အထွတ်အထိပ် အလင်းတန်း

ရှိကျားဟွန်သည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ရသော်လည်း ဘေးနားရှိ ရှိကျားယန်၏ အခြေအနေမှာမူ အနည်းငယ် ပိုကောင်းနေပေသည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ မျက်လုံးမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို တောင့်ခံနိုင်ရန် ကူညီပေးနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော် ရှိကျားဟွန်မှာမူ ထိုမျှ ကံမကောင်းလှချေ။ သူသည် ဟိန်းဟောက်ကာ ယီထျန်းယွမ်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ သူသည် မည်သည့် စွမ်းအားကိုမျှ ထုတ်ဖော်ခြင်း မရှိဘဲ အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့သာ တိုးဝင်သွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“သတိပြန်ဝင်စမ်း...”

ရှိကျားယန်က ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ ပါးစပ်မှ ပြင်းထန်သော အသံလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှိကျားဟွန်၏ ဝိညာဉ်ကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ရှိကျားဟွန်ကို သတိပြန်ဝင်လာအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုဟောက်သံကြောင့် ရှိကျားဟွန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး နီရဲနေသော သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မူလအရောင်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ ရှိကျားယန်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ဖြိုခွဲနိုင်သည့် အရည်အချင်း အနည်းငယ် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။

သို့သော် ယင်းမှာ များစွာ အဓိပ္ပာယ် မရှိလှချေ။ ယီထျန်းယွမ်၏ ပုံရိပ်မှာ အနားသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ထျန်ချန်နတ်ဘုရားလှံ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ရှိကျားဟွန် သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင်မူ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ သူ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

“ဘုန်း...”

ရှိကျားဟွန်မှာ အလွယ်တကူပင် အသတ်ခံလိုက်ရပြီး အတွေ့အကြုံအမှတ် အမြောက်အများ စီးဝင်လာခဲ့တော့သည်။

- ရှိကျားဟွန်ကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် အတွေ့အကြုံအမှတ် ၆၃၇ ဘီလီယံ၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၁၁ သန်း၊ အပြစ်မှတ် ၁.၇ သန်း ရရှိပါသည်။ ယုံမင်ဝိညာဉ်၊ ယုံမင်သွေးနှင့် ယုံမင်အရိုး တို့ကို ရရှိပါသည်။

အတွေ့အကြုံအမှတ်များမှာ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဗဟိုချက်ရှိ စွမ်းအင်များကိုသာ စုပ်ယူနေမည်ဆိုပါက ဤမျှသော ပမာဏကို ရရှိရန်အတွက် အချိန်အတော်ကြာ ကျင့်ကြံရပေလိမ့်မည်။

သေချာပေါက်ပင် ဤသည်မှာ အတွေ့အကြုံ ကတ်များ၏ အစွမ်းကြောင့် ရရှိသော ထိတ်လန့်ဖွယ် ပမာဏ ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အလွန် မအားနည်းသေးပါက သူသည် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ဇာတိနယ်မြေသို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်ကာ အကြီးအကျယ် သုတ်သင်ပစ်ရန် စဉ်းစားမိပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့ဆိုပါက ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အလျင်အမြန် မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်ဂေဟာတွင် ကျင့်ကြံခြင်းထက် များစွာ ပိုမို ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

“ရှိကျားဟွန်...”

ရှိကျားယန်၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ကြပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်ဦးစလုံး အသတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူသည် ဒေါသထွက်နေရုံတင်မကဘဲ များစွာလည်း ဝမ်းနည်းမိနေ၏။

“ဟားဟား... မင်းက ဝမ်းနည်းတတ်သေးတာပဲလား...”

ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို ကြည့်ကာ အသာအယာ ပြုံးလျက် ပြော၏။

“မင်းက ဘာခံစားချက်မှမရှိတဲ့ သွေးအေးတဲ့လူလို့ ငါ ထင်နေတာ...”

“ငါ ဒီနေရာမှာ ကျိန်ဆိုတယ်... ငါ သေရင်တောင်မှ ငါတို့ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက မင်းတို့ရဲ့ ကမ္ဘာကို မြေလှန်ပစ်လိမ့်မယ်...”

