သုံးဘုံလောက ဗဟိုချက်

“ပင်လယ်ပြင်ထဲမှာလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ရေထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီး သူ ခံစားသိရှိရသော နယ်မြေဆီသို့ ပျံသန်းဆင်းသက်သွားရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပင်လယ်ရေအောက် အနက်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပင်လယ်နတ်ဆိုးသားရဲများမှာ လူသားတစ်ဦးကို မြင်သည့်အခါ ၎င်းတို့၏ ပါးစပ်ကြီးများကို ဟကာ ဝါးမျိုရန် တိုးဝင်လာကြ၏။

ယီထျန်းယွမ်က ၎င်းတို့ကို တည်ငြိမ်စွာ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် တိုးဝင်လာမည့် နတ်ဆိုးသားရဲများမှာ ခန္ဓာကိုယ်များ တုန်ယင်သွားကာ ၎င်းတို့၏ ကြီးမားသော မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုနတ်ဆိုးသားရဲများသည် နောက်သို့လှည့်၍ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးသွားကြပြီး တစ်စက္ကန့်မျှပင် ဆက်လက် မနေရဲကြချေ။

ထို့နောက် သူသည် ထျန်ချန်နတ်ဘုရားလှံကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး စိုစွတ်နေသော မြေဆီလွှာများကို ဦးတည်ကာ စတင် တူးဆွလိုက်တော့သည်။ ခဏချင်းမှာပင် မီတာ တစ်ထောင်ကျော်အထိ တူးနိုင်ခဲ့ရာ အရှိန်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ခွန်အားကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍သာ သူသည် အစွမ်းကုန် တူးလိုက်မည်ဆိုပါက သုံးဘုံလောက တစ်ခုလုံးမှာပင် အပေါက်ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။

ဆဋ္ဌမအဆင့် မြေကမ္ဘာအရှင်၏ ခွန်အားမှာ လူသားလောကနယ်ပယ်တွင် ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်နိုင်သော စွမ်းအားမျိုးပင် ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း လက်ရှိတွင် သူသည် ဘေးဒုက္ခကို မကျော်ဖြတ်ရသေးသဖြင့် စစ်မှန်သော ဆဋ္ဌမအဆင့် မြေကမ္ဘာအရှင် မဟုတ်သေးချေ။

မကြာမီမှာပင် သူသည် မြေအောက် မီတာ တစ်သိန်းအထိ တူးဆွနိုင်ခဲ့သော်လည်း အဆုံးသတ်သို့ မရောက်ရှိသေးချေ။ မီတာ တစ်သိန်းဆိုသော အကွာအဝေးမှာ မနက်လှဘဲ အပေါ်ယံမျှသာ ရှိသေးသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်ပေသည်။ မီတာ တစ်သိန်းတွင် အဆုံးသတ်သွားခြင်းမှာ ထိုနေရာ၌ ဗဟိုချက် ရှိနေသောကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးကို ဖောက်ထွက်သွားခြင်း မဟုတ်ချေ။

ယခု လူသားလောက၏ ဗဟိုချက် တည်ရှိရာ နေရာမှာမူ အတော်လေး နက်ရှိုင်းလှပေသည်။ သူသည် မီတာ တစ်သန်းအထိ တူးလိုက်သည့်အခါမှသာ အောက်ဘက် နယ်မြေဆီမှ အလွန် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို စတင် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

“တူးမိတော့မယ်...”

ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီးနောက် သူသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက် တူးဆွလိုက်ရာ မီတာ တစ်သန်း တစ်သိန်း ဝန်းကျင်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် လှံဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ ဒေါင်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ထူထဲသော သံတုံးကြီးကို ရိုက်မိလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးများပင် ထုံကျဉ်သွားခဲ့ရ၏။

“ဒါ ဘယ်လို အခြေအနေလဲ...”

