စမ်းသပ်မှု ပြင်းထန်လာခြင်း၊ သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း ပေါ်လာသည်
Vol. 4 Ch. 47
“ဟုတ်တယ်။ ငါးမန်းတစ်ကောင်က ငါ့ကို တစ်ချက်ကိုက်လိုက်တာ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီကောင်လည်း မသက်သာပါဘူး။ ငါ သူ့မျက်လုံးကို ဓားနဲ့ ပြန်ထိုးခဲ့တယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလာခဲ့သည်။
“ဘာလို့ ရေထဲဆင်းတာလဲ။”
ရှောင်းယီက မေးလိုက်၏။
“ဒါက အရမ်းအန္တရာယ်များလွန်းတယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ငါက အမြဲတမ်း ထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာတွေရဖို့ ရေငုပ်နေကျပဲလေ။ ငါးဖမ်းပိုက်ရဲ့ အချင်းဝက်က အရမ်းသေးတော့ အချို့သေတ္တာတွေက လက်လှမ်းမမီတဲ့နေရာမှာ ရှိနေတာ။”
“မင်းကတော့ တကယ့်လူပဲ။”
ရှောင်းယီက သူ့ကို လက်မထောင်ပြလိုက်ပြီးနောက် ချက်တင်တွင် လဲလှယ်မှုတစ်ခု ပို့ပေးလိုက်သည်။
“【ရေသန့်】 (A အဆင့်) ၁၀၀ မီလီလီတာ၊ 【ကျိုချက်ထားသောရေ】 ၅၀၀ မီလီလီတာ — အလဲအလှယ်ပစ္စည်း မလိုပါ။”
“ဒဏ်ရာကို ကျိုချက်ထားတဲ့ရေနဲ့ အရင်ဆေး၊ ပြီးရင် တစ်ရှူးနဲ့ ပတ်ထားလိုက်။ ပြီးတော့ A အဆင့် ရေသန့်ကို မင်းကိုယ်တိုင် သောက်လိုက်။”
ရှောင်းယီက အမိန့်ပေးသလို ပြောလိုက်၏။
“နားလည်ပြီ။”
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် သူ အသက်ရှင်မှသာ သူ၏ကလေးလည်း အသက်ရှင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုမှသာ သူတို့သားအဖနှစ်ယောက်လုံး၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သော ရှောင်းယီကို ကျေးဇူးဆပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်ကြောင်း သိထား၏။
ကျန်းယွင်ထျန်းက သူပြောသည့်အတိုင်း လုပ်သည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယီက အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဒါက ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်က ပြောတဲ့ ‘စမ်းသပ်မှု ပြင်းထန်လာခြင်း’ ဆိုတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဖြစ်နိုင်တယ်။ အရင်က သေတ္တာတစ်ခုမှာ သတ္တဝါတစ်ကောင်ပဲ စောင့်နေတာ။ အဲ့ဒါက ကိုင်တွယ်လို့ရသေးတယ်။ အခုက နှစ်ကောင်တောင်။ ပြီးတော့ ပိုပြီးလည်း ကြမ်းတမ်းလာတယ်။ နောက်ဆို သေတ္တာတွေရအောင် ရေငုပ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။”
ဤသို့ပြောနေစဉ်တွင် ကျန်းယွင်ထျန်း၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် နှမြောတသဖြစ်နေပုံရ၏။
ရှောင်းယီမှာ ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။
“သတ္တဝါတစ်ကောင်ပဲဆိုရင် ‘ကိုင်တွယ်လို့ရတယ်’ ဟုတ်လား။ မင်း ပြောနေတာ လူစကား ဟုတ်ရဲ့လား။”
