အခန်း (၂၀၁)

အခန်း။ ၂၀၁

အဝါရောင်နဂါးတောင်တန်း။

ဂျောက်...

မြေပြင်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ကိုင်းများမှာ ကြီးမားသော ဖိအားအောက်၌ တဂျောက်ဂျောက်ကျိုးပဲ့ကာ စိတ်မသက်မသာဖြစ်ဖွယ် စူးရှသောအသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထိုစဉ် သန်မာထွားကျိုင်းလှသော ဇွန်ဘီကြီး ၁၀ ကောင်သည် တောင်ပေါ်တောအုပ်အတွင်း အတားအဆီးမဲ့စွာ လှည့်လည်သွားလာနေကြသည်။ ၎င်းတို့ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ မြေပြင်ကို တုန်ဟိန်းသွားစေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင်လည်း သွေးစိမ်းရှင်ရှင်များ ပေကျံလျက် သွေးဆာနေသောမိစ္ဆာအရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

တောင်ကုန်းငယ်များသဖွယ် ကြီးမားလှသော ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ သစ်ပင်ကြီးများကို အရှိန်ဖြင့် တိုက်ကာ ဖျက်ဆီးသွားကြသည်။ ထူထပ်လှသော တောအုပ်အတွင်း၌ပင် ၎င်းတို့ ဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်းတွင် လမ်းကြောင်းသစ်များ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

လုချွမ်းသည် သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အဝေးမှ ထိန်းချုပ်ကာ ကျယ်ပြောထူထပ်လှသော တောင်တန်းကြီးအတွင်းရှိ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း သားရဲဆိုးများ၏ ခြေရာကို လိုက်လံရှာဖွေနေခြင်းပင်။

လုချွမ်းအတွက်မူ ဤမျိုးရိုးဗီဇပြောင်း သားရဲများမှာ ရတနာများပင်။ သူ၏ ယခုလုပ်ရပ်မှာ ရတနာရှာဖွေခြင်းဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

သားရဲအမြုတေတို့ကို အသုံးပြု၍ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အဆင့် ၃ သို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲ မြှင့်တင်နိုင်သည်။

စွမ်းအင်ပြည့်ဝသော အသားများက ဇွန်ဘီမွေးမြူရေးခြံနှင့် အားကစားရုံအတွင်းရှိ ဇွန်ဘီဝက်ကလေးများအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အာဟာရများ ဖြစ်သည်။

"ဒီအဝါရောင်နဂါးတောင်တန်းက ငါ့အတွက်တော့ တကယ့်ရတနာသိုက်ပဲ။ ဒီက မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း သားရဲတွေ ဘယ်တော့မှ မျိုးမတုံးသွားပါစေနဲ့လို့ပဲ မျှော်လင့်မိတယ်"

လျှပ်စီး ၁ ၏ အမြင်အာရုံမှတစ်ဆင့် ရှေ့ရှိ သစ်ကိုင်းသစ်ရွက်များဖြင့် ပိတ်ဆို့နေသော တောအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းတစ်ယောက် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချကာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ ဤအဝါရောင်နဂါးတောင်တန်းကြီးသည် ကုန်ခမ်းသွားခြင်းမရှိသည့် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းသားရဲ အရင်းအမြစ်များကို အစဉ်အမြဲ ထုတ်ပေးနေမည့် စက်ယန္တရားကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေစေရန် သူက လက်တွေ့မကျစွာ မျှော်လင့်နေမိတော့သည်။

လုချွမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် ရူးသွပ်သော အတွေးများ ဝင်ရောက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်တာအတွင်း အဝါရောင်နဂါးတောင်တန်းထံမှ သူရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များမှာ အလွန်ပင် များပြားလှသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ရိတ်သိမ်းမှုမျိုးကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါတည်းနှင့် မပြီးဆုံးသွားစေလိုခြင်းသာ။

