အခန်း (၄၃၃-၄၃၅)

အခန်း (၄၃၃) ပြိုင်ဘက်ကင်း ဧရာမဝေလငါးနည်းပညာ။ ချီသွေးစွမ်းအင် အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်ဆယ့်နှစ် ပြီးမြောက်ခြင်း။ (၅)

"ပြဿနာထက် ဖြေရှင်းချက်တွေက အမြဲတမ်း ပိုများပါတယ်။ တကယ်လို့ တခြားနည်းလမ်းမရှိရင်တော့ ကျန့်ဖေးရှလို မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေကို သတ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေကို မူလချီစွမ်းအင် တစ်မျှင်နဲ့ လဲလှယ်လိုက်ရုံပါပဲ"

စူးချန်ခုန်းသည် မိမိဘာသာ တွေးလိုက်သည်။

မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ တံခါးဝတွင် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များ၏ ရုပ်အလောင်းများကို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်ပင် အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်ကြသည်။ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အလောင်း အနည်းငယ်ရှိလျှင် မူလချီစွမ်းအင် တစ်မျှင်နှင့် လဲလှယ်ရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤနည်းလမ်းမှာ အန္တရာယ် အလွန်များလှသည်။ ကျန့်ဖေးရှနှင့် ချီးခါထူတို့မှာ မူလနယ်ပယ်ရှိ ပညာရှင်များကြားတွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အလွန်သာမန်ဆန်သူများ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အစွမ်းထက်သော မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ထိပ်တိုက်တိုးပါက မည်သူက အလောင်းဖြစ်သွားမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။

နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ် (သတ္တမအဆင့် - နက်နဲစွာ တတ်မြောက်ခြင်း ၁ %)

ထို့အပြင် စူးချန်ခုန်းသည် ပြီးခဲ့သော တစ်နှစ်ခွဲနီးပါး ကာလပတ်လုံး နဂါးသွေးဆေးလုံးများကို ခြေဖျက်ရင်း နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်ကို အဓိကထား လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ သူ၏ အံ့အားသင့်ဖွယ် ပါရမီနှင့် အလားအလာများ၊ အတွင်းအားကို မြှင့်တင်ပေးသော ဆေးလုံးများ၏ အကူအညီကြောင့် ဤကျင့်စဉ်ကို သတ္တမအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။

ရွှီး ရွှီး ရွှီး

သူ၏ လက်ဖဝါးကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် နတ်ပိုးချည် ချီစွမ်းအင်များသည် အရေပြား ချွေးပေါက်များမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်ပင် နုနယ်လှပသော နတ်ပိုးမျှင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤနတ်ပိုးမျှင်များမှာ အလွန်ပင် ခိုင်ခံ့လှပြီး ဓား၊ လှံ၊ လက်နက်များဖြင့် ဖြတ်တောက်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ လျော့ရဲနေချိန်တွင် ပျော့ပျောင်းသော်လည်း တင်းကြပ်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ သံအပ်များကဲ့သို့ ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းရှိပြီး အသားထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဝင်ကာ အကြောပိတ်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သတ္တမအဆင့် နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်၏ အစွမ်းဖြင့်ပင် သူသည် ချီသွေးနယ်ပယ်အတွင်းရှိ မည်သူ့ကိုမဆို လွှမ်းမိုးထားနိုင်ပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

"ငါ... သဘာဝတရားရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို အတင်းခြေဖျက်ပြီး မူလနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားကြည့်ရမယ်"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်ဝန်းများ အရောင်လဲ့လာ၏။

ချီသွေးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များအတွက် သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခြေဖျက်ရန် ခက်ခဲရခြင်းမှာ သူတို့၌ ကောင်းကင်သွေးကြော မရှိသေးခြင်းနှင့် သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ကြမ်းတမ်းလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို မခံနိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ အတင်း ခြေဖျက်ရန် ကြိုးစားပါက သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် ဒုက္ခိတဖြစ်ခြင်းတို့နှင့်သာ ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ဒါကို စူးချန်ခုန်းကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ဖူးပါသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အခြေအနေက ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။ နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်မှာ သတ္တမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သွေးကြောများ ပြတ်တောက်သွားခြင်းမှာပင် သူ့အတွက် သာမန်ဒဏ်ရာမျှသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အတင်း ခြေဖျက်ရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားရင်း မူလလွန်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ မူလချီစွမ်းအင်ကို အသုံးမပြုဘဲ ထိုနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း လက်တွေ့လုပ်ဆောင်တော့သည်။ သူသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားကာ တောက်ယင်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စတင်စုဆောင်းလိုက်သည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

