ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု၏ စစ်မှန်သော ဇာတိနယ်မြေ
Vol. 69 Ch. 978
ယီထျန်းယွမ်သည် ရှီရွှေယွမ်နှင့်အတူ အချိန်အတော်ကြာအောင် အတူရှိပေးပြီးနောက် ယီချင်းရွှမ်ကို သွားရောက် ရှာဖွေခဲ့သည်။ ယီချင်းရွှမ်ကို တွေးမိသည့်အခါ သူမသည် သူ့အတွက် များစွာ အကူအညီ ဖြစ်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ ဤပါရမီကိုပါ ပေးအပ်ခဲ့သူဖြစ်ရာ သူ များစွာ ကျေးဇူးတင်မိပေသည်။
အရေးပါမှုအရ အဆင့်သတ်မှတ်မည်ဆိုလျှင် ရှီရွှေယွမ်သည် သေချာပေါက် ပထမဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယမှာ ယီချင်းရွှမ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ရှောင်လျန်နှင့် အခြားသူများမှာလည်း သူ၏ရင်ထဲ၌ အလွန် အရေးပါသော နေရာတွင် ရှိနေကြပြီး ယခုအခါ သူ၏ဘေးနား၌ အခွင့်အာဏာ အတော်လေး ရရှိထားကြပေသည်။
သို့သော် သူ့အတွက် အကူအညီ အများဆုံး ပေးနိုင်သူမှာမူ ယီချင်းရွှမ်ဖြစ်သည်မှာ ယုံမှားသံသယရှိစရာ မလိုပေ။ မူလ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု၏ သူတော်စင်မိန်းကလေးဖြစ်သူ သူမသည် ရှီရွှေယွမ်ထက်ပင် ပိုမိုများပြားသော အလုပ်များကို ဤနေရာ၌ ကူညီ ကိုင်တွယ်ပေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
မကြာမီမှာပင် သူသည် အလုပ်များနေသော ယီချင်းရွှမ်ကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ ဤစစ်ပွဲကြီးအပြီးတွင် ၎င်းတို့သည် စစ်သုံ့ပန်းပစ္စည်း အမြောက်အများကို ရရှိခဲ့သလို ဒဏ်ရာရသူများလည်း များပြားလှသဖြင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းစရာ ကိစ္စများမှာ အလွန်ပင် များပြားလှပေသည်။
“နတ်ဘုရားဘုရင် ယီထျန်းယွမ်... ရောက်လာပြီလား...”
ယီချင်းရွှမ်သည် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို မြင်သည့်အခါ နေရာမှ အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်ပြီး ရိုသေစွာဖြင့် ဦးညွှတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်ကို အဲဒီလို မခေါ်ပါနဲ့... ကျွန်တော်က လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတော်ကြာက မင်းကို ကယ်ခဲ့တဲ့ လူငယ်လေး ယီထျန်းယွမ် ပါပဲ... အရင်ကအတိုင်းပါပဲ... အဲဒီလောက်ကြီး ရိုသေနေဖို့ မလိုပါဘူး၊ အရင်ကရော အခုရော နောင်မှာပါ ငါတို့က သူငယ်ချင်းတွေပဲ မဟုတ်လား...”
ယီထျန်းယွမ်က သူမကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆို၏။
“ဒါကြောင့် အဲဒီလောက်ကြီး ရိုသေမနေပါနဲ့... ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ဆက်ဆံပါ...”
“သူငယ်ချင်း သက်သက်ပဲပေါ့လေ...”
