အခန်း (၂၀၀)

အခန်း။ ၂၀၀

ကျန်းဟိုင် ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူအခြေစိုက်စခန်း အတွင်းမြို့ပိုင်းရှိ အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်းသို့ ဝမ်လေ့သည် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

“အမိန့်ပေးချက်အရ ရောက်ရှိပါတယ်... တပ်မှူးကြီး”

အမြင့်ဆုံး တပ်မှူးကြီးကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ဝမ်လေ့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး စစ်ရေးအရ အလေးပြုလိုက်သည်။

“ကပ္ပတိန်ဝမ်... လာပါ ဒီမှာ ထိုင်ပါဦး”

အမြင့်ဆုံး တပ်မှူးကြီးသည် မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ ဝမ်လေ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ သူ၏ဘေးမှ ထိုင်ခုံသို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

“တပ်မှူးကြီး... ကျွန်တော့်ကို အခုလို အရေးတကြီး ခေါ်လိုက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို သိပါရစေ။ ကိုယ်ပျောက်တပ်ဖွဲ့ဆီက သတင်းတစ်ခုခု ရလို့လားခင်ဗျာ”

ဝမ်လေ့သည် ရိုသေစွာ ထိုင်လိုက်ရင်း တပ်မှူးကြီးကို ကြည့်ကာ အလောတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူ သတင်းရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာရခြင်းမှာ ကိုယ်ပျောက်တပ်ဖွဲ့ဝင်များ သတင်းတစ်ခုခုနှင့်အတူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီဟု ခန့်မှန်းမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်တယ်... ကိုယ်ပျောက်တပ်ဖွဲ့က ကျန်းနန်မြို့ပြနယ်မြေကို သွားရောက်စုံစမ်းပြီး ပြန်ရောက်လာပြီ”

တပ်မှူးကြီးက ခေါင်းညိတ်၍ အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။

“ဒါဆို... ဇွန်ဘီဘုရင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းရော ရခဲ့သလားခင်ဗျာ”

ဝမ်လေ့၏ မျက်နှာတွင် ထူးခြားသော အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းသွားကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဆက်တိုက် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။ ကျန်းနန်မြို့ပြနယ်မြေတွင် ဇွန်ဘီဘုရင် ရှိနိုင်

ကြောင်း အခြေစိုက်စခန်းသို့ စတင်သတင်းပို့ခဲ့သူမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင်။ အကယ်၍ ဇွန်ဘီဘုရင် တကယ်ရှိကြောင်းသာ အတည်ပြုနိုင်ပါက သူသည် အခြေစိုက်စခန်းအတွက် ကြီးမားသော သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

တပ်မှူးကြီး၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝမ်လေ့မှာ အံ့အားသင့်လွန်း၍ ဆွံ့အသွားရသည်။

တပ်မှူးကြီးက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် "ကပ္ပတိန်ဝမ်... မင်းအထင်မှားနေတာပဲ။ ကိုယ်ပျောက်တပ်ဖွဲ့ရဲ့ အတည်ပြုချက်အရ ကျန်းနန်မြို့ပြနယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာ ဇွန်ဘီဘုရင် ရှိနေတဲ့ အရိပ်အယောင် လုံးဝ မတွေ့ရဘူးလို့ သိရတယ်" ဟု ပြောကြားလိုက်သည်။

"ဘာ... ဘာပြောတယ်"

"မဖြစ်နိုင်တာ ဘယ်လိုလုပ် မရှိမှာလဲ။ သေချာပေါက်..."

ဝမ်လေ့သည် မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျန်းနန်မြို့ပြနယ်မြေ၌ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများ မတွေ့ရခြင်းနှင့် သာမန်ဇွန်ဘီများ ကားမောင်းနိုင်လောက်အောင် အသိဉာဏ်ရှိနေခြင်းမှာ ဇွန်ဘီဘုရင်ရှိမှသာ ဖြစ်နိုင်မည့် အချက်များဟု အခိုင်အမာ ယူဆထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် တပ်မှူးကြီးကမူ "ကိုယ်ပျောက်တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေက အထူးလေ့ကျင့်ထားတဲ့ ပညာရှင်တွေပဲ။ သူတို့က မရှိဘူးလို့ ပြောတယ်ဆိုရင် ဒါက အတည်ပဲ။ ဝမ်လေ့... မင်းရဲ့ ခန့်မှန်းချက် မှားသွားပုံပဲ" ဟု နူးညံ့သော လေသံဖြင့် ပြောလာသည်။

