မင်းက ဒါကို ဓားတစ်ရာတံဆိပ်လို့ ခေါ်တာလား

"သူလျှိုဟေ့..."

ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာများ၏ အာရုံစိုက်မှုက ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာပြီး၊ ထက်ရှနေသော ဓားလှံလက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် မိစ္ဆာငယ် (၁၀)ကောင်ကျော်သည် သူတို့ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ဝိုင်းရံလာကြသည်။

နွားမိစ္ဆာကြီးမှာမူ ချူလျန်ကို လှည့်ကြည့်ရန်ပင် အချိန်မရတော့ချေ။

မိစ္ဆာငယ်တစ်ကောင်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။ "မင်းက ဘယ်တောင်.. ဘယ်ဂူက လာတာလဲ..."

အကယ်၍ သူသာ အဖြေမှားပေးလိုက်ပါက တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ထားကြသည်။

"မင်းအဖွားဂူက လာတာကွ..." နွားမိစ္ဆာကြီးက ဒေါသတကြီး ပြန်အော်လိုက်ပြီး၊ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားစေရန် လက်သီးဖြင့် စတင် ထိုးနှက်လိုက်လေသည်။

ဘုန်း...။

သူ၏ လက်သီးချက်သည် ကြီးမားသော အင်အားပါဝင်ပြီး မိစ္ဆာငယ်၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသွားရာ၊ ထိုမိစ္ဆာငယ်မှာ (၁၀)ကျန်းခန့် လွင့်စင်သွားပြီး ဂူနံရံနှင့် ဝင်တိုက်မိလေသည်။ ရိုက်ခတ်မှု ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် သူသည် နံရံတွင် ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ ကပ်နေတော့သည်။

စာသားအတိုင်းပြောရလျှင် ပန်းချီကားတစ်ချပ် ချိတ်ဆွဲလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ချေသည်။

နွားမိစ္ဆာကြီး၏ လက်သီးချက်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူ ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှ ကြီးမားသော ဦးချိုနှစ်ချောင်း ပြုတ်ကျသွားပြီး၊ ဤနွားမိစ္ဆာကြီးမှာ ရုပ်ဖျက်ထားခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လွင်သွားသည်။

နောက်ထပ် အသံတစ်သံက ပို၍ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဒါ လူသားပဲ..."

"ဒါဆို သူကလည်း လူသားတစ်ယောက်ပေါ့..." နွားမိစ္ဆာကြီး၏ အစောပိုင်းလုပ်ရပ်များကို ချူလျန် နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားလေသည်။

သူသည် အတွင်းခန်းမဆောင်များထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း စကားဝှက်ကို မသိရှိခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လက်ဦးမှုရယူပြီး ကျပန်းမိစ္ဆာငယ်တစ်ကောင်ထံမှ စကားဝှက်ကို အတင်းအကျပ် နှိုက်ထုတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့်... ဤဉာဏ်များသောသူသည် လူမှားသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

"အမှန်ပဲ... မင်းတို့အဘိုးနွားက လူသားကွ..."

သူ့အဖြစ်မှန် ပေါ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူသည် ဟန်ဆောင်မနေတော့ဘဲ၊ ခေါင်းပေါ်ရှိ ဆံပင်တုနှင့် ဦးချိုတုများကို ဆွဲခွာပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်မောင်းများကို ခါလိုက်ပြီး ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းရှိ အမွှေးတုများကို ခါချလိုက်ရာ၊ ရွှေကိုယ်တော်တစ်ပါးကဲ့သို့ သန်မာထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

သူ၏ အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲသွားလေပြီ။

အော်ဟစ်ပြီး တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လာကြသော မိစ္ဆာငယ်များ ဝိုင်းရံထားသော်လည်း၊ သူသည် လွယ်ကူစွာပင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေသည်။ တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်ခြင်း၊ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် မိစ္ဆာအများအပြားကို ကန်ထုတ်ခြင်းများ ပြုလုပ်နေသည်။

သူသည် မိစ္ဆာများကို လွင့်စင်သွားစေပြီး သွေးအန်ခြင်း၊ အရိုးကျိုးခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်စေကာ သွေးစွန်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုမိစ္ဆာငယ်များ၏ ဓားလှံလက်နက်များသည် သူ့ကို စိုးစဉ်းမျှ ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ပေ။