ယီချင်းရွှမ်၏ မျက်ဝန်းအိမ်တွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် ချောင်းအနည်းငယ် ဟန့်လိုက်မိသည်။ ယီချင်းရွှမ် ဘာကို တွေးနေသည်ကို သူ သိရှိထားပေသည်။ သူ၏ဘေးနားရှိ အမျိုးသမီး အမြောက်အများသည် သူ့အပေါ် သံယောဇဉ် ရှိနေကြသည်ကို သူ မည်မျှပင် ထုံအပါစေ သိရှိထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။
အခြားအရာများကို မဆိုထားနှင့် ၎င်းတို့၏ သူ့အပေါ်ထားရှိသော နှစ်လိုမှုအမှတ်မှာ ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလောက်အောင် မြင့်မားနေခြင်းကပင် အဓိပ္ပာယ်မှာ ကွဲပြားနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့ကို သေခိုင်းလျှင်ပင် ဝန်လေးကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
“အဟမ်း... ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ အခြေအနေက အခု ဘယ်လိုရှိလဲ... ဥပမာ - အသက်ပုလဲ အခြေအနေက ဘယ်လောက် ကျန်သေးလဲ...”
ယီထျန်းယွမ် ယခု ရောက်လာခြင်းမှာ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု၏ အခြေအနေကို မေးမြန်းရန်အတွက် ဖြစ်ပေသည်။
“အသက်ပုလဲလား...”
ယီချင်းရွှမ်သည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီးကို ချလိုက်ပြီးနောက် ဆို၏။
“ကုန်သွားတာ ကြာပေါ့... အခုဆိုရင် ကျွန်မတို့ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုက မျိုးဆက်ပြန့်ပွားဖို့ ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်နေရပြီ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်းမှာ သုံးဘုံလောကတစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေခဲ့ပေမဲ့ အသက်ပုလဲကို အစားထိုးနိုင်မယ့်အရာကို မတွေ့ခဲ့ရဘူး... ကြည့်ရတာ မိုးကောင်းကင်က ကျွန်မတို့ မျိုးနွယ်စုကို အမှန်တကယ် ဖျက်ဆီးတော့မှာ ထင်ပါရဲ့...”
၎င်းတို့အားလုံးမှာ များစွာ စိတ်ပျက်နေကြရသည်။ လက်ရှိတွင် အခြေအနေများမှာ များစွာ ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ပုန်းအောင်းနေရန် မလိုတော့ဘဲ အဆင့်အတန်းမြင့်မားသော နေရာကို ရရှိထားကြသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အခက်အခဲနှင့် ကြုံတွေ့နေရခြင်းမှာ အချိန်ကြာလာပါက ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုမှာ မျိုးတုန်းသွားပေလိမ့်မည်။
“မစိုးရိမ်ပါနဲ့... ကိုယ် မင်းကို နေရာတစ်ခုဆီ ခေါ်သွားပေးမယ်...”
ယီထျန်းယွမ်သည် သူမ၏ ပုခုံးကို လှမ်းကိုင်လိုက်ပြီးနောက် ဆို၏။
“မထိတ်လန့်ပါနဲ့... စိတ်ကို လျှော့ထားပါ... ပြီးတော့ မခုခံပါနဲ့...”
ယီချင်းရွှမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် ယီချင်းရွှမ်ကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကိုယ်တွင်းကမ္ဘာထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ သူမ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ထူထဲလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် များစွာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။
“တကယ့်ကို ထူထဲတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေပါလား... ဒါက ဘယ်နေရာလဲ...”
ယီချင်းရွှမ်မှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေရပေသည်။
“ဒါက ကိုယ့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းက ကမ္ဘာပဲ... မင်း ခံစားကြည့်ပါဦး... ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေ နေထိုင်ဖို့ သင့်တော်ရဲ့လား...”
ယီထျန်းယွမ်က မေးမြန်းလိုက်သည်။
“အရမ်း သင့်တော်တာပေါ့... ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေတောင် နိုးကြားလာသလို ခံစားရတယ်... ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေသာ ဒီမှာ နေထိုင်မယ်ဆိုရင် သေချာပေါက် စည်ပင်ဝပြောလာမှာပဲ...”
ယီချင်းရွှမ်မှာ အလွန် ဝမ်းသာသွားခဲ့ရသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့အတွက်မူ အမှောင်ထဲတွင် အလင်းရောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။
ထို့နောက် သူမသည် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။
“ဒါပေမဲ့ ဒါက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းက ကမ္ဘာဆိုတော့... ငါတို့က မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာပဲ အမြဲ နေထိုင်ရမှာလား...”
