သွေးစက်၊ ဓားသွားနှင့် ပီတိ

(ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ယောက်တောင်ပဲ)

ပိုင်ကျီဟန်ပင်လျှင် ဤအခြေအနေသည် သူရင်ဆိုင်ရန် များပြားလွန်းနေသည်ဟု သိသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ ဤသည်မှာ သူ၏စွမ်းရည်သည် ထိုခြိမ်းခြောက်မှုအပေါ် မည်သို့တုံ့ပြန်နိုင်မည်ကို စမ်းသပ်ရန် အခွင့်ကောင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်နေသည်။

သေရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် ပိုင်ရမ်နှင့် အဆင့်

တူညီသော ကုံးယောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှပင် ရှင်သန်လွတ်မြောက်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ယခုအခြေအနေတွင် အလွယ်တကူ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကြောက်ရွံ့မည့်အစား ပိုင်ကျီဟန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကိုသာ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ရာ ထိုအမူအရာသည်

ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီနေမည်ဟု မျှော်လင့်ထားကြသော ဒုတိယမင်းသားနှင့် လူသတ်သမား ခုနစ်ဦးကို လုံးဝဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ရင်ဆိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ဟု ဆိုရမည့် တိုက်ကွက် ခုနစ်ခုသည် ပိုင်ကျီဟန်ထံသို့ ကျရောက်လာသည်။

ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ဦးစလုံးသည် အရိပ်များကဲ့သို့ လေထုထဲတွင် တစ်ပြိုင်နက် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းမှ ထာဝရဝိညာဉ်ဓား ကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။ "ထာဝရ စီးဆင်းသော ရေလှိုင်းဓားသွား”

မိုးကြိုးလှံများ၊ မီးလျှံဓားသွားများနှင့် လေပြင်းတိုက်ကွက်များသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပေးအယူမျှမျှဖြင့် ပိုင်ကျီဟန်ထံသို့ စုပြုံကျရောက်လာသည်။

၎င်းမှာ မည်သည့်အရာကိုမျှ ကျန်ရစ်စေမည်မဟုတ်သည့် အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်

ဝူး!

ပိုင်ကျီဟန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ဓားသည်လည်း ကဟန်တစ်ခုကဲ့သို့ လှပစွာ ကခုန်သွားသည်။

ပြင်းထန်သော ချီပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်းမရှိဘဲ ငြိမ်သက်မှုသာ ရှိနေသည်။

ပထမဆုံး လူသတ်သမား၏ လှံချက်သည် တားဆီး၍မရသော ခွန်အားဖြင့် သူ၏နှလုံးသားဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးနှက်လာသည်။

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်၏ ဓားသည် နူးညံ့စွာ ကွေးညွှတ်သွားပြီး ထိုတိုက်ကွက်ကို ခုခံခြင်းမပြုဘဲ လမ်းကြောင်းလွှဲပေးလိုက်သည်။

သူ၏ ဓားဖျားသည် လှံသွားတစ်လျှောက် ပွတ်တိုက်သွားကာ လမ်းကြောင်းကို အနည်းငယ်မျှ လွဲချော်သွားအောင် လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

ထိုသေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှုသည် တိုက်ခိုက်မှု၏ အရှိန်အဟုန်အပြည့်ကို ဘယ်ဘက်မှ ချဉ်းကပ်လာသော ဒုတိယမြောက် တိုက်ခိုက်သူထံသို့ ရောက်ရှိသွားစေသည်။

"ဘာလဲ”

ထိုသူ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီမှာပင် သူရဲဘော် ဖြစ်သူ၏ လှံချက်သည် သူ့ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားပြီး နောက်သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တိုက်ခိုက်သူသည် နောက်ဆုံးမိနစ်တွင် အရှိန်ကို ပြန်ထိန်းလိုက်နိုင်သဖြင့် အသက်အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။

တတိယမြောက် လူသတ်သမားသည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ အမည်းရောင် အဆိပ်များ လူးထားသော ဓားဖြင့် အပေါ်မှ ခုတ်ချလိုက်ရာ ပိုင်ကျီဟန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အစကတည်းက ကြိုတင်သိနေသကဲ့သို့ဘေးသို့ အသာအယာ တိမ်းရှောင်လိုက်သည်။

