သက်တမ်း ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ခြင်း၊ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ မြစိမ်းတော ဈေးတန်းသို့ ပြန်လာခြင်း (အပိုင်း - ၂)

"ဒါကြောင့်... သူတို့က မြစိမ်းတော ဈေးတန်း ပြန်လည် တည်ဆောက်ရေးကို မလောကြတာ..."

"အခုတော့ အကုန်လုံး သဘောတူညီမှု ရသွားကြပြီဆိုတော့၊ စွမ်းဆောင်ရည်ပိုင်းက အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာပြီ..."

အတွင်းသိ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို လျှို့ဝှက်စွာ ဖွင့်ဟပြောကြားလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါဆိုရင်... ကျွန်တော်တို့ မြစိမ်းတော ဈေးတန်းထဲမှာ နေခွင့်ရနိုင်မလား..."

လူအများအပြားက စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးမြန်းကြ၏။

မည်သို့ဆိုစေ ဈေးတန်း အတွင်းပိုင်းတွင် နေခွင့်ရမည်ဆိုပါက၊ မည်သူက ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်တွင် နေချင်ကြပါမည်နည်း။

ဈေးတန်း အတွင်းပိုင်းတွင် အရင်းအမြစ်များ ပေါများရုံ သာမက၊ ဝိညာဉ်ချီလည်း သိပ်သည်းသည်။

ပိုအရေးကြီးသည်မှာ လုံခြုံရေး အာမခံချက် ရှိခြင်းပင်။

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများ အတွက်မူ ကောင်းကင်ဘုံ တစ်ခုနှင့် မခြားနားပေ။

"ဟူး... အရင်တုန်းကတော့ မြစိမ်းတော ဈေးတန်းကို နှစ်ဆ ချဲ့ထွင်မယ်၊ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေကို နေခွင့်ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့ကြတာပဲ..."

"အခုကြည့်ရတာ စိတ်ကူးယဉ် သက်သက်ပဲ ဖြစ်မယ့်ပုံပဲ..."

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ တိုးချဲ့လိုက်တဲ့ နှစ်ဆ ဧရိယာက ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဆေးဂိုဏ်းကို ပေးလိုက်ရလို့လေ..."

"ဆိုင်ခန်းတွေ၊ လူနေအိမ်တွေကို ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဆေးဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေက ကြိုတင် ဦးထားပြီးပြီ..."

"ငါတို့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် နေရာ မရှိတော့ဘူး..."

"မင်းမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှိရင်တောင် ဝင်နေလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက ကူရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဈေးတန်း အတွင်းပိုင်းတွင် နေထိုင်ခွင့် ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပေ။

သူတို့သည် ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်တွင်သာ ဆက်လက် နေထိုင်ရဦးမည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ... မြစိမ်းတော ဈေးတန်းကို ပိုကြီးအောင် လုပ်လို့ မရဘူးလား..."

"ဒါဆိုရင် ကျင့်ကြံသူတွေ ပိုပြီး လက်ခံလို့ ရမှာပေါ့..."

"ဟုတ်တယ်လေ... ငါတို့က အလကားနေမှာမှ မဟုတ်တာ၊ အခွန်ဆောင်မှာပဲလေ... သူတို့ ပိုက်ဆံ မလိုချင်ကြဘူးလား..."

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အများအပြား နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

"ဟားဟား... ခင်ဗျားတို့ နားမလည်ပါဘူးဗျာ... ဒါက ပိုက်ဆံကိစ္စ မဟုတ်ဘူး..."

"ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်သွေးကြောမှာ ပါဝင်တဲ့ ဝိညာဉ်ချီ ပမာဏက အကန့်အသတ် ရှိတယ်..."

"အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက နည်းနည်း ပိုသုံးလိုက်ရင်၊ ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် နည်းသွားရော..."

"ဒါကြောင့် ဝိညာဉ်သွေးကြော တစ်ခုက လက်ခံနိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်မှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိတယ်..."

