← Chapters

ငါ ဆော့ရတာ ပျင်းသွားပြီ

Vol. 117 Ch. 1755

ငါ ဆော့ရတာ ပျင်းသွားပြီ

Vol. 117 Ch. 1755

သူသည် ထူးခြားဆန်းပြားသော ဖြစ်စဉ်များနှင့် တစ်သားတည်း ပေါင်းစည်းသွားပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ လက်သီးချက်များကို တရစပ် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

“ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း”

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်ကုန်လေသည်။

အဆုံးမဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများမှာ ထိုဒေသတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

“ဘာ”

ဤမြင်ကွင်းသည် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ယဲ့ဖန်သည် ကာကွယ်မှုကို လုံးဝစွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး လင်ထျန်းကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ရည်ရွယ်ကာ ဦးအောင် တိုက်စစ် ဆင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် သေတွင်းထဲ ပို့နေခြင်း မဟုတ်ပါလား။

“အရူး ... စီနီယာအစ်ကိုကြီး လင်ထျန်းကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရဲတယ်ပေါ့၊ နောက်ဆုံး ဒီလိုလုပ်ခဲ့တဲ့သူဟာ အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြတ်ခံလိုက်ရတာ”

လင်ရင်က အထင်အမြင်သေးသော မျက်နှာပေးဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

“မိုက်မဲလိုက်တာ၊ အသူရာ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရရုံနဲ့ လင်ထျန်းနဲ့ အဆင့်တူနိုင်မယ်လို့ သူတို့ ထင်နေတာလား၊ အစ်ကိုကြီး လင်ထျန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က လက်တွေ့မှာ အနှိုင်းမဲ့ပဲ။ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုမှာ သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ ငါမတွေ့ဖူးသေးဘူး”

ဤအချိန်တွင် မည်သူကမျှ အကောင်းမမြင်ကြပေ။ သူတော်စင် ထျန်းယန့်ပင် အပါအဝင် ဖြစ်သည်။

“အရမ်းကို သတိလက်လွတ် နိုင်လွန်းတယ်၊ သူတော်စင် ကောင်းကင်ဘုံ ဖန်ဆင်းခြင်း ကျမ်းစာက ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကြောင့် နာမည်ကြီးတာ။ အဲဒါကို ထိပ်တိုက်သွားတိုးတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေတာနဲ့ အတူတူပဲ”

သူတော်စင် ထျန်းယန့်က သက်ပြင်းချရင်း နောင်တရစွာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ယဲ့ဖန်အနေဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့လျှင်ပင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ရရှိသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပျက်လာသောအရာက အားလုံးကို သွေးပျက်သွားစေခဲ့သည်။

ယဲ့ဖန်၏ လက်သီးချက်များသည် တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်သီးချက်တိုင်းတွင် အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

၎င်းသည် တကယ့်ကို ကြီးကျယ်လှသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ထွင်းဖောက်လိုက်သကဲ့သို့ ထိုဧရာမ လက်ဝါးပုံရိပ်ကြီးကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်အောင် ရိုက်ခွဲလိုက်ပြီး သူတော်စင် ကောင်းကင်ဘုံ ဖန်ဆင်းခြင်း ကျမ်းစာ၏ စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် ချေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?!”

လင်ရင်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

သူတော်စင် ကောင်းကင်ဘုံ ဖန်ဆင်းခြင်း ကျမ်းစာသည် ၎င်း၏ တိုက်စစ်စွမ်းရည်ကြောင့် တစ်လောကလုံးတွင် ကျော်ကြားလှသည်။ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် တိုက်ပွဲဝင်မှုအပိုင်းတွင် ၎င်းသည် လုံးဝ တားဆီး၍မရနိုင်ကြောင်း တစ်ကမ္ဘာလုံးက အသိအမှတ်ပြုထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်ထျန်း၏ လက်အောက်တွင် ထိုကျမ်းစာသည် အစွမ်းကုန် တောက်ပြောင်နိုင်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုမူ ယဲ့ဖန်၏ လက်ချက်ဖြင့် ပြတ်ပြတ်သားသား အရေးနိမ့်သွားခဲ့ချေပြီ။

၎င်းမှာ အစမျှသာ ရှိသေးသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ရှိ လက်ဝါးပုံရိပ်ကို ရိုက်ခွဲပြီးနောက် ယဲ့ဖန်၏ လက်သီးစွမ်းအားသည် ဒီရေလှိုင်းအလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာပြီး ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို သောင်းကျန်းနေတော့သည်။