ကျင့်စဉ်ခန်းမအတွင်း၌ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသော သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် စူးချန်ခုန်း၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ကြီးမားသော လေဝဲကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းလာပြီး ချီသွေး မီးပြင်းဖိုကြီးအတွင်းသို့ စီးဝင်ကာ သူ၏ ကိုယ်တွင်းသို့ အထက်မှ အောက်သို့ တိုးဝင်လာသည်။

စွမ်းအင်များ…ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ခြေလက်အင်္ဂါများအတွင်းသို့ စီးဝင်လာပြီး ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုများကို ဆောင်ကြဉ်းလာသည်။ ဤဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အလွန်ပင် ကြမ်းတမ်းလှပြီး စူးချန်ခုန်းက မည်သို့မျှ မလုပ်ဆောင်လျှင်ပင် ၎င်းသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ရိုက်ခတ်ကာ အရိုးအသားများကို နာကျင်စေသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဤစွမ်းအင်သည် သွေးကြောများနှင့် အသားမျှင်များကို ဆွဲဖြတ်ပစ်ပေလိမ့်မည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ဦးခေါင်းထက်ရှိ ချီသွေး မီးပြင်းဖိုကြီးအတွင်းသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြား စီးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ ဖိသိပ်စုစည်းလာပြီး ပန်းဖူးကလေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်အံလာသည်။ မွှေးကြိုင်လှသော ရနံ့များမှာလည်း ခန်းမတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေ၏။

စူးချန်ခုန်းသည် နာကျင်မှုကို အံတုကာ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အတင်းအကြပ် ခြေဖျက်ရင်း သူ၏ သွေးကြောများနှင့် ကြွက်သားများကို ပြောင်းလဲပစ်ရန် ကြိုးစားသည်။

"မရတော့ဘူး၊ ငါ မခံနိုင်တော့ဘူး" သို့သော် ခဏအကြာမှာပင် စူးချန်ခုန်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ချေ။ သောင်းကျန်းနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကြောင့် သူ၏ ကိုယ်တွင်း၌ ဆွဲဖြတ်ခံရသည့် ခံစားချက်မှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် နာကျင်လွန်း၍ သတိပင် လစ်ချင်လာသည်။ ဒဏ်ရာများမှာ ပွင့်ထွက်လာပြီး သွေးကြောများ ပြတ်တောက်သွားသည့် နာကျင်မှုလှိုင်းများမှာ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"မအောင်မြင်ဘူးပဲ..."

စူးချန်ခုန်းသည် နာကျင်နေသော်လည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ရာ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်းရှိ နတ်ပိုးချည် ချီစွမ်းအင်များကို အသုံးပြုကာ ပိုးမျှင်ကွန်ရက်တစ်ခုကို ရက်လုပ်လိုက်သည်။ ပြတ်တောက်သွားသော သွေးကြောများကို ပြန်လည်ဆက်သွယ်ပေးပြီး ပွင့်ထွက်သွားသော ဒဏ်ရာများကို ပြန်ချုပ်ပေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်မှာ ဆေးဖက်ဝင် အပင်ပေါင်းတစ်ရာ၏ အဆီအနှစ်ကဲ့သို့ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းလှပြီး စူးချန်ခုန်း၏ ပျက်စီးသွားသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည်ရှင်သန်လာစေကာ အသားမျှင်များကို အားသစ်လောင်းပေးပြီး သွေးကြောများကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်၏ အစွမ်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤကျင့်စဉ်ကို လေ့ကျင့်ထားပါက သာမန်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို ဒုက္ခိတဖြစ်စေနိုင်သော ဒဏ်ရာမျိုးမှာ သာမန်ဒဏ်ရာမျှသာ ဖြစ်သွားပြီး မည်သည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမျှ မကျန်ရှိစေဘဲ ပြန်လည်သက်သာလာနိုင်သည်။

အသက်ဓာတ်၏ စက်ဝန်းမှာ ဘယ်သောအခါမျှ အဆုံးမရှိချေ။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် နတ်ပိုးချည် ချီစွမ်းအင်သည် စူးချန်ခုန်း၏ ပျက်စီးနေသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးခဲ့ပြီး အကောင်းဆုံး အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

