ဆဋ္ဌမအဆင့် အခွင့်အရေးနှင့် ပျံလွှားမြွေကျင့်စဉ်၏ ဆက်စပ်ကျင့်စဉ်။

"မြင်ရတာ တကယ် ရင်နာစရာ ကောင်းလိုက်တာဗျာ..."

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသည် တောင်ကြားအတွင်းရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ညည်းတွားလိုက်သည်။

မူလက သစ်သားအိမ်လေးများဖြင့် စည်ကားခဲ့သော နေရာသည် မနေ့ညက မိစ္ဆာသားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် တစ်ဝက်ကျော်ကျော် ပျက်စီးပြိုလဲခဲ့ရလေပြီ။

မြေပြင်အနှံ့တွင် ကြီးမားသော တွင်းချိုင့်များနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ မြေအက်ကွဲကြောင်းကြီးများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ထို့ထက်ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ မြေပြင်တစ်ခုလုံး သွေးအိုင်များဖြင့် ရဲရဲတောက်နေခြင်းပင်။ လေထုထဲတွင်လည်း သွေးညှီနံ့များ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတိုင်းလိုလို ဒဏ်ရာကိုယ်စီ ရရှိထားကြသည်။ သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ...

သူတို့ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသည်။ မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ရောက်မသွားခဲ့ကြပေ။

"ကံကောင်းလို့ပေါ့ဗျာ... အကြီးအကဲ တစ်ယောက် ဝင်ကူညီပေးခဲ့လို့သာပေါ့... မဟုတ်ရင် ပထမအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း မိစ္ဆာသားရဲ (၇) ကောင်၊ (၈) ကောင်ကို ငါတို့ ဘယ်လို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ..."

"အဲ့ဒီ အကြီးအကဲသာ မရှိရင်၊ ငါတို့ သေပြီ..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

မနေ့ညက အခြေအနေ မည်မျှထိ အန္တရာယ်ကြီးမားခဲ့ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိသည်။ မိစ္ဆာသားရဲ (၁၀၀) ကျော် တောင်ကြားထဲ ဝင်ရောက်မွှေနှောက်ခဲ့ရာ၊ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အများအပြား အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရ၏။

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အကြီးအကဲသာ ဝင်မပါခဲ့လျှင်၊ ယခုကျန်ရှိနေသော သူများထဲမှ လူမည်မျှ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နိုင်မည်ကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းရဲပေ။

ထို့ကြောင့် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတိုင်းသည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို အလွန် ကျေးဇူးတင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သူတို့၏ အသက်သခင် ကျေးဇူးရှင်ပင်။

"ဒါပေမဲ့... အဲ့ဒီ အကြီးအကဲက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ... အရိပ်တောင် မတွေ့ရတော့ပါလား..."

"အဲ့ဒီ အကြီးအကဲက ပထမအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း မိစ္ဆာသားရဲ (၇) ကောင်၊ (၈) ကောင်ရဲ့ အလောင်းတွေကို ယူပြီး တိတ်တဆိတ် ထွက်သွားပြီလေ... သူက သူ့သရုပ်မှန်ကို ထုတ်မပြချင်လို့ နေမှာပါ..."

"နှမြောစရာပဲကွာ... လူချင်းတွေ့ပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ပြောချင်နေတာ... ဒီလောက် မြန်မြန် ထွက်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး..."

"ဒါက အကြီးအကဲရဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲလေ... ငါတို့က အတင်းအကြပ် လုပ်လို့မရပါဘူး..."

"ဟုတ်တယ်... အကြီးအကဲတွေမှာလည်း သူတို့ အခက်အခဲနဲ့ သူတို့ ရှိမှာပေါ့... ကျေးဇူးတင်တတ်ရင် လုံလောက်ပါပြီ..."

