အခန်း (၃၈၅)

နောက်ဆက်တွဲ ၇၀၊ ၈၀ နှစ်အတွင်းမှာ ယွီဟွာနတ်ဘုရားနန်းတော်က အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲမှာပဲ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။ လှုပ်ရှားမှု နယ်ပယ်က ကောင်းကင်တာအိုနယ်ပယ်အတွင်းမှာသာ ရှိပြီး၊ အများဆုံး မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာလောက်ထိသာ သွားလာကြသည်။ ၁၀ ခုမြောက်ဘုံကိုတောင် သွားခဲသည်။

ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ထိုက်ယိအဆင့်နှင့်အထက် တာအိုသခင်များသည်လည်း အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံထဲသို့ ဆုတ်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

အခုဆိုရင် ပေါင်လင်းမယ်တော် အသွင်ပြောင်းထားတဲ့ ကွေ့ရှန်းက အလယ်ပိုင်းနဲ့ အထက်ပိုင်း ကောင်းကင်ဘုံတွေမှာတင် သောင်းကျန်းနေတာ မဟုတ်ဘဲ၊ အောက်ပိုင်း ကောင်းကင်ဘုံတွေကိုပါ ကူးစက်လာပြီ။ နတ်ဘုရားဂိုဏ်းအများအပြား ထိခိုက်ပျက်စီးပြီး ဆုံးရှုံးမှု ကြီးမားနေသည်။

ယွီဟွာနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းသာ နိယာမပိုင်ဆိုင်တဲ့ တာအိုသခင်တွေကို အချိန်မီ ရွှေ့ပြောင်းထားနိုင်ခဲ့လို့ ကွေ့ရှန်းရဲ့ရန်ကနေ လွတ်ကင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် နိယာမအငွေ့အသက်ခြေရာကို မတွေ့ရင် ကွေ့ရှန်းက ပေါ်မလာတတ်ဘူးလေ။

သတင်းတွေအရ ၃၃ ဘုံရဲ့ အခြေအနေက အရမ်း ဆိုးရွားနေပြီ။ အင်မော်တယ်နန်းတော်ရဲ့ အင်အား ၃ ပုံ ၂ ပုံကျော် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ။

ဒါက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ယွီဟွာနတ်ဘုရားနန်းတော်ကတော့ ဒီဆယ်စုနှစ်တွေအတွင်း ရပ်တန့်မနေဘဲ ပိုမိုအင်အားကြီးထွားလာသည်။

တပည့်အရေအတွက် ပိုများလာသည်။

ဒါပေမဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တက်လှမ်းသူ အရေအတွက် တိုးတက်မှုကတော့ နှေးကွေးသွားသည်။

မတတ်နိုင်ဘူးလေ။ အပြင်မထွက်ရတော့ မွေးရာပါဝိညာဉ်ပစ္စည်းနဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးကုန်ကြမ်းတွေ ရှားပါးလာတာကိုး။

ကံကောင်းတာက လီချန်က မွေးရာပါဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေရဲ့ ပေါက်ရောက်ရှင်သန်မှု ပတ်ဝန်းကျင်ကို တုပဖန်တီးနိုင်ခဲ့လို့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ကိုယ့်ဖာသာ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခဲ့သည်။ အရင်းအမြစ် လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားတာမျိုး မဖြစ်စေခဲ့ဘူး။

အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ကိုယ်တိုင်စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှု တိုးတက်လာရင် လိုအပ်ချက်ကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပြီး ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် ရပ်တည်နိုင်လာလိမ့်မယ်လို့ သူ ယုံကြည်သည်။

.....

အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံအတွင်း၌။

လီချန်သည် အနက်ရောင်အကြေးခွံကို ဆက်လက် လေ့လာနေသည်။

ဒီနှစ်တွေအတွင်း ရိတ်သိမ်းရရှိမှု မနည်းလှဘူး။

အထူးသဖြင့် အစီအရင်အပိုင်းမှာ သူက ၂၄ အခြေခံ အစီအရင်ဆရာအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ။

ဒါတွေအားလုံးက အနက်ရောင်အကြေးခွံကြောင့်ပါပဲ။

သူ့ရဲ့ ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်းမှာ စည်းမျဉ်းသဘောတရားတွေအများကြီး ပေါင်းစပ်ပါဝင်လာပြီ။ တိမ်ကောပါးကောလေးတွေ ဖြစ်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အစီအရင်ပညာကို အဆင့်သစ်တစ်ခု တက်လှမ်းစေဖို့ လုံလောက်ခဲ့သည်။

လင့်တုန်းလောကသစ်ပင်နဲ့ တခြား အရန်နိယာမ ၇ ခု ရဲ့ တိုးတက်မှုနှုန်းကတော့ နှေးကွေးသွားသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေတွေထဲက ငရဲဘုံ မူလအနှစ်သာရတွေကို မစုပ်ယူရတာ ကြာပြီလေ။

သူ တစ်ခေါက်လောက် အပြင်ထွက်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်သေးတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ ဟိုကွေ့ရှန်းပေါ်လာလို့ ပြန်ပြေးခဲ့ရတယ်။

အပြင်လောကကြီးက လုံးဝမလုံခြုံတော့ဘူး။

ကောင်းကင်ဘုံအဌမဓား (လုရှန်ဓား) ရဲ့ တိုးတက်မှုကတော့ မမြန်မနှေးပါပဲ။ ပုံမှန် အရှိန်နဲ့ သွားနေတယ်။ အထွတ်အထိပ်ရောက်ဖို့ကတော့ အချိန်တိုအတွင်း မဖြစ်နိုင်သေးဘူး။ ကျီမိသားစုက ပေးထားတဲ့ မှတ်တမ်းတွေရှိတာတောင်မှ ခက်ခဲနေဆဲ။

အနက်ရောင်အကြေးခွံ ကို လေ့လာရာမှာ အကြီးမားဆုံး အကျိုးကျေးဇူးက အစီအရင်တစ်ခုတည်း မဟုတ်ပါဘူး။ နိယာမတွေ ပေါင်းစပ်အသုံးပြုမှု အပိုင်းမှာပါ အများကြီး တိုးတက်လာတာ။

ဆယ်စုနှစ်များစွာ လေ့လာပြီးနောက်၊ နိယာမ ၈ ခုကို အကောင်းဆုံး ပေါင်းစပ်အသုံးပြုနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး၊ ၂၄ အခြေခံ လျန်ချီးအချိန်ခေါင်းလောင်း မွေးရာပါဓားအစီအရင်ထဲမှာ ပေါင်းထည့်လိုက်နိုင်ပြီ။

မမှားပါဘူး။

သူ့ရဲ့ မွေးရာပါ ဓားအစီအရင်ကလည်း ၂၄ အခြေခံအဆင့် ရောက်သွားပါပြီ။

တာအိုဓား ၁၈ လက် ၁ စုံ ထပ်တိုးလာသည်။

ဒါတောင်မှ ကွေ့ရှန်းကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မလားဆိုတာ သူ မရေရာသေးဘူး။

အဲဒီအကောင်က ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်။

ပြီးတော့ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ကျင့်ကြံသူ ဘယ်နှယောက်ရဲ့ နိယာမတွေကို ဝါးမျိုထားပြီးပြီလဲ မသိဘူး။ ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးလာမလဲ ခန့်မှန်းလို့မရဘူး။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကွေ့ရှန်းနဲ့တွေ့ရင် သူကတော့ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးမှာပဲ။ ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်ဘူး။

ထိပ်တိုက်တွေ့တိုင်း ကိုယ်ပဲ နာတာလေ။ ဘာလို့ အနာခံမလဲ။

ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ စိတ်ကူးတစ်ခုရှိတယ်။ အဲဒါက ကွေ့ရှန်းကို ထိန်းချုပ်ဖို့ပဲ။