လူအတော်များများသည် သေတ္တာများရရန်အတွက် ရေငုပ်ဖို့ စဉ်းစားခဲ့ဖူး၏။ စကားပြောအဖွဲ့ထဲတွင်လည်း အစောပိုင်းကတည်းက ထိုအကြောင်းကို ပြောခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ပင်လယ်သတ္တဝါများကို ရေအောက်တွင် တိုက်ခိုက်ဝံ့သူမှာ မရှိသလောက်ဖြစ်သောကြောင့် အနည်းငယ်သော သူများသာ ထိုအလုပ်ကို လုပ်နိုင်ကြသည်။
ရှောင်းယီ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ရုတ်တရက် မေးလိုက်၏။
“မင်း လှေလှော်တာ ကျွမ်းကျင်လား။”
ကျန်းယွင်ထျန်း မျက်တောင်တဖျတ်ဖျတ်ခတ်မိသွားသည်။
“တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။ ဒါက ငါတို့ ကြေးစားစစ်သားတွေအတွက် မဖြစ်မနေ သင်ကြားရတဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းပဲလေ။”
“ကောင်းပြီ။ ငါ မင်းကို လှေတစ်စင်း ငှားပေးမယ်။ အဲ့ဒီလှေမှာ ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ခံကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ပါနေလို့ အပြီးအပိုင် လဲပေးလို့တော့ မရဘူး။ ငှားပဲ ငှားလို့ရမယ်။”
ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။
“【သစ်သားလှေငယ်】 ခုနစ်ရက်ကြာ အသုံးပြုခွင့် - အလဲအလှယ်ပစ္စည်း မလိုပါ။”
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ထိုကမ်းလှမ်းချက်ကို ကြည့်ပြီး ကြောင်အမ်းသွား၏။
“မင်း... မင်းဆီမှာ လှေတောင် ရှိနေပြီလား။”
“လှေငယ်လေးပါ။ C အဆင့်ရွက်လှေလည်း ရှိသေးတယ်။ မင်း သိပြီးသားပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်တည်း ထိန်းဖို့တော့ မလွယ်ဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့် ဒီသစ်သားလှေကိုပဲ အရင်သုံးထားလိုက်ပါ။”
ရှောင်းယီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ကျန်းယွင်ထျန်းမှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသလို ဖြစ်သွားခဲ့၏။
“ငါ မင်းကို လဲပေးခဲ့တဲ့ C အဆင့်ရွက်လှေ ထုတ်လုပ်မှုပုံစံကို မင်း တည်ဆောက်ပြီးသွားပြီလို့တော့ မပြောနဲ့နော်။”
“ဟုတ်တယ်”
ရှောင်းယီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
လှေငယ်လေးကတော့ ထားပါတော့။ သူက သင်္ဘောကြီးကိုပါ ဆောက်ပြီးသွားတာလား။ ငါတို့တွေက ဒီမှာ အသက်ရှင်ဖို့ ရုန်းကန်နေရတာလေ။ မင်းကတော့ အပန်းဖြေခရီး ထွက်နေတာကျနေတာပဲ။
ကျန်းယွင်ထျန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လဲလှယ်မှုကို လက်ခံလိုက်ရာ သစ်သားလှေငယ်လေးမှာ သူ၏ကျွန်းဘေးတွင် ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ထိုစဉ် ကလေးငယ်တစ်ဦးသည် သစ်သားတဲထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး လှေကို လက်ညှိုးထိုးကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စကားများ ဗလုံးဗထွေး ပြောနေရှာ၏။