"တကယ်လို့ လူတွေ အများကြီး ဝင်နေလိုက်ရင်၊ ဂိုဏ်းသား ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ နေ့စဉ် ဝိညာဉ်ချီ စားသုံးမှုကို လျော့နည်းသွားစေလိမ့်မယ်..."

"သဘာဝကျကျပဲ... သူတို့က ငါတို့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေက ဝိညာဉ်ချီ လာလုစားမှာကို မလိုလားကြဘူးလေ..."

"ဒါကြောင့် ဈေးတန်းထဲမှာ နေထိုင်ခွင့်ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက်ကို ကန့်သတ်ထားတာ..."

"အခု သတ္တုသိုက် နှစ်ခုကို တူးဖော်ဖို့ ဂိုဏ်းသား ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ရောက်လာကြပြီ..."

"ဈေးတန်းထဲက အိမ်တွေကို သူတို့ အပြည့်ယူထားလိုက်ပြီ ဆိုတော့၊ ငါတို့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် နေရာ ဘယ်ရှိတော့မလဲ..."

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက ရှင်းပြလိုက်သည်။

ဤကိစ္စသည် ပိုက်ဆံနှင့် မဆိုင်ဘဲ၊ ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်သွေးကြောက ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည့် ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက် အကန့်အသတ် ရှိနေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း သူ ထောက်ပြလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းသား ကျင့်ကြံသူများ၏ ကျင့်ကြံခြင်း စွမ်းဆောင်ရည်ကို အာမခံချက် ပေးနိုင်ရန်အတွက်၊ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများကို နေထိုင်ခွင့် ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်ရှိရှိ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဒါဆိုရင် မြစိမ်းတော ဈေးတန်း ပြန်လည် တည်ဆောက်ပြီးရင်တောင်၊ ငါတို့က ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်မှာပဲ နေရဦးမှာပေါ့..."

"သောက်ကျိုးနည်း... ဒီလိုဆိုရင် အခုလက်ရှိ ဘဝနဲ့ ဘာကွာတော့မှာလဲ..."

"ဟုတ်ပါ့ဗျာ... ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် သားရဲတစ်သောင်း တောင်တန်းထဲမှာ ရှင်သန်နိုင်နေပြီပဲ... ဘာကိစ္စ ဂိုဏ်းသား ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ အနိုင်ကျင့်တာ ခံပြီး နှစ်တိုင်း အခွန်ဆက်ဖို့ ပြန်သွားရမှာလဲ..."

"ဒီလိုတော့လည်း မပြောနဲ့လေ... မြစိမ်းတော ဈေးတန်းမှာ နေရတာ အားသာချက်တွေ ရှိပါတယ်... အနည်းဆုံးတော့ မိစ္ဆာသားရဲတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေ အလွယ်တကူ မလာရဲကြဘူး... အခု တောင်ကြားက ပိုလုံခြုံနေပြီ ဆိုပေမဲ့၊ ဟိုမိစ္ဆာသားရဲတွေ ပြန်မလာဘူးလို့ ဘယ်သူကများ အာမခံနိုင်မလဲ..."

"ဟုတ်တယ်... လုံခြုံရေးကို ထည့်မတွက်ရင်တောင်၊ ငါတို့ တိုးတက်ချင်ရင် ဂိုဏ်းက သန့်စင်ထုတ်လုပ်တဲ့ မှော်လက်နက်တွေ၊ အင်းကွက်တွေ နဲ့ ဆေးဝါးတွေ လိုအပ်သေးတယ်လေ..."

"အမှန်ပဲ... ငါတို့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေက ကုန်ကြမ်းလောက်ပဲ ရှာပေးနိုင်တာ... နောက်ဆုံး ထုတ်ကုန်တွေကိုတော့ ဂိုဏ်းသား ကျင့်ကြံသူတွေကပဲ သန့်စင်ပေးနိုင်တာ... ရှောင်လွှဲလို့ မရပါဘူး... ငါတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ဆန္ဒရှိရှိ ကိုယ်တိုင်လုပ်လို့မှ မရတာ..."