ကြယ်တာရာ အလင်းတန်းများသည် ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ သူ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းမှ ပွင့်အံထွက်လာပြီး၊ ကြယ်စင်များက သူ့ကို ဝန်းရံထားကြသည်။ ၎င်းမှာ နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံးကို သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ဆုပ်ကိုင် ထားသကဲ့သို့ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

*ဘာ*

လင်ထျန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားရသည်။ မိမိ၏ ရန်သူသည် တိုက်ခိုက်ခြင်း အတတ် ပညာတွင် မိမိထက်ပင် သာလွန်နေသည်ဆိုသောအချက်ကို သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေရသည်။

“ခွေးမသား”

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီးဖြင့် လက်ဝါးချက်များကို တရစပ် ပစ်လွှတ် လိုက်သည်။ သူသည် အရှုံးကို ဝန်မခံလိုဘဲ ယဲ့ဖန်ကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားချေပြီ။

“သတ်”

သူတော်စင် ကောင်းကင်ဘုံ ဖန်ဆင်းခြင်း ကျမ်းစာသည် နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းမှနေ၍ ခပ်သိမ်းသော နည်းစနစ်များ အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

နတ်ဘုရား မီးလင်းဖို၊

မသေမျိုးတောင်တန်း၊

မှော်ဘူးတောင်း။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ထိုအရာများမှာ အဆက်မပြတ် ပွားများလာပြီး အရာတိုင်းမှာ မဟာ တာအို၏ လက်နက် ကိရိယာများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းတို့သည် အတိုင်းအဆမရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး ကြေကွဲဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်လျက် ယဲ့ဖန်ထံသို့ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်ထျန်းသည် သူ၏ အထင်သေးမှုများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံး လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် ပေါ့ဆရဲခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထက်ရှပြီး ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြသည်။

၎င်းမှာ ကမ္ဘာကျော်မည့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကြီးပင်။

အခြေခံအားဖြင့် ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးလွှာနှင့် ပြည်နယ်ကိုးခုတိုက်တို့အကြားမှ အထူးချွန်ဆုံး ပါရမီရှင် နှစ်ဦး၏ အားပြိုင်ပွဲပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်မှာ ယဲ့ဖန်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန် ကြိုးစားနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ လင်ထျန်းနှင့် အဆင့်တူ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိနေခြင်းပင်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ရပ်က သူတို့ကို လုံးဝ တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ယဲ့ဖန်သည် ထူးခြားဆန်းပြားသော ဖြစ်စဉ်များနှင့် ပေါင်းစည်းကာ သူ၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ အပြာရောင် ကြာပန်းသည် ယိမ်းနွဲ့ကာ တောက်ပသော အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်စေသည်။ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော စွမ်းအားမှာ ပင်လယ်ပြင်ကြီးအလား ကျယ်ပြောလှပြီး ကောင်းကင်ယံကို ဖိနှိပ်ကာ ရှေ့ရှိ အရာအားလုံးကို အဆက်မပြတ် ဝါးမြိုပစ်နေတော့သည်။

“ဝုန်း”

လောကကြီးတစ်ခုလုံးသည် ပြာအတိဖြစ်သွားရပြီး ဒြပ်ရှိသမျှ အရာအားလုံးမှာလည်း ဘာမှမရှိခြင်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ သွားရတော့သည်။ ထိုသူနှစ်ဦးမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပြီး သူတို့၏ အရှိန်အဝါမျှဖြင့်ပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာခပ်သိမ်းကို အမှုန့်ခြေဖျက်ဆီးပစ်နေကြသည်။

ယဲ့ဖန်သည် လက်ဝါးချက်များကို လက်သီးချက်များဖြင့် တုံ့ပြန်ရင်း ရူးသွပ်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲကို အရှိန်အဟုန် ပြင်းစွာ ဆင်နွှဲနေသည်။

“ဖူးးး”

သို့သော် နောက်တစ်ခဏ၌ပင် ထူးဆန်းစွာ တောက်ပလှသော အနီရောင်သွေးစက်များမှာ ကောင်းကင်ယံ၌ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပလှပေသည်။

“ဘယ်သူလဲ၊ ဘယ်သူရှုံးသွားတာလဲ”