ထိုဓားချက်မှာ လေထုကိုသာ ခုတ်မိသွားတော့သည်။

စတုတ္ထနှင့် ပဉ္စမမြောက် လူသတ်သမားများသည် အပေါ်နှင့် အနောက်ဘက်မှ ထပ်မံတိုက်ခိုက်လာသော်လည်း ပိုင်ကျီဟန်ကမူ ကိုယ်ကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်သောအခါ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လေထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသွားသည်။

ဝုန်း

ထွက်ပေါ်လာသော တုန်ခါမှုကြောင့် ဖုန်မှုန့်များနှင့် အကျိုးအပဲ့များ လွင့်စင်သွားသော်လည်း ပိုင်ကျီဟန်၏ ဆံပင်တစ်မျှင်ကိုပင် မထိခိုက်ခဲ့ပေ။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ကျော့ရှင်းပြီး အနည်းငယ်မျှသော အားစိုက်မှုဖြင့် ရန်သူများ၏ ကြီးမားသော ခွန်အားကို ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်ပျက်စီးစေမည့် လမ်းကြောင်းသို့ ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည်။

ကျန်ရှိသော လူသတ်သမားများသည် သူ့ကို ပြန်လည်ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ပိုင်ကျီဟန်အား အထင်မသေးသင့်မှန်း သိထားသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော နည်းစနစ်မျိုးကိုမူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။

"ဒါက ဘယ်လိုမျိုး ကျင့်စဉ်လဲ?"

ထိုကျင့်စဉ်သည် အဆမတန် အစွမ်းထက်လွန်းသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း အားနည်းသည်ဟုလည်း လုံးဝပြော၍မရပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ဦး၏ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်မှုကို ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ခုတ်ချက်၊ ထိုးချက်တိုင်းသည်ပိုင်ကျီဟန်၏စီးဆင်းမှုကို နှောင့်ယှက်မည့်အစား သူ့စည်းချက်ထဲမှ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

ဘေးတစ်ဖက်မှ ကြည့်နေသော ပိုင်မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲများပင်လျှင် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်တိုက်ပွဲများကို ခဏတာ မေ့လျော့သွားပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မျက်လုံးပြူးကြည့်နေမိကြသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့ ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ နည်းစနစ်မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် အစွမ်းမနိမ့်ပေ။ သူတို့ထဲမှ ကျင့်စဉ်အတော်များများထက်ပင် သာလွန်နေသေးသည်။

ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ခုနစ်ဦးစလုံးသည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားပြီး လမ်းစပျောက်နေကြကာ တစ်ချက်ကလေးပင် ထိမှန်အောင် မတိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

ခြစ်ရာကလေးတစ်ခုပင် မရခဲ့ပေ

ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ၏အကြည့်ကို အသာအယာ မြှင့်လိုက်ရာ သူ၏ရွှေရောင်မျက်လုံးများထဲတွင် မှေးမှိန်နေသော အလင်းတန်းများ ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။

"ဒါအကုန်ပဲလား?"

သူ၏လေသံသည် မာန်တက်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ စိတ်ပျက် အားလျော့နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယမင်းသား၏ မျက်နှာသည် ဒေါသကြောင့် တွန့်လိမ်သွားသည်။

"မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ”

သူက တိုက်ပွဲ၏ ဆူညံသံများကို ဖောက်ထွက်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"အရေအတွက်ကလည်း မင်းတို့က အများကြီး သာနေတာပဲ၊ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကလည်း သူ့ထက် မြင့်နေတာပဲလေ! ကစားမနေကြဘဲ သူ့ကို အပြတ်ရှင်းလိုက်ကြတော့”

သူ၏စကားသံသည် တိုက်ပွဲရင်ပြင်ထက်တွင် မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ခုနစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ခေတ္တမျှ ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ အေးစက်သွားသည်။

ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းအဆင့်ကိုပင် မရောက်သေးသည့် ချော့မော့ခံထားရသော မင်းသားငယ်တစ်ပါး၏ ရဲတင်းစွာ အမိန့်ပေးခြင်းကို ခံရသည်မှာ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို စော်ကားလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့မှာ ငြင်းခုံနေရန် အချိန်မရှိပေ။ သူတို့၏ တာဝန်က ပထမဖြစ်သည်။ သူတို့၏ စိတ်တိုမှုကို မျိုသိပ်ကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထပ်မံ လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြန်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ၏ဓားကို ပိုမိုတင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သူသည် တစ်ချက်မျှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထို့နောက်တည်ငြိမ်သွားသည်