အမှန်စင်စစ် ဇွန်ဘီဘုရင် မရှိခြင်းမှာ တပ်မှူးကြီးအတွက်မူ အလွန်ပင် သက်သာရာရစေသော သတင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျန်းနန်မြို့တွင် ဇွန်ဘီဘုရင်သာ အမှန်တကယ် ရှိနေပါက ထိုမျှကြီးမားလှသော ဇွန်ဘီစစ်တပ်ကြီး၏ အန္တရာယ်ကို ကျန်းဟိုင်အခြေစိုက်စခန်းအနေဖြင့် တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဝမ်လေ့သည် စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်သည်။ မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်နေသေးသော်လည်း လက်တွေ့အခြေအနေကို လက်ခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး "တပ်မှူးကြီး... မရှိတာကပဲ အကောင်းဆုံးပါ" ဟု ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့ ကပ္ပတိန်ဝမ်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် မင်း ကျန်းနန်မှာ ဇွန်ဘီဘုရင် ရှိနိုင်တယ်လို့ သတင်းပို့တုန်းက ငါ တော်တော်လေး စိုးရိမ်ခဲ့ရတာ။ အခုမှပဲ စိတ်အေးရတော့တယ်"

တပ်မှူးကြီးက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ ကျွန်တော့်ရဲ့ အမှားပါ တပ်မှူးကြီး..."

ဝမ်လေ့က တောင်းပန်စကားဆိုရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အမြင့်ဆုံးတပ်မှူးကြီးက လက်ကာပြ၍ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“ကပ္ပတိန်ဝမ်... ဒီလိုတွေ ပြောနေဖို့ မလိုပါဘူး။ မင်းဘက်က ဇွန်ဘီဘုရင်ရှိနိုင်ကြောင်း သတင်းပို့တာက အခြေစိုက်စခန်းရဲ့ လုံခြုံရေးကို စိုးရိမ်လို့ပဲဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ ဒီတစ်ခေါက်မှာ ဇွန်ဘီဘုရင်ကို မတွေ့ခဲ့ရပေမဲ့ မင်းဘက်က ကြီးမားတဲ့ အမှားအယွင်း လုပ်ခဲ့တာမှ မဟုတ်တာ”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တပ်မှူးကြီး”

တပ်မှူးကြီး၏ နှစ်သိမ့်စကားကြောင့် ဝမ်လေ့၏ စိတ်ထဲတွင် အတန်ငယ် ပေါ့ပါးသွားပြီး ပြန်လည်ထိုင်လိုက်သည်။

“ဒါနဲ့ တပ်မှူးကြီး... ကိုယ်ပျောက်တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ ကျန်းနန်မြို့ထဲမှာ စုံစမ်းနေတုန်း တခြား ထူးထူးခြားခြား ဖြစ်ရပ်မျိုးရော ကြုံခဲ့ရသေးလားခင်ဗျာ”

ဇွန်ဘီဘုရင် မရှိဘူးဆိုသည့် အချက်ကို သူလက်ခံလိုက်သော်လည်း ယခင်က မြို့ထဲ၌ သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားစွာ သေဆုံးခဲ့ရသည့်ကိစ္စကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသဖြင့် ဝမ်လေ့က ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် တပ်မှူးကြီး၏ မျက်နှာမှာ ခက်ထန်တည်ကြည်သွားပြီး အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်းရှိ လေထုမှာလည်း ရုတ်တရက် တင်းမာသွားတော့သည်။ တပ်မှူးကြီးက ဝမ်လေ့ကို လေးနက်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောလာသည်။

“သူတို့တွေ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတွေနဲ့ တိုးခဲ့ကြတယ် ဝမ်လေ့။ စိတ်မကောင်းစရာကတော့ ကပ္ပတိန်လျူက တိုက်ပွဲဝင်ရင်း ကျဆုံးသွားခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ ရုပ်အလောင်းကိုတောင် ပြန်သယ်လာနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘူး”

တပ်မှူးကြီးသည် ကပ္ပတိန်လျူ သေဆုံးမှုအတွက် အလွန်နှမြောတသ ဖြစ်နေမိသည်။ ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်ရှင်ကဲ့သို့သော ရှားပါးပါရမီရှင်တစ်ဦး ၎င်းမှတစ်ဆင့် ကပ္ပတိန်အဆင့်အထိ ရောက်ရှိလာသူမျိုးမှာ အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုလုံးတွင်ပင် အလွန်ရှားပါးလှသည်။ ယခုကဲ့သို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး တာဝန်တစ်ခုကြောင့် ထိုကဲ့သို့ တန်ဖိုးရှိသော လူသားအရင်းအမြစ်တစ်ခု ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းမှာ သူ၏ တွက်ချက်မှုတွင် မပါဝင်ခဲ့သော အချက်ပင်။

“ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတွေနဲ့ တိုးခဲ့တယ် ဟုတ်လား”

ဝမ်လေ့မှာ မှင်တက်သွားရပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယအရိပ်အယောင်များ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။

“ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်က ငါတို့အဖွဲ့ ကျန်းနန်ကို ဖြတ်သွားတုန်းက ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ တစ်ကောင်တောင် မတွေ့ခဲ့ရဘူး။ အခု ကိုယ်ပျောက်တပ်ဖွဲ့ သွားတော့မှ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတွေနဲ့ တိုးရတယ်ပေါ့လေ”

ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်ရှိသူများသည် အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး အများဆုံးသူများ ဖြစ်ကြောင်း အားလုံးသိကြသည်။ ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုထားပါက ထူးခြားသော စွမ်းရည်ရှိသူမှလွဲ၍ သူတို့ကို ဖမ်းဆီးရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ ထို့ပြင် ဝမ်လေ့သည် ကပ္ပတိန်လျူနှင့် ယခင်က ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ကပ္ပတိန်လျူသည် အပြင်ပန်း၌ ကြမ်းတမ်းပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အလွန်ပင် စေ့စပ်သေချာပြီး မည်သည့်အရာကိုမဆို မလုပ်ဆောင်မီ အသေအချာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။

သူ၏ လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ပုံ အတွေ့အကြုံအရ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူတို့အဖွဲ့သည် ကိုယ်ပျောက်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွါနိုင်ရမည်ပင်။

ဒါဆို ဘာလို့ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရတာလဲ။

အထူးသဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အတွေ့အကြုံအရင့်ဆုံး ဖြစ်သော ကပ္ပတိန်လျူ တစ်ဦးတည်းသာ ကျဆုံးခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသည့် သာမန်အဖွဲ့ဝင်များမှာ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ အလွန်ပင် ပုံမှန်မဟုတ်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။

"ဒီကိစ္စက ထင်သလောက် မရိုးရှင်းတာတော့ သေချာတယ်"

ဝမ်လေ့သည် ဤဖြစ်ရပ်မှာ မြူနှင်းများအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တပ်မှူးကြီး ပြောသကဲ့သို့ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မဟုတ်ကြောင်း ခံစားမိနေသည်။

ကပ္ပတိန်လျူသည် အမှန်တကယ်ပင် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရတာလား။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူ၏ အဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦး ထူးဆန်းစွာ သေဆုံးခဲ့မှုကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသောအခါ ဝမ်လေ့မှာ မျက်မှောင်ကို တင်းကျပ်စွာ ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် ဤရှင်းပြချက်ကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ပေ။

ခေတ္တမျှအကြာတွင် ဝမ်လေ့သည် တပ်မှူးကြီးအား နှုတ်ဆက်ကာ အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ လူသူထူထပ်သော လမ်းမပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေစဉ် သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် စူးရှသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ခုနက အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း ရှိနေစဉ်ကပင် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ယူဆချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော်လည်း တပ်မှူးကြီးကို ထုတ်ပြောရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

၎င်းမှာ ကျန်းနန်မြို့ပြနယ်မြေသို့ စေလွှတ်လိုက်သော ကိုယ်ပျောက်တပ်ဖွဲ့ဝင်များတွင် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေနိုင်သည်ဟူသော အချက်ပင်။ သို့သော် ခိုင်လုံသော သက်သေအထောက်အထားမရှိဘဲ ပြောဆိုလိုက်ပါက တပ်မှူးကြီးက ယုံကြည်မည်မဟုတ်သည့်အပြင် သူ့ကို ရူးနေသည်ဟုပင် သတ်မှတ်ကောင်း သတ်မှတ်နိုင်သည်။ လောလောဆယ်တွင် အရေးကြီးဆုံး တာဝန်မှာ ကိုယ်ပျောက်တပ်ဖွဲ့ဝင်များ၏ ပြဿနာကို သက်သေပြနိုင်မည့် အထောက်အထား ရှာဖွေရန်ပင်။

အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝမ်လေ့၏စိတ်ထဲတွင် ထက်မြက်သော အကြံတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက... အိပ်မွေ့ချစွမ်းရည်ရှိတဲ့ ကပ္ပတိန်ချိန်က ငါ့ကို ကူညီနိုင်လိမ့်မယ်"

အကယ်၍ ကိုယ်ပျောက်တပ်ဖွဲ့ဝင်များကို အိပ်မွေ့ချနည်းဖြင့် စိတ်ညှို့နိုင်မည်ဆိုပါက သူတို့ထံမှ အမှန်တရားကို သေချာပေါက် သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းမှာ အခြေစိုက်စခန်း၏ ပြင်းထန်သော အပြစ်ပေးမှုကို ခံရနိုင်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ဝမ်လေ့မှာ ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

ဇွန်ဘီဘုရင်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ ဝမ်လေ့အနေဖြင့် ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောထားနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ မဟုတ်ပါက ၎င်းသည် ကျန်းဟိုင်အခြေစိုက်စခန်းအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ကိုယ်ပျောက်တပ်ဖွဲ့ဝင်များဘက်တွင် ပြဿနာရှိနေသည်မှာ မှန်ကန်ပါက သူတို့ ယူဆောင်လာသော သတင်းအချက်အလက်များမှာ သေချာပေါက် မှားယွင်းနေမည်ပင်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျန်းနန်မြို့ပြနယ်မြေ၌ ဇွန်ဘီဘုရင် အမှန်တကယ် တည်ရှိနေခြင်းပင်။