ကလေးလေး နိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းယွင်ထျန်းက သူ့ကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။
“ကျွင်းကျွင်း အဲ့ဒါ လှေလေ။ ဦးဦးရှောင်းယီက အဖေတို့အတွက် ငှားပေးထားတာ။ အဲ့ဒါရှိရင် အဖေက ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ထပ်ယူလာပေးနိုင်တော့မယ်။”
ကျွင်းကျွင်းသည် လှေကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး “လှေ” ဟု ပြောလိုက်၏။
“အဖေ မင်းကို လှေလှော်ပြီး လိုက်ပြမယ်။”
ကျွင်းကျွင်း၏ ပျော်ရွှင်နေပုံကို ကြည့်ကာ ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။
လှေပေါ်မတက်မီ ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်တွင် သံလှံသုံးချောင်းကို ပြုလုပ်လိုက်၏။ ခုနက သူဆယ်ယူခဲ့သော သေတ္တာနှစ်လုံးထဲမှ သံ ၃ ခု ရရှိထားခြင်းဖြစ်သည်။ ပင်လယ်ထဲထွက်လျှင် ပင်လယ်သတ္တဝါများနှင့် မလွဲမသွေ တွေ့ရမည်ဖြစ်သဖြင့် အခြေခံလက်နက်များမှာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။
“မှတ်ထားနော်။ လှေပေါ်ရောက်ရင် ဘေးကို အရမ်းမကိုင်းနဲ့။ ရေထဲပြုတ်ကျရင် အန္တရာယ်ရှိတယ်။”
ကျန်းယွင်ထျန်းက သတိပေးလိုက်၏။ ကျွင်းကျွင်းက အမှန်တကယ်ပင် လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်ပြလာခဲ့သည်။
ကျန်းယွင်ထျန်းသည် ကျွင်းကျွင်းမှာ မကြာသေးမီကပင် အတော်လေး ပြောင်းလဲလာသည်ဟု ခံစားနေခဲ့ရသည်။ စကားများကို သေချာနားလည်လာပြီး ပို၍လည်း ကျန်းမာရွှင်လန်းလာပုံရ၏။ ဤသည်မှာ ရှောင်းယီ ပေးထားသော A အဆင့်ရေသန့်ကြောင့်ပင် ဖြစ်ရမည်။
လှေငှားပေးပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ကျွန်း၏ အစွန်ဘက်သို့ လမ်းလျှောက်သွားရာ ထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာ ခုနစ်လုံးကို သပ်ရပ်စွာ တွေ့လိုက်ရလေသည်။
ဒီနေ့တော့ ကံကောင်းတာပဲ။ အကုန်ဖွင့်ကြည့်ရအောင်။
“ရရှိသောအရင်းအမြစ်များ - အုတ်မြစ်ကျောက် ၂၊ သံ ၃၊ သစ်သား...”
“ရရှိသောအရင်းအမြစ်များ - ကြေးနီ ၂၊ ကျောက်တုံး ၁၊ ...”
“ရရှိသောအရင်းအမြစ်များ - အုတ်မြစ်ကျောက် ၁၊ ပလတ်စတစ် ၄၊ ...”
...
“ရရှိသောအရင်းအမြစ်များ - သံလိုက် ၁၊ သစ်သား ၁၀၊ ...”
သေတ္တာ ၇ လုံးတွင် အုတ်မြစ်ကျောက် ၅ ခုပါလာသဖြင့် အတော်လေး အဆင်ပြေသော်လည်း အစားအစာနှင့် ရေမှာမူ လုံးဝပါမလာသေးချေ။
သို့သော် ထူးခြားသော ပစ္စည်းသစ်တစ်ခု ပါလာ၏ - သံလိုက်။
“ဒါက မီးစက်ဆောက်ဖို့ ဖြစ်ရမယ်။”
ရှောင်းယီ တီးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် ရူပဗေဒတွင် အလွန်မတော်သော်လည်း သံလိုက်ညှို့အားအကြောင်းကိုတော့ အခြေခံသိထားသည်။