ဒီနှစ်တွေအတွင်း အနက်ရောင်အကြေးခွံနဲ့ ကျောက်ခေါင်းတလားကို လေ့လာရင်းနဲ့ သူတို့နဲ့ ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) ကြားမှာ ထူးခြားတဲ့ ဆက်နွယ်မှုတွေရှိနေတာ တွေ့ခဲ့ရတယ်။ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ရင် ကွေ့ရှန်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကောင်း ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်။

ရုတ်တရက် လီချန် နေရာရွှေ့ပြောင်းလိုက်ပြီး အခြားဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လျှို့ဝှက်ရှန်ထျန်းဟွေ့မှ တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ၃ ဦး ကျင့်ကြံရာနေရာဖြစ်သည်။

ကြီးမားသော ပေါင်းအိုးကြီးတစ်လုံး တည်ရှိနေသည်။

လူရိပ် ၃ ခု ပေါင်းအိုးပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသည်။

တာအိုသခင် ယွီဟိန်တို့ ၃ ဦးက လီချန် ရောက်လာတာမြင်တော့ အလျင်အမြန် အရိုအသေ ပြုကြသည်။

လီချန် ဒီနေရာကိုလာတာ ကွေ့ရှန်းအကြောင်းလေ့လာဖို့ပါ။

လျှို့ဝှက်ရှန်ထျန်းဟွေ့ ခေါင်းဆောင် ၃ ယောက်က ဒီပေါင်းအိုးကြီးကိုသုံးပြီး ကွေ့ရှန်း ၂ ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ခဲ့ဖူးတယ်။ တစ်ကောင်ကတော့ လွတ်သွားပြီး၊ ကျန်တစ်ကောင်က ဒီဟွာရွှီးပေါင်းကြီးထဲမှာ အဖိနှိပ်ခံထားရတုန်းပဲ။

သူတို့ ပြောတာတော့ ဒီပေါင်းအိုးကြီးကို သူတို့ ဘိုးဘေးတွေက မတော်တဆရခဲ့တာတဲ့။ မူလက ကွေ့ရှန်း တော်တော်များများပါလာပေမဲ့ သူတို့လက်ထက် ရောက်တော့ ၂ ကောင်ပဲ ကျန်တော့တာ။

အခု ဟွာရွှီးပေါင်းကြီးထဲမှာ ကွေ့ရှန်း ၁ ကောင်ပဲ ကျန်တော့တယ်။

သူတို့ ၃ ယောက်က ဒီပေါင်းအိုးကြီးကို အသုံးပြုပြီး ကွေ့ရှန်းကို ထိန်းချုပ်ထားကြတာ။

လီချန်က ဟွာရွှီးပေါင်းကြီးက ကွေ့ရှန်းကို ဘယ်လို ထိန်းချုပ်ထားသလဲဆိုတာ လေ့လာချင်တာ။ ဒါမှ အနက်ရောင်အကြေးခွံ၊ ကျောက်ခေါင်းတလား တို့နဲ့ ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) ကြားက ဆက်နွယ်မှုကို ရှာဖွေနိုင်မှာ။

မကြာသေးမီက သဲလွန်စတချို့ ရထားပြီးပြီ။

လီချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဟွာရွှီးပေါင်းကြီးပေါ် တက်ထိုင်လိုက်သည်။ ၃ ဦးသား၏ ကူညီပံ့ပိုးမှုဖြင့် စတင်လေ့လာတော့သည်။

.....

မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာ။

နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေအထက်။

ရုတ်တရက် ဟင်းလင်းပြင် ကွဲအက်သွားပြီး ဝိုးတဝါး သင်္ဘောရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သင်္ဘောရိပ်ထဲမှ လူတစ်ယောက် ပျံသန်းထွက်ခွာလာပြီး နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုလူ၏မျက်နှာပျက်သွားသည်။ "နတ်ဘုရားအကြေးခွံရော..."

