အခန်း (၂၈၃)

အခန်း။ ၂၈၃

ဆင်းရဲသားများအတွက်မူ ဆေးတိုက်သို့သွား၍ ဆေးကုသမှုခံယူခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အဖိုးတန်လွန်းသော အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။

တစ်လောကလုံးတွင် ဆေးခန်းပေါင်းများစွာ ဖွင့်လှစ်ထားသည့် ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမပင်လျှင် လအနည်းငယ်တိုင်း၌ အခမဲ့ဆေးကုသရေးပွဲများကို ပြုလုပ်လေ့ရှိပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် ရှေးဟောင်းဆေးပညာလောက၏ လမ်းပြကြယ်တစ်ပွဲ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အခမဲ့ဆေးကုသပေးခြင်းသည် ဆေးဖက်ဝင်အပင် အချို့နှင့် ဆရာဝန်များ၏ အချိန်

အနည်းငယ်ကို ပေးဆပ်ရသော်လည်း လူထုကြားတွင် ကောင်းမွန်သော ဂုဏ်သတင်းကို လွယ်ကူစွာ တည်ဆောက်နိုင်သည်။

ဆေးတိုက်တစ်ခုမှ ရောင်းချသော ဆေးဝါးများ၏ အရည်အသွေးသည် ထိုဆေးတိုက်၏ အစွမ်းအစကို သက်သေပြခြင်းဖြစ်သကဲ့သို့ တစ်ဖက်တွင်လည်း ဆရာဝန်များ၏ ရောဂါရှာဖွေကုသနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်အရေးကြီးသော အချက်တစ်ချက်ပင်။

မဟာကျိုးမြို့တော်ရှိ ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမသည် မဟာကျိုးနိုင်ငံ၏ ရှေးဟောင်းဆေးပညာလောကတွင် ထူးခြားမြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းကို ရရှိထားခြင်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ဆရာကြီးဝမ်ရှိနေခြင်းကြောင့်လည်း များစွာသက်ဆိုင်နေသည်။ လတ်တလောနှစ်များအတွင်း ဆရာကြီးဝမ်သည် လူနာကြည့်ခြင်း အလွန်နည်းပါးသွားသော်လည်း ခက်ခဲနက်နဲသော ရောဂါဝေဒနာရှင်များနှင့် ကြုံလာရတိုင်း ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမသည် သူ့ကိုသာ ဦးစွာ အကူအညီတောင်းခံလေ့ရှိသည်။

ဆရာဝန်တစ်ဦးအတွက် ဆေးပညာဂုဏ်သတင်းနှင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျင့်ဝတ်များထက် ပိုမိုချီးမွမ်းထိုက်သောအရာ မရှိပေ။

စီအန်း ဆေးတိုက်အတွက် လက်ရှိ အလိုအပ်ဆုံးအရာမှာ ဂုဏ်သတင်းပင်။ ဂုဏ်သတင်းကောင်း တစ်ခု ရှိလာသည်နှင့် လူနာများသာမက ဆေးသမားတော်အကူများနှင့် ဆရာဝန်များမှာလည်း အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာကြမည် ဖြစ်သည်။ ယွင်ရှန်း၏ လက်ထဲတွင်လည်း ငွေကြေးအလုံအလောက် ရှိနေသဖြင့် အခမဲ့ဆေးကုသရေးအတွက် ဝေစုတစ်ခု သတ်မှတ်ပေးရန်မှာ သူမအတွက် ခက်ခဲသောအရာ မဟုတ်ပေ။

"ဒါဆိုရင် င်တို့တွေ အခမဲ့ဆေးကုသရေးပွဲ တစ်ခု လုပ်ကြတာပေါ့။ ဆရာဝန်ကြီးဖန်... ဒါကို ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ လုပ်ရမလဲဆိုတာ ပြောပြပေးပါဦး"

