အခန်း (၉၇-၉၉)

အပိုင်း (၉၇) သေလုနီးပါး အခြေအနေ

‘အလိုအလျောက် ဖျက်ဆီးခြင်း’ ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရှဖေး၏ နှလုံးသားမှာ လေးလံသွားသည်။ မည်သူက ဤစနစ်ကို စတင်လိုက်သနည်း။

ဤအာကာသစခန်းကို ဘိုစင်ဝါက အဝေးမှ ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး သူကတော့ ဤဖျက်ဆီးရေးစနစ်ကို စတင်မည် မဟုတ်ပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အဝေးထိန်းစနစ်ကို ကြားဖြတ် ထိန်းချုပ်ကာ အလိုအလျောက် ဖျက်ဆီးခြင်းကို စတင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။

သွေးပိုးကောင်များ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခြင်းနှင့် တရားစီရင်သူအချို့ သေဆုံးခြင်းတို့ကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်ရာတွင် ရှဖေးသည် အဖြေတစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။ လျှို့ဝှက်စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ တရားစီရင်သူများသည် သူတို့၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်နေစဉ် သွေးပိုးကောင်များကို မတော်တဆ တွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီး ထိုအကြောင်းကို နှုတ်ပိတ်ရန်အတွက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် သူတို့အဖွဲ့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သွေးပိုးကောင်များသည် သူတို့အနေဖြင့် အချိန်မီ မဆုတ်ခွာနိုင်တော့ကြောင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် အာကာသစခန်း တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် အာကာသစခန်းနှင့်အတူ သက်သေအထောက်အထား အားလုံးကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသောအခါ ရှဖေးသည် အသက်လု တိုက်ပွဲဝင်နေသော ရှောင်ဟိုင်လီကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ၏ အသက်ရှင်သန်ရေးကိုသာ အာရုံစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ရှဖေးသည် ပြေးထွက်လာခဲ့ပြီး သိုလှောင်ရုံ၏ ဘေးတစ်ဖက်ရှိ ဓာတ်လှေကားဆီသို့ မကြာမီ ရောက်ရှိသွား၏။ သို့သော်လည်း ဓာတ်လှေကား ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သောအခါ အချက်ပြမီးပင် လင်းမလာခဲ့ပေ။

“ငါ ပိတ်မိနေပြီ”

အခြား ဓာတ်လှေကားတစ်ခုတွင်လည်း အခြေအနေမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ဓာတ်လှေကား တံခါးများ ပွင့်မလာခဲ့ဘဲ သိုလှောင်ရုံမှာ အပြင်ဘက်မှ အလုံပိတ်ခံလိုက်ရပေပြီ။ ဤအာကာသစခန်းမှာ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့် အကယ်၍ ပေါက်ကွဲသွားပါက အတွင်း၌ ရှိနေသူ မည်သူမျှ အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိပေ။

ထိုအချိန်တွင် ရှဖေးသည် ချင်မန် ပေးအပ်ခဲ့သော အာကာသစခန်း အရေးပေါ် လမ်းညွှန်စာအုပ်ကို သတိရသွားသည်။ ထိုလမ်းညွှန်စာအုပ်ထဲတွင် အာကာသစခန်းတိုင်း၌ ရှိအပ်သော အရေးပေါ် ထွက်ပေါက်များကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤထွက်ပေါက်များသည် များသောအားဖြင့် လူသူမနီးသော နေရာများတွင် ဝှက်ထားလေ့ရှိပြီး အာကာသစခန်းမှ ဝန်ထမ်းများပင် ရှိမှန်း သိကြသည် မဟုတ်ပေ။

ရှဖေးသည် သူ၏ ကွန်ပျူတာ အသေးစားလေးကို အမြန်ဆုံး ဖွင့်လိုက်ပြီး အရေးပေါ် လမ်းညွှန်စာအုပ်ကို ရှာဖွေလိုက်၏။

“တွေ့ပြီ” သိုလှောင်ရုံ၏ မျက်နှာကြက်တွင် လေဝင်လေထွက် ပြွန်များ ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုပြွန်များမှတစ်ဆင့် လွတ်မြောက်နိုင်ကြောင်း ရှဖေး မြင်လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ရှဖေးသည် သူ၏ ဘယ်ဘက် မီတာ နှစ်ရာအကွာ၌ လေဝင်လေထွက်ပြွန်၏ အပေါက်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသော်လည်း ၎င်းမှာ မြေပြင်မှ လေးမီတာအကွာတွင် ရှိနေပြီး တံခါးရွက်များဖြင့် ပိတ်ထားသည်။

ရှဖေးသည် မြေပြင်မှ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ‘အလင်းလိုက်တန်း’ ဓားဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဆယ်ကြိမ်ခန့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ တံခါးရွက်မှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် လေဝင်လေထွက်ပြွန်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲကိုင်ကာ ကိုယ်ကို အပေါ်သို့ ပင့်တင်လိုက်ပြီး အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်။

လေဝင်လေထွက်ပြွန်အတွင်း၌ ဖုန်မှုန့်များ အလွန်များပြားသဖြင့် အသက်ရှုပင် ခက်ခဲနေသော်လည်း ရှဖေးသည် ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် ကိုယ်ကို နှိမ့်လိုက်ပြီး လွတ်မြောက်ရန်အတွက် တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး တွားသွားလေတော့သည်။

လေဝင်လေထွက်ပြွန်များမှာ အရွယ်အစား အမျိုးမျိုး ရှိကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရှဖေးသည် မတ်တပ်ရပ်၍ သွားနိုင်သော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ အလွန်ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာများ၌ ကိုယ်ကို ညှစ်၍ သွားရသည်။

သူ့ရှေ့တွင် မီတာ တစ်ရာခန့် ရှည်လျားသော ကျဉ်းမြောင်းသည့် ပြွန်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ရှဖေးသည် ခြေထောက်ကို အားပြုကာ ကန်လိုက်ပြီး မြှားတစ်စင်းကဲ့သို့ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုပြွန်အတွင်းသို့ ထိုးဆင်းလိုက်သည်။

ရှဖေး၏ ခုန်လိုက်သော အဟုန်ကြောင့် မီတာ တစ်ရာခန့် ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ထွက်ပေါက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဘေးတစ်ဖက်စီတွင် အားပြုကာ ပြွန်ထဲမှ ထွက်နိုင်ရန် ကြိုးစား တွားသွားနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှဖေးသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်မှ ဆူညံသံအချို့ကို ကြားလိုက်ရ၏။ ကြီးမားသော အခန်းတစ်ခုအတွင်းသို့ မြင်ရသည့် တံခါးရွက်ကြားမှ ချောင်းကြည့်လိုက်သောအခါ သွေးပိုးကောင် ရှစ်ဦးသည် ထိုအခန်းထဲမှ ပစ္စည်းများကို အလျင်အမြန် သယ်ထုတ်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရွှေရောင် အကြေးခွံများရှိသော သွေးပိုးကောင် တစ်ဦးက ဦးဆောင်နေပုံရသည်။ သူသည် ရှဖေး အရင်က တွေ့ခဲ့သော သူများထက် အများကြီး ပိုမို အရပ်ရှည်ပြီး သူ၏ အမြီးမှာလည်း မြွေကြီး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထူးခြားစွာ ရှည်လျားပြီး ထူထဲလှသည်။

“လူသားတွေကို သင်္ဘောပေါ် အမြန်သယ်။ အာကာသစခန်းက ပေါက်ကွဲတော့မယ်” ရွှေရောင် သွေးပိုးကောင်က နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“လူသားလား” ဤစကားက ရှဖေး၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။ သေချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ သွေးပိုးကောင်များသည် သတ္တုသေတ္တာများကို သယ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ကြည့်ရသည်မှာ လူသား အလောင်းအိမ်များနှင့် တူလှသည်။

ထိုအလောင်းအိမ်များကို ထူးဆန်းသော ကိရိယာတစ်ခုပေါ်တွင် သပ်ရပ်စွာ စီထားပြီး အလောင်းအိမ်တစ်ခုစီတွင် ထူထဲသော ပိုက်နှစ်လုံးစီ ချိတ်ဆက်ထားသည်။ သွေးပိုးကောင် တစ်ဦးသည် ပိုက်တစ်ခုကို ရက်စက်စွာ ဆွဲဖြုတ်လိုက်ရာ ထိုမှ ထွက်ပေါ်လာသော အဖြူရောင် ဓာတ်ငွေ့များသည် သူ၏ ခြေထောက်ကို ချက်ချင်း အေးခဲသွားစေသည်။ ထိုသွေးပိုးကောင်သည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ အဖော်များကို ကူညီရန် တောင်းပန်နေသည်။

အလောင်းအိမ်များကို အေးခဲထားသည့် တစ်ခုခုပေါ်တွင် တင်ထားပုံရသည်။ ထိုအလောင်းအိမ်များထဲတွင် အေးခဲ၍ ထိန်းသိမ်းထားသော လူသားများ ရှိနေခြင်းမှာ အလွန် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်။

ရွှေရောင် သွေးပိုးကောင်က ဤအရာကို သတိပြုမိသွားသောအခါ သူသည် အလောင်းအိမ်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သယ်လိုက်ပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထိုမလေးမစား လုပ်သော သွေးပိုးကောင်၏ ခေါင်းကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။

“အသုံးမကျတဲ့ကောင်”

ရွှေရောင် သွေးပိုးကောင်သည် သူ၏ လက်ချောင်း ငါးချောင်းလုံးကို ဦးခေါင်းခွံထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်ရာ ထိုသွေးပိုးကောင်မှာ အသံပင် မထွက်နိုင်ဘဲ ထိုနေရာမှာတင် သေဆုံးသွားလေတော့သည်။

“ဟွန်း” ရွှေရောင် သွေးပိုးကောင်သည် လက်တစ်ဖက်မှ အလောင်းအိမ်ကို ကိုင်ကာ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား သေဆုံးသွားမှုကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် စက်ရုပ် အမျိုးသမီး အသံက တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

“သတိပေးချက်။ အာကာသစခန်းသည် မိနစ် နှစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်အတွင်း အလိုအလျောက် ပေါက်ကွဲမည် ဖြစ်သည်။ တာဝန်ကျ ဝန်ထမ်းများအားလုံး အာကာသစခန်းမှ ချက်ချင်း စွန့်ခွာကြပါရန်”

ရှဖေးသည် ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် ထွက်ပေါက်ဆီသို့ အားစိုက်၍ ပြန်လည် တွားသွားလိုက်၏။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အသက်ရှင်သန်ရေးမှာ ပထမဦးစားပေး ဖြစ်သည်။ ထိုအလောင်းအိမ်များထဲတွင် လူသားများ အမှန်တကယ် ရှိ။ မရှိ သို့မဟုတ် သွေးပိုးကောင်များက ထိုလူများကို ဘာကြောင့် ဖမ်းဆီးထားသလဲ ပြောလိုက်သည်ကိုတော့ သူ ဘေးကင်းရာသို့ ရောက်မှသာ စုံစမ်းရပေလိမ့်မည်။

