ဒီနေ့ ဘယ်သူမှ ထွက်မသွားစေရဘူး

ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်သည် အဖြူရောင်ငှက်မွှေးများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်၏။

လက်သီးချက်များသည် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ကျောပြင်ပေါ်သို့ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ တရစပ် ကျရောက်နေပြီး ထိုးချက်တိုင်းသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြေကြီးနှင့် ပို၍ပို၍ နီးကပ်သွားအောင် ဖိနှိပ်နေလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အကြီးအကျယ်ဒေါသထွက်သွားသော ကြိုးကြာဖြူကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားပြီး သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဟစ်အော်လိုက်၏။

"ဒီဧကရာဇ်က မင်းနဲ့ သေသည်အထိ တိုက်မယ်"

နားကွဲလုမတတ် ဟစ်အော်သံများနှင့်အတူ ၎င်းသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးနှင့် မိစ္ဆာတို့၏အရိုင်းစိုင်းဆုံး တိုက်ခိုက်နည်းပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဧရာမနတ်ဆိုးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အားကုန်ရုန်းကန်လိုက်ရာ ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကြီး လွင့်စင်သွား၏။ ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသော တောင်ပံတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ဘုန်း

ရွှေရောင်ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပြန်လည်ခုခံရန် လက်ဖဝါးကို မြှောက်လိုက်၏။

ဆယ်မီတာမြင့်သော သားရဲကြီးနှင့် နှစ်မီတာမြင့်သော ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်တို့သည် လုံးထွေးသတ်ပုတ်နေကြသည်။

နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ကြံ့ခိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်များ ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး မည်သည့်အစီအရင်ကိုမျှ နားမလည်ကြဘဲ အရိုင်းစိုင်းဆုံးသော လက်ဗလာချင်း ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်မှုကိုသာ ပြုလုပ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ငှက်မွှေးဖြူများသည် ထက်ရှသော်လည်း ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ်မျှ အရေးနိမ့်ခြင်း မရှိပေ။

ရက်စက်ပြီး ကြမ်းကြုတ်လှသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းမင်ယန်သည် နောက်ဆုံး၌ အသက်ရှူချိန် ရသွားပြီး အဝေးမှ တိုက်ပွဲကို တစ်ချက်မျှသာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် မည်သည့် တွေဝေမှုမျှ မရှိဘဲ အပြင်ဘက်သို့ လှည့်၍ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

ထိုအပြုအမူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ကျုံးပင်လျှင် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ကျိန်ဆဲလိုက်မိ၏။

"ခွေးကောင်"

ရွှေရောင်ခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်သည် သူ့ကို ကယ်တင်ရန် ရောက်လာခဲ့ပြီး ယခုအခါ တစ်ဖက်လူနှင့် အကြိတ်အနယ် တိုက်ခိုက်နေရသည်။ ဤသည်မှာ ကူညီတိုက်ခိုက်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး မဟုတ်ပါလော။

သို့သော် သူက ဤအတိုင်း ထွက်ပြေးသွားသည်လော။

အားချင်းသည် စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်စွာဖြင့် ခြေဆောင့်လိုက်မိ၏။ ရွှမ်ကွမ်းဂူနှင့် ဆက်ဆံရသည်မှာ အမြဲတမ်း သစ္စာဖောက်မှုနှင့် ကောက်ကျစ်မှုများဖြင့်သာ အဆုံးသတ်လေ့ရှိသည်မှာ သေချာလှသည်။

ရှန်းယီသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး စိတ်ထဲမှသာ အမိန့်တစ်ခု ပေးလိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်သည် ဘေးသို့ တစ်ချက်စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏လက်မောင်းထဲမှ ရွှေရောင်နဂါးကြီးတစ်ကောင်သည် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ တိုးထွက်လာလေ၏။

အမွှေးဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ပင်လျှင် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ကြောင်အမ်းသွားရသည်။

ဤနှစ်မီတာအမြင့်ရှိသော နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ရွှေခန္ဓာကိုယ်သည် သူနှင့် အကြိတ်အနယ် တိုက်ခိုက်နေရင်း ကျန်းမင်ယန်ကို ဖြေရှင်းရန် အားစိုက်ထုတ်နေသေးသည်လော။

သူတို့က တကယ်ပဲ တစ်ဖက်တည်းသားတွေ မဟုတ်ကြဘူးပဲ။

ထိုအတွေးဖြင့် အမွှေးဖြူ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှုမှာ ပိုမို ကြီးထွားလာ၏။ ထိုစဉ်မှာပင် ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်၏ လက်သီးတစ်ချက်သည် ၎င်း၏ ခြေထောက်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာ၏။

