← Chapters

ရွှေအမြုတေ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း(၂)။

Vol. 37 Ch. 412

ရွှေအမြုတေ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း(၂)။

Vol. 37 Ch. 412

"ဟင့်အင်း… သူတို့ ယာယီတော့ မသေသေးပါဘူး…"

"အဲ့ဒီ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဘိုးဘေးတွေရဲ့ အသက်ဝိညာဉ်ကမ္ဗည်းပြားတွေ မကွဲကြေကြသေးဘူး… သူတို့ မသေသေးဘူးဆိုတာ သက်သေပြနေတယ်…"

"ခန့်မှန်းရတာတော့ သူတို့ ကျွန်းထဲမှာ ယာယီ ပိတ်မိနေကြတာ ဖြစ်မယ်…"

"ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း ယာယီကိစ္စပါပဲ… နောက်ပိုင်းကျရင် မတော်တဆမှုတွေ ဖြစ်လာမလား ဆိုတာ ပြောရခက်တယ်…"

"အဲ့ဒီ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အင်အားစုတွေတော့ မီးစနင်းမိထားသလို ပူလောင်နေကြလောက်ပြီ… ဂိုဏ်းအသီးသီးက ဝိညာဉ်သန္ဓေသားဘိုးဘေးတွေ အကုန်လုံး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အပျက်အစီးထဲမှာ နစ်မြုပ်နေကြတာကိုး…"

"ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ… ပွဲကောင်း ထိုင်ကြည့်နေရုံပေါ့ကွာ…"

ကျင့်ကြံသူအများအပြား ဆွေးနွေးငြင်းခုံနေကြသည်။

ထင်ရှားသည်မှာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အပျက်အစီးတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျိုးဆက်များသည် အတော်လေး ကြီးမားသည်။

၎င်းသည် ချန်လန်ပင်လယ်ဒေသတစ်ခုလုံး၏ အင်အားစုဖြန့်ကျက်မှုကိုလည်း သက်ရောက်မှု ရှိစေလိမ့်မည်။

အကယ်၍ အပျက်အစီးထဲတွင် ပိတ်မိနေသော ဝိညာဉ်သန္ဓေသားဘိုးဘေးများ အားလုံး သေဆုံးသွားပါက၊ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် သက်ရောက်မှုသည် စိတ်ကူး၍မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

…………

ဤအချိန်တွင် ကုယုံဂိုဏ်း နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အပျက်အစီး၏ အပြင်ဘက်၌...။

အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့် လူငယ်တစ်ဦး ဤနေရာတွင် ပေါ်လာကြသည်။

"ဆရာ... ကျွန်တော်တို့က တကယ်ပဲ ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ နောက်ဆုံး မျိုးဆက်တွေလား…"

အစိမ်းရောင် ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်လေးက အလွန်တရာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ မျက်လုံးတစ်စုံသည် အလွန်တရာ လှုပ်ရှားသက်ဝင်နေပြီး ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုနှင့် ပြည့်စုံနေသည်။

ကျင့်ကြံမှုမှာ ချီကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သာ ရှိသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြေတည်အဆင့်၊ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုပင် မကြောက်ရွံ့ပေ။

"သေချာတာပေါ့... ဒါက သံသယဖြစ်စရာမလိုတဲ့ ကိစ္စပဲ…"

"မင်း ကျင့်ကြံနေတဲ့ ကုယုံကျင့်စဉ်က ငါတို့ ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကျင့်စဉ်ပဲ… နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် တာအိုလမ်းစဉ်ဆီ တည့်တည့်ကို ဦးတည်ထားတာ…"

"နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အစိတ်အပိုင်း ပျောက်ဆုံးနေတာတစ်ခုပဲ… နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ…"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဆိုရင်တောင်မှ မင်း ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံဖို့ လုံလောက်ပါတယ်…"

"ကောင်းကင်ဘုံက သနားလို့ ငါတို့ ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ အပျက်အစီးတွေကို နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ပေါ်လာစေခဲ့ပြီ… တကယ့်ကို ကောင်းကင်ဘုံက ငါ့ကို ကူညီတာပဲ…"