ယီထျန်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်မှာ အလတ်စား ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့် လက်နက်ဖြစ်သည့် ထျန်ချန်နတ်ဘုရားလှံ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။ ဤမျှ အဖိုးတန်လှသော လက်နက်ကို သုံး၍ မြေတူးနေခြင်းမှာပင် အလွန်အကျွံ ဖြစ်နေပြီဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ကမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ အမြန်ဆုံး တူးလိုစိတ်သာ ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဤနေရာ၌ ဆက်လက် တူး၍ မရနိုင်တော့သည်ကို မည်သူ ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။ အကယ်၍ နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ အရာဝတ္ထုများကို လှံတစ်ချက်ဖြင့် မဖောက်နိုင်ခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သော်လည်း လူသားလောကနယ်ပယ်တွင် ဖောက်၍ မရသော အရာ ရှိနေနိုင်ပါသလား။

သူသည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ကြည့်လိုက်ပြီး အပေါ်ယံ မြေကြီးများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည့်အခါ ထူထဲပြီး ညီညာသော ကျောက်လွှာကြီးတစ်ခုမှာ မျက်မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အပေါ်တွင်မူ နတ်ဘုရားအင်းများ အမြောက်အများ ထုဆစ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

- နဝမအဆင့် အကာအကွယ်နတ်ဘုရားအင်း: အလွန် ခိုင်မာလှပြီး နတ်ဘုရား အဆင့် ကျင့်စဉ် မရှိပါက မည်သို့မျှ မလှုပ်ခါနိုင်ချေ။

ကောင်းကင်မျက်လုံးက အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ပေးပို့လာသည့်အခါ ယီထျန်းယွမ်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရသည်။ နတ်ဘုရား အဆင့်ရှိမှသာ ချေဖျက်နိုင်မည် ဟုတ်လား။ နဝမအဆင့် နတ်ဘုရားအင်း ဆိုသည်မှာ နဝမအဆင့် နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ ထုဆစ်နိုင်သော အထွတ်အထိပ် နတ်ဘုရားအင်းပင် ဖြစ်၏။

ယခု ထိုအရာသည် သုံးဘုံလောကတွင် ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ မယုံကြည်နိုင်စရာပင် ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဘုရား အဆင့်ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အဆင့်နည်း။ ယင်းမှာ ကောင်းကင်သခင် သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားအရှင် တို့ထက် များစွာ ပိုမို သန်မာသော ပုဂ္ဂိုလ်များပင် ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ‘ကြယ်တာရာသခင်’ မှသည် အဆင့်ကိုးမြေကမ္ဘာအရှင်၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ‘ကောင်းကင်သခင်’၊ ထိုးဖောက်ပြီးနောက် ‘နတ်ဘုရားအရှင်’ သို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်၏။ နတ်ဘုရားအရှင်မှ ထိုးဖောက်ပြီးနောက် ‘ကောင်းကင်အရှင်’ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ထိုးဖောက်ပြီးမှသာ ‘နတ်ဘုရား’ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရား အဆင့်ဆိုသည်မှာ သုံးဘုံလောကရှိ ကိုယ်ခန္ဓာသန့်စင်မှုနယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို မော့ကြည့်နေရသကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းမျိုးပင် ဖြစ်၏။

သုံးဘုံလောကအတွင်း၌ နဝမအဆင့် အကာအကွယ်နတ်ဘုရားအင်း ရှိနေခြင်းမှာ ယီထျန်းယွမ်ကို များစွာ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ မည်သည့် နဝမအဆင့် နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးက အားယားနေသဖြင့် သုံးဘုံလောကသို့ လာရောက်ကာ ဤမျှ ပြင်းထန်သော နတ်ဘုရားအင်းကို ထုဆစ်ခဲ့သနည်း။

“ဒါ... ဒါက တခြား ဗဟိုချက်ရဲ့ လှုပ်ခတ်မှုတွေလား...”

