တာအိုလက်တွဲဖော်များ ကြောင်အသွားခြင်း၊ အသက် (၁၀၀) မပြည့်မီ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့စည်းခြင်း။

နေ့လယ်ခင်းအချိန်၊ ဧည့်ခန်းမဆောင်ထဲတွင်…။

ချူတျဲယီ၊ လင်းယာကျူ၊ လန်ယွဲ့ရှီ၊ ရှန်ပိချန်၊ ကျိပင်းယွီ၊ ရှားကျင်းယန်နှင့် မုဇီယန်တို့သည် အတူတကွ ထိုင်နေကြကာ စားပွဲပေါ်တွင် မွှေးကြိုင်သော ဟင်းလျာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။

ချွင်းထောင်၊ ရှထောင်၊ ချုံးထောင်၊ တုန်းထောင်နှင့် သခင်မ မက်မွန်ပွင့်တို့လည်း ဘေးတွင် ရှိနေကြသည်။

(၃)နှစ်ကြာ အတူနေထိုင်ပြီးနောက် သူတို့သည် ရင်းနှီးလာကြ၏။ ညီအစ်မအရင်းများကဲ့သို့ မဟုတ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ရန်ဖြစ်ခြင်း မရှိကြချေ။

ထမင်းစားပွဲတွင် ထိုင်နေသော သူတို့သည် အလှချင်း ပြိုင်ဆိုင်နေကြသကဲ့သို့ ရှိကာ လောက၏ အလှပဆုံး မိန်းမပျိုများ ဤနေရာတွင် စုဝေးရောက်ရှိနေသယောင် ရှိပေသည်။ ကြည့်ရသူအဖို့ စိတ်နှလုံး ရွှင်လန်းစေပေ၏။

"ယောက်ျား..."

ထိုအချိန်တွင် ချူတျဲယီနှင့် အခြားသူများသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာ အခန်းမှ ထွက်လာသော ကျိုးစွေ့ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်ကြပြီး ဝမ်းသာသွားကြသည်။ ထို့နောက် ကျိုးစွေ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်နေသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်ကြ၏။ ယခင်ကနှင့် လုံးဝ ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။

အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသော လင်းယာကျူ၊ ချူတျဲယီနှင့် သခင်မ မက်မွန်ပွင့်တို့သည် ဤအခြေအနေကို ဖြတ်သန်းဖူးကြသဖြင့် ၎င်းက ဘာကို ဆိုလိုကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိကြလေသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အံ့ဩသော အမူအရာများ ပေါ်လာကြ၏။

"ယောက်ျား... ရှင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ရွှေအမြုတေ ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားတာလား။"

လင်းယာကျူသည် အလွန် အံ့ဩသွားပြီး ကျိုးစွေ့ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူမ အမြင်မှားနေသည်လောဟု သံသယဝင်မိ၏။ သို့သော် ထပ်ခါတလဲလဲ အာရုံခံကြည့်ပြီးနောက် သူမ မမှားကြောင်း သေချာသွားလေသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ဤအမျိုးသား၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် ရွှေအမြုတေ ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"ဟုတ်တယ်… မင်းတို့ အာရုံခံမိတာ မမှားဘူး။ ကိုယ် ရွှေအမြုတေ ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားပြီ…"

"နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား စတင် ဖွဲ့စည်းရတော့မယ်…"

ကျိုးစွေ့ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်လေသည်။

သူသည် သူ၏ တာအိုလက်တွဲဖော်များကို ဖုံးကွယ်ထားရန် အစီအစဉ် မရှိသလို လိုလည်းမလိုအပ်ချေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့စည်းသောအခါ သူတို့ သိရှိကြရမည်သာ ဖြစ်သည်။ သူ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့စည်းချိန်တွင် ကာကွယ်ပေးရန် သူတို့၏ အကူအညီကိုပင် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

"ရှင့်အသက်က (၁၀၀) တောင် မပြည့်သေးဘဲနဲ့... ဝိညာဉ်သန္ဓေသား စတင် ဖွဲ့စည်းတော့မလို့လား။"

သခင်မ မက်မွန်ပွင့်သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ သူမ၏ စိတ်နှလုံး အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားလေ၏။

အတိတ်က သူမ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား စတင် ဖွဲ့စည်းချိန်တွင် အသက် (၁၀၀) ကျော် (၂၀၀) နီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိထားရပေမည်။

မှန်ပေသည်၊ သူမ ဤမျှ နှေးကွေးရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားဆေးလုံးနှင့် အခြားသော ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အရင်းအမြစ်များ၊ ကပ်ဘေးခုခံမည့် ဝိညာဉ်ရတနာများကို စောင့်ဆိုင်းနေရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သာမန် ရွှေအမြုတေ ကျင့်ကြံသူများသည် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေရန် ဆယ်စုနှစ်များစွာ သို့မဟုတ် နှစ်ပေါင်းရာချီ အချိန်ကုန်ဆုံးကြရသည်။ သူမသည် ဝူကျိမဟာမိတ်အဖွဲ့ အဓိပတိ၏ သမီး ဖြစ်လင့်ကစား ခြွင်းချက် မရှိခဲ့ချေ။

