အခန်း (၂၇၁)

လူတိုင်းသည် လျိုဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ညစ်ညမ်းသော ချီစွမ်းအင်များ စီးဝင်နေသည်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ အမှောင်စွမ်းအင်မှာ အဆိပ်အတောက်ကဲ့သို့ သူ၏ သွေးကြောများတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားပြီး အရေပြားအောက်တွင် တွန့်လိမ်နေသော အနက်ရောင်မျဉ်းများအဖြစ် ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

“တော်ပြီ ရပ်လိုက်တော့”

ရှန်းယွီက ပြတ်သားစွာ အမိန့်ပေးလိုက်ရာ လျိုဖုန်းသည် ညစ်ညမ်းမှု အရင်းအမြစ်ပေါ်မှ သူ၏လက်ကို ချက်ချင်း ဖယ်လိုက်သည်။ အမှောင်စွမ်းအင်များ ထပ်မံစီးဝင်ခြင်း ရပ်တန့်သွားသော်လည်း သူ၏လက်မောင်းမှာမူ အတော်လေး ထိခိုက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

“အခု အဲဒီညစ်ညမ်းနေတဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး မင်းရဲ့ လက်မောင်းမှာတင် ပိတလှောင်ထားလိုက်”

ရှန်းယွီက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

သူ၏ သီအိုရီမှာ အမှန်တကယ် အလုပ်ဖြစ်မဖြစ် မသေချာသေးဘဲနှင့် တစ်ကိုယ်လုံးကို ကုသရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ ပညာရှိရာမကျဘူးဟု သူ ကိုယ့်ဘာသာ တွေးမိသည်။ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အခြေအနေဖြစ်သော လက်တစ်ဖက်ကဲ့သို့ အစိတ်အပိုင်းမှစ၍ ဖြည်းဖြည်းချင်းနှင့် ဂရုတစိုက် စမ်းသပ်ရန် လိုအပ်သည်။ လူတစ်ယောက်လုံး ဆုံးရှုံးရသည်ထက် လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးရသည်က ပို၍ သက်သာသည့်အပြင် လက်မောင်းဆိုသည်မှာလည်း နည်းလမ်းတစ်ခုခုဖြင့် ပြန်လည် ထွက်လာအောင် လုပ်၍ရသည်။

ရှန်းယွီသည် လျိုဖုန်း၏ ညစ်ညမ်းနေသော လက်မောင်းကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အာရုံစူးစိုက်ကာ မျက်လုံးများကို ပိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံမှာ ထိခိုက်နေသော နေရာအတွင်းသို့ ချက်ချင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး ညစ်ညမ်းမှု ပျံ့နှံ့ပုံ အသေးစိတ်ကို စတင်စစ်ဆေးတော့သည်။ ဘေးမှ ကြည့်နေသူများမှာလည်း ဤနည်းလမ်းက တကယ်ပဲ အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလားဟု စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တင်းမာစွာ စောင့်ကြည့်နေကြ၏။

ရှန်းယွီသည် အလင်းဓာတ်ခံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်မှာ အလင်းစွမ်းအင်များကို ထိုးထည့်လိုက်ရုံနှင့် မပြီးပေ။ အလင်းဓာတ်ခံသည် အမှောင်ဓာတ်ခံအပေါ် အားသာချက်ရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း အမှောင်ဓာတ်ခံသည်လည်း အလင်းဓာတ်ခံအပေါ် တူညီသော သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်သည်။