ရှဖေး ပြေးနေရင်း ‘လူသား’ ဟူသော စကားလုံးက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေသည်။ ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခု သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ ရှောင်ယွီ သည်လည်း အကြောင်းမဲ့ ပြန်ပေးဆွဲခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမကလည်း ထိုအလောင်းအိမ်များထဲက တစ်ခုမှာ ရှိနေနိုင်မလား။

ရှဖေးသည် သူ၏ သိချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ လွတ်မြောက်ရေးကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

သွေးပိုးကောင်များမှာ အရေအတွက် များပြားလှသဖြင့် ရှဖေးအနေဖြင့် သူတို့ကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရန်မှာ အဓိပ္ပာယ် မရှိပေ။ ရှောင်ယွီ နှင့်အတူ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး မရနိုင်သည့်အပြင် သူ၏ အသက်ကိုပင် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။

ထို့အပြင် အာကာသစခန်းမှာ ပေါက်ကွဲရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ အကယ်၍ ရှောင်ယွီ သာ ထိုသေတ္တာများထဲက တစ်ခုတွင် ရှိနေခဲ့လျှင် သွေးပိုးကောင်များနှင့်အတူ အနည်းဆုံးတော့ လွတ်မြောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် သူသာ ဝင်ရောက် နှောင့်ယှက်လိုက်ပါက ရှောင်ယွီ သည် အာကာသစခန်းနှင့်အတူ ပျက်စီးသွားနိုင်ပြီး ဤသည်မှာ သူ လုံးဝ မမြင်လိုသော အဆုံးသတ်ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ဖြေရှင်းချက်မှာ ဤဆက်သွယ်ရေး ပြတ်တောက်နေသော နေရာမှ လွတ်မြောက်ကာ လကြတ် သင်္ဘောကို ခေါ်ယူရန်နှင့် ၎င်း၏ သာလွန်ကောင်းမွန်သော တိုက်ခိုက်ရေး လက်နက်များကို အသုံးပြု၍ သူတို့၏ သင်္ဘောကို တားဆီးရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ လွတ်မြောက်ရေး လမ်းကြောင်းအတိုင်း အမြန်နှုန်းအဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်လာခဲ့ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် သူ၏ ကွန်ပျူတာ အသေးစားလေးတွင် လိုင်းများ ပြန်တက်လာပြီး ရှဖေးသည် လကြတ် သင်္ဘောကို ချက်ချင်း ခေါ်ယူလိုက်သည်။လကြတ် သင်္ဘောသည် အလင်းနှစ် ငါးသောင်း အကွာအဝေးတွင် ရှိနေပြီး အများဆုံး ဆယ်မိနစ်အတွင်း ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

“ဘိုစင်ဝါ... မင်းတို့ ဘာဖြစ်နေတာလဲ” ရှဖေးသည် ပြေးနေရင်း ဘိုစင်ဝါနှင့် ပြန်လည် အဆက်အသွယ် ရရှိသွားသည်။

“မကောင်းဘူး။ အင်းဆက်မျိုးနွယ် စစ်သင်္ဘော တစ်စင်း ဘယ်က ရောက်လာမှန်း မသိဘဲ ပေါ်လာပြီး ငါတို့နဲ့ ပစ်ခတ်နေကြတယ်။ ဟိုင်လီ နဲ့ ကွီရို့စ် ရော။ သူတို့ မင်းနဲ့အတူ ရှိနေတုန်းပဲလား” ဟု ဘိုစင်ဝါက အရေးတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရှဖေးသည် တစ်ဖက်မှ ပေါက်ကွဲသံများကို အဆက်မပြတ် ကြားနေရပြီး ဗီဒီယိုမှာလည်း တုန်ခါနေသည်။ ဘိုစင်ဝါမှာ အခက်အခဲနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

“အခြေအနေက ရှုပ်ထွေးနေတယ်။ ကွီရို့စ် နဲ့ ရှောင်ဟိုင်လီ ဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာ ငါ သေချာ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ အရင်ဝင်လာတဲ့ လမ်းကနေပဲ ပြန်ထွက်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ယာဉ်ရပ်နားခန်း တံခါးတွေကို ဖွင့်လို့ရမလား”

ရှဖေးသည် ရှောင်ဟိုင်လီနှင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို မပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ကွီရို့စ်သည် ထိုလူနှင့် ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားပြီး ရှောင်ဟိုင်လီက သူ့ကို သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်ကိုသာ ပြောလိုက်ပါက ဘိုစင်ဝါအနေဖြင့် လက်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ယခုကဲ့သို့ အကျပ်အတည်း ဖြစ်နေချိန်တွင် ထိုသို့ ပြောလိုက်ခြင်းမှာ ဘာမှ ထူးခြားမည် မဟုတ်ပေ။

“ငါ အာကာသစခန်းရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားပြီ။ ဒါကြောင့် ယာဉ်ရပ်နားခန်း တံခါးတွေကို ငါ ဖွင့်လို့ မရဘူး။ မင်းဘာသာမင်း အာကာသစခန်းကနေ ထွက်နိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှာရလိမ့်မယ်။ တောင်းပန်ပါတယ်” ဘိုစင်ဝါသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

“နားလည်ပါပြီ” ရှဖေးက ပြောလိုက်သည်။ “ငါ့ရဲ့ သင်္ဘောကို ခေါ်ထားတယ်။ နာမည်က လကြတ် တဲ့။ နောက်ကျရင် ရန်သူလို့ မှားမပစ်မိပါစေနဲ့ဦး”

ဘိုစင်ဝါက ခေါင်းညိတ်ပြကာ တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“မင်း ထွက်လာတဲ့ အချိန်မှာ ဟိုင်လီ နဲ့ ကွီရို့စ် တို့ အသက်ရှင်နေကြတုန်းပဲလား”

“အသက်ရှင်နေကြမယ်တူတယ် တောင်းပန်ပါတယ် ” ရှဖေးသည် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြောင်းမှ ညှစ်၍ ထွက်နေရသောကြောင့် စကားကို အတိုချုပ်သာ ပြောလိုက်သည်။

ဘိုစင်ဝါက ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး “မတောင်းပန်ပါနဲ့။ တရားစီရင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်ရတာ ဒီလိုပါပဲ။ ဘယ်အချိန်မှာ အန္တရာယ်နဲ့ တွေ့မလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူးလေ။ ငါကလည်း ရန်သူတွေ ဝိုင်းနေလို့ မင်းကို အာကာသစခန်းက ထွက်နိုင်အောင် မကူညီနိုင်ဘူး။ ကံကောင်းပါစေကွာ”

ရှဖေးနှင့် ဘိုစင်ဝါတို့ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ယခု အခြေအနေတွင် ဘိုစင်ဝါမှာ ရန်သူများ ဝိုင်းရံထားသဖြင့် အခက်တွေ့နေပြီး ရှဖေးမှာလည်း ပေါက်ကွဲတော့မည့် အာကာသစခန်းတွင် ပိတ်မိနေသည်။ သူတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကူညီရန် ဘာမျှ မတတ်နိုင်ကြပေ။

“မင်းလည်း ကံကောင်းပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်” ရှဖေးက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် မွန်းဆောင်း သည် ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။ “ရှဖေး... ရှင် အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာခဲ့ရမယ်လို့ ကျွန်မ အမိန့်ပေးတယ်နော်”

ထို့နောက် ရှဖေးသည် ဆက်သွယ်ရေးကို ပိတ်လိုက်ပြီး ဖုန်းချသွားပြီးနောက် မွန်းဆောင်း လှမ်းခေါ်နေသည်များကိုလည်း ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ယခုကဲ့သို့ သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်း ကြားတွင် ခံစားချက်များက ဘာမှ အရေးမပါပေ။ ရှဖေးသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လွတ်မြောက်နိုင်မည့် မည်သည့် အခွင့်အရေးကိုမဆို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားရပေမည်။

လေဝင်လေထွက် စနစ်မှတစ်ဆင့် သွားလာပြီးနောက် ရှဖေးသည် အလိုအလျောက် မပေါက်ကွဲမီ မိနစ်နှစ်ဆယ်အလိုတွင် ယာဉ်ရပ်နားခန်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ အာကာသ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် တောက်ပသော ဝမ် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပွင့်လာပြီး လကြတ် သင်္ဘောသည် ထိုမှတစ်ဆင့် ရောက်ရှိလာသည်။

ရှဖေးသည် ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အင်းဆက်မျိုးနွယ် စစ်သင်္ဘောသည် ဘိုစင်ဝါ၏ အင်ကွီစစ်တာ စစ်သင်္ဘောငယ်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူတို့သည် လကြတ် သင်္ဘောကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်လောက်အောင် အားမရှိပုံရသည်။

ယခု အရေးကြီးဆုံးမှာ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေရန်ဖြစ်ပြီး ရှဖေးသည် လမ်းညွှန်စာအုပ်ထဲတွင် ရှာဖွေနေသည်။

ရုတ်တရက် ရှဖေး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွား၏။ ယာဉ်ရပ်နားခန်း၏ အောက်ဘက်တွင် အရေးပေါ် အခြေအနေများအတွက် အထူး ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော အရေးပေါ် ထွက်ပေါက်တစ်ခု ရှိနေသေးကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထိုတံခါးကို လက်ဖြင့် ကိုင်တွယ် မောင်းနှင်နိုင်ပြီး အထဲတွင် အာကာသ ဝတ်စုံတစ်ခုပင် သိမ်းဆည်းထားသည်။

အာကာသသည် လေဟာနယ် ဖြစ်သောကြောင့် ရှဖေးအနေဖြင့် အာကာသစခန်းမှ ထွက်နိုင်လျှင်ပင် အာကာသ ဝတ်စုံ မပါဘဲနှင့် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိပေ။

အရေးပေါ် လမ်းညွှန်စာအုပ်အတိုင်း ရှာဖွေလိုက်ရာ ရှဖေးသည် ထိုအရေးပေါ် ထွက်ပေါက်ကို အောင်မြင်စွာ တွေ့ရှိသွားသည်။ ထို့နောက် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ မည်သူမျှ မထိတွေ့ခဲ့သော အာကာသ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လိုက်ရာ ထိုဝတ်စုံတွင် ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပါစေနှင့်ဟုသာ သူ ဆုတောင်းနေမိသည်။

