← Chapters

အခန်း (၂၇၃)

Vol. 27 Ch. 273

အခန်း (၂၇၃)

Vol. 27 Ch. 273

ရှန်းယွီသည် မကုန်ဆုံးနိုင်သော ဟင်းချက်နည်းဗဟုသုတနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ သူ၏စိတ်ထဲသို့ မြစ်ရေပမာ တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ရိုးရှင်းလှသော မီးဖိုချောင်တစ်ခုအတွင်း ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အထူးအဆန်းမဟုတ်ဘဲ သာမန်သစ်သားကောင်တာများ၊ ကျောက်သားမျက်နှာပြင်များနှင့် သံချိတ်များတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော သာမန်ချက်ပြုတ်ရေးကိရိယာများသာ ရှိသည်။ သူ့ရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်တွင်လည်း မည်သည့်သာမန်လူမဆို အိမ်မှာ အလွယ်တကူတွေ့နိုင်သော သာမန်ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၊ အသားစများ၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များနှင့် ကောက်ပဲသီးနှံများသာ ရှိပေသည်။

သို့သော် သူသည် ဓားကို ကိုင်လိုက်သည်နှင့် ထူးခြားသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာတော့သည်။ သူ၏လက်များ၊ သို့မဟုတ် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားလာ၏။ အသားများကို လှီးဖြတ်ခြင်း၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် အခြားပါဝင်ပစ္စည်းများကို အချိုးကျစီမံခြင်း...

စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်အားလုံးသည် ညီညာစွာ အတုံးလေးများ ဖြစ်သွားပြီး အသားမှာလည်း အချိုးအစားကျနစွာ ပိုင်းဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များမှာလည်း တိကျလှသည်။ သူ၏လက်များမှာ ဝေဝါးသွားသည်အထိ မြန်ဆန်လှပြီး ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ပေါင်းစပ်ခြင်း၊ အပူပေးခြင်းနှင့် အရသာသွင်းခြင်းတို့ကို တစ်ပါတည်း ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်သွားတော့သည်။

သူ အားလုံးပြီးစီးသွားသောအခါ ပြီးပြည့်စုံသော ဟင်းလျာကို ရိုးရှင်းသည့် ကြွေပန်းကန်ပြားပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

အသုံးပြုခဲ့သော ပစ္စည်းများနှင့် ကိရိယာများမှာ သာမန်ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဤဟင်းလျာမှာမူ သာမန်မဟုတ်တော့ပေ။ အစားအစာထံမှ အငွေ့များအစား စုစည်းနေသော ချီစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ချီများကိုပင် လှုပ်ခတ်စေသည်။ ထိုဟင်းလျာမှ ဖြာထွက်နေသော ချီစွမ်းအင်မှာ အလွန်သိပ်သည်းလှသဖြင့် သာမန်မျက်စိဖြင့်ပင် မြင်တွေ့နိုင်ပြီး အစားအစာအပေါ်တွင် စင်ကြယ်သောချီများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ပုံဆောင်ခဲအလွှာတစ်ခုအလားပင်။

ဤသည်မှာ ဟင်းချက်အတတ်ပညာ၏ အမြင့်ဆုံးအထွတ်အထိပ်ပင်။

ပထမတန်းစား စားဖိုမှူးများသည် အဆင့်မြင့်ဟင်းလျာများ ဖန်တီးရန် ပါဝင်ပစ္စည်းများ၏ သဘာဝချီပါဝင်မှုနှင့် ဝိညာဉ်အဆင့်အတန်းအပေါ်တွင်သာ များစွာမှီခိုကြရသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့မှာ မိမိတို့လက်ဝယ်ရှိသော ပစ္စည်းများ၏ အရည်အသွေးအပေါ်တွင် ကန့်သတ်ချက် ရှိနေကြ၏။ သို့သော် ကောင်းကင်အဆင့် စားဖိုမှူးမှာမူ ဤအတတ်ပညာ၏ စစ်မှန်သောသခင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်နိမ့်ကျသော သာမန်ပါဝင်ပစ္စည်းများကိုပင် မသေမျိုးနတ်ဘုရားများအတွက် ထိုက်တန်သော ဟင်းလျာများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။