လူတိုင်း အသက်ရှူရပ်မတတ် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။

“ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ၊ သေချာပေါက် အဲဒီကောင်ပဲပေါ့။ ငါ့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ဘယ်တုန်းက ရှုံးဖူးလို့လဲ”

တပည့်တစ်ဦးက လင်ထျန်း ရှုံးနိမ့်မည်ကို လုံးဝမယုံကြည်ဘဲ အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း”

သွေးမြူများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် အကြိမ်ရေမှာ ပိုမိုများပြားလာပြီး တကယ့်ကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ် မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။ အသားစိုင်များနှင့် အရိုးအပိုင်းအစများမှာ လေထဲတွင် လွင့်စင်နေကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသဖြင့် မည်သူ ဒဏ်ရာရနေသည်ကို ခွဲခြားရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

သို့သော် ယဲ့ဖန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်များ တောက်လောင်နေသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လင်ထျန်း၏ မျက်နှာမှာမူ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားသကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။

*မဖြစ်နိုင်တာ၊ မဟုတ်မှလွဲရော …*

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွေးတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။

“ဂျွတ်”

ထိုစဉ်မှာပင် လူတိုင်း၏ အတွေးကို အတည်ပြုပေးလိုက်သည့်အလား အရိုးကျိုးသွားသည့် အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ လူရိပ်တစ်ခုမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လွင့်ထွက်သွားသည်ကို လူတိုင်း အထင်အရှား မြင်လိုက်ရ လေတော့သည်။

လွင့်ထွက်သွားသူမှာ တကယ်ပင် လင်ထျန်း ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ လက်မောင်းမှာ အားကိုးရာမဲ့စွာ တွဲလောင်းကျနေပြီး အရိုးများမှာ လုံးဝကို ကျိုးကြေသွားခဲ့ချေပြီ။ အသားမျှင်လေး တစ်မျှင်တည်းဖြင့်သာ ဆက်နေတော့သည့် ထိုမြင်ကွင်းမှာ အလွန်တရာ သွေးပျက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

“ဝုန်း”

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကြည့်နေသူအားလုံး၏ ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားရကာ မျက်လုံးများတွင်လည်း လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်သည့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

*လင်ထျန်း တကယ် ရှုံးသွားပြီ*

*ပြီးတော့ ဒါက လက်သီးချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့တဲ့ တိုက်ပွဲမျိုးမှာ ဖြစ်ခဲ့တာ၊ ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ*

“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ စီနီယာအစ်ကိုကြီး ရှုံးမှာမဟုတ်ဘူး”

လင်ရင်သည် မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

လင်ထျန်းသည် သူမအတွက် အမြဲတမ်း စံပြပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သလို သူမ ချစ်မြတ်နိုးရသူလည်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် သူ့ကို အထင်ကြီးအားကျခဲ့သည်။

ချစ်မြတ်နိုးခဲ့သည်။

ကြောက်ရွံ့ရိုသေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ အမြင်တွင် လင်ထျန်းသည် မည်သူကမျှ အနိုင်မတိုက်နိုင်သော အနှိုင်းမဲ့ သူရဲကောင်း တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်တည်း။

သူသည် တစ်လောကလုံးတွင် အပြိုင်အဆိုင်မရှိသူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။ ဤနေရာမှ ဒေသခံတစ်ဦးက သူမ၏ ယုံကြည်ချက်အားလုံးကို အစအနမကျန် ချေမှုန်းဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို သူမ လုံးဝ လက်မခံနိုင်ပေ။

“ဒီကောင်လေးကို ငါ့လက်အောက် ရောက်အောင်ကို ခေါ်ရမယ်”

သူတော်စင် ထျန်းယန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူရင်း မျက်လုံးများတွင် တောင့်တမှုများ ပြည့်နှက် နေတော့သည်။

သူ ယဲ့ဖန်ကို ကြည့်နေသည့် အကြည့်များမှာ အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ကြည့်နေသည့်အလား... ပြင်းပြသော အလိုဆန္ဒများနှင့် တပ်မက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

*အရမ်း သန်မာတယ်*

သူတော်စင်ကြီးသည် ယဲ့ဖန်ကို တစ်ကိုယ်လုံး ဝါးမြိုပစ်ချင်နေသည့်အလား ကြည့်နေတော့သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ဖန်က သူ့ကို မည်သို့ပြန်၍ စော်ကားမော်ကား ပြောဆိုခဲ့သည်ကိုပင် သူ မေ့လျော့နေပုံရသည်။

