မင်း နောင်တရလိမ့်မယ်

ကျုံးချင်သည် ချက်ချင်းထွက်ခွာသွားရန် အလျင်မလိုခဲ့ပေ။

ထိုအစား သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ပြီး ယင်သုံးပါးနယ်ပယ် တတိယအဆင့်၏ နက်နဲသိမ်မွေ့မှုများကို ဂရုတစိုက် ဆင်ခြင်သုံးသပ်လိုက်သည်။

အချိန်ကာလသည် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် တစ်ရက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ငှက်မွေးသဏ္ဍာန် နှင်းပွင့်လွှာများ ကျဆင်းနေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ထူထပ်သော နှင်းလွှာပြင်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကျုံးချင်၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် ထူထပ်သိပ်သည်းသော နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားသဖြင့် သူ့ကို နှင်းလူကြီးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေစေသည်။

မိုးနှင့်မြေအကြားတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး နှင်းများကျဆင်းသံကိုသာ ကြားနေရသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အဝေးမှ ဆူညံသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝေါင်း..."

သားရဲဟိန်းသံ အနည်းငယ်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

ရေခဲတောင်များကြားရှိ လမ်းများပေါ်တွင် စွမ်းအားကြီးမားသော ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသည့် သားရဲတစ်အုပ် ဒုန်းစိုင်းပြေးလာကြသည်။

ဤသားရဲများသည် အရွယ်အစားအနေဖြင့် တစ်ကျန့်မှ သုံးကျန့်အထိ ကွဲပြားခြားနားကြ၏။

ထိုသားရဲတစ်ကောင်ချင်းစီသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး သူတို့၏စွမ်းအားသည် လမင်းနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ်နှင့် နေမင်းနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်ပယ်ကြားတွင် ရှိနေသည်။

ထို့ပြင် သားရဲများ၏ကျောပေါ်တွင် လူများ စီးနင်းလိုက်ပါလာကြသည်။

ဤသားရဲများ အားလုံးသည် ယဉ်ပါးပြီးသော စီးတော်ယာဉ်များ ဖြစ်ကြကြောင်း သိသာထင်ရှားပေ၏။

မြောက်မြားစွာသော သားရဲများအကြားတွင် အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းနဂါးမြင်း တစ်ကောင်က ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်လွင်နေသည်။

ထိုမြင်း၏ခန္ဓာကိုယ်သည် သွယ်လျပြီး ကျောက်စိမ်းဖြူရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေသည်။ မြင်း၏ခေါင်းပေါ်တွင် ဦးချိုနှစ်ချောင်းပါရှိပြီး မေးအောက်တွင် နှုတ်ခမ်းမွေးများနှင့် ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် အကြေးခွံများ ပါရှိသည်။

ထိုမြင်း၏ကျောပေါ်တွင် နန်းတော်ပုံစံ အိပ်ဆောင်ငယ်လေး တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားပေ၏။

ထိုအိပ်ဆောင်တစ်ခုလုံး ပြာလဲ့နေကာ ထိုအရာပေါ်တွင် နန်ကုန်းမိသားစု၏ အမှတ်အသား ပါရှိသည်။

ဤသည်မှာ နန်ကုန်းမိသားစုမှ အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

အိပ်ဆောင်ကို ဝန်းရံထားသော သားရဲများပေါ်မှ လူများသည် အပြာရောင် အစောင့်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီသည် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်ထားပြီး ထိပ်တန်းစစ်သည်များနှင့် ရဲရင့်သော စစ်ဗိုလ်ချုပ်များ၏ အမူအယာကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသထားကြ၏။

သူတို့၏ကျင့်ကြံဆင့်နယ်ပယ်များသည် မနိမ့်ကျကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။

သူတို့၏အမြန်နှုန်းသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သည်။

သို့သော် ကျုံးချင် ရှိနေသော ရေခဲတောင်ကြားနှင့် ဆယ်ကျန့်ခန့်အကွာသို့ ရောက်ရှိချိန်၌...