ယီထျန်းယွမ်သည် သူမကို ပြန်လည် ထုတ်ဆောင်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ဆို၏။
“သေချာပေါက် မဟုတ်ပါဘူး... ကိုယ်က အမြဲတမ်း အပြင်ဘက်မှာ သွားလာနေရတာဖြစ်သလို အန္တရာယ်တွေနဲ့လည်း အမြဲ ရင်ဆိုင်နေရတာဆိုတော့... မင်းတို့ကို အဲဒီထဲမှာ ထားထားရင် အန္တရာယ် ဖြစ်စေနိုင်မှာပေါ့...”
“ကိုယ့်ရဲ့ ကမ္ဘာထဲက အခြေအနေကို မင်းကို ခံစားကြည့်စေချင်ရုံတင်ပါပဲ... တကယ်လို့ သင့်တော်တယ်ဆိုရင် နောက်တစ်ခါ ကိုယ် ပြန်လာတဲ့အခါ အသက်ပုလဲထက် ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးတဲ့ သလင်းကျောက်တစ်ခုကို ယူလာပေးပါ့မယ်...”
ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ အမြဲ ထားရှိရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း မဟုတ်ချေ၊ သူ၏ ပန်းတိုင်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဗဟိုချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
“အဲဒီလိုသာ ရှိရင် ပိုကောင်းတာပေါ့...”
ယီချင်းရွှမ်မှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ ဤကိစ္စတစ်ခုတည်းကိုသာ ၎င်းတို့ စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အကယ်၍ အမှန်တကယ်သာ ရရှိမည်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့၏ အခက်အခဲမှာ ပြေလည်သွားပေလိမ့်မည်။
လက်ရှိတွင်မူ ခေတ္တမျှ တောင့်ခံနိုင်သေးသော်လည်း အချိန်ကြာလာပါက အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားသွားပေလိမ့်မည်။
“စိတ်ချပါ... မင်းတို့ကို အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး...”
ယီထျန်းယွမ်သည် သူမကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။
“ကိုယ်က ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဝိညာဉ်ဘုရင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးမယ်လို့ အမြဲ ပြောခဲ့ပေမဲ့ အခုထိ လုံးဝ မဖြေရှင်းနိုင်သေးဘူး... ဒါက ကိုယ့်ရဲ့ တာဝန်ပျက်ကွက်မှုပါပဲ...”
“ငါတို့ရဲ့ ဘုရင်... အဲဒီလို မပြောပါနဲ့... မင်းသာ မရှိရင် ငါတို့ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုက ပျက်စီးသွားတာ ကြာပါပြီ...”
ယီချင်းရွှမ်၏ လှပသော မျက်ဝန်းအိမ်တွင် ကျေးဇူးတင်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။
“အခုလည်း ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ပေးပြန်ပြီ... မင်းက ငါတို့ မျိုးနွယ်စုကို အောင်မြင်မှုတွေဆီ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်မယ်လို့ ငါတို့ အမြဲ ယုံကြည်နေခဲ့တာပါ...”
ယီထျန်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ့အတွက် များစွာ ကူညီပေးခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ ကိစ္စအသေးအဖွဲမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။ ထျန်းယွမ်နတ်ဘုရားနိုင်ငံတစ်ခုလုံးရှိ နတ်ဘုရားအင်းများကို ၎င်းတို့ကသာ တာဝန်ယူ စီရင်ပေးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုမှာ အခြားသူများထက် များစွာ ပိုမို များပြားလှပေသည်။
“ဒါနဲ့... ငါတို့ရဲ့ ဘုရင်... အခု အချိန်အားလားဟင်... နောက်နှစ်ရက်လောက်ဆိုရင် ကျွန်မတို့က မူလ ဇာတိနယ်မြေကို သွားပြီးတော့ ဝတ်ပြုဖို့ စီစဉ်ထားတယ်... မင်းက ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဘုရင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ အတူတူ လိုက်ပါပေးနိုင်မလား...”
