အရှေ့ပိုင်းဒေသရှိ မြင့်မြတ်နယ်မြေကြီးငါးခုအနက် တစ်ခု စာရင်းမှ ပယ်ဖျက်ခံလိုက်ရခြင်း

လက်ရှိအခြေအနေအရ မြင့်မြတ်နယ်မြေလေးခုလုံး စုစည်းရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အတိုင်းအဆမဲ့တောင်၏ ဘိုးဘေးဖြစ်သူ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာလျှင်ပင် အရာထင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျုံးတောက်ထျန်း၏စိတ်ထဲ၌ ကျုံးမင်လွေ့အပေါ် ဒေါသတရားများ ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤခွေးတိရစ္ဆာန်သည် အတိုင်းအဆမဲ့တောင်ဆီသို့ ဤမျှထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူတစ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

သူသည် ဤကောင်စုတ်လေးကို အလဟသ ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ခဲ့မိခြင်းပင်။ အကယ်၍ ကျုံးမင်လွေ့သာ အသက်ရှင်နေသေးပါက သူကိုယ်တိုင် ထိုကောင်စုတ်လေးကို ဖိခြေပြီး သတ်ပစ်မိမည်မှာ သေချာပေါက်ပင်။

ကျုံးမင်လွေ့ကို ဤအခြေအနေထိရောက်အောင် လိုက်လျောပြီး အလိုလိုက်ခဲ့သူမှာ သူကိုယ်တိုင်ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူ လုံးဝမေ့လျော့နေပုံရပေ၏။

ကျုံးမင်လွေ့အတွက် လက်စားချေရန် ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းလုံးကို စေလွှတ်ပြီး ရှန်ကျန်းဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သူမှာလည်း သူကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်နေသည်။

အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များ ဝိုင်းရံထားခြင်းကို ခံနေရသဖြင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသော အတိုင်းအဆမဲ့တောင်မှ တပည့်များကို ကြည့်ပြီးနောက် သူတောင်းစားအိုကြီးက အေးစက်စက် နှာမှုတ်ပြီး ကျုံးချင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ညီလေးကျုံးချင်... ဒီကောင်တွေကို ဘယ်လို စီရင်ချင်လဲ... စကားတစ်ခွန်းသာ ပြောလိုက်ပါ..."

ကျုံးချင်၏နှုတ်ခမ်းများက အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးသွားသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများထဲ၌ ရယ်မောခြင်းအရိပ်အယောင် တစိုးတစိမျှပင် မရှိချေ။

"ကျွန်တော်က အမြဲတမ်း အကြွေးပြန်ဆပ်ရတာကို သဘောကျတယ်..."

"သူတို့က ဂိုဏ်းတွေကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရတာ နှစ်သက်ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရှန်ကျန်းဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးချင်မှတော့..."

"ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းလုံးကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်တာနဲ့ပဲ အကြွေးပြန်ဆပ်ပေးလိုက်ကြတာပေါ့..."

သူသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း အတိုင်းအဆမဲ့တောင်မှ လူများသည် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သော အမူအယာများကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ကြသည်။

အတိုင်းအဆမဲ့တောင်၏ မဟာအကြီးအကဲနှင့် မဟာအစောင့်အရှောက်တို့သာလျှင် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများထဲ၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ရပ် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

အတိုင်းအဆမဲ့တောင်၏ ထိပ်တန်းတိုက်ခိုက်ရေးသမားများ အနေဖြင့် သူတို့သည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အခြေအနေသို့ ရောက်နေမှန်း သိထားရှိကြသည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေလေးခုက မဟာမိတ်ပြုထားပြီး ဟောက်ဟန်ဂိုဏ်းနှင့် ထျန်းယွင်ဂိုဏ်းတို့လည်း ရှိနေသဖြင့် သူတို့အတွက် တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် သေလမ်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် မြေကမ္ဘာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့သည် မည်သည်ကြောင့် သေခြင်းတရားကို လက်ခံနိုင်မည်နည်း။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့၏စိတ်ထဲ၌ အကြံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ နောက်ထပ်အချိန်တခဏတွင် ခံစားချက်ကင်းမဲ့ပြီး အသက်စွမ်းအားလုံးဝမရှိသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားလေ၏။

ဤသည်မှာ မြေကမ္ဘာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် ရုပ်သေးရုပ်ပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မဟာအစောင့်အရှောက်နှင့် မဟာအကြီးအကဲတို့သည်လည်း ဝဲယာတစ်ဖက်စီမှ ပြေးထွက်သွားကြသည်။

အတိုင်းအဆမဲ့တောင်၏ မြေကမ္ဘာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် တိုက်ခိုက်ရေးသမားသုံးဦးသည် အရပ်မျက်နှာသုံးခုမှနေ၍ ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ်ပုံစံကို အသုံးပြုကာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ရှန်ကျန်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းတံခါးဝဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