"နတ်ဘုရားအကြေးခွံ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"

သူ နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေလိုက်သော်လည်း ဘာသဲလွန်စမှ မတွေ့ရပေ။

နတ်ဘုရားအကြေးခွံရော၊ ကျောက်ခေါင်းတလားရော လေထဲ ပျောက်သွားသလို ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။

"ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... နတ်ဘုရားအကြေးခွံ မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေ ပါဝင်နေတာ... ဒီစကြဝဠာ ကမ္ဘာပေါင်းများစွာထဲမှာ ထိပ်တန်း ရှန်ဝမ် (မသေမျိုးဘုရင်) တွေတောင် ခိုးယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာမှာ ထားခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားအကြေးခွံ ပျောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ သူ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး။

ဒီနတ်ဘုရားအကြေးခွံက ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အဓိကသောချက်ပဲ။

နတ်ဘုရားအကြေးခွံမရှိရင် ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) ကို ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘူး။

ဒီကွေ့ရှန်းကို အချိန်မီ ပြန်မသိမ်းဆည်းနိုင်ရင်ဖြစ်လာမယ့် နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးတွေကို သူ တွေးတောင် မတွေးရဲဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက ဒီတစ်ခေါက် ဟွန်တွန်ကောင်စီရဲ့ သဘောတူညီချက်မပါဘဲ၊ ငရဲဘုံသား တစ္ဆေမျိုးနွယ်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) ကို ခိုးထုတ်ခဲ့တာလေ။

ဒီအခိုက်အတန့်မှာ သူ့မျက်နှာ အကြီးအကျယ်ပျက်နေပြီ။

နတ်ဘုရားအကြေးခွံကို အမြန်ဆုံး ပြန်ရှာတွေ့မှဖြစ်မယ်။ ပြီးရင် ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) ကို ပြန်ခေါ်ရမယ်။

မဟုတ်ရင် အချိန်ကြာလာလို့ ဟွန်တွန်ကောင်စီက စစ်ဆေးလာရင် သူ အမှုပတ်ပြီး ခံရတော့မယ်။

ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားစုန်းမတားမြစ်နယ်မြေ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်တော့လည်း ဘာထူးခြားမှုမှ မတွေ့ရဘူး။

နတ်ဘုရားအကြေးခွံ ပျောက်သွားပြီ... ပြန်ရှာတွေ့ဖို့ ခက်ခဲသွားပြီ။

ထိုလူ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သွားပြီး သင်္ဘောရိပ်ထဲပြန်ဝင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

.......

၃၃ ဘုံမြောက်ဘုံ။

တစ္ဆေသင်္ချိုင်း။

ငရဲဘုံမှ လာသော တစ္ဆေမျိုးနွယ် ၃ ဦး ဒီနေရာမှာပဲ ပုန်းနေကြသည်။

အပြင်မှာ ကွေ့ရှန်း သောင်းကျန်းနေတာကိုး။

သူတို့က ငရဲဘုံသားတွေဖြစ်လို့ ကွေ့ရှန်းက ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးမယ် မထင်နဲ့။ ကွေ့ရှန်း နဲ့ တွေ့ရင် သူတို့လည်း သေလမ်းပဲရှိတယ်။

ကွေ့ရှန်းက ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ပြီး ခြေရာခံနိုင်စွမ်းရှိပေမဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေကို မကြာခဏ ပြောင်းရွှေ့နေရင် ရှောင်ရှားနိုင်ကောင်း ရှောင်ရှားနိုင်တယ်။

ဒါတောင်မှ စိတ်မချရဘူး။

ကံကောင်းတာက ငရဲဘုံသား ၃ ဦး ၃၃ ဘုံကို လာတုန်းက၊ ကွေ့ရှန်း ရဲ့ အာရုံခံမှုကို နှောင့်ယှက်နိုင်တဲ့ အထူး ဟွန်တွန်ကိရိယာတစ်ခု ယူလာခဲ့ကြတယ်။

ဒါကြောင့်လည်း ရာစုနှစ်တစ်ခုနီးပါး ကြာခဲ့ပေမဲ့ တစ္ဆေသင်္ချိုင်းက ဘေးကင်းနေပြီး ကွေ့ရှန်း ရှာမတွေ့ခဲ့တာ။

"မျိုးနွယ်စုဆီက သတင်းရလိုက်တယ်... ဟိုကွေ့ရှန်း ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပြီတဲ့" ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ငရဲဘုံသားက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ... ဒီကွေ့ရှန်းကို ဟွန်တွန်အဖွဲ့အစည်းက ထိန်းချုပ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားရတာလဲ"

"ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားရင် ငါတို့ရဲ့စီမံကိန်းတွေ ပျက်စီးကုန်မှာပေါ့" ကျန် ၂ ဦးက ထိတ်လန့်တကြား ပြောကြသည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထိန်းချုပ်မှုလွတ်သွားလဲတော့ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကာလတိုအတွင်းမှာ အဲဒီကွေ့ရှန်းကို မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာဆီ ပြန်ပို့လို့ မရတော့ဘူးတဲ့" ခေါင်းဆောင် ငရဲဘုံသားက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

မူလက ငရဲဘုံသားတွေရဲ့အစီအစဉ်က ဒီကွေ့ရှန်းကို သုံးပြီး ၃၃ ဘုံ တစ်ခုလုံးကို ဇောက်ထိုးမိုးမျှော် ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်ဖို့။ ဒါမှ နောက်ပိုင်း ငရဲဘုံသားတွေ ၃၃ ဘုံကို သိမ်းပိုက်ရတာ လွယ်ကူသွားမှာ။

အခု ကွေ့ရှန်း ပြန်မသွားနိုင်တော့ဘူး။

ငရဲဘုံသားတွေလည်း နောက်ဆက်တွဲ စီမံကိန်းတွေ ဆက်လုပ်လို့ မရတော့ဘူး။ အခြေအနေက တော်တော်လေး ကသိကအောက်ဖြစ်နေပြီ။

.....

နှစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။

အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံ။

လီချန်သည် သူ့ရှေ့ရှိ ကျောက်ခေါင်းတလားနှင့် အတွင်းရှိ အနက်ရောင်အကြေးခွံ (နတ်ဘုရားအကြေးခွံ) ကို ကြည့်ပြီး၊ ရုတ်တရက် လက်ချောင်းများကိုလှုပ်ရှားကာ မန္တန်လက်ကွက်များ ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ့နောက်ကျောရှိ အချိန်ခေါင်းလောင်းသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကြည်လင်ပြတ်သားသော ခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်ခေါင်းတလားသည် တုန်ခါသွားပြီး ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ထူးဆန်းသော အလင်းအစီအရင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အလင်းအစီအရင်၏ဗဟိုချက်မှာ အနက်ရောင်အကြေးခွံဖြစ်သည်။

အလင်းအစီအရင်အထက်တွင် ဝိုးတဝါး ပုံရိပ်တစ်ခု စုစည်းလာသည်။

ဒါသည် ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) ၏ ပုံရိပ်ဖြစ်သည်။

ထိုဝိုးတဝါးပုံရိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော သံကြိုးများ ချည်နှောင်ထားပြီး ထိုသံကြိုးများသည် အလင်းအစီအရင်နှင့် ဆက်သွယ်ထားသည်။

ဒါက နတ်ဘုရားအကြေးခွံ နဲ့ ကျောက်ခေါင်းတလားက ကွေ့ရှန်းကိုထိန်းချုပ်ထားတဲ့ သော့ချက်ပဲ။

နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့လာပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတော့ လီချန် အောင်မြင်မှု တော်တော်များများ ရရှိခဲ့ပြီ။

"ငါ ဒီကျောက်ခေါင်းတလားနဲ့ နတ်ဘုရားအကြေးခွံကို သုံးပြီး ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) ကို ပြန်လည်ချုပ်နှောင်ထားလို့ ရလောက်တယ်" လီချန် မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။

သေချာတာကတော့ ချုပ်နှောင်ရုံလောက်ပဲရဦးမှာ။

ကွေ့ရှန်းကို စိတ်တိုင်းကျ ထိန်းချုပ်ခိုင်းစေနိုင်တဲ့ အဆင့်ရောက်ဖို့ဆိုရင်တော့ ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာရဦးမယ်။

လောလောဆယ် အရေးအကြီးဆုံးက ကွေ့ရှန်းကို အမြန်ဆုံး ချုပ်နှောင်ထားဖို့ပဲ။

မဟုတ်ရင် ဒီအတိုင်းဆက်လွှတ်ထားရင် ၃၃ ဘုံတစ်ခုလုံး သုသာန်တစပြင် ဖြစ်သွားတော့မယ်။ ထိုက်ယိအဆင့်နဲ့အထက် တာအိုသခင်တစ်ယောက်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါကိုတွေးပြီး လီချန်သည် အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံမှ ထွက်ခွာပြီး ၃၃ ဘုံမြောက်ဘုံသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

......