"နောက်တစ်ခါ ထပ်ကြိုးစားကြည့်မယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို နည်းနည်းပဲ ဆွဲသွင်းတော့မယ်"

ပြန်လည်သက်သာလာသည်နှင့် စူးချန်ခုန်းသည် ထပ်မံကြိုးစားပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူက ပို၍ ပါးနပ်စွာဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တမင်တကာ လျှော့၍ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး လျော့နည်းစေရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ အချည်းနှီးသာ။

စူးချန်ခုန်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွက်မူ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ ဓားသွားများအလား။ ဓားအစင်းပေါင်း တစ်ထောင်က ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆွဲဖြတ်နိုင်သကဲ့သို့ ဓားတစ်စင်းတည်းကလည်း ထိုသို့ပင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ စက္ကူနှင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာမူ ပြင်းထန်သော မီးတောက်ကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် မီးရှို့နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

တစ်လတိုင်အောင် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားပြီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းတွင် ဒဏ်ရာ အမြောက်အမြား ရရှိခဲ့သည်။

"ဒါက အလုပ်မဖြစ်ဘူး... ငါ့ရဲ့ နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်က ပြန်လည်ကုသနိုင်စွမ်း မြင့်တယ်ဆိုပေမဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတွေရဲ့ မသေနိုင်တဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့တော့ အများကြီး ကွာခြားနေတုန်းပဲ။ ဟုန်ကျန်းရှန့်က မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတစ်ပိုင်း ဖြစ်နေလို့ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာ ပျက်စီးသွားရင်တောင် ချက်ချင်း ပြန်ကောင်းလာနိုင်တာ။ ငါ့ရဲ့ ပျက်စီးသွားတဲ့ သွေးကြောတွေနဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို ကုသဖို့အတွက် သူတို့ထက် အဆပေါင်း သောင်းနဲ့ချီပြီး အချိန်ပိုပေးရတယ်။ ဒီနည်းလမ်းနဲ့ မူလနယ်ပယ်ကို အတင်းဝင်ဖို့ဆိုတာ အရမ်းခက်လွန်းတယ်"

စူးချန်ခုန်း ခေါင်းကိုက်သွားပြီး ဆက်မကြိုးစားတော့ပေ။

နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ် ရှိနေသဖြင့် သွေးကြောပြတ်တောက်ခြင်းမှာ စူးချန်ခုန်းအတွက် ဒဏ်ရာအသေးစားမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးများ၏ မသေနိုင်သော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် သဘောသဘာဝချင်း အလွန်ပင် ကွာခြားလှသည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ဤကျင့်စဉ်ကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ လေ့ကျင့်နိုင်လျှင်ပင် ခေါင်းမပါဘဲ အသက်ရှင်နေသော မိစ္ဆာကောင်များကဲ့သို့ သေမျိုးမဟုတ်သော အခြေအနေမျိုးသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ကို သံသယဝင်မိသည်။

ဤသည်မှာ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရုံမျှဖြင့် ရရှိနိုင်သော အရာ မဟုတ်ချေ။

နတ်ဆိုးအမြုတေနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက်တွင် တစ်ချိန်က လက်လှမ်းမမီနိုင်သော နယ်ပယ်များကို ယခုအခါ အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်ပြီဟု ဟုန်ကျန်းရှန့်က အဘယ်ကြောင့် ညည်းတွားခဲ့သည်ကို ယခုမှ နားလည်သွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ အနှစ်သာရတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အခန်း (၄၃၅) နာမည်ကျော် ဓားတောင်တန်း။ နာမည်ကျော် သမားတော်ဟယ့် ရောက်လာခြင်း။ (၁)

"ဧရာမဝေလငါး ရေစုပ်ယူခြင်း"

စူးချန်ခုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ရာ သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ လေထုမှာ ဟင်းလင်းပြင်အဖြစ် ကျန်ခဲ့ပြီး ကိုယ်တွင်းရှိ ဧရာမဝေလငါး ချီစွမ်းအင်များနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ ထူးခြားသော ဓာတ်ပြုမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဂျွတ် ဂျွတ် ဂျွတ်

