ရည်မှန်းချက်များ တစ်စစီ ပျက်စီးခြင်း

ပိုင်ကျီဟန်သည် သွေးစိုနေသော မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ဓားကို အောက်ချထားသော်လည်း ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်မထည့်သေးပေ။

တိုက်ပွဲ၏ အငွေ့အသက်များသည် လေထုထဲတွင် ဝေ့ဝဲနေဆဲဖြစ်ပြီး လောင်ကျွမ်းသွားသော ချီနံ့နှင့် သွေးညှီနံ့တို့မှာ ကပ်ပါလာသည်။

သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင်မူ သူ့ကို စိန်ခေါ်ရန် ဝံ့ရဲခဲ့သူများ၏ ရုပ်အလောင်းများသည် နှစ်ပိုင်းစီ ပြတ်လျက်ရှိနေကြသည်—၎င်းမှာ ပိုင်ရမ်၏ လက်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဝေးကွာသောနေရာမှ မီးတောက်သံများနှင့် ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာသော သေအံ့ဆဲဆဲ ညည်းတွားသံများမှအပ တိုက်ပွဲမြေပြင်တစ်ခုလုံးသည် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ချေပြီ။

ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ကျင့်ကြံသူများသည် အောင်နိုင်သူများအဖြစ် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ ရပ်နေကြပြီး ကျန်ရှိနေသော ရန်သူအနည်းငယ်မှာမူ လှုပ်ပင်မလှုပ်ရဲလောက်အောင် ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

ထိုသတ်ဖြတ်ပွဲ မြေပြင်၏ အထက်ပိုင်းတွင် ဧကရာဇ်နှင့် ဒုတိယမင်းသားတို့သည် ကြယ်ကြွေအင်ပါယာမှ ကျန်ရှိနေသော စစ်သေနာပတိများနှင့် ကိုယ်ရံတော်များ ဝန်းရံလျက် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

သူတို့ထဲမှ မည်သူမျှ အောင်နိုင်သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမျိုး မရှိကြတော့ပေ။

ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသည် ဒေါသနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့ကြားတွင် ဝေခွဲရခက်နေပြီး ဒုတိယမင်းသား၏ မျက်နှာမှာမူ အကျည်းတန်စွာပင် ဖြူဖျော့နေခဲ့သည်။

သူသည် ပိုင်ကျီဟန်ကို သွေးသားဖြင့် ဖန်တီးထားသော အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

သူသည် သူ၏ပြိုင်ဘက်ကို ဖယ်ရှားရန်၊ သူ၏ဆရာပေးထားသော တာဝန်အတိုင်း ပိုင်ကျီဟန်ကို သတ်ဖြတ်ရန်နှင့် သူ၏ဆရာနှင့် နောက်ကွယ်မှ ထောက်ပံ့သူများထံမှ အင်အားကြီးမားသော ထောက်ခံမှုများ ရရှိရန် စသည့် စီစဉ်ထားသမျှ အရာအားလုံးကို အောင်မြင်တော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ သူတည်ဆောက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ တစ်ချိန်က သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခဲ့သော ဝတ်ရုံသည် စုတ်ပြဲပြီး သွေးနီရောင်များ စွန်းထင်းနေသည်။ သူ၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော ရုပ်ရည်အစား ပိုမိုရက်စက်ပြီး အန္တရာယ်ရှိသော ပုံရိပ်တစ်ခုက အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်လိုက်သည်။ ခြေလှမ်းတိုင်းသည် ဟိန်းထွက်နေပြီး ကျန်ရှိနေသော စစ်သည်များကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

သူ နောက်ဆုံး ရပ်လိုက်သောအခါ ဒုတိယမင်းသားကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်—၎င်းမှာ ကြင်နာသော အပြုံးမျိုးမဟုတ်ဘဲ လှောင်ပြောင်သော အပြုံးသာ ဖြစ်သည်။

"ကဲ..." ပိုင်ကျီဟန်က ဆိုလိုက်သည်။ သူ၏အသံသည် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း တိတ်ဆိတ်မှုကို ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြတ်တောက်သွားသည်။ "ဒါ မင်းမျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲလား"

ဒုတိယမင်းသားသည် တောင့်တင်းသွားပြီး ပြန်လည်မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပေ။

ပိုင်ကျီဟန်သည် ခေါင်းကို အသာစောင်းလိုက်ပြီး သွေးများစွန်းပေနေသော သူ၏နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုသည့် အမူအရာ ဖြစ်ပေါ်နေဆဲပင်။