အမှောင်စွမ်းအင် သက်သက်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သတ္တဝါမျိုးကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ဆန့်ကျင်ဘက် စွမ်းအင်ဖြင့် အလုံးအရင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အလုပ်ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သက်ရှိလူသားတစ်ဦးကို ကုသရာတွင်မူ အခြေအနေမှာ ပိုမိုရှုပ်ထွေးပြီး အန္တရာယ် များလှသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက် ဓာတ်ကြီးနှစ်ပါးသည် မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် တွေ့ဆုံပါက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တိုက်ခိုက်ကြပြီး ထိုတိုက်ပွဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပျက်စီးမှုများက ထိုသတ္တဝါကို သေဆုံးစေမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လူသားတစ်ဦးတွင်မူ ထိုဆန့်ကျင်ဘက် စွမ်းအင်များမှာ အချင်းချင်း ဖျက်ဆီးသလို မတိုက်ခိုက်မိစေရန် တိကျစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိဖို့ လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ ထိန်းချုပ်မှုလွတ်ပြီး တိုက်ခိုက်မိပါက အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာ လျိုဖုန်း၏ လက်မောင်းတစ်ခုလုံး ပြတ်တောက်သွားခြင်း ဖြစ်ပြီး အဆိုးဆုံး အခြေအနေမှာမူ...

ရှန်းယွီသည် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို လက်မောင်းပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်ထားပြီး အတွင်းပိုင်းတွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသလဲဆိုသည်ကို အနုစိတ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေသည်။ အမှောင်စွမ်းအင်များက ကျန်းမာသော တစ်ရှူးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ညစ်ညမ်းစေပြီး ကြွက်သားမျှင်များနှင့် အရိုးများအထိ လွှမ်းမိုးပျံ့နှံ့နေပုံကို သူ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေမိသည်။

လျိုဖုန်း၏ ကိုယ်ပိုင် ချီစွမ်းအင်များကလည်း ဝင်ရောက်လာသော အမှောင်စွမ်းအင်များကို နေရာအနှံ့တွင် အစွမ်းကုန် ပြန်လည်ခုခံ တိုက်ထုတ်နေပြီး ခုခံစစ်စခန်းငယ်လေးများ သဏ္ဌာန် တည်ဆောက်ထားပုံကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

ရှန်းယွီသည် ညစ်ညမ်းမှု၏ ပြုမူပုံစံများနှင့် လျိုဖုန်း၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအင်အပေါ် ဘယ်လိုသက်ရောက်မှုရှိသည်ကို အသေအချာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးနောက်တွင် ကုသမှုကို စတင်လိုက်သည်။ သူသည် လက်မောင်းအတွင်းရှိ အမှောင်စွမ်းအင် အမှုန်တစ်ခုချင်းစီ၏ တည်နေရာကို တိကျစွာ ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ ရွေ့လျားမှုများကိုပါ တွက်ချက်ကာ ပုံဖော်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဂရုတစိုက်ဖြင့် ထိုအမှုန်များကို တစ်ခုချင်းစီ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်တော့သည်။

လက်မောင်းတစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်၍ မရပေ။ အကြောင်းမှာ လက်မောင်းအတွင်း၌ သွေးကြောများ၊ အာရုံကြောများ၊ အရိုးနှင့် ကြွက်သားများအပြင် လျိုဖုန်း၏ ကိုယ်ပိုင် ချီစွမ်းအင်များပါ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အားလုံးကို ခွဲခြားခြင်းမရှိဘဲ ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်ပါက ကျန်းမာသော တစ်ရှူးများကိုပါ ဖျက်ဆီးမိနိုင်သလို၊ လျိုဖုန်း၏ ချီစွမ်းအင်ကို ပြောင်းပြန်လှန်မိပါက စွမ်းအင်အဆိပ်သင့်ခြင်း သို့မဟုတ် ချီစွမ်းအင် ဖောက်ပြန်ခြင်းကဲ့သို့သော အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အမှောင်အမှုန်တစ်ခုချင်းစီကို သီးခြားခွဲထုတ်ပြီး တစ်ခုချင်းစီကို ကိုယ်တိုင် ပြောင်းပြန်လှန်ပေးရခြင်း ဖြစ်ရာ ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှာ ပြင်းထန်သော အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့် တိကျသော ထိန်းချုပ်မှု လိုအပ်သည်။