သူသည် ပစ္စည်းအားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အုတ်မြစ်ကျောက် ၅ ခုကို အရေးပေါ်အတွက် ချန်ထားကာ ကျန်သည်များကို ကျွန်းချဲ့ထွင်ရန် အသုံးပြုလိုက်၏။ သူ ယခင်က စုထားသော အုတ်မြစ်ကျောက် ၉ လုံးကိုပါ အကုန်သုံးပစ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် အလိုအလျောက်ငါးဖမ်းပိုက်ကို ပစ်မှတ်မထားဘဲ ပစ်ခိုင်းထားလိုက်ပြီး ၎င်းဘာသာ အလုပ်လုပ်နေစေလိုက်၏။
အိပ်ခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရှောင်းယီသည် အများသုံးချန်နယ်တွင် အခြားသူများ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
“အစားအစာနဲ့ ရေက လုံးဝထွက်မလာတော့သလိုပဲ။”
“ကျုပ်လည်း အတူတူပဲ။ ဒီနေ့ သေတ္တာ ၃ လုံး ဆယ်နိုင်ခဲ့တာတောင် အစားအစာနဲ့ ရေ တစ်ခုမှ မပါဘူး။”
“ဆရာကြီးပဲ။ ၃ လုံးတောင်လား။ ကျုပ်ဆို တစ်လုံးပဲ ရတယ်။”
“ဆရာကြီး မဟုတ်ပါဘူး။ ကံကောင်းလို့ပါ။ အဲ့ဒီ ၃ လုံးက ကျုပ်ကျွန်းနားမှာ ကပ်နေလို့လေ။”
“ကံကောင်းလိုက်တာ။ ကျုပ်တော့ ပေါင်မုန့်တစ်လုံး ရတယ်။”
“သေတ္တာတစ်လုံးတည်းနဲ့ ပေါင်မုန့်ရတယ်လား။အားကျလိုက်တာကွာ။”
“စမ်းသပ်မှု ပြင်းထန်လာတာက အစားအစာနဲ့ ရေထွက်နှုန်းကို လျှော့ချလိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။”
“အားလုံးပဲ... ငါးဖမ်းပိုက်ကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ လေ့လာကြဦး။ ကျွန်းနားမှာ ချကြည့်ကြ။”
“ဟင် မင်းဆိုလိုချင်တာက ငါးဖမ်းလို့ ရတယ်လို့လား။ ဟုတ်လား။”
“ငါးမရလို့ ဘာဖြစ်ရမှာလဲ။”
“ဒါဆို ကျုပ်လည်း သွားစမ်းကြည့်ဦးမယ်။”
အငှားဈေးကွက်ကြောင့် လူတိုင်းတွင် အနည်းဆုံး ငါးဖမ်းပိုက်တစ်ခုစီ ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။ မကြာမီမှာပင် အများသုံးချတ်တွင် ကျိန်ဆဲသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့၏။
“ကျွန်းနားမှာ ပိုက်ချရမယ်ဟုတ်လား။ အားအင်ကို ဖြုန်းတီးလိုက်ရုံသက်သက်ပဲ။ ကျုပ်မှာ ဗိုက်ဆာနေပါတယ်ဆို အခုတော့ ပိုတောင် အားနည်းသွားပြီ။”
“မလုပ်တတ်ရင်လည်း မလုပ်တတ်ဘူးပေါ့။ ရှက်မနေစမ်းပါနဲ့။”
“ချီး... ဘယ်သူ့ကို မလုပ်တတ်ဘူးလို့ ပြောနေတာလဲ။ ငါ ၁၀ ကြိမ်ထက်မနည်း ပိုက်ချပြီးပြီကွ။ ငါးတစ်ကောင်မှ မရဘူး။”
“ကျုပ် တစ်ကောင်ရသွားပြီ။【ပင်လယ်ငါး】 ၁ ကီလိုဂရမ်။”
“ဟိုက်... တကယ် ရတာလားဟ။”
“မင်းတို့က မလုပ်တတ်လို့ပါဆို။ အခု ယုံပြီလား။”
“သွားစမ်းပါ။ တခြားလူတွေကို မေးကြည့်ဦး။ ငါးတကယ်ရတဲ့လူ ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိလို့လဲ။”
“ရနိုင်ခြေက အရမ်းနည်းတယ်။ ကျုပ် အကြိမ် ၂၀ ချပြီးပြီ။ ဘာမှ မရသေးဘူး။”
“မရှိတာထက်စာရင် နည်းနည်းရှိတာက ပိုကောင်းပါတယ်။ ညည်းတွားမနေဘဲ ဆက်ကြိုးစားကြပါ။”
“ဟုတ်တယ်။ ကျုပ်တော့ ခဏနားပြီးရင် ထပ်လုပ်ကြည့်ဦးမယ်။”
“ခဏလေး... ကျုပ် မျက်စိမှားနေတာများလား။ ဟိုမှာ သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း တွေ့နေရတယ်။”