စူးချန်ခုန်း၏ အရိုးနှင့် ကြွက်သားများမှာ တုန်ခါလျက် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ တစ်ပေခန့် မြင့်တက်လာပြီး ဘေးပတ်ပတ်လည်သို့လည်း ကားထွက်သွားသည်။ ကြွက်သားတိုင်းမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဖောင်းကားလာပြီး အသက်ရှူလိုက်ရုံမျှဖြင့် မုန်တိုင်းကို ခေါ်ယူနိုင်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လျှင်လည်း မိုးကြိုးပမာ ပြင်းထန်လှသည်။

အဆုံးအစမရှိသော ခွန်အားများမှာ သူ၏ ခြေလက်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း စီးဝင်လာသည်။ မြင့်မားထွားကျိုင်းသော သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်နှင့်ပင် တူလှပြီး အသက်ရှူသံမှာလည်း လေပြင်းနှင့် မိုးကြိုးသံများ ပါဝင်နေသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာပင် သာမန်သိုင်းပညာရှင်များကို တုန်လှုပ်စေပြီး ဝိညာဉ်လွင့်သွားစေဖို့ပင် လုံလောက်သည်။

"အစွမ်းထက်လိုက်တာ... တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်။ ဒီဧရာမဝေလငါး ချီစွမ်းအင်တစ်ခုတည်းကတင် ပေတစ်ထောင်မြင့်တဲ့ လှိုင်းလုံးကြီးလိုပဲ လမ်းမှာရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်။ ဧရာမဝေလငါး ရေစုပ်ယူခြင်းအတတ်နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တဲ့အခါ အပြင်က အင်အားစုတွေကို ကိုယ်တွင်းထဲ ဆွဲသွင်းပြီး ချီစွမ်းအင်တွေကို ဆူပွက်လာစေသလို ကိုယ်ခန္ဓာကိုလည်း အကန့်အသတ်ထက် ကျော်လွန်ပြီး လည်ပတ်စေတယ်။ အရှိန်နဲ့ ခွန်အားပိုင်းမှာဆိုရင် သာမန်မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေနဲ့တောင် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်နေပြီ"

ထိုကြီးမားလှသော ခွန်အားကို ခံစားမိပြီး စူးချန်ခုန်းသည် အံ့သြချီးကျူးမိသွားသည်။

သိုင်းပညာနယ်ပယ်ဆိုသည်မှာ အရာအားလုံးကို ကိုယ်စားမပြုချေ။ ချီသွေးနယ်ပယ်ဖြစ်စေ၊ မူလလွန်နယ်ပယ်ဖြစ်စေ အဓိက အနှစ်သာရမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အဆင့်ကို ပြောင်းလဲပေးရန် ဖြစ်သည်။ ခိုင်ခံ့သော ရုပ်ခန္ဓာရှိမှသာ ပိုမိုပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များကို သယ်ဆောင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

၎င်းမှာ အိုးတစ်လုံးနှင့် တူလှသည်။ အိုးကို ပိုမိုကြီးမားပြီး ခိုင်ခံ့အောင် ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်များ သို့မဟုတ် သိုင်းပညာ အတတ်ပညာများမှာ ထိုအိုးအတွင်းရှိ ရေများသာ ဖြစ်သည်။

သိုင်းပညာရှင် အများစုမှာ ကြီးမားသော အိုးများ ရှိကြသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ရေကို အပြည့် မဖြည့်နိုင်ကြချေ။ စူးချန်ခုန်းမှာမူ သူ၏ အိုးကို အပြည့်ဖြည့်ထားရုံသာမက ကွဲအက်ထွက်လုမတတ်ပင် ရှိနေသည်။

ပါရမီရှင် သိုင်းပညာရှင်နှင့် သာမန်လူကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ သိုင်းပညာနယ်ပယ်အပြင် သူတို့ မည်မျှအထိ စွမ်းရည်အလားအလာများကို ဖော်ထုတ်အသုံးချနိုင်သနည်း ဆိုသည့် အချက်ပေါ်တွင် မူတည်သည်။

နယ်ပယ်တူပြီး အိုးအရွယ်အစား တူညီလျှင်ပင် အတွင်းရှိ ရေ၏ အရည်အသွေးမှာ ကွာခြားလှပြီး ၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"ငါ့ရဲ့ အခုအခြေအနေနဲ့ဆိုရင် ကျန့်ဖေးရှနဲ့ နောက်တစ်ခါ ပြန်တွေ့ရင်တောင် ဧရာမဝေလငါးနည်းပညာကို သုံးပြီး သူ့ကို သတ်ရတာ... အရမ်းလွယ်မှာပဲ။"

