မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်လေပြီ
Vol. 117 Ch. 1749
ယခင် ကိုးဘဝတွင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာနှင့် သဘောတူညီချက်တစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာသည် ပြည်နယ်ကိုးခုကို တိုက်ခိုက်မည်မဟုတ်သလို ယဲ့ဖန်သည်လည်း သူတော်စင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းမည်မဟုတ်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာက ကတိဖျက်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယဲ့ဖန်သည်လည်း ထိုသဘောတူညီချက်ကို လုံးဝ ဆုတ်ဖြဲ ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အိုးရန်ယွင်သော်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်သွားပြီး မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။
“ဒါဆိုရင် တစ်နေ့ကျရင် ကျွန်မတို့ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာအထိ တိုက်ခိုက်သွားရမှာလား”
ယဲ့ဖန်က သူမကိုကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
“အဲ့ဒါကြောင့် မင်းတို့နှစ်ယောက် အရင်ကထက် ပိုပြီးတော့ ကြိုးစားအားထုတ်ရမယ်၊ တာအိုကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်အောင် လုပ်ရမယ်။ ဒါမှသာ ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ ဖြစ်ပွားမယ့် မဟာတိုက်ပွဲကြီးမှာ ငါ့ကို ကူညီနိုင်မှာ”
“ဒီတပည့် ဒါကို ထာဝရ မှတ်သားထားပါ့မယ်”
ကုန်းမင် နင့် အိုးရန်ယွင်သော်တို့သည် ယဲ့ဖန်၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ လေးနက်စွာ ကျိန်ဆိုလိုက်ကြသည်။
….
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အိုးရန်ကျန်းသည် အိုးရန် မျိုးနွယ်စုထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာလည်း ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ခရီးပန်းနေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေကာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ခုလေးတင် ဆင်နွှဲလာခဲ့ရမှန်း သိသာလှသည်။
အကယ်၍ နက်ဗျူလာနှင့် ချုံးချီတို့သာ အချိန်မီရောက်မလာဘဲ စစ်တလင်းကို ဗရမ်းဗတာ မလုပ်ခဲ့လျှင်... အိုးရန် မျိုးနွယ်စုမှာ ထိုနေရာတင် အစအနမကျန် ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရရှိခဲ့သော အောင်ပွဲတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း မျိုးနွယ်စုဝင် ထက်ဝက်ကျော်မှာ သေဆုံးခဲ့ရပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာနှင့် နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုတို့လည်း အင်အားများစွာ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။
မိမိတို့ စံအိမ်တွင် ပြဿနာတက်နေသည်ဟူသော သတင်းကို ကြားသည်နှင့် အိုးရန်ကျန်းသည် အနားပင်မယူနိုင်ဘဲ အပြေးအလွှား ပြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် ဒေါသတကြီး မျက်နှာထားဖြင့် ဓားကြီးကို ဆွဲကိုင်ကာ အိုးရန် မျိုးနွယ်စုအတွင်းသို့ ပြေးဝင်လာသောအခါ မိမိ၏ လူများမှာ ဘေးကင်းလုံခြုံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဤမြင်ကွင်းကြောင့် အိုးရန်ကျန်း လုံးဝ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားရသည်။ စံအိမ်တွင် ပြဿနာတက်နေသည်ဟု ကြားခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား။ သတင်းတွေက မှားနေတာလား။
“ဟေးရှန်း ညီအစ်ကိုတွေ ဘယ်မှာလဲ”
အိုးရန်ကျန်းက အိုးရန်ချန်း ကို မေးလိုက်သည်။
“မိသားစု ခေါင်းဆောင်ကို တင်ပြပါတယ် ... သူတို့ သေကုန်ကြပါပြီ”
အိုးရန်ချန်းက ပြန်ဖြေသည်။
*သေကုန်ပြီ*
အိုးရန်ကျန်းမှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားသည်။
“ယွိအာနဲ့ ရှန့်ဖုန်း ငါတို့ကို လာကူညီလိုက်ကြတာ မဟုတ်လား”