ရှဖေးသည် လေဖိအား တံခါး၏ စက်ဝိုင်းပုံ လက်ကိုင်ကို ဆွဲကိုင်ကာ သူ၏ အစွမ်းရှိသမျှ လှည့်လိုက်သည်။ ဆယ့်တစ်ပတ် လှည့်ပြီးနောက်တွင် ထိုအလုံပိတ် တံခါးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပွင့်သွားသည်။ ရှဖေးသည် လကြတ် သင်္ဘောရှိရာသို့ ဦးတည်လိုက်ပြီး အာကာသစခန်းကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ကာ အာကာသထဲသို့ ခုန်ထွက်လိုက်သည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် ကွီရို့စ်၏ သင်္ဘောသည် ထူးဆန်းသော အင်းဆက်မျိုးနွယ် စစ်သင်္ဘောနှင့် တိုက်ခိုက်နေသည်။ သင်္ဘောများပေါ်ရှိ အမြောက်များမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး အာကာသ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဓာတ်မီးများစွာ ထွန်းထားသကဲ့သို့ မျက်စိပင် မဖွင့်နိုင်လောက်အောင် တောက်ပလှသည်။

ရှဖေးသည် သူ၏ အာကာသ ဝတ်စုံရှိ တွန်းကန်စနစ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အာကာသထဲတွင် ကူးခတ်ကာ လကြတ် သင်္ဘောဆီသို့ ဦးတည် သွားလိုက်သည်။ သူ၏ အာကာသ လမ်းလျှောက်မှုမှာ အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ရှဖေးသည် ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် လကြတ် သင်္ဘော၏ ကွပ်ကဲမှု ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏ သင်္ဘောကို အသုံးပြု၍ ရှဖေးသည် ကွီရို့စ်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသော အင်းဆက်မျိုးနွယ် စစ်သင်္ဘောဆီသို့ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး မောင်းနှင်သွားသည်။ ပစ်ခတ်မှု စနစ်များကို ပစ်မှတ် ထားလိုက်ပြီး နျူထရွန် အမြောက်မှ ဆန့်ကျင်ဘက် အမှုန်ကျည်များနှင့် ဒုံးကျည် ပစ်လွှတ်စနစ်မှ အလင်း ဒုံးကျည်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

အင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘောသည် ဘိုစင်ဝါ၏ သင်္ဘောနှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နေစဉ် လကြတ် သင်္ဘော၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အငိုက်မိသွားသည်။ သုံးကြိမ်ခန့် ပစ်ခတ်ပြီးနောက် အင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘော၏ စွမ်းအင် ဒိုင်းလွှားများမှာ ကွဲအက်သွားသည်။ စွမ်းအင် ဒိုင်းလွှားများ မရှိတော့သောကြောင့် ဆန့်ကျင်ဘက် အမှုန်ကျည်များသည် အင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘော၏ ကိုယ်ထည်နှင့် သံချပ်ကာများကို ရက်စက်စွာ တိုက်ရိုက် ထိမှန်လေတော့သည်။

မကြာမီတွင် သင်္ဘောပေါ်မှ ကြီးမားသော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တောက်ပသော အလင်းတန်းကြီး တစ်ခုနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး အင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘောမှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပေတော့သည်။

ရှဖေးသည် အနီးအနားတွင် အခြား အင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘော တစ်စင်း ရှိနေသေးကြောင်းနှင့် ရှောင်ယွီ မှာ ထိုသင်္ဘောပေါ်တွင် ရှိနေနိုင်ကြောင်း သိထားသောကြောင့် သတိရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ သူ၏ ရေဒါတွင် အနီးအနား၌ အခြား မည်သည့် သင်္ဘောကိုမျှ မတွေ့ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုသင်္ဘောတွင် ရုပ်ဖျက် ကိရိယာများ တပ်ဆင်ထားခြင်းမှာ အလွန် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဘိုစင်ဝါက စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“နောက်ထပ် သင်္ဘော တစ်စင်း ရှိသေးတယ်။ မင်းရဲ့ လျှပ်စစ်လှိုင်း ကာကွယ်ရေး စနစ်ကို ဖွင့်ထားလိုက်။ ငါ တုန်ခါမှု ဗုံး တစ်လုံး လွှတ်တော့မယ်” ရှဖေးက သွားကြိတ်ကာ တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လကြတ် သင်္ဘောကို တည်ဆောက်စဉ်ကပင် သူသည် ရုပ်ဖျက် ကိရိယာများ အပါအဝင် သူ ရင်ဆိုင်ရနိုင်သော အခြေအနေ အမျိုးမျိုးကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားခဲ့သည်။ တုန်ခါမှု ဗုံးတစ်လုံးသည် မမြင်နိုင်သော ရန်သူများကို ကိုင်တွယ်ရန် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်း မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းမှာ အတိုက်ရိုက်ဆုံးနှင့် အပြင်းထန်ဆုံး နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

တုန်ခါမှု ဗုံးသည် မည်သူဖြစ်စေ ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်ပြီး အခြေခံအားဖြင့် ရန်သူ့ထံသို့ ပိုမို ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှု ရောက်ရှိသွားစေရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ်ပါ ထိခိုက်မှုကို ခံယူရသော နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။

ရှဖေး ကဲ့သို့ ရူးသွပ်သူ တစ်ယောက်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အရာမျိုးကို အသုံးမပြုလိုကြပေ။

“တုန်ခါမှု ဗုံးလား။ မင်းမှာ တုန်ခါမှု ဗုံး ရှိတာလား ငါ့သင်္ဘောမှာ လျှပ်စစ်လှိုင်း ကာကွယ်ရေး စနစ် မပါဘူးလေ” ဘိုစင်ဝါက အလွန် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြောလိုက်၏။

“ဒါဆိုရင်တော့ တောင်းပန်ပါတယ်။ မင်း နည်းနည်းလောက်တော့ အောင့်ခံလိုက်ရမှာပဲ” ရှဖေးက ပြုံးလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဘိုစင်ဝါသည် လုံးဝ မှင်သက်သွားပြီး ရှဖေး နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ သူသည် ချက်ချင်း ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်ပြီး ချန်သုန်းနှင့် အခြားသူများကို အော်ဟစ် ပြောလိုက်၏။

“အားလုံး ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ဝပ်နေကြ။ တစ်ခုခုကို မြဲမြဲကိုင်ထားကြစမ်း”

“သူ ရူးနေပြီပဲ” ဘိုစင်ဝါက ညည်းတွားလိုက်ပြီး အမြန်နှုန်းမြှင့် စက်ခလုတ်ကို အဆုံးအထိ တွန်းလိုက်သည်။ “ဒါ ဘယ်လို ခေတ်ကြီးလဲ။ ဘယ်သူက တုန်ခါမှု ဗုံးတွေကို သယ်နေတုန်း ရှိသေးတာလဲ”

ရှောင်ယွီ ၏ ချစ်စဖွယ် မျက်နှာလေးမှာ ရှဖေး၏ မျက်စိရှေ့တွင် လင်းလက်လာသည်။ သူမကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ရှဖေးသည် တုန်ခါမှု ဗုံးတင်မကဘဲ နျူကလီးယား ဗုံးကိုပင် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ အသုံးပြုပေလိမ့်မည်။

“ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို သူတို့ ခေါ်သွားခွင့် မပြုတော့ဘူး” ရှဖေးက ခပ်တိုးတိုး ဆိုကာ သူ၏ ကွပ်ကဲမှု ကုန်းပတ်ပေါ်ရှိ အနီရောင် ဘေးကင်းလုံခြုံရေး ခလုတ်ကို ပြတ်သားစွာ နှိပ်လိုက်သည်။ အနက်ရောင် ဗုံးတစ်လုံးသည် သင်္ဘော၏ ကျည်အိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး တိတ်ဆိတ်သော ညကောင်းကင်ယံထဲသို့ လွင့်မျောသွားလေတော့သည်။

အာကာသစခန်း ပေါက်ကွဲရန်မှာ မိနစ် ခြောက်မိနစ်နှင့် ဆယ့်ခုနစ်စက္ကန့်သာ လိုတော့သည်။

အပိုင်း (၉၈) တုန်ခါမှုလှိုင်း

တုန်ခါမှုဗုံးကို လွှတ်ချပြီးနောက် လကြတ်သင်္ဘောသည် အမြန်နှုန်းအဟုန်ဖြင့် စတင်ဆုတ်ခွာလေတော့သည်။ ရှဖေးသည် ကာကွယ်ရေးစနစ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ထိုင်ခုံကို မြဲမြဲဆုပ်ကိုင်ကာ ရောက်ရှိလာတော့မည့် မုန်တိုင်းအတွက် အသင့်ပြင်ထားသည်။

ထိုစက်လုံးပုံစံ ဗုံး၏ထိပ်တွင် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသော အချက်ပြမီးလေးသည် ပို၍ပို၍ မြန်လာသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရ၏။

ထိုအလင်းလေး မှိတ်တုတ်ဖြစ်ခြင်း ရပ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဗုံးသည် ပေါက်ကွဲသွားပေတော့သည်။ တောက်ပလှသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းကြီးသည် ဗုံးမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး မှောင်မည်းနေသော အာကာသဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် တောက်ပလွန်းလှသဖြင့် လူလုပ်ကြယ်တစ်လုံးကို ဖန်တီးလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုတောက်ပသော အလင်းတန်းကြီးနောက်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါသော အနီရောင် တုန်ခါမှုလှိုင်းကြီးသည် စက်လုံးပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားထွက်လာသည်။

ထိုတုန်ခါမှုလှိုင်းသည် လကြတ်သင်္ဘောကို အလျင်အမြန် ကျော်ဖြတ်ကာ အဝေးသို့ ပြန့်နှံ့သွား၏။ လကြတ်သင်္ဘောပေါ်ရှိ လျှပ်စစ်ပစ္စည်းအားလုံးသည် ရူးသွပ်စွာ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်လာပြီး သင်္ဘောအတွင်းပိုင်းကို အရောင်စုံ အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်စေကာ နားကွဲမတတ် အချက်ပေးသံကြီးလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

သင်္ဘောမှာ ပြင်းအား ၁၅ အဆင့်ရှိသော ငလျင်တစ်ခု၏ အလယ်သို့ ရောက်နေသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။ သင်္ဘောပေါ်ရှိ အရာအားလုံးသည် အလိုအလျောက် ရပ်တန့်သွားပြီး ဝပ်အင်ဂျင် ရပ်သွားသည်နှင့်အမျှ လကြတ်သင်္ဘောသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားပေတော့သည်။

ရှဖေးသည် ထိုင်ခုံပေါ်မှ ခုန်ထလိုက်ပြီး ကွပ်ကဲမှုကုန်းပတ်ပေါ်ရှိ အရေးပေါ်စနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

“ပျက်စီးမှုတွေကို စစ်ဆေးပြီး ပြန်လည်နိုးထရေး လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်ပါ” ရှဖေးက (အေအိုင်) ကွန်ပျူတာကို အမိန့်ပေးလိုက်၏။

“အတည်ပြုပါသည်။ ကိုယ်တိုင်စစ်ဆေးမှု စတင်နေပါပြီ။ ရေဒါသည် ၃၇ ရာခိုင်နှုန်း ပျက်စီးသွားပါသည်။ လေဆာရေဒါသည် လုံးဝ ပျက်စီးသွားပါသည်။ ဒြပ်ဆွဲအားရေဒါသည် ၄၂ ရာခိုင်နှုန်း ပျက်စီးသွားပါသည်။”

“ဒြပ်ဆွဲအားစနစ် လည်ပတ်နေပါသည်။”

“ဝပ်အင်ဂျင်၏ စွမ်းအားသည် ၁၃ ရာခိုင်နှုန်း ကျဆင်းသွားပါသည်။”

“စွမ်းအင်ဒိုင်းလွှားသည် ၈၇ ရာခိုင်နှုန်း ပျက်စီးသွားပါသည်။ ဒိုင်းလွှားပြန်လည်ဖြည့်တင်းရေး စတင်နေပါပြီ။”

“စွမ်းအင်ထုတ်လုပ်စက်သည် ၁၉ ရာခိုင်နှုန်း ပျက်စီးသွားပါသည်...”

