← Chapters

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ဆိုးရွားသော သေဆုံးခြင်း

Vol. 28 Ch. 271

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ဆိုးရွားသော သေဆုံးခြင်း

Vol. 28 Ch. 271

ရွှေနဂါးကြီးသည် ကျန်းမင်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရက်စက်စွာ ကိုက်ဖြတ်နေ၏။

၎င်း၏ထက်ရှသော သွားများဖြင့်ဝါးစားလိုက်ရာ စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းများ ပါးစပ်မှ ယိုစီးကျလာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ တက်သွားသည်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး စိမ်းပြာရောင် သမ်းသွား၏။

ဤထူးခြားသော မြင်ကွင်းသည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ကျဆုံးပြီး လောကကြီး၏မူလအနှစ်သာရသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြောင်း ကြေညာလိုက်သကဲ့သို့ တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

ရုတ်တရက် လေနှင့်တိမ်တိုက်များ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားပြီး မိုးဖွဲလေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ခြောက်သွေ့သော မြေပြင်ကို စိုစွတ်စေသည်။

ချန်ကျုံးသည် စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းများ ပါဝင်နေသော မိုးရေစက်များကို လက်လှမ်းထိတွေ့လိုက်ရာ လက်ဖဝါးပေါ်မှ အမာရွတ်ဟောင်းများ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ကျန်းမင်ယန်၏ကျဆုံးမှုသည် သူ့ကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ ငေးငိုင်နေမိစေသည်။

အားချင်းကမူ ကောင်းကင်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ထိုနေရာတွင် ကြမ်းတမ်းသော ရွှေနဂါးကြီးသည် ခေါင်းမော့ကာလက်သည်းများကိုဖြန့်ထားပြီး လည်ပင်းပတ်လည်တွင် ဆူးများဝိုင်းရံထားရာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

သူ့ရင်ထဲ ထိတ်လန့်သွားမိ၏။

စီနီယာရှန်းက ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ကူညီနေပေမဲ့၊ ထိုအကြီးအကဲက သဘောကောင်းမည့်ပုံ မပေါ်ပေ။

ကြိုးကြာဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှင့် အသက်လုတိုက်ပွဲဖြစ်နေချိန်တွင်ပင် ရွှမ်ကွမ်းဂူမှ လူများ သစ္စာဖောက်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ ရန်သူနှစ်ယောက်လုံးကို ရင်ဆိုင်ရလျှင်လည်း သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်ရန် တွန့်ဆုတ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

၎င်းလွှတ်လိုက်သော ရွှေနဂါးကြီးသည် အလွန် အကြမ်းပတမ်းဆန်လှသည်။

၎င်းအနေဖြင့် ထိန်းချုပ်မှုလွတ်ပြီး စီနီယာရှန်းကို မတော်တဆ ထိခိုက်မိမှာကိုသာ စိုးရိမ်မိသည်။

ရုတ်တရက် အားချင်း မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။ သန်မာသော ရွှေနဂါးကြီးသည် ပါးစပ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး စုတ်ပြတ်နေသော ဝတ်ရုံကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အနက်ရောင်မြူခိုးများ ဝန်းရံနေသော ဓားရှည်တစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာ၏။

၎င်းသည် ဆေဘာဓားကို ပါးစပ်ဖြင့် ကိုက်ချီထားပြီး လူငယ်လေးအားပေးရန် ခေါင်းညွှတ်လိုက်၏။

ယခင်က ကျန်းမင်ယန်ကိုရက်စက်စွာ ကိုက်ဖြတ်ခဲ့သည့်ပုံစံနှင့် မတူဘဲ ယခုတွင်မူ တိတ်ဆိတ်ပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့နေပုံ ရသည်။

ရှန်းယီသည် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ဓားရှည်ကို ယူကာ ခါးတွင် ပြန်ချိတ်လိုက်သည်။

သူသည် နဂါးလည်ပင်းမှ ဆူးခွေကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိလိုက်ပြီး စွမ်းအင်သွင်းလိုက်ရာ လက်ကောက်ပုံစံ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားပြီး သိုလှောင်ရတနာထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

"..."

ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် ချန်ကျုံး၏ နှလုံးခုန်သံ မြန်လာပြီး ဆံပင်များပင် ထောင်ထသွား၏။

ရွှေနဂါးက ဓားကိုပြန်ပေးပြီး ရင်းနှီးမှုပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအရာက အလွန်ယဉ်ကျေးသော နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏သဘောထားမျိုးပင်။

ကျေးဇူးတရားနှင့် အငြိုးအတေးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခွဲခြားတတ်ပြီး ဂျူနီယာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်ပင် မာန်မာန ထောင်လွှားခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် စီနီယာရှန်းအတွက်ကတော့ ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ပွဲအနိုင်ရထားသောပစ္စည်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ယူလိုက်ခြင်းသည် ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် ကြီးလေးသော တားမြစ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ရွှေနဂါးသည် ဒေါသထွက်သည့် အရိပ်အယောင်မပြဘဲ သနားစရာကောင်းနေပြီဖြစ်သော ကြိုးကြာဖြူကြီးဆီသို့ လှည့်ကာ ပြေးဝင်သွား၏။

နတ်ဆိုးတစ်ထောင်ဂူမှ ကျော်ကြားသော နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အနေဖြင့် ကျန်းမင်ယန်၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုကို နှစ်ကြိမ်တိုင် ခံခဲ့ရပြီး အခြေအနေ ဆိုးရွားနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ရွှေခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်၏ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာမှုကြောင့် အငိုက်မိသွားခဲ့၏။

သို့တိုင် ၎င်းသည် ရွှေခန္ဓာကိုယ်၏ဖိအားကို တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ကျန်းမင်ယန်ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သေးသည်။

အတောင်ပံတစ်ဖက် ဆွဲဖြဲခံထားရပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းရွှေခန္ဓာကိုယ်နှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိုက်ခိုက်နေရသော်လည်း ယခုထိ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားခြင်း မရှိသေးပေ။

၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားကို အံ့ဩဖွယ်ရာ တွေ့မြင်နိုင်သည်။

သန်မာသော ရွှေနဂါးကြီးသည် ရုတ်တရက် အနောက်မှ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ပြီး ကြိုးကြာဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏သွယ်လျသော လည်ပင်းကို တင်းကျပ်စွာရစ်ပတ်လိုက်၏။

ကြိုးကြာဖြူကြီးသည် အတောင်ပံများဖြင့် ရိုက်ခတ်ရန် ကြိုးစားရင်း အနောက်သို့ လန်ကျသွားသည်။

"ဂစ်..."

ဒေါသတကြီးဖြင့် ၎င်းသည် ရှည်လျားသော နှုတ်သီးကို ဖွင့်ကာ ထက်ရှသောလျှာကို ထုတ်ပြီး စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

ရွှေခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်သည် ဤအားနည်းချက်ကို အမိအရ ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ခုန်တက်ကာငှက်နှုတ်သီးကို လက်ဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။

ရွှေနဂါးသည် ချက်ချင်းပင် လည်ပင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး လည်ချောင်းထဲသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ဂလု... ဂလု... ဂလု...

ထက်ရှသော နဂါးလက်သည်းများသည် အတွင်းပိုင်းကို အရိုင်းဆန်စွာ ကုတ်ခြစ်ဖြဲပစ်နေ၏။

ကြိုးကြာဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ်သည် ခေါင်းကို ရူးသွပ်စွာ ခါရမ်းရင်း နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားကာ သွေးများက ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ စွန်းထင်းသွားစေသည်။

၎င်း၏မျက်ဝန်းထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော မကျေနပ်မှုများ ကျန်ရစ်နေ၏။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်ပါလျက် ဤကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော နည်းလမ်းဖြင့် သေဆုံးရလေသည်။

ဘုန်း...

ရွှေခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်သည် နှုတ်သီးကို လွှတ်လိုက်ပြီး လက်သီးကိုမြှောက်ကာ ၎င်း၏ခေါင်းကို ရက်ရက်စက်စက် ထုခွဲပစ်လိုက်၏။

မိုးဖွဲများကြားတွင် ၁၀ ကျန်း ခန့် မြင့်သော နတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် တောင်ပြိုသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားပြီး ရွှံ့နွံများလွင့်စင်သွားသည်။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ရုပ်အလောင်းသည် တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့သွားပြီးသာမန်ကြိုးကြာဖြူ ပုံစံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။

ယခင်က ကျက်သရေရှိမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်း၏သေဆုံးပုံမှာ ကြည့်ရဆိုးလှသည်။

ရွှေနဂါးသည် ကောင်းကင်တွင် ခဏတာ ပျံဝဲပြီးနောက် ရွှေခန္ဓာဓမ္မကိုယ်ထည်၏ညာဘက်လက်မောင်းပေါ်တွင် ပြန်လည်ရစ်ပတ်လိုက်သည်။

တောက်ပနေသော ရွှေရောင်ပုံရိပ်ကြားတွင် သွေးစက်များမိုးရေနှင့်အတူ ပါသွားသည်။

နတ်ဆိုးဧကရာဇ်နှင့် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ရွှေခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းငယ်လေးများ ကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း ကျောဘက်ရှိ အနီရောင်အကွက်များကို ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသွားစေသည်။

၎င်းသည် ကြိုးကြာဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ အလောင်းကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

ထို့နောက် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"အာ..."

ထိုအချိန်ထိ ချန်ကျုံးနှင့် အားချင်းတို့သည် မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြဆဲပင်။

ဤစီနီယာက မည်သည့်နေရာက ရောက်လာမှန်းမသိ ပေါ်လာ၏။ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် တစ်ယောက်နှင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် တစ်ကောင်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် တစ်ချက်ပင် ပြန်မကြည့်ဘဲ ထွက်သွားသည်။

ဒီအတိုင်း ထွက်သွားတာလား။ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တွေ၊ ရတနာပစ္စည်းတွေ၊ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ရဲ့ အလောင်းကိုတောင် မလိုချင်ဘူးလား။

သူက တိုက်ခိုက်ဖို့ လူရှာရုံသက်သက်ပဲ လာတာလား။

ဒါဆို မြေပြင်ပေါ်က ရတနာတွေကော...

ထိုအခါမှသာ သူတို့နှစ်ဦး တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ရှန်းယီသည် ဝတ်ရုံကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချွတ်လိုက်ပြီး ရင်ဘတ်မှဖောက်ထွက်သွားသော ဒဏ်ရာကို အနီရောင်အလင်းတန်းဖြင့် ကုသရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူသည် ကြိုးကြာဖြူနတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏အလောင်းကို သိုလှောင်ရတနာထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

အကယ်၍ အားချင်းသာ ရှန်းယီနှင့်အတူ အစကတည်းက ရှိမနေခဲ့လျှင် ယခုတိုက်ခိုက်ခဲ့သော ရွှေခန္ဓာကိုယ်သည် ရှန်းယီ ခေါ်လိုက်သော စစ်ကူဟု ထင်မှတ်ပေလိမ့်မည်။

ဒါက... ဒါက သိပ်ကို တွေးပေးလွန်းရာ ကျမနေဘူးလား။

ချန်ကျုံးလည်း တံတွေးမြိုချလိုက်မိ၏။ ဟွမ်ယွမ်အဆင့်အင်အားဖြင့် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် တိုက်ပွဲထဲ ဝင်ပါရဲပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရတနာအားလုံးကို သူတစ်ယောက်တည်း သိမ်းပိုက်သွားသည်။

ဘယ်လို ကံတရားမျိုးက သူ့ကို စောင်မနေတာလဲ။

ကံတရားလို့ ပြောရမယ်ဆိုရင်... တခြားလူတွေမှာ ဒီလို သတ္တိမျိုး မရှိသလို၊ ရှိရင်တောင်မှ ရွှေနဂါးရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ ကျန်းမင်ယန်ကို သွားပို့ပေးနိုင်လောက်တဲ့ အင်အားမျိုးဘယ်နှစ်ယောက်လောက် ရှိနိုင်မှာလဲ။

ရှန်းယီက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း ရွှေခန္ဓာကိုယ်နှင့် သိကျွမ်းနေသည်လည်း ဖြစ်နိုင်လေ၏။

သို့သော် ဤအရာတွေက သူခန့်မှန်းရမည့်ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ စပ်စုလွန်းသောသူများက အသက်တိုတတ်လေ၏။