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်

ဝုန်း

လူသတ်သမားနှစ်ဦးသည် ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်မှ တိုက်ခိုက်လိုက်သဖြင့် သူ၏ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေပြင်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

မီးလျှံနှင့် မိုးကြိုးများသည် ပိုင်ကျီဟန်၏ စီးဆင်းနေသော လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ထိတွေ့မိသွားပြီး တစ်ချက်ချင်းစီကို လမ်းကြောင်းလွှဲထုတ်ရာတွင် ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့သည် သူ့ကို အသက်ရှူချောင်ရန် အခွင့်အရေး မပေးတော့ပေ။

သူတို့၏ တိုက်ကွက်များသည် ပိုမိုမြန်ဆန် ထက်မြက်လာပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် သူ၏စည်းချက်ကို ပိတ်ဆို့ရန်အတွက် တွက်ချက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ခဏတာမျှ ပိုင်ကျီဟန်၏ ဓားမှာ အမီလိုက်ရန် အနိုင်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

ချွင်! ချွင်! ချွင်

သူ၏ ထာဝရ စီးဆင်းသော ရေလှိုင်းဓားသွား နည်းစနစ်ဖြင့် တိုက်ကွက်တိုင်းကို ကပ်သီးကပ်သတ် လမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်တိုင်း မီးပွါးများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လွင့်စင်ကုန်သည်။

သူ့အပေါ်သို့ ဖိစီးလာသော ကြီးမားသည့် စွမ်းအားများကြောင့် သူ၏လက်မောင်းများမှာ အနည်းငယ် တုန်ရီလာသည်။

သို့သော် သူ၏အမူအရာမှာမူ တောက်ပနေဆဲဖြစ်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်

နေသည်။

"ဟက်... ကောင်းတယ်”

ပိုင်ကျီဟန်၏ ရယ်မောသံမှာ တိုက်ခိုက်မှုများကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"ဒါမျိုးကို ငါစောင့်နေတာ”

ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် သူ့ကို အကျပ်အတည်းဆိုက်အောင် ဝိုင်းရံထားနိုင်သည့်တိုင် ပိုင်ကျီဟန်မှာ ပြုံးရယ်နေဆဲပင်။

ပိုင်ကျီဟန်အဖို့ သူ့ကို သူတစ်ပါးက မည်သို့မြင်မည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် ဤစိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် တိုက်ပွဲကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲပြီး သူ၏ အကန့်အသတ်ကိုသာ ရှာဖွေလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"အရိပ်ကိုးပါး စီးဆင်းနေတဲ့ အလင်းဓား”

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် အရိပ်ကိုးခုအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး အရိပ်တစ်ခုချင်းစီသည် မြူခိုးများကဲ့သို့ လိုက်မမီနိုင်အောင် မြန်ဆန်လှကာ သီးခြားစီ လှုပ်ရှားနေကြသည်။

လူသတ်သမားများသည် သူ၏ အစစ်အမှန် တည်နေရာကို ခြေရာဖျောက်သွားသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကုန်ကြသည်။ ဓားအလင်းတန်းများသည် တိုက်ပွဲရင်ပြင် တစ်ခွင်တွင် ကြယ်တံခွန်များ စီးဆင်းသကဲ့သို့ လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"အနောက်မှာ”

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် လှည့်ကြည့်ရန် နောက်ကျသွားခဲ့သည်။

ဖျတ်

ပိုင်ကျီဟန်၏ ဓားသွားသည် သူ၏ ခံစစ်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး ပခုံးမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

ထိုသူသည် မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် နောက်သို့ ယိုင်နဲ့စွာ ဆုတ်ခွာသွားရသည်။

"မလန့်ကြနဲ့။ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေက ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကို သေစေနိုင်လောက်တဲ့အထိ မပြင်းထန်ဘူး”

ပုံမှန်အားဖြင့် ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ရှိသော်လည်း ပိုင်ကျီဟန်ကမူ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို သေစေလောက်အောင် သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ခဏတာ တွေးတောမိလိုက်ကြသည်— သူတို့ မည်မျှအထိ မှားယွင်းနေကြောင်း မသိရှိမီအထိသာ ။