ယွင်ရှန်းကလည်း ထိုအစီအစဉ်ကို သဘောကျသဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အခမဲ့ဆေးကုသရေးအကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် ဆရာဝန်ကြီးဖန်မှာ အလွန်ပင် တက်ကြွသွားတော့သည်။ သူသည် ယခင်နှစ်များကလည်း ဟွေချွမ်း ဆေးတိုက်၌ အခမဲ့ဆေးကုသမှု အနည်းငယ် ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ငွေကြေးနှင့် အတိုင်းအတာ ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် အကြီးအကျယ် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ယခင် အတွေ့အကြုံများအပေါ် အခြေခံ၍ ဆရာဝန်ကြီးဖန်သည် အခမဲ့ဆေးကုသမှု ပြုလုပ်မည့် အချိန်၊ နေရာနှင့် အစီအစဉ်များကို လျင်မြန်စွာပင် သတ်မှတ်လိုက်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမတွင်မူ သုံးလလျှင် တစ်ကြိမ် အခမဲ့ဆေးကုသပေးလေ့ ရှိကြသည်။

အခမဲ့ဆေးကုသရေးပွဲ၏ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲခြားထားသည်။ ပထမအပိုင်းမှာ ဆေးဝါးများ အခမဲ့ဝေငှခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမမှ ဆရာဝန်များက အသင့်ဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံးများနှင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဆေးများမှာ များသောအားဖြင့် ဈေးမကြီးလှဘဲ မြို့သူမြို့သားများ၏ နေ့စဉ်ဖြစ်ပွားတတ်သော ရောဂါဝေဒနာများနှင့် မုဆိုးစစ်သည်များ၏ ထိခိုက်ဒဏ်ရာများအတွက် အဓိက အသုံးပြုရန်ဖြစ်သည်။ များသောအားဖြင့် ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမသည် ဆေးသမားတော်အကူအဆင့်ရှိသော ဆရာဝန်များကိုသာ နန်းဆောင်အပြင်ဘက်တွင် ဆေးဝေငှရန် တာဝန်ပေးလေ့ရှိသည်။

အခမဲ့ဆေးကုသရေးပွဲ၏ နောက်ထပ် အရေးကြီးသော အပိုင်းမှာ ရောဂါရှာဖွေကုသပေးခြင်းပင်။

ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဆေးကုသစရိတ် မတတ်နိုင်သူများ သို့မဟုတ် ရုတ်တရက် ဒဏ်ရာရရှိသူများကို ကုသပေးရန်အတွက် အခမဲ့ဆေးကုသရေးပွဲကျင်းပသည့်နေ့တွင် ဆရာဝန်များ သို့မဟုတ် အရပ်လေးမျက်နှာ လှည့်လည်ကုသသည့် ဆရာဝန်အဆင့်ရှိသူများကိုပင် စေလွှတ်ပေးလေ့ရှိသည်။

ဆရာဝန်ကြီးဖန်၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ သူကိုယ်တိုင် ရောဂါရှာဖွေကုသပေးရန်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် နန်းတွင်းသမားတော်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ လူနာများကို ကုသခဲ့သော အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယွင်ရှန်းနှင့် လင်းယောင်အာတို့ကိုမူ ဆေးဝါးဝေငှသည့် အပိုင်းကိုသာ တာဝန်ယူစေလိုခဲ့သည်။

သို့သော် ယွင်ရှန်းက မတူညီသော အမြင်တစ်ခုကို တင်ပြခဲ့သည်။ ဆေးတိုက်တွင် လူအင်အား နည်းပါးနေသဖြင့် ရောဂါရှာဖွေခြင်းနှင့် ဆေးဝါးဝေငှခြင်းတို့ကို တစ်ပြိုင်တည်း လုပ်ဆောင်သင့်သည်ဟု သူမက ယူဆသည်။ ထို့ပြင် ဤပွဲမှာ စီအန်း ဆေးတိုက်၏ ပထမဆုံးသော အခမဲ့ဆေးကုသရေးပွဲ ဖြစ်သည့်အပြင် ကျော်ကြားမှုလည်း မရှိသေးသဖြင့် ကုသမှုခံယူရန် လာရောက်သူ အလွန်အမင်း များပြားလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ ထောက်ပြခဲ့သည်။

