အခန်း (၂၇၂)
Vol. 27 Ch. 272
လီမေသည် ဂိုဏ်း၏ အကာအကွယ် အတားအစီးအနားတွင် ရပ်နေရင်း စိတ်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။
သူမသည် အတားအစီးပေါ်သို့ လက်ဖဝါးတင်လိုက်ပြီး ဤနေရာတွင် ဆက်နေ၍ မဖြစ်တော့ကြောင်း ကိုယ့်ဘာသာ တွေးနေမိသည်။ အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ လူများ ဤနေရာသို့ လာနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ အခုမှသာ သူမ အရာအားလုံးကို နားလည်သွားတော့သည်။ သူမ၏အဘိုးသည် လီယောင်းကို ပြန်ခေါ်ရန် အမှန်တကယ် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ လီယောင်းကို ပြန်ခေါ်ခိုင်းခြင်းမှာ လီမေကို မိသားစုပင်မအဖွဲ့နှင့် ဝေးရာသို့ ပို့ထားရန် အကွက်ဆင်ခဲ့ခြင်းသာ။
ဒါပေမဲ့ အဘိုးက ငါ့ကို ဘာလုပ်စေချင်တာလဲ။ ဒီနေရာမှာပဲ တစ်သက်လုံး ပုန်းနေစေချင်တာလား။
ထိုသို့တွေးမိရုံနှင့်ပင် သူမသည် ဒေါသတကြီး လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်
မိသည်။ အဘိုးကို ထိုသို့ပြုမူခဲ့သောသူများသည် အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီးသို့ လာနေကြပြီဖြစ်ရာ သူမအနေဖြင့် ကြောက်လန့်တကြား ပုန်းအောင်းနေရန် ငြင်းဆန်မိသည်။
သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များက ဆင်ခြင်တုံတရားကို လွှမ်းမိုးနေမှန်း သူမ သိသည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ရန်သူများနှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန်အားနည်းနေသေးပြီး အန္တရာယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းနှင့်သာ တူပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ထိုအချက်အားလုံးကို သိနေပါသော်လည်း သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တားဆီး၍ မရနိုင်တော့ပေ။ ဤနာကျည်းချက်ကို ရင်ထဲပိုက်ပြီး ဆက်လက်မရှင်သန်နိုင်တော့ပေ။
သူမအဘိုး၏ ရုပ်အလောင်းမှာ တစ်နေရာရာတွင် အေးစက်စွာ လဲလျောင်းနေပေလိမ့်မည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့ ပစ်ထားခြင်းခံရရန် မထိုက်တန်ပေ။ သူမအနေဖြင့် အဘိုးကို ကောင်းမွန်စွာ သင်္ဂြိုဟ်ပေးရန် လိုအပ်သည်။
သူမသည် အတားအစီးအပြင်ဘက်သို့ ထွက်ရန် ခြေလှမ်းပြင်လိုက်စဉ် နောက်ဘက်မှ အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
“မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ”
လီမေမှာ ခြေလှမ်းတန့်သွားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရှန်းယွီသည် သူမ၏ အနောက် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေပြီး တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် သူမကို စိုက်ကြည့်နေ၏။
“ဂိုဏ်းကို အဝင်အထွက် ပိတ်ထားတယ်ဆိုတာ မင်းသိတယ်မဟုတ်လား”
သူက မေးလိုက်သည်။
“သိတော့ ဘာဖြစ်လဲ ရှင် ကျွန်မကို တားမလို့လား”