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။ လက်ချောင်းများကြားတွင် လေနှင့် မိုးကြိုးများ လည်ပတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရင်း စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်သည်။

ယခင်က ကျန့်ဖေးရှနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က စူးချန်ခုန်းသည် ရုပ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ် နှစ်မျိုးလုံး ပါဝင်သော ဝူချင်းရှီကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုခဲ့ရသည်။ ထို့အပြင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အလုပ်မျိုးစုံ လုပ်ဆောင်နိုင်သော သူ၏ စွမ်းရည်ကို အသုံးပြု၍ ရန်သူကို ဝိုင်းပတ်တိုက်ခိုက်ခဲ့သဖြင့်သာ သတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က သူ၏ အတတ်ပညာအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့ရသော ခက်ခဲသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဧရာမဝေလငါးနည်းပညာမှာ သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ခြေဖျက်စားသုံးပြီးနောက် သိသာသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ကာ အနှိုင်းမဲ့သော နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်ရေးကို အဓိကထားသော ဤကျင့်စဉ်မှာ အရည်အသွေးပိုင်းအရ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သော ဧရာမဝေလငါး ချီစွမ်းအင်သည် ဧရာမဝေလငါးနည်းပညာ ငါးခုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ စူးချန်ခုန်းကို သာမန်အဆင့် မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိစေသည်။ ချီးခါထူနှင့် ကျန့်ဖေးရှကဲ့သို့သော သူများကိုမူ တိုက်ခိုက် အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဘဝင်မရူးခဲ့ပါ။ ချီးခါထူနှင့် ကျန့်ဖေးရှတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များကြားတွင် အစွမ်းထက်သူများ မဟုတ်ကြချေ။

ပထမလူက ကြာနက်ဂိုဏ်း၏ ပြည်နယ်မြို့တော်ရှိ ဂိုဏ်းခွဲခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ သစ္စာရှိမှုကြောင့် အထက်လူကြီးများထံမှ မူလချီစွမ်းအင် တစ်မျှင်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန့်ဖေးရှမှာမူ ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုမှ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် ကံကောင်းမှုအပေါ် အမှီပြုကာ ကမ္ဘာအနှံ့ လှည့်လည်ရင်း မူလချီစွမ်းအင် တစ်မျှင်ကို ရှာဖွေရန် အနှစ်နှစ်ဆယ် အချိန်ယူခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ ထိုမှသာ မူလနယ်ပယ်သို့ ခြေချနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူတို့တွင် ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ် မရှိကြချေ။

မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အများစုမှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများ သို့မဟုတ် အင်အားကြီးဂိုဏ်းကြီးများမှ လာကြသူများ ဖြစ်သည်။ ရရှိနိုင်သော မူလချီစွမ်းအင် တစ်မျှင်မှာ အကန့်အသတ် ရှိနေသဖြင့် ၎င်းကို ရရှိပြီး မူလနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းသူတိုင်းမှာ ထိုမိသားစုနှင့် ဂိုဏ်းများမှ ထူးချွန်ထက်မြက်သူများသာ ဖြစ်ကြပြီး ပိုမိုနက်နဲပြီး အဆင့်မြင့်သော သိုင်းပညာများကို လေ့ကျင့်ကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု နယ်ပယ်ချင်း တူညီလျှင်ပင် အခြေခံအားနည်းသော သိုင်းပညာရှင်များထက် များစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်ကြသည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှ မူလနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များကို ဥပမာထားကြည့်လျှင် ဂိုဏ်းချုပ် ဟေးလျန်ယွမ်မှအပ ကျန်သူတိုင်းမှာ ကျန့်ဖေးရှထက် ပိုမို အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ရှိကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့နောက်ကွယ်တွင် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ နှစ်တစ်ထောင် အမွေအနှစ်များ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့က စမှတ်မှာကတည်းက ကွာခြားနေခဲ့သည်ပင်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် အထင်မသေးခဲ့ပါ။ နဝမအဆင့်ရှိ ဧရာမဝေလငါးနည်းပညာ၊ ဒသမအဆင့်ရှိ ဝူချင်းရှီ၊ လောက၌ အနှိုင်းမဲ့သော မြားပစ်အတတ်နှင့် ဓားသိုင်းအတတ်၊ ထို့အပြင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အတင်းဆွဲသွင်းကာ 'မူလနယ်ပယ်အတုအယောင်' အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သော စွမ်းရည်တို့ကြောင့် သူ၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပေလိမ့်မည်။