"မင်းက မင်းရဲ့စစ်တပ်၊ မင်းရဲ့ ဗလာသန့်စင်ခြင်းနဲ့ မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် နောက်ခံလူတွေနဲ့ လာခဲ့တာပဲ... ဒါပေမဲ့ အခု ဒီမှာကြည့်စမ်း။ မင်းကတော့—" သူက မင်းသားဘက်သို့ ပျင်းရိစွာ လက်ညှိုးထိုးပြရင်း "—ငါက မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးထားလို့သာ အခုထိ အသက်ရှူနေရတာ"

ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း လှုပ်ခတ်သွားသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ့ကို ဧကရာဇ်တစ်ပါးအနေနှင့် အဘယ်ကြောင့် ဂရုမစိုက်သနည်း။ ကြယ်ကြွေအင်ပါယာကိုရော အဘယ်ကြောင့် အရေးမစိုက်သနည်းဆိုသည်ကို သူ နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထိုအမှန်တရားကို သဘောပေါက်သွားသည့်အခါ သူသည် အစွမ်းမဲ့မှုများကြောင့် မတုန်လှုပ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

မျိုးနွယ်စု တစ်ခုတည်း

အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်အောင် အားကောင်းသော မျိုးနွယ်စုတစ်ခု… ၎င်းမှာ မည်သို့သော အရာမျိုးနည်း။

အင်ပါယာကိုယ်တိုင် လုံးဝပျက်စီးသွားခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ဧကရာဇ်မိသားစု ပါဝင်ပတ်သက်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကောင်းကင်အင်ပါယာနှင့် မတူဘဲ ဧကရာဇ်မိသားစုသည် အကြွင်းမဲ့အာဏာကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ကြယ်ကြွေအင်ပါယာ တွင်မူ ဧကရာဇ်မိသားစုကို အနိုင်ယူခြင်းမှာ အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယမင်းသား၊ ပဉ္စမမင်းသားနှင့် ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်တော့မည့် သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သာမန်လူသားများကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေကြတော့သည်။

ပဉ္စမမင်းသားသည် ဒုတိယမင်းသားကို ဒေါသတကြီးဖြင့် မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူသည် လူအမဟုတ်ပေ။ ဤကပ်ဘေးတစ်ခုလုံးသည် ဒုတိယမင်းသား၏ အကြံအစည်ကြောင့် ဖြစ်လာရခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ ထိုအကြံအစည်ကြောင့်ပင် သူသည် အစောပိုင်းက အရိုက်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုမူ သူနောင်တော်၏ မောက်မာမှုကြောင့် သူတို့အားလုံးသည် ဘယ်သောအခါမှ မယှဉ်နိုင်သော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရပြီး ကြီးစွာသော ဒုက္ခနှင့် ကြုံနေရပြီဖြစ်သည်။

မင်းသမီး စွန်းယောင်ချင်းတစ်ဦးတည်းသာ ထူးဆန်းစွာပင် တည်ငြိမ်နေပြီး အရာအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ပိုင်ကျီဟန်က အသာအယာ ရယ်မောလိုက်၏

"ကဲ... အခုဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာက ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာကို ငါတို့ ဆုံးဖြတ်ကြမလား"

သူက ကြေညာလိုက်သည်။

ဒုတိယမင်းသား၏ လည်ချောင်း ခြောက်ကပ်သွားသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ ပွင့်ဟသွားသော်လည်း စကားလုံးတစ်လုံးမှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။

ပိုင်ကျီဟန်၏ အကြည့်များ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါများ ပိုမိုထက်မြက်လာသည့် အခါမှသာ ဒုတိယမင်းသား သဘောပေါက်လိုက်သည်—နောက်တစ်

ယောက်မှာ သူဖြစ်တော့မည်ကိုပင်။

ပိုင်ကျီဟန်၏ ရွှေရောင်မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏

"အကြီးအကဲ ရှုဟိုင် ဘယ်မှာလဲ"တိုးညှင်းသော်လည်း ခြိမ်းခြောက်မှုအပြည့်ပါသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ အစကတည်းက ပိုင်ကျီဟန်သည် သူတစ်ခါမှ မကြားဖူးသော ထိုလူကို လိုက်လံရှာဖွေနေပုံရသည်။

ဒုတိယမင်းသားသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ကြောင်အသွားခဲ့သည်။ ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ၏နောက်ကွယ်မှ လူကို မည်သို့သိနေသနည်းကို သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

