အခန်း (၃၂၇-၃၂၈)

အခန်း (၃၂၇)။

“ခင်ဗျားကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ရုံတင်မကဘူး၊ ကျုပ်လက်အောက်ခံဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မယ်။ ဒါမှမဟုတ် သတ်ပစ်မယ်။ မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်က သေဆုံးသွားရင်တောင် လေဟာနယ်ထဲကနေ ပြန်လည်ဖန်တီးနိုင်တယ်လို့ ကျုပ် ကြားဖူးတယ်။ ဒီနေ့တော့ အဲဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာ ကျုပ်ကိုယ်တိုင် ကြည့်ရသေးတာပေါ့။”

ဟုန်ယွိသည် သူ၏စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ အသုံးပြု၍ မီးအမြုတေနှင့် နဂါးလက်သည်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ 'မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါး'သည် မီးတိမ်တိုက်များထဲသို့ တိုးဝင် သွားပြီး မီးတိမ်တိုက်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်ကို ဒဏ်ရာရစေ ကာ ၎င်း၏ 'လေဟာနယ်ပိုင်းခြားခြင်း နည်းစနစ်' ကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ရှိ မီးတိမ်တိုက်များသည် မီးတိုင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျဆင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ ဟုန်ယွိ၏ မျက်လုံးများက ဝင်းလက်သွား၏။ ထိုမီးတိုင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် နဂါးနှင့်တူသော အရာတစ်ခုသည် လူသားပုံစံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေသည်ကို သူ ခပ်ရေးရေး မြင်လိုက်ရသည်။

သူသည် တုန့်ဆိုင်းမနေဘဲ သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စစ်နတ်ဘုရား ပုံရိပ်သည် ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။ 'မဟာကျိနတ်ဘုရားဆေဘာ' သည် လေထဲတွင် ဝဲပျံကာ ဧရာမ ဆေဘာအလင်းတန်းကြီးအဖြစ် ကျဆင်းလာသော မီးတိုင်ဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

ဤဆေဘာအလင်းတန်းသည် အလွန်လေးလံလှ၏။ ၎င်းသည် ဖျက်ဆီး၍မရသည့် ‘ကျိ’ ဟူသော ဆေဘာဆန္ဒကို စုစည်းထားသည့် စွမ်းအင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရှေးခေတ် သူတော်စင် ဧကရာဇ်များပင်လျှင် အလေးနက် ထားရသည့် တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်သည်။

သူတော်စင်မိန်းမပျို ဆုမူသည် ထိုဆေဘာအလင်းတန်းကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်နှာမှာ တည်သွားသည်။ ရုတ်တရက် သူမသည် လေဟာနယ်ထဲမှ ဓားတစ်စင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။ ၎င်းမှာ 'ကောင်းကင်တာအို နတ်ဆိုးချိတ်ပိတ်ဓား' ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုဓားကို ကိုင်ဆောင်ပြီးနောက် ဆုမူသည် အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အပြာရောင် ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုဓားအလင်းမှာ ရေဆေးထားသော ကောင်းကင်ပြာကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး အလွန်တရာ နက်ရှိုင်းလှ၏။

ဟုန်ယွိသည် ထိုနက်ပြာရောင် ဓားစွမ်းအင်၏ အငွေ့အသက်မှာ သိပ်မပြင်းထန်လှသော် လည်း ထိုအလင်းတန်းအတွင်း၌ အဆုံးမရှိသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခု တည်ရှိနေကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ၏ 'မဟာကျိနတ်ဘုရားဆေဘာ' အလင်းတန်း သည် ထိုအထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အခါ ပင်လယ်ထဲသို့ ကျသွားသော ရွှံ့နွားရုပ်ကလေး ကဲ့သို့ ဘာမျှမကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ထို့နောက် ဆုမူသည် 'ကောင်းကင်တာအို နတ်ဆိုးချိတ်ပိတ်ဓား' ကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက် ရာ အပြာရောင် ဓားစွမ်းအင်မှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟုန်ယွိ၏ 'မဟာကျိ နတ်ဘုရားဆေဘာ' နှင့် ပုံစံတူ ဆေဘာအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဟုန်ယွိထံ သို့ ပြန်လည် ခုတ်ပိုင်းလာတော့သည်။

ဆုမူသည် ''ကောင်းကင်တာအို နတ်ဆိုးချိတ်ပိတ်ဓား'ကို အသုံးပြု၍ ဟုန်ယွိ၏ နည်းလမ်း ကို ဝါးမြိုပြီး ၎င်းအား ဟုန်ယွိထံသို့ပင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်စေခြင်း ဖြစ်၏။

တကယ့်ကို အံ့သြဖွယ်ကောင်းလှသော ဓားတစ်လက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ရသည့်အခါ ချန်ယင်းရှာ၊ ကြင်ယာတော်ယွမ် နှင့် ကျင်းရွှမ်အာတို့သည် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

“ကောင်းတယ်… ဒီ'ကောင်းကင်တာအို နတ်ဆိုးချိတ်ပိတ်ဓား' က တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ နတ်ဘုရားဓားပဲ။” ဖန်ဟွမ်အသက်ဝိညာဉ်ဓားကို မမှီပေမယ့် တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ ကောင်းတယ်။ 'ကောင်းကင်တာအို နတ်ဆိုးချိတ်ပိတ်ဓား'။ 'ကောင်းကင်တာအို နတ်ဆိုးချိတ်ပိတ်ဓား'။ ဟေး…။”

ဟုန်ယွိသည် ထိုအပြာရောင် ဓားအလင်းတန်းက သူ့ဆေဘာအလင်းတန်းကို ဝါးမျိုပြီး ဆေဘာအလင်းတန်းအသွင်ဖြင့် သူ့ကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်သော်လည်း အမူအရာ မပျက်ပေ။ သူသည် စစ်နတ်ဘုရားကိုယ်ပွားကို ရှေ့ကနေ ကာခိုင်းလိုက်သည်။

ဆေဘာအလင်းတန်းသည် စစ်နတ်ဘုရား၏ ကိုယ်ထည်ကို ထိမှန်သွားသည့်အခါ အက်ကြောင်းတစ်ခုသာ ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားကာ ထိုဆေဘာအလင်းသည် စစ်နတ်ဘုရား၏လက်ထဲမှ 'မဟာကျိနတ်ဘုရားဆေဘာ' ဆီသို့ ပြန်လည် စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ဤအချိန်တွင် ဟုန်ယွိသည် 'ကောင်းကင်တာအို နတ်ဆိုးချိတ်ပိတ်ဓား'၏ အစစ်မှန် အဓိပ္ပာယ်နှင့် တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းက ဤနတ်ဘုရားလက်နက်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို အမှန်တကယ် နားလည်သွားလေပြီ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟုန်ယွိသည် ထိုဓား၏ လျှို့ဝှက်ချက် အချို့ကို ယခုလေးတင် စမ်းသပ်သိရှိသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အခုနက ဆေဘာအလင်းသည် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးတစ်စမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ဟုန်ယွိ၏ ဝိညာဉ်အမှတ်အသား ပါဝင်နေပြီး ဟုန်ယွိ၏ ကိုယ်ပွား တစ်ခုနှင့် ညီမျှသည်။ ၎င်းကို အပြာရောင် ဓားစွမ်းအင်က စုပ်ယူလိုက်သည့်အခါ ဟုန်ယွိ သည် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးက ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ပုံပျက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူ၏ဝိညာဉ် အမှတ်အသားသည် သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိတော့ဘဲ သူ၏အစစ်မှန် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည် ပျံသန်းလာ ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤဆေဘာအလင်းတွင် သူ၏ဝိညာဉ်အမှတ်အသား ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းသည် ပြန်လာခဲ့သော်လည်း သူ့အား ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေခဲ့ပေ။ ထို့ပြင်, ၎င်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်သွားသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရ၏။