အမှန်တကယ်တွင် သူမသည် အသက် (၁၀၀) ကျော်တွင် ရွှေအမြုတေ ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသော နှစ် (၁၀၀) အချိန်ကာလကို ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့စည်းရန် ပြင်ဆင်ခြင်းဖြင့်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့လေသည်။

စိတ်မိစ္ဆာကပ်ဘေးကို ကျော်လွှားနိုင်ရန်အတွက် သူမ၏ တာအိုနှလုံးသားကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ရ၏။

ရွှေအမြုတေ ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းသည် အစပြုခြင်းသက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ အမှန်တကယ် အရေးကြီးသည်မှာ နောက်ဆက်တွဲ ပြင်ဆင်မှုများသာ ဖြစ်ပေ၏။

သို့သော် ကျိုးစွေ့အတွက်မူ ဤအရာများကို ပြင်ဆင်ရန် မလိုအပ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု အပြည့်အဝရှိထားပြီးဖြစ်ရာ အချိန်ဖြုန်းနေရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

"ယောက်ျား... ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့စည်းတာ အရမ်း မြန်လွန်းနေမလား… အချိန်ယူပြီး ပြင်ဆင်ဖို့ မလိုဘူးလား…"

လင်းယာကျူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိသည်။

အချိန်ယူ ပြင်ဆင်ပြီးမှ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့စည်းလျှင် ပိုကောင်းမည်ဟု သူမ ခံစားရ၏။ ထို့အပြင် သူမ၏ ယောက်ျားသည် အလွန် ငယ်ရွယ်သေးပြီး အသက် (၉၀) ကျော်သာ ရှိသေးသည်။ ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်ဖြင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့စည်းသူ မရှိဖူးချေ။

သာမန် ကျင့်ကြံသူများသည် ဤအသက်အရွယ်တွင် အခြေတည်အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိကြဦးမည် မဟုတ်ချေ။ ကွာဟချက်သည် အလွန် ကြီးမားလွန်းသည်ဟုသာ ဆိုရပေမည်။

"မလိုပါဘူး… ကိုယ် ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီလို့ ခံစားရတယ်။"

"လိုအပ်တဲ့ ပြင်ဆင်မှုတွေလည်း စုံလင်နေပါပြီ… ဆက်ပြီး ပြင်ဆင်နေတာက အချိန်ဖြုန်းတာသက်သက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်…"

"ဒါနဲ့ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အပျက်အစီးနယ်မြေဘက်မှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ… ထူးခြားမှု တစ်ခုခုများ ရှိလား…"

ကျိုးစွေ့ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

သူ့အတွက်မူ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့စည်းခြင်းသည် ပြဿနာကြီး မဟုတ်ပေ။

နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အပျက်အစီးနယ်မြေ၏ အခြေအနေကိုသာ သူ အလွန် သိချင်နေမိသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေခဲ့သဖြင့် ထိုနေရာမှ အခြေအနေများကို ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့ဘဲ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေမှန်း မသိခဲ့ချေ။

"ယောက်ျား... နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အပျက်အစီးနယ်မြေက ငြိမ်သက်နေတုန်းပါပဲ.."

"ကျွန်းပေါ်က တားမြစ်အစီအရင် ပြန်အသက်ဝင်လာကတည်းက ဘယ်သူမှ အထဲကို မဝင်နိုင်ကြတော့ဘူး…"

"အထဲရောက်နေတဲ့ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကျင့်ကြံသူတွေကလည်း လွတ်မြောက်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတယ်…"

"ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက အခုချိန်ထိ သူတို့ ထွက်မလာနိုင်သေးဘဲ ကျွန်းပေါ်မှာ ပိတ်မိနေတုန်းပါပဲ…"

"တစ်ခုတည်းသော သတင်းကောင်းကတော့ အထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့လူတွေ မသေသေးတာပါပဲ…"

ချူတျဲယီ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

သူမသည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အပျက်အစီးနယ်မြေမှ ကိစ္စရပ်များကို အမြဲ အာရုံစိုက်နေခဲ့ပြီး တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေမိသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမသည် ယောက်ျား၏ စကားကို နားထောင်ပြီး စွန့်စားခန်း မထွက်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက သူမလည်း ကျွန်းပေါ်တွင် ပိတ်မိနေပြီး ရုန်းထွက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

မှန်ပေသည်၊ သူမသည် အခြား ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကျင့်ကြံသူများ၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ဂရုမစိုက်ပေ။

သူမ ဂရုစိုက်သော တစ်ဦးတည်းသောသူမှာ သူမ၏ ဆရာသခင် ချန်ဇီယွင် ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဆရာသခင် မသေဆုံးသေးကြောင်း သိရရုံဖြင့် လုံလောက်ပေ၏။ အတွင်းထဲတွင် ပိတ်မိနေသော်လည်း တိုတောင်းသော ကာလအတွင်း အသက်အန္တရာယ် မရှိနိုင်ပေ။

"ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အင်အားစု အသီးသီးက ပူးပေါင်းပြီး ကယ်ဆယ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတယ်လို့ ကြားတယ်…"

"ဒါပေမဲ့ အခုချိန်ထိ ဒီပဉ္စမအဆင့် အစီအရင်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ကြသေးဘူး…"

"ဒါကြောင့် အင်အားစု အများစုက စောင့်ကြည့်ရုံပဲ တတ်နိုင်ကြတော့တယ်…"

လင်းယာကျူ ပြောလိုက်လေသည်။

ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အင်အားစုများသည် သူတို့၏ ဘိုးဘေးများကို ပြန်လည် ကယ်ဆယ်ချင်ကြသော်လည်း စွမ်းရည် မလုံလောက်သဖြင့် လက်မှိုင်ချနေရသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုအချိန်၌ ပဉ္စမအဆင့် အစီအရင်ဖျက်ဆီးခြင်း အဆောင်များပင် အလုပ်မဖြစ်တော့ချေ။

"အဲ့ဒီ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အပျက်အစီးနယ်မြေက အစီအရင်ကို ဖြေရှင်းဖို့ ခက်ခဲလွန်းတာကြောင့်... တစ်စုံတစ်ယောက်က ကုယုံဂိုဏ်း အပျက်အစီးနယ်မြေရဲ့ တားမြစ်အစီအရင် အားလုံးကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီလို့ အစီအရင်ပညာရှင် အများအပြားက ခန့်မှန်းနေကြတယ်…"

"အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကျင့်ကြံသူအများအပြား အတွင်းထဲမှာ ပိတ်မိနေကြတာ…"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အစီအရင်ပညာရှင်က ဘယ်သူလဲ၊ ဘာရည်ရွယ်ချက် ရှိလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး…"

သခင်မ မက်မွန်ပွင့် သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

အမှန်တကယ်တွင် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အင်အားစု အများအပြားကလည်း တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ကုယုံဂိုဏ်း အပျက်အစီးနယ်မြေ၏ ပဉ္စမအဆင့် အစီအရင်ကို တိတ်တဆိတ် ထိန်းချုပ်လိုက်ကြောင်း သိရှိကြသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူသည် မိတ်ဆွေလား ရန်သူလား ဆိုသည်ကို မသိရှိကြချေ။

အကယ်၍ ရန်သူသာ ဖြစ်ပါက တစ်ဖက်လူသည် ပဉ္စမအဆင့် အစီအရင်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး အတွင်းထဲရှိ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကျင့်ကြံသူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ အကယ်၍ မိတ်ဆွေသာ ဖြစ်ပါကလည်း တစ်ဖက်လူသည် သူတို့ကို ပြန်လည် လွှတ်ပေးရန် အစီအစဉ် မရှိဘဲ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့သည်။ မည်သည့်အချိန်တွင် လွှတ်ပေးမည်ကိုလည်း အတိအကျ မသိရပေ။ ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အင်အားစုများသည် တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းရုံသာ ရှိတော့၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့… အဓိပတိကြီး ဘာမှမဖြစ်လောက်ပါဘူး…"

"တစ်ဖက်လူက သူတို့ကို ပိတ်လှောင်ထားရုံပဲ ရှိပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ် မရှိတာ သေချာတယ်…"

"မကြာခင် အချိန်တစ်ခုရောက်ရင် သူတို့ကို ပြန်လွှတ်ပေးမှာပါ…"

ကျိုးစွေ့ ပြုံးလိုက်ပြီး သခင်မ မက်မွန်ပွင့်ကို နှစ်သိမ့်လိုက်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူမှာ သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ အတွေးများကို သူသာ အသိဆုံး ဖြစ်သည်။

ဤဝိညာဉ်သန္ဓေသား ကျင့်ကြံသူများ ထွက်လာချင်လျှင် ရနိုင်သည်၊ သို့သော် သူ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည့် အချိန်ကို စောင့်ရပေမည်။

သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် အပျက်အစီးနယ်မြေထဲတွင်သာ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေသင့်သည်။ ထွက်လာဖို့ စိတ်ကူးပင် မယဉ်သင့်ပေ။

သူ အောင်မြင်စွာ ဝိညာဉ်သန္ဓေသား ဖွဲ့စည်းပြီးသည်နှင့် ဤပင်လယ်ပြင်ဒေသတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားပေတော့မည်။

"အင်း..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ သခင်မ မက်မွန်ပွင့်သည် စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။

ဤအမျိုးသား၏ စကားလုံးများသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေသော အစွမ်းသတ္တိ ရှိပုံရပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲရှိ လှိုင်းတံပိုးများကို ငြိမ်သက်သွားစေ၏။

ဤအမျိုးသား၏ ဘေးနားတွင် ရှိနေမှသာ သူမ စိတ်အေးချမ်းမှုကို ခံစားရလေသည်။