တစ်မိနစ်ခန့် စေ့စပ်သေချာစွာ လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်တွင် ညစ်ညမ်းမှု အစအနအားလုံး လုံးဝ ပျက်စီးသွားတော့သည်။ လျိုဖုန်း၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ အနက်ရောင် သွေးကြောများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျန်းမာသော အသားအရောင် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရှန်းယွီသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လျိုဖုန်း၏ လက်မောင်းကို လွှတ်လိုက်သည်။ ရလဒ်မှာ ကောင်းမွန်သော်လည်း သူ လုံးဝ ကျေနပ်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ဤနည်းလမ်းမှာ အလုပ်ဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင် အင်အားအလုံးအရင်းနှင့် အသုံးပြုရန် မဖြစ်နိုင်သေးပေ။ လက်မောင်းတစ်ဖက်တည်းကို သန့်စင်ရန်ပင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အာရုံစိုက်ပြီး တစ်မိနစ်ခန့် အချိန်ပေးရပါက တစ်ကိုယ်လုံး ညစ်ညမ်းနေသူတစ်ဦးကို ကုသရန်မှာ အချိန်ကုန်ရုံသာမက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေမည်ပင်။

“အလုပ်တော့ ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အများကြီး အသုံးပြုဖို့ကျတော့ လောလောဆယ် မဖြစ်

နိုင်သေးဘူး”

သူက ဘေးမှ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေသူများကို အသိပေးလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ မထိတ်လန့်ကြပါနဲ့ မကြာခင်မှာ ပိုကောင်းတဲ့ အဖြေတစ်ခုကို ကျွန်တော် ရှာဖွေနိုင်မှာပါ”

သူသည် ခေတ္တမျှ တန့်သွားပြီးနောက် ဤသည်မှာ အကျိုးအမြတ်အချို့ ရယူရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးဖြစ်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် “အကယ်၍ မင်းတို့ဆီမှာ အဆင့်မြင့် အရင်းမြစ်တွေရှိမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ဆီ ပို့ပေးစေချင်ပါတယ်။ ဒါတွေက ဒီသုတေသနကို ရှေ့ဆက်ဖို့အတွက် တကယ်ကို အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ”

ထို့နောက် သူက ပြုံးလျက် ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ အလကား တောင်းတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်”

ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းမှ အရာဝတ္ထုများကို မြေပြင်ပေါ်သို့ သွန်ချလိုက်သည်။ တောက်ပလှသော ရတနာများ အဆင့်မြင့် အစီအရင်ကျောက်ပြားများ၊ အထူးဆေးလုံးများ၊ အဆောင်စာရွက်များနှင့် လက်နက်များစွာ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။ ထိုစုဆောင်းမှုများထဲတွင် နတ်ဘုရားလက်နက်အချို့ပင် ပါဝင်နေသေးသည်။

ဤမျှ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ရတနာများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဂိုဏ်းချုပ်များ၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် တောက်ပသွားတော့သည်။

“မဟာအကြီးအကဲ... ဘာမှ စိတ်မပူပါနဲ့”

သူတို့က စိတ်အားထက်သန်စွာ ကတိပေးကြသည်။

“မဟာအကြီးအကဲ လိုချင်တဲ့ ရင်းမြစ်တွေကို ရအောင်ရှာဖို့ လူတွေကို အခုချက်ချင်း လွှတ်လိုက်ပါ့မယ်”

ရှန်းယွီကမူ သူ အခုထုတ်ပေးလိုက်သော ပစ္စည်းအများစုမှာ ဤကျင့်ကြံသူများ မည်မျှပင် ချမ်းသာစေကာမူ ဝယ်ယူ၍ ရနိုင်မည့်အရာများ မဟုတ်ကြောင်း သိရှိနေသည်။ ဤပစ္စည်းများသည် ပုံမှန်ဈေးကွက်တွင် တွေ့ရခဲလှသော အဆင့်မြင့်ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူက ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် ထိုအဆင့်မြင့်ရင်းမြစ်များကို ညစ်ညမ်းမှု သုတေသနအတွက်သာမက အခြားကိစ္စများအတွက်ပါ အမှန်တကယ် လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ တန်ဖိုးကွာခြားချက်ကိုမူ ကောင်းမွန်သော ရည်ရွယ်ချက်အတွက် လှူဒါန်းလိုက်သည်ဟုသာ သူ သဘောထားလိုက်တော့သည်။ အဆုံးတွင်တော့ ဤရင်းမြစ်များသည် လူတိုင်းကို ခြိမ်းခြောက်နေသော မိစ္ဆာကျူးကျော်မှုကို တိုက်ထုတ်ရာတွင်သာ ပြန်လည် အသုံးပြုသွားမည်ပင်။