ဤသည်မှာ သိုင်းတာအိုရှိ “လေးအောင်စဖြင့် ပေါင်တစ်ထောင်ကို ရင်ဆိုင်ခြင်း” နည်းလမ်းနှင့် ဆင်တူလှသည်။

သိုင်းပညာတွင် ကျွမ်းကျင်သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် ပြိုင်ဘက်၏ လက်သီးစွမ်းအား ကို အသာအယာ ဝေ့ယမ်းရုံဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကိုပင် ပြန်လည်ထိမှန်အောင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။

'ကောင်းကင်တာအို နတ်ဆိုးချိတ်ပိတ်ဓား' အတွက်လည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ တခဏအတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် တာအိုပညာ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးကို လိမ်ကျစ်လိုက်ပြီး၊ လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ ပြိုင်ဘက်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အတွေးအား ပြိုင်ဘက်ကိုပင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မိမိကိုယ်ပိုင် စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးသည် မိမိကိုယ်ပိုင်သာ ဖြစ်သည်။ “လေးအောင်စဖြင့် ပေါင်တစ်ထောင်ကို ရင်ဆိုင်ခြင်း” သည် ပြိုင်ဘက်၏လက်ကို မိမိလက် အဖြစ်သို့ မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။ တာအိုနည်းလမ်းများတွင် ကျွမ်းကျင်သူများ၊ အထူးသဖြင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ထားသော ကျွမ်းကျင်သူများအတွက်မူ ၎င်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးသည် အလွန်ခိုင်မာပြီး လှုပ်ခါ၍ မရပေ။ လှိုင်းများကြောင့် လိမ်ကျစ်ခံ ရပြီး ပြန်လာလျှင်ပင် မိမိကိုယ်ကို ထိခိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

ဟုန်ယွိသည် ထိုကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သို့သော် မိုးကြိုးကပ်ဘေး မဖြတ်ကျော်ရသေးသော တစ္ဆေအင်မော်တယ်များအတွက်မူ ပြောရခက်ပေသည်။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် ဤ'ကောင်းကင်တာအို နတ်ဆိုးချိတ်ပိတ်ဓား' သည် မိုးကြိုး ကပ်ဘေးကို မဖြတ်ကျော်ရသေးသော ကျွမ်းကျင်သူများ၏ တာအိုနည်းလမ်းများကို လိမ်ကျစ်ပြီး သူတို့ကို ပြန်လည်ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ အကယ်၍ 'မဟာ လေဟာနယ် လက်ဝါး' ကဲ့သို့ နတ်ဘုရားများ၏ စွမ်းအားဖြစ်ပါက ၎င်းကို လုံးဝ ပုံပျက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လင့်ကစား ဟုန်ယွိသည် ဤဓားကို သွန်းလုပ်ခဲ့သူအား အလွန်အမင်း အထင်ကြီး လေးစားမိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

လက်သီးပညာရပ်တွင် ခွန်အားကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြု၍ လိမ်ကျစ်ဆွဲယူပြီး ပြိုင်ဘက် ၏ လက်သီးကို ပြိုင်ဘက်ထံသို့ပင် ပြန်လည်ထိမှန်စေနိုင်သည်။ ဤ 'ကောင်းကင်တာအို နတ်ဆိုးချိတ်ပိတ်ဓား' ကမူ ပြိုင်ဘက်၏ အတွေးများကို လိမ်ကျစ်ဆွဲယူနိုင်ပြီး ပြိုင်ဘက်၏ အတွေးများအား ပြိုင်ဘက်ကိုပင် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိ၏ အတွေးများသည် အလွန်ခိုင်မာသော်လည်း ဂရုမစိုက်မိပါက လိမ်ကျစ်ဆွဲယူခြင်း ခံရပေလိမ့်မည်။ ဤစိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားသည် မည်မျှအားကောင်းသနည်း။ ဤတာအို ပညာသည် မည်မျှ ထူးခြားသနည်း။

“သူတော်စင်မိန်းမပျို၊ ဒီလူရဲ့ တာအိုပညာရပ်တွေက အထင်ကြီးစရာပဲ။ သူရဲ့ တာအို နည်းလမ်းသုံးခုက ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှားပါတယ်။ သူက ငါ့ရဲ့ မီးအမြုတေအလုံးကိုတောင် ဖောက်ထွက်နိုင်ပြီး ငါ့ရဲ့ နဂါးကြေးခွံတွေကို ဒဏ်ရာရစေနိုင် တယ်။ သူ့ကို အသေသတ်ဖို့ ငါ့ကို ခွင့်ပြုပါ။”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာသော မီးတိုင်ကြီးသည် စတင် စုစည်းလာသည်။ မီးလျှံအငွေ့အသက် တစတလေမျှပင် အပြင်သို့ လုံးဝ ယိုစိမ့်ထွက်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ၎င်းသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ၎င်းမှာ ယောကျာ်းလည်းမဟုတ် မိန်းမလည်း မဟုတ်သည့် လူသားပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အသားအရေမှာ နီရဲနေသော်လည်း အလွန်ပင် လှပလှသည်။

ဤလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်ပင် ကျစ်လျစ်လှပလှပြီး အမှန်တကယ်ပင် စစ်နတ်ဘုရား ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူလှပေသည်။

သို့သော် တစ်ခုတည်းသော ကွဲပြားချက်မှာ ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေသော ဤလူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အောက်ပိုင်းတွင် ယောကျာ်း သို့မဟုတ် မိန်းမ လိင်အင်္ဂါများ မရှိခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းမှာ လုံးဝကို ချောမွေ့နေ၏။

လိင်အင်္ဂါ မရှိပေ။ နတ်ဘုရားဆန်ဆန် တည်ရှိမူများတွင် လိင်အမျိုးအစား မရှိပေ။

ဤသည်မှာ မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်၏ ရုပ်သွင်အစစ်ပင် ဖြစ်သည်။

“နဂါးတွေဟာ တောရိုင်းထဲမှာ တိုက်ခိုက်ကြပြီး သူတို့ရဲ့ သွေးတွေကလည်း အဝါရောင်နဲ့ အနက်ရောင်လို့ ဆိုကြတယ်။ ဒဏ္ဍာရီတွေအရ နဂါးတွေဟာ အလွန်တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြင်းပြကြတယ်။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ခင်ဗျားက နဂါးစစ်စစ် မဟုတ်ပေမယ့် ခင်ဗျားရဲ့ကိုယ်ထဲမှာ နဂါးတစ်ကောင်ရဲ့ သဘာဝ ရှိနေပြီး၊ ခင်ဗျားရဲ့စွမ်းအားကလည်း နဂါးစစ်စစ်နဲ့ မခြားနားဘူး။ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားရဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုတည်းနဲ့တော့ ကျုပ်ကို အနိုင်မတိုက်နိုင်သေးဘူး။ ဒီနေ့ ခင်ဗျားတို့ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းက ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လဲဆိုတာ ကျုပ် ကြည့်ရသေးတာပေါ့။”

မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ဟုန်ယွိသည် အသာအယာ ပြုံးလိုက် သည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးများ လှိုင်းထန်၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အတွေးတစ်ခုချင်းစီသည် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်နှင့်အမျှ လေထုကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး လျှပ်စီးတန်းများကဲ့သို့ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ထောင်ပေါင်းများစွာသော အတွေးများသည် ပျံတက်သွားပြီး ဟုန်ယွိ၏ ဧရာမ စိတ်ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးအဖြစ် စုစည်းသွားခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိ၏ ဧရာမ စိတ်ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်ကြီး၏ ဘေးတွင် စစ်နတ်ဘုရား၊ ယာကရှာနတ်ဆိုး ဘုရင်၊ ရှက်ချာဆာနတ်ဆိုးဘုရင်၊ အသုရာနတ်ဆိုးဘုရင်၊ ကင်းကောင်နှင့် မင်ဆီလာဘုရင် ဟူသော မဟာနတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ငါးပါး ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့အပြင် အခြားသော နတ်ဆိုး နတ်ဘုရားများစွာမှာလည်း ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံထားကြသည်။