စူးချန်ခုန်းသည် ရှူသွင်းထားသော အသက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ပုံမှန်အရွယ်အစားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ လိပ်အသက်ရှူနည်းပညာကို အသုံးပြု၍ သူ၏ အရှိန်အဝါကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သဖြင့် အပြင်ပန်းမှ ကြည့်လျှင် သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်ကို အစအနမျှ မမြင်နိုင်တော့ချေ။

စူးချန်ခုန်းသည် ဆက်လက်၍ အခန်းပိတ် မကျင့်ကြံတော့ပေ။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် အတားအဆီးတစ်ခုသို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သွေးသန့်စင်ခြင်း တစ်ဆယ့်နှစ်ဆင့် ပြီးမြောက်သွားခြင်းနှင့် ဧရာမဝေလငါးအတတ် နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းမှာ လက်ရှိ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာက ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ်ပင် ဖြစ်သည်။ ဧရာမဝေလငါး ချီစွမ်းအင်မှာ ယခုထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာပါက သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ တောင့်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

မူလနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း။

၎င်းမှာ ယခုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်း၏ တစ်ခုတည်းသော ပန်းတိုင် ဖြစ်လာသည်။

"အချိန်တွေ ကုန်တာ မြန်လိုက်တာ"

ကျင့်စဉ်ခန်းမမှ ထွက်လာသည့်အခါ စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားမိသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နတ်ပိုးချည်ဂူအတွင်း ကျင့်ကြံခဲ့သည့် အချိန်အပါအဝင် သူသည် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်မှာ တစ်နှစ် တင်းတင်း ပြည့်ခဲ့လေပြီ။

"အကြီးအကဲစူး"

စူးချန်ခုန်းသည် မြေမျက်နှာသွင်ပြင် အလွန်ကောင်းမွန်သော ကျုံးလင်တောင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေစဉ် လမ်းတလျှောက် ဆုံတွေ့ရသော ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း တပည့်များက သူ့ကို ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်ကြပြီး အများစုက သူ့ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်ကြသည်။

ဤဂိုဏ်းအကြီးအကဲစူးမှာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ ရှားပါးလှသော ဧည့်သည်တော် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်ပုံရသော်လည်း သူ၏ အချက်အလက်များကို မည်သူမျှ မသိရှိကြချေ။ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ အနည်းငယ်တို့၏ သဘောတူညီချက်ဖြင့် ခန့်အပ်ထားသူဟုသာ သိထားကြသည်။

ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတွင် ရှိနေခဲ့သည့် တစ်နှစ်အတွင်း စူးချန်ခုန်းသည် အမြဲတမ်း တစ်ကိုယ်တည်းနေလေ့ရှိပြီး အခန်းပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့သဖြင့် သူသည် မည်သည့် ထူးခြားသော နည်းလမ်းများကြောင့် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း၏ ဧည့်သည်တော် ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ ဖြစ်လာရသနည်းဟူသော တွေးတောချက်များကို ပိုမို မြင့်တက်စေခဲ့သည်။

"အကြီးအကဲစူး... ဂိုဏ်းချုပ်က အကြီးအကဲကို မိုးတိမ်ဆက်သွယ်ရေး ခန်းမဆောင်ဆီ လာဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။ ဧည့်သည်တစ်ယောက် ရောက်နေလို့ပါ"

စူးချန်ခုန်း ကျင့်စဉ်မှ ထွက်လာပြီး တစ်ပတ်အကြာတွင် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦးက လာရောက် အကြောင်းကြားခဲ့သည်။ ဟေးလျန်ယွမ်သည် ဧည့်သည်တစ်ဦး ရောက်နေသဖြင့် သူ့ကို တွေ့ဆုံလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

"အင်း... နားလည်ပြီ"

စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းအသာငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ ဤတစ်နှစ်အတွင်း ဟေးလျန်ယွမ်သည် သူ့ကို မနှောင့်ယှက်သလောက် ရှိခဲ့ရာ ယခုလို လာရှာတာက အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိနေသည်မှာ သေချာပေသည်။