ယခုအခါ သူသည် ဟင်းချက်အတတ်ပညာတွင် လူသားကမ္ဘာ၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ယခုလေးတင် လက်ခံရရှိလိုက်သော များပြားလှသည့် အသိပညာများကို စတင်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရင်း မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှိးစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုထိုးထွင်းသိမြင်မှုများမှာ အလွန်ကျယ်ပြန့်လွန်းလှသဖြင့် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဟင်းချက်အတတ်ပညာအားလုံးကို သူ၏ဦးနှောက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ကူးယူလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ အဆင့် ၁၀ ရှိသော စိတ်အာရုံနှင့် နတ်ဘုရားအဆင့် အသိဉာဏ်ပွင့်မှုတို့ကြောင့် ထိုအချက်အလက်များကြားတွင် ရုတ်တရက် နစ်မွန်းသွားခြင်းမရှိဘဲ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဦးနှောက်ကို အပိုင်း ၁၀ ပိုင်း ခွဲခြားထားနိုင်စွမ်းကလည်း အချက်အလက်အမျိုးမျိုးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ဆောင်နိုင်စေသဖြင့် အသိပညာများကို စီစစ်နေရင်း အချိန်အကြာကြီး ငိုင်မြိုင်နေစရာမလိုဘဲ သတိပြန်ဝင်လာစေသည်။

ဗဟုသုတများ စိတ်ထဲတွင် အနည်ထိုင်သွားပြီး သတိအာရုံ တည်ငြိမ်သွားသောအခါမှ သူ၏ အခြားအခြေအနေများကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အကဲဖြတ်ခြင်းအတတ်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာပြီး ကောင်းကင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။ ယခင်ရရှိခဲ့သော အဆင့်မြှင့်တင်မှု သုံးခု၏ အကန့်အသတ်ကိုပင် အပြည့်အဝ စမ်းသပ်ခြင်း မပြုရသေးသော်လည်း ကောင်းကင်အဆင့်က ဘယ်လိုသော စွမ်းဆောင်ရည်သစ်များ ယူဆောင်လာမည်ကို သူ စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

အကဲဖြတ်ခြင်း အတွေ့အကြုံများမှာ အခြားသော ကျွမ်းကျင်မှုများလောက် အလျင်အမြန် မတက်ရခြင်းမှာ လက်ရှိတွင် သူရောက်နေသည့် ပထမတန်းစားနယ်မြေ၌ သူ၏ စွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်နိုင်လောက်သည့် အဆင့်မြင့်ပစ္စည်းများ မရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူတွေးမိသည်။ တစ်နေကုန် ဤစွမ်းရည်ကို အဆက်မပြတ် သုံးနေသော်လည်း အမှန်တကယ် အဆင့်တက်ရန် လိုအပ်သည့် သူ၏ အစွမ်းအစကို အစွမ်းကုန် အသုံးချရသော အခြေအနေမျိုး မရှိပေ။