ချူလျန် နောက်ဘက်မှ စောင့်ကြည့်နေပြီး၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် စစ်မှန်သော သိုင်းပညာစွမ်းရည်များကို အသုံးပြုနေပုံရကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

သိုင်းပညာရှင်များသည် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်များတွင် အခြေခံ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကို အာရုံစိုက်ကြသည်။ အကယ်၍ လူနှစ်ဦးတွင် တူညီသော အမြန်နှုန်းနှင့် ခွန်အားရှိပါက၊ သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ထားသူသည် တိုက်ပွဲတွင် အသာစီးရရှိနိုင်ပြီး ပိုမိုပြတ်သားသော အောင်ပွဲကို ရရှိနိုင်ပေသည်။

သူတို့၏ အတွင်းအားမှတဆင့် ထုတ်လုပ်သော အားဖြည့်ချီစွမ်းအင်သည် လမ်းစဉ်ကြီး(၃)ခုမှ ကျင့်ကြံသူများ အသုံးပြုသော ချီစွမ်းအင်နှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားသည်။ အားဖြည့်ချီစွမ်းအင်သည် ဘက်စုံသုံးနိုင်မှု နည်းပါးသော်လည်း ပိုမို ကြံ့ခိုင်ပြီး စွမ်းအားကြီးမားသည်။

တူညီသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် လမ်းစဉ်ကြီး(၃)ခုမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ပိုမိုကြီးမားသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

လမ်းစဉ်ကြီး(၃)ခုမှ ကျင့်ကြံသူများသည် နည်းစနစ်များကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ တတ်မြောက်ခြင်းထက် တာအိုလမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေခြင်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း သက်သက်ကိုသာ အာရုံစိုက်နိုင်ကြသော်လည်း၊ သိုင်းပညာရှင်များ၏ ကျင့်ကြံခြင်းချဉ်းကပ်ပုံမှာ ရှုပ်ထွေးမှု နည်းပါးသည်။ သူတို့၏ လေ့ကျင့်မှု အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ တိုက်ခိုက်ရေးတွင် ထိရောက်မှု ရှိစေရန်ပင် ဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်ဂိုဏ်း(၉)ဂိုဏ်းဝင် တစ်ခုဖြစ်သော မဟာကြယ်တာရာဂိုဏ်းသည် သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ခြင်းကိုသာ သီးသန့် လုပ်ဆောင်သော ဂိုဏ်းဖြစ်သည်။ ဤဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်များကြောင့် အမြဲတစေ ကျော်ကြားခဲ့ကြသည်။

သူ၏ လောကလွှမ်းမိုးပုဆိန်လှံကို မဟာကြယ်တာရာဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦးထံမှ ရယူခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း နတ်ဘုရားစေတမန်က ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။ အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက်၊ ဤလူကြမ်းကြီး၏ နောက်ခံကို ချူလျန် အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

အသက်မကြီးပုံရသော်လည်း၊ သူ၏ သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် အနည်းဆုံး စတုတ္ထအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။ သူသည် မဟာကြယ်တာရာဂိုဏ်း၏ တပည့်ခေါင်းဆောင် မဟုတ်လျှင်တောင်မှ၊ ပင်မတပည့်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရပေလိမ့်မည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူသည် မိစ္ဆာဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေပြီး သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ လူကြမ်းကြီးသည် နောက်ဖက်ခန်းမဆောင်သို့ သွေးစွန်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖောက်ကာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် ကြီးမားသော ပုဆိန်လှံကြီးတစ်လက်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအရာသည် အမှန်တကယ်ပင် သူ၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်ချေသည်။

ချူလျန်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် လဲကျနေပြီး အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေသော မိစ္ဆာငယ်များကို ကြည့်ရှုရင်း၊ အဆုံးသတ်ဓားချက် ပေးလိုစိတ်များ ပြင်းပြလာသည်။ အကယ်၍ မရေရာသော အခြေအနေကြောင့် သူ၏ အထောက်အထားကို ထုတ်ဖော်ရန် မသင့်တော်ခြင်းသာ မရှိခဲ့လျှင်၊ သူသည် တိုက်ပွဲထဲသို့ ခုန်ဝင်ပြီး လူကြမ်းကြီးနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ကာ အပိုဆောင်းဓားချက်များ ဝင်ရောက်ထိုးနှက်ကာ ကူညီပေးမိပေလိမ့်မည်။

"လူသား... ငါ့ စန်းလင်တောင်မှာ မင်း ဘယ်လိုလုပ် လာသောင်းကျန်းရဲတာလဲ..."