ချွမ်

အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်သောသူမှာ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရပြန်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ ဓားသည် ထိုသူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို အလွန်လွယ်ကူစွာပင် ပိုင်းဖြတ်သွားခဲ့သည်။

"ဘာ”

"ဒါက... ဓားရည်ရွယ်ချက်၊ သူက ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သဘောပေါက်ထားတာပဲ”

"တစ်ယောက် လဲသွားပြီ။ သူ့လိုမျိုး သတိမလွတ်ကြစေနဲ့”

သူတို့၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တစ်ဦး ကျဆုံးသွားသဖြင့် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း ကျန်ရှိနေသော ခြောက်ဦးမှာ ထိတ်လန့်မသွားကြပေ။

ထိတ်လန့်မည့်အစား သူတို့သည် ပိုမိုသတိထားလာကြသည်— သို့သော် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိသေးပေ

ပိုင်ကျီဟန်မှာမူ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ချေ။ အနိုင်အရှုံး မပေါ်မချင်း ဆက်လက် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်သာ ရှိတော့သည်။

ဖျတ်! ဖျတ်

နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုသည် ထပ်မံ ထိမှန်သွားပြန်သည်။ ဒဏ်ရာများသည် မနက်သော်လည်း သွေးထွက်သံယို ဖြစ်စေရန်အတွက်မူ လုံလောက်လှသည်။

လူသတ်သမားများကလည်း သူတို့၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို ထုတ်သုံးကာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။

တိုက်ပွဲရင်ပြင်သည် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

မီးမုန်တိုင်းများ၊ မိုးကြိုးနှင်တံများနှင့် ပြင်းထန်သော လေလှိုင်းများသည် မြေပြင်ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်စေကာ ဓားအရိပ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဝါးမြိုသွားသည့်တိုင် နောက်ဆုံးတွင် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခုမှာ ထိမှန်သွားချေသည်။

ဝုန်း

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြီးသည် ပိုင်ကျီဟန်ကို ဝါးမြိုသွားသည်။ ဖုန်မှုန့်များနှင့် မီးလျှံများသည် ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်တက်သွားတော့သည်။

"ထိသွားပြီ”

လူသတ်သမားတစ်ဦးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် မီးခိုးများ လွင့်စင်သွားသောအခါ

ပိုင်ကျီဟန်သည် ထိုနေရာတွင်ပင် မတ်တပ်ရပ်လျက် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သူ၏ ဝတ်ရုံများသည် စုတ်ပြတ်နေပြီး လက်မောင်းနှင့် ပါးစပ်တို့မှ သွေးများ စီးကျနေကာ အသက်ရှူသံမှာလည်း မမှန်တော့ပေ။

သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးများသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုတောက်ပနေပြီး နှုတ်ခမ်းထက်တွင်မူ အရိုင်းဆန်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့..." သူက အက်ရှရှအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အခုမှပဲ ပိုစိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလာတော့တယ်”

လူသတ်သမားများ တောင့်တင်းသွားကြသည်။ ပိုင်ကျီဟန်ထံတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အစအနမျှ မရှိပေ ။နာကျင်မှုပင် မရှိဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားမှုသာ ပြည့်နှက်နေသည်။

"သူက... မီးလောင်နေတဲ့ကြားမှာတောင် ပြုံးနေတာလား။ သူက ဘယ်လို အရူးလဲ?"

တိုက်ပွဲဝင်နေကြသော အခြားသူများလည်း ပိုင်ကျီဟန်၏ တိုက်ပွဲဆီသို့ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ— သူတို့ မြင်တွေ့နေရသည့် အရာကိုလည်း မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

ဤသည်မှာ ပိုင်မျိုးနွယ်စုဝင်များအတွက်လည်း ထပ်တူပင်ဖြစ်သည်။

အချို့မှာ ပိုင်ကျီဟန် တိုက်ခိုက်သည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်ပြီး အချို့မှာမူ သူ၏ အစွမ်းကို ယခင်က မြင်ဖူးထားသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ စွမ်းအားနှင့် မဆင်မခြင် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်နေကြသည်။

သို့သော် သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များလည်း တိုးဝင်လာသည်။