အဘိုးအိုတစ်ဦးက အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အစိမ်းရောင်တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာမှာ သစ်ခေါက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှ အရှိန်အဝါသည် အလွန် အားကောင်းကာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှု နက်ရှိုင်းလှသည်။

"ဒီလိုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အပျက်အစီးတစ်ခုလုံးကို သိမ်းယူပြီး ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ အရင်က ဘုန်းကျက်သရေကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်မှာပေါ့…" လူငယ်လေးက အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ…"

"ဒီ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အပျက်အစီးကို မျက်စိကျနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက ရေတွက်လို့ မကုန်နိုင်ဘူး…"

"ငါတို့ရဲ့ အင်အားနဲ့ ဒီကျွန်းကို အမှန်တကယ် သိမ်းပိုက်ချင်ရင် စောစောစီးစီး အသတ်ခံလိုက်ရမှာပဲ… ဘယ်လိုမှ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး…"

"ဒီတစ်ခါ ငါတို့ ဒီကျွန်းပေါ်တက်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အထဲက နှစ်တစ်ထောင်ဝိညာဉ်ဆေးမြစ် အမျိုးမျိုးနဲ့ ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ကျင့်စဉ်တွေကို ရယူဖို့ပဲ… ဒါဆိုရင် အောင်မြင်မှုကြီးတစ်ခုလို့ သတ်မှတ်လို့ ရပြီ…"

"ဒါပေါ့... အနာဂတ်မှာ မင်း နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ရင် ကုယုံဂိုဏ်းကို ပြန်လည်တည်ထောင်ဖို့က စကားတစ်ခွန်းပဲ လိုတော့မှာ…"

အဘိုးအိုသည် လူငယ်လေးကို မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဆရာ... ဆရာ ကျွန်တော့်ကို အရမ်း အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ ထင်တယ်…"

"ချန်လန်ပင်လယ်ဒေသတစ်ခုလုံးမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ ရှိတာတောင် ဒီနေ့အထိ ဘယ်သူမှ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ မဖြစ်လာကြသေးဘူး…"

"ကျွန်တော် တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မှာလား…"

လူငယ်လေးသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိသော်လည်း နက်ရှိုင်းသော နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်မိသည်။

သူ့အတွက်မူ ၎င်းသည် စိတ်ကူး၍မရနိုင်သော ပန်းတိုင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"တခြားသူတွေ မဖြစ်နိုင်ပေမယ့် မင်းကတော့ သေချာပေါက် ဖြစ်နိုင်တယ်…"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက ကောင်းကင်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်အမြစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံတင်မကဘူး… ချင်းမူသက်ရှည်ခန္ဓာလည်း ဖြစ်နေလို့ပဲ… ကုယုံကျင့်စဉ်နဲ့ အရမ်းကို လိုက်ဖက်ညီတယ်…"

"ရှေးဟောင်းခေတ်တုန်းကသာ ဆိုရင် မင်းကို ကုယုံဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်က လုယူပြီး နောက်ဆုံးပိတ်တပည့်အဖြစ် လက်ခံမှာ သေချာတယ်…"

"ပြီးတော့ မင်းက ကြီးမားတဲ့ ကံတရားကို သယ်ဆောင်ထားတာ… ဘာလုပ်လုပ် ကံဆိုးတာတွေ ပျောက်ပြီး ကောင်းတာတွေ ရောက်လာတတ်တယ်…"

"မင်းတောင်မှ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ မဖြစ်လာနိုင်ဘူးဆိုရင်… ချန်လန်ပင်လယ်ဒေသတစ်ခုလုံးမှာ ဖြစ်လာနိုင်မယ့်သူ လူနည်းစုပဲ ရှိတော့မယ်…"

အဘိုးအိုက ခံစားချက်ပါပါ ပြောလိုက်သည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် သူသည်လည်း သူ၏ကံတရား ဤမျှ ကောင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့မိပေ။

