သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အား အသုံးပြုခြင်း

“ညီအစ်ကိုလဲ့... ဒီကောင်တွေကို ရှင်းထုတ်ပေးပါ... ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာ မဟုတ်ဘူး... အောက်ဘက်က နယ်မြေကို သွားပေးပါ...”

ယီထျန်းယွမ် ညွှန်ပြလိုက်သည့်နေရာမှာ မင်လောက ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ဖြင့်ဆိုလျှင် ထိုသူများကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။

အထူးသဖြင့် သူ၏လက်ထဲတွင် ယီထျန်းယွမ် ပေးထားသော အလတ်စား ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့် လက်နက် ရှိနေသဖြင့် ဤနတ်ဆိုးအဆင့်များကို အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

“ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက အမှိုက်တွေပဲကိုး... ကောင်းပြီလေ...”

လဲ့ကျန့်ယွီသည် ခေါ်ယူခြင်း ခံရချိန်တွင် အခြေအနေကို မသိရှိသေးသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်က ထိုသို့ ပြောလာသည့်အခါ သူသည် အချိန်ဆွဲခြင်း မရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် လက်ခံလိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် သူသည် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို ကောင်းစွာ သိရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် လဲ့ကျန့်ယွီသည် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအလား မင်လောကဘက်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ထိုစဉ် နက်မှောင်သော အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ လဲ့ကျန့်ယွီ၏ နောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လိုက်ပါသွားရာ ၎င်း၏ အရှိန်မှာ လဲ့ကျန့်ယွီထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်နေခဲ့၏။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်၏ ပုံရိပ်မှာ ထိုထက်ပင် မြန်ဆန်နေခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုတိုက်ခိုက်မှုရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကာ လက်ဖြင့် ခါထုတ်လိုက်ရုံဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ပျက်ပြယ်သွားစေခဲ့သည်။

“မင်းတို့ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက ကောင်းကင်သခင် သုံးယောက်တောင် စေလွှတ်လိုက်တာက ငါတို့ သုံးဘုံလောကကို အတော်လေး အထင်ကြီးပေးတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ပြောရဦးမယ်... မင်းတို့က သိပ်ပြီး အသုံးမကျသေးဘူး... ငါတို့ သုံးဘုံလောကကို ရင်ဆိုင်ချင်ရင် အနည်းဆုံး နတ်ဘုရားအရှင် အဆင့်လောက်တော့ ရှိဖို့ လိုမယ်... သိရဲ့လား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များကို ရှိကျားလုံ ထံသို့ ချက်ချင်း ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

ရှိကျားလုံ၏ ကျင့်စဉ်မှာ အနိမ့်ဆုံး ဖြစ်သဖြင့် သူ့ကို အရင်ဆုံး စတင် သုတ်သင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“နတ်ဘုရားအရှင် ရှိမှ မင်းကို ရင်ဆိုင်နိုင်မယ် ဟုတ်လား...”

၎င်းတို့ သုံးဦးမှာ မှင်တက်မိသွားပြီးနောက် အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

“တကယ့်ကို အိပ်မက်ယောင်နေတာပဲ... မင်းကို သတ်ဖို့ နတ်ဘုရားအရှင်တောင် လိုဦးမှာလား... မင်းမှာ အရည်အချင်း ရှိတာကို ငါတို့ ဝန်ခံပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ကောင်းကင်သခင် သုံးယောက်ရဲ့ ဒဏ်ကို မင်း ဘယ်လိုမှ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

“ဟုတ်လို့လား... ငါ့အမြင်မှာတော့ မင်းတို့က အမှိုက်ပုံတွေလိုပါပဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က အသာအယာ အမိန့်ပေးလိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝဲပျံနေသော ဓားများမှာ ကောင်းကင်လောကဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်သွားကြသည်။ သူ၏ လက်ရှိ စွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့် ဆိုပါက ဓားများကို သုံးဘုံလောက၏ မည်သည့်နေရာသို့မဆို စေလွှတ် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့် ကောင်းကင်လောကရှိ ယုံမင်နတ်ဆိုးများကို ရှင်းလင်းရန်မှာ အလွန်ပင် လွယ်ကူလှပေသည်။