သူမက ရန်လိုသောလေသံဖြင့် ပြောရင်း တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်အနေအထား ပြင်လိုက်သည်။
သူမ အံ့သြသွားရသည်မှာ ရှန်းယွီ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခြင်းပင်။
“ဒါပေါ့ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်တော့ အဲဒါရဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်ပါ”
သူသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး အတားအစီးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဖဝါးမှ နူးညံ့သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတစ်ယောက်စာ ထွက်သွားနိုင်မည့် နေရာလေးတစ်ခု ပွင့်သွားတော့သည်။
“တကယ်တော့ ငါမဖွင့်ပေးရင် မင်းလည်း ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
သူက ရှင်းပြသည်။
“ဒီအစီအရင်တွေကို ငါကပဲ ထိန်းချုပ်ထားတာလေ”
လီမေသည် သံသယများဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဒါဆို ဘာလို့ ကျွန်မကို လွှတ်ပေးတာလဲ”
ရှန်းယွီက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူမ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်နေသည်ကို သူ သတိထားမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကို လီယောင်းနှင့် ဧကရီတို့ကို ရှင်းပြသောအခါ သူတို့အားလုံးက သူမကို လွှတ်ပေးရန် သဘောတူခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ လူတစ်ယောက်သည် တကယ်ကို ထွက်သွားချင်နေပြီဆိုလျှင် အတင်းအကျပ် ပိတ်လှောင်ထားခြင်းက နာကျည်းချက်ကိုသာ ပိုမိုမွေးမြူပေးသလို ဖြစ်လိမ့်မည်။
“အကြောင်းပြချက် မရှိပါဘူး”
သူက ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက ငါ့ရဲ့ အကျဉ်းသား မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် မင်းကို ဒီမှာ ဆက်ထားဖို့ ငါ့မှာ အခွင့်မရှိဘူး”
သူသည် ခေတ္တမျှ တန့်သွားပြီးနောက် အမှန်တကယ် စိုးရိမ်သော လေသံဖြင့် “ဒါပေမဲ့ မင်းမသွားရင်တော့ ပိုကောင်းမှာပေါ့” ဟု ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။
လီမေက ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အင်း... ကျွန်မလည်း မသွားရရင် ကောင်းမှာပဲလို့ ဆုတောင်းပါတယ်”
သူမက တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် ဝန်ခံလိုက်တော့သည်။
သူမ နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်စဉ် ရှန်းယွီ၏ အသံက သူမကို တစ်ဖန် တားဆီးလိုက်ပြန်သည်။
“နေဦး”
သူမ ခြေလှမ်းရပ်လိုက်ပြီး ပခုံးကျော်၍ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ “ဘာလဲ စိတ်ပြောင်းသွားပြီလား။ မြန်လှချည်လား”
ရှန်းယွီက ခေါင်းခါပြပြီး သူ၏ဝတ်ရုံအတွင်းမှ သိုလှောင်လက်စွပ်အသေးလေးတစ်ခုကို ထုတ်ကာ သူမထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်ရာ သူမက ဖမ်းယူလိုက်သည်။