ဒေါသတကြီး ကျားဟိန်းသံကြီးက ပဲ့တင်ထပ်သွားရာ ဂူတစ်ခုလုံး အဆက်မပြတ် တုန်ခါသွားပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် နိမ့်ပါးသော မိစ္ဆာငယ်အချို့ပင် ယိုင်နဲ့ကာ လဲကျကုန်ကြသည်။

ထိုသူမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြေးဝင်လာသော ကျားဘုရင်မှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

မိစ္ဆာဘုရင်သည် လောကလွှမ်းမိုးပုဆိန်လှံကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး အားကုန်လွှဲယမ်းကာ၊ တိုးဝင်လာသော ရန်သူထံသို့ အပေါ်မှမိုးကာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

ပူပြင်းသော ပုဆိန်လှံလေပြင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး၊ (၁၀)ကျန်း အချင်းဝက်အတွင်းရှိ သူ၏ မိစ္ဆာငယ်များအားလုံးကို လွင့်စင်သွားစေသည်။

"မိစ္ဆာကောင်ကများ... ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ကို ပြန်ပေးစမ်း..." လူကြမ်းကြီးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် ရုတ်တရက် လက်မောင်းများကို မြှောက်လိုက်ပြီး၊ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်နှင့် သူ၏ လက်ဖဝါးများသည် ယပ်တောင်ကဲ့သို့ ပွင့်ကားသွားသည်။

ဘုန်း...။

သူသည် ရှေ့သို့တိုးဝင်ပြီး ကြီးမားသော ပုဆိန်လှံကြီးကို လက်ဗလာဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ကာ၊ ဤကြီးမားပြီး စွမ်းအားပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ရပ်တန့်ပစ်လိုက်သည်။

"ယား..."

မျှော်စင်ကြီးသဖွယ် ကျားဘုရင်နှင့် ကျောက်ဆောင်ကြီးသဖွယ် လူကြမ်းကြီးတို့ နှစ်ဦးစလုံး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး၊ ပုဆိန်လှံကို လုယူရန် ပြင်းထန်သော အားပြိုင်မှုကို စတင်လိုက်ကြသည်။ မြေကြီးများ တုန်ခါသွားပြီး၊ ဂူထဲမှ ကျောက်ခဲများ စတင် ပြုတ်ကျလာကာ အချိန်မရွေး ပြိုကျတော့မည့်အလား ဖြစ်နေတော့သည်။

စားသောက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသော မိစ္ဆာဘုရင်များနှင့် အချို့သော မိစ္ဆာငယ်များသည် အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိပြီး ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကုန်ကြသည်။

ရှေးစကားအတိုင်း ဆိုရလျှင် အင်မော်တယ်များ တိုက်ခိုက်ကြသောအခါ သာမန်လူများ ဒုက္ခရောက်တတ်သည် ဟူသကဲ့သို့ပင်။

ဤဧရာမလူကြီးနှစ်ဦး နပန်းလုံးနေကြသဖြင့်၊ သူတို့အနီးအနားရှိ မည်သူမဆို ခက်ခဲသောအချိန်ကို ကြုံတွေ့ရမည်မှာ သေချာပေသည်။

ချူလျန်သည်လည်း ထွက်ပြေးရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး ဆုတ်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်၊ လူကြမ်းကြီး အရေးနိမ့်နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

ဖြစ်ပျက်ပုံမှာ ကျားဘုရင်နှင့် လူကြမ်းကြီးတို့ နှစ်ဦးစလုံး ပုဆိန်လှံကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြစဉ်၊ ကျားဘုရင်က အောက်ဘက်မှ တစ်စုံတစ်ရာကို ကောက်ကျစ်စွာ မြှောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မှန်ပေသည်၊ ၎င်းမှာ သူ၏ အမြီးပင် ဖြစ်၏။

ကျား၏အမြီးသည် ကြာပွတ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားဖြင့် လူကြမ်းကြီး၏ ခါးကို ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။

ဘုန်း... ဖြောင်း...