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အများအပြား အပြန်အလှန် ဆွေးနွေးငြင်းခုံနေကြ၏။

သူတို့လည်း ကူရာမဲ့ ဖြစ်နေကြသည်။

သို့သော် ရှေ့ဆက် တိုးတက်ချင်လျှင်၊ မြစိမ်းတော ဈေးတန်းသို့ ပြန်သွားပြီး ဂိုဏ်းသား ကျင့်ကြံသူများ၏ ခေါင်းပုံဖြတ်ခြင်းကို ခံရုံမှတစ်ပါး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

သေချာသည်မှာ အချို့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများကတော့ အမည်မဲ့ တောင်ကြားတွင် ဆက်နေခြင်းသည် ဆိုးရွားလှသည် မဟုတ်ဟု ခံစားမိကြသည်။

မြစိမ်းတော ဈေးတန်းသို့ ပြန်သွားပြီး သူများဆီ အခွန်ပေးရမည့် ဘဝကို သူတို့ မလိုလားကြပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မြစိမ်းတော ဈေးတန်း ပြန်လည် တည်ဆောက်ခြင်းသည် လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများအတွက် အကျိုးရှိသည်မှာ အမှန်ပင်။

အနည်းဆုံးတော့ သူတို့အတွက် သွားစရာ နေရာတစ်ခု ပိုလာခြင်း ဖြစ်သည်။

......

ထိုအချိန်တွင်၊ ကျန်းဖန်၏ နေအိမ်၌ ဖြစ်သည်။

ကျန်းဖန်နှင့် စုဝေဝေ တို့သည်လည်း မြစိမ်းတော ဈေးတန်း လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် တည်ဆောက်နေသည့် သတင်းကို ကြားသိထားကြ၏။

နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ကြာလျှင် မြစိမ်းတော ဈေးတန်း ပြီးစီးတော့မည်ဟု ဆိုကြသည်။

မည်သို့ဆိုစေ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ (၁၀) ယောက်ကျော်က ကိုယ်တိုင် ဦးစီးပြီး မှော်ပညာများကို အသုံးပြုကာ တည်ဆောက်နေသည် မဟုတ်ပါလော။

ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ယှဉ်လျှင် စွမ်းဆောင်ရည်ပိုင်းက မိုးနှင့် မြေလို ကွာခြားပေလိမ့်မည်။

လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အများအပြားအတွက် ဤအဖြစ်အပျက်သည် မကြုံစဖူး ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်ကြီးပင်။

"ယောကျ်ား... ကျွန်မတို့ မြစိမ်းတော ဈေးတန်းကို ပြန်ကြမလား..."

စုဝေဝေ မေးလိုက်သည်။

"မပြန်တော့ဘူးလေ... ဒီမှာ နေရတာက ပိုကောင်းပါတယ်..."

"အခွန်ပေးစရာလည်း မလိုဘူး..."

"ငါတို့ကို လာထိန်းချုပ်မယ့်သူလည်း မရှိဘူး..."

"အရင်းအမြစ်တွေ လိုချင်ရင်၊ ဈေးတန်းကို သွားဝယ်လိုက်ရုံပဲလေ..."

"ဘာကိစ္စ ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်ကို ပြန်သွားပြီး သူများမိုးခါးရေ သောက်နေရမှာလဲ..."

ကျန်းဖန် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အစောပိုင်း ကာလက သူသည် ရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်တွင် နေထိုင်ပြီး၊ နေမင်းကြီး ဓားဂိုဏ်း၏ ခေါင်းပုံဖြတ်ခြင်းကို သည်းခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က သူသည် အားနည်းခဲ့ပြီး၊ ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၁) မျှသာ ရှိသေးသည်။

တောရိုင်းထဲတွင် ရေရှည် နေထိုင်ခြင်းသည် သေလမ်းသာ ရှိပေမည်။

သို့သော် ယခုအခါ အခြေအနေများ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။

ဤကာလအတွင်း သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် အရှိန်ဖြင့် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး၊ ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၆) အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ။

စွမ်းအားပိုင်းတွင် ချီကျင့်ကြံခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ့တွင် တောရိုင်းထဲ၌ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းနှင့် အရည်အချင်း အပြည့်အဝ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မြစိမ်းတော ဈေးတန်း၏ ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်သို့ ပြန်သွားရန် အစီအစဉ် မရှိတော့ပေ။