“ဒါက လမ်းခွဲလက်ဆောင်ပါ”
သူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
လီမေသည် ထိုလက်စွပ်ကို ခေတ္တစစ်ဆေးကြည့်ပြီး အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများကို အာရုံခံမိသွားသောအခါ သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“အသေမခံနဲ့ဦးနော် မဟုတ်ရင် ငါက သတို့သမီးကို အလကားရသွားသလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်”
သူက နောက်ပြောင်သည့်လေသံဖြင့် ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။
လီမေက သူ့ကို ပြန်ပြုံးပြလိုက်ပြီး “ဝမ်းကွဲညီမလေး လီယောင်းက တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
“သူမကို ကောင်းကောင်းစောင့်ရှောက်ပေးဖို့ ကျွန်မ မှာခဲ့မလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရှင်ကတော့ အဲဒါကို ပြောနေဖို့တောင် မလိုတဲ့လူမျိုးပဲနော်”
ထိုစကားများ ပြောပြီးနောက် သူမသည် ချီစွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။ သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ တိမ်တိုက်များကြားတွင် အစက်အပြောက်လေးတစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ရှန်းယွီသည် နောက်ကွယ်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ပိုက်လျက် သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ထပ်မံချလိုက်မိသည်။ ရန်သူကို ကောင်းကောင်းရင်ဆိုင်နိုင်လောက်အောင် အင်အားတောင့်တင်းလာမည့် အချိန်အထိ တစ်နေရာတည်းတွင် ငြိမ်ငြိမ်လေးအောင်းကာ အချိန်စောင့်ရန်ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလှပါလားဟု သူ တွေးနေမိသည်။
အကယ်၍ သူသာ သူမ၏ အခြေအနေမျိုးတွင် ရှိနေပါက ကပ်ကမ္ဘာပေါင်းများစွာကြာအောင် တရားစခန်းဝင် ပုန်းအောင်းနေပြီးမှ လက်စားချေဖို့ စဉ်းစားပေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ရှုထောင့်မှာ မတူညီပေ။ သူသည် အသက်ရှင်သန်ခြင်းထက် ဂုဏ်သိက္ခာကို ပိုတန်ဖိုးထားသည့် ဤကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာမှ မဟုတ်ပေ။
ယခု သူ လုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ သူမ ရင်ဆိုင်ရမည့် အခြေအနေများကြားမှ အသက်ရှင်သန်နိုင်ရန် ဆုတောင်းပေးရုံသာ ရှိတော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် လှည့်ထွက်လာခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ကြောရှိရာသို့ ပြန်လျှောက်လာခဲ့သည်။
သူ အပေါက်ဝသို့ ရောက်ရှိသောအခါ စနစ်၏ အသိပေးချက်က သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။
[အခြေအနေ တွက်ချက်ခြင်း]
[ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း: အဆင့် ၂၂ (၅၀၀၀/၂၂,၀၀၀) (+၅၀၀၀/၂၂,၀၀၀)]
[အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း: အဆင့် ၈ (၅၀၀၀/၁၈,၀၀၀) (+၅၀၀၀/၁၈,၀၀၀)]