သူတို့၏ပစ်မှတ်မှာ ကျုံးချင်ပင်။

သူတို့၏အမြင်အရ ကျုံးချင်၏ဂုဏ်ပုဒ်နှင့် နောက်ခံမှာ မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ သူသည် မည်မျှထိ စွမ်းအားကြီးမားပါစေ အလွန် ငယ်ရွယ်ပေ၏။ သူ၏အရိုးသက်တမ်းသည် အသက်နှစ်ဆယ်ထက် မကျော်လွန်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်ဖြစ်ရာ သူ၏ကျင့်ကြံဆင့်သည် မည်မျှထိ မြင့်မားနိုင်မည်နည်း။

သူတို့ ကျုံးချင်ကို ဖမ်းမိသမျှ ကာလပတ်လုံး မြင့်မြတ်နယ်မြေလေးခုနှင့် ဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်းကို တုံ့ဆိုင်းသွားစေနိုင်ပြီး အတိုင်းအဆမဲ့တောင်အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်သန်းလာစေနိုင်ပေမည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ချိန်၌ ကျုံးတောက်ထျန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ သူတို့၏အကြံအစည်ကို သူ မည်သည်ကြောင့် မရိပ်မိဘဲ နေမည်နည်း။

"တကယ့်ကို မဟာအကြီးအကဲလို့ ခေါ်ထိုက်ပါပေတယ်... ဂျင်းအိုလေ ပိုစပ်လေ ဆိုသလိုပဲ... ဒီလောက် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတဲ့ အခြေအနေမှာတောင် အခွင့်အရေးကို ရှာတွေ့နိုင်သေးတယ်..."

ထိုလူသုံးယောက်သည် ကျုံးချင်၏အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ ဤမျှအကွာအဝေးတွင် မြင့်မြတ်နယ်မြေလေးခုနှင့် ဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်းမှ မြေကမ္ဘာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် အချိန်မီတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

ကျုံးတောက်ထျန်း၏နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထင်ဟပ်လာခဲ့လေပြီ။

သို့သော် မြင့်မြတ်နယ်မြေလေးခုမှ လူများသာမက ဟောက်ဟန်ဂိုဏ်းနှင့်ထျန်းယွင်ဂိုဏ်းမှ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ မျက်လုံးများသည် လုံးလုံးလျားလျား အေးစက်တည်ငြိမ်နေပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိသည်ကို သူတို့ သတိမပြုမိခဲ့ကြချေ။

ထိုအစား နံဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ကြည့်ရှုနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် လူအုပ်ကြီးသည်သာ ကျုံးချင် ဒုက္ခရောက်တော့မည်ဟု တွေးထင်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

သို့သော် နောက်ထပ်အချိန်တခဏတွင် ကျုံးချင်သည် ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် သူ၏လက်ကို မြှောက်ပြီး လက်ညှိုးတစ်ချောင်းဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ညွှန်ပြလိုက်၏။

ပထမဦးဆုံး ရှေ့မှပြေးဝင်လာသော ရုပ်သေးရုပ်သည် ရုတ်တရက် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲကြေသွားသည်။

ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် နံဘေးနှစ်ဖက်မှ မဟာအကြီးအကဲနှင့် မဟာအစောင့်အရှောက်တို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သော အမူအယာများ ထင်ဟပ်လာသည်။

ထို့နောက် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် လေထုထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကောင်းကင်ယံကို အနီရောင် ဆိုးသွားစေသည့် သွေးမြူမှုန်များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ပေ၏။

ရှန်ကျန်းဂိုဏ်း၏ အတွင်းနှင့်အပြင်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော လူများသည် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ကြက်သေသေသွားကြသည်။

စောင့်ကြည့်နေကြသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ဂိုဏ်းအင်အားစုများသည် စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် မှင်သက်နေကြသည်။

သူတို့ မည်သည့်အရာကို မြင်လိုက်ရသနည်း...

လူနှစ်ယောက်နှင့် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်...

စွမ်းအားကြီးမားသော မြေကမ္ဘာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် တိုက်ခိုက်ရေးသမား သုံးဦး...

ကျုံးချင်က လက်ညှိုးလေးတစ်ချောင်း ထိုးလိုက်ရုံဖြင့် သူတို့အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သလော...

ကျုံးတောက်ထျန်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးသည် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများကိုပင် သူ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အတွေးတစ်ခုသည် သူ၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။

မည်သည်ကြောင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေလေးခုလုံးသည် ကျုံးချင်အပေါ် ဤမျှထိ လေးစားနေကြသနည်း...

အကယ်၍ နောက်ခံကြောင့်သာဆိုလျှင် သူသည် မည်သည်ကြောင့် ရှန်ကျန်းဂိုဏ်းရှိ သာမန်တောင်သခင်ငယ်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေမည်နည်း...