လုချွမ်း၏ မနားမနေ အသည်းအသန် အမဲလိုက်မှုကြောင့် နှစ်ရက်တာအတွင်းမှာပင် ဇွန်ဘီရုပ်သေးစစ်တပ်သည် အဆင့် ၁ နှင့် အဆင့် ၂ ရှိသော မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း သားရဲဆိုး အမြောက်အမြားကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် အဆင့် ၂ အမြုတေ ၁၀ ခုကျော်နှင့် အဆင့် ၁ အမြုတေ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို လျင်မြန်စွာ ရရှိခဲ့သည်။

ဤအမြုတေများကို အလျင်အမြန်ပင် စားသုံးချေဖျက်ပြီးနောက် လုချွမ်း၏ လက်အောက်ရှိ အဆင့် ၃ ဇွန်ဘီရုပ်သေး အရေအတွက်မှာ ဆယ်ကောင်အထိ အံ့အားသင့်ဖွယ် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ အားဖန်၊ လျှပ်စီး ၂ နှင့် မီးလျှံ ၂ ကဲ့သို့သော အဆင့် ၃ ဇွန်ဘီများမှာ အရေအတွက် သိသိသာသာ တိုးပွားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤမျှ အင်အားတောင့်တင်းသော စစ်အင်အားမှာ လုချွမ်းအတွက် တောအုပ်တစ်ခုလုံးကို စိုးမိုးရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။ အဆင့် ၃ ဇွန်ဘီရုပ်သေး ဆယ်ကောင်ဖြင့်ဆိုလျှင် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း သားရဲအုပ်ကြီး တစ်အုပ်လုံးကိုပင် ခေတ္တမျှအတွင်း အစဖျောက်ကာ ခြေမှုန်းပစ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ ယခင်တစ်ခေါက်ကကဲ့သို့ အဆင့် ၃ သားရဲဆိုးတစ်ကောင်နှင့် ထပ်မံတိုးလျှင်ပင် အဆင့် ၃ ဇွန်ဘီ ဆယ်ကောင်က ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ပါက အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု လုချွမ်း ယုံကြည်ထားသည်။

သာမန်အားဖြင့် အဆင့် ၃ သားရဲဆိုးတစ်ကောင်၏ တစ်ဦးချင်းခွန်အားမှာ အဆင့် ၃ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ထက် သာလွန်နိုင်သော်လည်း စနစ်တကျ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်တတ်သည့် အဆင့်တူ ဇွန်ဘီ ဆယ်ကောင်၏ ဝိုင်းဝန်းမှုကိုမူ မည်သို့မျှ ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ နှစ်ရက်တာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း လုချွမ်း မျှော်လင့်နေသည့် အဆင့် ၃ သားရဲနှင့် ဆုံတွေ့ခြင်း မရှိသေးပေ။

"နောက်လာမယ့် အကောင်က အဆင့် ၃ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ။ အဆင့် ၃ တစ်ကောင်ကို သတ်ရတာက အဆင့် ၁ နဲ့ ၂ တွေ အကောင်

အစိတ်ကို သတ်ရတာထက် အများကြီး ပိုတန်ဖိုးရှိတယ်"

ရှေ့မှောက်ရှိ ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေသော တောအုပ်နက်ကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း လုချွမ်း တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေမိသည်။ ထို့နောက် သူသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေး ဆယ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ကာ အဝါရောင်နဂါးတောင်တန်း၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာများဆီသို့ ဆက်လက် ချီတက်သွားတော့သည်။ ဤနေရာမှာ လူနည်းပါးပြီး ကပ်ဘေးမတိုင်မီကပင် လူသားတို့၏ ခြေရာလက်ရာ လုံးဝမရှိသလောက် ဝေးလံခေါင်ဖျားသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

တောနက်ထဲသို့ ပို၍တိုးဝင်လေလေ လုချွမ်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်ကြီးများမှာ ပိုမိုထွားကျိုင်းမြင့်မားလာပြီး ထူထပ်လှသော သစ်ရွက်များက နေရောင်ခြည်ကို ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် တောအုပ်ကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း မှောင်အတိကျလာသည်ကို သတိပြုမိလာသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ရှေ့ဘက်ရှိ တောအုပ်နက်အတွင်း၌ တစ္ဆေမီးလျှံကဲ့သို့ စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းတန်းနှစ်ခုမှာ အမှောင်ရိပ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒါ... ဒါက ဘာကြီးလဲ..."