သက်တမ်းကုန်ဆုံးခါနီးအချိန်တွင် ဤမျှ ပါရမီထူးချွန်သော တပည့်တစ်ဦးကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ကုယုံဂိုဏ်းကို ကောင်းကင်ဘုံက ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်နေသည်ဟုသာ ပြောရပေမည်။

သူ့လက်ထဲတွင် ကုယုံဂိုဏ်း၏ အမွေအနှစ် ပျောက်ဆုံးသွားမည်ကို မကြည့်ရက်၍ ဖြစ်ပေမည်။

"ဆရာ... အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော် သေချာပေါက် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီး ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ အရင်က ဘုန်းကျက်သရေကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပါ့မယ်…"

လူငယ်လေးက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်... အရမ်းကို ကောင်းတယ်…"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အရင်ဆုံး ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ အပျက်အစီးပေါ်တက်ပြီး အပေါ်က ဝိညာဉ်ဆေးမြစ်တွေနဲ့ ရတနာတွေကို ရှာဖွေရမယ်…"

"အဲ့ဒီ ရတနာတွေကို ဟို ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကျင့်ကြံသူတွေ မလုယူသွားကြဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ…"

အဘိုးအိုက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်း သူတို့နှစ်ဦးသည် ကျွန်းအနီးသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာကြပြီး၊ ကျွန်းအပြင်ဘက်ရှိ ရင်တုန်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါများ ပျံ့နှံ့နေသည့် သိပ်သည်းသော တားမြစ်အစီအရင်များကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။

အနည်းငယ် ချဉ်းကပ်လိုက်သည်နှင့် အတွင်းရှိ တားမြစ်အစီအရင်၏ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကျင့်ကြံသူပင်လျှင် ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။

"ပွင့်စမ်း…"

အဘိုးအိုသည် သူ့ကိုယ်ပေါ်မှ အစိမ်းရောင် တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ကုယုံဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်တံဆိပ်ပြား ဖြစ်ပြီး ကုယုံဂိုဏ်း၏ အစီအရင်အားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်သဖြင့်၊ သူသည် ဤနတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အပျက်အစီးထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှုရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကုယုံဂိုဏ်း၏ ဆက်ခံသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် မွေးရာပါ အားသာချက် ရှိထားသည်။

သို့သော် မကြာမီ သူ၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအစိမ်းရောင် တံဆိပ်ပြားသည် တစ်ချက်လက်သွားသော်လည်း ကျွန်းပေါ်ရှိ တားမြစ်အစီအရင်များသည် မလှုပ်မယှက် ရှိနေပြီး မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်လေ၏။

"မဖြစ်နိုင်တာ... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ…"

"ဒါက ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တံဆိပ်ပြားလေ… ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ အစီအရင်အားလုံးကို အမိန့်ပေးနိုင်ရမှာ…"

"အခု အာနိသင် မရှိတော့ဘူးလား…"

အဘိုးအိုခမျာ ကြောင်အသွားပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်သွားကာ ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ပေ။

ဤနေရာသို့ မရောက်မီက သူသည် ဤကဲ့သို့သော ရလဒ်မျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မျှော်လင့်မထားချေ။

သို့သော် ဤသည်မှာ ဖြစ်သင့်သော ကိစ္စပင်။

အကယ်၍ ယခင်အစီအရင်သာ ဆိုလျှင် တံဆိပ်ပြားက အာနိသင်ရှိကောင်း ရှိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤနေရာရှိ အစီအရင်ကို 'အစီအရင်နှလုံးသားကူ'က ထိန်းချုပ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ထီးနန်းလုယူခံလိုက်ရခြင်းနှင့် တူညီပေသည်။

ယခု ဤတံဆိပ်ပြားသည် ယခင်မင်းဆက်၏ အမိန့်တော်ကို ယူဆောင်ပြီး လက်ရှိမင်းဆက်၏ အရာရှိများကို ကွပ်မျက်ရန် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်နေသည်။ ယင်းသည် ဟာသလုပ်နေခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။