သူ၏ သားနှစ်ယောက်သာလျှင် ဟေးရှန်းညီအစ်ကိုများကို ယှဉ်နိုင်သည့် အစွမ်းရှိသည်ဟု သူ ယူဆထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အိုးရန်ချန်း၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။
“ဒုတိယသခင်လေးနဲ့ တတိယသခင်လေးတို့က ဘာမှဝင်မလုပ်ခဲ့ကြပါဘူး။ ရန်သူတွေ တိုက်ခိုက်လာတဲ့အချိန်မှာ သူတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့အတွက် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့ကြတာပါ”
သူ၏ စကားလုံးများတွင် မကျေနပ်မှုများ အထင်အရှား ပါဝင်နေသည်။
မူလက အစေခံတစ်ဦးသည် မိမိ၏ သခင်ကို အတင်းအဖျင်း မပြောသင့်သော်လည်း အိုးရန်ချန်းအနေဖြင့် တကယ်ကို အောင့်ထား၍ မရတော့ပေ။ ဤစကားများမှာ သခင်ကို ပုန်ကန်ပြောဆိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
*ဘာ*
အိုးရန်ကျန်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး မျက်နှာမှာ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် တင်းမာသွားသည်။
“အဲ့ဒီ တိရစ္ဆာန်နှစ်ကောင် ဘယ်မှာလဲ”
“ပြဿနာ ပြီးတာနဲ့ သူတို့ ပျောက်သွားကြတာပါပဲ၊ အိုးရန် မျိုးနွယ်စုကနေ ထွက်ပြေးသွားကြပြီ ထင်ပါတယ်”
*ပြစ်ဒဏ်ကို ကြောက်လို့ ထွက်ပြေးတာပဲ*
အိုးရန်ကျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဤစကားလုံးများသာ လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာပြီးနောက် သူသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်သည်။
“ထားလိုက်ပါတော့”
ယခုအချိန်တွင် သူသည် သူ၏သားနှစ်ယောက်အပေါ် လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် ကုန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဟေးရှန်း ညီအစ်ကိုတွေကို ဘယ်သူ သတ်လိုက်တာလဲ”
“မိသားစု ခေါင်းဆောင်ကို တင်ပြပါတယ် ... မိသားစု ခေါင်းဆောင်ငယ် ပါပဲ”
“ယဲ့ဖန်လား”
အိုးရန်ကျန်းနှင့် ကျန်ရှိနေသူများမှာ ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားကြပြီး မျက်နှာများတွင် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ သူက သူတော်စင်သခင် အဆင့်ပဲ ရှိတာလေ၊ အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် တစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ် သတ်နိုင်မှာလဲ”
အိုးရန်ချန်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“မိသားစု ခေါင်းဆောင်ငယ်က ကျွန်တော်တို့ကို လှည့်စားထားတာပါ။ သူက သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားကို တစ်လျှောက်လုံး ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာ။ သူက သူတော်စင်အရှင် မဟုတ်ပါဘူး... အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်ပါ”
*ဟမ်*
၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူအုပ်ကြီးမှာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ လုံးဝ တောင့်တင်း သွားကြသည်။
“မင်း ... မင်း အမှန်အတိုင်း ပြောနေတာလား”
အိုးရန်ကျန်း၏ အိုမင်းသော မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ အသံမှာလည်း သိသိသာသာ တုန်ယင်နေသည်။
*ယဲ့ဖန်က အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် တစ်ယောက် ဖြစ်နေတယ်လား*
*ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ*
*တကယ်လို့ သူသာ အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်တစ်ယောက်ဆိုရင် ငါ ဘာလို့ သူ့ကို ဖောက်ထွင်း မမြင်နိုင်ခဲ့တာလဲ*
“တကယ်ပါ၊ လူတိုင်း မြင်လိုက်ကြတာပါ၊ မိသားစု ခေါင်းဆောင်ငယ် ကိုယ်တိုင် ဟေးရှန်း ညီအစ်ကိုတွေကို သတ်ခဲ့တာပါ။ ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်တော်တို့ ခေါင်းဆောင်ငယ်ကို အရမ်း ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး ဟေးရှန်းညီအစ်ကိုတွေ လက်ချက်နဲ့ သေကုန်ကြမှာ”
အိုးရန်ချန်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
*ဒါက...*
