉ်မှာပင် တစ်ဖက်လူက စကားပြောလာခဲ့သည်။
“အုတ်မြစ်ကျောက် တစ်တုံးဆိုလည်း ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရေနဲ့ အစားအစာကိုတော့ ၁၀ ခုစီ ပိုထည့်ပေးပါ။ အဆင်ပြေရင် လဲပါမယ်။”
ထိုစကားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှောင်းယီ သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်နိုင်ပြီး ခက်ခဲဟန်ဆောင်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“အင်း... ကောင်းပြီလေ။ ငါဘက်ကပဲ နည်းနည်း အရှုံးခံလိုက်ပါ့မယ်။ လဲကြတာပေါ့။”
“【အုတ်မြစ်ကျောက်】 ၁၊ 【ရေနွေး】 ၄၀ လီတာ၊ 【ပင်လယ်ငါး】 ၃၀ ကီလိုဂရမ်: လဲလှယ်မည် - 【မြေဆီလွှာ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းကတ်】၁။”
ရှောင်းယီ နောင်တရသွားမှာ စိုးသည့်အလား တစ်ဖက်လူက ချက်ချင်း အတည်ပြုလိုက်၏။ ဤကတ်ပြားက ပစ္စည်းများစွာနှင့် လဲနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ အမှန်တကယ် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
သူသည် ဤကတ်၏ အသုံးဝင်ပုံကို အမှန်တကယ်မသိပေ။ ရှောင်းယီ ပြောသကဲ့သို့ပင် ကန့်သတ်ချက်များစွာ ရှိနေပြီး ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးကိုလည်း သူ မသိသဖြင့် အစောပိုင်းက မှန်းဆပြီး တောင်းဆိုလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
“ရရှိသောပစ္စည်း- မြေဆီလွှာ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းကတ် ၁။”
“နှစ်ဆရိတ်သိမ်းခြင်း အကျိုးသက်ရောက်မှု အသက်သွင်းလိုက်ပါပြီ။ ရရှိသောပစ္စည်း - မြေဆီလွှာ အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းကတ် ၂။”
“နှစ်ဆရိတ်သိမ်းခြင်း အကျိုးသက်ရောက်မှု သက်တမ်းကုန်ဆုံးပါပြီ။”
ရှောင်းယီ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်မိ၏။ နှစ်ဆတိုးချိန် မကုန်ဆုံးခင်မှာပင် လဲလှယ်မှုကို အောင်မြင်စွာ အပြီးသတ်နိုင်ခဲ့လေပြီ။
“ဟုတ်ပြီ၊ အခုတော့ စိတ်အေးလက်အေး အိပ်လို့ရပြီ။”
ရှောင်းယီသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ကောက်ရိုးဖျာပေါ်တွင် လှဲချလိုက်သည်။ သပ်သပ်ရပ်ရပ် ပြင်ဆင်ထားသော တိုက်ခန်းတွင် ရာသီလေးပါးစလုံးအတွက် အိပ်ရာခင်းများ အဆင်သင့်ရှိနေပြီးသားဖြစ်သည်။
“အွတ်အီးအီးအွတ်....။”
ရှောင်းယီ တစ်ရေးနိုးလာချိန်တွင် ကြက်တွန်သံကို ကြားလိုက်ရ၏။ သူသည် မျက်လုံးကို ပွတ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
“ဘယ်သူ့ကြက်လဲဟ။ လူကို အိပ်ခွင့်မပေးတော့ဘူးလား။”
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် သူ လုံးဝ နိုးကြားသွားပြီး ကုတင်ပေါ်မှ လိမ့်ဆင်းကာ ကြက်ခြံဆီသို့ အပြေးသွားတော့လေသည်။
ကြက်ခြံထဲတွင် အရောင်အသွေး စုံလင်သော ကြက်ဖတစ်ကောင်မှာ ခေါင်းကို မော့ကာ တွန်ကြူးလို့နေ၏။ အခြား ကြက်မသည်မူ ရှောင်းယီကို မြင်သည်နှင့် တကုတ်ကုတ်နှင့် အော်ဟစ်တော့လေသည်။
“မင်းတို့ တကယ်ကို မြန်မြန်ကြီးလာတာပဲ။ ငါ အစာသွားယူပေးမယ်။”
ရှောင်းယီက ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဦးလေးယွမ် ပြောဖူးတယ်။ ဥ ဥတော့မယ့် ကြက်မတွေက ကယ်လ်စီယမ် လုံလောက်ဖို့ လိုတယ်တဲ့။ ဒီနေ့ ငါ ငါးရိုးမှုန့်တွေ ပိုကျွေးရမယ်။”
တိုက်ခန်း အရှေ့ဘက်သို့ လျှောက်သွားကြည့်ရာ ဝမ်ချိုင်မှာ ငါးများကို သယ်ယူရင်း အလုပ်ရှုပ်နေပြီဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ငါးပုံကြီး တစ်ပုံ ရှိနေပြီး ဝမ်ချိုင်မှာမူ ပါးစပ်ဖြင့် ငါးများကို ဆက်တိုက် သယ်လာနေဆဲဖြစ်သည်။
သူသည် အလိုအလျောက် ငါးဖမ်းပိုက်မှ ဖမ်းမိသော ငါးများကို ကမ်းခြေတွင် တင်ထားလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ယခင်က ရှောင်းယီ ကိုယ်တိုင် သွားကောက်ရသော်လည်း ယခုမူ ၎င်းမှာ ဝမ်ချိုင်၏ အလုပ် ဖြစ်သွားပြီဖြစ်၏။