သူမက အခမဲ့ဆေးကုသရေးပွဲကို သုံးရက်ကြာ ပြုလုပ်ခြင်းက ပိုမိုသင့်လျော်မည်ဟု ယူဆပြီး ဆရာဝန်ကြီးဖန်ကို ရှေ့တန်းထွက်၍ ရောဂါရှာဖွေကုသပေးစေခြင်းကိုလည်း သဘောမတူခဲ့ပေ။

"ငါ ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့မှာကို စိုးရိမ်နေတာလား"

ဆရာဝန်ကြီးဖန်သည် ယွင်ရှန်း၏ စိုးရိမ်မှုကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားကာ "ယွင်ရှန်း... ငါ ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမကနေ ထွက်ခဲ့ပြီးပြီ။ အဲဒီကလူတွေ ငါ့အပေါ် ဘယ်လိုမြင်မလဲဆိုတာ ငါ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာဝန်ကြီးဖန်... ဒါဆိုရင် နန်းတွင်းသမားတော်ကြီးကရော ဆရာ့အပေါ် ဘယ်လိုမြင်မလဲဆိုတာ ဂရုမစိုက်ဘူးလား။ ပြီးတော့ ဆရာကြီးဝမ်ကိုရောပဲလား"

ယွင်ရှန်းသည် ဆရာဝန်ကြီးဖန်အနေဖြင့် နန်းတွင်းသမားတော်ကြီးအပေါ် သံယောဇဉ် နက်ရှိုင်းနေဆဲဖြစ်ကြောင်း မြင်နိုင်သဖြင့် အလွန်အမင်း မလိုအပ်ဘဲ ဆရာဝန်ကြီးဖန်နှင့် နန်းတွင်းသမားတော်ကြီးတို့ကို ထိပ်တိုက် မတွေ့စေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"စိတ်ချပါ... ဒါက ငါတစ်ယောက်တည်း တိုက်ရမယ့် တိုက်ပွဲ မဟုတ်ဘူး။ အချိန်ကျလာရင် ဂူဖုန်း၊ ဟွမ်ချွဲနဲ့ ယောင်ယောင်တို့ကိုပါ ဆွဲခေါ်လာခဲ့မယ်။ ဒီလောက် ကူညီမယ့်သူတွေ ရှိနေရင် လူအင်အား လုံလောက်မှာပါ"

ယွင်ရှန်း၏ ထောက်ထားညှာတာမှုကို သိရှိလိုက်ရသဖြင့် ဆရာဝန်ကြီးဖန်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် စီအန်း ဆေးတိုက်၏ အခမဲ့ဆေးကုသရေးပွဲ ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လျင်မြန်စွာပင် ချမှတ်လိုက်တော့သည်။

သူတို့အဖွဲ့သည် တစ်နေကုန် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ခဲ့ကြပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့တွင် ဆရာဝန်ကြီးဖန်သည် ဆေးကုသရေးပွဲ ပြုလုပ်မည့်နေရာနှင့် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ၊ ဆေးလုံးများကို ရွေးချယ်ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။

ဆေးကုသရေးပွဲနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စရပ်များကို အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် လင်းယောင်အာသည် အခမဲ့ဆေးကုသပေးမည့်အကြောင်း လူထုသို့ အသိပေးချက် ထုတ်ပြန်ရန် အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမအတွင်း၌ တောက်ယဲ့တောင်တန်း ကင်းစခန်းမြို့မှ ယွီကျင်းမြို့တော်သို့ လတ်တလောမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော ချီထျန်းသည် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ရရှိထားသော အသိပေးချက်စာလွှာကို ချန်စီဟိုင်ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။