သေချာသည်မှာ... အကယ်၍ မြစိမ်းတော ဈေးတန်း၏ အတွင်းပိုင်းတွင် နေထိုင်ခွင့်ရပြီး သိပ်သည်းသော ဝိညာဉ်ချီကို ခံစားခွင့်ရမည် ဆိုပါက၊ ပြန်သွားရန် စဉ်းစားကောင်း စဉ်းစားနိုင်သည်။

သို့သော် ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်တွင်သာ နေရမည် ဆိုပါက၊ သူ လုံးဝ စိတ်မဝင်စားပေ။

"ရှင်ပြောတာ မှန်ပါတယ်..."

"ပြီးတော့ တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျားတွေကို မွေးမြူဖို့က တောရိုင်းထဲမှာ နေတာ ပိုသင့်တော်တယ်..."

"မဟုတ်ရင်... အဆိပ်ပျားတွေ အပြင်က အမဲလိုက်ပြန်လာတဲ့အခါ ဂိုဏ်းသား ကျင့်ကြံသူတွေ တွေ့သွားရင် ပြဿနာ တက်နိုင်တယ်..."

"ဒီ အမည်မဲ့ တောင်ကြားမှာပဲ ဆက်နေပြီး ကျင့်ကြံတာ ပိုကောင်းပါတယ်..."

စုဝေဝေသည်လည်း သူမ၏ ယောကျ်ား ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံလိုက်သည်။

တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျားများသည် အပြည့်အဝ ကြီးထွားလာရန် အချိန်လိုအပ်သေး၏။

ရှေးဟောင်း ပိုးမွှားဆန်း ဖြစ်သော်လည်း ညတွင်းချင်း အစွမ်းထက်လာမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် အမည်မဲ့ တောင်ကြားသည် ရေမြေတောတောင် သဘာဝအလှများနှင့် ပြည့်စုံပြီး သာယာလှပသည်။

ပြင်ပလောကနှင့် ကင်းကွာနေသော ကောင်းကင်ဘုံလေး တစ်ခု ကဲ့သို့ပင်။

သူမသည် ဤနေရာကို သံယောဇဉ် တွယ်နေပြီးဖြစ်ရာ၊ လောလောဆယ်တွင် ထွက်ခွာသွားလိုစိတ် မရှိပေ။

"ဒါနဲ့ ယောကျ်ား... ရှင့်ရဲ့ ပျံလွှားမြွေ ကျင့်စဉ် တိုးတက်မှု အခြေအနေရော ဘယ်လိုရှိလဲ..."

စုဝေဝေ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူမ၏ ယောကျ်ားသည် ပျံလွှားမြွေ ကျင့်စဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်သော 'ချီကျင့်ကြံခြင်း ကဏ္ဍ' နှင့် 'အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်း ကဏ္ဍ' ကို ရရှိခဲ့ကြောင်း သူမ သိထားသည်။ ယင်းသည် ကြီးမားသော ကံကောင်းခြင်းပင်။

မည်သို့ဆိုစေ ၎င်းသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော ရှေးဟောင်း ကျင့်စဉ် တစ်ခု မဟုတ်ပါလော။

ယွမ်ချူး ဝိညာဉ်အင်းဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများပင် လိုချင်တပ်မက်နေကြသော်လည်း၊ 'နိဒါန်းပိုင်း'ကိုသာ ရရှိထားကြသည်။

"တိုးတက်မှုက မဆိုးပါဘူး... အခြေခံ သဘောတရားတွေကို စတင် နားလည်လာပြီလို့ ပြောလို့ရတယ်..."

"နှမြောစရာ ကောင်းတာက... မင်းက ဒီကျင့်စဉ်ကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း မရှိတာပဲ..."

"မဟုတ်ရင် မင်းလည်း လိုက်ကျင့်လို့ ရမှာ..."