သူသည် လုံးဝကို အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

ဤကောင်လေးသည် ရတနာတစ်ပါးပင်။ အနည်းငယ်မျှ သွေးပေးလိုက်ရုံဖြင့် အနာဂတ်တွင် သေချာပေါက် တောက်ပလာမည့်သူ ဖြစ်သည်။

ယခုမူ သူသည် ပါရမီရှင်ကို နှမြောတွတ်တာသော စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဖန်ဆင်းခြင်း နတ်ဘုရားနန်းတော်ကို ရန်ပြုရမည် ဖြစ်စေကာမူ ယဲ့ဖန်ကို သူ၏ လက်အောက်သို့ ခေါ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

“မင်းလို ပုရွက်ဆိတ်ကောင်က ငါ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ရဲတယ်ပေါ့လေ”

လင်ထျန်း၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေပြီး ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် သူ၏ တည်ငြိမ်မှုများကို လုံးဝ လက်လွှတ်လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် တစ်ခါမျှ ဤသို့ အရှက်ခွဲမခံခဲ့ရဖူးပေ။ ၎င်းမှာ အကြီးမားဆုံးသော အရှက်ရမှုပင်။

ထိုအခိုက်တွင် လင်ထျန်း၏ လက်မောင်းမှာ သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်နှုန်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာတော့သည်။

သူတော်စင် ကောင်းကင်ဘုံ ဖန်ဆင်းခြင်း ကျမ်းစာသည် အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှပြီး ခပ်သိမ်းသော နည်းစနစ်များကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း စွမ်းအားမှာလည်း တစ်ခုအပါအဝင်ပင်။

မကြာမီမှာပင် သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါသော သူရဲကောင်းအသွင်ကို ပြန်လည်ရရှိသွားသည်။

“နိယာမအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း”

လင်ထျန်းသည် ဒေါသတကြီး ဟစ်ကြွေးလိုက်ပြီး သူ၏ တော်ဝင် အရှိန်အဝါနှင့် မောက်မာသော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်ကာ ထပ်မံတိုက်ခိုက်ပြန်သည်။

သူ၏ လက်ဝါးများ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော လမ်းစဉ်များမှာ သူ၏ လက်ချောင်းဆယ်ချောင်း ကြားတွင် ရေအလား စီးဆင်းနေပြီး တာအို၏ အမှတ်အသားများမှာလည်း ရှုပ်ထွေး နက်နဲလျက် ရှိနေတော့သည်။

ထို့နောက် မဟာ တာအို၏ နိယာမတရားများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ဝေဟင်ယံ၌ အဆက်မပြတ် ပြန့်ကားသွားတော့သည်။ စက္ကူကဲ့သို့ ပါးလွှာလှသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ ထိုစွမ်းအားကို မခံနိုင်ဘဲ ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ စုတ်ပြဲသွားရလေတော့သည်။

အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များနှင့်အတူ အဆုံးမဲ့သော ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားများသည် ယဲ့ဖန်ထံသို့ ကျဆင်း လာတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များသာမက သူတော်စင် ထျန်းယန်ကဲ့သို့သော မိစ္ဆာအိုကြီးပင်လျှင် ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားကာ ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤလင်ထျန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှပေသည်။ အကယ်၍ သူနှင့် အဆင့်တူ ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင် သူတော်စင် ထျန်းယန်ပင်လျှင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ရန် အပြည့်အဝ ယုံကြည်ချက်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယဲ့ဖန်သည် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏မျက်နှာထားမှာလည်း ခိုင်မာမြဲမြံနေဆဲပင်။ ဤအချိန်တွင် ထာဝရမသေမျိုးပန်းသည် ၎င်း၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို စတင်ပြသလာတော့သည်။

ကြည်လင်တောက်ပသော အလင်းတန်းများသည် ကမ္ဘာလောကပေါ်သို့ ကျဆင်းလာတော့သည်။

နွေဦး မိုးရေစက်များအလားပင်။

ထို့နောက်တွင်တော့ နွေဦးမိုးရွာပြီးနောက် ထွက်လာသော မျှစ်များအလား သစ်ပင်ပန်းမာန်များသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ဖွားလာကြပြီး အတားအဆီးမဲ့စွာပင် ရူးသွပ်စွာ ကြီးထွားလာတော့သည်။

“ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ဒီအမျက်ဒေါသ နေမင်း ငရဲမီးတောက်ထဲမှာ နှစ်ပေါင်းသောင်းနဲ့ချီပြီး ဘယ်အပင်မှ မပေါက်နိုင်ခဲ့ဘူးလေ၊ သူ ဒါကို ဘယ်လိုများ လုပ်လိုက်တာလဲ”

လူတိုင်း ယဲ့ဖန်ကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်သော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

လူတိုင်း ထိတ်လန့်ကြလေပြီ။ ဤမြင်ကွင်းသည် သူတို့၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းထက်ပင် ကျော်လွန်နေတော့သည်။

သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် မည်သူမျှ ဧကရာဇ်ရီ၏ တာအို လမ်းစဉ်ကို မလှုပ်ခါနိုင်ခဲ့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့လေပြီ။

အတွေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့် ခပ်သိမ်းသော အရာတို့သည်လည်း ဖြစ်တည်လာကြသည်။

ဤသည်မှာ အသူရာ ဧကရာဇ်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

“ဝုန်း”

ယဲ့ဖန်က ဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ သူ၏လက်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော တာအိုတို့ဖြင့် ပေါင်းစပ် ဖွဲ့စည်း ထားသည့် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား တောင်တန်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး လင်ထျန်းရှိရာသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိတော့သည်။

လမ်းစဉ်ပေါင်းတစ်သောင်းနှင့် နိယာမ ပေါင်းတစ်သောင်းတို့၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု။

ဤအရာအားလုံးမှာ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။

*ဒီနှစ်ယောက်က တကယ်ပဲ အင်မော်တယ် ဧကရာဇ်အဆင့်တွေလား*

တာအို လမ်းစဉ်အပေါ် သူတို့၏ နားလည်မှုမှာ နက်နဲလွန်းလှသဖြင့် သူတော်စင်နှစ်ပါး တိုက်ခိုက်နေကြသည်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

“ဝုန်း”

လင်ထျန်း၏ တိုက်စစ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဟန့်တားခြင်းခံလိုက်ရပြန်ပြီး သူသည် လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီး ထိုနေရာမှာတင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားတော့မည့်အလား။ တစ်ကိုယ်လုံး ဒဏ်ရာဗရပွ ဖြစ်သွားရချေပြီ။

တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်ခြင်းပင်။

လူတိုင်း ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။

လင်ထျန်း နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ရှုံးနိမ့်သွားပြန်ပြီ။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ငါ ရှုံးစရာအကြောင်းမရှိဘူး၊ ငါက ပါရမီရှင်ပဲ၊ ငါက အသန်မာဆုံးပဲ”

လင်ထျန်းသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် လုံးဝကို ရူးသွပ်သွားချေပြီ။ သူသည် သူ၏ဒဏ်ရာများ ပြန်ကောင်းလာသည် အထိပင် မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ နောက်တစ်ကြိမ် ရူးသွပ်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်ပြန်သည်။

ထိုစဉ် ယဲ့ဖန်၏ မျက်နှာတွင် အထင်သေးသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ငါ ဆော့ရတာ ပျင်းလာပြီ”

*ဆော့ရတာ ပျင်းလာပြီ ဟုတ်လား*

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသူတိုင်း လုံးဝ ဆွံ့အသွားကြသည်။

*ဒီလူက အခုထိ ကစားနေရုံ သက်သက်ပဲလား*

*ငါ့ကို လာနောက်နေတာလား*

*လင်ထျန်းလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ရန်သူနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာတောင် သူက ကစားနေရုံပဲလား*

“ဒါဆိုလည်း အဆုံးသတ်တာပေါ့”

လင်ထျန်းသည် ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲဖြစ်လျက် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်ကာ ရူးသွပ်နေသူတစ်ဦးအလား ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ဒေါသအိုး ပေါက်ကွဲသွားပြီဖြစ်ပြီး အသေခံတိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကြည့်နေသူအားလုံးက လင်ထျန်းသည် သူ၏ ဘဝတွင် ပထမဆုံးသော အဓိကရန်သူနှင့် တွေ့ဆုံနေရပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ယနေ့တွင် မည်သူ အသက်ရှင်ပြီး မည်သူ သေဆုံးမည်ကို ခန့်မှန်းရန် အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လင်ထျန်း၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး၊ ပြင်းထန်လှသော ယန်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ သူ၏လှံတံကို ယဲ့ဖန်ထံသို့ ရုတ်တရက် ချိန်ရွယ် လိုက်တော့သည်။