ဤရူးသွပ်မှုမှာ သန်မာဟန်ဆောင်ပြနေခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆကာ သူတို့၏ သခင်လေးကို ကူညီရန် လိုအပ်ကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ယခင်ကထက် ပိုမိုမြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးဝင်သွားပြန်သည်။

သူ၏ ခုတ်ချက်တိုင်းသည် ပိုမိုလေးလံပြီး မဆင်မခြင် ဖြစ်လာသော်လည်း ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလာသည်။

သူ၏ ဓားသည် ငြိမ်သက်နေသော ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ဘဲ သောင်းကျန်းနေသော မြစ်ရေပြင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်နေသည်။ ရန်သူများက အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်သော်လည်း အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။

ဒဏ်ရာများ ရနေသော်လည်း ပိုင်ကျီဟန်သည် ပိုမို ဖိအားပေးလာကာ သူ၏ စိတ်ဓာတ် အင်အားတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် သူတို့ကို နှိမ်နင်းထားနိုင်ချေပြီ။

ရန်သူများ တိုက်ခိုက်လိုက်တိုင်း သူကလည်း ထပ်တူညီသော ရူးသွပ်မှုဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်သည်။ ရန်သူကို တစ်ချက် ပြန်ထိနိုင်မည်ဆိုလျှင် ဒဏ်ရာတစ်ခု ရသွားခြင်းကို သူက ဂရုမစိုက်ပေ။

ချွင်

သူ၏ ခုတ်ချက်ကြောင့် လူသတ်သမားတစ်ဦး၏ ဓားသည် ဖိအားဒဏ်မခံနိုင်ဘဲ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားကာ ရင်ဘတ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

နောက်ထပ်တစ်ဦးမှာမူ ပိုင်ကျီဟန်၏ ဓားက ပေါင်ကို ပိုင်းဖြတ်သွားသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဒုက္ခိတဖြစ်ကာ အော်ဟစ်နေတော့သည်။

"ဆက်တိုက်ကြ၊ သူ့ရဲ့ မဆင်မခြင်မှုကပဲ သူ့ကို ပျက်စီးစေလိမ့်မယ်”

အမှန်စင်စစ် ဒဏ်ရာများ များပြားလာသည်နှင့်အမျှ ပိုင်ကျီဟန်၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည်လည်း အကန့်အသတ်သို့ မကြာမီ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

အကွာအဝေးတစ်ခုမှ ကြည့်နေသော ဒုတိယမင်းသားအဖို့ ယခင်က ပိုင်ကျီဟန်၏ ကျော့ရှင်းသော အမူအရာများမှာ ယခုအခါ သွေးရောင်များအောက်တွင် နစ်မြုပ်နေပြီဖြစ်သဖြင့် ပြုံးလိုက်မိသည်။

ပိုင်ကျီဟန် လဲကျသွားရန်မှာ အချိန်ပိုင်းသာ လိုတော့သည်ဟု သူလည်း ယုံကြည်နေသည်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ ဓားသည် သူ၏သွေးများ၊ ရန်သူ့သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းလျက် ထပ်မံ တောက်ပလာပြန်သည်။

"လာစမ်း”

သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရန်သူများကို နောက်သို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။

"ဟားဟားဟား... ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် သေမှပဲ ဒီပွဲက ပြီးမယ်။"

သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတွင် ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိထားသော်လည်း သူ၏ ရယ်မောသံသည် အရိုင်းဆန်ကာ ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့လျက် တားဆီးမရနိုင်အောင် တိုက်ပွဲရင်ပြင်ထက်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

၎င်းမှာ အကျပ်အတည်းဆိုက်နေသူတစ်ဦး၏ အသံ မဟုတ်ပေ

တိုက်ပွဲ၏ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အပြည့်အဝ ခံစားနေရသော ရှင်သန်နေသူတစ်ဦး၏ အသံသာ ဖြစ်သည်။

လူသတ်သမားများပင် သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် အေးစိမ့်သွားကြသည်။

သူသည် ဒဏ်ရာများ ရနေသည်။ အရေအတွက်ချင်းလည်း မမျှပေ။ကျင့်စဉ်

အဆင့်ကလည်း နိမ့်ပါးသည်။

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်သည် အသက်ရှင်ရန် တိုက်ပွဲဝင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ

ပျော်ရွှင်မှုအတွက် တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်နေသည်ဟု သူတို့ ခံစားနေရသည်။