"ရပ်လိုက်..."

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံနက်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုသားရဲအုပ်စုသည် တညီတညွတ်တည်း ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး အမိန့်ကို ချက်ချင်းနာခံခြင်း၏အဓိပ္ပာယ်ကို ပြီးပြည့်စုံစွာ သရုပ်ပြလိုက်ကြ၏။

"ဦးလေးဖုန်း... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

အိပ်ဆောင်အတွင်းမှ သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစေသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပြတင်းပေါက် ပွင့်သွားသည်နှင့် မည်သူကိုမဆို အံ့အားသင့်သွားစေနိုင်သော အလွန်ချောမောလှပသည့် မျက်နှာလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏အမည်မှာ နန်ကုန်းရှောင်မန် ဖြစ်ပြီး နန်ကုန်းမိသားစု၏ သခင်မလေးပင်။

"သခင်မလေး... ရှေ့က တောင်ထိပ်ပေါ်မှာ လူတစ်ယောက် ရှိနေတယ်..."

တောင့်တင်းသန်မာပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အမာရွတ်ရှည်ကြီးရှိသော ဖုန်းထျန်းရှင်းသည် သူ စီးနင်းထားသော သားရဲကို အိပ်ဆောင်ပြတင်းပေါက်နားသို့ မောင်းနှင်ပြီး တည်ကြည်လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုသည်။

"ဒီလူရဲ့ မူရင်းဇစ်မြစ်ကို မသိရဘူး..."

"သူ့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကိုလည်း မသိရဘူး..."

"သူက မိတ်ဆွေလား ရန်သူလား ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ အတည်ပြုပြီးမှ ခရီးဆက်ရင် နောက်မကျပါဘူး..."

သူ ဤမျှထိ သတိထားနေခြင်းမှာ အံ့အားသင့်စရာ မဟုတ်ချေ။

နန်ကုန်းရှောင်မန်သည် နန်ကုန်းမိသားစု၏ ပုလဲရတနာလေးဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်းနှင့် ထူးခြားသော ရာထူးနေရာရှိသူပင်။

သူမထံ၌ ထိခိုက်မှုတစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပွားလာမည်ကို သူတို့ သည်းခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့၏လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေပြီး ရှေ့တွင် ဓားပြတိုက်ခြင်းနှင့်လုယက်ခြင်းဖြင့် အသက်မွေးသော နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသည့် ဖူကွမ်လှိုဏ်ဂူ ရှိနေသည်။

ထိုကြောင့် သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို မစဉ်းစားမိဘဲနေရန် ခက်ခဲပေ၏။

ဤအကြောင်းကို တွေးတောရင်း ဖုန်းထျန်းရှင်းသည် ရေခဲတောင်ဘက်သို့ကြည့်ကာ အသံနက်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ရှေ့က မိတ်ဆွေ... နာမည်လေး သိပါရစေ... မိတ်ဆွေလား ရန်သူလား ဆိုတာ ပြောပေးပါအုံး..."

ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်...

ရေခဲတောင်ပေါ်တွင်ရှိနေသော ကျုံးချင်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော နှင်းများအား ခါထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ရုပ်ရည်အစစ်အမှန် ပေါ်လွင်လာသည်။

သူသည် ခါးမှဘူးသီးခြောက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖြုတ်ယူလိုက်ပြီး ဝိုင်အရက်တစ်ငုံကို စိမ်ပြေနပြေ သောက်လိုက်၏။

ပြင်းရှသော ဝိုင်အရက်သည် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အအေးဓာတ်အချို့ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ၏ကျင့်ကြံဆင့်တွင် ပြင်းထန်သော အအေးဒဏ်နှင့်ပူပြင်းမှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း...