ကွန်ပျူတာသည် လကြတ်သင်္ဘော၏ ပျက်စီးမှုများကို လျင်မြန်စွာ တွက်ချက်လိုက်ပြီး ပြန်လည်ပြုပြင်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်များကို စတင်လုပ်ဆောင်သည်။

တုန်ခါမှုဗုံးသည် လျှပ်စစ်သံလိုက်လှိုင်း (EMP) ပေါက်ကွဲမှုနှင့် တူလှသည်။ အကယ်၍ ရန်သူသာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိပါက သူတို့၏ လျှပ်စစ်ပစ္စည်းများသည် ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

ရုပ်ဖျက်စနစ်များ၏ ပင်ကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကြောင့် သူတို့၏ အဆိုးဝါးဆုံးရန်သူမှာ EMP ပေါက်ကွဲမှုပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အရာအားလုံး အဆင်ပြေခဲ့လျှင် ရုပ်ဖျက်စနစ်သည် လုံးဝပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့အနေဖြင့် အာကာသထဲတွင် ပုန်းအောင်းနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ရှဖေးသည် ထိုပုန်းအောင်းနေသော အင်းဆက်မျိုးနွယ် စစ်သင်္ဘောကို တွေ့ရှိနိုင်ရန် ရေဒါနှင့် ပြတင်းပေါက်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ အရာအားလုံးမှာ သူ၏ကံတရားပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။ တုန်ခါမှုဗုံးသည် အချိန်အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ အလုပ်လုပ်မည်ဖြစ်သောကြောင့် အကယ်၍ ရန်သူသာ ဗုံး၏အကွာအဝေးပြင်ပသို့ လွန်ခဲ့သောအချိန်ကတည်းက ထွက်ခွာသွားခဲ့လျှင် တုန်ခါမှုဗုံးသည် သူတို့၏ ရုပ်ဖျက်စနစ်ကို ဘာမျှလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျယ်ပြောလှသော အာကာသထဲတွင် သူတို့ကို ပြန်လည်ရှာဖွေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သောကြောင့် ဤဗုံးသည် ရှဖေးအတွက် နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။

လကြတ်သင်္ဘောမှ မိုင်အနည်းငယ်အကွာရှိ အေမာ အင်ကွီစစ်တာ စစ်သင်္ဘောငယ်ပေါ်တွင် ဘိုစင်ဝါသည် သူ၏ဦးခေါင်းကို ကိုင်ကာ နာကျင်စွာဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ ဗုံးပေါက်ကွဲမှု၏ အဟုန်ကြောင့် သူ၏ဦးခေါင်းတွင် လက်ဖက်ရည်ခွက်ခန့်ရှိသော ဖူးရောင်နေသည့် အဖုကြီးတစ်ခု ထွက်နေသည်။

သူတစ်ဦးတည်း ဒဏ်ရာရခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဗုံးထိမှန်ချိန်တွင် သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူတိုင်း လဲကျသွားခဲ့ကြ၏။ ကြည့်ရသည်မှာ အတော်ပင် ရှက်စရာကောင်းလှသည်။

“အားလုံး အဆင်ပြေကြရဲ့လား” ပေဟိုင်သည် စားပွဲအောက်မှ တွားထွက်လာရင်း သူ၏ရှေ့သွားနှစ်ချောင်းကို ရှာဖွေကာ မေးမြန်းလိုက်၏။ ရှေ့သွားနှစ်ချောင်း မရှိတော့သောကြောင့် သူ၏အသံမှာ ထူးထူးဆန်းဆန်း ဖြစ်နေပြီး စကားပြောရန် ခက်ခဲနေပုံရသည်။

မန်ကျွင်းမှာမူ နှာခေါင်းကျိုးသွားသဖြင့် သွေးများ စီးကျနေသည်။ သူသည် နှာခေါင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာပျက်လျက် ခေါင်းကို အဆက်မပြတ် ခါယမ်းနေသည်။

“ကျွန်မကို တစ်ယောက်လောက် လာထူပေးပါဦး” မွန်းဆောင်းသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး နဖူးတွင်လည်း ချွေးစေးများ ထွက်နေသည်။

ချန်သုန်းသည် သူ၏ရေခဲသံချပ်ကာကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီး လမ်းလျှောက်လာသည်။ သူ၏ ရေခဲသံချပ်ကာ ကာကွယ်မှုကြောင့် သူသည် တစ်ဦးတည်းသော ဒဏ်ရာမရသူ ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း တုန်ခါမှုဗုံး၏ ပြင်းအားကြောင့် သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ” ဟု ချန်သုန်းက ဒူးထောက်ထိုင်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။

“ကျွန်မရဲ့ ဘယ်ဘက်လက်မောင်း အဆစ်ပြုတ်သွားပြီ” ဟု မွန်းဆောင်းက သွားကြိတ်ကာ ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

“အော်...”

ချန်သုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မွန်းဆောင်း၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အပေါ်သို့ တွန်းတင်လိုက်သည်။

“အားးးးးး” မွန်းဆောင်းသည် နာကျင်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမသည် နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာပျက်လျက် ကြမ်းပြင်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ထုရိုက်နေပေတော့သည်။

“ရှဖေး... ဒီအမှိုက်ကောင်။ နင် တကယ်ရူးနေတာပဲ။ ငါ နင့်ကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်မလွှတ်ဘူး” သူမက ကျိန်ဆဲနေသည်။ အမှန်စင်စစ် ရှဖေးသည် မွန်းဆောင်း၏ နာကျင်မှုကို မသိနိုင်ပေ။ သိခဲ့လျှင်ပင် သူသည် ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အရာအားလုံးတွင် ပေးဆပ်မှု ရှိရမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ဤသည်မှာ ရှဖေး လက်ကိုင်ထားသော ခံယူချက် ဖြစ်သည်။ ရှောင်ယွီကို ရှာတွေ့နိုင်မည်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော ပေးဆပ်မှုလေးမှာ မပြောပလောက်ပေ။ ထို့အပြင် နောက်မှ မွန်းဆောင်းကို ပြန်လည်တောင်းပန်၍ ရနိုင်သည်။

ရှဖေး၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ မည်သည့်နည်းဖြင့်မဆို ရန်သူကို ကြားဖြတ်တားဆီးရန်ပင် ဖြစ်၏။ စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် လကြတ်သင်္ဘော၏ အောက်ဘက်တွင် ယိမ်းထိုးနေသော အင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘောတစ်စင်းသည် မူးနေသည့် လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းတွင် အနက်ရောင်အခွံ ရှိပြီး အာကာသထဲတွင် တွားသွားနေသော ပိုးဟပ်ကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထူးဆန်းပြီး ရှေးကျသော ပုံစံရှိသည်။ ဤအင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘောသည် ရှဖေး၏ လကြတ်သင်္ဘောထက် ပိုမိုကြီးမားပြီး ၎င်း၏ တန်ချိန်အရ ဆိုလျှင် အနည်းဆုံး ဖျက်သင်္ဘောတစ်စင်းအဆင့် ရှိပေလိမ့်မည်။

ရှဖေးသည် ဝပ်သာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ “ငါတို့ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ။ တုန်ခါမှုဗုံးက သူတို့ရဲ့ ရုပ်ဖျက်စနစ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီပဲ” လကြတ်သင်္ဘောသည် အမြန်နှုန်းအပြည့်ဖြင့် အင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘောဆီသို့ ဦးတည်သွားလေတော့သည်။ “အဲ့ဒီသင်္ဘောရဲ့ ကီလိုမီတာ တစ်ရာ့ငါးဆယ်အတွင်းမှာ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်း စွမ်းအားနဲ့ နေပါ။ စွမ်းအင်ဒိုင်းလွှားတွေကို ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း ပမာဏမှာ ထားပါ။ ဝမ်နှောင့်ယှက်ရေးစနစ်နဲ့ ဆွဲငင်ထိန်းချုပ်ရေးစနစ်တွေကို အသင့်ပြင်ပါ။ ရန်သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်စနစ်ကို ပစ်မှတ်ထားပါ”

အမိန့်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ သင်္ဘော၏ အပေါက်အသီးသီးမှ လက်နက်အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာပြီး ရန်သူ့ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လိုက်ကြသည်။ ထိုလက်နက်များကို များသောအားဖြင့် သင်္ဘောအတွင်း၌ ဝှက်ထားလေ့ရှိပြီး အမိန့်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သင်္ဘော၏ အပေါက်များ ပွင့်သွားကာ စစ်သင်္ဘောငယ်တွင် ရှိသော အမျိုးမျိုးသော တိုက်ခိုက်ရေးနှင့် ထိန်းချုပ်ရေး လက်နက်များ ပေါ်ထွက်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လကြတ်သင်္ဘောသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အစွယ်များကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပေပြီ။ ဆွဲငင်ထိန်းချုပ်ရေးစနစ်နှင့် ဝပ် နှောင့်ယှက်ရေးစနစ်တို့မှာ ကီလိုမီတာ နှစ်ရာအတွင်း အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိပြီး အင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘောသည် ဤအကွာအဝေးအတွင်း ရောက်လာသည်နှင့် ထိုလက်နက်နှစ်ခုသည် ပစ်မှတ်အား ထိန်းချုပ်ရန် စတင်လည်ပတ်မည် ဖြစ်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အမှုန်ကျည်များနှင့် ဒုံးကျည်များမှာလည်း မကြာမီမှာပင် ရန်သူ့သင်္ဘောအား ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်ရန် လိုက်ပါလာကြသည်။