အိုးရန်ကျန်းနှင့် အခြားသူများမှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားကြပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားတစ်လုံးမှ မပြောနိုင်ကြပေ။
*ယဲ့ဖန်က တကယ်ပဲ အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် တစ်ယောက်လား၊ ပြီးတော့ ရန်သူနှစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့တာလား*
သို့သော် ပို၍ တုန်လှုပ်စရာကောင်းသည့်အဖြစ် ကျန်နေပါသေးသည်။
“ဒါတင်မကသေးပါဘူး ... မိသားစု ခေါင်းဆောင်ငယ်က သေဆုံးသွားတဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံးကိုလည်း ပြန်ရှင်လာအောင် လုပ်ပေးခဲ့ပါတယ်”
*ဘာ*
*ပြန်အသက်သွင်းတယ် ဟုတ်လား*
အိုးရန်ကျန်းမှာ ကြောင်အသွားရသည်။ အကယ်၍ ထူးကဲသော စွမ်းရည်များ မရှိပါက သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းကြားမှ လမ်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ယမမင်းရဲ့ လက်ထဲကနေ လူကို ဘယ်လိုလုပ် လုယူနိုင်မည်နည်း။
အိုးရန်ကျန်း ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုသို့ မလုပ်နိုင်ပေ။
သို့သော် ယဲ့ဖန်က တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်ခဲ့သည်တဲ့လား။ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
သို့သော် အိုးရန်ချန်း ဆက်ပြောလိုက်သော စကားက အိုးရန်ကျန်းနှင့် အခြားသူများကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
“ခေါင်းဆောင် ... တင်ပြစရာ တစ်ခု ကျန်ပါသေးတယ်။ မိသားစု ခေါင်းဆောင်ငယ်က အသူရာ ဧကရာဇ်ရဲ့ မျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး၊ ခုနကပဲ အသူရာ ဧကရာဇ်ရဲ့ ထူးခြားဆန်းပြား ဖြစ်ရပ်ဆန်းဖြစ်တဲ့ ထာဝရ မသေမျိုးပန်းကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ပါတယ်”
“ဝုန်း”
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်အိမ်လုံးရှိ လေထုမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။
ပြန်ရောက်လာသော အိုးရန် မျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံးသည် အိုးရန်ချန်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
အိုးရန်ကျန်းပင်လျှင် လုံးဝ ဆွံ့အသွားရသည်။
သူက မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေသည်။
“မင်း အခု ဘာပြောလိုက်တာလဲ”
အိုးရန်ချန်းသည် အိုးရန်ကျန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် စိတ်ရှည်လက်ရှည်ပင် ထပ်မံ ပြောပြလိုက်သည်။
ထို့နောက် အိုးရန်ကျန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ၏လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။
“မင်း အမြင်မမှားဘူးမလား၊ တကယ်ပဲ မမှားဘူးလို့ သေချာလား”
“ခေါင်းဆောင် ... ကျွန်တော် မှားတယ်ဆိုရင်တောင် မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံးက မြင်တာလည်း မှားနေပါ့မလား”
အိုးရန်ချန်းက ကူရာမဲ့စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
အိုးရန်ကျန်းက လူအုပ်ကြီးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ခေါင်းဆောင်ကြီး ... တကယ်ပါ”
“မိသားစု ခေါင်းဆောင်ငယ်က တကယ့်ကို အသူရာ ဧကရာဇ်ရဲ့ ဆက်ခံသူပါ။ သူ ထူးခြားတဲ့ ဖြစ်ရပ်ဆန်းတွေနဲ့ လူတိုင်းကို ပြန်ရှင်အောင် လုပ်ပေးတာကို ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာပါ”
“ခေါင်းဆောင်ကြီး ... ခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ မြေးက ခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ သမီးထက်တောင် အများကြီး ပိုပြီး ထူးချွန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ အိုးရန် မျိုးနွယ်စုကတော့ တကယ့်ကို ကံကောင်းတာပါပဲ”
“ခေါင်းဆောင်ငယ်သာ မရှိရင် ကျွန်တော့်ကလေး သေပါပြီ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အိုးရန် မျိုးနွယ်စုဝင် အားလုံးသည် အိုးရန်ကျန်း၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး တညီတညွတ်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