၎င်းသည် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ရ၏။

ပြိုင်ဘက်နှစ်ယောက်ကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်နေရခြင်းပင်။

ရွှေရောင်နဂါးကြီးသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ကျန်းမင်ယန်၏ခေါင်းပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ကျန်းမင်ယန် ကြောက်လန့်တကြား နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို လျင်မြန်စွာ ရစ်ပတ်လိုက်လေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ညှပ်ထားလိုက်၏။ နဂါး၏ပါးစပ်ပေါက်ကြီးသည် ကျန်းမင်ယန်၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်သို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"တိရစ္ဆာန်ကောင်... ထွက်သွားစမ်း"

ကျန်းမင်ယန်သည် မိုးမြေစွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး နွယ်ပင်များက ရေဘဝဲလက်တံများကဲ့သို့ ရွှေရောင်နဂါးကြီးထံသို့ ရိုက်ခတ်သွားကြသည်။

"ဒီ ယင်ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူက အရမ်းကို အင်အားကြီးတာပဲ"

အားချင်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီးနောက် သူမ၏မျက်လုံးအိမ်များ လျင်မြန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

တောဝက်နတ်ဆိုးကြီးသည် ရှေ့မှ ရွှမ်ကွမ်းဂူ တပည့်များကို နောက်ဆုံးတွင် ရှင်းလင်းလိုက်သည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရ၏။

၎င်း၏ အစွယ်များပေါ်တွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေဆဲပင်။

၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အေးစက်စွာ ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တောင့်တင်းခိုင်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် စတင် ပြေးလွှားလာသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို စွန့်ပစ်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။

ဤတိုက်ပွဲမြေပြင်တွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ လေးယောက် ရှိနေ၏။

ထိုအထဲမှ သုံးယောက်က ထွက်ပြေးချင်နေကြသည်။

တိုက်ပွဲက ဒီပုံစံအတိုင်း ဘယ်လို ဆက်ဖြစ်နေနိုင်မလဲ ဆိုသည်ကို အားချင်း နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

အကြောင်းရင်းမှာ ရွှေခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော ထိုစီနီယာကြောင့် ဖြစ်ပုံရသည်။

သူ ဆက်တိုက်ချင်နေသရွေ့ မည်သူမှ ထွက်သွားခွင့် မရှိပေ။

နေပါဦး

တောဝက်နတ်ဆိုးကြီး သူမရှိရာဘက်သို့ ပြေးဝင်လာသည့်အခါ...

အားချင်းသည် သူမက စောင့်ကြည့်ရေး အစီအရင်မှတစ်ဆင့် ကြည့်ရှုနေသူ သက်သက်မဟုတ်ဘဲ ဤမှော်တိုက်ပွဲ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အမှန်တကယ် ရောက်ရှိနေကြောင်း နောက်ဆုံး၌ သတိထားမိလိုက်သည်။

"အရှင်သခင် ပြေးတော့"

တောဝက်နတ်ဆိုးကြီးသည် ဟိုလူသုံးယောက်၏ ရှေ့တွင် ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း...

၎င်းသည် စစ်မှန်သော အထွတ်အထိပ် နတ်ဆိုးဘုရင်တစ်ကောင် ဖြစ်နေဆဲပင်။

ချန်ကျုံးသည်လည်း လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ဆုတ်ခွာရန် ပြင်လိုက်၏။

ထိုခဏ၌ပင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ရှန်းယီ လှုပ်ရှားလိုက်သည်ကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

သူ... သူ ထပ်ပြီး လှုပ်ရှားလိုက်တာလား။

မှင်သက်နေသကဲ့သို့ အားချင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို လှမ်းဆွဲရန် လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း လေဟာနယ်ကိုသာ ဖမ်းဆုပ်မိလိုက်သည်။

သူမ၏အမြင်အာရုံကို သွေးနီရောင်များ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ကြီးမားသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ပိုမို နတ်ဆိုးဆန်သွားစေ၏။

"စီနီယာ"

ချန်ကျုံး ကြောင်ငေးစွာ အော်လိုက်မိ၏။

ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကိုယ်ထင်ပြရဲတယ်လား။

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် တိုက်ပွဲများသည် သူတို့ကဲ့သို့သော သာမန် ဟွမ်ယွမ် အဆင့် အရှင်သခင်များ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရမည့် နေရာမဟုတ်ပေ။

စောစောက ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားတဲ့ ဟွမ်ယွမ်အဆင့် နှစ်ယောက်ပင် အသက်တစ်ခါရှူချိန်လောက်တောင် မခံလိုက်ရဘဲ နေရာမှာတင် အသတ်ခံလိုက်ရတာကို သူတို့မမြင်ဘူးလော။

"..."