ဟုန်ယွိက လက်ညှိုးညွှန်လိုက်သည်နှင့်အမျှ စစ်နတ်ဘုရားသည် သူ၏လက်ထဲမှ 'မဟာကျိနတ်ဘုရားဆေဘာ' ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ဆုမူထံသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ကာ နောက်ထပ် သုံးချက် ဆက်တိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ စုစုပေါင်း ဆေဘာအလင်းတန်း လေးခုသည် ဆုမူနှင့် မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်ဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မင်ဆီလာ ဘုရင်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးမှာ ပွင့်လာပြီး ကြာပန်းပုံသဏ္ဌာန် မီးလျှံများကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဟုန်ယွိသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ လေဟာနယ်ထဲတွင် မိုးကြိုး လျှပ်စီးလုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဧရာမ လျှပ်စီးကွန်ရက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာကာ ဆုမူနှင့် မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ဤသည်မှာ ချန်ယင်းရှာ၏ တာအိုနည်းစနစ်ဖြစ်သော 'နတ်ဘုရားသတ် မိုးကြိုးကွန်ရက်' ပင် ဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မိုးကြိုး၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို နားလည် ပြီးနောက် ဟုန်ယွိ၏ ‘ကောင်းကင်နတ်ဘုရား မိုးကြိုးပညာရပ်'သည် ချန်ယင်းရှာကိုပင် ကျော်လွန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိသည် ဤတာအိုနည်းလမ်းများကို အစဉ်လိုက် အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများသည် ဆုမူနှင့် မီးလျှံနဂါးကိုးကောင် နှစ်ဦးစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်သည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနှင့် ယှဉ်နိုင်ပြီး၊ မီးအမြုတေကိုပင် သန့်စင်ထားနိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် တစ်ကောင်တည်းသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခုလောလောဆယ်တွင် ဟုန်ယွိအတွက် ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သေးပေ။

အကယ်၍ သူသည် မီးလျှံနဂါးကိုးကောင် တစ်ကောင်တည်းကိုပင် ရင်မဆိုင်နိုင်ပါက နောင်တွင် မိုနိုဂိုတာရီကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း။

မိုနိုဂိုတာရီတွင် ထိုကဲ့သို့သော မီးလျှံနဂါးကိုးကောင် ရှိကြောင်း သိထားရမည်။ ထို့အပြင် သူသည် (၈) ကြိမ်မြောက် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ထားသော တစ္ဆေအင်မော်တယ် တစ်ပါး၏ စိတ်ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ၎င်းသည် ယန်နတ်ဘုရားအဆင့် နှင့် အလွန်နီးကပ်သော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ဟုန်ယွိသည် မီးလျှံနဂါးကိုးကောင် တစ်ကောင်တည်းကိုပင် ရင်မဆိုင်နိုင်ပါက သူ၏ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ဖြတ်ကျော်မှုမှာ အလကားဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သလို ဉဒေါင်းဘုရင်ကို လည်း ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

ဆုမူသည် အစွမ်းထက်ပြီး ကောင်းကင်တာအို နတ်ဆိုးချိတ်ပိတ်ဓားသည် နတ်ဘုရား လက်နက် ဖြစ်သော်လည်း ဟုန်ယွိသည် သူမကို အနည်းငယ်မျှပင် မကြောက်ရွှံ့ပေ။

“ယင်းရှာ၊ ကြင်ယာတော်ယွမ်၊ ကျင်းရွှမ်အာ၊ အခုလုပ်တော့။ သူတော်စင် တောက်ဖူကို သတ်ပစ်ကြ။”

ဟုန်ယွိသည် ဆုမူနှင့် မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်ဆီသို့ ပြင်းထန်သော တာအိုပညာရပ်များဖြင့် ဆက်တိုက် ပစ်လွှတ်တိုက်ခိုက်နေစဉ်မှာပင် ဤခရီးစဉ်၏ တကယ့်ရည်ရွယ်ချက်ကို မမေ့လျော့ပေ။ လူတိုင်း၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်နေသော သူတော်စင် တောက်ဖူသည် အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်း၏ အဆင့်မြင့် ဘုန်းကြီးတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

ဟုန်ယွိနှင့် မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်တို့ တိုက်ခိုက်နေစဉ်မှာပင် သူတော်စင် တောက်ဖူနှင့် သူ့အောက်ရှိ 'မူလသွေးဝိညာဉ်ကော်ဇောပျံ'သည် ဧရာမ အရိုးဖြူရောင် ဥခွံအလွှာကြီး တစ်ခု ဖြင့် လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ဤသည်မှာ အလွန်အစွမ်းထက်သော ကာကွယ်ရေး မှော်ပညာရပ် ဖြစ်သည့် 'အမှောင် နတ်ဘုရားဉ’ပင် ဖြစ်သည်။ ဒဏ္ဍာရီအရ ငရဲပြည်မှ သေမင်းနတ်ဘုရားသည် ထိုကဲ့သို့သော အရိုးဖြူဥခွံမှ မွေးဖွားလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို မည်သည့်အရာကမျှ မဖျက်ဆီးနိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း ဟုန်ယွိ လှုပ်ရှားလိုက်သောအခါ, သူသည် ၎င်းဉခွံအလွှာကို ဆေဘာဖြင့် တိုက်ရိုက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

အစွမ်းထက်သော ဆေဘာအငွေ့အသက်သည် ဥခွံအလွှာပေါ်တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ အရိုးဖြူဥခွံပေါ်တွင် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့သော အက်ကြောင်းများလည်း ပေါ်လာ၏။

ထို့နောက်တွင် သူတော်စင် တောက်ဖူ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရခင်မှာပင် 'ကြည်လင် ကောင်းကင်ယပ်တောင်'မှ 'ကြည်လင်ကောင်းကင် လေပြင်း’ သည် သူ၏ဥခွံအလွှာပေါ်သို့ ဝေ့ယမ်း ရိုက်ခတ်လာသည်။ တစ်ချက်တည်း ဝေ့ယမ်းတိုက်ခတ်ရုံဖြင့် ဥခွံအလွှာသည် ချက်ချင်းပင် ကွဲအက်သွားတော့သည်။ ထိုနောက်တွင် ဧရာမ ရေခဲလုံးကြီးတစ်လုံးနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော မိုးကြိုးလျှပ်စီးကွန်ရက်များ ကျရောက်လာလေသည်။

ဤတိုက်ခိုင်မူများသည် သဘာဝအတိုင်းပင် ကျင်းရွှမ်အာ၊ ကြင်ယာတော်ယွမ်နှင့် ချန်ယင်းရှာတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများ ဖြစ်သည်။

ကြင်ယာတော်ယွမ်နှင့် ချန်ယင်းရှာတို့သည် မဟာနတ်ဆိုးအင်မော်တယ် ရှစ်ပါးစာရင်းဝင် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို မဖြတ်ကျော်ရသေးသော် လည်း အတွေ့အကြုံ အလွန်များပြားကြသည်။ အမှန်စင်စစ် သူမတို့သည် ဟုန်ယွိက တိုက်ခိုက်ခိုင်းနေစရာပင် မလိုပေ။ သူမတို့ နှစ်ဦးလုံးသည် သူမတို့၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသော တိုက်ကွက်များကို ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဝုန်း…။

'ကြည်လင်ကောင်းကင်ယပ်တောင်' ၏ လေပြင်းများက ဥခွံကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ချေမှုန်းပြီးနောက် ကြင်ယာတော်ယွမ်၏ 'ရေခဲဝိညာဉ် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်လုံး' ကျရောက် လာပြီး 'မူလသွေးဝိညာဉ်ကော်ဇောပျံ' ၏ အကာကွယ်ကို ချေမှုန်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် တွင် ချန်ယင်းရှာ၏ အဆုံးမဲ့ 'မိုးကြိုးလျှပ်စီးကွန်ရက်' က ကျရောက်လာပြီး သူတော်စင် တောက်ဖူကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