တုန်ခါမှုဗုံးကြောင့် ပင်မအမြောက်တစ်ခုနှင့် ဒုံးကျည်ပစ်လွှတ်စနစ်တစ်ခု ပျက်စီးသွားသဖြင့် လကြတ်သင်္ဘောတွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ရန်သူ့သင်္ဘောအား ဖျက်ဆီးပစ်ရန်အတွက် စွမ်းအား မလုံလောက်ပေ။

ထို့အပြင် ရှဖေးသည် ရှောင်ယွီ ထိုသင်္ဘောပေါ်တွင် ရှိနေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် သင်္ဘော၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများကို မတိုက်ခိုက်ဝံ့ဘဲ ရှိနေသည်။

ပို၍ အံ့အားသင့်စရာကောင်းသည်မှာ အင်းဆက်မျိုးနွယ်များမှာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိဘဲ လကြတ်သင်္ဘော၏ စစ်ဆေးရေးစနစ်အရ သူတို့သည် စွမ်းအင်များကို အလျင်အမြန် ဖြည့်တင်းနေကြောင်း ပြသနေသည်။

ရုတ်တရက် အင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘောသည် ဝပ်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူတို့တွင် ဝပ် တည်ငြိမ်ရေးစနစ် တစ်ခု ပါရှိပုံရပြီး ရှဖေး၏ ဝပ် နှောင့်ယှက်ရေးစနစ်မှာ သူတို့ လွတ်မြောက်သွားခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

“အမှတ်အသားပြုစနစ်နဲ့ သူတို့ကို ချက်ချင်း မှတ်သားလိုက်စမ်း” ဟု ရှဖေးက အမိန့်ပေးလိုက်၏။

အမှတ်အသားပြုစနစ်သည် ရန်သူ့ထံသို့ လမ်းပြအချက်ပြစနစ်တစ်ခု တပ်ဆင်လိုက်သကဲ့သို့ သူတို့ကို အဆက်မပြတ် ခြေရာခံနိုင်သည်။ သူတို့ ဘယ်နေရာကိုပဲသွားသွား ရှဖေးအနေဖြင့် သူတို့ ဘယ်မှာရှိနေသည်ကို အတိအကျ သိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ထိုစနစ်မှာ အသက်ဝင်ရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူရသည်။ ထို့အပြင် သင်္ဘော၏ စွမ်းအင်အားလုံးမှာ မတူညီသော အစိတ်အပိုင်းများတွင် အာရုံစိုက်ထားရသဖြင့် အမှတ်အသားပြုစနစ်ကို အသက်သွင်းရန်အတွက် သူသည် စွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ခွဲဝေရမည်ဖြစ်ပြီး အရေးမကြီးသော ကိရိယာအချို့ကို ပိတ်ထားရပေလိမ့်မည်။

အင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘော၏ ထက်ဝက်ခန့်မှာ ဝပ်လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ရှဖေးမှာ စိုးရိမ်နေသော်လည်း ဘာမျှမတတ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ အမှတ်အသားပြုစနစ်မှာ ၇၃ ရာခိုင်နှုန်းသာ ပြီးစီးသေး၏။ ဝပ်အင်ဂျင်မှ ဖန်တီးလိုက်သော ဝပ်လမ်းကြောင်းများသည် ယာယီသာဖြစ်ပြီး အချိန်မရွေး ပြိုကျသွားနိုင်သောကြောင့် ရှဖေးအနေဖြင့် အင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘောနောက်သို့ ဝပ်လမ်းကြောင်းထဲ လိုက်သွား၍ မရဘဲ သူတို့၏ တည်နေရာကို သိပြီးမှသာ လိုက်လံဖမ်းဆီးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ လကြတ်သင်္ဘောသည် ရန်သူ မလွတ်မြောက်မီ အမှတ်အသား မပြုနိုင်ခဲ့လျှင် ရှဖေးသည် သူတို့ကို လုံးဝ မျက်ခြေပြတ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အရင်က လုပ်ဆောင်ချက်အားလုံးမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ရှဖေးသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသတောက်မီးများ တောက်လောင်နေပြီး နှလုံးမှာလည်း ရင်ဘတ်ထဲမှ ထွက်လာတော့မည့်အတိုင်း တုန်ခါနေသည်။

အင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘောသည် ဝပ်လမ်းကြောင်းထဲသို့ လုံးဝဝင်ခါနီး အချိန်တွင်မှ အမှတ်အသားပြုစနစ်မှ အစိမ်းနုရောင် အလင်းတန်းလေး ထွက်ပေါ်လာပြီး ပိတ်ခါနီး ဝပ်လမ်းကြောင်းကြားရှိ သေးငယ်သော ဟာကွက်မှတစ်ဆင့် အင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘော၏ အမြီးပိုင်းကို နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင် ထိမှန်သွားသည်။ “ပြီးပြည့်စုံပဲ” ဟု ရှဖေးက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်သီးဖြင့် ကွန်ပျူတာခုံကို ထုလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် အစက်လေးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ထိုအစက်လေးမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသည်။ ရှဖေးသည် ကြယ်တာရာမြေပုံကို ချဲ့ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသင်္ဘောသည် ကြယ်တာရာနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အန်ဒါရို ကြယ်တာရာနယ်မြေသည် လူသားမဟာမိတ်နယ်မြေ၏ အစွန်အဖျားတွင် ရှိပြီး ဗဟိုချက်နှင့် အလွန်ဝေးကွာလှသည်။ ရန်သူများသည် အန်းဒါးရိုး ကြယ်တာရာနယ်မြေမှ လုံးဝ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေပုံရပြီး လူသားများနှင့် အင်းဆက်မျိုးနွယ်များအကြား သတ်မှတ်ထားသော စစ်ရေးကြားခံဇုန်ဆီသို့ ဦးတည်နေကြသည်။

မည်သည့်ဖက်မှ စစ်အင်အားစုကိုမျှ ထိုကြားခံဇုန်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် မပြုထားသောကြောင့် ထိုဇုန်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်နှင့် စစ်တပ်အနေဖြင့် သူတို့ကို မျက်ခြေပြတ်သွားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ထိုဇုန်ထဲသို့ မဝင်မီ သူတို့ကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တားဆီးရမည် ဖြစ်သည်။

“ဘိုစင်ဝါ... မင်းတို့ဖက်မှာ အဆင်ပြေရဲ့လား” ရှဖေးသည် ဘိုစင်ဝါ၏ သင်္ဘောသို့ ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

“ငါတို့ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သင်္ဘောရဲ့ အစိတ်အပိုင်း အတော်များများ ပျက်စီးသွားပြီ။ ငါ အကူအညီတောင်းတဲ့ အချက်ပြစနစ် ပို့ထားတယ်။ အခုတော့ အကူအညီကို စောင့်နေရုံပဲ”

“အလိုအလျောက် ဖျက်ဆီးရေးစနစ် ပေါက်ကွဲဖို့ မိနစ်နဲ့ ၃၇ စက္ကန့်ပဲ လိုတော့တယ်။ မင်း ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိမှာပါ” ရှဖေးက ပြောလိုက်သည်။

ဘိုစင်ဝါမှာ အတန်ငယ် ဝပ်နည်းနေသည်။ အကြောင်းမှာ အာကာသစခန်း ပေါက်ကွဲသွားခြင်းသည် သူ၏ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းများဖြစ်သော ရှောင်ဟိုင်လီ နှင့် ကွီရို့စ် တို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ နှုတ်ဆက်ခြင်းပြောလိုက်သည်မှာ အမြဲတမ်း ခက်ခဲလှသည်။ သူကဲ့သို့ သန်မာသော ယောက်ျားတစ်ယောက်အတွက်ပင် ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်တွင် ခြေရာခံစနစ်မှ နောက်ထပ် အချက်ပြမှုတစ်ခု ရရှိလိုက်သည်။ အင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘောသည် ဝပ်လမ်းကြောင်းထဲမှ မထွက်မီ အလင်းနှစ် သုံးထောင်ခန့်သာ သွားနိုင်ခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ချေ နှစ်ခု ရှိသည်- တစ်ခုမှာ တုန်ခါမှုဗုံးကြောင့် သူတို့၏ ဝပ်ပျံသန်းနိုင်စွမ်း ထိခိုက်သွားခြင်းဖြစ်ပြီး အကွာအဝေးမှာ သိသိသာသာ တိုတောင်းသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ နောက်တစ်ခုမှာ အင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘောသည် အတင်းအကျပ် ဝပ်လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်လိုက်ရခြင်းဖြစ်သဖြင့် သူတို့ သွားလိုသည့် နေရာကို အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ အင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘော၏ တည်နေရာကို အိုင်အေ လမ်းညွှန်စနစ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး သူတို့နောက်သို့ လိုက်ရန် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဝပ်စနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သင်္ဘောများသည် ဝပ်ပျံသန်းမှု တစ်ခုပြီးတိုင်း စွမ်းအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် အချိန်ယူရလေ့ရှိပြီး ထိုအချိန်အတွင်း ဝပ်လမ်းကြောင်းကို ထပ်မံ မဖွင့်နိုင်ကြပေ။ ဤသည်မှာ ရှဖေးအတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်သည်။

“ငါ အဲ့ဒီ အင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘောနောက်ကို လိုက်တော့မယ်။ ဂရုစိုက်ကြပါ” ဟု ရှဖေးက ပြောလိုက်သည်။

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် လကြတ်သင်္ဘောသည် အင်းဆက်မျိုးနွယ် သင်္ဘောရှိရာအရပ်သို့ ဝပ်လမ်းကြောင်းအတွင်း ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။

ဘိုစင်ဝါသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး သူ၏ သင်္ဘောသားများဘက်သို့ လှည့်ကာ အခက်တွေ့စွာ အသိပေးလိုက်၏။

“မြဲမြဲကိုင်ထားကြဦး။ ဒုတိယမြောက် ပေါက်ကွဲမှု လာတော့မယ်”

မွန်းဆောင်းသည် ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ လက်မောင်းကို လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားနေသည်။ သူမသည် ပြန်ဆက်ထားသော လက်မောင်းကြောင့် နာကျင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထိုအရာအားလုံးအတွက် ရှဖေးကိုသာ ဇွတ်အတင်း အပြစ်တင်ကာ ကျိန်ဆဲနေပေတော့သည်။

“ရှဖေး... နင် သတိထားနေလိုက်တော့”

အပိုင်း (၉၉) ဝရမ်းထုတ်ခံရခြင်း

မည်သည့်သင်္ဘောကမျှ လက်လျှော့ရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ အင်းဆက်မျိုးနွယ်သင်္ဘောက မည်သို့ပင် ကြိုးစားရုန်းကန်ပါစေ ရှဖေး၏ရန်မှ လွတ်မြောက်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့ မည်သည့်နေရာသို့ ဝပ် ခုန်သည်ဖြစ်စေ ရှဖေး၏ လကြတ်သင်္ဘောက နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာမြဲ ဖြစ်သည်။