ဤရိုက်ချက်ကြောင့် သူသည် ဘေးတိုက်လွင့်စင်သွားပြီး အကြိမ်ကြိမ် လူးလိမ့်သွားရသည်။

သို့သော် လူကြမ်းကြီးသည် ထူးခြားသော ခံနိုင်ရည်ကို ပြသခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မြေကြီးပေါ်မှ လူးလဲထကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သို့သော် ကျားဘုရင်၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုသည် လျင်မြန်လှပြီး၊ ပုဆိန်လှံ ထပ်မံခုတ်ပိုင်းကျလာသည်နှင့်အမျှ အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည်။

"ဟိုင်းယား..." လူကြမ်းကြီးသည် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ညာလက်သီးကို ခါးအမြင့်သို့ မြှောက်ကာ ကောင်းကင်ဘက်သို့ အားကုန်ထိုးတင်လိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသော ဧရာမလက်သီးကြီးသည် ပုဆိန်လှံကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ဘုန်း...

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၊ သူသည် ကောင်းကင်ကို ခွဲခြမ်းလိုက်ပြီး နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် သူ၏ ညာလက်သီးကို အသုံးပြုလိုက်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ် လေပေါ်သို့ မြှောက်တက်သွားပြီး၊ လေထဲတွင် အမြင့်ကန်ချက်တစ်ချက် ထုတ်သုံးလိုက်ရာ သူ၏ခြေထောက်သည် ကျားဘုရင်၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် ထိမှန်သွားသည်။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ လေထုထဲတွင် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။

"ဝေါင်း..." ကျားဘုရင်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်တွန့်လိုက်ကာ၊ လေထဲတွင် ကြီးမားသော သားရဲကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် သူ၏ မူလပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သော ကျားနက်ကြီးအသွင်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဂူ၏ တစ်ဝက်နီးပါးကို နေရာယူထားသော တောက်ပသည့် ရွှေရောင်မျက်လုံးများနှင့် ဓားများကဲ့သို့သော အစွယ်များပါရှိသည့် ကျားနက်ကြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။ ကျားဘုရင်ကို ရင်ဆိုင်နေသော လူကြမ်းကြီးမှာ ရုတ်တရက် သေးငယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ကျားဘုရင်သည် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကျားဟိန်းသံ...။

ဤရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားမှုသည် လူကြမ်းကြီးကို အငိုက်မိသွားစေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"ဝေါင်း..."

ပြင်းထန်သော အသံလှိုင်းပေါက်ကွဲမှုကြီးကို လူကြမ်းကြီးက ရှေ့တည့်တည့်မှ အပြည့်အဝ ခံလိုက်ရသည်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါသည် လွှမ်းမိုးထားပြီး၊ သူသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု၏ သားကောင်ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခေတ္တမျှ တောင့်တင်းသွားသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင်၊ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးသည် ကျားနက်ကြီး၏ ဟပြဲဖြစ်နေသော ပါးစပ်ကြီးထဲတွင် ဝါးမျိုခံရတော့မည့်ဆဲဆဲ ဖြစ်နေလေပြီ။

ဒုတ်...

သို့သော်၊ အသံအုပ်အုပ်တစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မျှော်လင့်ထားသော သွေးများနှင့် အသားစများ လွင့်စင်သွားသည့် မြင်ကွင်း ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။

ဖြစ်ပျက်ပုံမှာ လူကြမ်းကြီးသည် အချိန်မီ သတိပြန်ဝင်လာပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တွန်းကန်ကာ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင်ပင် ခြေတစ်ဖက်ကို ကျားဘုရင်၏ အောက်မေးရိုးပေါ်တွင် ထောက်လျက် ကျားဘုရင်၏ အပေါ်သွားများကို ခုခံထားနိုင်ပြီး၊ ထိုကိုက်ခဲမှုကို အတင်းအကျပ် ရပ်တန့်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဂါး..."

ကျားဘုရင်သည် ဒေါသတကြီး ဆက်လက် အော်ဟစ်နေသော်လည်း၊ သူ၏ ခုခံမှုကြောင့် ဤအရှုံးမပေးသော ပြိုင်ဘက်ကို ဝါးမျိုရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

"အွတ်..." လူကြမ်းကြီးသည် သူ၏ ကြွက်သားများ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ဖောင်းပွလာသည်နှင့်အမျှ အသံအုပ်အုပ် ညည်းညူလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားကောင်းချီး တစ်ခုခု စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ သူ၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ သွေးနီရောင်တက်တူးများ ပေါ်လာလေသည်။