အခင်းအဖြစ်နေရာတွင် ပေါ်လာသော ပဉ္စမမြောက် အရှိန်အဝါသည် အားနည်းလွန်းသဖြင့် အမွှေးဖြူ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှင့် ကျန်းမင်ယန်တို့၏ အာရုံကို မဖမ်းစားနိုင်ခဲ့ပေ။

ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော ပုံရိပ်ကို တောဝက်နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်တည်းသာ သတိထားမိလိုက်၏။

၎င်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သူတောင်မှ ထွက်ပြေးချင်နေတာကို၊ ဒီကနဦးအဆင့် ဟွမ်ယွမ်ကများ ဒီလို ရှုပ်ထွေးတဲ့ ရေပွက်ထဲ ဝင်ရဲတယ်ပေါ့လေ။

ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်က သူ့အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ရတဲ့ အချိန်လေ။

တောဝက်ကြီးသည် လမ်းကြောင်း မပြောင်းဘဲ သစ်တောအုပ်ထဲသို့ ဆက်လက် ပြေးဝင်လာ၏။

မင်ရောင်အဝတ်အစားနှင့် ထိုလူငယ်အတွက်တော့..

၎င်းသည် အစပိုင်းက ကနဦးအဆင့် ဟွမ်ယွမ်ကို ရှင်းလင်းခဲ့သလိုပင် လွယ်လွယ်ကူကူ ရှင်းပစ်ရန် လက်မောင်းကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်၏။

"ကူညီအုံး ကျွန်မ အစီအရင် ခင်းလိုက်မယ်"

အားချင်းသည် သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ လက်နှိုက်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းဖြူအချို့ သူမလက်ထဲတွင် ပါလာ၏။

ချန်ကျုံး သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နောက်ထပ် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ ခုန်ထွက်လိုက်၏။

သူ ခြေမချနိုင်ခင်မှာပင် တောဝက်နတ်ဆိုးကြီးသည် လူငယ်လေး၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ လက်ဝါးကြီးကို မြှောက်ကာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

သို့သော် ထိုကြွက်သားအပြည့်နှင့် လက်မောင်းကြီးသည် အဆုံးထိ ဖိချ၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။

အကြောင်းမှာ ရှန်းယီသည် ၎င်း၏ ဧရာမလက်မောင်း အတွင်းပိုင်းကို လက်ဖြင့် ကြိုတင် ထောက်ထားပြီး ရုတ်တရက် လက်ချောင်းများကို ကွေးကာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အားချင်းနှင့် ချန်ကျုံးတို့၏ အံ့သြတုန်လှုပ်နေသော အကြည့်များအောက်တွင်...

ဧရာမ တောဝက်နတ်ဆိုးကြီးသည် ရှန်းယီ၏ မှောက်ပစ်လိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မြေကြီးနှင့် တန်းတန်းမတ်မတ် ရိုက်ချခံလိုက်ရလေသည်။

ဘုန်း

တောဝက်နတ်ဆိုးကြီးသည် အနည်းငယ် ပေါ့ဆခဲ့မိသော်လည်း လက်မောင်းမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာသော လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သည့် စွမ်းအားကြောင့် ချက်ချင်း အသိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ။ ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ မြင်ကွင်းထဲတွင်... ထိုခံစားချက်ကင်းမဲ့သော ချောမောသည့် မျက်နှာထက်၌ အရိုးခိုက်မတတ်အေးစက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုပေါ်လာ၏။

ချန်းယွမ်ဆေဘာဓား သည် သူ၏လက်ထဲတွင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဓားကို အလွန်အမင်း မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထူထဲသော အမည်းရောင် မြူခိုးများသည် လေထဲတွင် ပိုက်ကွန်သဖွယ် ယှက်နွယ်သွားကြ၏။

ဖောက်

ဆေဘာဓားရှည် ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းတွင် တောဝက်နတ်ဆိုး၏အသားများ ပေါက်ထွက်သွားကြ၏။

ဓားသွားပေါ်တွင် ဖုံးအုပ်ထားသော သေစေနိုင်သည့် အဆိပ်များသည် ၎င်း၏သွေးကြောထဲသို့ ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်သွားသည်။

နတ်ဆိုးသွေးဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ထားပြီးနောက် ရေခဲဖားပြည့်အရှင်၏ အဆိပ်သည် ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပြည်ရည်များသည် တောဝက်နတ်ဆိုး၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ စီးကျလာပြီး ဒဏ်ရာများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်နေကာ ပြင်းထန်သော အပုပ်နံ့များကို ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။