အင်းဆက်မျိုးနွယ်သင်္ဘောမှာ ဖျက်သင်္ဘောအမျိုးအစားဖြစ်ပြီး ရှဖေး၏သင်္ဘောမှာ စစ်သင်္ဘောငယ်သာ ဖြစ်၏။ သင်္ဘောနှစ်စင်း၏ အရွယ်အစားမှာ အနည်းဆုံး ငါးဆခန့် ကွာခြားသည်။

သီအိုရီအရဆိုလျှင် စစ်သင်္ဘောငယ်များ၏ သဘာဝရန်သူမှာ ပိုမိုကြီးမားသော ဖျက်သင်္ဘောများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ ရှဖေးသည် သူ၏စစ်သင်္ဘောငယ်ကို အသုံးပြု၍ ဖျက်သင်္ဘောအား နောက်မှလိုက်ကာ ရန်သူများကို မနားတမ်း နှောင့်ယှက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ကြောင်နှင့်ကြွက် ကစားပွဲနှင့် တူသော်လည်း ကစားပုံကတော့ ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေ၏။ ဤနေရာတွင် ကြောင်ကသာ အဆက်မပြတ် ရှောင်တိမ်းနေရပြီး လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားနေရခြင်းဖြစ်ကာ ကြွက်ဖြစ်သော ရှဖေးကမူ ကြောင်၏အမြီးကို ကိုက်ထားပြီး လွှတ်မပေးဘဲ ရှိနေသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် ကြောင်၏ဖင်ကိုပင် လှမ်း၍ ထိုးဆွနိုင်သေး၏။

အင်းဆက်မျိုးနွယ် ဖျက်သင်္ဘော၏ တပ်မှူးမှာ ပထမတွင် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ဒေါသထွက်လာပြီး အဆုံး၌ အနည်းငယ် ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်လာရသည်။

ရှဖေး၏ လကြတ်သင်္ဘောပေါ်တွင် အသံလှိုင်း။ EMP။ အမြောက်များ။ ဒုံးကျည်များနှင့် ရေဒါ နှောင့်ယှက်ရေးစနစ်များ စသည့် အမျိုးမျိုးသော လက်နက်များ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ တပ်ဆင်ထားနိုင်ရသနည်းပြောလိုက်သည်ကို သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ လက်နက်တစ်ခုချင်းစီမှာ တစ်ခုထက်တစ်ခု ပိုမို ထူးဆန်းပြီး ယုတ်မာလှသည်။

ရှဖေးနှင့် တိုက်ခိုက်ရခြင်းမှာ စစ်သားတစ်ယောက်သည် လမ်းဘေးလူမိုက်နှင့် တွေ့ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။ သူ့ကို မသတ်နိုင်လျှင်ပင် ထိုတိုက်ပွဲမှ ခံစားရသော ရွံရှာစိတ်က လူတစ်ယောက်အား စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းစေရန် လုံလောက်သည်။

အင်းဆက်မျိုးနွယ်သင်္ဘောက သူတို့၏ ပင်မအမြောက်ဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်တိုင်း ရှဖေးသည် သူ၏ ပစ်ခတ်မှုစနစ်ကို အသုံးပြု၍ ရန်သူအား နှောင့်ယှက်ရန် ဗုံးတစ်လုံးကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဒုက္ခရောက်နေသော အမြောက်တပ်သားအား ရှဖေးကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ပစ်မှတ်ထားစေရန် အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်စေသည်။

သို့သော် ပစ်မှတ်ထားမှု မပြီးဆုံးမီမှာပင် ရှဖေးသည် နောက်ထပ် နှောင့်ယှက်ရေးဗုံးတစ်လုံးကို ထပ်မံ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်၏။ အတွေ့အကြုံ အလွန်ရင့်ကျက်သော အမြောက်တပ်သားမှာ စိတ်ပျက်လွန်းသဖြင့် မျက်ရည်ပင် ကျမတတ် ဖြစ်နေပေပြီ။

“ကျွန်တော့်ကို နည်းနည်းလောက် သက်ညှာပေးပါဦးဗျာ။ လူကြီးလူကောင်းဆန်ဆန် မတိုက်နိုင်ဘူးလား။ ဒီလို ယုတ်မာတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ဘယ်လောက်အထိ ဆက်သုံးနေဦးမှာလဲ”

ရှဖေးမှာမူ ရန်သူ၏ ခံစားချက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏နည်းလမ်းအတိုင်းသာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေသည်။ လကြတ်သင်္ဘော၏ လက်နက်စနစ်များ လည်ပတ်နေသရွေ့ ရှဖေးသည် အင်းဆက်မျိုးနွယ်သင်္ဘောထံသို့ သူ၏ ‘နှုတ်ခွန်းဆက်သမှု’ များကို ဆက်လက် ပေးပို့နေဦးမည် ဖြစ်သည်။

နည်းလမ်းလား... အခုလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဘယ်သူက နည်းလမ်းကို ဂရုစိုက်နေဦးမှာလဲ။ ကြောင်ကို ဖမ်းနိုင်တဲ့ ကြွက်ဟာ အမည်းဖြစ်ဖြစ် အဖြူဖြစ်ဖြစ် ကြွက်ကောင်းပဲလေ။

၎င်းမှာ တရားမျှတသော တိုက်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပေ။ လကြတ်သင်္ဘော၏ ပုံစံမှာ စကြဝဠာအနှံ့ တွေ့နိုင်သော သာမန် စစ်သင်္ဘောငယ် တစ်စင်းနှင့်သာ တူလှသည်။

သို့သော် ဤသာမန်ပုံစံရှိသော စစ်သင်္ဘောငယ်မှာ တိုက်ပွဲတွင်မူ ရူးသွပ်ကြမ်းတမ်းလှသည်။ စစ်သင်္ဘောငယ်ကို အသုံးပြု၍ အင်းဆက်မျိုးနွယ် ဖျက်သင်္ဘောတစ်စင်းအား သင်္ဘောသားများ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေချင်လောက်အောင်အထိ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်လောက်သော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် ရန်သူ၏ ကာကွယ်ရေးနှင့် ပျံသန်းနိုင်စွမ်းကိုသာ တဖြည်းဖြည်း လျှော့ချနေပြီး အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းများကို တစ်ကြိမ်မျှ တိုက်ရိုက်မပစ်ခတ်ဘဲ ဂရုတစိုက် လုပ်ဆောင်နေသည်။ သူသည် ထိုသင်္ဘောအား မပေါက်ကွဲစေဘဲ ဖမ်းဆီးနိုင်ရန် မျှော်လင့်နေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

ရှဖေး ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နေရခြင်းမှာ ရှောင်ယွီ ထိုသင်္ဘောပေါ်တွင် ရှိနေမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ယွီသည် ရှဖေး တွေ့ဖူးသမျှ မိန်းကလေးများထဲတွင် အလိမ္မာဆုံးဖြစ်ပြီး သူမ၏ စကားသံတိုင်းမှာ အလွန်ပင် ရိုးသားလှသည်။ ထို့ကြောင့် သူမကို ဆုံးရှုံးရမည်ဆိုလျှင် မည်သူမဆို ဒေါသထွက်ကြမည်မှာ အမှန်ပင်။ သူ၏ အမှားကြောင့် ရှောင်ယွီ အသက်ဆုံးရှုံးရမည်ဆိုလျှင် ရှဖေးအနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ခွင့်လွှတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အင်းဆက်မျိုးနွယ်သင်္ဘောသည် ဝပ် (Warp) ထပ်မံခုန်လိုက်ပြန်သဖြင့် ရှဖေးသည် ရပ်တန့်ကာ စောင့်ဆိုင်းနေရသည်။ ဝပ်ခုန်မှုတစ်ခုစီမှာ တစ်မိနစ်မှ ဆယ်မိနစ်အထိ ကြာမြင့်တတ်ပြီး သူသည် ချက်ချင်းပင် တည်နေရာအသစ်သို့ လိုက်ပါကာ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။

ဆက်သွယ်ရေးစနစ်၏ ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ဌာနချုပ်မှ အရေးပေါ် ခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ရှဖေးသည် ထိုခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံလိုက်သည်။

“ရှဖေး... မင်းတို့ဖက်မှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ” ရောဘတ်က တည်ကြည်သော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

ရှဖေးသည် လက်ရှိ အခြေအနေများကို အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

“မင်း တော်တော် ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ငါတို့ ဒီအင်းဆက်မျိုးနွယ်သင်္ဘောကို လွှတ်ပေးလို့ မရဘူး။ အကယ်၍ မင်း သူတို့ကို မတားနိုင်ဘူးဆိုရင် ဘယ်လိုနည်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ် ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ငါ ခွင့်ပြုတယ်” ရောဘတ်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် တားနိုင်အောင် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်” ရှဖေးမှာမူ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘဲ ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။

ရှဖေးသည် သင်္ဘောကို တားဆီးရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားမည်ဟုသာ သဘောတူခဲ့ပြီး ဖျက်ဆီးပစ်ရန်တော့ ကတိမပေးခဲ့ပေ။ လကြတ်သင်္ဘောတွင် လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ ရှိနေသေးသဖြင့် ရှဖေးအနေဖြင့် ထိုသင်္ဘောအား နစ်မြုပ်အောင် လုပ်ရန်မှာ လုံးဝ မခက်ခဲပေ။

သင်္ဘောကို ပြင်ဆင်စဉ်ကပင် ရှဖေးသည် ‘ပေးဆပ်မှုရှိသော အောင်မြင်မှု’ ဟူသော သူ၏ ခံယူချက်ကို ထည့်သွင်းထားသောကြောင့် သင်္ဘောပေါ်တွင် အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့် လက်နက်များ။ မိမိကိုယ်ကိုယ်ရော ရန်သူပါ ပျက်စီးသွားစေမည့် ရူးသွပ်သော လက်နက်များစွာ တပ်ဆင်ထားသည်။

ယခုအခါ သူသည် ထိုရူးသွပ်သော လက်နက်များကို အသုံးမပြုဘဲ သင်္ဘောအား လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးချင်ပေးမည်။ နစ်မြုပ်အောင်တော့ မလုပ်လိုပေ။ အကယ်၍ သူတို့ လွတ်မြောက်သွားလျှင် ရှောင်ယွီ အတွက် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိနေဦးမည်ဖြစ်ပြီး သင်္ဘောသာ နစ်မြုပ်သွားပါက ရှောင်ယွီသည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာသာ ကျန်ရစ်တော့မည်ကို သူ စိုးရိမ်နေသည်။