ရှိကျားလုံ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်သွားပြီး သူ၏ လက်ကြီးများကို ဆန့်ထုတ်ကာ ကောင်းကင်လောကဆီသို့ ပျံသန်းနေသော ဓားများကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ချုပ်ကိုင်ခြင်းမှာ ကောင်းကင်သခင် တစ်ဦး၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်၏။

အောက်ဘက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ ကြည့်ရင်း ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။ နတ်ဘုရားဘုရင် အဆင့်ပင်လျှင် ဤမျှအထိ လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်လိုက်ခြင်းမှာ မြင်ကွင်းများကိုပင် ကွယ်ပျောက်သွားစေခဲ့သည်။

ပြောင်းပြန် တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူသည် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် လူသားလောကကို ကျောက်ခဲလေးတစ်လုံးနှိပ်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ချေဖျက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် ထိုဓားများကို တားဆီးရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ထိုဓားများသာ ပျံသန်းသွားမည်ဆိုပါက သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှာ သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရမည်ကို သူ သိရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“နတ်ဘုရားဘုရင် ယီထျန်းယွမ်...”

အားလုံးမှာ ယီထျန်းယွမ်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။ ရှီရွှေယွမ်သည် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ကာ ကောင်းကင်ယံရှိ ယီထျန်းယွမ်ကို မော့ကြည့်နေခဲ့၏။ လူချင်း မတွေ့ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ မကြာသေးသော်လည်း သူ့ကို ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းက သူမကို များစွာ စိတ်အေးသွားစေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူမသည် များစွာ စိုးရိမ်နေမိ၏။ ဤစွမ်းအားမျိုးကို သူမ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။ အောက်တွင် ရှိနေသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်နေခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာ သူမ ကြောက်လန့်နေ၍ မဟုတ်ဘဲ ထိုစွမ်းအားကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်က အလိုအလျောက် တုန်ယင်လာခြင်းသာ ဖြစ်၏။

“ဒီဓားလေးတွေနဲ့လား... ငါ ဒါတွေကို အကုန် တားဆီးပြမယ်... မင်း ဘယ်လို ဆက်လုပ်မလဲ ကြည့်ရတာပေါ့...”

“ဘုန်း...”

ထက်ရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မည်သူမျှ သတိမထားမိခင်မှာပင် ရှိကျားလုံမှာ သွေးမြူများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ အဆက်မပြတ် လွင့်စင်ကျဆင်းလာခဲ့တော့သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် လှပနေသကဲ့သို့ပင်။

“ငါ့ဓားတွေကို တားဆီးဖို့ မင်းကို ဘယ်သူက ခွင့်ပြုလို့လဲ...”

ယီထျန်းယွမ်၏ ပုံရိပ်မှာ မည်သည့်အချိန်က ရှိကျားလုံ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မသိရဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးတစ်စက်မျှပင် စွန်းထင်ခြင်း မရှိချေ။ ရှိကျားလုံမှာမူ သွေးမြူပုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“နတ်ဘုရား... နတ်ဘုရားဘုရင် ယီထျန်းယွမ်...”