ထို့ကြောင့် နောက်ခံအပြင် မြင့်မြတ်နယ်မြေလေးခုကို လိုလိုလားလား ဦးညွတ်စေနိုင်သည့် အရာက မည်သည့်အရာ ဖြစ်သနည်း...

ကျုံးတောက်ထျန်း ရုတ်တရက် နားလည်သွားတော့သည်။

သဘာဝကျကျပင် ဤသည်မှာ 'စွမ်းအား' ကြောင့်ပင်။

သာမန်ဟု ထင်ရသော ဤလူငယ်သည် အမှန်အားဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် နက်နဲသိမ်မွေ့သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် သူ ယခုမှ သဘောပေါက်ခြင်းသည် အလွန်နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။

လက်တွေ့တွင် ကျုံးတောက်ထျန်း တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ မြင့်မြတ်နယ်မြေလေးခုမှ လူများသည်လည်း ကျုံးချင် ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မျက်မြင်တွေ့ရှိဖူးခြင်းပင်။

ထိုလှုပ်ရှားမှုသည် ပတ်ဝန်းကျင်နေရာတဝိုက်လုံးရှိ လူများကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေပေ၏။

မြေကမ္ဘာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူသုံးဦးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ယခင်က ကျုံးချင်သည် ဤအဆင့်ထက် များစွာသာလွန်သော ခြေလှမ်းတစ်ဝက် ကောင်းကင်နက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ်ရှိ မဟာနတ်ဆိုးကြီးကို သစ်သားပန်းပုရုပ်ဖြင့် ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ သူကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လှုပ်ရှားပြခြင်းလောက် ထိတ်လန့်ဖွယ် မကောင်းခဲ့ချေ။

ထိုအချိန်တွင် ကျုံးချင်သည် အတိုင်းအဆမဲ့တောင်မှ လူများဘက်သို့ သူ၏လက်ကို ထပ်မံ၍ မြှောက်လိုက်သည်။

"သေခါနီးတာတောင် မရိုးသားကြသေးဘူးပဲ... ကောင်းပြီလေ... ခင်ဗျားတို့ကို အခုပဲ ခရီးကို ပို့ပေးလိုက်မယ်..."

ထိုအချိန်တွင် ဟောက်ဟန်ဂိုဏ်းမှ ရှဲ့ဟောင်က သတိဝင်လာပြီး ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အရှင်... ခဏနေပါအုံး..."

ကျုံးချင်သည် အနည်းငယ် တုန့်ဆိုင်းသွားပြီး သူ၏လက်ကို ရပ်တန့်ကာ ရှဲ့ဟောင်ကို ကြည့်လိုက်၏။

သူ ရှဲ့ဟောင်၏အရှင်သခင် ဖြစ်သွားသည်မှာ မည်သည့်အချိန်က ဖြစ်သနည်းဟုတွေးတောကာ သူ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားမိသည်။

ရှဲ့ဟောင်က ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သော မျက်နှာထားဖြင့် တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ မြေကမ္ဘာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်က အရှင့်ရဲ့လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခွင့်ရလိုက်တာ သူတို့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီကျန်နေတဲ့ ငါးပုပ်တွေနဲ့ ဖရဲသီးပုပ်တွေလို အသေးအမွှားကောင်တွေအတွက် အရှင်ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားဖို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့ ထိုက်တန်မှာလဲ..."

"ဒီလို ကိစ္စသေးသေးမွှားမွှားတွေကို ကျွန်တော်တို့ဆီပဲ လွှဲထားလိုက်ပါ..."

ထျန်းယွင်ဂိုဏ်းမှ ကောင်းရှစ်ကျီးသည်လည်း အသိပြန်ဝင်လာပြီး သူ၏စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။

'ဒီအဘိုးကြီးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့ ဒီလောက်ထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တုံ့ပြန်နိုင်ရတာလဲ...ငါတောင် အမီမလိုက်နိုင်လိုက်ဘူး...'

သူသည်လည်း သံယောင်လိုက်၍ အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အစ်ကိုရှဲ့ ပြောတာ အမှန်ပဲ... ဒီလို အသေးအမွှား ယင်ကောင်လေးတွေ အတွက်တောင် အရှင့်ရဲ့လှုပ်ရှားမှုကို လိုအပ်နေမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က ဒီမှာ ဘာလုပ်နေကြမှာလဲ..."

"အရှင်... ကျေးဇူးပြုပြီး အနားယူပါ... ဒီကောင်တွေကို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို ရှင်းပစ်မလဲဆိုတာ ထိုင်ကြည့်နေလိုက်ပါ..."