ပိုင်ကျူနတ်ဘုရားမြို့တော်။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာကထက် ပိုမို ဆွေးမြေ့ပျက်စီးနေပြီ။ ကျင့်ကြံသူ အရေအတွက် မနည်းသော်လည်း၊ သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှု မရှိဘဲ သေမင်းတမန် အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် မျှော်လင့်ချက် ကုန်ဆုံးနေသကဲ့သို့ပင်။

အမှန်တကယ်လည်း ထိုအတိုင်းပင်။

ကွေ့ရှန်း သောင်းကျန်းနေမှုကြောင့် ရွှမ်းနတ်ဘုရားတွေတောင် မွေးရာပါဝိညာဉ်ပစ္စည်းရရင်တောင် မသုံးရဲကြဘူး။ ဝိညာဉ်ဖြစ်တည်ပြီး တာအိုလမ်းစဉ်ပေါ် လျှောက်လှမ်းလိုက်တာနဲ့ သေလမ်းရှာသလို ဖြစ်နေလို့လေ။

သနားစရာ ကောင်းလွန်းပါတယ်။

လက်ရှိ ၃၃ ဘုံ အခြေအနေက ဟွေ့ယွမ်ကပ်ဘေး ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခြေအနေနဲ့ သိပ်မကွာတော့ဘူး။

၃၃ ဘုံမှာ ထိုက်ယိအဆင့်အထက် တာအိုသခင် ဘယ်နှယောက်လောက် ကျန်ဦးမလဲ။

မပျက်သုဉ်းနိုင်သော ရွှေနတ်ဘုရား ဘယ်နှယောက်လောက် ကျန်ဦးမလဲ။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်း ယဲ့ယွီနဲ့တောင် အဆက်အသွယ်ပြတ်သွားခဲ့ပြီ။

သေသွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကြောက်လွန်းလို့ပုန်းနေပြီး မထွက်ရဲတာလား မသိဘူး။

ဒါကိုတွေးပြီး လီချန် သူ့အရှိန်အဝါကို မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ၊ အဆင့် ၇ နိယာမ အရှိန်အဝါကို အကုန် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ လက်ရှိ နိယာမအရှိန်အဝါပြင်းထန်မှုက ၃၃ ဘုံ တစ်ခုလုံးမှာ အတောက်ပဆုံး မီးရှူးတိုင်ကြီးသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။

ဟိုပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) သေချာပေါက် ချက်ချင်း အာရုံခံမိမှာ။

အချိန်တွေ တစ်စက္ကန့်ပြီး တစ်စက္ကန့် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

၁၅ မိနစ်လောက် အကြာမှာ လီချန် ရင်ထဲမှာ ဖော်ပြမရနိုင်တဲ့ စိုးရိမ်စိတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဒီအခိုက်အတန့်မှာ သူ သိလိုက်ပြီ။ ကွေ့ရှန်းက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပြီ။

ကွေ့ရှန်း ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေလဲ မသိပေမဲ့၊ အမြန်ဆုံး ရောက်လာတော့မယ်ဆိုတာ သေချာတယ်။

လီချန် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ ဓားအလင်းတန်းများ သူ့ပတ်လည်တွင် ပေါ်လာပြီး ခေါင်းလောင်းရိပ်တစ်ခု ဖန်တီးကာ သူ့ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ဟင်းလင်းပြင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

ထို့နောက် တစ္ဆေရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လီချန်၏ရှေ့ မီတာ ၁၀၀၀ အကွာတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထိုတစ္ဆေရိပ်က ထပ်မံပျောက်ကွယ်သွားပြီး လီချန်၏မျက်နှာချင်းဆိုင် တည့်တည့်တွင် ပေါ်လာကာ၊ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းထောင်ပြီး လီချန်၏ ၂၄ အခြေခံ လျန်ချီးအချိန်ခေါင်းလောင်း မွေးရာပါဓားအစီအရင်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ တို့ထိလိုက်သည်။

ဝုန်း!