ဤကျယ်ပြန့်သော နှင်းပြင်ထဲတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ရခြင်းသည် သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲ၌ စိတ်မသက်မသာ ခံစားချက်ကို အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သူသည် တောင်အောက်ရှိ လူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

သူသည် ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်လိုက်ကာ ယင်သုံးပါးနယ်ပယ် တတိယအဆင့်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဆက်လက်၍ ဆင်ခြင်သုံးသပ်လိုက်သည်။

သူ၏ ဆိုလိုရင်းမှာ အလွန်ရှင်းလင်းသည်။ ဤသည်မှာ သူသည် ထိုလူများကို စိတ်မဝင်စားသည့် သဘောပင်။

သို့သော် ကျုံးချင်၏ တုံ့ပြန်မှုမရှိခြင်းကို မြင်သောအခါ ဖုန်းထျန်းရှင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ရပ် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ အမာရွတ်သည်လည်း အနည်းငယ် ရှုံတွသွားကာ တိုက်ခိုက်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် နန်ကုန်းရှောင်မန်က သူ့အားတားဆီးလိုက်သည်။

"ဦးလေးဖုန်း... စိတ်လျှော့ပါ..."

သူမသည် အိပ်ဆောင်တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ပြင်ပသို့ လျှောက်လှမ်းထွက်လာသည်။

သူမသည် ရေခဲတောင်ပေါ်ရှိ ကျုံးချင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ရပ် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

နန်ကုန်းရှောင်မန်သည် ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာပြီး ထူးခြားသော နောက်ခံရှိသူဟု ဆိုနိုင်ပေ၏။

သူမသည် မရေမတွက်နိုင်သော ပါရမီရှင်များကို တွေ့မြင်ခဲ့ဖူးသည်။

ထိုလူများအနက် ရုပ်ရည်နှင့် စိတ်နေသဘောထား ကောင်းမွန်သူများလည်း များပြားသည်။

သို့သော် သူတို့အနက်မှ မည်သူမျှ ကျုံးချင်နှင့်မယှဉ်နိုင်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျုံးချင်က လူအများကို ပေးစွမ်းသော ခံစားချက်မှာ...

ချောမောခန့်ညားခြင်းအပြင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော စိတ်နေသဘောထား တစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။

ဤစိတ်နေသဘောထားသည် ဝေဝါးပြီး ဖော်ပြရန် ခက်ခဲသော်လည်း လူများကို ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော ကောင်းမွန်သည့် အထင်ကြီးမှုကို ခံစားရစေနိုင်သည်။

သူမက ကျုံးချင်ကိုကြည့်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်မရှိပါနဲ့... ဦးလေးဖုန်းက ကျွန်မရဲ့ ဘေးကင်းရေးကို စဉ်းစားပေးနေတာပါ... ရှင့်ကို စော်ကားလိုစိတ် မရှိပါဘူး..."

"ရှင်က ဘယ်ကို သွားမလို့လဲဆိုတာ သိခွင့်ရှိမလား..."

"ရှေ့မလှမ်းမကမ်းမှာ ဖူကွမ်လှိုဏ်ဂူ ရှိတယ်..."

"အဲ့ဒီလှိုဏ်ဂူက လူတွေက မီးရှို့ပြီး သတ်ဖြတ်လုယက်တာ အပါအဝင် မကောင်းမှု ဒုစရိုက်မျိုးစုံကို ကျူးလွန်ကြတယ်... သူတို့က ရက်စက်ပြီး သွေးဆာနေကြတယ်..."

"တကယ်လို့ ရှင် စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်မတို့နဲ့အတူ ခရီးသွားဖို့ ဆန္ဒရှိမလား... ကျွန်မတို့ အချင်းချင်း စောင့်ရှောက်ပေးလို့ ရတာပေါ့..."