ဤအကြပ်အတည်းတွင် သူသည် ပိတ်မိနေပြီး ခဏတာ ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ကျားဘုရင်၏ မူလပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သော ဤဧရာမကျားနက်ကြီးသည် တောင်များကို ဖြိုခွင်းနိုင်၊ ကျောက်တုံးများကို ခွဲခြမ်းနိုင်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ လူသားတစ်ဦးက ကျားဘုရင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်သည်ဆိုသော အချက်တစ်ခုတည်းကပင် အလွန်တရာ မှတ်သားလောက်ဖွယ် ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

အခြေအနေကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးကြား အားပြိုင်မှု ထပ်မံ ဖြစ်ပွားနေသည်မှာ ထင်ရှားပြီး၊ အကယ်၍ ဤအတိုင်း ဆက်သွားနေပါက မကြာသေးမီက ထွက်ပြေးသွားကြသော မိစ္ဆာငယ်များ ပြန်ရောက်လာပြီး သူတို့ကို ထပ်မံ ဝိုင်းရံနိုင်ခြေ ရှိသည်။

ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးသည် လူကြမ်းကြီးအတွက် အလွန်ပင် အရေးပါသော အားနည်းချက် ဖြစ်စေပေလိမ့်မည်။

တိုက်ပွဲကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော ချူလျန်သည် နောက်ဆုံးတွင် လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။

အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သူသည် စေတီတော်ဖြူထဲမှ ကြက်သွေးရောင်ကွပ်မျက်သူကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူ ကျားဘုရင်နှင့် ပထမဆုံး စတင်တွေ့ဆုံကတည်းက၊ ကြက်သွေးရောင်ကွပ်မျက်သူသည် သူ့ထံသို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ခံစားချက်များကို ပေးပို့နေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် သူ့အပေါ် အတော်လေး စိတ်ရှည်သည်းခံမှုကို ပြသခဲ့သည်။

ချူလျန်သည် ကြက်သွေးရောင်ကွပ်မျက်သူကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး သူ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။

"အလင်းခွဲဖြာ၊ အရိပ်ဝဲပျံ... ငါ့အလိုကို နာခံစေ..."

သူတို့နှစ်ဦးကြား ပြင်းထန်သော တစ်ဦးချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု ဖြစ်ပွားပြီးနောက်၊ ဓားတစ်ရာတံဆိပ်ကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုကို အသုံးပြုခြင်းသည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ခမ်းနားမှု လျော့နည်းသွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

ချူလျန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျားဘုရင်ကို သတ်ဖြတ်ရန် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ကျားဘုရင်အပေါ် သက်ရောက်မှု အနည်းငယ် ရှိစေရန်သာ လိုအပ်သည်။

ကျားဘုရင်၏ ချုပ်ကိုင်မှုကို အနည်းငယ်မျှ လျော့သွားအောင် လုပ်နိုင်သရွေ့၊ လူကြမ်းကြီးသည် ပြုတ်ကျသွားသော ပုဆိန်လှံကြီးကို ပြန်လည်ကောက်ယူပြီး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိပေလိမ့်မည်။

"ဓားတစ်ရာတံဆိပ်..."

ချူလျန် အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် ကြက်သွေးရောင်ကွပ်မျက်သူသည် ပွားများလာပြီး၊ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသော ဓားအလင်းတန်းများစွာအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်။

ကျားဘုရင်သည် သူ၏ရှေ့မှ ရန်သူနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုတွင် အာရုံစိုက်နေစဉ်၊ ဘေးဘက်မှ ဓားတစ်ရာတံဆိပ်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သော ထင်ရှားသည့်အသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

သူသည် မျက်လုံးထောင့်စွန်းမှတဆင့် ချဉ်းကပ်လာသော ဓားစွမ်းအင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ တကယ်ပဲ ရယ်ချင်သွားမိသည်။

ရာစုနှစ်များစွာ ရှင်သန်ခဲ့ပြီး အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိခဲ့သဖြင့်၊ သူသည် ဓားတစ်ရာတံဆိပ်ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

ဒီလို အားနည်းတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်က ငါ ကျားဘုရင်ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ ဒီကျင့်ကြံသူက ထင်နေတာလား...ဟမ့်…

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်၊ ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက သူ၏ မျက်လုံးထောင့်စွန်းတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာရသည်။

ခဏလေး...

ကျောင်းမနေဖူးတဲ့ ကျားတစ်ကောင်ကို မင်း လာနောက်နေတာလား...

မင်းက ဒါကို ဓားတစ်ရာတံဆိပ်လို့ ခေါ်တာလား...