အမှန်ဆို, ချန်ယင်းရှာ၏ တာအိုပညာကျင့်စဉ်အရ၊ သူမသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး တစ်ပိုင်း အဆင့်တွင် ရှိနေပြီး 'အတိတ်ကျမ်း' နှင့် 'စစ်နတ်ဘုရားကျမ်း' တို့ကိုပါ နားလည်ထားပြီး ဖြစ်ရာ သူမသည် သူတော်စင် တောက်ဖူထက် အားနည်းခြင်း မရှိတော့ပေ။

အကယ်၍ သူတို့နှစ်ဦး တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ချန်ယင်းရှာသည် အသာစီးရနိုင် ဖွယ် ရှိသည်။ ထို့အပြင် ယခုအခါ သူတော်စင် တောက်ဖူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဟုန်ရွှန်ကျီ ကြောင့် ထက်ဝက်ခန့် ပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်ရာ သူသည် တစ်ယောက်တည်းနှင့် သုံးယောက်ကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း။

ခဏချင်းမှာပင် မှော်ရတနာများ အပါအဝင် တာအိုနည်းလမ်းများ အားလုံး ပျက်စီးသွား တော့သည်။

ကြေးဝါကျမ်းစာဖြစ်သော 'အမှောင်နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းမှတ်တမ်း'သည် တောက်ဖူ၏ လက်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သို့သော် ချန်ယင်းရှာ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သွားပြီး မိုးကြိုးလျှပ်စီးကွန်ရက်ပေါ်တွင် ‘ရှန်ရှောင်တာအိုသခင်'၏ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများသည် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ တဖျတ်ဖျတ်ခတ်နေသော လျှပ်စီးများနှင့်အတူ ‘ရှန်ရှောင်တာအို သခင်' ၏ မျက်လုံးများမှာ အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး မိုးကြိုးလျှပ်စီးလုံး နှစ်လုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ တစ်ချက်တုန်ခါရုံဖြင့် ၎င်းတို့သည် 'အမှောင်နတ်ဘုရား ဝိညာဉ် သန့်စင်ခြင်းမှတ်တမ်း'ပေါ်ရှိ အလင်းတန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးကွန်ရက်သည် တာအိုကျမ်းစာကို ရစ်ပတ်ပြီး သူမဘေးသို့ ဆွဲယူသွားလေ သည်။

“ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်မိုးကြိုးမျက်လုံး။”

'အမှောင်နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းမှတ်တမ်း'၏ အလင်းသည် မိုးကြိုးလျှပ်စီးလုံးများ ကြောင့် ဖျက်ဆီးခံရသည်ကို မြင်သောအခါ တောက်ဖူက ဟစ်အော်လိုက်သည်။ ယခုလေး တင် ချန်ယင်းရှာ အသုံးပြုခဲ့သော တာအိုပညာသည် ကောင်းကင်နတ်ဘုရား ကောင်းကင် မိုးကြိုးမျက်လုံး ဖြစ်သည်။ ဤကောင်းကင်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်မိုးကြိုးမျက်လုံးသည် အတိုင်းအဆမဲ့ အစွမ်းထက်ပြီး နတ်ဘုရားများနှင့် နတ်ဆိုးများကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သူတော်စင် တောက်ဖူသည် ထိုကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ရ သည့် ခဏမှာပင် သူ အသက်ရှင်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အလျင်အမြန် ထိတွေ့လိုက်ရာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်က အပြင်သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်အတွင်း၌ ကန့်အနံ့နှင့် ချော်ရည်အနံ့များ သင်းပျံ့နေ ပြီး ပုံဆောင်ခဲနှင့်တူသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသွေး သုံးစက် ရှိနေသည်။

ဤပုံဆောင်ခဲနှင့်တူသော နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသွေး သုံးစက်သည် အတွေးများဖြင့် လွှမ်းခြုံ ခံလိုက်ရပြီး ပုံဆောင်ခဲမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ ချက်ချင်း ပေါ်လာ၏။ ၎င်း ကွဲအက်တော့မည့် အချိန်မှာပင် သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော ခေါင်းလောင်းသံကြီး တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

သူ၏အတွေးများ အားလုံး အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင် အချိန် လည်း ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ဆုမူသည် 'ထာဝရ ခေါင်းလောင်း'ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

'ထာဝရ ခေါင်းလောင်း' သည် တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုပညာကို အချိန်၏ နက်နဲမှုကို နားလည်ခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လူတစ်ယောက် ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းရှိ အတွေးအားလုံးကို အေးခဲစေနိုင်သည်။ 'မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါး' ၏ နတ်ဘုရားခုနစ်ပါး စွမ်းအားမှလွဲ၍ အစွမ်းထက်ဆုံး တာအိုပညာများပင်လျှင် သက်ရောက်မှု ရှိပေလိမ့်မည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နတ်ဆိုးဘုရားသွေးကို ခွဲထုတ်ပြီး သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန်မာအောင် လုပ်ကာ၊ ထွက်ပြေးရန်ပြင်ဆင်နေသော သူတော်စင် တောက်ဖူ၏ မျှော်လင့်ချက်များမှာ ပျက်စီးသွားရတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဟုန်ယွိ၏ 'မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါး'သည် လေထုကို ဖြတ်သန်း လာသည်။ လက်ဝါးသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သူတော်စင် တောက်ဖူ၏ အေးခဲနေသော စိတ်ဝိညာဉ်ကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့လက်ကို တစ်ချက် လှုပ်ခါလိုက်ရုံဖြင့် ပုံဆောင်ခဲသဖွယ် ကျောက်တုံးသုံးတုံးသည် 'မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါး' ၏ ဖမ်းဆုပ်ယူ ခြင်းအတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် 'မဟာလေဟာနယ် လက်ဝါး' သည် ပုံဆောင်ခဲသဖွယ် ကျောက်တုံး သုံးတုံးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး၊ သူ့ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်ရှိ အလင်းကွင်း ခုနစ်ကွင်းအတွင်းသို့ ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

'အသက်မဲ့ အနာဂတ်ကျမ်းစာ'ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ယုံကြည်မှု နတ်ဘုရားများသည် 'ထာဝရ ခေါင်းလောင်း' ၏ သက်ရောက်မှုကို မခံရပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ဆုမူသည် 'ကောင်းကင်တာအို နတ်ဆိုးချိတ်ပိတ်ဓား'ကို ယူဆောင်လာမည် မဟုတ်ပေ။

“စကြာဝဠာ ပေါင်းစည်းခြင်း၊ စကြာဝဠာ လွှမ်းခြုံစေ။” ဆုမူသည် ဟုန်ယွိ၏ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ကာကွယ်ရုံသက်သက်သာ လုပ်နိုင်တော့ပြီး၊ ပြန်လည်တိုက်စစ် မဆင်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ 'ကောင်းကင်တာအို နတ်ဆိုးချိတ်ပိတ်ဓား' မှ အပြာရောင် ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ဆေဘာအလင်း တစ်ခုကို လိမ်ကျစ် ဆွဲယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဟုန်ယွိ၏ အခြားသော ဆေဘာအလင်းမှာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားစွမ်းအင်ကို တိုက်ခိုက်ကာ ချေမှုန်းပစ်လိုက်သည်။

ဟုန်ယွိ၏ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသော အတွေးများမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်ပြီး အကြိမ်ရေ များပြားလွန်းသဖြင့် 'ကောင်းကင်တာအို နတ်ဆိုးချိတ်ပိတ်ဓား'သည် ၎င်းတို့ကို လိုက်လံ လိမ်ကျစ်ဆွဲယူနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