ထိုအမည်—အကြီးအကဲ ရှူဟိုင်ဆိုသည်မှာ သူ မည်သည့်အခြေအနေမျိုးတွင်မှ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း သို့မဟုတ် အသိပေးခြင်းမျိုး မလုပ်ခဲ့ဖူးသော အမည်ဖြစ်သည်။

အရာရာတိုင်း၏ သတင်းပို့ချက်များကို ရရှိနေသော သူ၏ခမည်းတော် ဧကရာဇ်ပင်လျှင် အကြီးအကဲ ရှူဟိုင်အကြောင်းကို မသိရှိပေ။

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်ကမူ သိနေပုံရသည်။

သူသည် စိတ်ကိုအတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းလိုက်ပြီး အားမပါသော ရယ်သံဖြင့်

"အကြီးအကဲ ရှူ... ဘယ်သူလဲ? ကျွန်တော် မသိ”

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် လေထုကြီးတစ်ခုလုံး ခဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ပိုင်ကျီဟန်မှာ လှုပ်ပင်မလှုပ်သော်လည်း သူ၏ထံမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အရှိန်အဝါသည် ဒုတိယမင်းသား၏ လည်ပင်းကို ဓားဖြင့် ဖိထားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

မင်းသားသည် အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်သွားပြီး နှလုံးသည် နံရိုးများကို ရိုက်ခတ်မတတ် ပြင်းထန်စွာ ခုန်လာကာ ဒူးများပင် ခွေကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

အသက်ရှူရသည့် အကြိမ်တိုင်းသည် ချောက်ကမ်းပါး အစွန်းတွင် ရပ်နေရသကဲ့သို့ပင်—စကားတစ်လုံး မှားပြောမိလျှင်ဖြစ်စေ၊ အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားမှု မှားယွင်းမိလျှင်ဖြစ်စေ သူသည် ဘယ်သောအခါမှ ပြန်မလာနိုင်တော့မည့် အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ထဲသို့ ထိုးဆင်းသွားရတော့မည်။

"ဟူး... ဟူး..."

တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ဖိနှိပ်ထားသော မမြင်ရသည့် ဖိအားများကြောင့် သူသည် အသက်ရှူရန် ရုန်းကန်နေရပြီး ကျောပြင်တစ်ခုလုံးတွင်လည်း ချွေးအေးများ စိုရွှဲနေသည်။

"ငါ့ရဲ့ စိတ်ရှည်နိုင်စွမ်းကို လာမစမ်းနဲ့... ဒုတိယမင်းသား”

ပိုင်ကျီဟန်၏ လေသံမှာ အေးစက်လှသည်။

"နောက်တစ်ခါ ထပ်စမ်းကြည့်လိုက်... မင်းရဲ့ ခေါင်းက ကိုယ်နဲ့ တခြားစီ ဖြစ်သွားစေရမယ်"

ထပ်ပြီး ရှင်းပြနေစရာ မလိုတော့ပေ။ ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်းသည် အလွတ်သဘော ခြိမ်းခြောက်နေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း လူတိုင်း သိနိုင်သည်။

သူ အလိုရှိသော အဖြေကို မရရှိပါက သူတို့အားလုံး အသတ်ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းနားလည်သွားစေရန် သူသည် လုံလောက်သော သက်သေများကို ပြသပြီးဖြစ်သည်။

ဒုတိယမင်းသားသည်လည်း လက်ရှိအခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။ အကယ်၍ သူသာ အစောပိုင်းကကဲ့သို့ တစ်ခုခု ထပ်မံလှည့်ဖြားရန် ကြိုးစားပါက ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အသေအချာ အသတ်ခံရပေတော့မည်။

သူသည် သူပိုင်ဆိုင်သမျှ အကွက်တိုင်းကို ထုတ်သုံးပြီးပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ခမည်းတော်နောက်ကွယ်တွင် တိတ်တဆိတ် ပျိုးထောင်ထားခဲ့သော လျှို့ဝှက်အင်အားစုများကိုပင် ထုတ်သုံးခဲ့ပြီးပြီ မဟုတ်ပါလော

ယခုအချိန်တွင် လှည့်ဖြားနေခြင်းက ဘာထူးတော့မည်နည်း။

သူသည် လက်လျှော့လိုက်ပြီး အရာအားလုံးကို ရိုးရိုးသားသားပင် ပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

"ကျွန်... ကျွန်တော် ဆရာ့ရဲ့ တည်နေရာကို မသိဘူး”

ပိုင်ကျီဟန်၏ အကြည့်မှာ အန္တရာယ်ရှိစွာပင် ထက်ရှသွားသည်။

"မင်း မသိဘူး ဟုတ်လား?"

