ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၇) သို့ တက်လှမ်းခြင်း
Vol. 14 Ch. 189
"ဒီကောင်တွေရဲ့ တိုက်ကွက်တွေက အရမ်း အားနည်းတာပဲ..."
"ငါ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးအင်းကိုတောင် မဖောက်နိုင်ကြဘူး..."
ကျန်းဖန်သည် သူ၏ 'ကိုယ်ခန္ဓာ ကာကွယ်ရေးအင်း'၏ စွမ်းအားကို အလွန် ကျေနပ်နေမိသည်။
မည်သို့ဆိုစေ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဒိုင်းကာ သုံးထပ်တိတိ ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။
သို့သော် ဤဒုစရိုက်သမား ငါးဦးမှာမူ ဒိုင်းကာ တစ်ထပ်ကိုပင် ဖောက်ထွက်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။
ဤအချက်က 'မဟာအောင်မြင်မှု အဆင့်' ကိုယ်ခန္ဓာ ကာကွယ်ရေးအင်း၏ စွမ်းအားကို သက်သေပြနေသည်။
ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း၊ ဤကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွက်နိုင်သူကတော့ အလွန် ရှားပါးပေလိမ့်မည်။
အကယ်၍ 'ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်'သို့ ရောက်ရှိသွားပါက၊ အုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိကောင်း ရှိပေလိမ့်မည်။
ထိုအဆင့်သို့ ရောက်လျှင် ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည်ဟု ပြောလျှင်ပင် လွန်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
"မကြောက်ကြနဲ့... ဒါက ကာကွယ်ရေး မှော်လက်နက် တစ်ခုရဲ့ စွမ်းအားပဲ ဖြစ်မှာပါ..."
"ဒီကောင်လေးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အကန့်အသတ် ရှိတယ်..."
"ငါတို့ ဆက်တိုက်နေရင်၊ သူ အကြာကြီး တောင့်ခံနိုင်မယ် မထင်ဘူး..."
ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် (၈) ရှိသော ဒုစရိုက်သမား တစ်ဦးက မျက်နှာထား တင်းမာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ဤကောင်လေးတွင် အစွမ်းထက်သော ကာကွယ်ရေး ရတနာ တစ်ခု ရှိနေသည် ဆိုလျှင်တောင်…
ရတနာကို အသက်သွင်းရန်အတွက် ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို သုံးစွဲရသည် မဟုတ်ပါလော။
ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ခမ်းသွားသည်နှင့်၊ ပြိုင်ဘက်သည် စည်ပိုင်းထဲက ငါးတစ်ကောင်လို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
ထိုအချိန်ကျလျှင် သူတို့ စိတ်ကြိုက် ကစားလို့ ရပေပြီ။
ထို့ပြင် အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဤကာကွယ်ရေး ရတနာကိုပါ သိမ်းပိုက်ရယူနိုင်သေးသည်။
သူတို့အတွက်မူ ယင်းသည် ကြီးမားသော အခွင့်အရေး တစ်ရပ်ပင်။
သူတို့ ကိုယ်တိုင် မသုံးလျှင်တောင်၊ ရောင်းချလိုက်ပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြား ရရှိနိုင်သည်။
"ဟုတ်တယ်..."
"သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်တဲ့အထိ လုပ်ကြ..."
"သူ့ဆီက ကာကွယ်ရေး ရတနာကို လုယူကြမယ်..."