အိုးရန်ကျန်းမှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားပြီး စကားတစ်လုံးမှ မပြောနိုင်တော့ပေ။
သူ၏ မြေးဖြစ်သူမှာ အမှန်တကယ်ပင် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် တစ်ဦးဖြစ်နေပြီး အသူရာ ဧကရာဇ်၏ မျိုးဆက် ဖြစ်နေသည်ဆိုသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်။
နေ့ညမပြတ် အတူရှိနေခဲ့သော မြေးဖြစ်သူက ရုတ်တရက် သူတော်စင်သခင်မှ အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို မည်သူကမျှ လွယ်လွယ်နှင့် လက်မခံနိုင်ပေ။
အိုးရန်ဟွာက မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ငါတို့ အိုးရန် မျိုးနွယ်စုကနေ တကယ့် နဂါး တစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာပြီ”
“အသူရာ ဧကရာဇ်ရဲ့ မျိုးဆက်ဆိုရင် ... သူက နောင်တစ်ချိန်မှာ အသူရာ ဧကရာဇ်လို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့”
အိုးရန် မျိုးနွယ်စုမှ အသက်အကြီးဆုံး အဘိုးအိုတစ်ဦးက ထိတ်လန့်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ အမူအရာများမှာ အံ့အားသင့်မှုမှသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်မှုသို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
“ဘုရားရေ ... အသူရာ ဧကရာဇ်ရဲ့ ဆက်ခံသူဆိုတာ ပြည်နယ် ကိုးခုရဲ့ အနာဂတ် အရှင်သခင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ”
“ဟားဟားဟား... ငါ သိသားပဲ၊ ငါ မမှားဘူးဆိုတာ ငါ သိတယ်”
အိုးရန်ဟွာက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။
“အိုးရန် မျိုးနွယ်စုမှာ မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပြီ၊ အိုးရန် မျိုးနွယ်စုမှာ မျှော်လင့်ချက် ရှိလာပြီ”
“အားလုံးပဲ၊ အိုးရန် မျိုးနွယ်စုဟာ အပြာရောင်ဧကရာဇ်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရရှိထားပြီ၊ ငါတို့ ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာ ဆီကို တက်လှမ်းဖို့ လက်တစ်ကမ်းပဲ လိုတော့တယ်!”
“ဟေး”
၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အိုးရန် မျိုးနွယ်စုဝင်များမှာ ချက်ချင်းပင် မျက်ရည်များ ဝဲလာကြတော့သည်။
သူတို့ မျှော်လင့်ခဲ့ရသည်မှာ အလွန်ပင် ကြာညောင်းခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယဲ့ဖန်၏ ပေါ်ထွက်လာမှုမှာ အဆုံးမဲ့သော မှောင်မိုက်မှုထဲတွင် အရုဏ်ဦးအလင်းရောင်ကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင်။
ယခုအခါ ယဲ့ဖန်၏ စစ်မှန်သော အဆင့်အတန်းမှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အားဆေးတစ်ခွက် ထိုးသွင်းလိုက်သကဲ့သို့ ခွန်အားများ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
“ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက ငါတို့ရဲ့ အရှင်သခင်ကို စောင့်ရှောက်ပါစေ”
“ငါတို့ အိုးရန် မျိုးနွယ်စုကတော့ ပျက်သုဉ်းဖို့ ကံမပါလာဘူးပဲ၊ ဟားဟားဟား၊ ယဲ့ဖန်ကတော့ တကယ့်ကို မိုက်တယ်ဟေ့”
လူအုပ်ကြီး၏ အားရပါးရ ဟိန်းဟောက်သံများကြောင့် အိုးရန်ကျန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။
ထိုခဏ၌ သူ၏ မျက်နှာတွင် မျက်ရည်များ စီးကျလာပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ချင်ရွှယ်... မင်းကတော့ တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့ သားကောင်းတစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးခဲ့တာပဲ”
ထို့နောက် သူသည် အိုးရန်ချန်ကို အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။
“မြန်မြန်၊ ငါ့ကို ယဲ့ဖန်ဆီ ခေါ်သွားစမ်း”
“ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့အားလုံးလည်း မိသားစု ခေါင်းဆောင်ငယ်ကို တွေ့ချင်တယ်”