ယခင်က တောက်ယဲ့တောင်တန်း ကင်းစခန်းမြို့တွင် ရှိစဉ်က ယွင်ရှန်း ပေါ်ပေါက်လာမှုကြောင့် ချီထျန်းသည် လင်းယောင်အာကို သိမ်းပိုက်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ရုံမျှမက ကျားပိုင်ဝမ်ကဲ့သို့သော အရေးပါသည့် ဖောက်သည်ကြီးကိုပါ ပြစ်မှားမိခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ချီထျန်း စီမံခန့်ခွဲသည့် တောက်ယဲ့တောင်တန်းရှိ ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမမှာ ယခုနှစ်၏ ပထမနှစ်ဝက်အတွင်း ဖောက်သည် အယောက် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်အထိ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

ယခုတစ်ခေါက် ယွီကျင်းမြို့တော်ရှိ ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမသို့ ဆေးဝါးများ လာရောက်ပို့ဆောင်စဉ်တွင် လင်းယောင်အာသည်လည်း ယွီကျင်းသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း သူ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် သိရှိသွားခဲ့သည်။ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်စရာကောင်းသည်မှာ လင်းယောင်အာသည် အမည်မသိ မိန်းကလေး မှော်ဆရာတစ်ဦးနှင့် ပူးပေါင်းကာ စီအန်း ဆေးတိုက်ကို ဤဒေသ၌ ဖွင့်လှစ်ထားခြင်းပင်။

ချီထျန်းသည် ချန်စီဟိုင် ကိုယ်တိုင် ငယ်စဉ်ကတည်းက လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးခဲ့သော တပည့်ဖြစ်ရာ ဤအကြောင်းကို သိရှိပြီးနောက် ချန်စီဟိုင်ထံသို့ သွားရောက်ကာ ဖြစ်ပျက်သမျှကို ပိုမိုဆိုးရွားအောင် ချဲ့ကားပြောဆိုခဲ့သည်။ ယွင်ရှန်း၏ ပရိယာယ်များကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေနှင့်ပြီးသားဖြစ်သော ချန်စီဟိုင်သည် ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စီအန်း ဆေးတိုက်အပေါ် ပိုမို၍ပင် ဒေါသထွက်လာတော့သည်။

အမှန်စင်စစ် တောက်ယဲ့တောင်တန်းရှိ ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမမှာ သူ၏ အကျိုးအမြတ်အများဆုံး ရရှိရာအရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခင်နှစ်များက ချီထျန်းသည် ကိုယ်ကျိုးအတွက် ငွေရှာနေရင်းမှ အမြတ်ငွေ၏ နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို သူ့အတွက် လျှို့ဝှက်ဖယ်ချန်ထားပေးလေ့ရှိသည်။ ယခုနှစ်တွင်မူ ယွင်ရှန်း၏ နှောင့်ယှက်မှုများကြောင့် သူ၏ လာဘ်ထိုးဝင်ငွေ အတော်များများ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။

"ဆရာ... ကျွန်တော်တို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ"

ချီထျန်းသည် ယွင်ရှန်းနှင့် လင်းယောင်အာတို့ နှစ်ဦးစလုံး နာမည်ပျက်ပြီး ဘဝပျက်သွားသည်ကို မြင်ချင်နေသူ ဖြစ်သည်။

"ဘာလုပ်ရမလဲ ဟုတ်လား... သူတို့ရဲ့ ဆေးလုံးတွေက ဘယ်လောက်ပဲ ကောင်းကောင်း ဆေးတိုက်တစ်ခု ဖွင့်ရတာ အဲဒီလောက် လွယ်တယ်လို့ မင်းထင်နေလား။ ဒီတစ်ခါတော့ ဖန်ကျိ တစ်ယောက်တည်း ကိုယ်တိုင်ထွက်လာရဲမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်။ အဲဒီလို ထွက်လာတာက ဂိုဏ်းချုပ်ဆရာကြီးဝမ်ကို တိုက်ရိုက် စိန်ခေါ်ရာကျနေတာကိုး။ ဖန်ကျိသာ ပေါ်မလာဘူးဆိုရင် မှော်ဆရာမလေး တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဘာများ လုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ"