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အခြား ဒုစရိုက်သမားများသည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး၊ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
ကံဆိုးသည်မှာ ကျန်းဖန်က သူတို့ကို ဒုတိယ အခွင့်အရေး ပေးမည် မဟုတ်ပေ။
ကိုယ်ခန္ဓာ ချုပ်ထိန်းအင်း…
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျန်းဖန်သည် စိတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာ ချုပ်ထိန်းအင်း၏ စွမ်းအားကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။
လေဝိညာဉ်စွမ်းအား အမျှင်တန်းများသည် ချက်ချင်း စုစည်းသွားပြီး၊ မမြင်ရသော ကြိုးတစ်ချောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထို့နောက် ဒုစရိုက်သမား ငါးဦးကို ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ လွှမ်းခြုံ ချုပ်နှောင်လိုက်သည်။
ခဏတာ အတွင်းမှာပင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ လှုပ်ရှားမရ ဖြစ်သွားကြောင်း သူတို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။
တစ်နေရာတည်းတွင် အသေကပ်နေသကဲ့သို့ပင်။
လက်များနှင့် ခြေထောက်များသည် တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ခံထားရပြီး၊ ပင့်ကူဖမ်းစားခံထားရသော သားကောင်များကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။
"သောက်ကျိုးနည်း... ဒါက 'ကိုယ်ခန္ဓာ ချုပ်ထိန်းအင်း' ရဲ့ စွမ်းအားပဲ... ငါတို့ ပိတ်မိသွားပြီ..."
"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ကိုယ်ခန္ဓာ ချုပ်ထိန်းအင်း တစ်ခုရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် ကြီးမားနိုင်မှာလဲ..."
ဒုစရိုက်သမား ငါးဦး၏ မျက်နှာများ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထကာ၊ ခန္ဓာကိုယ်များပင် တုန်ယင်လာကြသည်။
လှုပ်ရှားမရ ဖြစ်သွားပါက မည်သည့် ကံကြမ္မာမျိုး ကြုံတွေ့ရတော့မည်ကို သူတို့ ကောင်းစွာ သိကြသည်။
သားသတ်ရုံ ပို့ခံရမည့် ဝက်များ၊ ခွေးများကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
တစ်ယောက်ချင်းစီသည် ရှိသမျှ အားကုန်ထုတ်ပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာ ချုပ်ထိန်းအင်း၏ စွမ်းအားမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားကြသည်။
ကံဆိုးစွာဖြင့် မဟာအောင်မြင်မှု အဆင့် ကိုယ်ခန္ဓာ ချုပ်ထိန်းအင်းသည် ပထမအဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်း မိစ္ဆာသားရဲကိုပင် လွယ်ကူစွာ ချုပ်နှောင်ထားနိုင်သည်။
သူတို့ကဲ့သို့သော သာမန် ချီကျင့်ကြံခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူများဆိုလျှင် ပြောစရာပင် မလိုပေ။
ချုပ်နှောင်ခံလိုက်ရသည်နှင့်၊ အင်းကွက်၏ စွမ်းအား မကုန်မချင်း သူတို့ လှုပ်ရှားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ဘုန်း…
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျန်းဖန်က လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများသည် ဓားချီစွမ်းအင်များကဲ့သို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြသည်။ ယင်းတွင် အဆုံးမဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များနှင့် ထက်မြက်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။
"သွားပြီ..."
ဒုစရိုက်သမား ငါးဦး၏ မျက်နှာများ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားကြ၏။ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ သူတို့ဆီသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ငေးကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး ဘာမှ မတတ်နိုင်ကြတော့ပေ။
ဤသည်မှာ သူတို့ ဘဝတွင် နောက်ဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသော အလင်းရောင်ပင် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
သူတို့ အလွန် နောင်တရနေမိသည်။ ဒီတစ်ခါတော့ တကယ့် သံတိုင်နဲ့ ဝင်တိုးမိပြီ ဆိုတာ သူတို့ ကောင်းကောင်း သိလိုက်ကြသည်။
ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းသည်မှာ ယခုအချိန်တွင် ဘာမှပြော၍ မရတော့ပေ။
လောကကြီးတွင် နောင်တရမှ သောက်ရမည့် ဆေးဟူ၍ မရှိပေ။
ဝုန်း…
သူတို့၏ ဦးခေါင်းများသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး၊ အသားစိုင်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
အော်ဟစ်ချိန်ပင် မရလိုက်ပေ။
ခေါင်းပြတ်နေသော အလောင်းကောင် ငါးခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး၊ သွေးများ စီးကျနေသည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ဒုစရိုက်သမား ငါးဦးသည် ကျန်းဖန်၏ လက်ချက်ဖြင့် လုံးဝ သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။ အားစိုက်ထုတ်ရခြင်း မရှိသလောက်ပင်။
ထင်ရှားသည်မှာ 'ကိုယ်ခန္ဓာ ချုပ်ထိန်းအင်း' နှင့် 'ရွှေရောင်အလင်းတန်း အင်း'တို့၏ ပေါင်းစပ်မှုသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းပေတည်း။
"ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ... သာမန် ချီကျင့်ကြံခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက ငါ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြတော့ဘူး..."