လူတိုင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အိုးရန်ချန်းက သူတို့ကို လှည့်စား နေမည်ကိုပင် စိုးရိမ်နေကြသည်။ ဤမျှ အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်ကို သူတို့ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်လိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အိုးရန်ချန်း၏ မျက်နှာမှာ ညှိုးငယ်သွားပြီး ကြီးလေးသော အမှားတစ်ခုကို ကျူးလွန်ထားသကဲ့သို့ အိုးရန်ကျန်း၏ မျက်လုံးများကိုပင် မကြည့်ရဲတော့ပေ။
၎င်းကို မြင်သောအခါ အိုးရန်ကျန်း၏ ရင်မှာ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။
“ယဲ့ဖန် တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား”
*ဟင်*
သူ့စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး၏ အမူအရာများမှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး သူတို့၏ အကြည့် များမှာ အိုးရန်ချန်းထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်သွားတော့သည်။
အိုးရန်ချန်းက အပြစ်ရှိသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မိသားစု ခေါင်းဆောင်ငယ်က ဝူကျန်းယွဲ့နဲ့ အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲနွှဲဖို့ ဝမ်ရှန်းမြို့ကို သွားပါပြီ”
*ဘာ*
ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ ပြာနှမ်းသွားကြသည်။
*ဝူကျန်းယွဲ့လား*
*အိုးရန်ချင်ရွှယ်ထက်တောင် ပိုပြီး တစ်မူထူးတယ်ဆိုတဲ့ အဲ့ဒီ့ ပါရမီရှင်လား*
*ယဲ့ဖန်က သူ့ကို သွားရှာတာလား*
*ဒါက သေတွင်းထဲကို ကိုယ့်ဖာသာကိုယ် ဆင်းသွားတာ မဟုတ်ဘူးလား*
*ယဲ့ဖန်က ဘယ်လောက်ပဲ ထူးခြားနေပါစေ၊ အဲ့မိစ္ဆာကောင်ကိုတော့ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး*
ဝူကျန်းယွဲ့ဆိုသည်မှာ သူတော်စင်တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုတောင် ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့သည့် ကြောက်စရာကောင်းသော ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သူမှာ အိုးရန်ကျန်း ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။
အိုးရန် မျိုးနွယ်စု၏ ဝူကျန်းယွဲ့ကို လုပ်ကြံရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးပမ်းမှုများမှာ မအောင်မြင်ခဲ့သဖြင့်၊ အိုးရန်ကျန်းသည် အန္တရာယ် ကြီးမားမှုကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားပြီး သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပင် ငဲ့ကွက် မနေတော့ဘဲ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အရေးယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ရလဒ်မှာ ဝူကျန်းယွဲ့သည် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ခုခံနိုင်ခဲ့ရုံတင်မကဘဲ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ဖြင့် ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။
ထိုအချိန်မှစ၍ ဝူကျန်းယွဲ့၏ အမည်မှာ တောရိုင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် ဟိုးဟိုးကျော်သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်း လေးစားကြောက်ရွံ့ရသည့် အမည်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
*အိုးရန်ချင်ရွှယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှာ ရှိနေစဉ်ကတောင် သူ့ကို အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး မရှိသလောက်ပဲ၊ အဲ့ဒီတော့ ယဲ့ဖန်က ဘာထူးခြားနေလို့လဲ*
“ခွေးကောင် မင်း ဘယ်လိုတောင် သူ့ကို သေတွင်းထဲ ပို့နိုင်ရတာလဲ”
အိုးရန်ကျန်းသည် အိုးရန်ချန်းကို ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
ပြင်းထန်ပြီး လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စရာ ကောင်းလှသော ဖိအားကြီးတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာတော့သည်!