“များလှချည်လား။”
ရှောင်းယီသည် ငါးတောင်ပုံကြီးကို ကြည့်ကာ မှင်တက်သွားခဲ့သည်။
မနေ့က ကျွန်းဧရိယာမှာ ၃ ဆ ပို၍ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ ယခင်က တစ်ညလျှင် ငါးအကောင် ၇၀ သို့မဟုတ် ၈၀ ခန့် ရတတ်ရာ ၃ ဆဆိုလျှင် အနည်းဆုံး ငါးအကောင် ၅၆၀ ကျော်နေပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ကြည့်ရသည်မှာ ထို့ထက်ပင် အများကြီး ပိုနေပုံရ၏။
“ငါ ငါးကန်တစ်ခု တူးရတော့မှာပဲ။”
ရှောင်းယီက တွေးလိုက်မိသည်။ ဤမျှများပြားသော ငါးများကို သူ တစ်ယောက်တည်း မကုန်နိုင်သလို ဆုဝမ်တို့နှင့် ပေါင်းလျှင်ပက် ကုန်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဈေးကွက်တွင်လည်း ထိုအရာများအားလုံးကို လက်ခံနိုင်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။
ဤကဲ့သို့ ပူပြင်းလှသည့် အချိန်တွင် ငါးများမှာ ပုပ်လွယ်လှ၏။ ရေထဲတွင်သာ အရှင်ထားခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။
စဉ်းစားပြီးသည်နှင့် ရှောင်းယီသည် ချက်ချင်း အကောင်အထည်ဖော်တော့၏။ သူသည် အနောက်ဘက်ရှိ အလုပ်ရုံထဲသို့ ပြေးဝင်ကာ ကိရိယာပုံးထဲမှ ဂေါ်ပြားကိုယူပြီး ကမ်းခြေနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် စတင်တူးဖော်တော့လေသည်။
ယနေ့ တူးရသည်မှာ မနေ့ကထက်ပင် ပို၍ လွယ်ကူနေသလို ခံစားနေရသည်။ ၃ မိနစ်အတွင်းမှာပင် အလျား၊ အနံ၊ အနက် ၂ မီတာစီရှိသော ကျင်းကြီးတစ်ခုကို သူ တူးဖော်နိုင်ခဲ့၏။ သစ်သားပုံးများကို သုံး၍ ပင်လယ်ရေများ ဖြည့်ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ချိုင် သယ်လာသမျှ ငါးများကို ထိုထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်လေသည်။ ငါးများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျော်ရွှင်စွာ ကူးခတ်ကြတော့သည်။
“ဝုတ် ဝုတ်”
ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ချိုင်မှာ ငါးတစ်ကောင်ကို ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ကာ အပြေးရောက်လာပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပုံရ၏။ သူ့သခင်က ငါးတွေကို ဘာလို့ ရေထဲ ပြန်ပစ်ထည့် နေရသနည်း။
“နောက်ဆို မင်းသယ်လာသမျှ ငါးတွေကို ဒီထဲပဲ ထည့်တော့ နားလည်လား။”
ရှောင်းယီက ရေကန်ကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဝုတ် ဝုတ်”
ဝမ်ချိုင်က နှစ်ချက်ဟောင်ကာ သူကိုက်ထားသော ငါးကို ရေကန်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်လေသည်။
“လိမ္မာတယ်”
ရှောင်းယီက သူ့ကို လက်မထောင်ပြလိုက်ပြီး တူးဖော်ထားသော သဲနှင့် မြေကြီးများကို တိုက်ခန်း အနောက်ဘက်ရှိ တောင်ကုန်းငယ်ပေါ်သို့ သွားပုံရန် ပြင်လိုက်သည်။
ရှေ့ဘက်ရှိ မြေကွက်လပ်ကို ဖြတ်သွားသောအခါ ရှောင်းယီ ကြောင်အသွားခဲ့၏။ ထိုမြေကွက်လပ်တွင် အခြားမည်သည့် အပင်ကိုမျှ မတွေ့ရဘဲ စားကျက်မြက်များဖြင့်သာ သိပ်သည်းစွာ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင်မှ ရှောင်းယီသည် စနစ်၏ အထူးသတိပေးချက်ကို အမှန်တကယ် နားလည်သွားတော့သည်။
သတိပေးချက်- ဤစားကျက်မြက်သည် တောထသကဲ့သို့ ပေါက်ရောက်မည်ဖြစ်ရာ အခြားသီးနှံများကို မထိခိုက်စေရန် ဂရုပြုပါ။
“ဒီမြက်တွေ ဒီလောက်ပေါက်နေရင် တခြားအပင်တွေ ဘယ်လိုမှ ပေါက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ရှောင်းယီ ရေရွတ်လိုက်ရင်း တိုက်ခန်း၏ နောက်ဘက်သို့ ဆက်လျှောက်သွားလိုက်သည်။ တိုက်ခန်း၏ နောက်ဘက်သို့ ရောက်သောအခါ ရှောင်းယီသည် နောက်တစ်ကြိမ် မှင်တက်သွားရပြန်၏...။