“ခပ်သိမ်းသော နိယာမတရားကို အမှုန့်ခြေခြင်း”

“ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်”

အတတ်ပညာအားလုံးသည် မြှားအစင်းပေါင်း တစ်သောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ခတ်လိုက်တော့သည်။

ဤမြှားစင်းတိုင်းတွင် အလွန်တရာ ထက်ရှသော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

ပြင်းထန်လှသည်။ လွှမ်းမိုးလွန်းလှသည်။

လေထုကို ခွဲထွက်သွားသည့် စူးရှသောအသံကြောင့် အားလုံး ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားရကာ ထိုအရပ်မျက်နှာ ဘက်သို့ စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေမိကြသည်။

ယဲ့ဖန်၏ နားထဲသို့ စူးရှသော အသံများ အဆက်မပြတ် ရောက်ရှိလာပြီး ထူထပ်လှသော အဆုံးမဲ့ တာအို စွမ်းအားများသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ့ထံသို့ တိုးဝင်လာတော့သည်။

“ငါ အဆုံးသတ်ပြီလို့ ပြောမှ အားလုံးက ပြီးဆုံးသွားမှာ”

လွှမ်းမိုးဖိနှိပ်နိုင်သော အော်သံနှင့်အတူ ယဲ့ဖန်သည် သူ၏ဓားကို နဂါးတစ်ကောင်အလား ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည့် လောကဖျက်ဆီးမည့် နတ်ဘုရားဓားပင် ဖြစ်တော့သည်။

“ဝုန်း”

နဂါးတိုင်ကြီးတစ်ခုအလား အားကောင်းလှသော ဓားအရှိန်အဝါသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို စုတ်ဖြဲကာ ကောင်းကင်ယံမှ တိုက်ခိုက်လာသော မရေမတွက်နိုင်သည့် တာအို မြှားတန်းကြီးကို ဝင်တိုက်လိုက်ပြီး တစ်ခဏ အတွင်းမှာပင် အမှုန့်ခြေပစ်လိုက်တော့သည်။

*သူတော်စင် လက်နက်*

လူတိုင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ယဲ့ဖန်ကို မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဤကောင်လေးတွင် အမှန်တကယ်ပင် သူတော်စင် လက်နက် တစ်ခု ရှိနေသည်ကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူသည် ယခုအချိန်အထိ သူ၏ အစွမ်းအစစ်အမှန်ကို ထုတ်မသုံးခဲ့သေးခြင်းပင်။

၎င်းမှာ မယုံကြည်နိုင်စရာပင်။

သူသည် လင်ထျန်းကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အစွမ်းကုန် မထုတ်ခဲ့သည့်အပြင် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော လက်နက်ကိုပင် အသုံးမပြုခဲ့ကြချေ။

“မိစ္ဆာကောင်! ဒီကောင်လေးက တကယ့် မိစ္ဆာပဲ”

သူတော်စင် ထျန်းယန်သည် ယဲ့ဖန်၏ ပုံရိပ်ထဲတွင် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ထိုလူ၏ ပုံရိပ်ကို မြင်ယောင် လာမိပြီး နဖူးမှ ချွေးစေးများ ထွက်လာသည်အထိ အမှန်တကယ်ပင် လန့်ဖျန့်သွားရတော့သည်။

၎င်းမှာ အစမျှသာ ရှိသေးသည်။

ဓားချက်သည် အတားအဆီးများကို ရိုက်ခွဲလိုက်ပြီး အဆုံးမဲ့လှသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများသည် လင်ထျန်းထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် တိုးဝင်သွားပြန်သည်။

“ရွှစ်”

၎င်းသည် လင်ထျန်း၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

“မင်း...”

လင်ထျန်း၏ မျက်ဆန်းများမှာ သိသိသာသာ ကျုံ့သွားရကာ ဤသည်မှာ အမှန်တရားဖြစ်သည်ကို သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ဘဲ ရှိနေတော့သည်။ တစ်ဖက်လူသည် အစမှအဆုံးတိုင် သူ့ကို ကစားနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ အစွမ်း အစစ်အမှန်ကို ထုတ်မသုံးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလား။

စာစဉ် ၁၁၇ ပြီးပါပြီ။

All Chapters