အစပိုင်းတွင် အတွေ့အကြုံတက်နှုန်းမှာ အထင်ကြီးစရာ ကောင်းခဲ့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားမည်မှာ သေချာသလောက်ရှိသည်။ အခြားသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ကျွမ်းကျင်မှုများနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ အကဲဖြတ်ခြင်းအတတ်မှာ လိုက်မီရန် ခက်ခဲလာပြီ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ယခုအခါ သူ၏ ကိုယ်ခွဲများမှာ ကျွမ်းကျင်မှု တစ်မျိုးစီကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တစ်နေကုန် လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် သင်္ကေတပညာနှင့် အစီအရင်ပညာတို့ကို ကြည့်လျှင် တစ်ရက်တည်းအတွင်းမှာပင် အမှတ် ၅၀၀ စီ ရရှိခဲ့ပြီး ထိုအမှတ်များ နှစ်ဆတိုးသွားသောအခါ ဒုတိယအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျန်ရှိသော အစီအရင်များကို ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် ၎င်းတို့ပေါ်တွင် သင်္ကေတများ ထွင်းထုခြင်းကို အချောသတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို အသုံးပင် မချရသေးသော်လည်း နောက်ထပ် မျိုးဆက်သစ်အတွက် စတင်ပြင်ဆင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအဆင့် အစီအရင်များနှင့် ဒုတိယအဆင့် သင်္ကေတများကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ဝိညာဉ်နှင့်ခန္ဓာ ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ထက် မြင့်မားသော ဘေးဒုက္ခ ကျော်လွှားခြင်းအဆင့်ကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် ကာကွယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ဘေးဒုက္ခကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်ပြီးပါက ကျင့်ကြံသူများသည် ပိုမိုမြင့်မားသော နယ်မြေများသို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်သွားကြမည်ဟု ဧကရီက ပြောဖူးသော်လည်း ရှန်းယွီကမူ ဤကမ္ဘာကြီးသည် စည်းမျဉ်းများကို အမြဲတမ်း တိတိကျကျ လိုက်နာလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။ ဤလူသားကမ္ဘာထဲတွင်ပင် မသေမျိုးများ တိတ်တဆိတ် ပုန်းအောင်းနေကြသည်ဆိုလျှင်ပင် သူ အံ့ဩလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ့အနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှ ဘေးကင်းသည်ဟု ခံစားရစေမည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ဂိုဏ်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် မသေမျိုးအဆင့် အစီအရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှသာ... ထိုအခါမှသာလျှင် သူသည် အနည်းငယ်မျှ စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်မှာ ထိုအတတ်ပညာနှစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။ ဆေးဖော်

စပ်ခြင်းနှင့် ပန်းပဲအတတ်တို့သည်လည်း အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ရှန်းယွီအနေဖြင့် ၎င်းတို့အပေါ်တွင် အစီအရင်ပညာရပ်လောက် စိတ်မလှုပ်ရှားမိပေ။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရပ်အပေါ် စိတ်ပျက်ရခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် ၎င်းကို ကောင်းကောင်းအသုံးချရန် ရင်းမြစ်များ မလုံလောက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အမြုတေမှာ သာလွန်မြင့်မြတ်သောအဆင့်သို့ တိုးတက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း အတွေ့အကြုံရမှတ် တစ်မှတ်ပင် ရအောင်လုပ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းမရှိသေးသဖြင့် အမှတ်များ နှစ်ဆတိုးလာမည့် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်နေရသည်မှာ စိတ်ပျက်စရာပင်။

ဆေးဖော်စပ်ခြင်းအတတ် ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ဆေးလုံးအပါအဝင် အခြားဆေးနည်းများကို ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် လိုအပ်သော အဆင့်မြင့် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ မရှိသဖြင့် ဝိညာဉ်အမြုတေ အတွေ့အကြုံတက်စေမည့် အခြားနည်းလမ်းကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေရတော့သည်။ ပန်းပဲအတတ်တွင်လည်း အဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရားလက်နက်များ ပြုလုပ်ရန်ပင် အဆင့်မြင့်ကုန်ကြမ်းများ မရှိသေးရာ ယခု သူပြုလုပ်နိုင်စွမ်းရှိလာသည့် အလယ်အလတ်အဆင့် လက်နက်များအတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဝေးကွာနေသေးသည်။

သို့သော် အားလုံး ဆိုးရွားနေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အဆင့်တက်ခြင်းကြောင့် ဆေးလုံးများကို ပိုမိုထိရောက်စွာ သန့်စင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ပန်းပဲအတတ်တွင်လည်း သူ၏ ဆေးဖိုနှင့် အခြားကိရိယာများကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရားရတနာများကို ဖန်တီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အဓိကနည်းလမ်းမှာ စတုတ္ထအဆင့်ရှိသော သတ္တုများကို ဖန်တီးပြီး ၎င်းတို့ကို သုံး၍ နတ်ဘုရားလက်နက်များ ပြုလုပ်ရန်ဖြစ်သည်။ ထိုလက်နက်များ ရပြီဆိုလျှင် သင်္ကေတများ ထည့်သွင်းကာ အဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤနည်းလမ်းမှာ အတော်ပင် အချိန်ကုန် လူပင်ပန်းဖြစ်ရသလို သတ္တုလုပ်ရန် ကုန်ကြမ်းများမှာလည်း ကုန်သလောက် ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ဝန်ခံရပေလိမ့်မည်။ ဂိုဏ်းချုပ်များ ပို့ပေးမည့် ရင်းမြစ်များမှာ ဘယ်တော့ရောက်လာမလဲ။