ညစာစားပြီးနောက် ရှန်းယွီသည် ဖမ်းဆီးရမိထားသော ကျန်ရှိသည့် မိစ္ဆာနှစ်ကောင်ကို သူ၏ အလင်းဓာတ်ခံပုံရိပ်ယောင်ထံ အပ်နှံလိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ တည်ဆောက်ပုံနှင့် ညစ်ညမ်းမှုဖြစ်စဉ်ကိုသာ အာရုံစိုက်လေ့လာရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ ဤသုတေသနသည် လက်ရှိအချိန်တွင် အရေးအကြီးဆုံးကိစ္စဖြစ်သဖြင့် အခြားအလုပ်အားလုံးထက် ဦးစားပေးလုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ဤအမှောင်စွမ်းအင်၏ အတွင်းပိုင်းလုပ်ဆောင်ပုံများကို အောင်မြင်စွာ ဖော်ထုတ်နိုင်ပါက ဖြစ်နိုင်ခြေများမှာ အကန့်အသတ်မရှိပေ။ ရှန်းယွီအနေဖြင့် ညစ်ညမ်းမှုကို လုံးဝပိတ်ဆို့နိုင်သည့် အထူးပြုလုပ်ထားသောသင်္ကေတများနှင့် အစီအရင်များကို ဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့ကို အခြားဂိုဏ်းများနှင့် ကျင့်ကြံသူများထံ ရောင်းချပြီး အကျိုးအမြတ်ပင် ရယူနိုင်သေးသည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် မိစ္ဆာကြာပန်းပေါ်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ်ဖျက်ဆီးပစ်

နိုင်မည့် နျူကလီးယားဗုံးကဲ့သို့ အစွမ်းထက်လက်နက်မျိုးကိုပင် သူ ဖန်တီးချင်နေမိသည်။ သို့သော် လက်ရှိ ရန်သူအပေါ် နားလည်မှုအခြေအနေအရ ဤအကြံမှာ လောလောဆယ်တွင် အလွန်အမင်း ရည်မှန်းချက်ကြီးလွန်းနေသေးသည်ကို သူ ဝန်ခံရပေလိမ့်မည်။

ထိုနေ့အစောပိုင်း အစည်းအဝေးအပြီးတွင် ဝမ်ကျန့်သည် သူ၏ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ရှန်းယွီကမူ ဤနေရာက ပို၍ ဘေးကင်းသည်ဖြစ်ရာ ဝမ်ကျန့်ကို ဆက်နေလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ဝမ်ကျန့်သည် သူ၏တာဝန်ကို စွန့်လွှတ်မည့်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် သူ့တွင် သမီးဖြစ်သူနှင့် သူ့ကို အားကိုးနေရသည့် ဂိုဏ်းသားအားလုံး ရှိနေသည်။

လျိုဖုန်းမှာမူ ဝမ်ကျန့်နှင့်အတူ ရွှေရောင်အစွန်းဂိုဏ်းသို့ လိုက်မသွားခဲ့ပေ။ ယင်းအစား ဒေသတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီဟု ယူဆရသော သူ၏လူများနှင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံမည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ လျိုဖုန်းအနေဖြင့် သုတေသနတွင် ကူညီရန် တာဝန်မရှိသော်လည်း မိစ္ဆာများအကြောင်းကို သူကိုယ်တိုင် သီးခြားလေ့လာပြီး ရရှိလာသော တွေ့ရှိချက်များကို ရှန်းယွီနှင့် မျှဝေမည်ဟု သူ့သဘောဆန္ဒအလျောက် ကတိပေးခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ ရက်ရောသော ကမ်းလှမ်းမှုက ရှန်းယွီကို အမှန်တကယ် အထင်ကြီးစေခဲ့ပြီး ဤလျိုဖုန်းဆိုသည့် လူငယ်မှာလည်း ထင်သလောက် မဆိုးလှပါလားဟု သူ တွေးမိသွားသည်။