နန်ကုန်းရှောင်မန်၏ အသံသည် ဥသြငှက်လေးကဲ့သို့ ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး မျိုးရိုးကောင်းသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု ပါဝင်နေသော်လည်း မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး၏ တက်ကြွလန်းဆန်းမှုကို ပျောက်ဆုံးသွားခြင်း မရှိချေ။

သူမ၏အသံ ချိုမြိန်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူမ၏ပုံပန်းသွင်ပြင်သည် အမှန်တကယ်ကို တောင်ပေါ် နတ်မိမယ်လေး တစ်ပါးနှင့် တူညီနေသည်။

သူမ၏ ချောမောလှပသော အသွင်အပြင်သည် အပြစ်ပြောစရာ မရှိပေ။

သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်သည် ကျော့ရှင်းပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကောက်ကြောင်းမှာ အချိုးအစား ကျနသည်။ သူမသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း ကောင်းစွာ ဖွံ့ဖြိုးနေပြီး မြို့တစ်မြို့ကို ဖမ်းစားနိုင်သော အလှတရားကို အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ထားပေ၏။

လှပချောမောသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို လောကကြီးပေါ်ရှိ မည်သည့်အမျိုးသားမဆို ငြင်းဆန်နိုင်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ကျုံးချင်သည် မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ပြီး နန်ကုန်းရှောင်မန်ကို အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဖိတ်ခေါ်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ မလိုအပ်ပါဘူး..."

ထိုစကားကိုပြောဆိုပြီးနောက် ကျုံးချင်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်လိုက်၏။

ဤအချက်က နန်ကုန်းရှောင်မန်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

ယောက်ျားတစ်ယောက်က သူမကို ငြင်းပယ်သည်က ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။

သို့သော် သူမ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရုံသာဖြစ်သည်။

သူမ ကျုံးချင်ကို ဖိတ်ခေါ်ရခြင်းမှာ ပထမအချက်အနေဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ရသည်မှာ မျက်စိပသာဒ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သူသာ ဖူကွမ်လှိုဏ်ဂူကို ဖြတ်သွားပါက လူယုတ်မာများ၏ လက်ချက်ဖြင့် ဒုက္ခရောက်မည်ကို မလိုလားသောကြောင့်ပင်။

ဒုတိယအချက်မှာ တဖက်လူတွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိမရှိကို ဤသွယ်ဝိုက်သော နည်းလမ်းဖြင့် စမ်းသပ်ချင်သောကြောင့်ပင်။

ယခုကြည့်ရသည်သလောက် ကျုံးချင်သည် သူမတို့နှင့် မတော်တဆဆုံတွေ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပုံရသည်။

တစ်ဖက်လူသည် သူမ၏စေတနာကို တန်ဖိုးမထားသဖြင့် သူမ အတင်းအကြပ် တောင်းဆိုမည် မဟုတ်ချေ။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်မတို့ အရင်သွားနှင့်ပါမယ်..."

"ဆုံတွေ့ရတာ ရေစက်ပါပဲ... တစ်နေ့နေ့မှာ ရှင့်ကို ပြန်ဆုံခွင့်ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ထိုစကားကိုပြောဆိုရင်း သူမသည် အိပ်ဆောင်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် သူတို့အားလုံး ထွက်ခွာသွားကြသည်။

သို့သော်...

သူမ၏နံဘေးရှိ ဖုန်းထျန်းရှင်းသည် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပေ၏။

"ဟမ့်.. ကျေးဇူးကန်းလိုက်တာ... လေကြီးမိုးကြီးနဲ့... ဖူကွမ်လှိုဏ်ဂူက လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ တွေ့ရင် မင်း နောင်တရလိမ့်မယ်..."

"တော်ပါတော့ ဦးလေးဖုန်း... စကားလျှော့ပြောပါ... ပြဿနာတွေ ပိုများလာအုံးမယ်..."

နန်ကုန်းရှောင်မန်က ပြောဆိုသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ သခင်မလေး... ကျွန်တော်က သူနဲ့ ဖက်ပြီး ရန်ဖြစ်မနေပါဘူး... စိတ်တိုလို့ ပြောတာပါ..."