ပို၍ ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော အချက်မှာ ဟုန်ယွိသည် 'ထာဝရ ခေါင်းလောင်း' ကို အနည်းငယ်မျှ မကြောက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟုန်ယွိသည် ယခုလေးတင် 'မဟာလေဟာနယ်လက်ဝါး'ကို စေလွှတ်လိုက်သည့် အခိုက်မှာ, ဆုမူသည် အခွင့်အရေးကို အရယူလိုက်သည်။ 'ထာဝရ ခေါင်းလောင်း' သည် ပြင်းထန်စွာ ပျံတက်လာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စကြာဝဠာစေတီတော်လည်း ပျံတက် လာသည်။ အတွေးနှစ်ခုသည် ပေါင်းစပ်သွားပြီး 'ထာဝရ ခေါင်းလောင်း' တစ်ခုလုံးသည် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားလာသည်။ ခေါင်းလောင်းသည် လည်ပတ်နေရင်းဖြင့် ဟုန်ယွိ ကို လွှမ်းအုပ်လိုက်လေတော့သည်။

ဤအချိန်တွင် မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်သည် ရုတ်တရက် မီးနဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားပြီး 'ထာဝရ ခေါင်းလောင်း' ပေါ်တွင် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်သကဲ့သို့ ကပ်သွားခဲ့သည်။

ဆုမူသည် အခွင့်အရေးကို အရယူပြီး ဟုန်ယွိကို လွှမ်းအုပ်ရန် 'ထာဝရ ခေါင်းလောင်း' ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်မှာမူ ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ပစ် ရန် ခေါင်းလောင်းပေါ်သို့ ပျံတက်သွားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

အခန်း (၃၂၈)။

“ဒါက ထာဝရခေါင်းလောင်းလား။ ဒီလောကမှာ ငါ့ကို ဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့အရာ အနည်းငယ်ပဲ ရှိတယ်။ တစ်ခုက အမှောင်ထု မဟာအကန့်သက်စက်ဝိုင်း၊ နောက်တစ်ခုက ထာဝရ ခေါင်းလောင်းနဲ့ စကြာဝဠာစေတီတော်ကို ပေါင်းစပ်ပြီး မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်နဲ့ ငါ့ကို သန့်စင်တာ။ ပြီးတော့ 'လူသားအင်မော်တယ်'ရဲ့ အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်မူ၊ ဖန်ဟွမ် အသက်ဝိညာဉ်ဓားတို့ပဲ။ ဒီနေ့ သေဘေးနဲ့ ကြုံရမယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး။ ကံမကောင်း တာက မင်းက ဆုမူ ဖြစ်နေတယ်။ မင်းမှာ မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်ထဲက တစ်ကောင်ထဲ ရှိနေတာပဲ။ မင်း ငါ့ကို ဘယ်လိုသတ်မှာလဲ။”

ဟုန်ယွိသည် ဆုမူ၏ ထာဝရခေါင်းလောင်းအတွင်း ပိတ်မိနေသည်။ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး မှောင်အတိကျသွားပြီး အချိန်တွေ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ အတွေးများမှာလည်း ရပ်တန့်သွား၏။ အပြင်ဘက်တွင် ခေါင်းလောင်းသံကို နားထောင် နေရစဉ်ကထက် ဆယ်ဆမျှ ပို၍ ထိုင်းမှိုင်းလေးလံနေ၏။

“ဟား…၊ ဟား…၊ ဟား… မင်းက ငါ့ရဲ့ မီးအမြုတေကို ရိုက်ခွဲနိုင်ခဲ့ပေမယ့် ငါ အဲဒါကို ပြန်လည် ဖန်တီးပြီးပြီ။ မင်းကို 'နေနတ်ဘုရားအလင်း' ရဲ့ စွမ်းအားကို မြည်းစမ်းခိုင်းရမယ်။ ထာဝရခေါင်းလောင်းထဲမှာဆို ငါ့ရဲ့မီးလျှံတွေက သူတို့ရဲ့စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်တယ်။ သနားစရာပဲ၊ သနားစရာပဲ။ မင်း ဒီနေ့ ဒီမှာတင် သေရတော့မယ်။”

မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်၏ ရူးသွပ်သော ရယ်မောသံက ဟုန်ယွိ၏ အတွေးစတိုင်းထဲသို့ ပျံ့နှံ့ ဝင်ရောက်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထာဝရခေါင်းလောင်း အတွင်းပိုင်းမှ ပူပြင်းလှသော အငွေ့အသက် တစ်ခုက ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော တောက်ပသည့် မီးလျှံများ လောင်ကျွမ်းနေ၏။ ဤမီးလျှံများသည် ပုံမှန်မြင်တွေ့နေကျ မီးတောက်အမျိုးအစား မဟုတ်ဘဲ ချွန်ထက်တောက်ပပြီး၊ စူးရှသော အပ်ချောင်းလေးများကဲ့သို့ သေးသွယ်သည့် အလင်းတန်းများ ဖြစ်သည်။

“မီးကို အလင်းတန်းတွေအဖြစ် စုစည်းတာလား။ ဒါကြောင့်လည်း 'နေနတ်ဘုရားအလင်း' လို့ ခေါ်တာကိုး။”

ဟုန်ယွိ၏ အတွေးများသည် အလုပ်မလုပ်တော့ပေ။ 'နေနတ်ဘုရားအလင်း' တန်းများ သူ့ထံသို့ ပစ်လွှတ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏နှလုံးသားသည် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ဤအရာသည် မီးစွမ်းအင်၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ အလင်းတန်း တစ်ခုချင်းစီသည် မရေမတွက်နိုင်သော မီးလျှံများမှ စုစည်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏စွမ်းအား မှာ အတိုင်းအဆမရှိပေ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ သူ၏အတွေးများက ထာဝရခေါင်းလောင်း၏ ချည်နှောင်မှု ကို ချိုးဖျက်တော့မည့် အချိန်မှာပင် 'နေနတ်ဘုရားအလင်း' တန်းတစ်ခုက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ထံသို့ ပစ်ဝင်လာသည်။

တောက်ပပြီး အပ်ကဲ့သို့ ချွန်ထက်သော 'နေနတ်ဘုရားအလင်း' တန်းသည် သူ့စိတ်ဝိညာဉ် ကို ထိမှန်သည့်အခါ သူ၏အတွေးစတိုင်းတွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် 'နေနတ်ဘုရားအလင်း' တန်းမှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ၎င်းတို့သည် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ငွေရောင်ပန်းပွင့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွေးစအားလုံးကို တင်းကျပ်စွာ ဖမ်းဆုပ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပေါက်ကွဲပြန်သည်။

ဝုန်း…၊ ဝုန်း…၊

'နေနတ်ဘုရားအလင်းတန်း' တစ်ခုသည် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိမှန်သည်နှင့် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသည်။ ဤပေါက်ကွဲမှု၏ စွမ်းအားမှာ 'ပေါက်ကွဲမီးလျှံ နတ်ဘုရား အဆောင်ဓား' ထက် အနည်းငယ်မျှ မလျော့ကျပေ။ ဤပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ချက်ချင်းပင် လွင့်ထွက်သွားလေသည်။ သူ၏ အတွေးတစ်ခုချင်းစီကို ပြန်လည် မစုစည်းနိုင် ဖြစ်နေသည်။

“အတိတ်နဲ့ အနာဂတ်ဟာ အတားဆီးမဲ့ လည်ပတ်နေတယ်။ ကမ္မဗုဒ္ဓ, အတွေးတွေက ကြည်လင်တယ်၊ အနာဂတ်ဟာ ဉာဏ်ပညာဖြစ်ပြီး၊ နက်နဲလှတယ်…”