ကယ်တင်ခြင်း ခံလိုက်ရသော ဖန်ဟုန်ဒါးသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ မှင်တက်မိနေခဲ့သည်။ သူ တကယ် ပြန်ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ယခင်က ရှေးဟောင်းမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်၏ အကြီးအကဲများက သုံးဘုံလောကကို အုပ်ချုပ်လိုခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ယီထျန်းယွမ်က ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူ၏ စွမ်းအားမှာလည်း အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ သုံးဘုံလောကကို စည်းလုံးစေပြီး ထျန်းယွမ်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို နန်းချလိုခဲ့မည်ဆိုပါက ရှေးဟောင်းမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်၏ ရလဒ်မှာ ပျက်စီးခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူသည် ထိုသို့ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ဘဲ ယခုအခါ ယုံမင်နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက်တွင်မူ ရှေးဟောင်းမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်မှာ ဘေးကင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူသည် ဤကိစ္စများကို မသိရှိသော်လည်း ဓားများကို ဆက်လက် ထိန်းချုပ်ကာ ကောင်းကင်လောကဘက်သို့ ပျံသန်းစေလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် ထိုဓားများမှာ စစ်တလင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ယုံမင်နတ်ဆိုးများ၏ အသက်ကို ရူးသွပ်စွာ ရိတ်သိမ်းနေတော့သည်။

ယခုအခါတွင်မူ သုံးဘုံလောကလုံး၌ အကာအကွယ်များ ရှိနေသဖြင့် အခြေအနေမှာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သေဆုံးမှုများ မရှိတော့ချေ။

“ဒါက...”

ကျန်ရှိနေသော ကောင်းကင်သခင် နှစ်ဦးမှာ များစွာ တုန်လှုပ်သွားကြ၏။ ၎င်းတို့နှင့် ကျင့်စဉ်အဆင့် တူညီသော ရှိကျားလုံမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် ၎င်းတို့မှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရခဲ့ချေ။

“မင်းက... ငါတို့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကို သတ်ခဲ့တဲ့သူပဲ ဖြစ်ရမယ်...”

၎င်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ ညိုမှောင်သွားပြီး ရန်သူကြီးနှင့် တွေ့ဆုံရသကဲ့သို့ အဆင်သင့် ပြင်လိုက်ကြသည်။ လျော့ရဲသော အမူအရာများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေးနက်သော အမူအရာနှင့် စိုးရိမ်စိတ်များက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

“မှန်တယ်... ပြဿနာ ရှိလို့လား...”

ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“တစ်သုတ်ပြီး တစ်သုတ် ရောက်လာကြတာပဲ... ကြည့်ရတာ ဒီနေရာရဲ့ ဗဟိုချက်အနှစ်သာရက မင်းတို့အတွက် တကယ့်ကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေပုံရတယ်...”

“အမှန်ပဲ... ဒီနေရာရဲ့ ဗဟိုချက်အနှစ်သာရက တကယ့်ကို ကောင်းမွန်လှပါတယ်။ မင်းရဲ့ ခွန်အားက အားမနည်းဘူးဆိုတာ ငါတို့ အသိအမှတ်ပြုတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ မင်းက အသုံးမကျသေးပါဘူး။ တကယ်လို့ မင်းသာ ဗဟိုချက်အနှစ်သာရကို လွှဲပေးပြီး ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းမယ်ဆိုရင် ငါတို့ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက မင်းရဲ့ အပြစ်တွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးမှာဖြစ်သလို မင်းတို့ နေထိုင်ဖို့အတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ ဂြိုဟ်တစ်ခုကိုတောင် စီစဉ်ပေးဦးမှာပါ...”

၎င်းတို့က အပေးအယူဖြင့် စတင် ကမ်းလှမ်း ဆွေးနွေးလာခဲ့ကြသည်။ အင်အား တူညီမှသာ ဆွေးနွေးရန် အရည်အချင်း ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

“ကောင်းမွန်တဲ့ ဂြိုဟ် ဟုတ်လား... အဲဒီဂြိုဟ်မှာ ဗဟိုချက်အနှစ်သာရ မရှိဘူးဆိုတာ ငါ သိနေတာပဲ... ဗဟိုချက်အနှစ်သာရ မရှိတဲ့ ဂြိုဟ်ရဲ့ စွမ်းအင်က သိပ်ပြီး အားနည်းလွန်းတယ်... ငါ့အတွက်တော့ အမှိုက်နဲ့ မခြားပါဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“ဒါ့အပြင် ငါ ပြောပြီးသားပဲ... မင်းတို့ ဘယ်လောက်ပဲ လာလာ ငါ သတ်မှာပဲ... ဘယ်လို အပေးအယူမျိုးပဲ ဖြစ်ဖြစ်... မင်းတို့ အားလုံးကို သတ်ပစ်မယ်...”