ရှိကျားယန်က မျက်လုံးများ နီရဲကာ ဟောက်လိုက်၏။

သူ၏ ဟောက်သံကို ကြားရသည့်အခါ ယီထျန်းယွမ်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“အို... အခုမှပဲ မင်းရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေ သေသွားတဲ့ ခံစားချက်ကို သိတော့တာလား... ငါတို့ သုံးဘုံလောကက မင်းတို့ကို ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ဘဲနဲ့ မင်းတို့ကြောင့် လူအမြောက်အများ သေဆုံးခဲ့ရတာ... သန်မာသူက အားနည်းသူကို အနိုင်ကျင့်တယ်ဆိုရင်လည်း ကောင်းပြီလေ... ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို သန်မာသူက အားနည်းသူကို ဘယ်လို အနိုင်ကျင့်သလဲဆိုတာ ငါ သိအောင် လုပ်ပေးမယ်...”

“ဟားဟားဟား... စိတ်ကူးယဉ်နေတဲ့ လူသားပဲ... မင်းကို နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း အချိန်ပေးရင်တောင် ငါတို့ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို မင်း ဘယ်လိုမှ လိုက်မမီနိုင်ဘူး...”

ရှိကျားယန်သည် ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရယ်မောလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အသန်မာဆုံး စွမ်းအားများကို စတင် စုစည်းလိုက်ကာ အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲထွက်ရန် အဆင်သင့် ပြင်လိုက်တော့သည်။

“စိတ်ချပါ... ငါ မင်းတို့ကို အမှန်တကယ် မယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုရင်တောင် မင်းတို့နောက်ကို တကောက်ကောက် လိုက်နေမှာပဲ... တွေ့တဲ့သူကို သတ်မယ်... သတ်ပြီးရင် ထွက်ပြေးမယ်... မင်းတို့လူ ဘယ်လောက်အထိ အသတ်ခံရမလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်၏ အသံမှာ အလွန် အေးစက်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။

အကယ်၍ မတိုက်ခိုက်နိုင်ပါက တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ထွက်ပြေး၍ မရနိုင်ပါသလား။ သူသည် ဇာတိနယ်မြေအထိ သွားရောက်ရန် မလိုဘဲ ၎င်းတို့ တာဝန်ဖြင့် အပြင်ထွက်လာချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းကာ သုတ်သင်လိုက်ရုံနှင့်ပင် လုံလောက်လှပေသည်။

ရှိကျားယန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏ ညီအစ်ကိုများကို လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းက ကောင်းကင်သခင်၏ စွမ်းအား ရှိနေခြင်းကို ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ကောင်းကင်သခင် တစ်ဦးက ဤကဲ့သို့ လူမိုက်ဆန်ဆန် နှောင့်ယှက်နေမည်ဆိုပါက တကယ့်ကို ခေါင်းခဲစရာ ကိစ္စပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ဒါဆိုရင်တော့... မင်း သေလိုက်တော့...”

ရှိကျားယန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းကို ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ နဖူးပေါ်ရှိ မျက်လုံးမှ သေစေနိုင်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုနက်မှောင်သော အလင်းတန်းမှာ အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုနိုင်သော ဝဲဂယက်တွင်းကြီးတစ်ခုအလား ယီထျန်းယွမ်ထံသို့ ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။

ထိုစွမ်းအားများ ထိတွေ့မိသော ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ချက်ချင်းပင် ဝါးမျိုခြင်း ခံလိုက်ရပြီး လေဟာနယ်များမှာလည်း စတင် ပြိုကွဲပျက်စီးလာခဲ့၏။

သုံးဘုံလောကရှိ လေဟာနယ်မှာ ထို ထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းအားကို လုံးဝ တောင့်မခံနိုင်ချေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နယ်မြေအမြောက်အများမှာ ထိုအလင်းတန်း၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ခုနကအထိ နေ့အလင်းရောင် ရှိနေသော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မှောင်အတိကျသော ညအမှောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ ရှိကျားယန်သည် ယီထျန်းယွမ်နှင့် စကားပြောနေခြင်းမှာ အမှန်တကယ်တော့ အသန်မာဆုံး စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ရန်အတွက် အချိန်ဆွဲနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်နိုင်သော စွမ်းအားရှေ့တွင် ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးလိုက်၏။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

ကြမ်းတမ်းသော တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ယီထျန်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ကျရောက်လာခဲ့ပြီးနောက် နက်မှောင်သော အလင်းတန်းများမှာ အမှောင်လုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ့ကို အတွင်း၌ ပိတ်လှောင်လိုက်တော့သည်။

“ဟားဟားဟား... တကယ့်ကို လူအပဲ... ငါတို့က မင်းကို တကယ်ပဲ သိမ်းသွင်းမယ်လို့ ထင်နေတာလား...”