'နေနတ်ဘုရားအလင်း' ထိမှန်သည့် ခဏမှာပင် မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်သည် တကယ်ပင် အစွမ်းထက်ကြောင်း ဟုန်ယွိ ခံစားလိုက်ရ၏။ အကယ်၍ သူ၏ အတွေးများသည် အလွန် မခိုင်မာဘဲ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ထားခြင်း မရှိပါက သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် 'နေနတ်ဘုရားအလင်း' ကြောင့် ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟုန်ယွိသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိပြီး၊ အတိတ်နှင့် အနာဂတ် သဘောတရားများကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အသက်သွင်းကာ ၎င်းတို့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပေါင်းစပ်လိုက်၏။ သူ၏ အတွေးအားလုံးသည် ရုတ်တရက် ထာဝရခေါင်းလောင်း၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားပြီး၊ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကြီးတစ်ဆူအဖြစ် စုစည်းသွားလေ သည်။

ဧရာမ 'အတိတ်ဗုဒ္ဓ'ကြီးသည် 'ထာဝရခေါင်းလောင်း' အတွင်း၌ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ထိုင်နေ ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ရွှေရောင်တောက်ပနေပြီး 'ကြယ်တာရာ သင်္ကန်း' ကို ဝတ်ရုံထားသည်။ သူ၏ မျက်နှာတော်တွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုမဆို ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။

သူသည် မလှုပ်မယှက် ထာဝရ မပြောင်းလဲဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေ၏။

ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် 'အတိတ်ဗုဒ္ဓ' အဖြစ် ပြောင်းလဲနောက်တွင် စင်စစ်အားဖြင့် မွေးဖွားခြင်း သေဆုံးခြင်းမရှိသည့် မသေမျိုးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အထူးသဖြင့် ဟုန်ယွိမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော 'အတိတ်ဗုဒ္ဓ' ၏ ဦးခေါင်းတော်နောက်တွင် သက်တန့်ရောင် အလင်းလွှာတစ်ခု ရှိနေပြီး၊ ၎င်းသည် 'အတိတ်ဗုဒ္ဓ'၏ ထာဝရ မပြောင်းလဲ နိုင်သော အခြေအနေပေါ်တွင် 'အနာဂတ်' ကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် နောက်ထပ် စွမ်းအင် အလွှာတစ်ရပ်ကို ထပ်လောင်း ပေးစွမ်းနေသည်။

ဤပုံစံ ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့် 'နေနတ်ဘုရားအလင်းတန်း' များသည် မည်မျှပင် ပြင်းထန်စွာ လာရောက် ပေါက်ကွဲပါစေ, သူ၏အသားအရေ အနည်းငယ်သာ ပဲ့ထွက်သွားပြီး ချက်ချင်း ပင် ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“နှမြောစရာကောင်းတာက၊ ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်ကျမ်းစာက မပြည့်စုံသေးဘူး။ 'ထာဝရမိခင်' ဆီက ရထားတာဆိုတော့ ကျမ်းစာရဲ့ တကယ့်အနှစ်သာရ အပြည့်အဝ မရှိခဲ့ဘူး။ အတိတ်နဲ့ အနာဂတ် စွမ်းအား ပေါင်းစပ်မှုကလည်း အနာဂတ်ကျမ်းစာ အစစ်အမှန်ကို အသုံးချနိုင်တဲ့ အဆင့်မှာ မရှိသေးဘူး။ တကယ်လို့, ငါသာ အနာဂတ်ကျမ်းစာ အစစ်အမှန်ကို ရထားရင် ဆုမူဆယ်ယောက်တောင် ငါ့ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး။ ထာဝရခေါင်းလောင်း' ရဲ့ ချုပ်နှောင်မှု ကိုတောင် ငါ ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူး။ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်လိုက်ရုံနဲ့တင် မီးလျှံနဂါး ကိုးကောင်ကို သတ်ပစ်နိုင်တယ်။”

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဟုန်ယွိသည် အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာရှိသော အစစ်မှန် သဘောတရား တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

၎င်းသည် အတိတ်နှင့် အနာဂတ်ကို ပေါင်းစပ်ထားသည့် စစ်မှန်သော သဘောတရား ဖြစ်သည်။

ယခင်က ဟုန်ယွိသည် ဤသို့ မစမ်းသပ်ဖူးပေ။ သူသည် 'အတိတ်ဗုဒ္ဓ' အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်တွင် 'အနာဂတ် အလင်းကွင်း' ကို ထားရှိကာ ၎င်းကို အရှိန်ဟုန်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု ထိုသို့ လည်ပတ်စေလိုက်သည့်အခါ အတိတ်နှင့် အနာဂတ် သဘောတရားနှစ်ခုကြားရှိ နက်နဲမှုကို သူ ခပ်ရေးရေး ခံစားလိုက်ရ သည်။

သူသည် လွတ်မြောက်ခြင်း နိယာမအချို့ကို နားလည်သွားပုံရသည်။

'နေနတ်ဘုရားအလင်းတန်း'သည် ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲနေစဉ် သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်ရှိ အလင်းကွင်းမှာလည်း တုန်ခါနေ၏။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အလင်းကွင်းအတွင်းရှိ သက်တန့် ရောင် အလင်းတန်းမှာ 'အတိတ်ဗုဒ္ဓ' ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ၎င်းသည် ခွဲခြား၍မရအောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဤသည်မှာ အတိတ်ကျမ်းစာနှင့် အနာဂတ်ကျမ်းစာတို့၏ အနှစ်သာရများ အချင်းချင်း ပေါင်းစပ်သွားသည့် အလားအလာပင် ဖြစ်သည်။

ဤသို့ ဖြစ်ပျက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်ရှိ အလင်းကွင်း ခုနစ်ကွင်းသည် တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းလာ၏။ ဟုန်ယွိ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်ပင် အေးဆေးတည်ငြိမ် သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“မင်းက တကယ်ပဲ ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းရဲ့ အတိတ်အမိတ္တဘကျမ်းကို ကျင့်ကြံထားတာ လား။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ မင်းက အနာဂတ်ကျမ်းစာကိုတောင် သတ္တမမြောက် မူလဝိညာဉ်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံထားနိုင်တာပဲ။”

'ထာဝရခေါင်းလောင်း' အတွင်း၌ ဟုန်ယွိသည် 'အတိတ်ဗုဒ္ဓ' အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်ကွယ်မှ အလင်းကွင်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဆုမူ၏အသံက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်မိန်းမပျို၏ အသံသည် မူလက တည်ငြိမ်အေးဆေးနေခဲ့ သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သိသိသာသာ အံ့အားသင့်နေသည့် အရိပ်အယောင် ပါဝင်နေ ၏။

“အဲဒီတုန်းက ဒိုင်ဇင်ဘုရားကျောင်းရဲ့ ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ဟာ မိုးကြိုးကပ်ဘေး လေးကြိမ်ကို ဖြတ်ကျော်ထားပေမယ့် အသက်မဲ့ အနာဂတ်ကျမ်းစာကို မကျင့်ကြံခဲ့ဘူး။ သူဟာ 'ထာဝရခေါင်းလောင်း' နဲ့ မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်ကြောင့် အသတ်ခံခဲ့ရတယ်။ မင်းက မိုးကြိုးကပ်ဘေး တစ်ကြိမ်ကိုပဲ ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီး၊ မပြည့်စုံတဲ့ အနာဂတ်ကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံထားပေမယ့် မင်းက အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ” မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်၏ ရှေးကျလှသော အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။

“မြေကမ္ဘာမီးလျှံ နတ်ဘုရားအလင်းတန်း။”

'နေနတ်ဘုရားအလင်းတန်း'က ဟုန်ယွိကို မထိခိုက်နိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ မီးလျှံနဂါး ကိုးကောင်သည် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ငွေရောင်တောက်နေသော 'နေနတ်ဘုရားအလင်း'သည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်း၏အလယ်တွင် နက်မှောင်သော အနီရောင် အပ်ချောင်းပုံစံ အလင်းအလွှာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ငွေရောင်တလွှာ, အနီရောင်ရင့်ရင့်တစ်လွှာ။ နတ်ဘုရားအလင်း နှစ်လွှာသည် အချင်းချင်း ယှက်နွယ်ကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရစ်ပတ်သွားကြသည်။ ထို့နောက်တွင် ၎င်းတို့သည် ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲမှု၏ စွမ်းအားမှာ ဆယ်ဆခန့် တိုးလာတော့သည်။