ယီချင်းရွှမ်က ခေတ္တ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ထပ်မံ ပြောကြားလိုက်၏။
“အမှန်တော့ မင်း ဝတ်ပြုဖို့ မလိုပါဘူး... ငါတို့ကို ဦးဆောင်ပြီး ပြန်ခေါ်သွားပေးရုံပါပဲ...”
ယီထျန်းယွမ်အနေဖြင့် ဝတ်ပြုရန် ဝန်လေးနေမည်ကို သူမ စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘိုးဘေးများအရဆိုလျှင် ယီထျန်းယွမ်နှင့် ဘာမျှ မသက်ဆိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
“ရတာပေါ့... ပြဿနာ မရှိပါဘူး...”
ယီထျန်းယွမ်က အလွယ်တကူပင် သဘောတူလိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအခါ သူ အချိန်အားနေသဖြင့် သွားရောက် ဝတ်ပြုရန်မှာ ပြဿနာ မရှိချေ။ သို့သော်လည်း သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။
“ဇာတိနယ်မြေ... မင်းတို့က အရင်တုန်းက ဟိုတောအုပ်ထဲမှာ နေခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား...”
“အဲဒါက ဟုတ်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ဇာတိနယ်မြေက အဲဒီမှာ ရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒဏ္ဍာရီအရဆိုရင် ကျွန်မတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက အဲဒီနေရာမှာ နေထိုင်ခဲ့ကြတာပါ...”
ယီချင်းရွှမ်က ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင် မင်းတို့ အကြောင်းကြားလာမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေပါ့မယ်...”
ယီထျန်းယွမ်က ပိုပြီး မမေးမြန်းတော့ချေ၊ ရောက်သွားလျှင် သိရပေလိမ့်မည်။
ယီချင်းရွှမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် မျိုးနွယ်စုဝင်များကို သွားရောက် အကြောင်းကြားလိုက်တော့သည်။
ပြင်ဆင်ရန် အချိန်မှာ အကြာကြီး မလိုချေ။ နှစ်ရက်အကြာတွင် ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံးမှာ ဇာတိနယ်မြေသို့ တစ်ယောက်မကျန် သွားရောက်ခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။
ဤမျှ ကြီးမားသော လူအုပ်ကြီးကို ယီထျန်းယွမ် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ယခင်က ထိုတောအုပ်ကိုသာ ဇာတိနယ်မြေဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထိုသို့ မဟုတ်ချေ။
ယီချင်းရွှမ်နှင့် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးကြီး၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု၏ ဇာတိနယ်မြေဖြစ်သော 'ဗြဟ္မာနတ်ဘုရားမြေ'သို့ မကြာမီ ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြသည်။
ဤနေရာမှာ ၎င်းတို့ ခေါ်ဆိုသော အမည်ဖြစ်ပြီး ဗြဟ္မာနတ်ဘုရားမြေ ဟု ခေါ်ဆိုပေသည်။ ယီထျန်းယွမ် ထိုနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ဤနေရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေပြီး တိုင်တစ်တိုင်သာ မတ်တပ်ရပ်နေကာ ပတ်ဝန်းကျင်၌ မြက်ခင်းပြင်ကြီးတစ်ခုသာ ရှိနေပြီး အခြား မည်သည့်အရာမျှ မရှိချေ။
“ဒါက ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ မူလ ဇာတိနယ်မြေလား...”
ယီထျန်းယွမ်မှာ မှင်တက်မိသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ထိုကျောက်တိုင်ကို သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ရင်းနှီးနေသော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏ ဦးနှောက်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာခဲ့သည်။
အမှန်တော့ သုံးဘုံလောက ဗဟိုချက်၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်ပေသည်။
အခန်း ၉၇၈ ပြီးပါပြီ။။