ဂြိုဟ်များမှာ အပြင်ဘက်တွင် အမြောက်အများ ရှိနေပြီး သုံးဘုံလောကထက် ကြီးမားသော ဂြိုဟ်များလည်း ရှိနေသော်လည်း ထိုဂြိုဟ်များတွင် ဗဟိုချက် တနည်းအားဖြင့် အနှစ်သာရ မရှိပေ။ အနှစ်သာရ မရှိသော ဂြိုဟ်မှာ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးနှင့် တူပြီး သက်ရှိများ ရှင်သန်ရန် မဖြစ်နိုင်သလို သက်ရှိများ မွေးဖွားရန်လည်း အကူအညီ မပေးနိုင်ပေ။

ပြောပြီးသည်နှင့် ယီထျန်းယွမ်သည် လေဟာနယ်ကို နင်းခြေလိုက်ပြီး ၎င်းတို့ နှစ်ဦးထံသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

၎င်းတို့ နှစ်ဦးမှာလည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ခွန်အားများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများမှာ တောက်ပလာပြီး မူလက မည်းနက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရွှေရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အကာအကွယ် စွမ်းအားမှာလည်း များစွာ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး ကမ္ဘာကြီးကိုပင် တုန်ခါသွားစေနိုင်ပုံရ၏။

“ပိုးစုန်းကြူးလေးရဲ့ အလင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နေမင်းကြီးရဲ့ အလင်းနဲ့ ယှဉ်နိုင်မှာလဲ...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးမှာ နီရဲသော အလင်းတန်းများ စီးဆင်းလာခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နီရဲသော စွမ်းအင်ပုလဲမှ ထိတ်လန့်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာကာ ၎င်းတို့ နှစ်ဦးကို ဝန်းရံသွားတော့သည်။

ဤသတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာ ယခင်က သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားမျှော်စင်တွင် စုပ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ၎င်းတို့ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းတို့၏ ဦးနှောက်အတွင်းသို့ ချက်ချင်းပင် ထိုးဖောက်သွားခဲ့၏။ နောက်တစ်ခဏတွင် ၎င်းတို့၏ ရင်ထဲ၌ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ဖွားလာပြီး အမြင်အာရုံများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း နီရဲလာခဲ့တော့သည်။

ဤသတ်ဖြတ်လိုစိတ်က ၎င်းတို့၏ ဆင်ခြင်တုံတရားကို ချက်ချင်းပင် လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ရာ ရှိကျားဟွန်မှာ ရူးသွပ်သွားသည့်အလား ယီထျန်းယွမ်ထံသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် မည်သည့် ကျင့်စဉ်ကိုမျှ အသုံးမပြုသလို မည်သည့် လက်နက်ကိုမျှလည်း မကိုင်ဆောင်ထားဘဲ လက်သီးဖြင့်သာ ထိုးနှက်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့၏။

သို့သော် ဤမျှဖြင့် အနိုင်ရနိုင်ပါမည်လား။ အသန်မာဆုံး ခွန်အားကိုပင် ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။ ဤသည်မှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အား အသုံးပြုခြင်းပင် ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူကို ဆင်ခြင်တုံတရား ကင်းမဲ့စေကာ မည်သည့် လက်နက် သို့မဟုတ် ကျင့်စဉ်ကိုမျှ အသုံးမပြုနိုင်တော့ဘဲ အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း ၉၇၁ ပြီးပါပြီ။