မြင့်မြတ်နယ်မြေလေးခုမှ လူများသည်လည်း ဤအချိန်တွင် သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။

အစောပိုင်းက ကျုံးချင် လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထိုးလိုက်ရုံဖြင့် မြေကမ္ဘာနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦး ပေါက်ကွဲသေဆုံးသွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ ကျုံးချင်သာ နောက်ထပ် လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထပ်ထိုးလိုက်ပါက ကျန်ရှိနေသော အတိုင်းအဆမဲ့တောင်မှ လူများသည် မည်သည်ကြောင့် ခံနိုင်ရည်ရှိမည်နည်း။

အကယ်၍ ရန်သူအားလုံးသည် ကျုံးချင်၏ လက်ညှိုးနှစ်ကြိမ်ညွှန်မှုအောက်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင် သူတို့သည် ဤနေရာသို့ ဘာအတွက် လာခဲ့ကြသနည်း။

ဤမျှဝေးကွာသောနေရာထိ သောင်းသောင်းဖျဖျ လာခဲ့ကြသည်မှာ ပြပွဲကြည့်ရန်လော သို့မဟုတ် အပျော်ခရီးထွက်ခြင်း ဖြစ်သလော...

ဤသည်မှာ ကျုံးချင်၏ရှေ့မှောက်တွင် စွမ်းဆောင်ရည်ပြသရန် ရှားပါးသော အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်ပေရာ သူတို့ မည်သည်ကြောင့် လက်လွတ်ခံနိုင်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေလေးခုမှ လူများအားလုံး သဘောတူလိုက်ကြ၏။

"စီနီယာကျုံးချင်... ဒီလူတွေကို ကျွန်တော်တို့ကို လွှဲပေးလိုက်ပါ..."

"စီနီယာက အနားယူလိုက်ပါ..."

ထိုစကားဆုံးသည်နှင့် ရှဲ့ဟောင်နှင့် ကောင်းရှစ်ကျီးတို့သည် အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေလေးခုမှ လူများသည်လည်း နောက်ကျကျန်ရစ်ခဲ့ရန် ဆန္ဒမရှိကြဘဲ အော်ဟစ်ကာ ရှေ့သို့တိုးဝင်သွားကြသည်။

သူတို့ အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားပါက အတိုင်းအဆမဲ့တောင်မှ လူများသည် ကျုံးချင်၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားမည်ကို သူတို့ စိုးရိမ်နေကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျုံးချင်၏နှုတ်ခမ်းများ မဲ့ရွဲ့သွားသည်။ ဤလူများသည် မည်သည်ကြောင့် သူ့ထက်ပင် ပို၍တက်ကြွနေသနည်း။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့သည် သူ့ကိုယ်စား လှုပ်ရှားပေးချင်နေကြသဖြင့် ကျုံးချင်က သူတို့ကို ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

"ကျုံးတောက်ထျန်း... မင်း အပြစ်တင်ချင်ရင် မင်းရဲ့ အတိုင်းအဆမဲ့တောင်က မောက်မာလွန်းပြီး မင်းတို့ ရန်မစသင့်တဲ့သူကို ရန်စမိခဲ့တဲ့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ အပြစ်တင်လိုက်တော့..."

ကျုံးတောက်ထျန်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ သိကျွမ်းခဲ့သော ဝူကျီဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် အိုးယန်ဟောင်က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ကာ လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ရင်း ပြောဆိုသည်။

ချောင်ရှားတောင်ကြားဂိုဏ်းချုပ် လုချင်ရှားကလည်း အေးစက်တင်းမာစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီနေ့... မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်နေရင်တောင် စည်းမဲ့ကမ်းမဲ့ လုပ်လို့မရဘူးဆိုတာ နင်တို့အားလုံး သိသွားစေရမယ်..."

ကျုံးတောက်ထျန်း၏မျက်နှာပေါ်တွင် အကန့်အသတ်မဲ့သော ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့်ပြည့်နှက်နေလေပြီ။

ထိုစကားများကိုကြားချိန်၌ သူ အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"မတိုက်ခိုက်ကြပါနဲ့... ငါ့ရဲ့အတိုင်းအဆမဲ့တောင်က အမှားကို ဝန်ခံပါတယ်..."

သူ၏စကားမဆုံးမီမှာပင် သူနှင့်အတိုင်းအဆမဲ့တောင်မှ လူများသည် အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်မှ တိုးဝင်လာသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများ၏အောက်တွင် ရေလွှမ်းမိုးခြင်းကပ်ဘေးအလား ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံများကြားတွင် မြေပြင်တပြင်လုံးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စွမ်းအားဒီရေလှိုင်းလုံးကြီးများဖြင့် ရှင်းလင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဤသို့ဖြင့် အရှေ့ပိုင်းဒေသ၏ မြင့်မြတ်နယ်မြေငါးခုအနက် တစ်ခုသည် စာရင်းမှ ပယ်ဖျက်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။