မင်းသားမှာ တုန်လှုပ်သွားချေ၏

"သူ ကျွန်တော့်ကို တတ်နိုင်သမျှ အကူအညီတွေ အကုန်ပေးခဲ့တာပါ။"

ထိုကူညီပေးခဲ့သူများမှာလည်း ထွက်ပြေးကုန်ကြချေပြီ သို့မဟုတ် ပိုင်မျိုးနွယ်စု မဟာအကြီးအကဲ၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ကြရပြီဖြစ်သည်။

"သူက သူကိုယ်တိုင် ပေါ်လာစရာ မလိုဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်။ အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့... သူ ထွက်ပြေးသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”

ပြန်လှန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူ၏ဆရာသည် အမြဲတမ်း သတိကြီးသူဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အစီအစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်မျှ မှားယွင်းသွားပါက သူသည် ဘယ်သောအခါမှ

ထပ်မံပေါ်လာတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ တွက်ဆလိုက်သည်။ အစီအစဉ် အောင်မြင်ကြောင်း တစ်စုံတစ်ဦးက အတည်မပြုမချင်း အကြီးအကဲ ရှူဟိုင်သည် ဘယ်တော့မှ ပြန်လာမည်မဟုတ်ပေ။

သူ၏ ရှုံးနိမ့်မှုနှင့် သူ၏လူများ အားလုံး သေဆုံးသွားမှုတို့ကြောင့် သူသည်လည်း သူ၏နောက်လိုက်များနှင့်အတူ စွန့်ပစ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီဆိုသည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

သူသည် တုံ့ဆိုင်းနေပြီး ပိုင်ကျီဟန်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်မိသည်။ ပိုင်ကျီဟန်မနေဖြင့် သူ့စကားကို ယုံ၊ မယုံ မသိသော်လည်း ၎င်းမှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်မှာမူ သူ့ကို လုံးဝမယုံကြည်သော်လည်း မင်းသားမှာ အမှန်အတိုင်း ပြောနေခြင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းမိသည်။ သို့သော်လည်း မင်းသား ပြောသည်မှာ အမှန်ဖြစ်စေ၊ အမှားဖြစ်စေ သူသည် အသုံးမဝင်တော့လျှင် အသက်ရှင်လျက် ထားရခြင်းမှာ ဘာအကျိုးထူးမည်နည်း။

သို့သော်ငြားလည်း ထုတ်ယူရန် သတင်းအချက်အလက်အချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

အကြီးအကဲ ရှူဟိုင် ထွက်ပြေးသွားခဲ့လျှင်ပင် ထိုလူ၏ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်များ သို့မဟုတ် သူ၏နောက်ကွယ်မှ အဖွဲ့အစည်းအကြောင်းကို မင်းသားအနေဖြင့် သိရှိထားနိုင်ပေသည်။

"မင်း အကြီးအကဲ ရှူဟိုင်နဲ့ ဘယ်လိုစတွေ့တာလဲ" ပိုင်ကျီဟန်က မေးလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ သူ့အကြောင်း မင်း ဘာသိထားလဲ"

ဒုတိယမင်းသားသည် ချက်ချင်း ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။ သူ၏ခေါင်းသည် ငိုက်စိုက်ကျနေပြီး နှုတ်ခမ်းများက တုန်ရီနေသည်—ယခုတစ်

ကြိမ်တွင်မူ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လွန်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ၏မျက်လုံးများသည်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခု ကျိုးပဲ့သွားသကဲ့သို့ ဗလာဖြစ်နေသည်။

သူ နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလိုက်သည့်အခါ သူ၏အသံမှာ တိုးညှင်းလှသည်။

"... အခုတော့ ဒါတွေက အရေးမကြီးတော့ပါဘူး... ဟုတ်တယ်မလား"

သူ၏စကားလုံးများတွင် လက်လျှော့လိုက်သည့် အရိပ်အယောင်များ လွှမ်းမိုးနေသည်။

တစ်ချိန်က ထီးနန်းကို ဆက်ခံရန် အကွက်ချစီစဉ်ခဲ့သော မောက်မာသည့် မင်းသားတစ်ပါးသည် ယခုအခါ ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်

နေသည်။

သူက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းနှင့် တည်ငြိမ်စွာပင် စတင်ပြောကြားခဲ့သည်။