ကျန်းဖန် အနည်းငယ် နောင်တရသလို ပြောလိုက်၏။

ဤကျင့်စဉ်သည် လူသား သက်တမ်း ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်နိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့်၊ အကယ်၍ စုဝေဝေလည်း လိုက်ကျင့်နိုင်ပါက၊ သူမ၏ အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းခရီးသည် များစွာ ဖြောင့်ဖြူးသွားပေလိမ့်မည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူသည် ကြွက်သားများထဲတွင် 'ပျံလွှားမြွေ သင်္ကေတ' (၁၀) ခုကျော်ခန့် ရေးဆွဲနိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာ စွမ်းအားသည် သိသိသာသာ တိုးတက်လာသော်လည်း၊ အရည်အသွေးပိုင်း ပြောင်းလဲသွားသည့် အဆင့်ထိတော့ မရောက်သေးပေ။

"မတတ်နိုင်ဘူးလေ... ဒီကျင့်စဉ်က အရမ်း ခက်ခဲလွန်းတယ်..."

"ကျွန်မမှာ အစပျိုးဖို့ ပါရမီ မပါလာလို့ နေမှာပါ..."

"ဒါပေမဲ့ သားရဲထိန်းကျောင်းခြင်းကို သင်ယူရတာနဲ့တင် ကျွန်မအတွက် လုံလောက်ပါပြီ..."

"တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျားတွေ အပြည့်အဝ ကြီးထွားလာရင်၊ ဘယ်ကျင့်ကြံသူကိုမှ ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူး..."

စုဝေဝေ ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ယခင်က တောသူမလေး ပုံစံ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါများ ပိုင်ဆိုင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုမှ နတ်သမီးလေး တစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

ယုံကြည်မှု ဆိုသည်မှာ အလိုအလျောက် ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ စွမ်းရည်အပေါ် အခြေခံပြီး ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းသာ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ လူတစ်ယောက်၏ စွမ်းရည်သည် အမှန်တကယ် သန်မာပါက၊ မည်မျှပင် ကြိုးစားပြီး နှိမ့်ချနေပါစေ၊ ယုံကြည်မှု ရှိနေမည်သာ ဖြစ်သည်။

ရုပ်ချောသောသူများ၊ စာတော်သောသူများ၊ ဉာဏ်ကောင်းသောသူများသည် သက်ဆိုင်ရာ ဂုဏ်ယူမှုနှင့် ယုံကြည်မှု ကိုယ်စီ ရှိကြသည် မဟုတ်ပါလော။

မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချသည်ဟု ပြောသောသူများသည် တကယ်တော့ ရိုးရိုးသားသား နှိမ့်ချခြင်း သက်သက်၊ သို့မဟုတ် လိမ်ညာပြောဆိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုပြီး တွန်းအားပေးမှ ဖြစ်တော့မယ်..."

ကျန်းဖန်သည် စုဝေဝေ၏ သွယ်လျသော ခါးလေးကို ဖက်လိုက်သည်။

"အို... တကယ်လား... ဒီရက်ပိုင်း တစ်ယောက်ယောက်က တာဝန် မကျေဘူးလားလို့နော်..."

စုဝေဝေ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများသည် အလွန် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေသည်။

"ဘာစကား ပြောတာလဲ... ကိုယ်က အမြဲတမ်း တက်ကြွနေတာပါကွာ..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းဖန် စိတ်ဆိုးသွားပြီး၊ ခင်ပွန်းသည် တစ်ယောက်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည် ရယူရန်အတွက် ဤမိန်းမကို ကောင်းကောင်း ပညာပေးလိုက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုညတွင် သူသည် (၇) ကြိမ်တိုင်တိုင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆက်ဆံခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် သူ၏ ဒူးများ မခိုင်ချင်တော့သလို ခံစားလိုက်ရ၏။

မတတ်နိုင်ပေ။ စုဝေဝေ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ၊ သူမ၏ 'ထိုက်ယင် အပျိုစင်ခန္ဓာ' သည်လည်း ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့သည်။

သာမန် ယောကျ်ားတစ်ယောက် ခံနိုင်ရည် ရှိသော အခြေအနေမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။

……