ကောင်းကင်ပြိုကျပြီး မြေကြီး ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ပေါ့ပါးသည်ဟု ထင်ရသော ထိုတို့ထိမှုလေးမှ အဆုံးစွန်သော ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

တို့ထိလိုက်သော နေရာမှတဆင့် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ခေါင်းလောင်းရိပ်တစ်ခုလုံး ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ဒါပေမဲ့... ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် တောင့်ခံထားနိုင်ခဲ့သည်။

ပြိုကွဲမသွားခဲ့ပေ။

လီချန် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်စွမ်းရှိသွားသည်။

ဒီကွေ့ရှန်းက ဒီလောက် ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး၊ ဒီလောက်မြန်မြန် တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်ထားမှာလဲ။

တကယ်လို့သာ ပထမဆုံးအကြိမ် ကွေ့ရှန်း နဲ့ ရင်ဆိုင်တုန်းက ဒီလို တိုက်ခိုက်ခံရရင်၊ ဒီလက်ညှိုးတစ်ချက်တည်းနဲ့ သူ အသတ်ခံလိုက်ရမှာ သေချာတယ်။

ကံကောင်းတာက အခု သူ့ရဲ့ ၂၄ အခြေခံ ဓားအစီအရင်က လုံလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးနေပြီ။

နိယာမ ၈ ခုရဲ့ အကောင်းဆုံးပေါင်းစပ်မှု။

ကောင်းကင်ဘုံအဌမဓား (လုရှန်ဓား) က အဆင့်ကြီးအောင်မြင်မှုရောက်နေပြီ။

ဓားအစီအရင်ကလည်း ၂၄ အခြေခံ အဆင့် ရောက်နေပြီ။

မြေနတ်ဘုရားကမ္ဘာတုန်းကနဲ့ယှဉ်ရင် သူ့ရဲ့ ဓားအစီအရင်က အဆ ၁၀၀ မက ပိုစွမ်းအားကြီးလာပြီ။

ဒါတောင်မှ ဒီကွေ့ရှန်းရဲ့ လက်ညှိုးတစ်ချက်နဲ့ ထိုးဖောက်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်သွားသေးတယ်။

ကွေ့ရှန်းရဲ့စွမ်းအားက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။

ကွေ့ရှန်းက နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်နေတာ တွေ့တော့ လီချန် အချိန်မဆွဲရဲတော့ဘဲ စိတ်စွမ်းအားကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သူ့နောက်ကျောတွင် ကျောက်ခေါင်းတလားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ကျောက်ခေါင်းတလားအတွင်းမှ ထူးဆန်းသော အနက်ရောင်အကြေးခွံ (နတ်ဘုရားအကြေးခွံ) သည် ဖျော့တော့သော အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ကျောက်ခေါင်းတလား ပေါ်လာသည်နှင့် လီချန်၏လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် ထူးဆန်းသော အလင်းအစီအရင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကွေ့ရှန်းကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သံကြိုးအများအပြား ကွေ့ရှန်းကို ရစ်ပတ်ချည်နှောင်လိုက်ပြီး အတင်းအဓမ္မ ဆွဲခေါ်သွားသည်။

ကွေ့ရှန်းက ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက် ရုန်းကန်နေသော်လည်း...

ကျောက်ခေါင်းတလား နဲ့ နတ်ဘုရားအကြေးခွံက ကွေ့ရှန်းရဲ့ သဘာဝရန်သူဖြစ်နေသည်။

ကွေ့ရှန်းရဲ့ရုန်းကန်မှုတွေက တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားပြီး... နောက်ဆုံးတွင် သံကြိုးများ၏ဆွဲခေါ်မှုဖြင့် ကျောက်ခေါင်းတလားအတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသည်။

ဒုန်း!