ရှန်းယီ ပြန်လျှောက်လာသောအခါ ချန်ကျုံးမှာ အသက်ပြင်းပြင်း မရှူရဲလောက်အောင် ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။

ယခင်က လူငယ်လေးအပေါ် လေးစားမှု ရှိခဲ့လျှင် ယခုအခါ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ရိုသေခြင်းသာ ကျန်တော့၏။

"ဟို ဝါးတောကို သွားကြည့်ရအောင်"

ရှန်းယီသည် ဒဏ်ရာကို ဖိထားရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

သူ့မျက်နှာထားက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း ကျင့်ကြံသူနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသည်နှင့် မတူဘဲ လမ်းလျှောက်ထွက်လာသကဲ့သို့ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။

"စီနီယာ..."

အားချင်းက ကပြာကယာဖြင့် သိုလှောင်ရတနာထဲ မွှေနှောက်ပြီး အစိမ်းရောင် ဆေးလုံးတစ်လုံး ရှာတွေ့သွား၏။

သူသည် ဆေးလုံးကို ရှန်းယီအား ပေးလိုက်ပြီး "ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း သွားလိုက်ပါမယ်" ဟု လိမ္မာစွာ ပြောလိုက်၏။

မူလက ဤဂူထဲသို့ စွန့်စားဝင်ရောက်လာခြင်းမှာ ထူးဆန်းသော ဝင်္ကပါအစီအရင်များကို လေ့လာလို၍ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အနည်းငယ် အာရုံပျံ့လွင့်နေသည်။

"စီနီယာ ကျွန်တော် စောင့်ပေးပါ့မယ်"

ချန်ကျုံးကလည်း အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။ သူနှင့် ရွှီမိသားစုမှ ဂျူနီယာ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ရခြင်းမှာ ဤလူငယ်လေးကြောင့်ပင်။

ရွှီမိသားစုကရှန်းယီအတွက် အသုံးလိုနေသေးသော်လည်း ချန်ကျုံးကတော့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လူငယ်လေးသည် သူ့ကို မနှစ်မြို့သည့်အမူအရာ လုံးဝ မပြခဲ့ပေ။

ဤကဲ့သို့ ကြင်နာမှုကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း ချန်ကျုံးအနေဖြင့် လူငယ်လေး ဂရုစိုက်လောက်သည့် အရာမျိုး သူ့ဆီမှာ ရှိသည်ဟု မထင်မိပေ။

ကြီးမားသော ကျေးဇူးတရားအတွက် မိမိ၏ အင်အားနည်းပါးမှုကြောင့် ရှက်ရွံ့မိပြီး သေးဖွဲသော အလုပ်များကို လုပ်ပေးခြင်းဖြင့်သာ ကျေးဇူးပြန်ဆပ်နိုင်တော့သည်။

"ဒုက္ခပေးမိပြီ"

ရှန်းယီသည် ခေါင်းအနည်းငယ် ငြိမ့်ပြလိုက်၏။ ဆေးလုံးကိုမစားဘဲ သိုလှောင်ရတနာထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထည့်လိုက်သည်။

အားချင်းကို မယုံကြည်၍ မဟုတ်ဘဲ ဒေါင်းဘုရင်၏အနီရောင်အလင်းတန်းဖြင့် ကာကွယ်ထားသဖြင့် အပိုစွန့်စားစရာ မလိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယုတ္တိနည်းအရ ကြည့်လျှင် ဖောက်ထွက်သွားသော ဒဏ်ရာသည် နတ်ဆိုးသွေးဖြင့် အားဖြည့်ထားသော ဒေါင်းဘုရင်၏အလင်းတန်းဖြင့် ကုသရန် မခက်ခဲသင့်ပေ။

သို့သော် ကျန်းမင်ယန် ဆင့်ခေါ်လိုက်သော သစ်သားလှံတွင် ဆိုးယုတ်သောနည်းလမ်းတချို့ ပါဝင်နေသဖြင့် ဒေါင်းဘုရင်နှင့် ဖားသခင်တို့ ပူးပေါင်းပြီး ဖြေရှင်းရမည်ဖြစ်ရာ ရက်အနည်းငယ် ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ၎င်းသည်ရရှိထားသော အကျိုးအမြတ်များကို စစ်ဆေးရန် အခွင့်ကောင်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်လေ၏။

All Chapters