သို့သော်လည်း ဟုန်ယွိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မလှုပ်မယှက် ရှိနေဆဲပင်။

သူ၏ ဦးခေါင်းနောက်ရှိ အလင်းကွင်းသည် အစွမ်းထက်သော အားဆေးကောင်းကောင်း သောက်ထားရသကဲ့သို့ အရှိန်ဟုန်ဖြင့် ကျယ်ပြန့်လာ၏။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုံးဝ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ မည်သည့် မီးလျှံများက အလင်းကွင်းဆီသို့ ပစ်လွှတ်လာပါစေ၊ ၎င်းတို့မှာ ပင်လယ်ထဲသို့ ရွှံ့နွားရုပ်ကလေး ကျသွားသကဲ့သို့ပင် ဘာမျှမကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

“ကြယ်တာရာပေါင်းစုံ မီးလျှံအလင်းတန်း။”

ဟုန်ယွိ၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်သည် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ဟစ်ကြွေးလိုက်ပြီး ရုတ်တရက်ဆိုသလို 'ထာဝရခေါင်းလောင်း' ၏ လေဟာနယ်တစ်ခုလုံး တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အရောင်စုံ မီးလျှံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် မြင်ကွင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် 'ထာဝရခေါင်းလောင်း' လည်း အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းနေတော့ သည်။

“ဟင်။”

ပြင်းထန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ဟုန်ယွိသည် နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပါသည်။ သူသည် လက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် မြှောက်လိုက်ပြီး 'လက်တံဆိပ်' တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ဤလက်တံဆိပ်မှာ သူ၏ လက်ခလယ်နှင့် လက်ညှိုးတို့ကို ဝိုင်းထားသည့် ပုံစံဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်တော့ ၎င်းသည် 'ကမ္မဗုဒ္ဓ' ၏ လက်ဟန်တံဆိပ်ပင် ဖြစ်သည်။

'ကမ္မဗုဒ္ဓ' ဆိုသည်မှာ 'ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ' ၏ ကိုယ်ထည်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤလက်ဟန်တံဆိပ်မှာ 'ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ' ၏ သရုပ်ဖော်မှုတစ်ခု ဖြစ်၏။

'အတိတ်ဗုဒ္ဓ' ၏ ကိုယ်ထည်၊ 'ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓ' ၏ လက်ဟန်တံဆိပ်နှင့် သူ၏ ဦးခေါင်းနောက် တွင် 'အနာဂတ်ဗုဒ္ဓ' ၏ အလင်းကွင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အနာဂတ်တို့သည် ခွဲခြား၍မရအောင် အပြန်အလှန် ဆက်နွှယ်သွားလေပြီ။

ဟုန်ယွိသည် စကြာဝဠာ၏ အနှစ်သာရများကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

'ထာဝရခေါင်းလောင်း'နှင့် 'စကြာဝဠာစေတီတော်' တို့သည် သူ့ကို ထပ်မံ၍ မချုပ်နှောင် နိုင်တော့ပေ။ ဟုန်ယွိက လက်ဟန်တံဆိပ်ကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဦးခေါင်း နောက်ရှိ အလင်းကွင်း ခုနစ်ကွင်းမှာ ပို၍ တောက်ပလာ၏။ ၎င်းတို့သည် 'ကြယ်တာရာ ပေါင်းစုံ မီးလျှံအလင်းတန်း' ကို လုံးဝ လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို လက်ဟန် တံဆိပ်က တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ ပါးစပ်မှ ထူးဆန်းသော အသံထွက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ သည် - “ချား…။”

'ထာဝရခေါင်းလောင်း'၏ လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးသည် ရုတ်တရက် ကွဲအက် ပျက်ဆီးသွား တော့သည်။ အဆက်မပြတ် မြည်ဟီးနေသော ခေါင်းလောင်းအသံကြီးမှာလည်း ဆွံ့အသွား သကဲ့သို့ ရပ်တန့်သွား၏။ ထို့နောက်တွင် ချန်ယင်းရှာ၊ ကြင်ယာတော်ယွမ်နှင့် ရွှေပင့်ကူတို့ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရ ကြည့်နေကြစဉ်မှာပင် ဧရာမ 'ထာဝရခေါင်းလောင်း' ကြီး သည် အတွင်းပိုင်းမှနေ၍ ပေါက်ကွဲထွက်သွားလေသည်။ ဆုမူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အပြာ ရောင် ဓားစွမ်းအင်အတွင်း လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရပြီး သူမသည် ငါးကီလိုမီတာကျော်ခန့် လွင့်ထွက်သွားပြီးမှ လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

ထာဝရခေါင်းလောင်းကြီး ပျက်စီးသွားသည်နှင့် မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်သည် တဖန် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြန်သည်။

“ခင်ဗျားက ထွက်ပြေးချင်နေတာလား။”

ခက်ထန်သည့် ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထာဝရခေါင်းလောင်းကြီး ပေါက်ကွဲသွားသည်နှင့်အမျှ လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် မေ့မရနိုင်သော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးမှာ ဧရာမ 'အတိတ်ဗုဒ္ဓ' ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရာ အမြင့်ဆယ်ပေကျော်ခန့် ရှိပြီး၊ သူ၏ ဦးခေါင်း နောက်တွင် အလင်းကွင်းများက ချိတ်ဆွဲနေကာ၊ သူ၏ အသွင်ပြင်မှာ အလွန်တရာ ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။ သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မီးနဂါး၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင် ထားပြီး အခြားတစ်ဖက်ဖြင့် မီးနဂါးကြီး၏ ကျောကုန်းကို ကိုင်ထားသည်၊ သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ မီးနဂါးကြီး၏ ရစ်ပတ်ခြင်းကို တင်းကျပ်စွာ ခံထားရသည်။

ဤသည်မှာ “မဟာဗုဒ္ဓ နဂါးဖမ်းဆီးခြင်း ပုံရိပ်” ပင် ဖြစ်တော့သည်။

“မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်။ ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို သန့်စင်ချင်နေတာလား။ ဒါပေမယ့် အခုတော့ ကျုပ်က ခင်ဗျားရဲ့ နဂါးကိုယ်ထည်ကို ဖမ်းမိသွားပြီ။ ခင်ဗျား ပျံနိုင်ဦးမလား၊ အသွင်းပြောင်း နိုင်ဦးမလားဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။” ဟုန်ယွိ၏ ဟစ်အော်သံမှာ အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အနာဂတ်တို့ကို ဖောက်ထွက်သွားသကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။

“ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်လိုက်လဲ။ မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်ဟာ တစ်ကောင်တည်းဆိုရင် တောင် မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က သူ့ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူး။ အဲဒါကို ဟုန်ယွိက ဖမ်းနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ထားမှာလဲ။ ဇိယွဲ့ရဲ့ တာအိုပညာနဲ့ တောင် မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်ထဲက တစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် အခုတော့ ဟုန်ယွိက အဲဒါကို ဖမ်းနိုင်ရုံတင်မကဘူး၊ ခေါင်းလောင်းထဲကနေပါ ခွဲထွက်နိုင်ခဲ့ တယ်။ သူက အရမ်းကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်… သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေရတာလဲ…”

ဟုန်ယွိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် 'မဟာဗုဒ္ဓ နဂါးဖမ်းဆီးနေသည့် ပုံရိပ်' အဖြစ် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကြင်ယာတော်ယွမ်၏ နှလုံးသားမှာ တုန်ခါသွားရသည်။

မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်ဆိုသည်မှာ တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး လေဟာနယ်ထဲမှ ဖန်တီးထားသော မီးနဂါးများ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်ပင် အစွမ်းထက်လှပြီး မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်လျှင် မီးနဂါးတစ်ကောင်တည်းကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

မီးနဂါးတစ်ကောင်သည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးနှင့် ညီမျှပြီး၊ မီးနဂါးကိုးကောင်ဆို မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ကိုးဦးနှင့် ညီမျှသည်။ နဂါး ကိုးကောင် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် 'ကောင်းကင်မီးလျှံအစီအရင်' ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး နတ်ဆိုး နှင့် တစ္ဆေအားလုံးကို သန့်စင်ပစ်နိုင်သည်။

တိုင်ရှန်တာအိုဂိုဏ်းတွင် လူဦးရေ နည်းပါးသော်လည်း ဤမီးနဂါးကိုးကောင်တည်းနှင့်တင် မည်သည့် မြင့်မြတ်နယ်မြေ ထက်မဆို များစွာ ပို၍ အစွမ်းထက်နေပြီဖြစ်သည်။ မည်သည့် မြင့်မြတ်နယ်မြေမှာမှ မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ကိုးဦး မရှိပေ။

အနှစ်သာရနတ်ဘုရားကျောင်းမှာပင်လျှင် မိုးကြိုးကပ်ဘေးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးသာ ရှိသည်။ ထို့ပြင် သူတို့သည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ရန် 'နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသွေး' ကို အားကိုးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်းကိုသာ အားကိုးခဲ့ မည်ဆိုပါက ဤမျှလောက် များပြားမည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ မီးနဂါးတစ်ကောင်ကို ကမ္ဘာ့မဟာ နတ်ဆိုးအင်မော်တယ်များကြားတွင် အဆင့် သတ်မှတ်မည်ဆိုပါက, အနည်းဆုံး မျောက်ဝံဖြူဘုရင်နှင့် အဆင့်တူပေလိမ့်မည်။

၎င်းတို့သည် ထိုမျှအထိ အစွမ်းထက်လှသည်။

မိုနိုဂိုတာရီသည် ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီ လှည့်လည်သွားလာခဲ့ပြီး၊ မရေတွက် နိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများစွာသည် မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်၏ မီးတောက်များအောက်တွင် သေဆုံးခဲ့ရသည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများစွာသည် မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်ဟူသော နာမည်ကို ကြားရုံနှင့်တင် မျက်နှာပျက်သွားကြရသည်။

မီးလျှံနဂါးကိုးကောင်၏ နာမည်မှာ ကျင့်ကြံသူများစွာ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ခြောက်ခြား ဖွယ်ရာ အိမ်မက်ဆိုးကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် 'ကောင်းကင်ဧကရာဇ်' သို့မဟုတ် 'နတ်ဘုရားဘုရင်' တို့နှင့် တစ်တန်းတည်းရှိသော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်၏။

အချို့သော ပညာရှင်များသည် မီးလျှံနဂါးတစ်ကောင်ကို အနိုင်တိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း မတိုက်ရဲကြပေ။ သို့မဟုတ်ပါက မိုနိုဂိုတာရီ၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်နေရာတွင် ပုန်းနေပါစေ သေဆုံးရမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ထိုဝင့်ကြွားလှသော ကိုးမီးလျှံနဂါးမှာ ဟုန်ယွိ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ လုံးဝ မလှုပ်နိုင်တော့ပေ။

“ဆုမူ…၊ ခင်ဗျားက ကျုပ်ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ပါဘူး။”

ဟုန်ယွိက ဆုမူကို ပြောလိုက်သည်။ သူသည် နဂါး၏လည်ပင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်၊ ကျောကုန်းကို အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် မီးလျှံနဂါး ကိုးကောင်၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အဝေးက ဆုမူကို ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းက အတိတ်ကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံထားရုံတင်မကဘဲ အနာဂတ်ကျမ်းစာကိုပါ ကျင့်ကြံ ထားတာပဲ။ ခုနက မင်း ငါ့ရဲ့ထာဝရခေါင်းလောင်းထဲမှာ ရှိနေတုန်းက ဘယ်လို လက်ဟန် တံဆိပ်ကို အသုံးပြုခဲ့တာလဲ။ ငါ မှားမသွားဘူးဆိုရင် အဲဒါဟာ 'ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓရဲ့ ဉာဏ်ပညာ လက်သီးတံဆိပ်' ဖြစ်ရမယ်။ မင်းက 'ပစ္စုပ္ပန်ဗုဒ္ဓရဲ့ ပစ္စုပ္ပန်ကျမ်းစာ' ကိုပါ ရထားတာ လား။”

ဆုမူသည် ဟုန်ယွိကို ကြည့်နေစဉ် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

“သခင်မလေး ဆုမူ… ကျေးဇူးပြုပြီး ထွက်သွားပါတော့။ ကျုပ်က 'အမှောင်နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းမှတ်တမ်း' နဲ့ 'နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားသွေး' သုံးစက်ကို ရရှိထားပြီးပြီ။ မင်းမှာ ကျုပ်ဆီကနေ အဲဒါတွေကို အတင်းအကျပ် လုယူနိုင်စွမ်း မရှိဘူး။”

ဟုန်ယွိသည် ဆုမူ၏ မေးခွန်းကို ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

“မင်းက ဒီလောက်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ တစ်နေ့နေ့မှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးကိုယ်တိုင် မင်းနဲ့ လာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ ထင်ရတယ်။ မင်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားရလောက်အောင် အစွမ်းရှိနေပြီပဲ။”

ဆုမူက ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားများကို ကြားရသည့်အခါ ချန်ယင်းရှာနှင့် ကြင်ယာတော်ယွမ်တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဆုမူ၏စကားမှာ အလွန်ပင် ရှင်းလင်းလှသည်။ ဟုန်ယွိတွင် မိုနိုဂိုတာရီ ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှား လာစေရန် စွမ်းအား ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ တစ်နေ့နေ့တွင် မိုနိုဂိုတာရီ ကိုယ်တိုင်လာပြီး ဟုန်ယွိနှင့် တိုက်ခိုက်ဖွယ် ရှိနေသည်။

လက်ရှိမှာ ဟုန်ယွိသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို တစ်ကြိမ်သာ ကျော်ဖြတ်ထားနိုင်သော်လည်း မိုးကြိုးကပ်ဘေး ရှစ်ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသော မိုနိုဂိုတာရီနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ နှိုင်းယှဉ်စရာ ပင် မရှိသေးပေ။

“ပြေးချင်နေတာလား။”

ချန်ယင်းရှာက ရုတ်တရက် အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လေထုကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ဧရာမ မိုးကြိုးလျှပ်စီးကွန်ရက်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူတော်စင် တောက်ဖူပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

သူတော်စင် တောက်ဖူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဟုန်ယွိကြောင့် ခုနကတင် ရိုက်ခွဲခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် ရုန်းကန်ပြီးမှ သူ၏အတွေးများကို ပြန်လည် စုစည်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရ ထားပြီး သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားမှာ ပုံမှန်၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်သာ ရှိတော့သည်။

မိုးကြိုးလျှပ်စီးကွန်ရက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့် သူသည် ချန်ယင်းရှာ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏အတွေးအားလုံးမှာ ထုံကျင်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ 'စကြာဝဠာအိတ်' အတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။

ကြင်ယာတော်ယွမ်က အတွေးတစ်ခုဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသော 'မူလသွေးဝိညာဉ် ကော်ဇောပျံ' နှင့် သူတော်စင် တောက်ဖူ၏ အလောင်းကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အနှစ်သာရ နတ်ဘုရားကျောင်း၏ 'မူလသွေးဝိညာဉ် ကော်ဇောပျံ' နှင့် သူတော်စင် တောက်ဖူ၏ အလောင်းတို့သည် ဟုန်ယွိတို့လက်ထဲကို လုံးဝ ရောက်ရှိ သွားပါပြီ။