သူ၏ လက်ရှိလိုအပ်ချက်များနှင့်ကော ကိုက်ညီပါ့မလားဟု သူ တွေးနေမိသည်။

သူ၏ ဆေးပညာအတတ်မှာ အခြားအရာများလောက် မတက်လှသော်လည်း တိုးတက်မှုတော့ ရှိနေဆဲပင်။ အနှေးကွေးဆုံးဟု ထင်ရသော အရာတစ်ခုမှာ ဆရာအတတ်ပညာဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် ရှန်းယွီသည် ဤအတတ်ကို အသုံးမဝင်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အတော်ပင် မြတ်နိုးလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အစီအရင်ပညာနှင့် သင်္ကေတပညာတို့ကဲ့သို့ပင် သူ၏ အရေးကြီးဆုံးသော ကျွမ်းကျင်မှုစာရင်းထဲတွင် ပါဝင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအတတ်ပညာကြောင့်သာ သူ၏ သုတေသနများအတွင်း ပြဿနာများအတွက် သီအိုရီများနှင့် လက်တွေ့ကျသော အဖြေများကို များစွာ ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆရာအတတ်ပညာသည် မတူညီသော အယူအဆများကို ဆက်စပ်ပေးနိုင်ပြီး ပုံမှန်ဆိုလျှင် မမြင်

နိုင်သော ပုံစံများကို မြင်အောင် ကူညီပေးသည်။ ယခုအခါ ၎င်းမှာ အဆင့် ၇ မှ အဆင့် ၆ သို့ တိုးတက်သွားကာ အလယ်အလတ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအဆင့်တက်မှုက သူ့အတွက် အကျိုးကျေးဇူးသစ်များ ယူဆောင်လာသည်။ သူတစ်ပါးကို အယူအဆများ ပိုမိုလွယ်ကူစွာ သင်ကြားပေးနိုင်စေသလို ရှုပ်ထွေးသော အကြံဉာဏ်များကိုလည်း သူကိုယ်တိုင် ပိုမိုနားလည်နိုင်စွမ်း ရှိလာစေသည်။

အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာရပ်ဆိုင်ရာ ခန်းမတွင်မူ အမှန်တကယ် တိုးတက်မှုရှိသူများမှာ ဆေးပညာကျောင်းသားများနှင့် ဟင်းချက်ကျောင်းသားများသာ ရှိသေးသည်။ အခြားသူများမှာ နှေးကွေးနေဆဲပင်။ ဆရာအတတ်ပညာ၏ စွမ်းအားများ မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ဤခန်းမသည် အမည်နှင့်လိုက်ဖက်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ခန်းမတစ်ခု အမှန်တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားသည်။ လက်ရှိတွင်မူ ၎င်းမှာ အိပ်မက်အချို့ရှိနေသော ကျောင်းတစ်ကျောင်းအဆင့်သာ ရှိသေးသည်။

အတတ်ပညာများအပြင် အခြားသော ကဏ္ဍများတွင်လည်း သူ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ကျန်ရှိနေသော နည်းစနစ်နှစ်ခုမှာ အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပြီးပြည့်စုံသွားလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားသည်။

သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များမှာလည်း နောက်ဆုံးတွင် အတွေ့အကြုံရမှတ်များ စတင်ရရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ အဆင့်တက်သွားပါက ဘယ်လိုသော စွမ်းအားသစ်များ ပေးဦးမည်ကို သူ မစောင့်နိုင်တော့အောင် ဖြစ်နေမိသည်။

သူ၏ အခြေအနေများကို ဆက်လက်စစ်ဆေးနေစဉ် သူ လုံးဝသတိမထားမိဘဲ ကျန်ခဲ့လုနီးပါးဖြစ်သော အချက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။

[လက်ဝါးအသိစိတ်: အဆင့် ၁ (10/1000) [+10/1000]

All Chapters