သူ အံ့ဩနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ဦးခေါင်းအထက်ပိုင်းမှ အခြားသော လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခုနှင့် အောက်ဘက်ဆီမှ လှုပ်ခတ်မှုများကိုပါ ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။

သေသေချာချာ အာရုံခံကြည့်လိုက်သည့်အခါ သုံးဘုံလောကတွင် လောကတစ်ခုစီတိုင်း၌ ဗဟိုချက်တစ်ခုစီ ရှိနေသည်ကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ လောကသုံးခုတွင် ဗဟိုချက် သုံးခု ရှိနေခြင်းမှာ တစ်ခါမျှပင် မကြားဖူးခဲ့ချေ။

သူ သိရှိထားသော အချက်အလက်များအရ ပုံမှန်အားဖြင့် ဂြိုဟ်တစ်ခုကို မည်မျှပင် အလွှာများစွာ ခွဲခြားထားပါစေ ဗဟိုချက်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိနိုင်ပြီး ထိုထက် ပို၍ မရှိနိုင်ချေ။

သို့သော်လည်း သုံးဘုံလောကတွင်မူ သူ သိရှိထားသည်ထက် ကျော်လွန်ကာ ဗဟိုချက် သုံးခုအထိ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ယီထျန်းယွမ်သည် ကျန်ရှိသော လောကနှစ်ခုတွင်လည်း ထူထဲသော အကာအကွယ်များ ရှိနေသဖြင့် အလွယ်တကူ ချေဖျက်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း သိရှိလိုက်ရသည်။

နတ်ဘုရားအဆင့် မရှိပါက မည်သို့လျှင် ဖောက်ဝင်နိုင်ပါမည်နည်း။

“ဗဟိုချက် သုံးခုဆိုတာကိုသာ အပြင်လူတွေ သိသွားရင်တော့ ရူးသွားကြလိမ့်မယ် ထင်တယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အောက်ဘက်ရှိ ထူထဲသော အင်းကွက်များကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများက ဤနေရာကို သိမ်းပိုက်လျှင်ပင် ဗဟိုချက်ကိုမူ ယူဆောင်သွားနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး။ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတွင် နတ်ဘုရား ရှိနိုင်ပါသလား။ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှာ အများဆုံးရှိလျှင် ဒုတိယအဆင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေမျှသာ ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ နတ်ဘုရားအဆင့်ဆိုသည်မှာ စတုတ္ထအဆင့်နှင့်အထက် နတ်ဘုရားနယ်မြေများတွင်သာ ရှိနိုင်ပေသည်။

စတုတ္ထအဆင့်နှင့်အထက် နတ်ဘုရားနယ်မြေများသည် လူသားလောကနယ်ပယ်ကို တစ်စက်မျှ စိတ်ဝင်စားကြလိမ့်မည် မဟုတ်သဖြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို စေလွှတ်ကာ ဤနေရာသို့ လာရောက် လည်ပတ်စေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။

သို့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ နဝမအဆင့် နတ်ဘုရားအင်းကို ထုဆစ်နိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ သေချာပေါက်ပင် ပြင်းထန်သော ကျင့်စဉ်အဆင့်ရှိသူ ဖြစ်ရပေမည်။ နတ်ဘုရားအဆင့်ထက် မြင့်မားသော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ရန်မှာ သေချာသလောက်ပင် ဖြစ်၏။

သုံးဘုံလောကသို့ နတ်ဘုရားအဆင့်ထက် မြင့်မားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး လာရောက်ခဲ့ပြီး ဗဟိုချက်ကို နတ်ဘုရားအင်းဖြင့် အကာအကွယ်ပေးခဲ့သည် ဆိုသည်မှာ ပြောလျှင်ပင် မည်သူမျှ ယုံကြည်ကြလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ဤသည်မှာ သူဌေးတစ်ဦးက ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ထဲသို့ ခြေတစ်လှမ်းမျှ မနင်းလိုသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေသည်။ ဝင်ရောက်လာပါက မိမိ၏ အဝတ်အစားများ ညစ်ပတ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သူဌေးတစ်ဦးက ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

“ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါ ဗဟိုချက်ကို ပြောင်းရွှေ့လို့ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းခါကာ မချိပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။