ကျန်းဖန် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး၊ အလွန် ကျေနပ်နေမိသည်။
လုံခြုံမှု ရှိကြောင်းကိုလည်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ကျင့်ကြံခြင်းလောကသို့ စတင် ရောက်ရှိစဉ်က သူ အလွန် ကြောက်ရွံ့ခဲ့ဖူးသည်။
နေရာတိုင်းတွင် သူ့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သော ရန်သူများ ရှိနေခဲ့၏။
သူ့ကို ကြီးပြင်းခွင့် မပေးဘဲ သတ်ဖြတ်ပစ်မည့် ဒုစရိုက်သမားများနှင့် တွေ့ဆုံရမည်ကို သူ ကြောက်ရွံ့ခဲ့ရသည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ရှည်လျားသော ကြီးထွားမှု ကာကွယ်ရေး ကာလကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါတွင်မူ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
သာမန် ဒုစရိုက်သမားများ အနေဖြင့် သူ့ကို လုယက်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည် ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ရွှစ်…
ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ကျန်းဖန်သည် ဤနေရာတွင် ဆက်နေရန် အစီအစဉ် မရှိတော့ပေ။ စောစောက တိုက်ပွဲကို အနီးအနားရှိ ကျင့်ကြံသူများ သတိထားမိကောင်း မိနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ပြဿနာ ထပ်မတက်မီ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာခြင်းက ပိုကောင်းမည်။
လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဒုစရိုက်သမား ငါးဦး၏ သိုလှောင်အိတ် အားလုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် မီးစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုပြီး အလောင်းကောင်များကို လုံးဝ ပြာချလိုက်ကာ၊ ခြေရာလက်ရာ အားလုံးကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်လိုက်၏။
ဤနည်းအားဖြင့် ရန်သူများက အလောင်းကောင်များမှတဆင့် သူ့ကို ခြေရာခံချင်လျှင်တောင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် ကျန်းဖန်သည် 'ကိုယ်ပေါ့အင်း' ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပျံသန်းပြီး၊ ထိုနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
......
နေဝင်ရီတရော အချိန်တွင်၊ ကျန်းဖန်သည် အမည်မဲ့ တောင်ကြားသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့၏။
သို့သော် မူလက စည်ကားသိုက်မြိုက်ခဲ့သော အမည်မဲ့ တောင်ကြားတွင် ယခုအခါ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်။
လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အများစုသည် မြစိမ်းတော ဈေးတန်း၏ ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားကြပြီး ဖြစ်သည်။
လူမနေသော သစ်သားအိမ်တန်းများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။
လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ လက်တဆုပ်စာခန့်သာ ဆက်လက် နေထိုင်ကြ၏။
"ယောကျ်ား..."
"ဘာပြဿနာမှ မရှိခဲ့ဘူး မလား..."
ထိုအချိန်တွင် စုဝေဝေသည် သစ်သားအိမ်ထဲ၌ ကျန်းဖန်ကို စောင့်မျှော်နေလေ၏။
တကယ်တမ်း ပြောရလျှင် ကျန်းဖန် တောင်ကြား အနီးသို့ ရောက်လာကတည်းက စုဝေဝေ သိရှိနေပြီး ဖြစ်သည်။
အကြောင်းမှာ ဤကာလအတွင်း တောင်ပံခြောက်စုံ အဆိပ်ပျားသည် စစ်သည်တော် ပျားများကို ပိုမို မွေးထုတ်ထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
……