လုချွမ်း၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။ ထိုခဏချင်းမှာပင် အဆင့် ၃ ဇွန်ဘီရုပ်သေး ဆယ်ကောင်စလုံးသည် တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်အနေအထားပြင်လိုက်ကြပြီး ထိုအလင်းတန်းရှိရာဘက်သို့ အထူးသတိဖြင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ကြတော့သည်။

ထိုစိမ်းဖန့်ဖန့် မီးလျှံနှစ်ခုမှာ အပေါ်မှအောက်သို့ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာနေသော ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းတန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း လုချွမ်းသည် မြေပြင်မှ သိမ်မွေ့သော တုန်ခါမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ကြီးမားသော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် သူတို့ဆီသို့ ဦးတည်လာနေခြင်းပင်။

ထိုအချိန်တွင် လုချွမ်းသည် လေထုထဲ၌ ဝဲပျံနေသော ထိုတစ္ဆေမီးလျှံနှစ်ခုမှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို အတပ်သိလိုက်ရတော့သည်။ ၎င်းတို့မှာ နက်မှောင်အေးစက်ပြီး မှောင်မိုက်ထဲတွင် စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသော ဧရာမမြွေကြီးတစ်ကောင်၏ မျက်လုံးတစ်စုံပင်။

အလွန်ကြီးမားလှသော မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မြွေကြီးတစ်ကောင်သည် လုချွမ်းရှိရာသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤမျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မြွေကြီးမှာ အနည်းဆုံး ၁၅ မီတာခန့် ရှည်လျားပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်မှာ ရေစည်ပိုင်းထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားကာ တစ်ကိုယ်လုံးကိုလည်း မာကျောချောမွတ်သော အနက်ရောင် အကြေးခွံများဖြင့် တင်းကြပ်စွာ ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ၎င်းထံမှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါများမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဝူး...

သူတို့အကြား အကွာအဝေးမှာ လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းလာသည်နှင့်အမျှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော မြွေကြီး၏ မျက်လုံးများသည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်ကာ ရှည်လျားလှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုဟိန်းဟောက်သံကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားရပြီး အသံလှိုင်းမှာ ပင်လယ်လှိုင်းတံပိုးများအလား တစ်နယ်တစ်ကျေးလုံးသို့ ရိုက်ခတ်သွားရာ အနီးနားရှိ သစ်ပင်ပန်းမန်များမှာလည်း မနားတမ်း တုန်ခါနေတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဧရာမမြွေကြီးသည် ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီး ပါးစပ်မှ ပုပ်စော်နံသော အဆိပ်ငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအနက်ရောင် အဆိပ်မြူတိမ်များသည် ပင်လယ်လှိုင်းတံပိုးများအလား အလွန်လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဇွန်ဘီရုပ်သေးဆယ်ကောင်စလုံးကို ဝါးမြိုသွားတော့သည်။

“ဟားဟား... ကံကောင်းလိုက်တာမှ လွန်ရောပဲ။ ငါက အဆင့် ၃ သားရဲဆိုးတစ်ကောင်လောက်နဲ့ တိုးပါစေလို့ တောင်းတနေတာ အခုတော့ တကယ်ကြီး ပေါ်လာပြီပဲ။ ငါ့ကံကတော့ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ”