ကျောက်ခေါင်းတလား၏အဖုံး ပိတ်သွားသည်နှင့် ကွေ့ရှန်း၏အရှိန်အဝါ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လီချန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အချိန်ကြာကြာ တိုက်ခိုက်ရမယ် ထင်ထားပေမဲ့ ထင်ထားတာထက် ပိုလွယ်ကူစွာ ပြီးဆုံးသွားသည်။

ထို့နောက် လီချန်သည် နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၃၃ ဘုံမြောက်ဘုံ မှ ထွက်ခွာကာ အချိန်ခေါင်းလောင်း လှိုဏ်ဂူကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။

.....

လီချန် ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ပိုင်ကျူနတ်ဘုရားမြို့တော် တည်ရှိရာ ဟင်းလင်းပြင် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ထူးဆန်းသော သင်္ဘောရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် လူတစ်ယောက် သင်္ဘောရိပ်ထဲမှ ပျံဆင်းလာသည်။

"ဒါ နတ်ဘုရားအကြေးခွံရဲ့ အငွေ့အသက်ပဲ... ပေါင်လင်းမယ်တော် (ကွေ့ရှန်း) ကို ဖမ်းခေါ်သွားပြီ... သောက်ကျိုးနည်း... ဘယ်သူလဲ... နတ်ဘုရားအကြေးခွံကို ဘယ်သူက ထိန်းချုပ်နိုင်တာလဲ"

ထိုလူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပေါ်လာသည်။

ဟွန်တွန်အဖွဲ့အစည်းကလွဲရင် ဘယ်အဖွဲ့အစည်း၊ ဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်ကမှ နတ်ဘုရားပစ္စည်းတွေကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး။

ဟွန်တွန်အဖွဲ့အစည်းက ဒီနတ်ဘုရားပစ္စည်းတွေကို အသုံးပြုပြီး ဟွေ့ယွမ်ကပ်ဘေးတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ကာ စကြဝဠာ ကမ္ဘာပေါင်းများစွာက ကျင့်ကြံခြင်းအင်အားစုတွေကို ရိတ်သိမ်းနေတာလေ။

ဟွန်တွန်အဖွဲ့အစည်းအတွင်းက လူတစ်ယောက်ယောက်က နောက်ကွယ်ကနေ ငါ့ကို လုပ်ကြံလိုက်တာလား။

ဒီတစ်ခုပဲ ဖြစ်နိုင်ချေရှိတယ်။

ပြင်ပလူတွေက နတ်ဘုရားအကြေးခွံကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာ သူ မယုံဘူး။

ဒါဆို ဘယ်သူ ဖြစ်မလဲ။

ဟွန်တွန်အဖွဲ့အစည်းအတွင်းမှာ သူ့မှာ ပြိုင်ဘက်တွေ မရှိတာ မဟုတ်ဘူး။

ဒီတစ်ခေါက် သူက ငရဲဘုံသားတွေနဲ့ ပူးပေါင်းခဲ့တာဆိုပေမဲ့ သတင်းပေါက်ကြားသွားပြီး ပြိုင်ဘက်တွေက ကြားဖြတ်ဝင်ရောက်ကာ သူ့ကို လုပ်ကြံဖို့ အခွင့်ကောင်းယူလိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ဒါကို တွေးမိတော့ သူ့ရင်ထဲ လေးလံသွားသည်။

မူလက သူ တွေးထားတာက နတ်ဘုရားအကြေးခွံကို ပြန်ရှာတွေ့ရင် တိတ်တဆိတ် ဖြေရှင်းလိုက်မယ်၊ ဘယ်သူမှ မသိစေရဘူးလို့ စိတ်ကူးထားတာ။

အခုတော့ အခြေအနေတွေက သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်ကနေ လုံးဝ လွတ်ထွက်သွားပြီ။

သူ့ရင်ထဲမှာ ပြင်းထန်တဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

***