“အရမ်းကောင်းတယ်။ နယ်စပ်တပ်ဖွဲ့က ဗိုလ်ချုပ် တောရက်စ် က မင်းနဲ့ စကားပြောချင်နေတယ်။ သူ၏တပ်ဖွဲ့တွေက ကြားခံဇုန် အစွန်အဖျားမှာ ကင်းလှည့်နေကြတယ်”

ဖန်သားပြင်မှာ မှိတ်တုတ်ဖြစ်သွားပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် စစ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ရှဖေး၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ဗိုလ်ချုပ် တောရက်စ်၏ ပုံစံမှာ စစ်တပ်ထဲတွင် ဘဝတစ်ခုလုံး ကုန်ဆုံးခဲ့သူ တစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။ သူသည် မေးရိုးကားကား။ အသားညိုညိုနှင့် သိန်းငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများ ရှိသည်။

“လူငယ်လေး... ငါက အန်းဒါးရိုး ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ အခြေစိုက်တဲ့ နယ်စပ်တပ်ဖွဲ့ရဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူးချုပ်ပဲ။ မင်းရဲ့ နာမည်။ သင်္ဘောနံပါတ်နဲ့ တရားစီရင်သူအဆင့်ကို အစီရင်ခံစမ်း” ဗိုလ်ချုပ် တောရက်စ်က တည်ကြည်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“တွေ့ရတာ ဝပ်သာပါတယ် ဗိုလ်ချုပ်။ ကျွန်တော်က တရားစီရင်သူများသမဂ္ဂရဲ့ ကောင်းကင်ပြစ်ဒဏ် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းက ရှဖေး ပါ”

ဗိုလ်ချုပ် တောရက်စ်သည် မုတ်ဆိတ်မွေးများ ဖုံးနေသော သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ကောင်းကင်ပြစ်ဒဏ် လေ့ကျင့်ရေးစခန်းသည် မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်း အလွန်ကျော်ကြားလှပြီး ထိုစခန်းသို့ ဝင်ခွင့်ရသူ မည်သူမဆို တော်ကြမည်မှာ အမှန်ပင်။ ဗိုလ်ချုပ် တောရက်စ်သည် ရှဖေးအပေါ် ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင် ရှိသွားသော်လည်း ရှဖေး၏ နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းက ထိုစစ်သားကြီးအား ဆွံ့အသွားစေသည်။

“ကျွန်တော်က အဲ့ဒီစခန်းက စာကြည့်တိုက်မှူးပါ” ရှဖေးက ခပ်အေးအေးပင် အစီရင်ခံလိုက်၏။

ဗိုလ်ချုပ် တောရက်စ်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

“ရောဘတ်... မင်း ဘာလို့ စာကြည့်တိုက်မှူးတစ်ယောက်ကို သူလျှိုတွေနောက် လိုက်ခိုင်းနေရတာလဲ။ တရားစီရင်သူများသမဂ္ဂမှာ လူ မရှိတော့ဘူးလား” ဗိုလ်ချုပ် တောရက်စ်က လှောင်ပြောင်သော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

မည်သည့်နေရာမှာမဆို စာကြည့်တိုက်မှူးဆိုလျှင် စာအုပ်ကြီးနှင့် လူ။ ကြောက်တတ်သူ။ လှုပ်ရှားမှုမရှိသူ။ စာအုပ်ပုံကြားထဲမှာပဲ မျက်မှန်တပ်ပြီး နေတတ်သူ စသည့် မကောင်းသော ပုံရိပ်များဖြင့်သာ တွဲဖက်မြင်လေ့ ရှိကြသည်။ ဗိုလ်ချုပ် တောရက်စ်သည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်၏။

ရောဘတ်မှာ ရှဖေးအား လေ့ကျင့်ရေးစခန်းသို့ ပထမဆုံး ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သူ ဖြစ်သောကြောင့် အနည်းငယ် ရှက်သွားသည်။ ရှဖေးတွင် အခြားသူများ၌ မရှိသော တက်ကြွမှုမျိုး ရှိပြီး ထိုအရာက အနာဂတ်တွင် သမဂ္ဂအတွက် အသုံးဝင်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။

ရှဖေးအနေဖြင့် ဌာနများစွာရှိသည့်အနက် စာကြည့်တိုက်မှူး ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ထိုအချက်ကြောင့် သူ အလွန်စိတ်ပျက်မိပြီး သူ၏ ပထမဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက်ပင် အနည်းငယ် နောင်တရမိသည်။

“ဟဲဟဲ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအင်းဆက်မျိုးနွယ် သူလျှိုတွေကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တာက တရားစီရင်သူများသမဂ္ဂက လူတစ်ယောက်ပဲလေ။ စစ်တပ်ကတော့ ဘာမှတောင် မသိသေးဘူး မဟုတ်လား” ရောဘတ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ဟွန်း” ဗိုလ်ချုပ် တောရက်စ်သည် ရောဘတ်ကို လျစ်လျူရှုကာ ရှဖေးကို တစ်ဖန် ပြန်ပြောလိုက်၏။ “မင်းရဲ့ တည်နေရာနဲ့ ရန်သူ့တည်နေရာကို အခုချက်ချင်း အစီရင်ခံပါ။ ငါ့မှာ အနီးအနားမှာ ကင်းလှည့်နေတဲ့ သင်္ဘော လေးစင်း ရှိတယ်။ အဲ့ဒီသူလျှိုတွေ လွတ်မသွားအောင် ငါတို့ အမြန်ဆုံး သွားရောက် ကိုင်တွယ်မယ်”

ရှဖေးမှာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ စစ်တပ်ပြောလိုက်သည်မှာ သူတို့၏ ပြတ်သားသော စိတ်ဓာတ်ကြောင့် ကျော်ကြားလှသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ပါဝင်လာပါက ရန်သူ့သင်္ဘောအား ပစ်ချရန် လေးလံသော လက်နက်များကို အသုံးပြုကြမည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ရှောင်ယွီ ကို ပြန်လည် ကယ်တင်နိုင်မည့် သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ ရှဖေး လုံးဝ မမြင်လိုသော အရာပင် ဖြစ်သည်။

“စစ်တပ်အနေနဲ့ အဲ့ဒီ အင်းဆက်မျိုးနွယ်သင်္ဘောကို ဘာထိခိုက်မှုမှ မလုပ်ဘူးဆိုတာ အာမခံချက် ပေးဖို့ လိုပါတယ်။ သူတို့ကို အရှင်ဖမ်းရပါမယ်” ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် ရှဖေးက ပြောလိုက်သည်။

“စာကြည့်တိုက်မှူးလေး... ဒါက အမိန့်ပေးတာ။ မင်းရဲ့ သဘောထားကို မေးနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာမှာ မင်း ဝင်ပြောပိုင်ခွင့် မရှိဘူး” ဗိုလ်ချုပ် တောရက်စ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

စစ်တပ်မှ လူတစ်ယောက်အနေဖြင့် တောရက်စ် ၏ စကားသံမှာ ပြတ်သားပြီး လေးနက်လှသည်။ သာမန် ကြောက်တတ်သူ တစ်ယောက်ဆိုလျှင် ဤအချိန်တွင် ကြောက်လွန်း၍ သေးပင် ထွက်သွားနိုင်သည်။

“စစ်တပ်ရဲ့ နာမည်ကို သုံးပြီး ကျွန်တော့်ကို ဖိအားပေးနေတာလား” ရှဖေးက ပြုံးလျက် မေးလိုက်၏။

“တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား မဟုတ်တဲ့အတွက် ခင်ဗျားရဲ့ အမိန့်တွေက ကျွန်တော့်အပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိပါဘူး။ အင်းဆက်မျိုးနွယ်သင်္ဘောရဲ့ ဘေးကင်းမှုကို ခင်ဗျား အာမမခံနိုင်ဘူးဆိုရင် ဒီစကားဝိုင်းကို ဆက်ပြောနေဖို့ အကြောင်းမရှိပါဘူး”

ရှဖေး၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်ခြင်း မရှိသော်လည်း ရှင်းလင်းလှသည်။ သူ၏ အယူအဆကို ရိုသေစွာ တင်ပြခဲ့သော်လည်း ညှိနှိုင်းရန် နေရာ မရှိကြောင်းကိုတော့ ပြသနေသည်။ ရှဖေးအနေဖြင့် သူတို့၏ အမိန့်ကို လျစ်လျူရှုနိုင်သော်လည်း သူတို့နှင့် ရန်သူ မဖြစ်လိုပေ။

“မင်းကို ငါ ထောင်ထဲ ထည့်လို့မရဘူး ထင်နေတာလား။ မင်းကို ငါ အမှုန်အမွှားဖြစ်အောင် ဗုံးကြဲလို့မရဘူး ထင်နေတာလား။ မင်းရဲ့ ဦးနှောက်ကို ငါ ဖောက်ထုတ်ပစ်လို့မရဘူး ထင်နေတာလား”

တောရက်စ် သည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ခြိမ်းခြောက်နေပေတော့သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရှဖေးကတော့ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသား ဖြစ်သောကြောင့် ထိုစကားများမှာ သူ့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်ပေ။

“တောင်းပန်ပါတယ်” ရှဖေးက ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ... သတင်းအချက်အလက်ကို ထိန်ချန်ထားတယ်ပေါ့လေ။ မင်းက အင်းဆက်မျိုးနွယ်တွေရဲ့ သူလျှို နှစ်ဖက်ချွန် ဖြစ်ရမယ်။ မင်းနောက်ကို တစ်စကြဝဠာလုံးက လိုက်ဖမ်းဖို့ ငါ အခုချက်ချင်း အမိန့်ထုတ်လိုက်မယ်” ဗိုလ်ချုပ် တောရက်စ်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် ရှဖေးအား သေနတ်ဖြင့်ပင် ပစ်သတ်ချင်စိတ် ပေါက်နေပေပြီ။

ရှဖေးသည် သူ၏ ခြေရာခံစနစ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ အင်းဆက်မျိုးနွယ်သင်္ဘော ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ငါးမိနစ်ခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူတို့ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အဝေးကြီးကို ဝပ်ခုန်သွားပုံရသဖြင့် ခြေရာခံရန် ပိုမို ခက်ခဲသွားပေပြီ။

“မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက ဒီလိုမျိုးလား။ ဒီလူကို ကြည့်စမ်းဦး။ ရောဘတ်... မင်းက ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်ထားတော့မှာလား” ရှဖေး၏ လျစ်လျူရှုခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ဗိုလ်ချုပ် တောရက်စ်မှာ ပို၍ ဒေါသထွက်လာပြီး ရောဘတ်ဘက် လှည့်ကာ သူ၏ ဒေါသကို ပုံချလိုက်သည်။