“ဝေါ့”
အိုးရန်ချန်းသည် ရုတ်တရက် သွေးတစ်လုတ် အရှိန်ဖြင့် အန်ထုတ်လိုက်ရပြီးနောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ဒူးထောက်ကျ သွားတော့သည်။
သူ့မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူလျော်သွားပြီး အိုးရန်ကျန်းကို ခက်ခဲစွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် သူ့ကို တားခဲ့ပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ မိသားစု ခေါင်းဆောင်ငယ်က သွားဖို့ အရမ်း စိတ်ပိုင်းဖြတ် ထားတော့ ကျွန်တော် ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ဘူး”
“ဘာမှ ထပ်မပြောနဲ့တော့၊ တကယ်လို့ ယဲ့ဖန် တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ငါ မင်းကို အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့သတ်ပစ်မယ်”
အိုးရန်ကျန်းသည် လုံးဝ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ဖြစ်နေကာ ထပ်ခါတလဲလဲ ငေါက်ငမ်းနေတော့သည်။
အိုးရန်ဟွာနှင့် ကျန်တဲ့သူများကလည်း အိုးရန်ချန်းကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်ချင်သည့်အလား ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
အိုးရန်ချန်း၏ လုပ်ရပ်မှာ သူတို့ အိုးရန် မျိုးနွယ်စု၏ အနာဂတ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်နှင့် အတူတူပင်။
ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို သေတွင်းထဲ လွှတ်ပေးလိုက်သည်တဲ့လား။
“သူတို့ကို ကယ်ဖို့ ဝမ်ရှန်းမြို့ကို အခုချက်ချင်း သွားမယ်”
ယခုအချိန်တွင် အိုးရန်ကျန်းသည် အနားယူရန်ပင် အချိန်မပေးနိုင်တော့ပေ။
သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် လူရိပ်နှစ်ခု တံခါးဝ၌ ပေါ်လာသည်။
၎င်းတို့မှာ အိုးရန်လင်း နှင့် လီဟွမ်ဟွမ်တို့ ဖြစ်သည်။
လီဟွမ်ဟွမ်သည် အိုးရန်လင်းကို တွဲကူကာ ဝင်လာခဲ့သည်။ ယွိချီသဲက သူတို့ကို ဝမ်ရှန်းမြို့တွင် အနားယူရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သော်လည်း အိုးရန်လင်းမှာ သတင်းပို့ရန် အလွန်စိုးရိမ်နေသဖြင့် သူ၏ဒဏ်ရာများကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်ဘဲ ပြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံသွားရသည်။
“လင်းအာ... မင်း ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် ဒဏ်ရာတွေ ပြင်းထန်နေရတာလဲ”
အိုးရန်ကျန်းက အပြေးအလွှား မေးသည်။
“ဒါ ဝူကျန်းယွဲ့ လုပ်လိုက်တာပါ”
အိုးရန်လင်းက ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း အမှန်တရားကို အထင်အရှား ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း လုံးဝ တုန်လှုပ် သွားကြရပြန်သည်။
နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုသည် အလွန်ပင် ယုတ်မာရိုင်းစိုင်းလာပြီး ဝမ်ရှန်းမြို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မြို့စောင့်တပ်သားများကိုပင် ရန်မူရဲလာကြသည်။
မူလက အိုးရန်ကျန်းသည် မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ် ထားရှိခဲ့သေးသည်။ ဝူကျန်းယွဲ့သည် ဝမ်ရှန်းမြို့ကို ထောက်ထားသောအားဖြင့် ယဲ့ဖန်ကို တိုက်ခိုက်ရဲမည်မဟုတ်ဟု သူ ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ သူ အကောင်းမြင်လွန်းခဲ့မှန်း သိသာသွားချေပြီ။
ရန်သူသည် မြို့စောင့်တပ်မှူးကိုပင် သတ်ဖြတ်ရဲသည် ဟူသောအချက်က သူတို့သည် ဝမ်ရှန်းမြို့ကို အမှုပင် မထားတော့ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
အိုးရန်ဟွာနှင့် ကျန်သောသူများ၏ မျက်နှာများမှာ ပိုမိုတင်းမာလာကြပြီး သူတို့၏ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော နိမိတ် တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။
“ယဲ့ဖန်ကော၊ ယဲ့ဖန် ဘယ်လိုနေလဲ”
အိုးရန်ကျန်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်ရာ သူ၏အသံ တုန်ယင်နေသည်ကို လူတိုင်း သတိထားမိလိုက်ကြသည်။