ယွင်ရှန်း၏ ဆေးဖော်စပ်မှုမှာ ကောင်းမွန်နိုင်သော်လည်း သူမ၏ ဆေးကုသမှု စွမ်းရည်မှာမူ ထိုမျှအထိ ထူးခြားလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ချန်စီဟိုင်က ယူဆထားသည်။

အသက်ဆယ်နှစ်ကျော်မျှသာ ရှိသေးသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက ဆေးဖော်စပ်ရာတွင် ထူးချွန်ရုံမျှမက ရောဂါရှာဖွေကုသရာတွင်လည်း ဆရာတစ်ဆူ ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် သဘာဝတရားကို ဆန့်ကျင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဆရာ... အဲဒီ မှော်ဆရာမလေးကို အထင်မသေးပါနဲ့။ ကျွန်တော်လည်း အရင်က သူမကို အထင်သေးမိလို့ သူမရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲကို မိခဲ့တာ။ ကျွန်တော် စုံစမ်းကြည့်သလောက်တော့ လင်းယောင်အာရဲ့ ရောဂါသည်ဖခင်ကို အဲဒီ မှော်ဆရာမလေးက ကုပေးခဲ့တာတဲ့။ အဲဒီရောဂါက ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်တောင် လက်လျှော့ခဲ့ရတာပါ"

ချီထျန်းသည် အတိတ်က သင်ခန်းစာကြောင့် ယွင်ရှန်းကို တော်တော်လေး သတိထားနေမိသည်။

"တကယ်လား"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်စီဟိုင်သည် အတန်ငယ် စိတ်မအေးဖြစ်သွားသည်။ အကယ်၍ စီအန်း ဆေးတိုက်က ဤအခမဲ့ဆေးကုသရေးပွဲကို အောင်မြင်စွာ ကျင်းပနိုင်ခဲ့ပြီး ယွီကျင်းမြို့တော်အတွင်း ကျော်ကြားလာခဲ့လျှင် ဖန်ကျိတစ်ယောက် ပြန်လည်ဦးမော့လာတော့မည်ပင်။

ယောင်ရုံသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ သူ၏ ချဉ်းကပ်မှုများကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပုံကို ပြန်လည်တွေးတောမိရင်း ချန်စီဟိုင်သည် လာမည့် အခမဲ့ဆေးကုသရေးပွဲကို ပိုမိုအလေးအနက်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဟင်း... စီအန်း ဆေးတိုက်ကို အသာစီးရခွင့် မပေးနိုင်ဘူး။ သူတို့ကို ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမရဲ့ အရှိန်အဝါကို ပြရမယ့်အချိန်ပဲ။ ချီထျန်း... မင်း အစီအစဉ်ဆွဲလိုက်။ ငါတို့တွေလည်း သူတို့နဲ့ တစ်ရက်တည်းမှာပဲ အခမဲ့ဆေးကုသရေးပွဲ ကျင်းပမယ်။ နေရာကိုတော့ စီအန်းရဲ့ ဆေးကုသရေးစခန်းနဲ့ အနီးဆုံးနေရာမှာ ရွေးလိုက်။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါကိုယ်တိုင် လူနာတွေကို ကြည့်ပေးမယ်။ မှတ်ထား... ငါတို့ ဆေးကုသရေးပွဲ ကျင်းပမယ့်သတင်းကို စီအန်းဘက်က ဘယ်သူမှ မသိစေနဲ့။ ဆရာ့ကို ပြန်သင်ချင်တဲ့ လူမိုက်တစ်ယောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လို အရှက်ခွဲမိသွားလဲဆိုတာကို သူတို့ကို ငါကိုယ်တိုင် ပြပေးချင်တယ်"

စီအန်း ဆေးတိုက်၏ ဆေးကုသရေးစခန်းတွင် လူတစ်ယောက်မျှမရှိဘဲ ခြောက်ကပ်နေမည့် ပုံရိပ်ကို တွေးတောရင်း ချန်စီဟိုင်၏ မျက်နှာထက်တွင် ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။