"တကယ်က သူ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး။ သူ့ကိုယ်သူ အကြီးအကဲ ရှူဟိုင်လို့ ခေါ်တာပဲ သိတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က... ကျွန်တော့်မှာ ဘာမှမရှိတဲ့ အချိန်တုန်းက သူ ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာခဲ့တာ"

သူက မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေသော်လည်း တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

"အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်က ထီးနန်းဆက်ခံဖို့အတွက် ရေပန်းစားတဲ့သူတောင်မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပါရမီကလည်း သာမန်ပဲ၊ ကျင့်ကြံခြင်းကလည်း ရှေ့မတိုးနိုင်တော့ဘူး၊ သွေးမျိုးဆက်ကလည်း မသန့်စင်ဘူး။ နန်းတွင်းကလူတွေက ကျွန်တော့်နာမည်ကိုတောင် မမှတ်မိကြတော့တဲ့ အချိန်ပေါ့"

သူ၏လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး ခါးသီးသော လေသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာ သူ ပေါ်လာခဲ့တယ်။ ဆရာရှူဟိုင်ပေါ့။ သူက ကျွန်တော့်ကို သန်မာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်... ကျွန်တော့်မှာ ကြီးကျယ်တဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ သင့်တော်တဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားရှိတယ်တဲ့"

သူ၏နှုတ်ခမ်းများမှ ရယ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျွန်တော်ကလည်း သူ့ကို ယုံခဲ့တယ်။ မဟုတ်ဘူး! ကျွန်တော်က သူ့ကို ယုံချင်ခဲ့တာ"

သူက ဆိုသည်။

"သူက အဲဒီစကားတွေကို တကယ်ဖြစ်အောင်လည်း လုပ်ပေးခဲ့တယ်။ သူ ပေါ်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ အရာရာ ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာတယ်။ တော်ဝင်ဘဏ္ဍာတိုက်မှာတောင် မရှိနိုင်တဲ့ ရတနာတွေ၊ ဆေးလုံးတွေနဲ့ နည်းစနစ်တွေကို သူ ကျွန်တော့်ကို ပေးခဲ့တယ်။ အဲဒါတွေနဲ့ပဲ ကျွန်တော်က ကိုယ့်ဂိုဏ်းဂဏကို ချဲ့ထွင်ပြီး ထီးနန်းအတွက် တကယ့်ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တာ"

"ကျွန်တော် သတိမထားမိခင်မှာပဲ ကျွန်တော့်မှာ အင်အားတွေ ရှိနေပြီ။ တကယ့် အင်အားတွေပေါ့။ ကြီးကျယ်တဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေက ထောက်ခံသူတွေနဲ့ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတွေက ကျွန်တော့်အမိန့်အောက် ရောက်လာခဲ့တယ်။ အရေးကြီးဆုံးကတော့ ကျွန်တော့်မှာ ဆရာ့ရဲ့ ထောက်ခံမှု ရှိနေတာပဲ"

သူက ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူ၏အတွင်းစိတ်ထဲတွင်မူ ထိုအင်အားများသည် တကယ့်အင်အားများ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ဆရာက ပေးထားခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း သူသိနေသည်။

သူ၏ဆရာထံမှ စကားတစ်လုံးသည် သူ၏ လှပသော ထင်ယောင်ထင်မှားမှုများကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် လုံလောက်လှသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ရှေ့ဆက်နိုင်ရန်အတွက် ထိုအရာများသည် သူကိုယ်တိုင် ပိုင်ဆိုင်သည့် အရာများဟု ဆက်လက်ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

"သူက မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်လို့ ပြောခဲ့ပေမဲ့ သူ တကယ့်အစွမ်းကို ဖုံးကွယ်ထားတယ်လို့ ကျွန်တော် အမြဲခံစားရတယ်။ မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ပညာရှင် အများကြီးကို သူ စေခိုင်းနိုင်ပုံကို ကြည့်ရင် သူက တကယ့်တော့ အမတအဆင့်တောင် ဖြစ်နိုင်တယ်"

ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်သွားသည်။

မင်းသားများအကြား ထီးနန်းလုရာတွင် မရိုးသားသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခြင်းမှာ သာမန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း ပြင်ပလူတစ်ဦး၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံယူခြင်းမှာမူ ရည်မှန်းချက်ကြီးခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ သစ္စာဖောက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဤအကြံအစည်ကြီး မအောင်မြင်မီ ဖော်ထုတ် အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ကံကောင်းသည်ဟုပင် ဆိုရပေမည်။