ဖုန်းထျန်းရှင်းက ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူသည် လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း သူမကို ငယ်စဉ်ကတည်းက စောင့်ရှောက်လာခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် သူမသည် သမီးအရင်းတစ်ယောက်နှင့် မခြားနားပေ။ ထို့ကြောင့် နန်ကုန်းရှောင်မန် ငြင်းပယ်ခံရသည်ကို မြင်တွေ့ချိန်၌ သူသည် ရှင်းပြ၍မရနိုင်အောင် စိတ်မကျေမနပ် ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒါ့ပြင် သခင်မလေး... သခင်မလေးရဲ့ ခုဏ လုပ်ရပ်က အရမ်းကို ဆင်ခြင်တုံတရား ကင်းမဲ့လွန်းတယ်..."

"တစ်ဖက်လူရဲ့ မူရင်းဇစ်မြစ်ကို မသိရသေးဘူး... တကယ်လို့ သူမှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေရင် သခင်မလေးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒုက္ခရောက်အောင် လုပ်သလို ဖြစ်သွားနိုင်တယ်..."

နန်ကုန်းရှောင်မန်က ချိုသာသော အပြုံးဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုသည်။

"ဦးလေးဖုန်း... ဒီလူက ကြင်နာတတ်တဲ့ မျက်နှာ သွင်ပြင်ရှိပြီးတော့ လူဆိုးတစ်ယောက်နဲ့ မတူပါဘူး..."

"သူ တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေတာကို ကျွန်မက မြင်မိပြီးတော့ ဖူကွမ်လှိုဏ်ဂူက လူတွေနဲ့ တွေ့ရင် သူ ဒုက္ခရောက်သွားမှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ..."

ဖုန်းထျန်းရှင်းသည် အိပ်ဆောင်ကို ကြည့်ရင်း သူ ထပ်မံ၍ပြောဆိုချင်သော်လည်း တွေဝေတုံ့ဆိုင်းနေသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူသည် စကားတချို့ကို မျိုသိပ်ထားလိုက်ရသည်။

လူကောင်းနှင့်လူဆိုးကို ရုပ်ရည်သွင်ပြင် တစ်ခုတည်းဖြင့် မည်သို့ခွဲခြားနိုင်မည်နည်းဟူ၍သာ သူ တွေးတောမိလိုက်သည်။

သူ၏သခင်မလေးသည် အမှန်တကယ်ကို ရိုးသားပြီး အလွန်ကြင်နာတတ်သည်။

ဤကဲ့သို့ လှပပြီး ကြင်နာတတ်သော သခင်မလေးကို သူ၏အသက်နှင့်ရင်းကာ ကာကွယ်ပေးမည်ဟု သူ၏စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားပြီး သူမကို ဦးတည်ရာခရီးသို့ အောင်မြင်စွာ ပို့ဆောင်ပေးမည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

ထိုအကြောင်းကို တွေးတောရင်း သူ၏ အကြည့်သည် ဖူကွမ်လှိုဏ်ဂူရှိရာဘက်သို့ တည်ကြည်လေးနက်စွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဖူကွမ်လှိုဏ်ဂူသည် မိုင်တစ်ထောင်ပတ်လည်အတွင်း နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ဓားပြများနှင့်သူခိုးများ၏ အခြေစိုက်စခန်းပင်။

သူတို့သည် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ အမှိုက်သရိုက်များ ဖြစ်ကြ၏။

အကယ်၍ သူတို့သည် သခင်မလေးကို ပစ်မှတ်ထားလာပါက ဤခရီးစဉ်တွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားလာနိုင်သည်။

သို့သော် ဤတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ခြင်းက သူ့ကို ချက်ချင်း မှင်သက်သွားစေသည်။

မူလက ဤနေရာတွင် တောင်တန်းကြီးနှစ်ခု ရှိနေကြောင်း သူ မှတ်မိသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် တောင်တန်းကြီးများ မဆိုထားနှင့်...

တောင်ကုန်းငယ်လေး တစ်ခုကိုပင် ရှာမတွေ့တော့ချေ။

ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းသည် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော လွင်ပြင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။