ဗဟိုချက်ကို ပြောင်းရွှေ့နိုင်မည်ဆိုပါက သုံးဘုံလောကကို ယူဆောင်သွားနိုင်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ယူဆောင်သွားရန် နေနေသာသာ အခြေခံ အကာအကွယ်ကိုပင် မချေဖျက်နိုင်ဘဲ အပြင်ဘက်တွင်သာ ရပ်နေရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် သုံးဘုံလောကတွင် မွေးဖွားကြီးပြင်းလာသူ ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာကို ဖွင့်လှစ်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။

“ဒီနေရာက အခြေအနေကို ငါ ကြည့်ရဦးမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤနေရာကို ရှင်းလင်းလိုက်သည့်အခါ မကြာမီမှာပင် သန့်ရှင်းသော ကျောက်စာတိုင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏အပေါ်တွင် နက်နဲလှသော နတ်ဘုရားအင်းများအပြင် အခြားသော စာလုံးကြီးအချို့ကိုလည်း ထုဆစ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“သုံးဘုံနတ်ဘုရားအင်း - လူသားအင်း”

ယီထျန်းယွမ်သည် အပေါ်ရှိ စာလုံးများကို ဖတ်လိုက်ပြီးနောက် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားသော်လည်း မည်သည့်အရာမှန်း မသိရချေ။ ဤအရာကို ချေဖျက်၍ မရနိုင်ကြောင်းသာ သူ သိရှိပြီး ထိုအရာကို ခံစားသိရှိနိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိသာ ကြည့်ရပေတော့မည်။

ထို့နောက် သူသည် လက်ဖြင့် ထိုအပေါ်သို့ အုပ်မိုးလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်အသိဖြင့် စူးစမ်းကြည့်လိုက်ကာ ဤနေရာကို ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ခုန်ကူးခြင်းကိုသာ အသုံးပြုမည်ဆိုပါက အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနိုင်မလား မသိချေ။

သူ၏ ဝိညာဉ်အသိဖြင့် စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော စုပ်ယူမှုတစ်ခုက သူ၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို ချက်ချင်းပင် အောက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။ သူ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ အသိစိတ်များ အပြီးအပိုင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို မသိရဘဲ သူ ပြန်လည် နိုးထလာသည့်အခါ မိမိကိုယ်ကိုယ် မြက်တဲလေးတစ်ခုအတွင်း၌ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင်မူ ပရိဘောဂ အစုံအလင် ရှိနေခဲ့၏။ သို့သော် ဤနေရာမှာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှပြီး မည်သည့် နတ်ဘုရားလက်နက် သို့မဟုတ် အဖိုးတန် ဝိညာဉ်ဆေးပင်မှ မရှိဘဲ သာမန် သစ်သားအိမ်လေးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

“ဒါ ဘယ်နေရာလဲ...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ချက်ချင်းပင် ထခုန်လိုက်သည့်အခါ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဝိညာဉ်ခန္ဓာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် ပွင့်လင်းမြင်သာနေကာ ဝိညာဉ် လွင့်ထွက်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ခုတင်ပေါ်မှ ချက်ချင်း ဆင်းလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ အမြန်ဆုံး ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။ အပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် မျက်မှောက်ရှိ ကမ္ဘာကြီးကြောင့် သူ ချက်ချင်းပင် မှင်တက်မိသွားခဲ့ရသည်။ သာမန် ကျေးရွာလေးတစ်ရွာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

အပြင်ဘက်တွင် သာမန် ကျေးရွာလေးတစ်ရွာ ရှိနေပြီး မြက်တဲလေးပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ ဘေးနား၌ တည်ရှိနေကာ ရွာသားအမြောက်အများမှာလည်း သွားလာလှုပ်ရှားနေကြပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နှုတ်ဆက်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည်လည်း ထိုသူများထဲမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်လား။

အခန်း ၉၇၅ ပြီးပါပြီ။