လူအုပ်ကြီးသည် တက်ကြွစွာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။ သူတို့သည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အကြီးအကဲကို လူချင်းတွေ့ပြီး ကျေးဇူးတင်ချင်ကြသည်။ သို့သော် ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် အမည်မဖော်လိုသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

မိစ္ဆာသားရဲများကို နှိမ်နင်းပြီးသည်နှင့် တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သူ့ခြေရာကို လိုက်ရှာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စပင်။

"ဒီတစ်ခေါက် ငါတို့ အထိနာခဲ့တယ် ဆိုပေမဲ့..."

"တစ်ချက်တည်းနဲ့ မိစ္ဆာသားရဲတွေ အများကြီး သတ်လိုက်နိုင်တော့... ဒီတစ်ဆောင်းလုံး အစာရေစာ အတွက် ပူစရာ မလိုတော့ဘူး..."

"အစာရေစာ မလိုတာတင် မကဘူး၊ ပိုတောင် ပိုနေဦးမယ်... ဒီသားရဲတွေရဲ့ ခြေသည်း၊ အကြေးခွံ၊ အရေခွံတွေက တန်ဖိုးရှိတာကိုး... ဒီတစ်ခေါက်တော့ အမြတ်ထွက်တယ် ပြောရမယ်..."

"ပိုအရေးကြီးတာက... တောင်ကြားထဲမှာ မိစ္ဆာသားရဲတွေ အများကြီး သေသွားတော့၊ ဒီနေရာက သူတို့အတွက် အန္တရာယ်နယ်မြေ ဖြစ်သွားပြီ... နောက်ထပ် လာတိုက်ခိုက်ရဲမှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

"ဒီလိုဆိုရင် လောလောဆယ် ငါတို့ လုံးဝ ဘေးကင်းသွားပြီပေါ့..."

လူတိုင်း အတိုင်းအထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားကြသည်။ မူလက မြစိမ်းတော ဈေးတန်း ပြန်လည် မတည်ဆောက်မီ မိစ္ဆာသားရဲ လှိုင်းများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပြီး သေဆုံးသွားမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။

ယခုမူ မနေ့ညက တိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူတို့ နေထိုင်ရာ တောင်ကြားသည် ထူးဆန်းစွာပင် ပိုမို လုံခြုံစိတ်ချရသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့ ဤနေရာမှ ယာယီ ပြောင်းရွှေ့စရာ မလိုတော့ပေ။ ထို့ပြင် ဤတိုက်ပွဲကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး မိစ္ဆာသားရဲ အလောင်းကောင် အမြောက်အမြားနှင့် အစားအစာများကိုပါ ရရှိလိုက်ကြသည်။

လူတိုင်းနီးပါး အမြတ်ရလိုက်ကြသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ကြည့်လျှင် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှု တစ်ခုပင်။ တစ်ခုတည်းသော ဝမ်းနည်းစရာမှာ မိစ္ဆာသားရဲများ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားသော လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအခြေအနေသည် ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သော ကံတရားပင်။ သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းသို့ လာရောက်ပြီး မသေမျိုး လမ်းစဉ်နှင့် ဉာဏ်အလင်းကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကတည်းက၊ ဤကဲ့သို့သော နေ့ရက်မျိုး ရောက်လာမည်ကို မျှော်လင့်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သေဆုံးခြင်းနှင့် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံခြင်း ဆိုသည်မှာ သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းတွင် နေ့စဉ် ကြုံတွေ့နေကျ ရိုးရှင်းသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အများစုသည် ထိုအရာများနှင့် ယဉ်ပါးနေပြီး ထုံသွားကြလေပြီ။

"ကဲ... စကားတွေ သိပ်များမနေကြနဲ့တော့..."

"ပြန်လည် တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းတွေ မြန်မြန် စကြရအောင်..."

"ပျက်စီးသွားတဲ့ သစ်သားအိမ်တွေကို ပြန်ဆောက်ရမယ်..."

"သန့်ရှင်းရေးတွေလည်း သေချာ လုပ်ရဦးမယ်..."