ဤမြွေကြီးမှာ အဆင့် ၃ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း သားရဲဆိုးတစ်ကောင်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်လိုက်သည်နှင့် လုချွမ်း၏ ထိတ်လန့်မှုများသည် ဝမ်းမြောက်ကြည်နူးမှုအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လုချွမ်းသည် ဆုတ်ခွာရန် သို့မဟုတ် သွေးဆာမိစ္ဆာနွယ်ပင်တောအုပ်ထဲသို့ မျှားခေါ်ရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ သူသည် ဤအဆင့် ၃ သားရဲဆိုးနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီး လက်ရုံးရည်ပြိုင်ရန် အသင့်ပြင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအခြေအနေက ယခင်နှင့် မတူတော့ပေ။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က အဆင့် ၃ ကျားကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူအကျပ်ရိုက်ခဲ့ရသည်မှာ သူ့တွင် အဆင့် ၃ ဇွန်ဘီရုပ်သေး အလုံအလောက် မရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က လုချွမ်းသည် သူ၏အင်အားစုများ ထိခိုက်ဆုံးရှုံးမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မိစ္ဆာနွယ်ပင်တောအုပ်ကို အသုံးချကာ ကျားကြီးကို သုတ်သင်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူ၏အင်အားမှာ အဆမတန် တောင့်တင်းနေပြီဖြစ်ရာ အဆင့် ၃ သားရဲဆိုးတစ်ကောင်မှာ လုချွမ်းအတွက် လက်ဖျောက်တစ်ချက်တီးရသလောက်ပင် လွယ်ကူနေပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယခင်က ကျားကြီးသာ ယခုအချိန်တွင် လာရောက်တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက လုချွမ်းသည် ထိုကျားကြီးအား မွေးဖွားလာရသည်ကိုပင် နောင်တရသွားအောင် ဆုံးမပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် အဆင့် ၃ သားရဲတစ်ကောင်၏ အသားမှာ စွမ်းအင်များစွာ ကြွယ်ဝနေသဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မိစ္ဆာနွယ်ပင်တောအုပ်ကို အကျိုးအမြတ် မပေးလိုတော့ပေ။

ဘုန်း…

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အဆင့် ၃ ဇွန်ဘီရုပ်သေး ဆယ်ကောင်စလုံးသည် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မြွေကြီးဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း...

မြေပြင်မှာ ဆက်တိုက် တုန်ခါနေသည်။ အနက်ရောင် အဆိပ်ငွေ့များသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများအပေါ် မည်သည့်သက်ရောက်မှုမျှ မရှိပေ။ ၎င်းတို့သည် အနက်ရောင်မြူထုကို ဘာမှမဖြစ်သကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းသွားကြသည်။

အားဖန်၊ အားဖန် ၂ နှင့် အခြားသော ခုခံအားကောင်းသည့် ဇွန်ဘီကြီးများသည် ၎င်းတို့၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်များကို အသုံးပြု၍ မြွေကြီး၏ တိုက်စစ်ကို တိုက်ရိုက် တားဆီးလိုက်ကြသည်။ ကြီးမားလှသော ခွန်အားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ၎င်းတို့၏ လက်သီးများမှာ တူကြီးများအလား မြွေကြီး၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ တရစပ် ကျရောက်သွားရာ အနက်ရောင်အကြေးခွံများမှာ ကွဲအက်သွားပြီး မြွေကြီးထံမှ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သံမဏိဓားရှည်များကို ကိုင်စွဲထားသည့် လျှပ်စီး ၁ နှင့် လျှပ်စီး ၂ တို့မှာလည်း မြွေကြီး၏ ပတ်လည်တွင် လျင်မြန်စွာ ဝဲပျံရင်း အနက်ရောင်အကြေးခွံများကို ဓားဖြင့်မွှန်းကာ ကြီးမားသော ဒဏ်ရာများကို ဖန်တီးနေကြသည်။ မီးလျှံ ၁ နှင့် အခြားရုပ်သေးများကလည်း တစ်ဟုန်တည်း လှုပ်ရှားလျက် မီးလုံးများဖြင့် ပစ်ခတ်ခြင်း၊ လက်သည်းများဖြင့် ကုတ်ခြစ်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကာ မြွေကြီးကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြသည်။

မကြာမီမှာပင် တောအုပ်အတွင်း ဆူညံစွာ ရုန်းကန်နေသော မြွေကြီးမှာ ရုတ်တရက် ဟန်ချက်ပျက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အသက်မဲ့စွာ ပြိုလဲကျသွားတော့သည်။