[ဝိညာဉ်: ကလေးငယ်အဆင့် (၁၀၀/၁,၀၀၀,၀၀၀) (+၁၀၀/၁,၀၀၀,၀၀၀)]
[ကျင့်ကြံခြင်း အမြစ်: ထူးကဲအဆင့် ဒြပ်စင်စုံအမြစ် (၂၂၀၀/၄၀၀၀) (+၂၀၀/၄၀၀၀)]
[သာလွန်မြင့်မြတ်သော တာအိုခန္ဓာ: အဆင့် ၂ (၆၀/၂,၀၀၀,၀၀၀) (+၂၀/၂,၀၀၀,၀၀၀)]
[ဗရမ်းဗတာ ခန္ဓာကိုယ်: အဆင့် ၃ (၁၅၀၀/၃၀,၀၀၀) (+၅၀၀/၃၀,၀၀၀)]
[သွေးမျိုးဆက်: နဂါးနှင့် ဖီးနစ် အဆင့်မြင့် သွေး (၅၀၀/၅၀၀၀) (+၅၀၀/၅၀၀၀)]
[ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု: နတ်ဘုရားအဆင့် (၃၀၀/၁၀,၀၀၀) (+၁၀၀/၁၀,၀၀၀)]
[ဝိညာဉ်မီးလျှံ: အနက်ရှိုင်းဆုံး ဟင်းလင်းပြင် မီးလျှံ အဆင့် ၃ (၁၀၀/၇၀,၀၀၀) (+၁၀၀/၇၀,၀၀၀)]
[လက်ဝါး အသိစိတ်: အဆင့် ၁ (၁၀/၁၀၀၀) (+၁၀/၁၀၀၀)]
[နတ်ဘုရားအဆင့် ယင်ယန် ဟန်ချက်ညီခြင်း: အဆင့် ၁ (၁၀/၁၀၀၀) (+၁၀/၁၀၀၀)]
[နတ်ဘုရားအဆင့် ဒြပ်စင်ခွဲပွားခြင်း: အဆင့် ၁ (၅၀/၁၀၀၀) (+၅၀/၁၀၀၀)]
သန့်စင်သောအဆင့် ဝိညာဉ်ဆူးနှင့် ဆယ်ရာသီ ဓားသိုင်း: ပြီးပြည့်စုံခြင်း (၂၅၀/၅၀၀) (+၂၅၀/၅၀၀)]
[စားဖိုမှူး: အဆင့် ၁ (၈၈၀/၉၀၀) (+၃၀၀/၉၀၀)]
[ပစ္စည်းစစ်ဆေးသူ: အဆင့် ၁ (၂၀၀/၉၀၀) (+၂၀၀/၉၀၀)]
[ဆေးလုံးဖော်စပ်သူ: အဆင့် ၃ (၆၀၀/၇၀၀) (+၄၀၀/၇၀၀)]
[မှော်စာလုံးနှင့် အစီရင်ခံစာ ဆရာ: အဆင့် ၃ (၅၀၀/၇၀၀) (+၅၀၀/၇၀၀)]
[ပန်းပဲဆရာ: အဆင့် ၃ (၄၀၀/၇၀၀) (+၄၀၀/၇၀၀)]
[ဆေးပညာ: အဆင့် ၅ (၁၀၀/၅၀၀) (+၁၀၀/၅၀၀)]
[ဝိညာဉ်လယ်သမား: အဆင့် ၅ (၁၀၀/၅၀၀) (+၁၀၀/၅၀၀)]
[ဆရာ: အဆင့် ၆ (၁၀၀/၄၀၀) (+၁၀၀/၄၀၀)]
[အတွေ့အကြုံရမှတ် နှစ်ဆတိုးခြင်း]
[ဆရာ: အဆင့် ၆ (၂၀၀/၄၀၀)]
[ဝိညာဉ်လယ်သမား: အဆင့် ၅ (၂၀၀/၅၀၀)]
[ဆေးပညာ: အဆင့် ၅ (၂၀၀/၅၀၀)]
[ပန်းပဲဆရာ: အဆင့် ၂ (၀/၈၀၀) ]
[မှော်စာလုံးနှင့် အစီရင်ခံစာ ဆရာ: အဆင့် ၂ (၀/၈၀၀) ]
[ဆေးလုံးဖော်စပ်သူ: အဆင့် ၂ (၀/၈၀၀) ]
[ပစ္စည်းစစ်ဆေးသူ: အဆင့် ၁ (၄၀၀/၉၀၀)]
[စားဖိုမှူး: ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် (၀/၁၀,၀၀၀) ]
[ဝိညာဉ်ဆူးနှင့် ဓားသိုင်း: ကြီးမားသော ပြီးပြည့်စုံခြင်း (၀/၁၀၀၀) ]
[ဒြပ်စင်ခွဲပွားခြင်း: အဆင့် ၁ (၁၀၀/၁၀၀၀)]
[ယင်ယန် ဟန်ချက်ညီခြင်း: အဆင့် ၁ (၂၀/၁၀၀၀)]
[လက်ဝါး အသိစိတ်: အဆင့် ၁ (၂၀/၁၀၀၀)]
[ဝိညာဉ်မီးလျှံ: အဆင့် ၃ (၂၀၀/၇၀,၀၀၀)]
[ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု: နတ်ဘုရားအဆင့် (၆၀၀/၁၀,၀၀၀)]
[သွေးမျိုးဆက်: အဆင့်မြင့် သွေး (၁၀၀၀/၅၀၀၀)]
[ဗရမ်းဗတာ ခန္ဓာကိုယ်: အဆင့် ၃ (၃၀၀၀/၃၀,၀၀၀)]
[သာလွန်မြင့်မြတ်သော တာအိုခန္ဓာ: အဆင့် ၂ (၁၂၀/၂,၀၀၀,၀၀၀)]
[ကျင့်ကြံခြင်း အမြစ်: သန့်စင်သောအဆင့် (၀/၅၀၀၀) ]
[ဝိညာဉ်ထ: ကလေးငယ်အဆင့် (၂၀၀/၁,၀၀၀,၀၀၀)]
[အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း: အဆင့် ၈ (၁၀,၀၀၀/၁၈,၀၀၀)]
[ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း: အဆင့် ၂၂ (၁၀,၀၀၀/၂၂,၀၀၀)]