"ပြီးတော့ ဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ် ခွဲဝေရဦးမယ်..."

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသဖြင့် အလွန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြသော်လည်း၊ စစ်ပွဲအပြီး ပြန်လည် တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းများသည်လည်း လက်မလည်အောင် များပြားလှသည်။

ယခုအချိန်သည် အနားယူနေရမည့် အချိန် မဟုတ်သေးပေ။

......

ထိုအချိန်တွင် ဖန်ဝေ၏ နေအိမ်၌ ဖြစ်သည်။

သူတို့ မိသားစုသည် တစ်ညလုံး မြေအောက်ခန်းထဲတွင် ပုန်းအောင်းရင်း ကြောက်လန့်တကြား တုန်ရီနေခဲ့ကြသည်။

မနက်လင်းမှသာ မြေအောက်ခန်းထဲမှ ထွက်လာရဲကြ၏။

"ကိုဖန်... ကျွန်မတို့... အသက်ရှင်နေသေးတယ်နော်..."

ဇနီးသည် လီကျိုးသည် ဝမ်းသာလွန်းသဖြင့် စကားပင် ကောင်းကောင်း မပြောနိုင်တော့။ မူလက မိစ္ဆာသားရဲ အများအပြား၏ တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သူမတို့ မိသားစု သေချာပေါက် သေဆုံးရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ကံကြမ္မာ အလှည့်အပြောင်း ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူ ထင်မှတ်ထားပါမည်နည်း။

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ မိစ္ဆာသားရဲ အများအပြားကို သတ်ဖြတ်ကာ တောင်ကြား တစ်ခုလုံးကို ကယ်တင်သွားခဲ့၏။

သူမတို့လို သာမန် ကျင့်ကြံသူ မိသားစုလေးသည်လည်း ဤကပ်ဘေးကြီးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ရသည်။ သူမသည် သေရွာပြန် တစ်ယောက်လို ခံစားနေရပြီး၊ ပြောမပြတတ်အောင် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့ တကယ် အသက်ရှင်ခဲ့ပြီ..."

"ကံကောင်းလို့ မနေ့ညက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ပေါ်လာခဲ့လို့ပေါ့..."

"သူက ဝင်ပါတာနဲ့ တစ်ခါတည်း ပထမအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း မိစ္ဆာသားရဲ (၇) ကောင်၊ (၈) ကောင်ကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်တယ်တဲ့..."

"ပထမအဆင့် အစောပိုင်းနဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတွေကိုလည်း အများကြီး သတ်ပစ်လိုက်သေးတယ်..."

"သူ့တစ်ယောက်တည်းရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ စစ်ပွဲ အခြေအနေ တစ်ခုလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်တာ..."

"ငါတို့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေ ကြားထဲမှာ 'ဝပ်နေတဲ့ ကျား၊ ပုန်းနေတဲ့ နဂါး' တွေ တကယ် ရှိနေတာပဲ..."

"ဂိုဏ်းသား တပည့်တွေတောင် သူ့လောက် စွမ်းချင်မှ စွမ်းမှာ..."

ဖန်ဝေသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မနေ့ညက ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျင့်ကြံသူ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်သည်ကို သူ မမြင်လိုက်ရပေ။

သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ... ညဉ့်ကောင်းကင်ယံကို ခွဲဖြတ်သွားသော ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ထိုအလင်းတန်း ကျရောက်လိုက်သည်နှင့် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင်သည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ် ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရကာ သေဆုံးသွားသည်။ ထိုအခြင်းအရာကိုသာ သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။ မိစ္ဆာသားရဲက မည်မျှပင် စွမ်းအားကြီးပါစေ၊ ထိုရွှေရောင် အလင်းတန်းကို တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင်၊ ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကိုမှ 'စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူ' ဟု ခေါ်ထိုက်သည်ဟု သူ ခံစားမိလိုက်သည်။

………