အဘိုးအို မည်မျှပင် ကြိုးစားသည်ဖြစ်စေ၊ ဤအစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဆရာ... ဆရာက အတုအယောင် ဖြစ်နေတာများလား… တကယ်ပဲ ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ ဆက်ခံသူ ဟုတ်ရဲ့လား…"

လူငယ်လေးက သူ့ဆရာကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း... ငါတို့က ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ ဆက်ခံသူတွေ ဆိုတာ သံသယဖြစ်စရာမလိုတဲ့ အမှန်တရားပဲ…"

"ဒါပေမဲ့ ဒီကျွန်းရဲ့ တားမြစ်အစီအရင်တွေကို တစ်ယောက်ယောက်က ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီနဲ့ တူတယ်…"

"ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တံဆိပ်ပြားက အာနိသင်မဲ့သွားတာ…"

အဘိုးအိုက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်လောက်ပါဘူး... ဒါက ပဉ္စမအဆင့်အစီအရင် မဟုတ်ဘူးလား… ဘယ်သူက ဒီနေရာက အစီအရင်တွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး သန့်စင်နိုင်မှာလဲ…"

လူငယ်လေးက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သာမန် ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ သဘာဝကျကျ ဘယ်လုပ်နိုင်ပါ့မလဲ… စတုတ္ထအဆင့် အစီအရင်ပညာရှင်တောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး…"

"ဖြစ်နိုင်တာက ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ တခြား ဆက်ခံသူတစ်ဖွဲ့က အပျက်အစီးထဲ ဝင်သွားပြီး ဒီနေရာက အစီအရင်တွေကို ထိန်းချုပ်လိုက်တာ ဖြစ်မယ်…"

အဘိုးအိုက သူ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို ပြောလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ... ကုယုံဂိုဏ်းရဲ့ ဆက်ခံသူက ကျွန်တော်တို့တစ်ဖွဲ့တည်း မဟုတ်ဘူးလား…"

လူငယ်လေးခမျာ အံ့သြသွားလေသည်။

"သေချာတာပေါ့ ငါတို့ တစ်ဖွဲ့တည်း မဟုတ်ဘူး… ယုန်တစ်ကောင်မှာတောင် ဂယ်ပေါက်သုံးခု ရှိတယ် ဆိုတာလေ…"

"ကုယုံဂိုဏ်းလည်း ဒီလိုပဲပေါ့ကွာ…"

"ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ် မပျောက်ပျက်သွားအောင် အဖွဲ့ခွဲတစ်ဒါဇင်လောက် ခွဲထားခဲ့တာ…"

"သူတို့က ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်အသီးသီးကို ယူဆောင်ပြီး နေရာအနှံ့ ပုန်းအောင်းနေကြတာ… တကျော့ပြန် ထနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေကြတာလေ…"

"ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတာက နှစ်သောင်းချီကြာပြီးနောက် ဒီအဖွဲ့ခွဲတွေက အခြေခံအားဖြင့် မျိုးသုဉ်းသွားကြပြီ…"

"ငါတို့ အဖွဲ့ခွဲတစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ… ကြည့်ရတာ တခြားအဖွဲ့ခွဲတွေလည်း ကြံ့ကြံ့ခံပြီး ရှင်သန်ကျန်ရစ်ခဲ့ပုံပဲ…"

အဘိုးအိုက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာ... ဒါဆို အခု ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ…"

လူငယ်လေးက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အရင် စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့… ဒီကျွန်းကို တကယ်ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီ ဆိုရင်တောင်မှ ကျွန်းထဲမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်… အဲ့ဒါတွေကို ဂိုဏ်းချုပ်မျိုးဆက်တွေပဲ သိတာ…"

"တစ်ဖက်လူနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အကျိုးတူလုပ်ဆောင်လို့ ရကောင်း ရနိုင်တယ်…"

အဘိုးအိုက ပြောလိုက်တော့သည်။

…………

All Chapters