လျိုဖုန်းသည် ဇာတ်လိုက်ဆန်သော အမည်မျိုး ရှိသော်လည်း လီယောင်းကဲ့သို့ မာနမကြီးသလို သခင်လေးတစ်ယောက်တွင် ရှိတတ်သော အတ္တဆန်မှုမျိုးလည်း မရှိပေ။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် သူတစ်ပါးကို ဂရုစိုက်တတ်ပြီး အများအကျိုးအတွက် ဘာဆုလာဘ်မျှ မမျှော်လင့်ဘဲ ပါဝင်ကူညီလိုသူ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ စရိုက်မှာ ထပ်တူမကျသော်လည်း ရှန်းယွီအနေဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ခင်မင်စရာ သူငယ်ချင်းကောင်းများ ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ခံစားရသည်။

ထိုသို့တွေးနေရင်းမှပင် သူ့တွင် အမှန်တကယ် သူငယ်ချင်းဟူ၍ မရှိပါလားဟု ရှန်းယွီ ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။ သူ၏ လူမှုဆက်ဆံရေးမှာ လူသုံးယောက်တည်းအပေါ်

တွင်သာ လည်ပတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ဆရာ၊ သူ၏ဒေါ်လေးနှင့် လီယောင်းတို့ပင်

ဖြစ်သည်။

ယင်းသိပ်အရေးမကြီးပါဘူးဟု သူ သဘောထားလိုက်သည်။ သူသည် အမြဲတမ်း လူမှုဆက်ဆံရေးထက် အသက်ရှင်သန်ရေးနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ်တွင်သာ ပို၍ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီယောင်းသည် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ဝိညာဉ်များနှင့်အတူ စုရုံးနေသည်။ ဝိညာဉ်များသည် သူမကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြ၏။ ယခင်ကဆိုလျှင် သူတို့အားလုံးမှာ အင်အားချင်း မတိမ်းမယိမ်းဖြစ်ပြီး သူငယ်ချင်းများကဲ့သို့ ဆက်ဆံနိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယခုမူ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ လီယောင်း၏ အစွမ်းမှာ သူတို့အားလုံး ပေါင်းထားသည်ထက်ပင် အပြတ်အသတ် သာလွန်နေပြီဖြစ်ရာ သူမ၏ရှေ့တွင် သူတို့မှာ ကလေးငယ်များကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ ၎င်းမှာ သူမ၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ပုံသဏ္ဌာန်ကိုပင် အသက်မသွင်းရသေးသည့် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

“မင်းတို့လည်း အဲဒီသတင်းစကားကို ရကြတာပဲလား”

လီယောင်းက မေးလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ငါးပါးစလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။

ဧကရီ၏ ပြောကြားချက်အရ ဤသတင်းစကားမှာ ကမ္ဘာမြေကြီးထံမှ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်ဟု လီယောင်းသိရှိထားသည်။ သူမသည် ဝိညာဉ်တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် ကမ္ဘာကြီးကို ပျက်စီးစေမည့် ဘေးအန္တရာယ်များမှ ကာကွယ်ရန်မှာ သူမ၏ အခြေခံကျသော တာဝန်ပင်။ ယခုအခါ ပျံ့နှံ့လာနေသော မိစ္ဆာညစ်ညမ်းမှုမှာ ကမ္ဘာပျက်ကိန်းအထိ ဖြစ်စေနိုင်သော အန္တရာယ်မျိုးဖြစ်ရာ သူမအနေဖြင့် မဖြစ်မနေ ပါဝင်ဖြေရှင်းရတော့မည်ပင်။