ရောဘတ်သည် များသောအားဖြင့် သဘောကောင်းသော အဘိုးကြီး တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း သူသည်လည်း ဒေါသ မနည်းလှပေ။ ထို့ကြောင့် သူက မျက်နှာသေဖြင့် “ဗိုလ်ချုပ် တောရက်စ်... ကျွန်တော်တို့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာက ကျွန်တော်တို့ အလုပ်ပါ။ ခင်ဗျား ဝင်မပြောပါနဲ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားမှာ ရှဖေးအတွက်လည်း ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှဖေး ချက်ချင်းပင် နားလည်လိုက်၏။ သူသည် ဤအလုပ်ကို အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး စစ်တပ်အား အခွင့်အရေး မပေးသင့်ပေ။

“ဗိုလ်ချုပ် တောရက်စ်... တရားစီရင်သူများသမဂ္ဂက ကျွန်တော်တို့ဟာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သူတွေပါ။ ကျွန်တော်တို့က မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ဘေးကင်းမှုကိုလည်း အလေးထားပါတယ်။ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်ပဲ တည်နေရာကို ပြောပြပါ့မယ်”

ရှဖေးသည် ရောဘတ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။ တောရက်စ် အံ့အားသင့်မသွားမီမှာပင် ရှဖေးက “ကျွန်တော့်ရဲ့ တည်နေရာကတော့—”

“—ဟာ... မကောင်းတော့ဘူး။ ဒီနေရာမှာ လျှပ်စစ်သံလိုက် နှောင့်ယှက်မှုတွေ ရှိနေတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ရေဒါတွေ ချို့ယွင်းနေပြီ။ သွားပြီ။ တည်နေရာပြ စနစ်လည်း ပျက်နေပြီဗျာ”

ရှဖေးသည် သင်္ဘောပေါ်တွင် ဟန်ဆောင်ကာ အလွန်ပင် လက်တွေ့ကျသော သရုပ်ဆောင်မှု တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ လက်ချောင်းဖြင့် ခလုတ်ကို နှိပ်ကာ ဆက်သွယ်ရေးကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်လိုက်လေတော့သည်။

ရောဘတ်သည် ဗိုလ်ချုပ်နှင့် စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ ကုလားထိုင်တွင် ပြန်လည် မှီထိုင်လိုက်သည်။ ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် သူသည် သတင်းကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်နေသော ရဲ့ကျင်းရှန်း ထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။

“အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ” ရဲ့ကျင်းရှန်းက အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်၏။

“ကျရှုံးသွားပြီလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါတော့” ရောဘတ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“သတ်မှတ်မယ်”

“ဟုတ်တယ်... ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ်က ရှဖေးနဲ့ ရှောင်ဟိုင်လီကို ပိတ်မိနေတဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ ထားပြီး ရှောင်ဟိုင်လီက ရှဖေးအပေါ် တစ်ခုခု လုပ်။ မလုပ် စောင့်ကြည့်ဖို့ပဲ။ အကယ်၍ သူက ရှဖေးကို နာကျင်အောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရင် သူက သူလျှို ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ပေါ်သွားမှာ ဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့က ရှောင်ဟိုင်လီကို ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးမှာ ဖြစ်တယ်”

ရဲ့ကျင်းရှန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ “ဒီအစီအစဉ်ကို ငါတို့ နှစ်ယောက် အတူတူ ဆွဲခဲ့တာပဲ။ ငါတို့ အရာအားလုံးကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားခဲ့တာပဲလေ။ ဘာလို့ ကျရှုံးသွားရတာလဲ”

“အရာအားလုံး ဟုတ်လား” ရောဘတ်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး “မင်း သိလား။ လျှို့ဝှက်စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးက လူတွေဟာ မသိရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ရောက်လာတဲ့ သွေးပိုးကောင် တစ်အုပ်စုနဲ့ တွေ့သွားခဲ့ကြတယ်။ ငွေရောင်အဆင့် သုံးဦးနဲ့ ကြေးနီရောင်အဆင့် ခြောက်ဦး အလကား သေသွားခဲ့ရတယ်။ ရှောင်ဟိုင်လီ နဲ့ ကွီရို့စ် တို့တောင် သေဆုံးသူစာရင်းထဲ ပါသွားပြီ”

“ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ်က လုံးဝ ကျရှုံးသွားပြီ။ ရှောင်ဟိုင်လီက သူလျှို ဟုတ်။ မဟုတ် ဆိုတာကို ငါတို့ ဘယ်တော့မှ သိရတော့မှာ မဟုတ်သလို တရားစီရင်သူ ဆယ့်တစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကိုလည်း ပေးလိုက်ရတယ်။ ဆယ့်တစ်ယောက်တောင်နော်” ဟု ရောဘတ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားတဲ့ အဖွဲ့ ၁၃ ဆိုတာ အန်းဒါးရိုး ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ ဘယ်တော့မှ ထပ်ပေါ်လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

ထို့နောက် ရောဘတ်သည် သူ၏ ကော်လာမှ ခလုတ်ကို ဖြုတ်လိုက်ကာ သူ၏ အံဆွဲထဲမှ အရက်ပုလင်းကို ထုတ်ယူ၍ မော့သောက်လိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှောင်ဟိုင်လီမှာ သူ၏ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်သောကြောင့် ဤကိစ္စအတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်မိခြင်းကို မရှောင်လွှဲနိုင်ပေ။ ယခုအခါ ဌာနချုပ်ကလည်း သူ၏ အစီရင်ခံစာကို စောင့်နေကြသည်။ သို့သော် သူ အစီရင်ခံစာ တင်နိုင်ပါ့မလား ပြောလိုက်သည်ကိုတော့ သူ မသိပေ။

ရောဘတ်က အသေးစိတ်များကို ဆက်မပြောတော့ပေ။ သူ၏ စိတ်များကို အနည်းငယ် ရှင်းလင်းလိုက်ပြီးနောက် ရဲ့ကျင်းရှန်းက “ရှဖေး ရော။ သူ အဆင်ပြေရဲ့လား” ဟု မေးလိုက်သည်။

“ရှဖေး...” ရောဘတ် စိတ်ပျက်သွားပြီး “သူတို့အားလုံး သေကုန်ကြပေမဲ့ ရှဖေးကတော့ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ။ အဲ့ဒီကောင်လေး ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ မသိဘူး။ သွေးပိုးကောင်တွေနောက် လိုက်ဖမ်းတဲ့နေရာမှာ စစ်တပ်ကို ပါဝင်ခွင့်ပေးဖို့ သူက ငြင်းဆန်နေတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် ဗိုလ်ချုပ် တောရက်စ်နဲ့ ငါနဲ့တောင် စကားများခဲ့ရသေးတယ်”

“ငါ သိရသလောက်တော့ သူက သွေးပိုးကောင်တွေကို အရှင်ဖမ်းချင်နေပုံရပြီး သူတို့ရဲ့ သင်္ဘောကို နစ်မြုပ်အောင် မလုပ်ချင်ဘူးတဲ့။ ငါ တကယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပြီ။ ရှဖေး ရောက်တဲ့နေရာတိုင်းမှာ ဘာလို့ ပြဿနာတွေပဲ ပါလာရတာလဲ။ အကဲဖြတ်တုန်းကတည်းက သူ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ပြဿနာတွေကို ငါ ရေတွက်လို့တောင် မရတော့ဘူး”

“ငါ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးပြီ။ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ သူ့ကို ဆက်ထားလို့ မရတော့ဘူး။ သူ ပြန်လာတာနဲ့ သူ့ကို ကျောင်းထုတ်ပစ်မယ်။ ဒီတစ်ခါ သူ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ပြဿနာ တစ်ခုခုဟာ ကျောင်းထုတ်ဖို့ လုံလောက်တယ်။ သူက ဉာဏ်ကြီးရှင် ဖြစ်ဖြစ်။ မဖြစ်ဖြစ် ငါ့ခေါင်းထဲမှာ ဒီထက်ပိုတဲ့ ပြဿနာတွေကို လက်ခံဖို့ နေရာ မရှိတော့ဘူး” ရောဘတ်က ရဲ့ကျင်းရှန်းအား ညည်းတွား ပြောဆိုလိုက်သည်။

ရှဖေးက အမိန့်ကို မနာခံခြင်း တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။ ရှောင်ဟိုင်လီ နှင့် အခြားသော လျှို့ဝှက်စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အဖွဲ့ဝင်များ သေဆုံးမှုမှာလည်း ရှဖေး၏ အမည်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

အမှန်စင်စစ် သူကိုယ်တိုင်လည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း အပြစ်ရှိနေသည်။ အကြောင်းမှာ ရှောင်ဟိုင်လီ သူလျှို ဟုတ်။ မဟုတ် စစ်ဆေးရန်အတွက် ရှဖေးအား အစာအဖြစ် အသုံးပြုရန်မှာ သူနှင့် ရဲ့ကျင်းရှန်းတို့၏ အကြံပင် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ရှဖေးက ပြဿနာတွေကို ဆွဲဆောင်တတ်မှန်း သိရက်နဲ့ သူ့ကို ပြဿနာတွေထဲ တွန်းပို့ခဲ့တာ ဘယ်သူ့ကို အပြစ်တင်ရဦးမှာလဲ။

“ရောဘတ်... ငါ သူ့ကို ကျောင်းထုတ်လို့ မရဘူး။ ကျောင်းမထုတ်နိုင်ရုံတင် မကဘူး။ ငါကိုယ်တိုင်တောင် သတိထားနေရဦးမယ်” ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် ရဲ့ကျင်းရှန်းက ညည်းတွားလိုက်သည်။

ရောဘတ်သည် အရက်ကို မော့သောက်နေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ပြန်အန်မထွက်သွားသည်မှာ ကံကောင်းလှသည်။

“ဘာလို့လဲ။ လေ့ကျင့်ရေးစခန်းရဲ့ တပ်မှူးဖြစ်တဲ့ မင်းက ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကို ကျောင်းထုတ်လို့ မရဘူးလား” ဟု ရောဘတ်က သူ၏ လက်စွပ်ဖြင့် ပါးစပ်ကို သုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အမှတ်အသားပြုစနစ်က အင်းဆက်မျိုးနွယ်သင်္ဘော ဆိုက်ကပ်သည့်နေရာကို ခြေရာခံမိလိုက်ပြီး ရှဖေးသည် သူတို့နောက်သို့ လိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဝပ်လမ်းကြောင်းထဲသို့ မဝင်မီ ရှဖေးသည် ကြယ်တာရာနယ်မြေအလိုက် ဝရမ်းထုတ်သည့် အသိပေးချက်ကို လက်ခံရရှိလိုက်သဖြင့် မှင်သက်သွားရသည်။

“ငါ့ကို တကယ်ပဲ ဝရမ်းထုတ်လိုက်တာလား”