၎င်းသည် သွယ်လျသော ဓားကို ဆွဲယူရန် အားကုန်သုံး၍ ကြိုးစားလိုက်သည်။

ထက်ရှသော ဓားသွားသည် ၎င်း၏လက်ဖဝါးထဲသို့ စိုက်ဝင်သွား၏။

ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ်ခံစားရင်း တောဝက်နတ်ဆိုးသည် ဆေဘာဓားရှည်ကို ရက်စက်စွာ လုယူရန် ကြိုးစားသော်လည်း ၎င်း၏ ကြမ်းတမ်းသော ခွန်အားများမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှန်းယီသည် ရိုးရှင်းစွာပင် ဓားရိုးကို လွှတ်ပေးလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူ၏လက်ချောင်းများကြားမှ အေးခဲခြင်းစွမ်းအင်များ လွှမ်းခြုံသွားပြီး ရုတ်တရက် လက်သီးဆုပ်ကာ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးချလိုက်လေသည်။

ထင်ရှားပြတ်သားသော လက်ဆစ်များအောက်တွင် တောဝက်နတ်ဆိုး၏ထက်ရှသော အစွယ်များသည် ချက်ချင်း ကျိုးပဲ့သွားပြီး မျက်နှာပေါ်ရှိ အမွှေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ထူထဲသည့် အရေပြားများမှာ ဖောက်ထွင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

အေးစက်သော လေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခုသည် ၎င်း၏ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် လည်ချောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကိုယ်တွင်းကလီစာများဆီသို့ တိုးဝင်သွား၏။

တောဝက်နတ်ဆိုးသည် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်ခဲသွားပြီး ဆူပွက်နေသော နတ်ဆိုးသွေးများပင် စီးဆင်းမှု ရပ်တန့်သွားသည်။

၎င်း၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒေါင်လိုက်မျက်ဆံအိမ် တစ်စုံနှင့် ချက်ချင်း အကြည့်ချင်း ဆုံသွားလေသည်။

ဝံပုလွေ ဟိန်းသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

ရှန်းယီသည် ၎င်းကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်ကြည့်ရန်ပင် အချိန်မဖြုန်းတော့ပေ။

သူသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏လက်ထဲမှ သူ၏ချန်းယွမ်ဆေဘာဓားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်လည် ဆွဲယူလိုက်သည်။

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံသည် လေထဲတွင် တလွင့်လွင့် ဖြစ်နေ၏။

သူသည် အဝေးမှ ကျန်းမင်ယန်ဆီသို့ အကြည့်ကို ပြောင်းလိုက်သည်။

"..."

ချန်ကျုံးသည် နေရာယူရန် ပြင်ဆင်နေပြီး စီနီယာ... ကျွန်တော် ကူညီပါ့မယ် ဟူသော စကားလုံးမှာ လျှာဖျားလေးတင် ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သနားစရာကောင်းသော တောဝက်နတ်ဆိုးကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရူးသွပ်စွာ လူးလိမ့်နေပြီး ကြီးမားသော နှိပ်စက်မှုကို ခံစားနေရသကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါနေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

၎င်းသည် လျင်မြန်စွာရေခဲရိုက်ခံလိုက်ရပြီး မကြာမီတွင် အသက်လက္ခဏာအားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားတော့သည်။

သူသည် အားချင်းဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အားချင်းသည်လည်း ကျောက်စိမ်းဖြူတုံးများကို ကိုင်ထားလျက်သားဖြင့် ထပ်တူထပ်မျှ ကြောင်အမ်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ဒီနေရာမှာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ရှိတဲ့သူ တကယ်ပဲ လေးယောက်တောင် ရှိနေတာလား။

ချန်ကျုံး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိ၏။ ရှန်းယီသည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်နှင့် ယှဉ်နိုင်သည်ဟု သူ လုံးဝ မယုံကြည်ပေ။ ရှန်းယီ ထုတ်ဖော်ပြသသော အရှိန်အဝါနှင့် ခွန်အားသည် ထိုနယ်ပယ်နှင့် များစွာ ကွာခြားနေသေးသည်။

သို့သော် သူ၏နည်းလမ်းများက ကောက်ကျစ်ပြီး အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်လွန်းသည်။

ထိပ်တန်းအဆင့် နတ်ဆိုးဘုရင်များကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် ထိရောက်မှုအပိုင်း၌ သူသည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်များထက် အနည်းငယ်မျှ နိမ့်ကျခြင်း မရှိပေ။

ဤသည်မှာ တကယ့်ကို... နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်အောက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းပင်။