ရှိကျားယန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

“မင်း ငါ့ညီအစ်ကိုတွေကို သတ်ကတည်းက... မင်း သေဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်...”

ရှိကျားယန်သည် စကားကို အသာအယာသာ ဆိုလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ရန်သူကို သေချာပေါက် သိမ်းသွင်းမည် မဟုတ်ချေ။

ယီထျန်းယွမ်၏ ကျင့်စဉ်မှာ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို ကြောက်လန့်စေလောက်အောင် သန်မာခြင်း မရှိသရွေ့ ၎င်းတို့သည် ရန်သူကို သိမ်းသွင်းရန် မည်သည့်အခါမျှ စဉ်းစားမည် မဟုတ်ပေ။

“နတ်ဘုရားဘုရင် ယီထျန်းယွမ်...”

အထက်ရှိ အခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသူတိုင်းမှာ ရင်တမမ ဖြစ်နေကြရသည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်၏ အခြေအနေကို မသိရှိကြသဖြင့် ဤမျှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအား၏ တိုက်ရိုက် ထိမှန်မှုကို ခံလိုက်ရပါက သေချာပေါက် ထိခိုက်မှု မသေးလှကြောင်း စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။

“ရှူး...”

နက်မှောင်သော လေဟာနယ်မှာ ရုတ်တရက် ဆွဲဖြဲခြင်း ခံလိုက်ရပြီး မူလက မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်မှာ နေ့အလင်းရောင်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ပုံရိပ်မှာ လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံအတွင်းသို့ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ နီရဲသော နဂါးကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်မည်ဆိုပါက ယင်းမှာ နဂါးကြေးခွံများနှင့် မတူဘဲ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထူထဲသော နီရဲသည့် သလင်းကျောက်လွှာများ ဖုံးအုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အကာအကွယ် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

“ဒါက မင်းရဲ့ ခွန်အားလား...”

ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို ငုံ့ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“တကယ်လို့ မင်းတို့ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှာ ဒီလောက်ပဲ ခွန်အားရှိတယ်ဆိုရင်တော့ မနက်ဖြန်မှာ မင်းတို့ရဲ့ ဇာတိနယ်မြေကို ငါ မြေလှန်ပစ်မယ်...”

“မ... မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

ရှိကျားယန်သည် မိမိ၏ အစွမ်းကုန်ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သေခြင်းတရား အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသော တိုက်ခိုက်မှုမှာ အရာအားလုံးကို ပုပ်သိုးသွားစေနိုင်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်၏ အမွေးတစ်ပင်ကိုမျှ မထိခိုက်နိုင်ခဲ့ချေ။

အမွေးတစ်ပင် မဆိုထားနှင့်၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သလင်းကျောက် တစ်ခုကိုမျှပင် မခွဲနိုင်ခဲ့ချေ။

“နောက်တစ်ကြိမ်မှာတော့ မင်းတို့ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက သန်မာသူတွေ ပိုပြီး လာနိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... အခုလူတွေကတော့ သိပ်ပြီး အားနည်းလွန်းသေးတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုစကားကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီးနောက် ထျန်ချန်နတ်ဘုရားလှံကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ကာ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

“အထွတ်အထိပ် အလင်းတန်း...”

သူ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး လက်ထဲရှိ လှံရှည်မှ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာကာ အစွန်းရောက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ကောင်းကင်ယံကို ဆွဲဖြဲသွားခဲ့သည်။ ယင်းမှာ ရှိကျားယန်၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် မတူဘဲ လူကို နွေးထွေးစေသော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး စိတ်ကို များစွာ ကြည်လင်သွားစေခဲ့သည်။

ရှိကျားယန်သည် ပါးစပ်ဟကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း အရာအားလုံးမှာ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူသည် ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းများက သူ၏ အမြင်အာရုံကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ အသိစိတ်များအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူသည် ယီထျန်းယွမ်အနေဖြင့် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ပြောလိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ကမူ သူ၏ အပိုစကားများကို နားထောင်လိုစိတ် မရှိတော့ချေ။

“ဘုန်း...”

ရှိကျားယန်မှာ လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးမြူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော်လည်း ထိုဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းများကြောင့် ခဏချင်းမှာပင် အခိုးအငွေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဘာမျှ မကျန်တော့ချေ။

အခန်း ၉၇၂ ပြီးပါပြီ။